ผู้เขียน หัวข้อ: Angel's Item  (อ่าน 1651 ครั้ง)

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Angel's Item
« เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:21: PM »
### ตอนที่ 1 ปฐมบท ###

บ่ายวันหนึ่ง ณ โรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในเมืองกรุง ครูอภิชัยกำลังยุ่งกับการจัดของในห้องงานไม้ของโรงเรียน หลังจากที่อาจารย์ใหญ่ได้มอบหมายให้ครูอภิชัยเป็นครูพิเศษสอนวิชางานไม้แทนครูคนเก่าที่เกษียณไป เขาจัดห้องเรียนอย่างเหนื่อยล้า นอกจากข้าวของเก่าๆในห้องที่ต้องจัดเก็บให้เรียบร้อยก่อนวันรุ่งขึ้นแล้ว ความเศร้าโศกเสียใจที่เมียของเขาที่แต่งงานอยู่กินกันมา 2 ปีต้องตายจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ 3 สัปดาห์ก่อนก็ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยอ่อนยิ่งขึ้น เขาตัดสินใจหยุดพักสักครู่ก่อนจะลงมือจัดของที่เหลือให้เสร็จก่อนโรงเรียนปิด ครูอภิชัยล้มตัวลงนั่งหลังพิงกล่องเก่าๆใบหนึ่งซึ่งครูอภิชัยต้องขนออกจากห้องเป็นรายการต่อไป พลางครุ่นคิดถึงวันเวลาเก่าๆที่เคยอยู่เคียงกับเมียของเขา มันเป็นช่วงเวลาที่ยากจะลืมเลือนจริงๆ เมื่อมือยังว่างอยู่เขาเริ่มหยิบของในกล่องออกมาดูทีละชิ้น ปัดเช็ดของที่ยังพอใช้ได้แยกจากของที่จะทิ้ง จนที่สุดเขาก็สะดุดตากับไหดินประหลาดใบหนึ่งที่ถูกซ่อนอยู่มุมล่างสุดของกล่องใบนั้น "อะไรวะ หยั่งกะหม้อแม่นาคแน่ะ" ผ้าขาวเขรอะฝุ่นและสายสินญ์ที่พันอยู่รอบฝาไห ชวนให้ครูอภิชัยคิดเช่นนั้น เขาตัดสินใจอยู่พักใหญ่ก่อนเริ่มแก้มัดเชือกที่ผูกอยู่เพื่อดูสิ่งที่อยู่ภายใน ทันใดนั้นความตกใจของเขาก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด เพราะทันทีที่เขาปลดสายสินญ์ที่มัดรอบปากไหออก ก็ปรากฏกลุ่มควันดันผ้าและมือของเขาออกไป กลุ่มควันจำนวนมากจนไม่น่าจะเก็บไว้ในตู้ร้องเพลงคาราโอเกะที่เขากับเมียชอบไปร้องกันบ่อยๆเลยด้วยซ้ำพุ่งออกมาจนเขาสำลักควัน ตะเกียกตะกายออกมาจากกลุ่มควันนั้น ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นว่ากลุ่มควันเหล่ากำลังรวมตัวกันและปรากฏชายคนหนึ่งสวมชุดขาวทั้งชุด ทรงผมกระเซอะกระเซิง หน้าตาเหมือนกำลังง่วงนอน ชายผู้นั้นจ้องมองมายังครูอภิชัย ก่อนที่ครูอภิชัยจะได้เอ่ยปาก ชายหนุ่มผู้นั้นก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อน "เจ้าใช่มั๊ยที่เป็นคนปล่อยข้า..." น้ำเสียงเรียบๆทำเอาครูอภิชัยเดาไม่ถูกว่าจะตอบหรือไม่ตอบดี "แก...เอ้ย!คุณเป็นใคร" ครูอภิชัยตัดสินใจขอเปลี่ยนคำถามและคนถาม "ข้าเป็นเทวดา ชื่อ ฮัวเจ่อเล่ย " เมื่อเห็นครูอภิชัยยังเงียบอยู่ เทวดาเล่ยจึงพูดต่อ "พวกปีศาจมันแอบจับข้ายัดใส่หม้อตอนที่ข้าเผลอหลับ ข้าคงต้องไปจัดการพวกมันซะแล้ว แต่ขอนอนต่ออีกซักหน่อยแล้วกันนะ" ว่าแล้ว เทวดาเล่ยก็ล้มตัวลงนอนข้างๆโต๊ะทำงานใหม่ของครูอภิชัยที่เพิ่งจัดเสร็จ "เฮ้ย! นี่มันที่ทำงานข้า เอ้ย!ที่ทำงานผมนะ จะนอนก็ไปนอนที่อื่นเซ่" ครูชัยเริ่มหงุดหงิดกับปัญหาใหม่ที่เกิดขึ้น "เออน่าๆ เอางี้ละกันข้าจะให้สิ่งของตอบแทนเจ้าที่อุตส่าห์ปล่อยข้าออกมา" ว่าแล้วเทวดาเล่ยก็ควักโทรศัพท์ ขึ้นมาโทร โชว์หน้าจอก่อนหันหลังไปคุย ซักพักก็มีแสงประหลาดพุ่งจากหลังคาลงมาที่เทวดาเล่ย เมื่อแสงหายไป เทวดาเล่ยหันกลับมาหาครูชัย พร้อมตุ๊กตาสีขาวตัวหนึ่ง "เจ้าคงคิดถึงเมียมากซินะ...จริงอยู่ ข้าไม่สามารถทำให้เมียของเจ้าฟื้นคืนชีพได้ เพราะมันจะเป็นการฝ่าฝืนกฏสวรรค์ แต่ข้ามีไอ้นี่ให้เจ้าแทน..." เทวดาเล่ยยื่นตุ๊กตาสีขาวนั้นให้ครูชัยซึ่งยังงงๆอยู่แต่ก็รับไว้ "เอาเส้นผมของเมียเจ้าพันรอบตุ๊กตาตัวนี้ แล้วเจ้าก็จะได้เห็นเมียเจ้าอีกครั้ง" ครูชัยมองดูตุ๊กตาในมือของตนครู่หนึ่ง พอเงยหน้าขึ้น เทวดาเล่ยก็อันตรธานหายไปซะแล้ว ถึงจะยังงงๆอยู่แต่ครูชัยก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่ภาพลวงตา ครูชัยมองตุ๊กตาอีกครู่ใหญ่ ก่อนรีบลงมือจัดข้าวของที่เหลือให้เข้าที่ ปิดห้องงานไม้แล้วกลับบ้านพร้อมตุ๊กตาที่เขาได้รับมาจากชายที่อ้างตนว่าเป็นเทวดา...

บ้านของครูชัยอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนนัก เดินจากหน้าโรงเรียน 20 นาทีก็ถึง เป็นบ้าน2ชั้นเล็กๆ ในหมู่บ้านที่มีทั้งเพื่อนครู และครอบครัวของนักเรียนบางคนอาศัยอยู่ ครูชัยอาศัยอยู่คนเดียวมาร่วม 3 อาทิตย์แล้ว จึงไม่น่าแปลกที่บ้านของเขาจะดูสกปรกไปบ้าง เพราะขาดคนดูแล ครูชัยนั่งพักลงบนโซฟาตัวโปรดอย่างเหน็ดเหนื่อยเพราะทำงานหนักมาทั้งวัน กะว่าจะพักซักเดี๋ยวแต่ก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายได้ เขาหยิบตุ๊กตาตัวที่เทวดาเล่ยมอบให้ออกมามองอย่างสนใจ "จะเป็นไปได้จริงรึ" ครูชัยคิดพลางลุกขึ้น เดินเข้าไปในห้องนอนที่ซึ่งเขาและเมียเคยร่วมนอนเคียงกันมา เขาควานหาเศษเส้นผมของเมียจนกระทั่งพบเส้นหนึ่งตกอยู่ริมเตียง ครูชัยหยิบเส้นผมเส้นนั้นพันรอบตุ๊กตาตามที่เทวดาเล่ยบอกไว้ จู่ๆตุ๊กตานั้นก็เริ่มเคลื่อนไหว ต้องพูดว่าเปลี่ยนรูปร่างถึงจะถูก ตุ๊กตานั้นเริ่มเปลี่ยนรูปร่างจากที่เคยขาวกลับมีสี จากที่ไม่มีรายละเอียดมากมากกลับค่อยๆมีเค้าโครงรายละเอียดมากขึ้น ที่สำคัญมันค่อยๆมีลักษณะคล้ายเมียของครูชัยเข้าไปทุกที ครูชัยมองตุ๊กตานั้นเปลี่ยนรูปร่างจนกระทั่งกลายเป็นเมียของเขา ทว่ามีความสูงเพียง15-16เซนติเมตรเท่านั้น และก็เป็นเพียงตุ๊กตา ไม่สามารถขยับเขยื้อนไปไหนได้ ครูชัยมองตุ๊กตาในมือของเขาอย่างเศร้าใจ หวนคิดถึงวันเวลาเก่าๆที่เขาและเมียอยู่ร่วมกัน "ไอ้เทวดาบ้า ของแค่นี้มันจะช่วยอะไรกูได้ฟ่ะ" เมื่อเห็นว่าเจ้าตุ๊กตาที่ได้มาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากดูเล่นและรำลึกถึงความหลังเฉยๆ เขาก็เลิกสนใจมัน

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป หลังจากครูชัยเริ่มทำงานได้ 1 สัปดาห์ เขาก็เริ่มคุ้นเคยกับสถานที่มากขึ้น รู้จักนักเรียนที่ตนสอนมากขึ้น ครูชัยได้รับมอบหมายให้สอนนักเรียนชั้น ป.5 - ป.6 ทุกห้องในวิชางานไม้ ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่ได้ดี หลังเลิกเรียนชั่วโมงสุดท้าย ครูชัยมอบหมายให้นักเรียนช่วยกันทำความสะอาดห้อง ขณะที่ครูชัยกำลังตรวจผลงานของนักเรียน เขาก็สังเกตุเห็นเส้นผม 2-3 เส้นในกองเศษผงที่นักเรียนกวาด ทำให้เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่ออาทิตย์ก่อนอีกครั้ง ครูชัยมองเส้นผมเหล่านั้นอยู่นาน ในที่สุดก็อาศัยจังหวะที่นักเรียนไม่สนใจ หยิบเอาเส้นผมเส้นหนึ่งขึ้นมาเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ เมื่อตรวจงานเสร็จแล้วครูชัยก็ปิดห้องงานไม้ เตรียมตัวกลับบ้าน

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:22: PM »
ที่บ้านครูชัย หลังจากพักเหนี่อย ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ครูชัยก็หยิบตุ๊กตาเมียของเขาแก้เส้นผมที่ผูกอยู่ออก พลางคิดว่าถ้าผมของเมียใช้ได้ ผมคนอื่นก็น่าจะใช้ได้ ตุ๊กตาค่อยๆกลายร่างกลับเป็นตุ๊กตาขาวซีดดังเดิมหลังจากถูกแก้เส้นผมออกแล้ว ครูชัยนำเอาเส้นผมอีกเส้นที่เก็บได้ มัดแทนเส้นเก่าของเมียของเขา ตุ๊กตาค่อยๆเปลี่ยนร่างอีกครั้ง เขาวางตุ๊กตาลงบนเตียง จ้องดูการเปลี่ยนแปลงอย่างตั้งใจ "เส้นผมใครหว่าเนี่ยะ" ครูชัยพยายามเดาในใจ ในที่สุดตุ๊กตาก็เริ่มมีเค้าโครงที่คุ้นตาครูชัย "อ้อ! ยัยวิภาวีนี่เอง" วิภาวีเป็นนักเรียนที่ครูชัยสอน เธอเรียนอยู่ห้อง ป.6/5 เป็นคนร่าเริง รูปร่างค่อนข้างโตกว่าเด็กในห้องคนอื่นๆ เรียกได้ว่ายืนอยู่ท้ายๆแถวเลยก็ว่าได้ เธอชอบคุยในห้องจนครูชัยหรือแม้แต่ครูคนอื่นๆก็ต้องจำได้ในครั้งแรกที่สอนเธอ ซักพักครูชัยก็เริ่มเห็นความแตกต่าง ตุ๊กตาตัวนี้ต่างจากเมียของเขา มันขยับได้! มันไม่ได้อยู่ในท่ายืนปกติ ตุ๊กตาวิภาวีกำลังนั่งเขียนอะไรซักอย่างหนึ่งอยู่แต่ครูชัยมองไม่เห็น มันเหมือนกับว่านอกจากตัวตุ๊กตาและเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แล้ว มันจะไม่แสดงออกมาให้เห็น "ถ้าเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ตุ๊กตาก็คงจะขยับได้ด้วยล่ะมั๊ง" ครูชัยเริ่มสนใจตุ๊กตาตัวนี้มากขึ้น ตุ๊กตาวิภาวีอยู่ในชุดเสื้อทับที่น่าจะอยู่ภายในชุดนักเรียนที่ครูชัยเห็นเมื่อตอนบ่าย กับกระโปรงนักเรียน ครูชัยมองนาฬิกาที่บอกว่าตอนนี้หนึ่งทุ่มกว่าแล้ว "อืม... คงจะอยู่ที่บ้านแล้วสินะ มิน่า ถึงกล้าใส่ชุดแบบนี้" ครูชัยจ้องตุ๊กตาที่อยู่ตรงหน้าอย่างเขินๆ เขาไม่เคยมีโอกาสได้จ้องมองเด็กคนไหนในชั้นเป็นพิเศษแบบนี้มาก่อน ขณะที่ตุ๊กตาลูกศิษย์กำลังก้มเขียนหนังสืออยู่ เสื้อทับก็เผยอออก เผยให้เห็นเนินอกน้อยๆของเด็กวัย 12 ทำเอาครูชัยถึงกับตาค้างกับภาพที่ได้เห็น ครูชัยเริ่มสนุกมากขึ้น พยายามหามุมเหมาะๆลอบมองทรวงอกที่ยังไม่เต็มเต้าของลูกศิษย์สาว "อู้ววว ยัยวิ เธอนี่นมใหญ่จริงๆเลย" ครูชัยพูดกับตุ๊กตาลูกศิษย์แบบไม่กลัวความรู้สึกของเธอหากได้ยินเข้า ตอนนี้ 2 เต้าของวิภาวี เปิดๆปิดๆตามจังหวะการเขียนหนังสือของเจ้าของ จู่ๆตุ๊กตาวิภาวีก็ลุกขึ้นยืน ทำเอาครูชัยแทบหงายหลัง "ยัยเด็กบ้า จะลุกก็ไม่บอก" ครูชัยพูดไปทั้งๆที่รู้ว่าถึงเขาจะพูดอะไรวิภาวีก็ไม่ได้ยิน วิภาวีความสูง 15 เซนฯยืนขึ้นเดินไปมาบนเตียงของครูชัย ชวนให้คิดว่าเธอกำลังจะทำอะไรต่อไป ครูชัยจินตนาการไปต่างๆนานา ตั้งแต่ธรรมดาสุดจนกระทั่งอุบาทย์ชาติชั่วสุดๆจนในที่สุดจินตนาการของครูชัยก็บังเกิดผล หลังจากทำท่าปิดประตูบานสุดท้ายแล้ว ตุ๊กตาวิภาวีก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นๆ เธอกำลังจะอาบน้ำนั่นเอง ครูชัยจ้องตาไม่กระพริบ เมื่อชุดนักเรียนครึ่งท่อนของวิภาวีค่อยๆหลุดออกทีละชิ้น เริ่มจากกระโปรงก่อน เมื่อรูดซิปลงจนสุด กระโปรงจีบรอบความยาวคลุมเข่าสีน้ำเงินก็ตกลงมากองอยู่กับพื้น เสื้อทับที่เคยเป็นอุปสรรคบดบังเนินอกลูกศิษย์ก็ถูกถอดออกเป็นชิ้นต่อไป ครูชัยแทบอดใจไม่ไหวกับภาพที่ได้เห็น 2 เต้าของเด็กอายุ 12 บัดนี้ถูกนำเสนอให้ครูของเธอได้ชมเป็นการส่วนตัว โดยที่ลูกศิษย์ตัวน้อยไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่าถูกครูที่เพิ่งสอนเธอได้เพียงอาทิตย์เดียวเพ่งมองเนินอกน้อยๆที่เธอเก็บรักษาอย่างดีตลอด12ปีไม่มีใครเห็น ครูชัยตั้งหน้าตั้งตาจ้องมองบรรณาการที่ลูกศิษย์มอบให้อย่างไม่สงวนท่าที แต่ไม่ทันที่ครูชัยจะได้เต็มอิ่มกับเนิ่นอกวัยแรกสาวก็ต้องหันมาให้ความสนใจกับกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวล้วนไร้ลวดลายใดๆของวิภาวี เพราะตอนนี้มือทั้งสองของเธอจับลงที่ขอบกางเกงในพร้อมที่จะโชว์ของสงวนชิ้นต่อไปแล้ว ครูชัยเมื่อรู้ดังนั้นก็รีบปรับมุมมองของตนเองให้ถนัด หันหน้าตรงจ้องมองจากด้านหน้าของตุ๊กตาลูกศิษย์อย่างใจจดใจจ่อ ในใจนั้นจินตนาการไปต่างๆนานาถึงสิ่งที่จะได้เห็นต่อไป วิภาวีไม่ปล่อยให้ครูของเธอจินตนาการไปได้ไกลนัก เธอเริ่มถอดกำแพงด่านสุดท้ายที่ซ่อนความงามของเรือนร่างเด็กสาวไว้ หลังจากรูดกางเกงในออกจากปลายเท้าทั้ง 2 ข้างแล้ว เธอก็เผยความลับอย่างต่อไปที่ไม่มีใครควรได้รู้ เนิ่นสวาทที่โหนกนูนได้สัดส่วนกับรูปร่างของเธอ ร่องเสียวที่ยังไม่มีขนสักเส้นให้เป็นอุปสรรคในการมอง ของเหล่านี้สำหรับครูชัยแล้ว มันเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่าความฝัน ขณะนี้ท่อนเสียวของครูชัยเริ่มปรากฏอาการอึดอัดแล้ว ทำให้ครูชัยจำเป็นต้องปล่อยให้มันเป็นอิสระ ประกอบกับสาวช้าๆไปพร้อมกับดูการแสดงสดครั้งแรกของวิภาวี นอกจากนี้วิภาวียังนำกางเกงในของตนขึ้นมาดมก่อนจะโยนทิ้งไปกองกับเสื้อผ้าที่เหลืออีก ทำเอาครูชัยหลุดปากพูดออกมา "กลัวหีจะเหม็นนักรึไง ยัยวิ..." วิภาวีโต้ตอบคำพูดของครูชัยด้วยการยิ้มและบิดตัวไปมา อันที่จริงนั่นเป็นเพราะเธอกำลังส่องกระจกดูเรือนร่างของตนเองอยู่นั่นเอง แต่เธอก็ไม่อาจรู้ได้ว่านี่เป็นการสร้างโอกาสให้ครูของเธอได้ร่วมชมเรือนร่างของเธอไปพร้อมๆกัน หลังจากโชว์สัดส่วนของเธออีกครู่ใหญ่ วิภาวีก็เริ่มลงมืออาบน้ำโดยมีครูชัยคอยเป็นกำลังใจให้ในทุกท่วงท่าของเธอ ระหว่างที่เธออาบน้ำนั้น วิภาวีก็ได้ส่งครูชัยของเธอขึ้นสวรรค์ไปแล้วรอบหนึ่ง ครูชัยเมื่อพร้อมที่จะเริ่มรอบสองวิภาวีก็อาบน้ำเสร็จพอดี ครูชัยสาวมังกรของตนต่อไปอย่างได้อารมณ์ขณะที่ดูลูกศิษย์เช็ดตัว ด้วยผ้าขนหนูลายเพาเวอร์พัพพ์เกิร์ล วิภาวีในตอนนี้ดูดีไปหมดทุกท่วงท่า ไม่เหมือนตอนที่อยู่ในห้องเรียน ทั้งเสียงดังทั้งซนตลอดเวลาที่สอน... แม้จะเล็กกว่าตัวจริงถึง10เท่า แต่ตุ๊กตาวิภาวีก็ทำหน้าที่ได้ดี รายละเอียดทุกรูขุมขนของวิภาวีบัดนี้ถูกเก็บไว้ในความทรงจำของครูชัยหมดแล้ว ครูชัยจ้องมองวิภาวีเช็ดทุกส่วนของร่างกายอย่างช้าๆจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ซึ่งวิภาวีกลัวว่าจะเหม็นนักหนา เธอเช็ดคลึงเนินน้อยๆอย่างบรรจง ขึ้นลงช้าๆ แต่แทนที่เธอจะรีบเช็ดให้เสร็จ เธอกลับถูไถสิ่งที่เธอใช้บ่งบอกความเป็นหญิงต่อไปราวกับว่ามีใครเอาปากกาเมจิกไปเขียนไว้ตรงส่วนนั้นของเธอ และเธอกำลังจะลบมันออกไป ครูชัยจ้องมองลูกศิษย์ตัวน้อยอย่างสนใจ วิภาวีเมื่อถูร่องเสียวของตัวด้วยผ้าขนหนูตัวโปรดได้ซักพัก เธอก็ทิ้งมันไป เธอนั่งบนโถส้วมแล้วเริ่มเผยความลับที่แม้แต่แม่ของเธอก็ไม่ยังรู้ วิภาวีเริ่มถูไถร่องเพศของตนด้วยมือข้างซ้าย ส่วนข้างขวาเธอใช้มันกำก้อนเนื้อที่อยู่ตรงหน้าหัวใจของเธอ ครูชัยแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ลูกศิษย์วัย 12 ที่เขาเพิ่งสอนได้เพียงอาทิตย์เดียวจะแก่แดดขนาดนี้ ซักพักวิภาวีก็เริ่มคราง จากนั้นนิ้วซ้ายที่เธอเคยใช้ถูไถร่องรักของเธอก็ค่อยจมหายลงไปในร่องนั้นทีละน้อยๆ ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นและแรงขึ้นเป็นลำดับ แต่ดูเหมือนยังไม่ถูกใจเธอ นิ้วชี้ของวิภาวีก็ตามเข้าไปสมทบกับนิ้วกลาง เธอกัดริมฝีปากเบาๆแสดงถึงอาการพึงพอใจอย่างมาก จนกระทั่งเธอเริ่มเปลี่ยนจังหวะเข้าออกของนิ้วให้ถี่ขึ้น อวัยวะส่วนอื่นๆของเธอเกร็งตัวบ่งบอกครูชัยว่าลูกศิษย์ของเขาเข้าใกล้สวรรค์ของเธอแล้ว ครูชัยรีบซอยบั้นควยของตนกะว่าจะตามลูกศิษย์จอมซนให้ทัน แต่ก็ดูเหมือนสายไปเสียแล้ว จากจังหวะการซอยที่รุนแรงจนถึงขีดสุดบัดนี้นิ้วทั้ง2ของเธอชุ่มไปด้วยน้ำสวรรค์ที่เธอล้วงออกมาด้วยมือของเธอเอง วิภาวีนั่งเหนื่อยหอบแต่ใบหน้ายิ้มแย้มราวกับผ่านช่วงเวลาที่วิเศษสุดในชีวิตของเธอ เธอนั่งพักอยู่ซักครู่หนึ่งแล้วก็หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดน้ำเสียวที่เธอทำหกไปทั่วฝานั่งชักโครก จนแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครรู้สิ่งที่เธอทำแน่นอนแล้ว จึงเอาผ้าเช็ดตัวห่อร่างกายอันเปลือยเปล่าออกจากห้องน้ำไป...

สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาหัวใจของครูชัยหวั่นไหว ครูชัยไม่เคยนึกมาก่อนว่าเด็กประถมจะมีอารมณ์ทางเพศเหมือนกัน ครูชัยนึกถึงภาพตนเองได้ร่วมรักกับนักเรียนของตนขณะดูวิภาวีเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนสีชมพู เข้ากับกางเกงในสีชมพูอ่อนๆที่อยู่ภายใน มันจะมีความสุขเพียงไรกันนะ "เด็กสมัยนี้นี่ใจแตกกันจริงๆ ถ้ามีโอกาสล่ะก็... จะจับทำโทษซะให้เข็ดเชียว" ว่าแล้วน้ำสวรรค์รอบ2ของครูชัยก็พุ่งออกมา เฉียดตุ๊กตาลูกศิษย์ไปเพียงไม่กี่เซนฯเท่านั้น ครูชัยไม่เคยรู้สึกกับเด็กนักเรียนแบบมีอารมณ์เช่นนี้มาก่อน ว่าแล้วก็นึกเสียดายที่ก่อนหน้านี้น่าจะหาโอกาสแทะเล็มเด็กซักคน 2 คน ครูชัยคิดขณะนอนบนเตียงของเขาอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วก็ฟุ๊บหลับไปพร้อมกับตุ๊กตาตัวโปรดของเขา.....

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:23: PM »
### ตอนที่ 2 ตัวจริงของวิภาวี ###

ครูชัยตื่นขึ้นมาเกือบ 7 โมงเช้า มองไปรอบๆก็เห็นตุ๊กตาตัวโปรดของเขาที่เขาได้รับมาจากเทวดาเจ่อๆอะไรซักอย่าง มันทำให้ครูชัยลืมความเศร้าที่เมียของเขาต้องตายจากไปได้จริงๆ เพราะเมื่อคืนครูชัยได้พบกับสวรรค์แห่งใหม่ที่เมียของเขามิอาจเทียบติด นั่นคือลูกศิษย์ของเขานั่นเอง ความลับในห้องน้ำของวิภาวีลูกศิษย์จอมซนของเขาทำเอาใจเต้นไม่หาย เขามองตุ๊กตาตัวนั้นก็สังเกตเห็นว่า"ยัยวิตุ่น" (ที่เพื่อนๆของเธอเรียกัน) ขนาด 15 เซนฯบัดนี้เปลี่ยนจากชุดนอนเป็นชุดนักเรียนแล้ว ครูชัยมองนาฬิกาก็เพิ่งได้รู้ว่าตนเองนั้นตื่นสายแล้ว จึงรีบลุกไปอาบน้ำ กินข้าว แต่งตัวจากนั้นก็ดึงเส้นผมที่พันรอบตุ๊กตาลูกศิษย์ออก ตุ๊กตานั้นก็กลับเป็บตุ๊กตาสีขาวซีดเหมือนตอนแรกที่เทวดาเล่ยให้มา ครูชัยนำมันใส่กระเป๋าไปโรงเรียนด้วย...

วันนี้เป็นวันอังคาร ครูชัยไปถึงโรงเรียนช้ากว่าเวลาปกติ แต่ก็ทันเวลาเปิดห้องงานไม้ที่เขาสอนและมีเวลาอีกพอสมควรในการเตรียมการสอนในคาบแรก การสอนในเช้าวันนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นตามที่ครูชัยตระเตรียมไว้...

จนกระทั่งสอนนักเรียนชั้น ป.5 ไป 2 ห้อง ครูชัยก็มีเวลาพักไปจนถึงบ่ายโมงเพราะไม่มีสอน เมื่อตรวจงานนักเรียนเสร็จครูชัยชอบมองไปรอบๆห้องเพื่อผ่อนคลาย เพราะห้องงานไม้ที่ไม่มีเด็กนักเรียนเรียนมันช่างเงียบสงบเสียจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง ซักพักครูชัยก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนอีกครั้ง เขานึกถึงเรือนร่างของวิภาวียามเปลือยเปล่าว่าจะงดงามเพียงใด จะเหมือนกับที่ตนเห็นเมื่อคืนหรือไม่ คิดแล้วครูชัยก็หยิบตุ๊กตาของเขาออกมา มัดเส้นผมวิภาวีที่ตนเก็บได้ วางไว้บนโต๊ะทำงานของเขาแล้วรออย่างใจเย็น... ตุ๊กตาขาวซีดไร้วิญญาณก็กลับกลายเป็นวิภาวีลูกศิษย์ของเขาในขนาดความสูง 15 เซนฯ วิภาวีตอนนี้อยู่ในท่านั่ง ดูเหมือนจะเรียนวิชาใดวิชาหนึ่งอยู่ ครูชัยได้แต่เดาว่าวิภาวีกำลังทำอะไรอยู่บ้างเพราะนอกจากตัวตุ๊กตาและเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แล้ว สิ่งอื่นรอบตัวของวิภาวีจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้จากตุ๊กตาตัวนี้ ครูชัยเฝ้ามองทุกอิริยาบถของวิภาวีอย่างสนใจ โดยไม่แคร์สายตาของลูกศิษย์ที่เงยหน้าขึ้นมองเป็นระยะๆ เพราะเขารู้ดีว่าลูกศิษย์จอมซนของเขาไม่มีทางรู้ว่าถูกครูเฝ้าสังเกตพฤติกรรมอยู่ วันนี้วิภาวีรวบผมที่ยาวเกือบถึงกลางหลังของเธอเป็นมัดเดียวแล้วผูกด้วยโบว์สีขาว ทำให้ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าที่ครูชัยเห็นเมื่อวันก่อน นิสัยขี้เล่นและชอบชวนเพื่อนคุยที่ครูชัยเห็นบ่อยๆก็ไม่ปรากฏ "ท่าทางจะเจอครูดุๆสินะวันนี้ หึๆๆ ซนไม่ออกเชียว" และแล้วเสียงออดก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าคาบเรียนที่ 3 ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ครูที่สอนวิภาวีก็ยังไม่ปล่อยจนเกือบ 5 นาทีให้หลัง วิภาวีจึงได้เก็บสมุดหนังสือ "แม่ง!สอนเกินเวลานี่หว่า" ครูชัยบ่นพึมพำแทนนักเรียน... หลังจากเก็บของเข้ากระเป๋าเรียบร้อยแล้ว วิภาวีก็ลุกขึ้นยืน แล้วเดิน ดูจากทิศทางแล้วเหมือนกำลังจะออกนอกห้อง ครูชัยมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นวิภาวีเดินออกมาจากห้องจริงๆ ห้องงานไม้นั้นอยู่ชั้นล่างสุดแต่ห้อง ป.6 ที่วิภาวีเรียนนั้นอยู่ชั้น3 ถึงกระนั้นก็ยังมองเห็นกันได้เพราะตัวตึกอยู่ใกล้กัน ครูชัยมองตัวจริงสลับกับตุ๊กตาวิภาวี ทั้ง 2 ทำอากัปกิริยาเหมือนกันทุกประการ ทำให้ครูชัยมั่นใจมากขึ้น ว่าสิ่งที่เขาได้มานั้นไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง จนกระทั่งวิภาวีเดินหายลับไป ครูชัยก็หันมาสนใจตุ๊กตาที่เดินอยู่กับที่บนโต๊ะของเขาแทน ไม่นานตุ๊กตาวิภาวีก็เข้าไปในห้องซึ่งครูชัยมั่นใจว่าเป็นห้องน้ำชัวร์ เพราะสุดทางเดินที่วิภาวีเดินไปนั้นมีห้องน้ำอยู่ จิตใจของครูชัยเริ่มกระสับกระส่ายมากขึ้น เมื่อตุ๊กตาตรงหน้าของเขาล้วงมือเข้าไปดึงกางเกงในสีชมพูลงมากองที่หัวเข่า แล้วเริ่มนั่งฉี่ลงบนส้วมแบบโถ ครูชัยก้มลงมองด้านข้างของตุ๊กตา ก็เห็นน้ำสีเหลืองอ่อนๆไหลผ่านร่องเพศของลูกศิษย์ออกมาแล้วหายไป "อ๋อ...พอฉี่ออกมานอกตัวก็จะหายไป...อืม ดี" ครูชัยนึกไปมองไป มือข้างหนึ่งก็ล้วงลงไปกำเจ้าโลกรูดขึ้นลงเบาๆ โดยไม่ลืมที่จะมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะๆเผื่อมีใครเดินผ่านไปมา ซึ่งนานๆจะมีซักคนหนึ่ง บัดนี้วิภาวีฉี่เสร็จแล้วแต่เจ้าตัวยังคงนั่งอยู่เฉยๆ "คิดจะโดดเรียนรึไง ยัยวิตุ่น" นาฬิกาในห้องครูชัยบ่งบอกว่าเลยเวลาเรียนคาบ 4 มาเกือบสิบนาทีแล้ว ในที่สุดวิภาวีก็เริ่มเคลื่อนไหว แต่ดูไม่เหมือนกำลังจะกลับไปเรียนเลย วิภาวีลุกขึ้นยืน ดึงฝาปิดโถส้วมลงมาขณะที่อีกมือก็ถอดกางเกงในออกมาจากขาข้างซ้ายปล่อยให้กกน.ผ้าฝ้ายสีชมพูกองอยู่ที่ข้อเท้าขวา แล้วนั่งลงบนโถส้วมอีกครั้ง ครูชัยตอนนี้รู้แล้วว่าวิภาวีคิดจะทำอะไร อย่างไม่รีรอ ครูชัยปลดซิบกางเกงตัวเองออก งัดท่อนควยออกมาปลดปล่อยให้เป็นอิสระ แล้วสาวท่อนเนื้อที่ตนกำอยู่ไปพร้อมกับดูกิจกรรมของลูกศิษย์แสนซนของเขา หลังจากนั่งบนโถวิภาวีก็ฉายหนังซ้ำให้ครูชัยดูอีกครั้ง วิภาวีใช้มือซ้ายรวบกระโปรงขึ้นมารวมกันที่เอว เผยให้เห็นร่องเพศที่ยังแฉะจากการปลดทุกข์ที่อัดอั้นมา 2 คาบ โดยที่ครูชัยไม่ต้องก้มลงมองให้เมื่อยคอ หัวเข่าซ้ายและขวาที่เคยอยู่ใกล้ชิดกันบัดนี้ต่างฝ่ายต่างก็แยกไปคนละทาง มือขวาที่ยังว่างอยู่ก็เลื่อนลงมาบนเนินสวาทจากนั้นวิภาวีก็เริ่มถูร่องเสียวของตนอย่างไม่อายใคร วิภาวีเล่นบทระเริงกามด้วยตนเองอย่างถึงพริกถึงขิง ทำเอามือที่กำท่อนเสียวของครูชัยชักเข้าออกไม่เป็นจังหวะ คราวนี้ครูชัยเป็นฝ่ายชนะ เพราะเขาออกสตาร์ทไปก่อนแล้ว น้ำเสียวของเขาพุ่งออกมาท่วมง่ามมือ บางส่วนหกลงบนเก้าอี้ด้วย แต่เขาไม่สนใจ ต้องการเพียงแค่ได้เห็นจุดสุดยอดของลูกศิษย์สาวเท่านั้นเอง และแล้ววิภาวีก็บรรลุความใคร่ของตน ต่อหน้าครูสอนงานไม้ของเธอเป็นหนที่ 2 ครูชัยมองลูกศิษย์สาวเหนื่อยหอบอย่างมีความสุข พลางเช็ดคราบความสุขของตนไปด้วย ระหว่างนั้นครูชัยก็นึกแผนการณ์เด็ดๆขึ้นมาได้ ครูชัยรีบเก็บทุกอย่างให้เข้าที่ รวมทั้งตุ๊กตาลูกศิษย์สาวด้วย แล้วรีบเดินออกจากห้องทำงานของเขาทันที

วิภาวีหลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจของเธอแล้วก็เคลียร์ทุกอย่างให้เข้าที่ ล้างมือล้างหน้าล้างตา เธอมองหน้าตัวเองในกระจก ใบหน้าของเธอแดงเรื่อๆ เธอสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆเพื่อให้สภาพร่างกายปกติที่สุดก่อนจะเข้าห้องเรียน แต่พอออกมาจากห้องน้ำวิภาวีก็พบกับครูชัยที่ยืนรออยู่ "สวัสดีค่ะครูชัย" "อืม" ครูชัยตอบรับลูกศิษย์ "ทำอะไรมาวิตุ่น ทำไมไม่เข้าห้องเรียน.." "เข้าห้องน้ำซิคะครูชัย ก็เห็นอยู่อ่ะ" วิภาวีตอบโดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าที่ครูชัยเห็นนั้นมากกว่าที่เธอคิดแค่ไหน "แล้วทำอะไรในห้องน้ำล่ะ" ครูชัยเริ่มถามเจาะประเด็น "ก็..ปัสสาวะสิคะ" วิภาวีเริ่มลังเลที่จะตอบ พยามยามจะจบบทสนทนานี้แล้วเดินกลับเข้าห้อง แต่ครูชัยขวางทางอยู่ "แล้วหลังจากนั้นล่ะ" "หลังจากนั้น..หลังจากนั้นหนูก็ล้างมือแล้วก็ออกมานี่ไงคะ ครูชัยนี่ถามอะไรแปลกๆ" วิภาวีตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่ในใจนั้นเริ่มหวั่นๆแล้ว ว่าอยู่ๆทำไมครูชัยถึงถาม "หนูไปนะคะ เดี๋ยวเข้าห้องเรียนไม่ทัน" วิภาวีเดินผ่านครูชัยไปไม่ถึงก้าวก็ถูกครูชัยคว้าข้อมือขวาที่เธอเพิ่งใช้ระบายอารมณ์ไปหมาดๆ "เดี๋ยวก่อน" ครูชัยมองหน้าวิภาวีแล้วยกมือวิภาวีขึ้นดม "นี่กลิ่นอะไร" ครูชัยพูดหลังจากดมนิ้วกลางของลูกศิษย์จนชื่นใจแล้ว วิภาวีตกใจสุดขีด เป็นที่รู้กันว่ากลิ่นที่ครูชัยพูดถึงคือกลิ่นอะไร วิภาวีไม่นึกว่าครูชัยจะทำแบบนี้แต่ก็ชักมือหลบไม่ทัน -ตายแล้ว!ทำไงดีล่ะ ครูชัยรู้เรื่องซะแล้ว- วิภาวีคิด สายตาเธอส่ายไปส่ายมาอย่างผู้ต้องหาที่ถูกจับไต่สวน "เธอโดดเรียนออกมาทำเรื่องแบบนี้ในโรงเรียนเชียวหรือ" ครูชัยกดดันวิภาวีด้วยคำถามนี้อีกครั้ง จนวิภาวีได้แต่ยืนเงียบๆไม่กล้าตอบอะไร "มาคุยกับครูที่ห้องครูหน่อยสิ" วิภาวีเงยหน้ามองครูชัย สีหน้าเอาจริงของครูชัยทำเอาเธอกลัวจับใจ เธอเดินตามครูชัยไปโดยไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:23: PM »
ที่ห้องงานไม้ของครูชัย ครูชัยจัดเก้าอี้ให้วิภาวีนั่ง ซึ่งห่างไกลจากสายตาผู้คนภายนอกมากที่สุด วิภาวีนั่งลงอย่างสงบก้มหน้าก้มตา มือทั้งสองกุมอยู่ที่ตัก ครูชัยเลื่อนเก้าอี้อีกตัวมานั่งอยู่ตรงหน้าวิภาวี "บอกครูซิว่าเธอไปทำอะไรมา" ครูชัยเริ่มซักไซ้ต่อ เมื่อเห็นวิภาวีเงียบเฉย ครูชัยก็ถามย้ำอีกที "ครูถามไม่ได้ยินหรือครับ ถ้าวิไม่ตอบ ครูจะบอกเรื่องนี้ให้ครูอุษณีษ์รู้นะ" ครูอุษณีษ์เป็นครูสอนวิชาสังคม เป็นคนเจ้าระเบียบ นักเรียนทุกคนรู้ดีว่าเธอ"โหด"เพียงใด หลังจากตัดสินใจครู่หนึ่งวิภาวีก็เริ่มพูด "ครูชัยก็รู้อยู่แล้วนี่คะ จะถามหนูอีกทำไมอ่ะ" เธอพูดทั้งๆที่ยังก้มหน้าอยู่ จริงอย่างที่เธอว่า ครูชัยรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วแต่เขาต้องการที่จะทำให้เธอได้อาย เขารู้สึกสนุกที่เห็นเด็กๆอาย โดยเฉพาะเรื่องเพศ "เอาเถอะ ว่าแต่ครูจะทำยังไงกับเธอดีนะ โดดเรียนออกมาทำเรื่องแบบนี้เนี่ยะ" วิภาวีเงยหน้ามองครูชัยอีกครั้ง เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังไม่เปลี่ยนเธอก็ก้มหน้าลงไปอีก "ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ แล้วหนูจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว" เสียงวิภาวีสั่นเครือ "ครูจะรู้ได้ไงว่าเธอจะรักษาสัญญา ไม่ทำอย่างนี้อีกฮึ..." เกิดความเงียบขึ้นอีกชั่วขณะหนึ่ง "เอางี้... ครูจะทดสอบเธอ ถ้าวเธอผ่านก็กลับห้องเรียนไปได้ ครูจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก" วิภาวีเงยหน้าขึ้น สีหน้าบ่งบอกถึงความหวัง "แต่ถ้าไม่ผ่าน...ครูคงจะต้องบอกเรื่องนี้ให้ครูอุษณีษ์จัดการต่อล่ะนะ" วิภาวีเปลี่ยนสีหน้าแสดงความกังวลอีกครั้ง -ทดสอบ...แล้วจะทดสอบแบบไหนล่ะเนี่ยะ- วิภาวีคิดในใจ "ว่าไง...ตกลงมั๊ย วิภาวี" ครูชัยย้ำจนวิภาวีไม่มีเวลาได้คิดมาก "เอ่อ..ค่ะๆ ทดสอบก็ได้" วิภาวีตกปากรับคำ "ดี.. งั้นนั่งรอครูเดี๋ยว" ครูชัยเปิดล็อคเกอร์คว้าเชือกยาวประมาณ 4-5 เมตรออกมา สีหน้าของเขายิ้มอย่างมีเลศนัย ครูชัยคิดแผนการณ์ต่างๆนานาที่จะเผด็จศึกลูกศิษย์จอมซนคนนี้ แต่ไม่มีแผนไหนเหมาะเท่าแผนนี้อีกแล้ว ครูชัยอ้อมไปด้านหลังของวิภาวี จับแขนทั้งสองข้างของเธอแล้วเริ่มลงมือมันแขนนั้นในลักษณะไขว้หลังติดกับเก้าอี้ "ครูชัย...ทำอะไรคะ" วิภาวีตกใจ พยายามจะดึงมือของตนให้เป็นอิสระ แต่ไม่เป็นผล ครูชัยจับแขนทั้ง2ข้างของเธอไว้อย่างแน่นหนา แรงของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมิอาจต้านทานแรงผู้ใหญ่ได้อยู่แล้ว วิภาวีเริ่มกลัวในสิ่งที่ครูชัยกำลังทำอยู่ แต่ก็ไม่กล้าร้องให้คนช่วยเพราะครูชัยกำความลับของเธออยู่ เมื่อมัดแขนทั้งสองข้างไว้กับเก้าอี้เสร็จแล้ว ครูชัยลากเชือกที่เหลือมายืนอยู่หน้าวิภาวี ลูกศิษย์ของเขายังคงดิ้นรนให้ตนหลุดจากพันธนาการแต่ก็ไม่เป็นผล ครูชัยยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วเริ่มลงมือต่อกับขาข้างซ้ายของเธอ "ครูชัยจะทำอะไรหนูอ่ะ" เสียงวิภาวีแสดงความกังวลใจยิ่งขึ้นเมื่อรู้ว่าขณะนี้ตนไม่สามารถขยับไปไหนได้อย่างอิสระแล้ว "ครูกำลังจะทดสอบวิไง" ครูชัยตอบพลางมัดขาข้างซ้ายเข้ากับขาเก้าอี้ "แล้วทำไมต้องมัดหนูด้วยล่ะคะ" ครูชัยไม่ตอบอะไรจนกระทั่งมัดขาขวากับเก้าอี้เสร็จเป็นที่เรียบร้อย ครูชัยยิ้มอย่างมีเลศนัยอีกครั้งเมื่อได้คิดถึงสิ่งที่จะทำกับเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าต่อไป ครูชัยเดินอ้อมไปข้างหลังวิภาวีอีกครั้งทำให้เธอกลัวยิ่งขึ้น เพราะไม่รู้ว่าครูของเธอคิดจะทำอะไร ในที่สุดก็มีเสียงตอบ "ครูจะทดสอบวิ ว่าวิจะรักษาสัญญาครู ไม่ทำเรื่องแบบนั้นอีกในโรงเรียน" ครูชัยอธิบาย "ยังไงล่ะคะ" วิภาวียังไม่เข้าใจอยู่ดี "ถ้าวิภาวีนั่งอยู่เฉยๆได้ตลอด 10 นาทีต่อไปนี้ โดยไม่แสดงอาการว่าวิเกิดอารมณ์ทางเพศ ครูจะปล่อยวิไป ไม่บอกเรื่องนี้กับใครด้วย" ครูชัยยื่นเงื่อนไข -นั่งเฉยๆ 10 นาทีเหรอ... สบายอยู่แล้ว- วิภาวีคิดในใจ "ตกลงไหมวิ" "ตกลงค่ะ" วิภาวีรับข้อตกลง "หึๆๆ ดี งั้นครูตั้งเวลาไว้ที่...10โมง50นาที" วิภาวีเหลือบดูนาฬิกาในห้องงานไม้ มันบอกเวลา 10:40 นี่เธอโดดเรียนออกมาครึ่งชั่วโมงแล้วหรือนี่ วิภาวีคิดในใจ ขณะที่เธอกำลังนั่งอยู่เพลินๆเพื่อรอเวลาให้หมดไป วิภาวีก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อครูชัยโอบเอวของเธอด้วยแขนทั้ง2ข้างของเขา มันทำให้เธอรู้สึกเสียวแว๊บขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง แล้วเธอก็ระลึกได้ถึงความหมายที่แท้จริงของ10นาทีต่อจากนั้น "ครูชัยขา..หนูไม่อยากทดสอบแล้ว ปล่อยหนูเถอะนะคะ" วิภาวีขอร้องอย่างสุดชีวิต "ถ้างั้นครูจะเอาเรื่องที่วิทำในห้องน้ำไปบอกครูอุษณีย์นะ" ครูชัยเตือนสติลูกศิษย์พลางเอาแขนที่กอดรัดวิภาวีไว้นั้นเสียดสีกับรอบเอวของเธอช้าๆ วิภาวีเถียงไม่ออก ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบทุกรูปแบบจึงจำใจต้องยอบรับการทดสอบ 10 นาทีที่ดูยาวนานเหลือเกินสำหรับเธอต่อไป "อืม...ครูว่าครูเพิ่มกฏใหม่เข้าไปอีกดีกว่า" วิภาวีคิดในใจ -ยังมีอะไรให้หนูเสียเปรียบมากขึ้นอีกเหรอเนี่ยะ- "ถ้าวิภาวีส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว ถือว่าหนูผิดคำสัญญาต่อครูด้วยนะ" ข้อตกลงนี้ออกจะเกินไปซักหน่อย แต่เธอก็ไม่กล้าขัดขืนอะไร และเมื่อเห็นดังนั้น ครูชัยก็ไม่ปล่อยให้ 10 นาทีทองในชีวิตหลุดลอยไปเปล่าๆ มือขวาของเขาเริ่มมุดเข้าไปในเสื้อของลูกศิษย์ ใจของวิภาวีเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าครูชัยคิดจะทำอะไรกับเธอ ใจหนึ่งก็อยากให้บททดสอบนี้จบลงเร็วๆ แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกประหลาดที่ถูกกระทำเช่นนี้ มือของครูชัยที่มุดเข้าไปสัมผัสหน้าท้องน้อยๆอันอ่อนนุ่มของลูกศิษย์ ทำเอาความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขามลายไปสิ้น ครูชัยเลื่อนมืออีกข้างเข้าไปสมทบจากนั้นค่อยๆเลื่อนมือขึ้น ชายเสื้อของลูกศิษย์ก็ลอยสูงขึ้นตามมา จนแม้ว่าครูชัยจะนั่งอยู่ด้านหลังของวิภาวี เขาก็มองเห็นหน้าท้องขาวๆของลูกศิษย์ได้อย่างชัดเจน แต่มือของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันขึ้นไปจนถึงใต้หน้าอกเธอจากนั้นครูชัยก็เลื่อนมือขึ้นลงบริเวณนั้นอย่างช้าๆ แค่ได้คิดว่าครูของเธอจะจับนมเธอแค่นี้ก็ทำให้ใจวิภาวีเต้นผิดจังหวะแล้ว ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้นครูชัยก็เลิกทั้งเสื้อนักเรียนและเสื้อชั้นในของเธอขึ้นเหนือหน้าอกของเธอ วิภาวีอายสุดชีวิต แต่ก็ไม่พูดอะไร พยายามเบือนหน้าหนีความจริงที่เกิดขึ้น หน้าอกเล็กๆที่กำลังแตกหน่อชูเด่นขึ้นมาเหนือร่างกายน้อยๆของเธอ ครูชัยมองมันอย่างเอ็นดู เขาเคยเห็นจากตุ๊กตามาแล้วแต่คราวนี้เป็นของจริง รูปร่างและสีสันของมันชวนให้สัมผัสเป็นอย่างยิ่ง ไม่รอช้าครูชัยคว้าทั้ง 2 เต้านั้นนวดเฟ้นเบาๆ จนเจ้าของเต้านั้นได้แต่หลับตาสะกดอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ "หน้าอกวินี่นิ่มดีจังเลย ครูช๊อบชอบ" ครูชัยแซวลูกศิษย์ วิภาวีตอบรับด้วยสีหน้าที่แดงเรื่อ "หืม...หัวใจเต้นแรงอย่างนี้แสดงว่ามีอารมณ์หรือเปล่านะ" ครูชัยรู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติของเธอแต่ก็ยังไม่สรุปว่าเธอแพ้ เมื่อแหย่เล่นกับทรวงอกของลูกศิษย์จนหนำใจแล้ว ครูชัยก็เริ่มลดมือต่ำลงไปจับที่สะโพกของลูกศิษย์ จากนั้นค่อยๆดึงกระโปรงให้เลื่อนสูงขึ้น น่องขาขาวๆของลูกศิษย์ก็โผล่ออกมาอวดให้ครูของเธอได้เห็น ครูชัยลูบโคนขาของลูกศิษย์ขึ้นลงหลายครั้ง สัมผัสนั้นทำเอาลูกศิษย์ตัวน้อยของเขาขนลุกซู่ไปด้วยความเสียวซ่าน วิภาวีเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง มันเหลือเวลาอีกตั้ง 6 นาที ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานเสียจริง และแล้วจู่ๆเธอก็ถอนหายใจดังเฮือกเมื่อมือของครูชัยรุกล้ำเข้าไปในเขตสงวนที่สุดในร่างกายเธอ มือซ้ายของครูชัยตอนนี้มุดเข้าไปในกางเกงในของเธอ นิ้วของครูชัยเริ่มหยอกล้อติ่งเสียวของเธอ ทำเอาวิภาวีต้องแอ่นตัวไม่ยอมให้ถูกสัมผัสแต่โดยดี แต่ไม่มีประโยชน์ เพราะเธอถูกมัดอย่างแน่นหนาด้วยเชือกที่ครูชัยมัดเองกับมือ วิภาวีได้แต่ทำใจสงบ ห้ามใจไม่ให้มีอารมณ์ร่วมไปกับนิ้วที่กำลังถูไถร่องเสียวของเธออย่างสนุกสนาน มือของวิภาวีกำแน่น เท้าของเธอเหยียดตึง ลมหายใจของเธอแรงขึ้นเป็นลำดับ การถูกครูของตนเองสัมผัสของสงวนอย่างนี้ทำให้วิภาวีรู้สึกเสียวซ่านกว่าการสัมผัสด้วยตัวเองหลายร้อยเท่า เธอนึกถึงเวลาที่เธอช่วยตัวเองแต่ละครั้ง คราวนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจนเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ น้ำเสียวบางส่วนที่ยังค้างอยู่กลับเพิ่มปริมาณขึ้นมาอีก จนสุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ต่อความอยากในตัวเธอ "ครูชัยขาาา" เสียงวิภาวีเรียกชื่อครูของเธออย่างออดอ้อน ทำเอาครูชัยวูบวาบไปทั้งตัว แต่กระนั้นก็ยังตอบรับคำเรียกขานของลูกศิษย์ "ว่าไง" พลางถูไถร่องเสียวของเธอที่บัดนี้ท่วมไปด้วยน้ำรักอย่างไม่กลัวถลอกปอกเปิก วิภาวีรวบรวมความกล้า สูดหายใจลึกๆครั้งนึงแล้วพูดต่อ "ครูชัย... แหย่นิ้วเข้าไปอีกหน่อยนะคะ หนูอยากจะแย่อยู่แล้ววว" ครูชัยแทบไม่เชื่อหูตัวเอง วิภาวีลูกศิษย์ของเขาสารภาพความอยากให้เขาฟัง ครูชัยรู้สึกถึงชัยชนะของตน อยากจะทำให้ความต้องการของลูกศิษย์สุดที่รักเป็นจริง แต่กระนั้นก็ยังไว้ฟอร์มครู "วิภาวี ครูไม่นึกเลยนะ ว่าเธอจะกล้าพูดเช่นนี้" พูดไปพลางขยี้ติ่งแตดไปพลาง วิภาวีได้แต่ร้องซื๊ด เมื่อนิ้วที่กำลังหยอกล้อติ่งเสียวของเธอเริ่มล่วงล้ำเข้าไปสู่รูสวรรค์ตามความปรารถนาของเธอ "อย่างนี้ใช่ไหมวิ" ครูชัยแกล้งแหย่แค่ข้อนิ้วเดียวเข้าออกเบาๆ "อือออ... ลึกกว่านี้อีกค่ะ" น้ำเสียงที่วิภาวีตอบอย่างไม่มียางอาย กลับทำให้ครูชัยรู้สึกเอ็นดูเธอเป็นอย่างยิ่ง เขาก้มลงเอาหน้าซุกไซร้ซอกคอลูกศิษย์สุดพิศวาสของเขาพร้อมกับทำคำของของเธอให้เป็นจริง ครูชัยสอดนิ้วกลางเข้าไปจนมิด แล้วคว้านสำรวจโครงสร้างภายในของเธอ วิภาวีสะดุ้งโหยง เพราะนิ้วของครูชัยทั้งใหญ่ทั้งยาวกว่าของเธอนัก มันเข้าไปได้ลึกกว่าและเสียวกว่าที่เธอทำเองเป็นไหนๆ เสียงวิภาวีหายใจหอบแฮกอย่างทุรนทุราย ปากประตูสวรรค์ที่ตอดสิ่งแปลกปลอมที่ล่วงล้ำเข้ามาไม่หยุด บ่งบอกครูของเธอว่าเธอกำลังจะไปทัวร์สวรรค์แล้ว ครูชัยเมื่อเห็นลูกศิษย์เป็นเช่นนี้ก็ระดมกำลังของตนสร้างความเสียวสุดให้ลูกศิษย์ของเขาประทับใจไม่รู้ลืม ปากก็ไซร้ไปตามซอกคอสลับกับหอมแก้มซ้ายทีขวาทีสูดดมความหอมแห่งวัยสาวของเธอ มือขวากำหน้าอกลูกศิษย์นวดแฟ้นไปมาพร้อมๆกับเขี่ยหัวนมสีชมพูอ่อนๆเบาๆ ส่วนมือช้ายที่ซุกอยู่ในร่มผ้าวิภาวีก็ทำหน้าที่บำบัดความใคร่ จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายก่อนสำเร็จความปรารถนาของเธอ วิภาวีก็ส่งสัญญานให้ครูของเธอรู้ "อ้า..อ้า..อ้า... โอ้ววววว..." สิ้นเสียงสัญญานนั้น น้ำสวรรค์ของเธอก็พรั่งพรูออกมาจากรูเสียว บางส่วนไหลออกมาเปรอะเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่ แต่ส่วนใหญ่จะหกเลอะกางเกงในสีชมพูของเธอจนเปียกชุ่มไปหมด ครูชัยยังคงสาวเข้าออกจนกระทั่งปากถ้ำของลูกศิษย์เลิกตอดนิ้วของเขา ครูชัยยังไม่ถอนนิ้วของเขาออกจากช่องเพศของลูกศิษย์ ภายในนั้นมันนิ่มพอๆกับของเมียของเขา แต่ให้ความรู้สึกที่ดีกว่าเป็นร้อยเท่า วิภาวีตอนนี้นอกจากเสียงเหนื่อยหอบแล้ว เธอก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆโต้ตอบครูของเธอ ครูชัยถอนนิ้วของตนออกมาแกล้งยกขึ้นมาดูต่อหน้าลูกศิษย์ คราบความใคร่ของเธอติดนิ้วของครูชัยเต็มไปหมด วิภาวีหน้าแดงด้วยความอายที่กลับเข้ามาหลังจากสำเร็จความใคร่ของเธอ ครูชัยยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อตนเองมีส่วนช่วยให้ลูกศิษย์ของเขามีความสุขเช่นนี้ แต่เมื่อสติของวิภาวีกลับคืนมา เธอก็เริ่มร้องไห้ ครูชัยเห็นท่าไม่ดีรีบปลดเชือกที่พันธนาการเธอไว้ แล้วหันมาคุยตรงหน้าวิภาวี "เป็นอะไรไป วิภาวี ร้องไห้ทำไม" ครูชัยกุมมือวิภาวีไว้แน่น เมื่อเห็นว่าเธอยังคงสะอึกสะอื้นอยู่ แต่จริงๆแล้วเพื่อป้องกันไม่ให้วิภาวีดึงเสื้อที่โชว์เนินอกน้อยของเธอลง วิภาวีก็ไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวเลย มือของเธอสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว แต่ครูชัยก็รับรู้ได้เพียงแต่ว่ามือของลูกศิษย์นุ่มมาก "ครูชัย... อย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เลยได้ไหมคะ" วิภาวีขอร้องครูชัย เธอยังกังวลเรื่องที่จะถูกฟ้องอยู่ เธอไม่เห็นหนทางรอดอื่นใดอีกแล้ว เมื่อครูชัยเห็นดังนั้นเขาก็ดึงลูกศิษย์ตัวน้อยเข้ามาโอบกอดอย่างแนบแน่น อารมณ์เศร้าของวิภาวีทำให้เธอต้องกอดสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเพื่อคลายความเศร้า "ไม่เป็นไรนะวิภาวี...ครูไม่บอกใครก็ได้" เสียงครูชัยปลอบประโลมเธอทำเอาหัวใจของโลดเต้นอย่างมีความหวัง "จริงๆนะคะครูชัย" วิภาวีถามย้ำความแน่ใจอีกครั้ง "จริงสิ...วิ หยุดร้องไห้ได้แล้ว" วิภาวีลุกขึ้นเช็ดคราบน้ำตาทันทีที่ครูชัยบอกเธอ "ต้องอย่างนี้สิคนเก่งของครู" วิภาวียิ้มตอบครูชัยทั้งๆที่ยังตาแดงอยู่ "ขอบคุณนะคะครูชัย หนูจะไม่ทำอย่างนี้ในโรงเรียนอีกแล้ว หนูสัญญาค่ะ" วิภาวีตอบพลางยกมือไหว้ครูของเธอ "อืม... จริงๆแล้ววิไม่ต้องเลิกก็ได้นะ" ครูชัยขัด วิภาวีเงยหน้าขึ้นมองครูชัยอย่างสงสัย "เวลาที่วิถึงจุดสุดยอดเมื่อกี้เนี่ยะ ...น่ารักดีนะ ครูชอบ" วิภาวีอายจนหน้าแดงเมื่อได้ยินสิ่งที่ครูของเธอสารภาพ "ถ้าอยากทำอีกล่ะก็...มาทำที่นี่สิ เดี๋ยวครูจะช่วยแบบเมื่อกี้อีก ดีมะ" ครูชัยเสนอทางเลือกให้วิภาวีซึ่งตอนนี้รู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด เพราะนอกจากจะไม่ถูกฟ้องเรื่องที่เธอทำแล้ว เธอยังมีครูชัยผู้ซึ่งเพิ่งส่งเธอไปสวรรค์อยู่หยกๆคอยเป็นผู้ช่วยเธออีก "ว่าไง...โอเคมั๊ย" ครูชัยถามด้วยจิตใจร้อนรน วิภาวียิ้มกลับแทนคำตอบพลางถอนตัวออกจากอ้อมกอดครูชัย ก่อนที่จะหัวเราะแหะๆแล้ว วิ่งกลับเข้าห้องเรียนของเธอไป วันนี้ช่างเป็นวันที่เขามีความสุขมากจริงๆ ครูชัยคิด วิภาวีเองก็เช่นกันระหว่างทางที่วิ่งกลับเข้าห้อง เธอได้แต่คิดถึงสิ่งที่ครูชัยกับเธอทำร่วมกัน เธอไม่เคยรู้สึกสุดยอดได้ถึงขนาดนี้มาก่อน ได้แต่หวังว่าจะมีโอกาสให้ครูชัยช่วยเธออีกครั้ง...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:24: PM »
### ตอนที่ 3 รสรักนักเรียน ###

ครูชัย ครูสอนงานไม้ในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งกำลังตรวจงานของเด็กนักเรียนซึ่งนำมาส่งก่อนจะจบคาบเรียนสุดท้ายที่เขาสอนในวันนั้น แต่ในใจของเขายังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาโดยตลอด เขาเพิ่งได้สำเร็จความใคร่ให้กับวิภาวี ลูกศิษย์สาวคนโปรดของเขา และสิ่งที่ช่วยให้เขาทำเช่นนี้ได้ก็คือตุ๊กตาผ้าขาวซีดตัวหนึ่งที่เขาได้รับมาจากชายซึ่งอ้างว่าเป็นเทวดา ตุ๊กตาตัวนี้ช่วยให้เขาล่วงรู้ความลับของวิภาวี ความลับซึ่งไม่ควรมีใครได้รู้ และเมื่อครูชัยรู้ก็เท่ากับได้กำเธอเอาไว้ในมือแล้ว ครูชัยเคยคิดอยู่เสมอว่าเด็กป.6คงไม่มีความรู้สึกทางเพศมากมายอะไร แต่หลังจากความจริงที่เขาพบจากวิภาวี ทำให้เขาต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ทุกสัมผัสแห่งความอยากของลูกศิษย์ทำเอาจิตใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะทุกทีที่ระลึกถึง งานของเขาดำเนินไปอย่างล่าช้า

ขณะนั้นเองมีเงาของคนผ่านประตูเข้ามา ครูชัยเหลือบขึ้นไปมอง เขาแทบจะซ่อนอารมณ์ดีใจของเขาไว้ไม่มิด วิภาวี เด็กสาวที่เขาระลึกถึงอยู่ทั้งวันปรากฏอยู่ตรงหน้า "ว่าไงวิ มีธุระอะไรกับครูชัยรึเปล่า" ครูชัยพูดพลางรับไหว้ลูกศิษย์ ในใจของเขาคิดถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าตลอดเวลา วิภาวีเองก็เช่นกันแต่เธอยังไม่กล้าเปิดเผยตัวเอง เธอหันซ้ายหันขวาก่อนจะเริ่มพูด "ห้องครูชัยสกปรกจัง ให้หนูช่วยกวาดนะคะ" แล้วเดินไปหยิบไม้กวาดที่มุมห้อง ครูชัยยิ้มเล็กๆ เพราะห้องของเขาเพิ่งถูกนักเรียนป.5/1ที่เรียนคาบสุดท้ายกวาดเสร็จหยกๆ "ขอบใจมากนะวิ" ครูชัยพูดแล้วก็ลงมือตรวจงานต่อ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขาและลูกศิษย์คนโปรด ท่าทีนี้ยิ่งสร้างความกระวนกระวายใจให้วิภาวีมากยิ่งขึ้น เธอกวาดพื้นไปมองครูชัยไปโดยไม่สนว่าพื้นจะสะอาดขึ้นหรือไม่ ครูชัยรู้ดีว่าตอนนี้วิภาวีติดใจฝีมือสำเร็จความใคร่ของเขาซะแล้วแต่ก็ยังระวังตัวรอโอกาสเหมาะๆก่อน "วันนี้วิตุ่นไม่รีบกลับบ้านเหรอ" ครูชัยเอ่ยถาม "ยังค่ะ...แม่หนูจะมารับตอน 5 โมงเย็น" ครูชัยมองนาฬิกา เขายังเหลือเวลาอยู่กับลูกศิษย์เพียงลำพังอีกชั่วโมงกว่า ครูชัยปล่อยให้วิภาวีกวาดพื้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งเขาตรวจงานทั้งหมดเสร็จสิ้น หลังจากมองออกไปนอกห้องเห็นว่านักเรียนส่วนใหญ่กลับกันหมดแล้ว ครูชัยก็เริ่มเก็บของเข้าที่ "ให้หนูช่วยนะคะ" วิภาวีอาสา "เอาสิ" ครูชัยยื่นกองหนังสือกองหนึ่งให้ "เอาไปไว้ตรงไหนคะ" "ที่ชั้นวางหนังสือตรงมุมห้องนั่นน่ะ ตามครูมาสิ" ครูชัยยกกองหนังสืออีกกองเดินนำวิภาวีไป หลังจากวางกองหนังสือของเขาบนชั้นแล้ว ครูชัยก็ถอยออกมาให้วิภาวีพร้อมทั้งแอบสังเกตพฤติกรรมลูกศิษย์ กลิ่นหอมที่พัดผ่านจมูกของเขาคงเป็นกลิ่นแป้งบนตัววิภาวีไม่ผิดแน่ ในที่สุดเมื่อได้มุมอับลับตาคนดีขนาดนี้แล้ว ครูชัยก็
ตรงเข้าไปหอมแก้มลูกศิษย์โปรดของเขาอย่างไม่ทันให้เธอตั้งตัว ฝ่ายวิภาวีกำลังคิดอะไรอยู่เพลินๆ พอถูกหอมแก้มก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านตัวเธอแปล๊บๆ "อุ๊ย!..ครูชัย" วิภาวีตกใจหันมามองครูของเธออย่างเอาเรื่อง แต่ครูชัยกลับยิ้มตอบแล้วพูดกับเธอ "ครูว่าแล้วว่าต้องเป็นกลิ่นแป้งของวิภาวีแน่เลย หอมดีนะ" วิภาวีหน้าแดงเมื่อโดนครูชัยชมเอาดื้อๆ ครูชัยตั้งท่าจะหอมอีกรอบวิภาวีพยายามหลบแต่มือทั้งสองเกาะไหล่ครูชัยไว้แน่น "ไม่เอาค่ะ ครูชัย มันจักกะจี๋...ฮิๆๆ" วิภาวีหัวเราะอย่างสนุกสนานเมื่อถูกครูชัยไซร้ทั้งคอทั้งแก้มซ้ายขวาไปมา ครูชัยกดตัววิภาวีลงกับพื้นห้องช้าๆ หลังของเธอพิงผนังห้อง ตู้เอกสารตู้ใหญ่บังสายตาคนภายนอกไม่ให้รู้สิ่งที่ทั้งสองกระทำร่วมกัน วิภาวีเมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตนเองถูกครูชัยคร่อมซะแล้ว ทั้งคู่จ้องตากันอยู่ครู่ใหญ่ ครูชัยรู้สึกได้ถึงโอกาสที่เขาใฝ่ฝันมานาน ลูกศิษย์คนโปรดให้ท่าซะขนาดนี้ถ้าไม่คิดจะทำอะไรเลยก็บ้าแล้ว "อืม...กกน.วิตุ่นแห้งรึยังน้า เมื่อเช้าแฉะเชียว" ครูชัยเริ่มเป็นฝ่ายถาม "แห้งแล้วค่ะ แต่ครูชัยกำลังจะทำให้มันเปียกอีกรอบแล้ว" วิภาวีตอบอย่างทะเล้น "ขอครูดูหน่อยสิ" ครูชัยไม่ถามเปล่าๆ มือของเขาซุกเข้าไปใต้กระโปรงวิภาวีปัดชายกระโปรงขึ้นมากองที่หน้าท้อง เผยให้เห็นกางเกงในผ้าฝ้ายสีชมพูไร้ลวดลาย น้ำเสียวแห้งไปแล้วก็จริงแต่กลิ่นยังคงอยู่ ครูชัยเตรียมถอดกางเกงในลูกศิษย์ แต่เจ้าตัวนึกอายขึ้นมามือน้อยๆของเธอจับทั้งสองมือที่กำลังดึงขอบกางเกงในของเธอในเชิงของร้อง "ครูชัยขา...หนูอายนะคะ" "ถ้าไม่ให้ครูดู อดขึ้นสวรรค์นะ"ครูชัยขู่ คำขู่นี้ดูจะได้ผลกว่าขู่ว่าจะฟ้องครูอุษณีษ์ครูสังคมจอมโหดซะอีก วิภาวีปล่อยให้ครูชัยถอดลิงของเธออย่างว่าง่าย กางเกงในตัวน้อยบัดนี้อยู่ในกำมือครูชัยแล้ว "ถอดออกจะได้ไม่เปียกอีกไงวิ"
ครูชัยวางกกน.ลูกศิษย์ไว้ข้างๆแล้วหันมาสนใจกับหว่างขาซึ่งทันทีทีถูกถอดวิภาวีก็หุบขาปิดสนิทมิดชิด "ถ่างขาออกสิจ๊ะ..วิตุ่น" ครูชัยสั่งการ "ฮิๆๆ ไม่เอา" วิภาวีส่ายหัวเบียดขาต้านแรงดึงของครูชัยอย่างสนุกสนาน หลังจากแกล้งยื้ออยู่นานครูชัยก็เอาจริง "พอแล้วยัยวิ" ครูชัยทำเสียงจริงจัง "ง่ะ..." วิภาวีทำเสียงอ่อยขณะที่ถูกครูชัยจับถ่างขาออกกว้างจนร่องหลืบที่ซ่อนอยู่ต้องเผยออกอย่างช่วยไม่ได้ ครูชัยมองดูโหนกสวรรค์อย่างตื่นตาตื่นใจ ติ่งเสียวยื่นออกมาเล็กน้อยแคมในสีชมพูบานออกราวกับกลีบกุหลาบ ร่องรักแสดงให้เห็นการใช้งานบ่อยครั้งแต่ก็ทะนุถนอม ในสายตาของครูชัย มันงดงามมาก มากกว่าของเมียของเขาเป็นไหนๆ วิภาวีเมื่อเห็นครูชัยเอาแต่จ้องของสงวนของเธอ ก็แกล้งเอามือมาป้อง ครูชัยเห็นดังนั้นก็ก้มหน้าลงตรงหว่างขาลูกศิษย์เป็นการตอบสนอง วิภาวีตกใจนึกว่าครูชัยจะกัดมือเธอเลยเผลอตัวชักมือหลบ เมื่อไม่มีอะไรมาปกปิดอีก ครูชัยก็เอาหน้าซุกเข้าไปกลางหว่างขาน้อยๆ ปากประกบอมร่องเสียวไว้จนมิด ลิ้นละเลงโลมเลียร่องเสียวขึ้นลงทำเอาอารมณ์ตกใจของวิภาวีกลายเป็นเสียวซ่านทันที รสชาติร่องเสียวที่ยังไม่ได้ล้างตั้งแต่ปฏิบัติกามกิจเมื่อเช้าช่างหอมหวานจับใจเขาจริงๆ วิภาวีรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ความรู้สึกประหลาดของลิ้นครูชัยที่ตวัดไปมารอบของลับของเธอต่างจากที่ใช้นิ้วนิดหน่อย มันเข้าไปไม่ลึกแต่สร้างความเสียวซ่านไปทั่วตัวของเธอ วิภาวีชายตามองครูชัยเป็นระยะๆ ท่าทางของครูชัยที่ไล้เลียร่องเสียวที่ยังไม่ได้ล้างของเธออย่างหื่นกระหายกลับทำให้เธอรู้สึกรักและชื่นชมครูคนนี้ยิ่งขึ้น เธอกลั้นความเสียวเอาไว้นานที่สุดในชีวิต หวังจะให้น้ำเสียวไหลออกมาตอบแทนครูของเธอให้มากที่สุด แขนขาของวิภาวีเริ่มเกร็งจนในที่สุดสวรรค์ก็อยู่ตรงหน้าเธอ น้ำรักจำนวนมากไหลออกมาจากร่องเสียวของเธอราวกับเขื่อนแตก ครูชัยไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดไป เขาดูดเลียร่องรักของลูกศิษย์อย่างคนอดอยาก จนน้ำที่ท่วมเนินน้อยๆของเธอเหลือเพียงน้ำลายของครูชัยเท่านั้น ครูชัยเงยหน้าขึ้นมองลูกศิษย์ ยิ้มให้หนึ่งครั้งก่อนจะค่อยๆเลื่อนตัวขึ้นมาบรรจงจูบศิษย์รักอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่แลกลิ้นกันโดยครูชัยทำเป็นตัวอย่าง ส่วนวิภาวีก็ทำตามได้อย่างคล่องแคล่ว จนวิภาวีถอนปากออก "แหวะ...เหม็นจะตายเลียเข้าไปได้ยังไงคะครู" วิภาวีรู้สึกถึงรสน้ำรักของเธอที่ยังหลงเหลือในปากของครูชัย "แหม...ของตัวเองแท้ๆยังจะบ่นอีก"ครูชัยพูด วิภาวีทำหน้าแหยๆ "ครูว่ามันก็อร่อยดีออก" "แหวะ"วิภาวียืนกรานไม่ยอมรับ "ไหน ขออีกซักรอบซิ" ครูชัยทำท่าจะขอรอบสอง วิภาวีรีบลุก"ฮิๆๆ ม่ายอาว" ครูชัยดึงตัวศิษย์รักเข้ามากอดแล้วรัวหอมแก้มนิ่มๆของเธอ "ไม่ให้เหรอ นี่แน่ะๆๆ" หลังจากโดนไป สิบกว่าฟอด วิภาวีก็เลิกดิ้น เริ่มออกอาการเสียวอีกครั้ง เธอทรุดตัวลงตามแรงกดของครูชัยที่โอบเธอไว้ข้างหลัง ครูชัยใช้มือที่ไม่ได้โอบเอวลูกศิษย์ปลดเข็มขัดของตัวเองออกงัดเอาสิ่งที่อัดอั้นภายในออกมา เขาโน้มตัววิภาวีลงจัดท่าให้นั่งคุกเข่าแล้วก้มลงเอาหน้าอกแตะหัวเข่า เมื่อตลบกระโปรงของเธอขึ้นเหนือเอว บั้นท้ายของวิภาวีก็ลอยเด่นขึ้นมาอวดครูของเธอ ครูชัยเอามือล้วงสำรวจร่องเสียวของเธออีกครั้ง วิภาวีปล่อยให้ครูชัยชื่นชมของลับของเธออย่างว่าง่ายและแล้ววิภาวีก็รู้สึกเหมือนนิ้วของครูชัยใหญ่ขึ้นผิดปกติ มันไม่เหมือนการเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไป แต่ดูเหมือน... กว่าที่วิภาวีจะรู้ตัวก็สายเสียแล้ว ครูชัยยัดท่อนควยที่อัดอั้นมานานเข้าไปในร่องสวรรค์ของลูกศิษย์โปรดของเขาเข้าไปจนมิดหัวแล้ว "ครูชัยคะ..." ร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างดีทำให้แทนที่วิภาวีจะร้องด้วยความเจ็บปวด เธอกลับร้องครวญครางด้วยความเสียวซ่าน "ครูชัยทำอะไรหนูอ่ะ...อาา" วิภาวีพูดทั้งๆที่รู้ว่าตนเองถูกเจาะไข่แดงเข้าซะแล้ว แน่นอนมันทั้งใหญ่ทั้งยาวว่านิ้วของเธอหรือของครูชัยเป็นไหนๆ ปากถ้ำน้อยๆของเธอตอดรับมังกรตัวแรกที่ผ่านเข้ามาอย่างแนบแน่น "อืยยยย..." มันแน่นเสียจนทำเอาเธออึดอัดไปหมด แต่สำหรับครูชัย มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษจนไม่อาจหาคำมาบรรยายได้ บัดนี้เขากำลังพรากความบริสุทธิ์ไปจากเด็กสาวที่เรียกเขาว่าเป็นครูของเธอ ครูชัยขับเคลื่อนมังกรของเขาเข้าออกช้าๆ วิภาวีตะเกียกตะกายด้วยความเสียวกระสัน "ครูขา..." วิภาวีได้แต่ร้องเรียกครูของเธอ แต่ไม่รู้ว่าจะเรียกไปทำไม ครูชัยตอบสนองด้วยการยื่นมือทั้งสองไปกุมหน้าใจของเธอเคล้นคลึงเบาๆ ความอบอุ่นจากมือของครูชัยทำให้อาการตกใจของเธอทุเลาลงไม่นานนักวิภาวีก็เริ่มชินกับความรู้สึกเมื่อถูกมังกรยักษ์วิ่งเข้าออกปากถ้ำของเธอ ครูชัยซอยท่อนเนื้อของเขาอย่างบรรจงด้วยไม่ต้องการให้ศิษย์โปรดต้องเจ็บปวด เขารับรู้ถึงความเสียวของลูกศิษย์ดี เพราะกล้ามเนื้อเพศที่ไร้เรี่ยวแรงต่อสู้ของเธอกำลังต่อสู้บีบรัดท่อนเนื้อของเขาอย่างสุดกำลัง สร้างความรู้สึกพิเศษที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน ความรู้สึกวิเศษนี้ไม่อาจเปรียบเทียบกับใครๆได้ แม้แต่เมียของเขาที่อยู่กินกันมา 3 ปี ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้ ความใคร่ที่เขาอัดอั้นมานานบัดนี้มันกำลังจะถูกปลดปล่อยแล้ว เขาเพิ่มความเร็วของการซอยขึ้นโดยไม่สนความเจ็บปวดของลูกศิษย์แล้ว แต่นั่นไม่ได้ทำให้วิภาวีเจ็บปวดเลย ตรงกันข้ามเธอกลับรู้สึกเสียวกระสันมากขึ้นราวกับมีกระแสไฟฟ้าจำนวนมากไหลผ่านตัว และวิ่งไปทั่วทุกรูขุมขนในตัวของเธอ เมื่อถึงที่สุดแล้วครูชัยกอดร่างที่เกร็งไปทั้งตัวของวิภาวีอย่างแนบแน่นบรรจงอัดน้ำสวาทจำนวนมากเป็นรางวัลแก่ลูกศิษย์คนโปรดของเขา วิภาวีสะดุ้งขึ้นมาทันทีที่รู้สึกเหมือนมีคนฉีดน้ำใส่ร่องเพศของเธอ แม้เธอจะไม่เคยเสียความบริสุทธิ์ให้ใครมาก่อน แต่ความรู้สึกนี้บ่งบอกให้เธอรู้ว่าบัดนี้เธอได้เสียสาวให้กับครูของเธอเรียบร้อยแล้ว

หลังเสร็จกามกิจ ครูชัยดึงลูกศิษย์โปรดของเขาเข้าไปกอดจูบ "วิภาวีทำให้ครูมีความสุขมากเลย...รู้รึเปล่า" ครูชัยสารภาพความรู้สึก วิภาวีได้แต่ยิ้มในอ้อมกอดของครูชัย "พรุ่งนี้เช้ามาหาครูอีกได้มั๊ย" ครูชัยถาม "พรุ่งนี้เช้าเลยเหรอคะ" วิภาวีเงยหน้ามองสีหน้าที่จริงจังของครูชัย "...ก็ได้ค่ะ...แต่หนูไม่รู้นะว่าแม่จะมาส่งกี่โมง" "กี่โมงก็ได้...ครูจะรอ" วิภาวียิ้มอย่างรู้ความคิดครูชัย แล้วก็เดินจากห้องของครูชัยไป...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:24: PM »
### ตอนที่ 4 ดาวเด่น 5/3 ###

วันนี้เป็นวันพุธ ครูชัย ครูประจำวิชางานไม้คนใหม่ของโรงเรียนสหศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพ กำลังเตรียมอุปกรณ์การสอนของเขาที่จะต้องสอนในช่วงเช้า วันนี้เขาดูรีบร้อนในการจัดอุปกรณ์กว่าที่เคย เหตุเพราะว่า เมื่อวานเขาได้นัดลูกศิษย์คนโปรดให้มาเจอกันก่อนเข้าเรียน ลูกศิษย์คนที่เขาเป็นผู้พรากความบริสุทธิ์ไปจากเธอ ลูกศิษย์ผู้ซึ่งเขากำความลับเอาไว้ ลูกศิษย์ผู้ซึ่งทำให้เขารู้จักรสสวาทของวัยแรกรุ่นที่เขาไม่เคยถวิลหามาก่อน แต่บัดนี้แม้แต่เมียของเขาซึ่งเพิ่งตายจากเขาไปไม่ถึงเดือนเขาก็ลืมจนหมดสิ้น เฝ้ารอแต่วิภาวี ลูกศิษย์ของเขามาปรนเปรอความใคร่ที่เขาอัดอั้นมาทั้งคืน

หลังจากจัดอุปกรณ์เสร็จไม่นาน สิ่งที่เขาเฝ้ารอมาตั้งแต่เช้าก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า ด.ญ.วิภาวี โผล่หน้าเข้ามามองครูชัยจากทางหน้าต่าง "ครูชัย...สวัสดีค่ะ" ยกมือไหว้พลางมองไปรอบๆ "ไม่มีใครอยู่หรอก วิตุ่น...ครูอยู่คนเดียว เข้ามาสิ" ครูชัยเชื้อเชิญศิษย์โปรดพร้อมถาม "กินข้าวมารึยังจ๊ะ วิภาวี" "กินแล้วค่ะ" วิภาวีตอบพลางเอามือจับพุงตัวเอง "ไหน...มานี่ซิ" ครูชัยดึงตัววิภาวี มือที่หยาบกร้านทั้งสองของเขาโอบเอวของเด็กสาวราวกับว่าเป็นของตัวเขาเอง "อืม...จริงด้วย พุงป่องเชียว" ครูชัยลูบท้องวิภาวีขึ้นลงช้าๆ จนวิภาวีเริ่มรู้สึกว่ามือของครูชัยเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ "ครูชัยขา..." เสียงวิภาวีออดอ้อน "พุงหนูไม่ได้อยู่ตรงนั้นซะหน่อย" ดูเหมือนครูชัยจะไม่ได้ยิน หรือไม่ก็ทำเป็นไม่ได้ยิน มือของเขาเลื่อนลงมาจนอยู่ตรงกลางหว่างขาของลูกศิษย์ "แล้วเจ้าตัวน้อยนี่ล่ะ เช้านี้กินอะไรรึยัง" ครูชัยลูบเนินสงวนของลูกศิษย์อย่างไม่เกรงใจเจ้าของ ทำให้วิภาวีนึกย้อนไปถึงกิจกรรมที่เธอกับครูชัยทำร่วมกันเมื่อเย็นวาน วิภาวีถึงกับหน้าแดงเมื่อนึกถึงสิ่งที่ร่องสวาทของเธอ "กิน" เข้าไปในตอนนั้น สติของวิภาวีกลับมาเมื่อครูชัยหอมแก้มซ้ายของเธอเข้าไปฟอดใหญ่ "อุ้ย! ครูชัย" วิภาวีเอียงคอหลบด้วยความจั๊กกะจี้บวกกับความเสียวซ่าน ทำเอาเธอเกือบลืมสิ่งที่เธอจะมาบอกกับครูชัย "ครูชัยคะ...คือวันนี้แม่หนูเค้าจะมารับหนูเร็วน่ะค่ะ...แม่เค้าจะไปซื้อของที่โลตัส เย็นนี้หนูคงมาหาครูชัยไม่ได้นะคะ " ครูชัยทำสีหน้าดุๆใส่ศิษย์โปรด วิภาวีรีบพูดต่อเมื่อเห็นสีหน้าครูชัยที่ไม่พอใจนัก "แต่พรุ่งนี้หนูว่างนะคะ..." ครูชัยเปลี่ยนสีหน้าคืนทั้งๆที่ในใจยังรู้สึกผิดหวังอยู่ "ไม่เป็นไรหรอกวิ...ครูไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย ไม่มาก็ไม่เป็นไรนี่นา" ครูชัยพูดพลางลูบหัวศิษย์โปรดอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นครูชัยก็กอดรัดฟัดหอมวิภาวีจนต้องบิดตัวส่ายไปมาด้วยความเสียว แต่ยังไม่ทันที่ครูชัยจะลงมือทำอะไร ก็มีเสียงฝีเท้าเดินมาจากมุมตึก ทั้งคู่รีบผละออกจากกัน จัดเสื้อผ้าให้อยู่ในสภาพเดิม เด็กนักเรียน ป.5 สามคนเดินมา พอเห็นครูชัยทั้ง 3 คนก็ยกมือไหว้ ครูชัยรับไหว้ แล้วทั้ง 3 คนก็เดินผ่านประตูหน้าห้องครูชัยไป วิภาวีแกล้งทำเป็นช่วยจัดโต๊ะครูชัย ตอนนี้เวลา เกือบ 7 โมงเช้าแล้ว นักเรียนเริ่มมาโรงเรียนกันมากขึ้น และมีบางส่วนที่ต้องเดินผ่านหน้าห้องครูชัยไป เขารู้สึกไม่พอใจนักแต่ก็ต้องยอมรับว่า เช้านี้คงทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้แล้ว วิภาวีนั่งขลุกอยู่ในห้องของครูชัยจนใกล้เวลาเข้าแถว เธอเองก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจเหมือนกัน บ่อยครั้งที่ครูชัยเกือบจะพาเธอถึงจุดสุดยอด แต่ก็มีนักเรียนเดินผ่านหน้าห้อง ทำให้ทั้ง 2 คนต้องแยกออกจากกันทุกที จนกระทั่งได้เวลาเข้าแถว ครูชัยจำต้องปล่อยให้ลูกศิษย์รักไปเข้าแถวขึ้นชั้นเรียน

วันนี้เป็นวันพุธ ครูชัยมีสอน ป.5ช่วงเช้า 2 ห้อง และ ป.6 ช่วงบ่ายอีก 1 ห้อง ระหว่างสอนในช่วงเช้า ครูชัยแอบเก็บเอาเส้นผมเด็กผู้หญิงที่หน้าตาน่ารักหลายคนเอาไว้ ขณะปล่อยให้เด็กๆทำงานที่ได้รับมอบหมายในชั้นเรียน ครูชัยก็แอบเอาตุ๊กตาสีขาวซีดขึ้นมา นำเส้นผมของเด็กคนหนึ่งพันรอบตุ๊กตาตัวนั้น ทันใดนั้นตุ๊กตาก็ค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างเป็น เด็กนักเรียน ป.5 เจ้าของผมเส้นนั้นนั่นเอง ครูชัยทำสีหน้าพึงพอใจ พลางแกะเส้นผมออก แล้วเก็บไว้ในกระเป๋าของเขา แล้วก็นำเส้นผมเส้นอื่นมาทำเช่นนั้นอีก จนกระทั่งเส้นผมของเด็กสาวหน้าตาดีทั้งหลายในห้องนั้น อยู่ในกระเป๋าของเขาจนหมด พอถึงช่วงพัก ครูชัยก็นำตุ๊กตาออกมา เลือกเส้นผมจากกระเป๋าของเขาออกมาเส้นหนึ่งแล้วพันรอบตุ๊กตา ตุ๊กตานั้นก็กลายรูปร่างเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง "อ้อ...ธนชพรรณนี่เอง " ครูชัยมองตุ๊กตาลูกศิษย์อย่างสนใจ ตุ๊กตานั้นวิ่งไปมาอยู่กับที่ราวกับมีชีวิต แน่นอน...ก็เพราะเจ้าของเส้นผมยังมีชีวิตอยู่น่ะสิ ตุ๊กตานี้จะแสดงอากับกิริยาเดียวกันกับเจ้าของเส้นผม ทำให้ครูชัยรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเด็กคนไหนก็ตามที่เขาอยากรู้ ขณะนี้ ธนชพรรณกำลังวิ่งเล่นกับเพื่อนๆของเธออยู่อย่างสนุกสนาน ต่างจากเวลาที่อยู่ในห้องยิ่งนัก ในห้องเรียนธนชพรรณที่เพื่อนๆของเธอเรียนว่า"อิ๊บ" จะเป็นเด็กเงียบๆ ไม่ค่อยพูดคุย ตั้งใจเรียนและไม่รบกวนครู แต่เวลาอยู่กับเพื่อนๆช่วงพัก เธอจะแสดงความสดใสน่ารักออกมา ดวงตากลมโตของเธอเข้ากับรูปหน้า ทรงผมสั้นประบ่าของเธอก็ดูดีกว่าใครในชั้น รอยยิ้มของเธอสดใสเป็นประกายชวนให้ต้องยิ้มตามทุกครั้งที่ได้เห็น บางครั้งครูชัยยังสังเกตเห็นว่าเด็กผู้ชายหลายคนในชั้นก็สนใจในตัวเธออยู่เหมือนกัน แต่นั่นก็เป็นแค่ความรู้สึกแบบเด็กๆแต่สำหรับครูชัยแล้ว เขาคิดเลยไปไกลกว่านั้นมาก เขาได้ประสบการณ์ในการเย็ดกับลูกศิษย์ชั้น ป.6 มาแล้ว เขารู้สึกติดใจในรสกามของเด็กนักเรียนยิ่งนัก และในเมื่อเขาไม่สามารถร่วมรักกับวิภาวีได้ ครูชัยจึงมองธนชพรรณเป็นเหยื่อรายต่อไปที่เขาจะพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอ ครูชัยคิดถึงแผนการต่างๆนานาที่เหมาะสมที่จะจัดการกับลูกศิษย์ตัวน้อยคนนี้ พลางมองตุ๊กตาที่กำลังวิ่งเล่นอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา จนกระทั่งตุ๊กตาธนชพรรณมีอาการเหมือนกำลังปวดฉี่ ครูชัยเองทีแรกก็ไม่คิดว่าใช่ แต่พอเห็นตุ๊กตาทำท่าหนีบขาบ้าง จับอวัยวะเพศบ้าง ครูชัยถึงได้แน่ใจ ตุ๊กตาธนชพรรณบอกลาเพื่อนๆไปเข้าห้องน้ำ ทำให้ครูชัยยิ่งเพิ่มความสนใจมากยิ่งขึ้น ในฟากของธนชพรรณตัวจริง เธอกำลังวิ่งหาห้องน้ำเพื่อระบายความอัดอั้นในตัวเธอ แต่ทว่าห้องน้ำทุกห้องมีคนใช้อยู่เต็มไปหมด เธอรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก "ขืนยืนรออยู่นี่มีหวังฉี่ราดแน่เลยเรา" ธนชพรรณคิดในใจพลางขมิบหนีบขาของตนเอาไว้ เธอค่อยๆย่องออกมาจากห้องน้ำ หันซ้ายหันขวา ห้องน้ำที่เธออยู่นั้น อยู่ติดกับแปลงสวนครัวที่ใช้สอนวิชางานเกษตรซึ่งช่วงเที่ยงๆจะไม่ค่อยมีคนมาเดินอยู่แถวนี้ ธนชพรรณหันซ้ายหันขวาอีกหลายครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเธอแน่นอน และแล้วธนชพรรณก็ทำสิ่งที่ไม่ควรทำที่สุด เธอถกกางเกงในสีขาวลงมาเหนือเข่าแล้วลงมือปลดทุกข์ที่เธออัดอั้นมานาน
ลงบนพื้นด้านหลังห้องน้ำนั้นเอง ลำธารเล็กๆสีเหลืองใสไหลเป็นทางเปลี่ยนสีขาวของพื้นปูนเป็นสีปัสสาวะของเธอ พุ่มไม้สูงๆข้างห้องน้ำทำให้เธอมั่นใจว่าไม่มีใครเห็นสิ่งที่เธอทำแน่นอน แต่ไม่ใช่วันนี้ เพราะครูชัย ครูผู้สอนวิชางานไม้ของเธอ นอกจากจะรู้เห็นสิ่งที่เธอทำทั้งหมดแล้ว ครูชัยยังมีแผนการที่จะเผด็จศึกลูกศิษย์แสนสวยคนนี้อีกด้วย ครูชัยยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะซอยเจ้าโลกในมือของครูชัยจนพ่นน้ำรักออกมาล้นมือของเขา

ธนชพรรณเมื่อสำเร็จธุระของเธอ ก็เดินกลับไปหาเพื่อนๆหมายที่จะเล่นกันต่อ แต่ยังไม่ทันจะถึงกลุ่มเพื่อนๆของเธอ ครูชัยก็มายืนดักรออยู่แล้วเธอยกมือไหว้ครูชัยอย่างสุภาพ ครูชัยเรียกชื่อเธอ "ธนชพรรณ เมื่อกี้หนูไปไหนมาน่ะ" ปกติในชั้นเรียนธนชพรรณก็ไม่ค่อยกล้าพูดกล้าคุยอยู่แล้ว ยิ่งเจอคำถามแบบนี้ในช่วงเวลาแบบนี้ มันยิ่งทำให้เธอไม่กล้าตอบเข้าไปใหญ่ ได้แต่ยืนก้มหน้าก้มตานิ่งๆอยู่อย่างนั้น เมื่อเห็นว่าครูชัยกำลังรอคำตอบของเธออยู่ ธนชพรรณจึงรีบตอบเพื่อจะได้ไปเล่นกับเพื่อนๆต่อ "ไปปัสสาวะค่ะ" "ที่ไหน" ครูชัยถามต่อแบบไม่ให้ลูกศิษย์ตั้งตัวได้ทัน ธนชพรรณถึงกับหน้าถอดสี เธอไม่รู้ว่าครูชัยเห็นสิ่งที่เธอทำหรือเปล่า แต่เธอรู้ดีว่าเธอทำอะไรลงไป ธนชพรรณไม่เคยโกหกผู้ใหญ่ พ่อแม่เธอสอนมาเช่นนั้น แต่คราวนี้คงได้เวลาโกหกแล้ว ธนชพรรณคิดในใจ "เอ่อ..ท..ที่ ห้อง น...น้ำ ค่ะ" น้ำเสียงของเธอทำเอาครูชัยเกือบเก็กแตก นี่คงเป็นการโกหกที่จับได้ง่ายที่สุดเท่าที่ครูชัยเคยได้ยินมา "ที่ห้องน้ำจริงเหรอ...ธนชพรรณ" เธอตกใจสุดขีดแต่ก็เก็บอาการไว้ด้วยการยืนนิ่งเงียบๆ "ครูเห็นนะ" ครูชัยตอกย้ำความผิดของเธอ ทำให้ธนชพรรณรู้สึกเหมือนตัวเองเล็กลงเรื่อยๆ ครูชัยไม่ต้องการให้เธอถ่วงเวลาไปมากกว่านี้จึงรีบตัดบท "ธนชพรรณแอบไปฉี่ที่ข้างแปลงเกษตรมาใช่ไหม" ธนชพรรณบีบมือตัวเองไปมาเหมือนทุกครั้งที่เธอทำความผิดแล้วถูกจับได้ เธอหันซ้ายหันขวาเมื่อไม่เห็นว่ามีใครมองเธออยู่ เธอก็พยักหน้าหนึ่งทีเป็นอันยอมรับความผิดของเธอ "มาที่ห้องครูหน่อย...ครูมีเรื่องจะพูดด้วย" ตอนนี้ธนชพรรณรู้สึกกลัวครูชัยจับใจ แต่ก็จำต้องเดินตามครูงานไม้ของเธอไปอย่างว่าง่าย ทิ้งเพื่อนๆของเธอที่กำลังเล่นสนุกอยู่ ไปเพียงลำพัง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:25: PM »
ที่ห้องงานไม้ เวลานั้นเป็นเวลาเที่ยงยี่สิบนาทีแล้ว ช่วงนี้เด็กส่วนมากจะลงมาเล่นกลางสนามบ้าง ในโรงอาหารบ้าง อยู่ในห้องสมุดบ้าง ถึงแม้ห้องของครูชัยจะอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ก็มีนักเรียนน้อยคนนักที่จะเดินผ่านหน้าห้องของครูชัยเวลานี้ ครูชัยเชิญธนชพรรณให้นั่ง ยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้พูดอะไร หยดน้ำตาใสๆของธนชพรรณก็เริ่มเอ่อล้นออกมาจากดวงตากลมโตของเธอ ท่าทีนี้เล่นเอาครูชัยเสียแผนหมด เขาไม่นึกว่าลูกศิษย์แสนน่ารักของเขาจะบ่อน้ำตาตื้นขนาดนี้ เขารู้สึกสงสารเธอจับใจ ว่าแล้วก็ดึงตัวเธอเข้าไปกอดโดยควบคุมตัวเองไม่ได้ ธนชพรรณเองก็ปล่อยให้ครูกอดอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเช่นกัน "ไม่ต้องร้องนะธนชพรรณ ครูยังไม่ทันได้ทำอะไรหนูซักหน่อย" ครูชัยพูดพลางลูบหัวศิษย์รักของเขาอย่างทะนุถนอม "ครูอย่าบอกใครได้ไหมคะ หนูไม่อยากให้เพื่อนรู้" เสียงของเธอดังอู้อี้อยู่บนอกเสื้อครูชัย แต่กระนั้นเขาก็ยังคงพอจับใจความได้ "แล้วทำไมธนชพรรณถึงไม่ไปฉี่ในห้องน้ำล่ะ" ถึงจะสงสารแต่ครูชัยก็ไม่วายหาเรื่องให้ลูกศิษย์ได้อายอีก ธนชพรรณเอาแขนเสื้อเช็ดน้ำตาตัวเอง ตอนนี้ตาของเธอบวมแดงดูน่าสงสารยิ่งนัก "ก็...ก็ ห้องน้ำมันเต็ม...แล้ว...แล้ว หนูก็ปวดฉี่มาก หนู...หนูกลัวว่า จะฉี่ราดซะก่อน..เลย..เลย ต้องแอบ ออก..ออกมาฉี่ข้างนอก...ฮือๆๆ" เสียงตอบปนร้องไห้ของเธอน่าเอ็นดูยิ่งนัก "โอเคๆ ไม่เป็นไรนะธนชพรรณ" ครูชัยพูดพลางดึงตัวเธอเข้าไปกอดอีกรอบ ครูชัยต้องคุกเข่าลงเพื่อที่จะได้ระดับเดียวกันกับลูกศิษย์ตัวน้อยของเขา แม้ว่าจะผิดไปจากที่เขาคาดหมายไว้ แต่ก็ไม่เสียโอกาสที่จะจัดการลูกศิษย์เจ้าน้ำตาของเขา คราวนี้ครูชัยไม่กอดเธอเปล่าๆ มือของครูชัยเลื่อนวนไปทั่วแผ่นหลังเล็กๆของเธอ นอกจากพ่อของเธอแล้ว ธนชพรรณไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนกอดมาก่อนเลย เธอจึงได้แต่คิดว่าครูชัยกอดเธอเหมือนพ่อกอดลูก ฝ่ายครูชัยนั้นนอกจากวิภาวีแล้วครูชัยก็ไม่เคยกอดเด็กผู้หญิงคนไหนมาก่อนเช่นกัน ครูชัยจึงได้แต่คิดว่าธนชพรรณคือเหยื่อรายต่อไปของเขา มือของครูชัยเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ เมื่อลงมาจนสุดความยาวของชายเสื้อ มือของเขาก็เริ่มมุดเข้าไปในเสื้อนักเรียนของเธอ ธนชพรรณเองก็รู้สึกตัวว่ามือของครูชัยสัมผัสผิวของเธอ แต่ความรู้สึกอบอุ่นจากการกอดและสัมผัสเช่นนั้น รวมทั้งความจริงที่ครูคนนี้รู้ความลับของเธอ ทำให้เธอไม่กล้าขัดขืน ครูชัยลูบแผ่นหลังของเธอด้วยมืออันหยาบกร้าน แรงดึงของเขาทำให้ชายเสื้อด้านหน้าเริ่มลอยขึ้นสูงตาม พอรู้สึกดังนั้นธนชพรรณก็รีบจับชายเสื้อของตนดึงกลับลงมาตำแหน่งเดิม แต่ก็ยังคงปล่อยให้ครูชัยลูบแผ่นหลังของตนอยู่อย่างนั้น เธอยังคงมีความอายอยู่บ้าง ไม่เหมือนกับวิภาวีซึ่งทั้งซนทั้งแก่น แต่ถึงอย่างไรครูชัยก็ต้องการจะจัดการดาวเด่นของห้อง 5/3 คนนี้ให้ได้ เมื่อธนชพรรณยังเอียงอายอยู่เช่นนี้ครูชัยจึงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด เขาบรรจงก้มลงหอมแก้มซ้ายที่คราบน้ำตาเพิ่งจะเริ่มแห้งไปฟอดใหญ่ๆ การที่ธนชพรรณเอาแต่ก้มหน้าก้มตาและมัวยุ่งอยู่กับชายเสื้อของตน ทำให้เธอไม่ทันได้หลบ พ่อของเธอก็เคยหอมแก้มเธอเช่นนี้เหมือนกัน ธนชพรรณจึงปล่อยให้ครูชัยหอมแก้มเธอแต่โดยดี ครูชัยจึงได้โอกาสหอมแก้มซ้ายที ขวาทีจนหน่ำใจ กลิ่นตัวแบบเด็กๆของธนชพรรณยิ่งทำให้ครูชัยมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น เมื่อเห็นว่าการบุกด้านบนไม่ประสบผลสำเร็จ ครูชัยจึงเลื่อนมือหนึ่งลง หันมาสนใจกับกระโปรงจีบรอบยาวถึงครึ่งหน้าแข้งของเธอ อีกมือยังคงยื้อชายเสื้อแข่งกับมือน้อยๆของลูกศิษย์ มือที่เลื่อนลงมาครูชัยใช้ลูบบั้นท้ายของลูกศิษย์ซ้ายขวาไปมา จนกระทั่งไปหยุดอยู่ตรงซิบกระโปรงของเธอ ครูชัยค่อยๆปลดลงช้าๆ ปากก็หอมลูกศิษย์เป็นระยะๆ มือขวาก็ลูบแผ่นหลังของเธอไปเรื่อยๆ การที่ถูกจู่โจมหลายที่หลายแห่งในเวลาเดียวแบบนี้ ทำให้ธนชพรรณทำอะไรไม่ถูก ในที่สุดหลังจากปลดตะขอกระโปรงสำเร็จแล้ว กระโปรงนักเรียนสีน้ำเงินก็ตกลงมากองที่พื้น ธนชพรรณที่ไม่ทันได้ตั้งตัวพอเจอแบบนี้เข้าก็ถึงกับหน้าแดงด้วยความอาย พยายามที่จะก้มลงเก็บกระโปรงของเธอขึ้นมา แต่การที่ครูชัยกอดเธออยู่เช่นนี้ บังคับให้เธอต้องโชว์กางเกงชั้นในผ้าฝ้ายสีขาวล้วนไร้ลวดลายต่อหน้าต่อตาครูของเธออย่างขัดขืนไม่ได้ ครูชัยไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า จัดแจงอุ้มลูกศิษย์ตัวน้อยของเขาลอยสูงขึ้น กระโปรงที่กองอยู่กับพื้นห่างไกลตัวเธอออกไปเรื่อยๆ ที่จริงแล้วคือ เธอเลื่อนออกห่างจากกระโปรงของเธอตะหาก ครูชัยอุ้มธนชพรรณในชุดนักเรียนที่เหลือเพียงครึ่งท่อนบนไปนั่งบนเก้าอี้ของครูชัย จับขาของเธอพาดกับที่พักแขนเก้าอี้ ด้วยท่านั่งเช่นนี้ทำให้เนินสวรรค์ของเธอลอยเด่นขึ้นมา จุดสีเหลืองเล็กๆตรงเป้าของเธอบ่งบอกชัดเจนว่าเพิ่งฉี่มาหมาดๆ ยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้ชื่นชมกันสิ่งที่เห็นจนหน่ำใจ ก็ถูกมือน้อยๆดึงชายเสื้อที่เหลือลงมาปิดทางสวรรค์ของเขา "ขอครูดูหน่อยสิ" ครูชัยขอหน้าตาเฉย ธนชพรรณส่ายหน้าแต่ที่มุมปากมีรอยยิ้มเล็กๆปรากฏให้เห็น "น่า...นะ" ครูชัยขออีกครั้ง ธนชพรรณยังคงส่ายหน้ายืนยันอยู่เช่นนั้น "ไม่งั้นครูจะบอกเพื่อนธนชพรรณนะ" ครูชัยเริ่มใช้ไม้แข็ง ธนชพรรณเริ่มรู้สถานภาพของตนเองที่ไม่ควรขัดขืนครูชัยแต่ก็ยังนั่งนิ่งเงียบ มือยังกุมของลับของเธอเอาไว้ ครูชัยจึงต้องจัดการเอง เขาจับมือน้อยๆของเธอแยกออกจากกัน เอาไปวางไว้ที่หัวเข่าทั้ง 2 ข้าง "วางไว้ตรงนี้ ห้ามขยับนะ" ครูชัยกำชับ ธนชพรรณได้แต่จ้องมองสิ่งที่ครูจะทำกับเธออย่างไร้หนทางขัดขืน ครูชัยแหวกกางเกงในของเธอออกทางด้านข้าง เผยให้เห็นเนินสวาทเกลี้ยงเกลาขาวนวล กลีบกุหลาบบานออกได้ที่ ร่องเสียวที่รอการใช้งานมานานยังคงปิดสนิท ธนชพรรณรู้สึกอายมาก แม่ของเธอกำชับเสมอว่าให้นั่งให้เรียบร้อย ระวังอย่าให้ใครเห็นอวัยวะเพศหรือแม้แต่กางเกงในของเธอ ซึ่งเธอก็ปฏิบัติด้วยดีมาตลอด เธอเงยหน้าขึ้น พยายามไม่คิดว่าตนเองกำลังโชว์ของลับให้ครูดูอยู่ ทันใดนั้นธนชพรรณก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ก้มหน้าลงมามองอีกทีก็เห็นครูชัยกำลังเลียร่องเสียวของเธออย่างเมามัน ปลายลิ้นของครูชัยที่ตวัดผ่านปุ่มเสียวของเธอแต่ละครั้ง ทำเอาธนชพรรณซ่อนความเสียวซ่านไว้ไม่มิด มือของเธอถูกสั่งไม่ให้ขยับไปไหนเธอจึงได้แต่กำหัวเข่าตัวเอง ความเสียวซ่านเพิ่มขึ้นเรื่อยในทุกจังหวะที่ลิ้นของครูชัยตวัดไปมา ธนชพรรณหลับตาพริ้มด้วยความเสียว ไม่นานนักครูชัยก็รู้สึกว่าขาของลูกศิษย์ตัวน้อยสั่นเทา บ่งบอกเขาว่าเธอกำลังจะขึ้นสวรรค์แล้ว ครูชัยเร่งตวัดลิ้นของเขาให้เร็วยิ่งขึ้นทำเอาธนชพรรณเผลออุทาน "อื๊ยยยย"ออกมาเพราะความเสียว เธอรู้สึกเหมือนจะฉี่แตกแต่ก็ไม่กล้าบอกครูของเธอ ธนชพรรณพยายามกลั้นไว้ได้แต่หวังว่าครูชัยจะหยุดก่อนที่เธอจะฉี่แตกใส่ปากครูซะก่อน แต่ไม่เป็นผล "ไม่ไหวแล้ววววว" ในที่สุดธนชพรรณก็ได้ขึ้นสวรรค์สมความตั้งใจของครูชัย น้ำเงี่ยนแรกของเธอพรั่งพรูออกมาตอบแทนบุญคุณครูของเธอ ร่างกายของเธอกระตุกด้วยความเสียว ธนชพรรณนอนพักด้วยความเหนื่อยอ่อนทั้งๆที่นั่งอยู่เฉยๆ หลังจากครูชัยตวัดลิ้นเก็บน้ำเสียวหยดสุดท้ายของลูกศิษย์โปรดเรียบร้อยแล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นมาสังเกตอาการของลูกศิษย์ ธนชพรรณหลับตาพริ้มถอนหายใจอย่างคนหมดแรง ท่าทีนี้ยิ่งเพิ่มความน่ารักน่าเอ็นดูเข้าไปใหญ่ ธนชพรรณลืมตาขึ้นมาเห็นครูของเธอจ้องอยู่อย่างนั้นก็รู้สึกตัว เธอจ้องมองครูของเธออย่างอายๆ ด้วยความที่เธอไม่เคยช่วยตัวเองมาก่อน เธอเลยคิดว่าเธอฉี่ใส่ปากครูชัยเข้าไปเต็มๆ ทำไมครูชัยถึงกล้ากินฉี่ของเธอได้ลงนะ ธนชพรรณคิดในใจ สายตาของเธอเหมือนกำลังรอคำสั่งจากครูชัย แต่เขาไม่พูดอะไรหันมาจ้องมองที่เนินสวาทของลูกศิษย์แทน มือที่เหลืออยู่ของเขาลูบวนไปบนเนินสงวนของลูกศิษย์ ธนชพรรณตอนนี้แม้จะไม่มีคำสั่งให้อยู่เฉยๆ แต่เธอก็นั่งจ้องครูที่กำลังบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวของเธอโดยไม่ได้ขัดขืนอะไร ในใจของธนชพรรณตอนนี้อยากรู้เพียงว่าครูชัยจะทำอะไรให้เธออีก ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอได้รับ สร้างความประทับใจให้กับเธอไม่แพ้กับที่ครูชัยรู้สึก สัมผัสของครูชัยบนเนินสวาทของเธอทำให้ธนชพรรณขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถึงจุดสวรรค์ ครูชัยก็ลุกขึ้นยืน "ว้า...จะบ่ายโมงแล้วหรือเนี่ยะ" ครูชัยจ้องมองนาฬิกาที่แขวนอยู่หลังห้องพลางบ่นพึมพำๆให้ธนชพรรณได้ยิน "เดี๋ยวธนชพรรณก็ต้องไปเข้าแถวใช่มั๊ย" ครูชัยถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ธนชพรรณพยักหน้าเงียบๆหนึ่งทีพลางยกขาของเธอออกจากเก้าอี้ของครูชัย ทันทีที่ก้าวขาลงจากเก้าอี้ "อุ๊ย!" ธนชพรรณก็เซถลาไปหาครูชัยทำเอาครูชัยรับแทบไม่ทัน "เป็นอะไรรึเปล่า ธนชพรรณ" ครูชัยกึ่งงงกึ่งตกใจ "ป...เปล่าค่ะ เหน็บกิน" ธนชพรรณพูดพลางยิ้มเล็กๆตอบครู ธนชพรรณไม่เคยนั่งท่านี้มาก่อน ยิ่งต้องนั่งนานๆ ผลจึงออกมาแบบนี้ "สงสัยธนชพรรณคงต้องหัดนั่งท่านี้บ่อยๆซะแล้วล่ะ" ครูชัยแซวลูกศิษย์ตัวน้อยของเขาทำเอาเธอต้องแอบหัวเราะเบาๆ พอธนชพรรณเริ่มตั้งหลักได้ ใส่กระโปรงกลับเข้าที่เป็นที่เรียบร้อย กำลังจะออกไปเข้าแถวกับเพื่อนๆ ครูชัยก็ดึงตัวเธอไว้ "เดี๋ยวสิ ธนชพรรณ" เธอหันหลังมามองครูด้วยแววตาเดียวกับตอนที่ถูกลูบเนินสวาท "เย็นนี้หนูกลับบ้านยังไง" ครูชัยถาม เผื่อจะได้ธนชพรรณไว้แก้เหงาช่วงเย็น "คุณแม่มารับค่ะ" "กี่โมงล่ะ" ธนชพรรณนึกอยู่ครู่หนึ่ง "อืม...ก็ราวๆ 5 โมงน่ะค่ะ" "งั้น..."ครูชัยพูดพลางมองปฏิกิริยาของลูกศิษย์ เธอยังคงจ้องมองเขา รอคำสั่งจากเขาอยู่ "...เลิกเรียนแล้วมาหาครูได้มั๊ย" ธนชพรรณทำตาโตใส่ครูของเธอ เธอไม่รู้ว่าจะพยักหน้าหรือส่ายหัวดี ระหว่างที่ตัดสินใจอยู่นั้นครูชัยก็ดึงตัวเข้าไปหาเขาย่อตัวลงมือขวากอดเอวเธอไว้ มือซ้ายจับเนินสวาทของเธอลูบขึ้นลงเบาๆ พร้อมกับหอมแก้มเธออีก 1 ที ตอกย้ำให้เธอรู้ว่าจะเจออะไรบ้างถ้ามาหาครูชัย ในที่สุดธนชพรรณก็ตอบตกลง ครูชัยยิ้มอย่างผู้กำชัย ธนชพรรณแอบซ่อนรอยยิ้มตามนิสัยว่าแล้วก็วิ่งไปรวมแถวกับเพื่อนๆ

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:26: PM »

### ตอนที่ 5 บทลงโทษสุดเสียว ###

บ่ายโมงกว่าๆ ณ ห้องงานไม้ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ครูอภิชัย ครูสอนวิชางานไม้ ป.5-ป.6ของโรงเรียนแห่งนี้ กำลังจ้องมองตุ๊กตาตัวหนึ่งอยู่ ดูเผินๆเหมือนจะเป็นตุ๊กตาธรรมดาๆ แต่เพราะตุ๊กตาตัวนี้เองที่ทำให้เขาได้มีโอกาสลิ้มรสสวาทของเด็กประถมมาแล้ว เขาได้รับตุ๊กตานี้มาจากชายที่อ้างตนว่าเป็นเทวดา แต่เขาไม่สนใจหรอกว่าชายคนนั้นจะเป็นใครมาจากไหน ขอเพียงแค่มีตุ๊กตาตัวนี้อยู่กับเขาก็พอแล้ว เขาหยิบเส้นผมเส้นเล็กๆเส้นหนึ่งขึ้นมาพันรอบตุ๊กตาตัวนั้น ทันใดนั้นตุ๊กตาที่เคยขาวซีดไร้ลวดลายไร้รายละเอียดใดๆ ก็กลับกลายเป็นนักเรียนหญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง เธอชื่อธนชพรรณ หรือที่เพื่อนๆเรียกเธอว่า "อิ๊บ" เธอเป็นเด็กนักเรียนชั้น ป.5/3 เรียกได้ว่าเป็นดาวของห้องเลยทีเดียว บุคลิกของเธอในห้องเรียนค่อนข้างเงียบ เธอขยันและตั้งใจเรียน ผลการเรียนก็อยู่ในระดับดีมาก แต่เมื่อถึงเวลาพัก เวลาที่เธออยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ เธอจะเปลี่ยนบุคลิกเป็นสาวน้อยอารมณ์ดี เธอเป็นคนพูดน้อยแต่น้ำเสียงของเธอก็ไพเราะน่าฟัง รอยยิ้มเล็กๆอันเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัวของเธอมัดใจเพื่อนร่วมชั้น หรือแม้แต่รุ่นพี่ป.6บางคนก็หลงเสน่ห์รอยยิ้มของเธอ ครูชัยเองก็เช่นกัน เขาต้องตาต้องใจลูกศิษย์ตัวน้อยคนนี้มานานแล้ว และถ้าไม่ได้ตุ๊กตาตัวนี้ เขาก็คงไม่ได้รับประสบการณ์สุดพิเศษที่เพิ่งทำกับเธอมาเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง ครูชัยกำความลับของเธอเอาไว้ ทำให้ธนชพรรณได้แต่ยอมทำตามคำสั่งของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ รสน้ำเสียวของเธอยังคงหลงเหลืออยู่ในปากของเขา ครูชัยรู้ดีว่าเธอเองก็ติดใจกับสัมผัสของลิ้นที่ตวัดติ่งเสียวของเธอจนขึ้นสวรรค์ครั้งแรกในชีวิตมาแล้ว เย็นนี้เขายังนัดให้เธอมาพบที่ห้องของเขาเพื่อสานต่อสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จ แต่ช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงมันยาวนานสำหรับการรอคอยเหลือเกิน เขามีสอนอีกทีก็บ่าย2ห้าสิบ ระหว่างรอเขาก็ได้แต่จ้องมองตุ๊กตาธนชพรรณ นั่งขีดเขียนอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา รูปร่างของเธอเล็กทีเดียวเมื่อเทียบกับวิภาวี นักเรียนชั้นป.6 ที่เขาเพิ่งพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอเมื่อวาน และวันนี้เขาหวังที่จะได้พรหมจรรย์ของธนชพรรณอีกคน

ครูชัยสอนนักเรียนด้วยความกระวนกระวายใจ เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมกำชับธนชพรรณว่าไม่ให้บอกเรื่องที่เขาและเธอทำร่วมกันกับใครๆ แต่ถึงกระนั้นเขาก็พยายามสอนจนจบคาบเรียนอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง จนเมื่อเลิกเรียนได้ประมาณ 5 นาที ธนชพรรณก็มาถึงห้องของครูชัย เด็กนักเรียนบางคนยังทำเวรอยู่เลย ครูชัยกวักมือเรียกเธอเข้าไปหา "นั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้" ครูชัยจัดเก้าอี้ให้เธอนั่งตรงข้ามที่นั่งของครูชัย ธนชพรรณมองไปรอบๆห้องรุ่นพี่ป.6ที่แอบชอบเธอก็อยู่ในห้องนี้ด้วย เธอรีบหันกลับมาที่เดิม ธนชพรรณรู้สึกอายมาก ความจริงที่ว่าเธอแอบฉี่ใส่แปลงเกษตรของโรงเรียนแทนที่จะใช้ห้องน้ำมีเพียงครูชัยเท่านั้นที่รู้ แต่กระนั้นเธอกลับจ้องมองครูคนนั้นอย่างไม่อายใคร เขากำลังตรวจงานของนักเรียนอยู่ บนโต๊ะของครูชัยยังเหลืองานของนักเรียนที่ต้องตรวจอีกกองใหญ่ เธอจึงหยิบการบ้านออกมาทำบ้างเพื่อไม่ให้เสียเวลาและจะได้ไม่ต้องคอยหลบหน้ารุ่นพี่ของเธออีก ครูชัยเงยหน้ามองลูกศิษย์ตัวน้อยเป็นระยะๆ ใบหน้าของเธอยามตั้งใจเรียนนั้นน่าเอ็นดูมากจนครูชัยแทบจะอดใจไม่ไหว พยายามรีบตรวจงานให้เสร็จโดยเร็ว เพื่อจะได้มีเวลาร่วมกับศิษย์คนนี้นานๆ นักเรียนที่ทำเวรในห้องครูชัยต่างทยอยกันลาครูชัยกลับทีละคนสองคน จนในที่สุดเหลือแต่เขากับธนชพรรณอยู่ในห้องงานไม้ประจำโรงเรียนเพียง 2 คน ครูชัยตรวจงานเสร็จหมดแล้วแต่ธนชพรรณยังทำการบ้านไม่เสร็จ เขาเดินออกไปดูหน้าห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครผ่านไปมาอีกแล้ว หันกลับมาหาลูกศิษย์อีกครั้งก็เห็นเธอหันมามองด้วยสายตาซื่อๆ "ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอ ธนชพรรณ" ครูชัยเอ่ยถาม ธนชพรรณส่ายหน้าก่อนจะแอบยิ้มที่มุมปากตามสไตล์เอียงอายของเธอแล้วก้มหน้าก้มตาทำการบ้านของเธอต่อไป ครูชัยเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปด้านหลังของเธอช้าๆ ก้มตัวลงจนคางของเขาไปเกยอยู่บนไหล่ของลูกศิษย์ "เก็บไว้ทำต่อที่บ้านได้ไหม?" ครูชัยถามต่อ ลมหายใจของเขากระทบกับคอของธนชพรรณเข้าอย่างจัง ทำเอาเธอขนลุกซู่ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถอยหนีก็ถูกครูชัยรวบเอวเอาไว้ซะก่อน ความอบอุ่นที่คุ้นเคยค่อยๆแผ่ซ่านจากแผ่นหลังไปทั่วร่างกายของเธอ ธนชพรรณหลับตาเพื่อซึมซับความรู้สึกนั้นเอาไว้ แต่ครูชัยไม่ปล่อยให้เธอชื่นชมกับความรู้สึกนั้นได้นานนัก เวลาของเขามีไม่มาก เขาต้องรีบจัดการลูกศิษย์สุดสวยคนนี้ก่อนที่แม่ของเธอจะมารับ มือของครูชัยเลื่อนเข้าไปในเสื้อของเธอ เป้าหมายคือหน่อเนินอกน้อยๆที่เพิ่งเริ่มตั้งเต้า คราวนี้ธนชพรรณยอมครูชัยหมดทุกอย่างแล้ว เธอว่าถ้าเชื่อฟังครูชัย ปล่อยให้ครูชัยทำไปเรื่อยๆ เธอคงจะยิ่งรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าที่โดนทำเมื่อตอนกลางวันแน่ๆ มือของครูชัยเลื่อนไปจนถึงยอดอกสีชมพู ทันทีที่ถึงที่หมาย นิ้วชี้ทั้ง 2 ก็เริ่มเขี่ยหัวนมที่ไม่เคยต้องมือใครมาก่อน ดั่งกระแสไฟฟ้าวิ่งไปทั่วร่างน้อยๆของเธอ ธนชพรรณรู้สึกเสียวกระสันจนเผลอกดดินสอลงบนสมุดการบ้านของเธอจนหักอย่างลืมตัว หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนครูชัยรู้สึกได้ ครูชัยพอใจกับอาการของลูกศิษย์ตัวน้อยเป็นอันมาก แต่เมื่อเห็นเธอยังเงียบอยู่ครูชัยจึงเอ่ยถาม "เป็นไงบ้างน้องอิ๊บ...รู้สึกยังไงบอกครูซิ" ธนชพรรณรู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกันที่จู่ๆครูชัยก็เรียกชื่อเล่นของเธอ เธอตอบตามความรู้สึกจริงๆของเธอ "เสียวค่ะครู...มันหนาวๆร้อนๆยังไงก็ไม่รู้" ครูชัยหอมแก้มเธออีกหนึ่งทีเป็นรางวัลที่เธอกล้าตอบครูชัยเช่นนั้น "แล้วอยากเสียวยิ่งกว่านี้มั๊ยอิ๊บ" ธนชพรรณพยักหน้าตอบครู แต่ดูเหมือนครูชัยยังไม่พอใจกับวิธีตอบของเธอ "อยากมั๊ย" ครูชัยถามอีกครั้งพร้อมบีบหัวนมของเธอ "อุ๊ย!...อยะ..อยากค่ะ" ครูชัยหอมแก้มเธออีกหนึ่งครั้งเพื่อย้ำเธอถึงวิธีตอบที่ครูชัยต้องการ "ดีมาก" ครูชัยเลื่อนมือขวาลงไปช้อนใต้กระโปรงธนชพรรณ ร่างกายของเธอถูกครูชัยยกขึ้นอย่างง่ายดาย เขาอุ้มเธอไปนั่งบนเก้าอี้ตัวโปรด ที่ซึ่งปลอดจากสายตาผู้คนจะมองเห็น ทันทีที่เธอนั่งครูชัยก็เริ่มออกคำสั่งใหม่กับเธอ "ถอดกางเกงในออกมา" ธนชพรรณทำตาโตใส่ครูของเธอ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถอดเสื้อผ้าให้ใครเห็นมาก่อน (มีแต่ถูกถอดเมื่อกลางวันนี้ครั้งเดียวเอง) แต่แทนที่จะอาย เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก มือน้อยๆค่อยๆล้วงเข้าไปในกระโปรง ควักเอากางเกงในสีขาวตัวเดียวกับที่ครูชัยเห็นเมื่อตอนเที่ยงออกมาอย่างว่าง่าย สายตาของเธอจ้องมองครูชัยรอคำสั่งต่อไปของเขา รอยยิ้มที่มุมปากของเธอบอกครูชัยว่า เธอเองก็สนุกกับสิ่งที่ทำอยู่ไม่น้อย ครูชัยไม่รอช้าจับขาของลูกศิษย์ไปฝากไว้กับที่วางแขน ร่องเสียวน้อยๆเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำเสียวเหนียวใสงดงามราวกับกลีบกุหลาบยามเช้าที่มีน้ำค้างเกาะก็เบ่งบานออกมาให้ครูชัยได้ชื่นชม มันช่างงดงามเย้ายวนใจอะไรเช่นนี้ ครูชัยคิด เมื่อเงยหน้าไปเห็นลูกศิษย์ด้วยแววตาไร้เดียงสา ยิ่งเพิ่มอารมณ์เงี่ยนให้ครูชัยเข้าไปอีก ครูชัยก้มลงปากประกบเนินสวาทของลูกศิษย์จนมิด ลิ้นสากๆละเลงเลียลากผ่านร่องเสียวขึ้นลงด้วยความหื่นกระหาย ธนชพรรณรู้สึกเสียวสะท้านจนต้องรวบกระโปรงของเธอมากำเล่นแก้เสียว แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถึงฝั่งฝันครูชัยก็เงยหน้าขึ้นมาซะก่อน สายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่องรักของลูกศิษย์มือทั้งสองข้างลูบไล้ขาอ่อนของเธอไปมา และค่อยๆเลื่อนเข้าหาสัญลักษณ์เพศของเธอทุกทีๆ สร้างความรู้สึกเสียวซ่านแบบใหม่ให้กับศิษย์รักของเขา ธนชพรรณถึงกับขนลุกซู่กับความรู้สึกใหม่นี้ เธอไม่รู้ว่าจะมีความเสียวอะไรให้เธอได้สัมผัสอีก เธอรู้สึกรักครูชัยขึ้นทุกๆทีที่เขาสร้างความรู้สึกเช่นนี้ให้กับเธอ บัดนี้มือของครูชัยมาหยุดอยู่ตรงง่ามขาของเธอ

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:27: PM »
เขาใช้นิ้วโป้งทั้ง 2 แบะร่องเสียวของเธอออกจากกันกลีบกุหลาบที่เคยเป็นสีชมพูบัดนี้ถูกเล้าโลมจนเปลี่ยนเป็นสีแดง ติ่งเสียวน้อยๆลอยเด่นขึ้นมาอวดครูชัย ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเอานิ้วเขี่ยะติ่งเสียวของเธอเล่น ความเสียวที่เกิดทำเอาขาของเธอกระตุกเลยทีเดียว ธนชพรรณรู้สึกอายมากแต่ก็ยอมให้ครูชัยทำต่อไป สายตาของเธอมองครูชัยสลับกับการหลับตาเพื่อข่มความเสียวของตนเป็นระยะๆ เมื่อเห็นว่าลูกศิษย์ตัวน้อยไม่ว่าอะไร ครูชัยก็เริ่มลงมือขั้นต่อไป นิ้วชี้ที่หยอกติ่งเสียวของเธออยู่ ครูชัยเลื่อนมันลงมาจนถึงต่ำแหน่งหน้าปากทางเข้าจากนั้นก็ค่อยๆดันนิ้วของเขาผ่านกลีบกุหลาบเข้าสู่ร่องเสียวของเธอทีละน้อยๆ ทันทีที่มีสิ่งแปลกปลอมทะลวงผ่านเข้ามา ร่องเสียวของเธอก็ทำงานอีกครั้ง มันตอดนิ้วของครูชัยอย่างสุดกำลัง ครูชัยเงยหน้ามองลูกศิษย์ก็พบกับสีหน้าที่แสดงความสงสัยของธนชพรรณ "ไม่ต้องกลัวนะอิ๊บ...ทำตัวตามสบาย" ถึงครูชัยจะพูดเช่นนั้นแต่เธอก็อดกังวลใจไม่ได้ แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่เคยแหย่นิ้วเข้าไปลึกถึงส่วนนั้น เมื่อถึงตอนนี้ครูชัยรู้ดีว่าร่องเสียวของเธอยังไม่พร้อมที่จะบรรเลงเพลงกามแต่ในใจของครูชัยเขาต้องการจะเผด็จศึกกับลูกศิษย์คนนี้ให้ได้ในวันนี้ เขาถอดนิ้วออกมา ยืนขึ้นต่อหน้าลูกศิษย์แล้วเริ่มอธิบาย "ครูคงต้องทำโทษอิ๊บนะ ที่ไปฉี่หลังแปลงเกษตรวันนี้น่ะ" ธนชพรรณเงยหน้ามองครูชัยไม่ตอบอะไร สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลใจเมื่อเห็นครูชัยเริ่มปลดซิบกางเกงตัวเองออก ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ว่าครูชัยคิดจะทำอะไรกับเธอ แต่ทั้งๆที่รู้ธนชพรรณกลับนั่งนิ่งเงียบต่อไป จนกระทั่งเธอต้องกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่เมื่อเห็นครูชัยงัดสิ่งที่อยู่ในกางเกงออกมา ตากลมโตของเธอเบิกกว้างออกเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าจะยอมโดนทำโทษดีหรือไม่ เพราะเจ้าโลกของครูชัยมันใหญ่ยิ่งกว่านิ้วที่สอดเข้าช่องเพศเธอไม่รู้กี่เท่า รู้แต่เพิ่งว่าขืนปล่อยให้มันเข้าร่องเสียวของเธอ มีหวังพังแน่ๆ ก่อนที่เธอจะทันได้ตัดสินใจอะไร ท่อนควยขนาดมหึมาที่เธอเห็นก็มาจ่อรอที่รูสวาทของเธอแล้ว "ทนเจ็บหน่อยนะน้องอิ๊บ ยังไม่เคยใช่มั๊ย" ธนชพรรณไม่รู้ว่า"เคย"ของครูชัยหมายถึงอะไร แต่ถึงกระนั้นก็ส่ายหน้าตอบครูชัยไป ครูชัยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขากำลังจะได้เธอเป็นเมียอีกคนแล้ว เขาเริ่มดันท่อนเนื้อที่แข็งโด่รอการปลดปล่อยมานานผ่านกลีบเนื้ออันอ่อนนุ่มของลูกศิษย์แสนสวยทีละนิดๆ น้ำเสียวของธนชพรรณและน้ำลายของครูชัยที่ยังตกค้างอยู่ในนั้นช่วยให้ส่วนหัวของบั้นควยครูชัยบุกทะลวงเข้าไปได้ไม่ยากเย็นนัก จนกระทั้งสุดกำลังที่ร่องเสียวของเธอจะอ้ารับไหว ธนชพรรณเริ่มขอความเห็นใจ "ครูขา...หนูเจ็บ" ครูชัยมองดู ยังเหลือส่วนหัวจรวดที่ยังเข้าไม่ได้อีกไม่ถึงครึ่ง เขาโน้มตัวเข้าหาลูกศิษย์ใช้ปากดูดไซร้ซอกคอเธอจนขนลุกด้วยความเสียวซ่านเพื่อทุเลาความเจ็บปวดที่เธอได้รับ กล้ามเนื้อที่ไร้กำลังของเธอพยายามบีบรัดท่อนเนื้อของครูชัยสุดแรง มันแหวกผ่านร่องเสียวที่ไม่เคยถูกใช้งานเข้ามาเรื่อยๆ ทุกมิลลิเมตรที่เพิ่มขึ้นคือความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน เธอดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดภายใต้อ้อมกอดของครูชัย เมื่อถึงขีดสุดช่องเพศที่ถูกเรียกใช้งานก่อนกำหนดก็เริ่มฉีกขาด เพิ่มความเจ็บปวดและเสียวซ่านขึ้นเป็นทวีคูณ น้ำตาใสๆไหลอาบแก้มขาวๆของเธอ ครูชัยรู้สึกสงสารลูกศิษย์ตัวน้อยจับใจ แต่ความเงี่ยนของเขายังไม่ได้รับการปลดปล่อย...เขาหยุดตัวเองไม่ได้ มังกรยักษ์ค่อยๆมุดเข้าถ้ำโดยไม่สนใจเสียงครวญครางของธนชพรรณ ในที่สุดมันก็เดินทางมาถึงม่านพรหมจรรย์ของเธอ ครูชัยไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆ เขาดันท่อนควยเข้าไปอีกโดยไม่สนความพร้อมของลูกศิษย์ เยื่อพรหมจรรย์อันเป็นปราการด่านสุดท้ายแห่งความบริสุทธิ์ของเธอก็ฉีกขาด ธนชพรรณสะดุ้งเฮือกกับความรู้สึกที่ได้รับ มันเจ็บปวดยิ่งกว่าตอนที่เธอถูกแม่ตีเป็นไหนๆ ความเจ็บปวดนี้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายเธอพร้อมกับความเสียว เหมือนมีกระแสไฟฟ้า 2 แบบ ไหลวนสวนทางกันในร่างกายของเธอ เมื่อเห็นว่าท่อนเสียวของเขาเข้าไปลึกได้ที่ ครูชัยก็เริ่มซอยเข้า-ออกช้าๆ ร่องรักที่ไม่เคยถูกรุกล้ำมาก่อนบีบรัดสิ่งแปลกปลอมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เทียบกับวิภาวีแล้วของธนชพรรณแน่นกว่าและตอดเก่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทุกครั้งที่ดันเข้าไป ธนชพรรณก็ต้องทนรับกับความเจ็บปวดที่ได้รับ เธอพยายามไม่ร้องไม่ส่งเสียงดัง เวลาที่แม่ของเธอทำโทษเธอ แม่จะสั่งเสมอว่าอย่าร้อง เมื่อทำผิดก็ต้องยอมรับผิด ยอมรับการลงโทษแต่โดยดี บัดนี้ครูชัยกำลังทำโทษเธอและเธอจะต้องอดทนกับมันให้ได้ ช่วงเวลาแห่งความทรมานและความเสียวนี้ดำเนินไปราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด จนกระทั่งถึงเวลาที่ครูชัยรอคอย บั้นควยที่ซอยด้วยความถี่ต่ำสม่ำเสมอ บัดนี้วิ่งมาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว ครูชัยเพิ่มความเร็วในการซอยขึ้นโดยไม่ขอความเห็นลูกศิษย์ ความเจ็บปวดยิ่งเพิ่มขึ้นจนเกินกว่าที่เธอจะทนรับไหว "โอ้ย!...ครูขาาา...อิ๊บขอโทษ...อิ๊บจะไม่ฉี่รดแปลงเกษตรอีกแล้ว...โอ้ย!" หารู้ไม่ว่าเสียงอ้อนวอนของเธอกลับยิ่งเพิ่มความเงี่ยนให้ครูชัยเข้าไปอีก ครูชัยกระหน่ำตำสากอันมหึมาโดยไม่กลัวว่าครกจะพัง แล้วจู่ๆ ความเสียวของธนชพรรณที่เคยเป็นรองความเจ็บปวดมาตลอด บัดนี้วิ่งแซงความเจ็บปวดขึ้นมานำ ธนชพรรณร้องด้วยความเสียวซ่าน เธอไม่เคยโดยทำโทษแล้วเสียวสะท้านเช่นนี้มาก่อนในชีวิต "โอย...ครูขา...อย่า...อย่า...อย่าหยุดน้าาาาาา" ธนชพรรณครางออกมา เธอลืมความเจ็บปวดที่เคยได้รับไปจนหมดสิ้น ครูชัยเองก็เร่งอัดลำเสียวสุดกำลัง ในที่สุดน้ำเงี่ยนของครูชัยก็พรั่งพรูออกมาจากท่อนเสียววิ่งไปกระทบช่องคลอดของธนชพรรณอย่างแรงจนเธอรู้สึกได้ ธนชพรรณเองก็ถึงเส้นชัยหลังครูชัยไปไม่นานกล้ามเนื้อของเธอกระตุกด้วยความเสียว ทั้งคู่นอนกอดกันอย่างเหนื่อยอ่อน ลมหายใจทั้ง 2 คน ดังจนอีกฝ่ายได้ยิน

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกลับมา ครูชัยรู้สึกละอายใจยิ่งนักที่ทำให้ลูกศิษย์ต้องร้องไห้ เขาเก็บท่อนเสียวที่หมดแรงแล้วกลับเข้าที่เดิม ก้มตัวนั่งข้างๆลูกศิษย์ ถามไถ่อาการด้วยความห่วงใย "เป็นไงบ้างธนชพรรณ เจ็บรึเปล่า" ครูชัยถามทั้งๆที่เห็นเลือดไหลออกมาจากร่องเสียวของเธอ ธนชพรรณยังคงสะอื้นอยู่ ความเสียวของเธอหายไปหลังขึ้นสวรรค์ไปแล้ว แต่ความเจ็บปวดของเธอยังคงอยู่ ครูชัยอุ้มเธอยกขึ้นแล้วนั่งเก้าอี้ของเขาแทนที่ลูกศิษย์โปรด มือทั้ง 2 ดึงตัวธนชพรรณเข้ามากอดแนบอก "ไม่เป็นไรนะอิ๊บ" มือของเขาลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอ หวังจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ธนชพรรณนอนนิ่งเงียบซบอกครูชัย มือของเธอกอดเอวเขาไว้แน่น น้ำตาและเสียงสะอื้นของเธอหมดไปแล้วแต่ตาของเธอยังแดงก่ำอยู่ ครูชัยมองนาฬิกา ตอนนี้ สี่โมง45แล้ว เขาควรทำอะไรซักอย่าง ขืนปล่อยเธอไปสภาพแบบนี้มีหวังได้เป็นครูสอนเพศศึกษาในคุกแน่ๆ "พูดอะไรกับครูซักคำสิ น้องอิ๊บ" ธนชพรรณเงยหน้าขึ้นมองครูของเธอ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี "อืม...น้องอิ๊บชอบแบบไหนมากกว่า...แบบเมื่อกี้หรือแบบตอนเที่ยง" ครูชัยถามตรงๆกะวัดใจกันไปเลย คำถามนี้เรียกรอยยิ้มที่มุมปากกลับมาอีกครั้ง เธอส่ายสายตาไปมานึกหาคำตอบ และแล้วเธอก็ได้คำตอบ เธอเอาแขนเสื้อเช็ดหน้าก่อนก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำกระโปรงอยู่ ไม่กล้าสบตาครูของเธอ "ชอบตอนท้ายๆแบบเมื่อกี้ค่ะ...ตอนแรกๆมันเจ็บอ่ะ" ครูชัยได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มอย่างโล่งใจพลางลูบหัวเธอเบาๆ "มันเจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละอิ๊บ...ครั้งต่อๆไปหนูก็ไม่เจ็บแล้ว" คำพูดครูชัยเหมือนบอกเป็นนัยๆว่าจะมีครั้งต่อไปอีก "เอาล่ะ...จะ 5 โมงแล้ว ครูว่าอิ๊บรีบไปเถอะ เดี๋ยวแม่จะหาหนูไม่เจอ" ธนชพรรณทำหน้าเจื่อนๆ ถึงแม้ครูชัยเพิ่งจะทำให้เธอเจ็บมาหมาดๆแต่เธอก็ยังไม่อยากรีบจากเขาไปไหน ทั้งคู่ช่วยกันจัดความเรียบร้อย เช็ดคราบเลือดคราบน้ำเงี่ยน จัดเสื้อผ้าให้ดูปกติที่สุด ครูชัยถอยออกมามอง เมื่อเห็นว่าปกติดีแล้วก็เข้าไปกอดธนชพรรณ หอมแก้มเธอหนึ่งครั้งแล้วบอก "ถ้าหายเจ็บแล้วอยากโดนทำโทษอีกก็มาหาครูนะ" ธนชพรรณยิ้มที่มุมปากตามสไตล์ เธอสวัสดีครูชัยพลางหยิบกระเป๋าวิ่งไปหน้าโรงเรียน ครูชัยมองเมียคนใหม่วิ่งจนลับสายตาไป...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:27: PM »
### ตอนที่ 6 ทะเลาะจนได้เรื่อง ###

ณ โรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ครูคนใหม่ของโรงเรียนนั้นได้ทำวีรกรรมสุดแสบ เขาพรากพรหมจรรย์เด็กสาววัยกำลังน่ารักไปแล้ว 2 คนภายในเวลา2วัน ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นไม่ถึงเดือน เขายังทำใจยอมรับกับการจากไปของเมียของเขาที่รักกันมากว่า 3 ปีไม่ได้ แต่ขณะนี้เขาเฝ้าถวินหาแต่ความสุขจากการได้ชิงความบริสุทธิ์จากลูกศิษย์ตัวน้อยทันทีที่โชคเข้าข้างเขา

คาบแรกของวันศุกร์ ครูชัยต้องสอนนักเรียนชั้นป.6 อุปกรณ์การเรียนก็ค่อนข้างจะสลับซับซ้อนกว่า การสอนป.5แต่กระนั้นก็ไม่ยากเกินจะเตรียมให้ทันในอีก 1 ชั่วโมงที่เหลือ แต่สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องลูกศิษย์ที่เขารักหนักหนาทั้ง 2 คนต่างหาก เมื่อวานธนชพรรณไม่มาเรียน ครูชัยก็พอจะเข้าใจว่าเธอไม่สบายด้วยเรื่องใด การถูกครูชัยร่วมรักครั้งแรกทำเอาอวัยวะเพศของเธอฉีกขาด ต่อให้เก่งมาจากไหนก็คงนอนซมอย่างต่ำหนึ่งวันแน่ๆ เขาเองก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ทำอะไรรุนแรงอย่างนั้นลงไป ได้แต่คิดว่าลูกศิษย์ตัวน้อยคงไม่แก้แค้นด้วยการบอกแม่ของเธอถึงเรื่องระหว่างเขาและเธอ ส่วนวิภาวี สาวน้อยแก่นแก้วอารมณ์ดี เมื่อวานเขาเจอเธอเพียงครั้งเดียวเมื่อตอนเช้า กำลังจะเข้าสวมกอดให้หายคิดถึง ก็เจอเพื่อนของเธอเข้ามาตามเธอซะก่อน วิภาวีเองก็เสียดายอยู่ไม่น้อยแต่เมื่อโอกาสไม่อำนวย เธอก็จำใจต้องลาครูชัยไป ทิ้งให้ครูชัยต้องอารมณ์ค้างไปทั้งวัน เขาอยากเจอเธอทั้ง 2 มากแต่จนถึงเวลานี้ยังไม่มีใครมาหาเขาเลย ครูชัยมองไปนอกหน้าต่าง เด็กนักเรียนเดินผ่านไปมามากมาย แต่ไม่ใช่คนที่เขาอยากเจอเลยซักคนเดียว

ครูชัยเริ่มการสอนคาบแรกด้วยการแจกสมุดงานของนักเรียน แล้วให้นักเรียนลอกวิธีประดิษฐ์กล่องใส่ดินสอไม้บนกระดาน เมื่อลอกเสร็จแล้วเขาก็แบ่งนักเรียนตามกลุ่ม แต่ละกลุ่มก็รับผิดชอบกล่องใส่ดินสอของกลุ่มของตน ระหว่างนั้นครูชัยกลับมานั่งรอที่โต๊ะทำงานของเขา คอยมองนักเรียนเป็นระยะๆเมื่อเห็นว่าเริ่มส่งเสียงดังเกินไป สายตาของเขามองไปรอบๆห้อง เด็กนักเรียนห้องนี้ก็มีที่หน้าตาดีๆหลายคน แน่นอน...เขามีเส้นผมของเด็กพวกนั้นไว้ในครอบครองเรียบร้อยแล้ว การได้เห็นเด็กสาวน่ารักๆอยู่ใกล้ๆ ทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งพล่านขึ้นมาอีก ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรออก เขาเปิดลิ้นชักที่เก็บตุ๊กตาไว้ นำมันออกมา จากนั้นหยิบแฟ้มที่น่าจะเป็นแฟ้มเอกสารขึ้นมา แต่เมื่อเปิดแล้วแทนที่จะพบเอกสารใดๆ กลับพบแต่เส้นผมจำนวนมาก ที่ปลายเส้นผมแต่ละเส้นมีชื่อของเด็กผู้หญิงพันด้วยเทปกาวติดอยู่ เขาพลิกแฟ้มไปที่หน้า "ป.6/4" บรรจงหยิบเส้นผมเส้นหนึ่งออกมาจากหน้านั้น พันรอบตุ๊กตาแล้วนำไปวางบนกล่องใต้โต๊ะของเขาที่ซึ่งนักเรียนในห้องไม่สามารถเห็นได้ ตุ๊กตาค่อยๆเปลี่ยนร่างเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งในชั้น เขามองตุ๊กตาแสดงอากัปกิริยาเช่นเดียวกับเจ้าของเส้นผมอย่างสนใจ เขาใช้วิธีนี้ล่วงรู้การกระทำของเด็กคนไหนก็ตามที่เขาอยากรู้ และด้วยวิธีนี้ทำให้เขาได้ร่วมรักกับลูกศิษย์แสนรักของเขา...วิภาวีและธนชพรรณ

ระหว่างที่จ้องมองตุ๊กตาของเขาอยู่นั้น ครูชัยก็เกิดความคิดดีๆ เขาลองเอานิ้วดีดกระโปรงของตุ๊กตาเบาๆ แล้วหันไปมองลูกศิษย์เจ้าของเส้นผม ปรากฏว่ากระโปรงของเด็กคนนั้นก็พริ้วไหวในลักษณะเดียวกันกับตุ๊กตา เด็กสาวผู้โชคร้ายยังไม่รู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานที่ครูชัยมอบหมายให้เสร็จ ครูชัยยิ้มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เพื่อให้แน่ใจว่าความคิดเขาไม่ผิด เขาทดลองอีกครั้ง ขณะที่เด็กสาวหันหลังให้เขานั้น ครูชัยจับกระโปรงของตุ๊กตายกขึ้นเผยให้เห็นกางเกงในสีฟ้าที่มีลายกระต่ายอยู่กลางก้น สีหน้าของเขาแสดงความตื่นเต้นยิ่งขึ้นเมื่อเห็นตัวจริงของตุ๊กตาโชว์กางเกงในลายเดียวกันให้เขาเห็น แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเก็บรายละเอียดของรูปกระต่ายที่ก้นของเธอเสร็จก็ถูกมือน้อยๆเลื่อนลงมาปิดซะก่อน ลูกศิษย์ผู้เคราะห์ได้แต่คิดไปว่าลมพัดกระโปรงของเธอเปิดขึ้น ตำแหน่งของเธออยู่เกือบหลังห้องจึงไม่มีผู้ชายคนไหนเห็นนอกจากครูชัย เพราะโต๊ะของเขาอยู่หลังห้อง เธอหันมาลอบมองครูชัยอย่างอายๆ เธอเองก็รู้ว่าครูชัยเห็นอะไรของเธอบ้าง ครูชัยยิ้มให้เธอทำเอาเธอหน้าแดงรีบหันกลับไปทำงานต่อ แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่ครูชัยจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง...หากเกิดอะไรขึ้นกับตุ๊กตามันก็จะไปเกิดกับตัวจริงของตุ๊กตานั้นเช่นกัน... ครูชัยยิ้มอีกครั้ง เมื่อรู้อย่างนี้เขายิ่งคิดมีแผนการต่างๆที่จะจัดการลูกศิษย์ของเขาขึ้นมาได้อีกมากมาย เขาเริ่มรู้สึกสนุกยิ่งขึ้น คราวนี้เขาเปลี่ยนเส้นผมเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักอีกคนในห้องนั้น คราวนี้เหยื่อของเขายืนอยู่เกือบกลางห้อง ครูชัยรอจังหวะที่เพื่อนชายร่วมกลุ่มของเธอหันไปหาเธอ ทันใดนั้นเขาก็สะบัดนิ้วดีดกระโปรงของตุ๊กตาให้ลอยสูงขึ้น กว่าที่เจ้าตัวจะรู้ว่าเกิดอะไรกับตัวเองก็โดนเพื่อนชายของเธอเห็นกางเกงในลายลูกไม้สีแดงที่อยู่ภายในซะก่อนแล้ว เธอพยายามรีบปิดทันทีที่รู้สึกตัวแต่ก็ไม่ทันการ... "เฮ้ย! ยัยเกตใส่กางเกงในสีแดงว่ะ...ฮ่าๆๆ" เด็กสาวผู้เคราะห์ร้ายอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เธอจึงต้องทำโมโหเพื่อเก็บอาการ วิ่งไล่ตีเพื่อนชายคนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย "ไอ้บ้า! ไอ้ทุเรศ...ลามก" เสียงเธอด่าเป็นชุดดังจนครูชัยจับใจความได้ชัดเจนแม้จะอยู่หลังห้องก็ตาม "อ้าว!ก็เธออยากโชว์กางเกงในให้ฉันเห็นทำไมล่ะ...นึกว่าอยากดูนักรึไง โธ่!ยัยสีแดง" เพื่อนชายของเธอโต้ตอบ เด็กสาวคนนั้นยิ่งรู้สึกโมโหยิ่งนักวิ่งเข้าไปกะจะชกหน้าให้หายแค้นซัก 2-3 หมัดแต่ก็ถูกเพื่อนๆช่วยกันขวางไว้ก่อน เพื่อนหญิงก็ช่วยกันกันเด็กสาวคนนั้น ส่วนเด็กผู้ชายเพื่อนชายในห้องก็ช่วยกันแยกออกมา เกิดเป็นสงครามระหว่างเพศขึ้นในห้อง ต่างฝ่ายต่างจะเอาเรื่องกันจนครูชัยเห็นท่าไม่ดี รีบเข้าไปยุติเหตุการณ์ "ทะเลาะอะไรกันน่ะพวกเธอ" ครูชัยถามทั้งๆที่รู้เรื่องราวดีอยู่แล้ว เพื่อนหญิงในห้องคนหนึ่งอาสาเล่าเหตุการณ์ให้ครูชัยฟัง แน่นอน...คำให้การนั้นต้องเข้าข้างฝ่ายหญิงอยู่แล้ว "ไอ้บานมันแอบดูกกน.เกตค่ะครู...หนูเห็นกับตา" ฝ่ายชายได้ยินอย่างนั้นก็อดไม่ได้ "อย่ามั่วๆ ยัยเกตมาเปิดโชว์เองตะหาก ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะครู" จำเลยฝ่ายชายปฏิเสธเสียงแข็ง ซึ่งก็ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายชายด้วยกันเอง "เอาล่ะๆ พอได้แล้ว...ทุกคนเลิกพูดถึงเรื่องนี้ กลับไปทำงานต่อให้เสร็จ... เธอทั้ง 2 คน เดี๋ยวหลังเรียนกับครูเสร็จอยู่รอพบครูก่อนนะ" ครูชัยยุติเหตุการณ์พร้อมเรียกเด็กทั้ง 2 มาเคลียหลังเลิกเรียน หลังจากนั้นไม่มีใครในห้องกล้าพูดถึงเรื่องนี้อีกจนหมดคาบเพราะกลัวจะถูกเรียกพบ ครูชัยเองก็ดึงสติกลับมา ข่มใจสอนจนจบคาบเรียนแรก

เมื่อปล่อยเด็กในห้องคนอื่นๆกลับไปเรียนคาบต่อไปแล้ว ครูชัยเรียกคู่กรณีทั้ง 2 มาตักเตือน ทั้งคู่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่ ป.5 แล้ว หญิงก็ปากร้ายชายก็ปากเสีย ทั้งคู่มีเรื่องให้ทะเลาะกันเป็นประจำไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ทะเลาะกันทีก็ต้องมีเพื่อนๆมาคอยห้ามมวยไม่งั้นได้เป็นเรื่องต้องเชิญผู้ปกครองมาพบเป็นประจำ ทั้งคู่ยืนต่อหน้าครูชัยไม่ยอมมองหน้ากัน ต่างก้มหน้าก้มตาแสดงสีหน้าไม่พอใจอีกฝ่ายจนครูชัยสังเกตได้ และแล้วครูชัยก็นึกไอเดียแปลกๆขึ้นมาได้ ด้วยวิธีนี้นอกจากจะยุติเรื่องนี้แล้ว...ทั้งคู่อาจไม่ทะเลาะกันอีกเลยก็เป็นได้ ว่าแล้วครูชัยก็อธิบายตามเรื่องราว "ครูไม่สนใจหรอกนะว่าใครเริ่มก่อนเริ่มทีหลัง ถ้ามีคนทะเลาะกันในห้องครู ครูจำเป็นต้องลงโทษซักหน่อย เข้าใจมั๊ย" ทั้งคู่พยักหน้าแทนคำตอบ "ดี...อืม งั้นครูจะทำโทษพวกเธอ ให้ไปรดน้ำต้นไม้ที่หลังห้องงานไม้นี่..."ครูชัยชี้นิ้วไปยังทิศทางที่ต้นไม้เหล่านั้นอยู่ ทั้งคู่หันไปมอง มีต้นไม้อยู่ไม่กี่ต้น ใช้เวลารดไม่ถึง 10 นาทีก็คงเสร็จ ทั้งคู่ต่างคนต่างโล่งใจที่ไม่โดนทำโทษรุนแรงนัก "แล้วก็ระหว่างนั้นห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด...ถ้าครูได้ยินเสียงทะเลาะกันล่ะก็ ครูจะส่งพวกเธอให้ครูอุษณีษ์จัดการ" คำขู่อมตะนี้ใช้ได้กับเด็ก ป.6 ทุกคนเพราะพวกเขารู้กิตติศัพท์แห่งความโหดของเธอดี "เอาล่ะ...ไปได้แล้ว เสร็จแล้วกลับมาหาครูด้วยนะ" ทั้งคู่เดินตรงไปยังหลังห้องงานไม้โดยยังไม่ยอมมองหน้ากัน...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:28: PM »
ที่หลังห้องงานไม้ค่อนข้างเป็นที่เปลี่ยว ไม่มีคนเดินผ่านไปผ่านมามากนัก และยิ่งในเวลาเรียนอย่างนี้ด้วย ยิ่งทำให้ดูวังเวงใหญ่ ทั้งคู่รีบหยิบอุปกรณ์รดน้ำ ต่างฝ่ายต่างรีบรดหวังจะให้เสร็จเร็วๆ ทันใดนั้นความผิดปกติก็เกิดขึ้นกับตัวของเด็กผู้หญิง เธอรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกเหมือนถูกใครซักคนบีบตัวเธออยู่ ใช่แล้วครูชัยกำลังเอานิ้วบี้อกตุ๊กตาอยู่ เด็กสาวล้มตัวลงนั่งกับพื้นแต่ไม่กล้าขอความช่วยเหลือใครเพราะในที่นั้นมีเธอกับคู่อริอยู่กับเพียง 2 ต่อ 2 เท่านั้น ความรู้สึกอึดอัดเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวเมื่อตุ๊กตาตัวเธอถูกครูชัยถูของสงวนเพียงสัมผัสของนิ้วที่แผ่วเบาของเขากลับทำให้ตัวจริงของตุ๊กตานั้นเสียวขึ้นเป็น 10 เท่า ลมหายใจเธอแรงขึ้นจนเพื่อนชายของเธอสังเกตเห็น "ยัยเกต...อย่าอู้น่า รีบมารดเร็วๆ จะได้รีบกลับ" เด็กหนุ่มยังไม่รู้สภาพของเธอ เมื่อเห็นเธอยังนั่งนิ่งเฉยอยู่เขาจึงหันไปมองเธอตรงๆ ในที่สุดเด็กหนุ่มก็รู้ความจริงที่เกิดขึ้น เด็กสาวถูกแรงเล้าโล้มของครูชัยปัดเป่าสติของเธอจนกระเจิง เธอนั่งลงยองๆหลังพิงผนังกำแพงห้องงานไม้ยกขาชันขึ้นกอดตัวเธอเอง มือขวากำก้อนเนื้อตรงหัวใจของเธอขยำอย่างลืมตัว มือซ้ายของเธอซุกเข้าไปในกางเกงในสีแดงตัวที่เขาเห็นเมื่อต้นชั่วโมงและดูเหมือนจะขยี้อะไรบางอย่างที่อยู่ในนั้นไม่ยอมหยุด ใบหน้าของเธอแดงเรื่อด้วยอารมณ์ใคร่ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเธอหลับตาพริ้มไปด้วยความเสียวซ่านจนลืมไปเลยว่าศัตรูคู่อาฆาตของเธอก็ยืนอยู่ตรงนั้นและเห็นพฤติกรรมของเธอจนหมด เด็กหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างกับภาพที่ได้เห็น เขาเคยแอบดูหนังสือโป๊ซ่อนอยู่ใต้เตียงของพ่อ เคยแอบดูวีดีโอโป๊ที่บ้านเพื่อน แต่ยังไม่เคยเห็นของจริงซักครั้งเดียว ระหว่างที่เขาจ้องมองคู่อริด้วยความกระหายใคร่รู้ สาวน้อยผู้เคราะห์ร้ายก็สำเร็จความต้องการของตน น้ำเสียวไหลเปียกชุ่มกางเกงในลายลูกไม้ของเธอของเธอเปลี่ยนให้สีแดงเข้มขึ้นทุกที่ที่น้ำเสียวของเธอไหลไปถึง บางส่วนไหลลงมาตามร่องขาหนีบ โชว์ให้เพื่อนของเธอเห็นความใคร่ในตัวเธอเอง เด็กสาวหมดแรงนั่งลงอย่างสิ้นสภาพ พอเรี่ยวแรงกลับมา เธอลืมตาขึ้นก็พบกับสภาพความเป็นจริง คู่อาฆาตของเธอยืนจ้องเธอราวกับเธอเป็นสัตว์สงวนใกล้สูญพันธุ์ สาวน้อยอายจนหน้าแดงพูดอะไรไม่ออก เธอควรจะด่าเขาเหมือนกับทุกครั้งที่เขาพยายามแกล้งเธอแต่คราวนี้กลับไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาจากปากเล็กๆแต่พิษสงร้ายนั้น...สิ่งที่ไม่ควรให้ใครได้รับรู้ที่สุดกลับถูกรับรู้โดยศัตรูของเธอ เธอรีบหุบขาลงนั่งด้วยท่าที่ปกปิดมิดชิดที่สุดดึงเอาอารมณ์ค้างของเด็กหนุ่มกลับสู่โลกแห่งความจริง ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเงียบ ดูเหมือนจะไม่มองหน้ากันแต่ทั้งคู่แอบผลัดกันมองหน้าอีกฝ่ายโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว ครูชัยรู้เห็นเหตุการณ์นี้ทั้งหมด แม้จะเป็นด้านหลังของห้องงานไม้ที่มีแต่กำแพงหนาทึบบดบังไว้ แต่เขารู้ว่ามีรูที่กำแพงอยู่จุดหนึ่งที่พอมองเห็นพฤติกรรมของทั้งคู่ได้ แผนของเขาสำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว ตอนนี้ทั้งคู่ลืมความเป็นศัตรูกับไปชั่วขณะ "นี่...อนุพงษ์" เด็กสาวเป็นฝ่ายทนไม่ไหวเสียก่อน เธอเรียกชื่อจริงของเขาแทนที่จะเรียก"ไอ้บาน"ตามที่เธอและเพื่อนๆเรียกกัน อนุพงษ์หันมามองเธออย่างอายๆ เขาไม่ได้เป็นฝ่ายเสียหายแต่การที่เขายืนดูอยู่เฉยๆไม่ช่วยเหลืออะไรก็ทำให้เขารู้สึกละอายใจไม่ต่างไปจากการแอบดูหนังสือโป๊ "ทำไม" เขาตอบเธอด้วยน้ำเสียงที่ยังคงหนักแน่นข่มความรู้สึกผิดของเขาไว้ เด็กสาวน้ำตาเริ่มซึมออกมาจากดวงตาใสๆของเธอ "เธออย่าบอกใครเรื่องที่เห็นนี้ได้ไหม...เราขอร้องล่ะนะ" เด็กสาวไม่เหลือทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ อนุพงษ์ก็รู้สึกสงสารเธอไม่น้อยแต่ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบรับอะไรครูชัยก็เริ่มลงมือต่อ เขาเริ่มถูไถตุ๊กตาเด็กสาวไปทั่วร่าง "อ๊าาา!" กระแสแห่งความเสียวกลับมาเยือนเธออีกครั้ง คราวนี้เธอไม่อยากให้ใครต้องเห็นสภาพอันน่าทุเรศของเธออีกแล้ว "อนุพงงงงงษ์...ช่วยเราด้วย....อ๊าาาา!" เขาตกใจมากที่จู่ๆเธอก็ร้องออกมาอย่างนั้น เขาอยากช่วยเธอแต่ไม่รู้ว่าเธออยากให้ช่วยทำอะไรกันแน่ "เป็นอะไรไป...เกตนิภา นี่...อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ" อนุพงษ์ตรงเข้าไปปลอบขวัญเกตนิภา ทันทีที่อนุพงษ์เข้าไปใกล้เธอสัญชาตญานแห่งความใคร่ของเด็กสาวก็ล็อคคออนุพงษ์ไว้แล้วดึงเข้าไปหาเธอ มันไม่เหมือนทุกครั้งที่เกตนิภาจะบีบคอเขาเวลาที่ทะเลาะกัน คราวนี้มันดูอบอุ่น ไร้แรงอาฆาต และกระตุ้นความเป็นชายของเขาให้ตื่นขึ้นมา "ช่วยเราด้วยยยย...อึ๋ยยย" เกตนิภาได้แต่ร้องครวญครางพลางกอดคอคู่อริด้วยความเสียวซ่าน ปากของเธอกดเข้าไปที่ซอกคอเด็กหนุ่มอย่างลืมตัวยิ่งทำให้สติของทั้งคู่เริ่มคุมไม่อยู่ "ช...ช่วยแบบเมื่อกี้เหรอ" อนุพงษ์ถามอย่างกระวนกระวายใจ "อือ...เร็วๆเข้า....อาาาา" เกตนิภาทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดตอบคู่กัดของเธอไป อนุพงษ์ทำเงอะๆงะๆ เลื่อนมือลงถกกระโปรงของสาวน้อยขึ้น มือหนึ่งล้วงเขาไปในกางเกงในสีแดงสดตำแหน่งเดียวกับที่เขาเห็นมือของเธอล้วงเข้าไป บรรจงถูร่องเสียวของเธอตามแบบที่เห็นในหนัง ตอนนี้เองที่เขารู้สึกว่าโชคดีที่ได้ดูหนังโป๊มาก่อน ""อย่างนี้เหรอ" อนุพงษ์ถามเกตนิภาที่กำลังดิ้นไปมาด้วยความสยิว พลางซึบซับสัมผัสของร่องเสียวที่เขาไม่เคยได้แต่ต้องมาก่อน เด็กหนุ่มไม่เคยรู้เลยว่าร่องเพศคู่อริของเขาจะนุ่มนวลชวนให้สัมผัสเช่นนี้ "ช่าย....อาาาา อย่าหยุดนะ" คำขอของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นคำสั่ง แต่เธอไม่ให้เขาทำเปล่าๆ ปากเรียวเล็กของเธอที่ใช้ด่าเขาอยู่เป็นประจำ บรรจงหอมไปทั่วใบหน้าของเขา จนกระทั่งปากที่ใช้ด่ากันอยู่ทุกวันก็มาชนกัน ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม ทุกสิ่งที่เกตนิภาต้องการอนุพงษ์กลับตอบสนองเธอได้เป็นอย่างดี ตอนนี้ทั้งคู่ไม่รู้สึกถึงความเป็นศัตรูกันอีกต่อไป ปลดปล่อยอารมณ์ตัวเองไปตามสัญชาตญาณแห่งการดำรงเผ่าพันธุ์ ความเป็นชายของอนุพงษ์ตื่นขึ้นถึงขีดสุดจนเขาทนไม่ไหวต้องงัดมันออกมาให้เป็นอิสระ และสิ่งที่เขาเห็นในหนังต่อจากนี้เขาก็จะทำกับเกตนิภาเช่นเดียวกัน ท่อนเนื้อยาว 5 นิ้วของเขาถูกดันให้เข้าร่องเสียวเพื่อนร่วมชั้นเรื่อยๆเรื่อยๆ น่าอัศจรรย์ที่มันเข้าไปจนสุดความยาวได้ในเวลาอันสั้นโดยที่เกตนิภาไม่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเลยสักนิด อนุพงษ์ตอนนี้รู้ได้อย่างเดียวคือความเสียวที่เพิ่มขึ้นทุกจังหวะการซอยของเขา ร่องเสียวของเกตนิภาตอดรัดการรุกล้ำของเขาอย่างเป็นมิตร เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าการร่วมเพศจะให้ความสุขกับเขาได้ถึงเพียงนี้ เกตนิภาก็รู้ว่าตอนนี้เธอโดนอะไรเข้าไปแต่กระนั้นก็ยอมให้เขาทำแต่โดยดี ทั้งคู่กอดรัดกันอย่างเร่าร้อน อนุพงษ์ทำท่าตามหนังที่เขาดูมาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่ทั้งคู่จะเป็นกายและใจเดียวกัน จังหวะการซอยของอนุพงษ์เร็วขึ้นเร่งให้ความเสียวซ่านในตัวเกตนิภาพุ่งขึ้นตาม ทั้งคู่ขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งความสามัคคี น้ำเสียวจำนวนมากทะลักจากยอดควยอนุพงษ์พุ่งตรงเข้าไปในโพรงสวรรค์น้อยๆของเกตนิภา อนุพงษ์ทำทีเป็นสุภาพบุรุษพลิกตัวเอาเกตนิภามาซบไว้กับอกของเขา ทั้งคู่นอนหมดแรงเหนื่อยอ่อนอยู่ตรงนั้น ครูชัยผู้เห็นเหตุการณ์ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นผลงานของเขาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

อีก 5 นาทีต่อมาจำเลยทั้ง 2 ก็เดินกลับเข้ามาหาครูชัย บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ทั้งคู่เดินชิดกันมามองหน้าอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ครูชัยแกล้งทำเป็นไม่เห็น "รดน้ำเสร็จแล้วเหรอ" เขาถามทั้งคู่ "ค่ะ/ครับ" ทั้ง 2 คนตอบแทบจะพร้อมกัน "ทำไมรดนานจังเลย ทำอะไรอยู่" ครูชัยเจาะประเด็น ทำเอาทั้งสองก้มหน้าก้มตาอายจนหน้าแดง "คือ...พวกเราเห็นว่าใบไม้มันเยอะน่ะครับ ก็เลยเก็บให้ด้วย" อนุพงษ์ที่เอาตัวรอดได้เก่งกว่ารีบตอบครูชัย ใบไม้ที่หล่นอยู่แถวนั้นจะมีภารโรงมากวาดทุกเช้าอยู่แล้วจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใบไม้เหลือให้พวกเขาเก็บ "ใช่ค่ะครู" เกตนิภาก็ร่วมโกหกกะเขาด้วย ทำเอาครูชัยได้แต่แอบขำ "โอเค...แล้วคราวหลังอย่าทะเลาะกันให้ครูเห็นอีกนะ..." ทั้งคู่ยิ้มให้กัน จากนี้ไปพวกเขาคงไม่คิดจะทะเลาะกันอีกต่อแล้ว มีแต่จะทำอย่างอื่นกันมากกว่า "เอ้า! ไปเข้าห้องเรียนได้แล้ว...จะหมดคาบ 2 อยู่แล้ว" "ค่ะ/ครับ" คราวนี้พร้อมเพรียงกันเลย ทั้งคู่เดินออกจากห้องครูชัยไปอย่างมีความสุข นับแต่นั้นมาก็ไม่มีเรื่องให้ต้องทะเลาะกันอีกเลย ทุกๆคนต่างประหลาดใจที่ทั้ง 2 คืนดีกันได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทะเลาะกันแทบทุกวัน เพื่อนทั้งหลายของอนุพงษ์และเกตนิภาได้แต่ครุ่นคิด ...ครูชัยใช้วิธีลงโทษแบบไหนกันนะ...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:29: PM »
### ตอนที่ 7 กระโปรงเป็นเหตุ ###

ครูชัยครูงานไม้คนใหม่ของโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง เขามาทำงานที่นี่ได้ 2 อาทิตย์แล้ว และวันนี้เป็นปลายอาทิตย์ที่ 2 เขาเคยมีเมียมาก่อน แต่ก็ต้องมาด่วนจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความเหงาของเขาถูกแทนที่ด้วยตุ๊กตาที่เขาได้มาจากเทวดาองค์หนึ่ง ด้วยตุ๊กตาตัวนี้เขาจึงได้สัมผัสกับรสชาติแห่งความใคร่ของเด็กสาววัย 12 ที่เมียของเขามิอาจทาบติด ตอนนี้เขาลืมความรักที่มีต่อเมียของเขาไปสิ้น หลงเหลือแต่เพียงความใคร่ในตัวลูกศิษย์แสนสวยที่เขาสอนอยู่เท่านั้น และเมื่อเช้าที่ผ่านมาเขาได้สอนบทเรียนแห่งความรักไปกับลูกศิษย์ที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอดอย่างอนุพงษ์และเกตนิภา ทั้งคู่เรียนรู้ถึงการใช้ชีวิตกับเพศตรงข้ามอย่างถึงพริกถึงขิง จนที่เคยเป็นคู่อริกลับกลายคู่รักกันและไม่ทะเลาะกันอีกต่อไป ครูชัยเองก็เห็นการเรียนรู้ของทั้ง 2 คนนั้นด้วย ภาพที่เด็กทั้ง 2 บรรเลงเพลงกามต่อหน้าต่อตาเขาจุดชนวนความเงี่ยนของเขาขึ้นมา วันนี้เขาต้องหาทางระบายกับใครซักคน

เขาเริ่มชั่วโมงเรียนที่ 3 ด้วยกระบวนเดียวกันกับการสอนคาบแรก เมื่อสั่งงานเสร็จเขาก็กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของเขา พยางหยิบแฟ้มดึงเส้นผมที่ติดป้ายชื่อว่า"เย็นฤทัย"ขึ้นมาพันรอบตุ๊กตา ไม่นานนักเย็นฤทัยความสูง14เซนครึ่งก็ยืนโชว์ตัวให้ครูชัยดูใต้โต๊ะทำงานของเขา เย็นฤทัยเป็นเด็กตั้งใจเรียน ผลการเรียนของเธอไม่ค่อยดีมากนักแต่ความขยันของเธอก็ยังพอช่วยให้เธอได้คะแนนระดับต้นๆของห้องได้ หน้าตาของเธอก็น่ารักติดอันดับ 1 ใน 3 "สาวสวยห้อง 5" ด้วยเชื้อจีนที่ได้มาจากรุ่นปู่ของเธอทำให้ผิวพรรณขาวผ่อง นัยน์ตาคม รูปร่างก็สมส่วนเริ่มมีส่วนโค้งเว้าตามพัฒนาการที่ควรจะเป็น รอยยิ้มของเธอทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดกลับสดใสขึ้นมาได้ เธอเป็นคนรักสันติไม่ชอบมีเรื่องกับใครและไม่ชอบเห็นใครมีเรื่องกัน เธอจึงมักมีบทบาทในการยุติการทะเลาะของเพื่อนในห้องเป็นประจำ กิตติศัพท์ที่ครูชัยได้ยินมายิ่งทำให้เขาสนใจในตัวเธอ ถึงแม้เธอจะไม่เคยทำผิดใดๆแต่ครูชัยก็คิดหาทางจะจัดการกับเธออยู่ดี เย็นฤทัยเองก็ได้ยินกิตติศัพท์ของครูชัยมาเหมือนกัน เมื่อช่วงพักที่ผ่านมามีคนลือกันหนาหูว่าครูชัยเป็นคนทำให้อนุพงษ์และเกตนิภาเลิกทะเลาะกันได้ ทั้งๆที่เย็นฤทัยเองก็พยายามช่วยเหลือ 2 คนนั้นให้เลิกทะเลาะกันหลายครั้ง ถึงแม้จะอยู่ต่างห้องก็เถอะ เธอจึงรู้สึกทึ่งในตัวครูชัยอยู่นิดๆเหมือนกัน จนเมื่อจบคาบ นักเรียนแต่ละกลุ่มนำผลงานมาส่งครูชัย "เก็บขยะรอบโต๊ะให้สะอาดก่อนไปนะ" ครูชัยกำชับนักเรียน แต่ละกลุ่มก็รีบเก็บกวาดขยะของตนเพื่อที่จะได้ไปกินข้าวเที่ยงเร็วๆ ครูชัยมองกลุ่มของเย็นฤทัยที่กำลังก้มเก็บขยะใต้โต๊ะ ทันใดนั้นเขาก็นึกแผนการเจ้าเล่ห์ๆขึ้นมาได้จากบทเรียนเมื่อเช้าวันนี้ทำให้เขารู้ว่านอกจากสามารถเห็นพฤติกรรมลูกศิษย์ผ่านทางตุ๊กตาได้แล้ว .....หากเขาทำอะไรกับตุ๊กตาตัวนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นก็จะไปเกิดกับตัวเจ้าของเส้นผมด้วย..... เขาหยิบกาวตราช้างจากลิ้นชักเก็บอุปกรณ์ออกมา รอจังหวะที่เย็นฤทัยก้มลงเก็บขยะใต้โต๊ะ ทันทีที่เย็นฤทัยรวบกระโปรงก้มลงนั่งยองๆ เพื่อเก็บกองขยะใต้โต๊ะ เขาก็หยอดกาวลงไปตรงตำแหน่งที่กระโปรงและอกเสื้อของตุ๊กตาชนกัน เธอก้มเก็บอยู่นานจนกาวแห้งสนิทกำลังจะลุกขึ้น ในที่สุดเย็นฤทัยก็รับรู้ความผิดปกติในตัวเธอ ปลายกระโปรงติดกับหน้าอกเสื้อของเธออย่างแน่นหนา แกะอย่างไรก็ไม่หลุดออกจากกัน สภาพแบบนี้หากเธอยืนขึ้นล่ะก็ ไม่วายที่เธอจะต้องโชว์กางเกงในสีขาวที่ซ่อนอยู่ต่อหน้าเพื่อนๆทั้งห้องเป็นแน่ เธอทำใจเย็นสมชื่อนั่งลงทำเป็นก้มเก็บขยะต่อไป ระหว่างนั้นก็พยายามแกะกระโปรงและเสื้อของเธอให้หลุดออกจากกัน "น้ำฝน...เก็บเสร็จยัง?" เสียงเพื่อนในกลุ่มของเธอตะโกนถามจากหน้าชั้น "จะเสร็จแล้ว...พวกเธอไปก่อนเถอะ เดี๋ยวเราตามไป" เย็นฤทัยตอบ อย่างน้อยเพื่อนๆของเธอจะได้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งทั้งห้องเหลือเพียงเธอกับครูชัย 2 ต่อ 2 เท่านั้น "ยังเก็บไม่เสร็จอีกเหรอ...เย็นฤทัย" ครูชัยเอ่ยถามทั้งๆที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ "เอ่อ...ค่ะๆ จะเสร็จแล้วค่ะครู" เย็นฤทัยตอบไปพลางแกะกระโปรงไปพลาง "ไม่ต้องเก็บแล้วก็ได้...ไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยวครูจัดการเอง" ครูชัยพูดไป สายตาคอยสังเกตพฤติกรรมของลูกศิษย์ "เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากช่วย" เธอตอบไปอย่างนั้นแต่ในใจเธอต้องการช่วยตัวเธอเองมากกว่า(ไม่ใช่"ช่วยตัวเอง"ในความหมายอย่างว่านะคะ) "ไหนล่ะขยะ...ไม่เห็นมีเลย" ครูชัยแอบเข้ามาทางด้านหลัง ก้มลงถามโดยที่เธอไม่รู้ตัว "อุ๊ย!" เธอตกใจเล็กน้อย "ทำอะไรอยู่...ไปกินข้าวได้แล้ว" ครูชัยเร่งเธอ เธอไม่มีเวลาหาใครคนอื่นมาช่วยเธอให้พ้นจากสภาพนี้แล้ว จนเธอต้องบอกความจริงกับเขา "เอ่อ...ครูชัยคะ คือว่า...กระโปรงหนูมันติดกับเสื้อหนู แกะยังไงก็ไม่ออกค่ะ" เย็นฤทัยตอบอย่างใจเย็นแล้วทำท่าดึงกระโปรงให้ครูชัยดู "หนูไม่รู้จะทำยังไงดีอ่ะค่ะ" ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเขา "เหรอ...ไหนขอครูดูซิ" ครูชัยแกล้งดึงไม่ออก "นั่งอยู่อย่างนี้ครูดึงไม่ถนัดน่ะ มาที่โต๊ะครูดีกว่า เดี๋ยวครูหาวิธีดึงให้" ครูชัยเสนอทางเลือกให้ ซึ่งเธอจำเป็นต้องทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เย็นฤทัยลุกขึ้นพยายามเอามือรวบกระโปรงมาปิดของสงวนให้มากที่สุดถึงกระนั้นก็ยังต้องโชว์ขาอ่อนขาวๆให้ครูชัยเห็นอยู่ดี

เมื่อมาถึงโต๊ะของเขา ครูชัยเปิดลิ้นชักดึงกรรไกรออกมา "ครู...อย่าตัดกระโปรงหนูนะ เดี๋ยวแม่หนูว่าแย่เลย" เย็นฤทัยรีบปฏิเสธ "อ้าว...แล้วจะให้ครูทำไง ให้ดึงเฉยๆเหรอ" เย็นฤทัยพยักหน้า หารู้ไม่ว่ายิ่งเข้าแผนของครูชัย "ก็ได้...งั้นยืนนิ่งๆนะ" ครูชัยสั่งเธอ จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือ ครูชัยเอามือขวารวบชายกระโปรงส่วนที่ติดกับอกเสื้อของเธอดึงเข้าหาตัวเขา ส่วนมือซ้ายเขาจับไหล่ขวาเธอดันออก "เล่นซนอะไรของเธอเนี่ยะ น้ำฝน" ครูชัยเรียกเลียนแบบเพื่อนของเธอ "เปล่านะคะ หนูไม่รู้จริงๆว่ามันติดกันได้ยังไง" ครูชัยออกแรงดึงอยู่ 3-4 ครั้ง แต่ละครั้งเขาลูบคลำไหล่ของเธอเล่นอย่างได้อารมณ์ "ติดแน่นเชียว...อย่างนี้มีหวังกระโปรงขาดแน่เลย...น้ำฝน" ครูชัยแซวเธอ "ครู...อย่าทำกระโปรงหนูขาดนะ"

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:29: PM »
น้ำฝนเริ่มกังวล "รู้แล้วน่า" ครูชัยขานรับ คราวนี้ครูชัยเริ่มได้ใจมากขึ้นออกแรงดึงอีกหลายครั้ง แต่ละครั้งเขาเลื่อนมือซ้ายต่ำลงเรื่อยๆเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดที่ทรวงอกนิ่มๆของเธอ ทว่าลูกศิษย์ตัวน้อยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่าถูกครูลวนลามเข้าแล้ว เธอมัวแต่กังวลเรื่องกระโปรงจนลืมเรื่องอื่นๆจนหมด เมื่อเห็นดังนั้นครูชัยก็ก็ยิ่งได้ใจ เขาเริ่มบีบแตรอันน้อยๆของเธออย่างแผ่วเบาแต่ต่อเนื่อง ความรู้สึกเสียวซ่านวิ่งไปทั่วร่างกายจนน้ำฝนระลึกได้ว่าครูชัยทำอะไรเธอ สายตาน้ำฝนจ้องครูชัยอย่างเอาเรื่อง แต่กระนั้นก็ไม่พูดอะไรเพราะเธอเป็นคนขอร้องให้ครูชัยช่วยเอง และถ้าขืนครูชัยไม่ได้ตั้งใจจับแต่เธอกลับว่าเขาซะก่อนมันจะยิ่งเป็นเรื่องเข้าไปใหญ่ เธอไม่อยากมีเรื่องดังนั้นจึงปล่อยให้ครูชัยดึงกระโปรงของเธอต่อไป ฝ่ายครูชัยเอง สมาธิของเขาไม่ได้เพ่งไปที่มีขวาที่ใช้ดึงกระโปรงของเธอเลยแม้แต่น้อย สติของเขาจดจ่ออยู่กับมือซ้ายที่ได้โอกาสสัมผัสทรวงอกของลูกศิษย์อย่างสนุกสนาน กระแสแห่งความเสียวยังคงวิ่งไปทั่วร่างอันบอบบางของเธอ ความรู้สึกแบบนี้ยากที่เด็กสาวอย่างเธอจะทนยืนเฉยๆได้ ขาของเธอเริ่มสั่น ลมหายใจเธอแรงขึ้น หัวใจเธอเต้นถี่และแรงจนแม้มือที่จับอกเธอจะอยู่ด้านขวาแต่เขาก็รับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่เปลี่ยนไป ครูชัยรู้สึกพอใจมาก ที่เห็นปฏิกิริยาของลูกศิษย์คนสวยตอบสนองต่อมือของเขาเช่นนั้น น้ำฝนในตอนนี้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว ความเสียวที่เพิ่มขึ้นดึงความอยากในส่วนลึกของจิตใจเธอออกมา มือทั้ง 2 ของเธอที่เคยรวบกระโปรงปิดป้องของสงวนกลับทรยศต่อเธอ มันเริ่มบีบขยำหว่างขาโดยเธอไม่รู้ตัวเพิ่มความเสียวและความอยากให้มากขึ้นไปอีกทวีคูณ ใบหน้าของเธอที่เคยขาวกลับเริ่มแดงเรื่อๆ เธอหลับตาซึมซับรสชาติแห่งความเสียวโดยไม่รู้ตัวว่าครูชัยกำลังจ้องมองทุกอิริยาบถของเธออยู่ ในที่สุดหลังจากควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่นานเกือบนาที น้ำฝนก็ช่วยตัวเองได้สำเร็จ(ไม่ใช่"ช่วยตัวเอง"แบบธรรมดานะคะ) ร่างกายเธอกระตุกด้วยความเสียว เรี่ยวแรงที่พอจะพยุงตัวเธอให้ยืนอยู่ได้ก็หายไปหมด เธอทรุดตัวลงไปซบอกครูชัยพอดี "น้ำฝน"ของเธอรั่วเปียกท่วมกางเกงในไปหมด ครูชัยยิ้มราวกับชนะสงครามโลกครั้งที่ 2 ประคองเธอไปนอนซบอกของเขาบนเก้าอี้ตัวโปรด รอจนสติและเรี่ยวแรงของเธอกลับมา เสียงลมหายในหอบแฮ่กของเธอน่าเอ็นดูยิ่งนัก ครูชัยก้มลงหอมแก้มเธอเหมือนเป็นรางวัล น้ำฝนรู้สึกตัวทันทีที่โดนหอม ราวกับเจ้าหญิงนิทราที่ตื่นขึ้นโดยจูบของเจ้าชาย แต่เธอใจเย็นพอที่จะไม่ลุกทันทีที่รู้สึกตัว เธอยังคงนอนนิ่งๆ นึกทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวเธอ ...นี่เธอช่วยตัวเองต่อหน้าครูชัยหรือเนี่ยะ... น้ำฝนคิดในใจ เธออายมากแต่ก็ต้องยอมรับว่าช่วงเวลานั้นวิเศษจริงๆ ...ขืนเราทำอะไรให้ครูชัยไม่พอใจล่ะก็ ครูชัยคงบอกเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้แน่ๆเลย... สัญชาตญาณแห่งการประสานสัมพันธ์ของเธอก็ผุดขึ้นมา ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าตัวเธอลอยสูงขึ้น ครูชัยอุ้มเธอลุกจากเก้าอี้แล้ววางเธอลงบนเก้าอี้ของครู ส่วนครูชัยนั้นนั่งอยู่ข้างๆ สายตาจ้องมองเธอเหมือนเป็นอาหารเที่ยงของเขา ไม่รอช้าครูชัยเลื่อนมืออันหยาบกร้านของเขาตะปบลงกลางร่องขาหนีบของลูกศิษย์ เด็กสาวที่เพิ่งฟื้นตัวจากอารมณ์ใคร่ของเธอไม่อาจต้านทานแรงตัณหาของชายวัย 30 เศษๆได้ คราบน้ำเสียวที่หลั่งรินออกมาทำให้กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวตัวเก่งของเธอเปียกโชกไปทั้งตัว ความอายทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ได้แต่รอโอกาสที่ครูชัยจะเลิกทำบ้าๆกับเธอซักที แต่ได้ทำกับเธอเท่านี้มันไม่ได้ช่วยให้ความเงี่ยนของเขาจางลงไปเลยแม้แต่น้อย มือของครูชัยเริ่มมุดเข้าไปเบียดอยู่ในกางเกงในตัวจิ๋วของเธอ "น้ำฝน"ของเธอทำเอาถนนลื่นไปหมด ครูชัยควานหาทางเข้าสวรรค์ของเธอได้อย่างง่ายดาย ทันทีที่มือของเขาฉกเข้าไป นิ้วชี้และนิ้วกลางที่วิ่งออกนำไปตั้งแต่แรกก็รีบมุดเข้าถ้ำสวรรค์ทันที น้ำฝนสะดุ้งเฮือกพยายามจับข้อมือครูของเธอดึงออก แต่ความอยากในตัวเธอกลับต้องการอีกอย่าง น้ำฝนดิ้นด้วยความเสียวซ่านอย่างไร้ทางขัดขืนบนเก้าอี้ของครูชัย ก้นของเธอกระเด้งสู้มือของเขาอย่างรู้จังหวะ นิ้วทั้ง 2 วิ่งเข้าวิ่งออกร่องเสียวของเธออย่างสนุกสนานดันอารมณ์ใคร่ของเธอขึ้นจนถึงขีดสุดอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงกว่าที่เธอช่วยตัวเองไม่ว่าครั้งไหนก็ตาม เธอโน้มตัวกอดแขนของครูชัยเพื่อระบายความเสียว เธอกัดฟันหลับตาซึมซับความรู้สึกนั้น จนในที่สุดน้ำฝนก็ทำเขื่อนแตกอีกครั้ง น้ำสวรรค์จำนวนมากไหลทะลักออกมาจากรูสวาทสาดใส่มือของครูชัยอย่างบ้าคลั่งจนมือของเขาชุ่มไปด้วยเมือกเสียวของลูกศิษย์ น้ำฝนหมดแรงนอนพักรักษาตัวบนเก้าอี้ของครูอย่างเหนื่อยอ่อน ครูชัยหอมแก้มเธออีกครั้งเป็นรางวัลที่สนองตอบความรักของเขามากมายเช่นนี้ จากนั้นยกมือที่เพิ่งทำหน้าที่เสร็จให้ลูกศิษย์ตัวน้อยดูต่อหน้า คราบเสียวของเธอเปรอะเปื้อนเต็มมือของเขา น้ำฝนอายจนหน้าแดง แต่เธอไม่มีแม้แรงจะเบือนหน้าหนี ได้แต่ทำตาละห้อยยอมรับผลงานของตน ครูชัยใช้จังหวะนี้ให้เป็นโอกาส เขาสอดมือเข้าไปใต้ก้นของเธอดึงเอากางเกงในตัวเก่งของเธอออกมาอย่างง่ายดาย จากนั้นจับขาเธอพาดบนที่พักแขนในสภาพเดียวกันกับธนชพรรณ ร่องเสียวที่มีพัฒนาการมากกว่าของเย็นฤทัยเปิดแง้มราวกับยิ้มตอบครูชัย กลิ่นหอมจากร่องเสียวของเธอทำเอาครูชัยแทบอดใจไม่ไหว ก้มลงฉกลิ้นดูดกลืน"น้ำฝน"ของลูกศิษย์ราวกับผจญภัยในทะเลทรายมานาน ...เอาอีกแล้วเหรอนี่...ยังไม่ทันที่เย็นฤทัยจะหายเหนื่อยจากกามกิจรอบสอง ร่องเสียวของเธอก็ถูกกระตุ้นตื่นให้ทำงานอีกครั้ง ลิ้นสากๆที่ไล้โลมเลียร่องเสียวทำเอาเธอขาสั่นด้วยความเสียวสะท้าน เธอเคยช่วยตัวเองมาบ้างแต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกแบบนี้ ติ่งเสียวถูกลิ้นของครูชัยตวัดไปมาพาให้อารมณ์ใคร่ของเธอหวนคืนอีกครั้ง น้ำฝนไม่รู้ว่าครูชัยคิดยังไงถึงทำกับเธอแบบนี้ แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอรู้สึกได้ดีเพียงอย่างเดียวก็คือความเสียวที่ได้รับมันช่างประทับใจเธอเสียจริงๆ เย็นฤทัยก้มหน้ายอมรับความจริงนั้นแล้วส่งตัวเองขึ้นสวรรค์เป็นรอบที่ 3 คราวนี้ไม่มี"น้ำฝน"เหลือให้เธอได้เห็นเลยเพราะถูกครูชัยดูดดื่มไปจนหมด หลังจากน้ำสวรรค์อึกสุดท้ายลงคอครูชัยไปเขาก็ยืนขึ้นมองสภาพนางงามมิตรภาพตัวน้อยๆของเขา เธอหมดแรงนอนเหนื่อยอ่อนบนเก้าอี้ตัวโปรดของเขา ปล่อยให้เขาจดจ้องของสงวนและส่วนต่างๆของร่างกายเธอตามใจชอบ ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้...ตอนนี้เย็นฤทัยติดใจรสรักที่ครูชัยมอบให้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เขาจึงได้เวลางัดไม้เด็ดออกมาจากเป้ากางเกงของเขา ดุ้นเนื้อที่อัดอั้นมานานบัดนี้ถูกปลดพันธนาการสู่โลกภายนอก มันกระดกหัวทักทายเหยื่อรายใหม่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสนใจ เย็นฤทัยเองก็เห็นท่อนเนื้อของเขาเช่นเดียวกัน เธอรู้ชะตาตัวเองแล้วว่าจะโดนทำอะไร เธอกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่เพราะความมหึมาของ"ไอ้จู๋"ของครูชัย มันใหญ่กว่าของน้องชายชั้นป.2 ของเธออย่างเทียบกันไม่ติด กว่าที่เธอจะได้ทันเตรียมใจท่อนเนื้อที่ว่าก็มาจ่ออยู่หน้าร่องสวาทเรียบร้อยแล้ว "ครูขอนะ...น้ำฝน" ครูชัยพูดขอความบริสุทธิ์ของเธอพอเป็นพิธีว่าแล้วก็เริ่มดันแท่งเสียวเข้าถ้ำของเธอโดยไม่รอฟังคำตอบ ท่อนเสียวขนาดมหึมาทะลวงหายเข้าไปร่องเสียวของเธอเรื่อยๆ น้ำเสียวที่มีมากมายช่วยให้เธอไม่รู้สึกเจ็บมากนัก แต่พอเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเธอก็รู้สึกอึดอัดแล้ว ครูชัยก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกันโพรงสวรรค์ขมิบตอดรับการบุกรุกของเขาอย่างสุดกำลัง มันยังเข้าไปต่อได้อีกแต่ทุกระยะที่ดันเข้าไป ทำเอาน้ำฝนเสียวแทบขาดใจ ครูชัยซอยบั้นควยของเขาเข้าออกช้าๆ ไม่อยากให้นางงามมิตรภาพของเขาต้องเข็ดกับครั้งแรกของเธอ ท่อนเสียวที่อัดอั้นมานานตอนนี้ถูกบีบรัดโดยร่องเสียวอันอ่อนนุ่มไร้กำลังกลับยิ่งเพิ่มความเงี่ยนให้กับเขายิ่งขึ้น ลมหายใจของเย็นฤทัยที่กระทบหูเขาทำให้เขายิ่งร้อนใจ เขาก้มลงสูดความหอมแห่งวัยแรกรุ่นของเย็นฤทัยอย่างเร่าร้อนรังแต่จะเพิ่มความต้องการที่ไร้ขีดจำกัดให้กับเขา ในที่สุดน้ำเงี่ยนที่รอการปลดปล่อยก็วิ่งมาถึงสุดปลายบั้นควยของเขา ครูชัยกระแทกท่อนเสียวไม่ยั้ง ให้รางวัลความน่ารักของเธอด้วยน้ำเสียวจำนวนมากจนเกินกว่าช่องเพศน้อยๆของเธอจะรับไหว น้ำฝนเองก็ตามความเสียวของครูชัยมาติดๆ จนทันเขาเมื่อโดนกระแทกอย่างแรง ในครั้งที่ 2 ส่งเธอขึ้นสวรรค์เป็นรอบที่ 4 ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ครูชัยนอนทับลูกศิษย์ของเขาอย่างหมดแรง น้ำฝนไม่ว่าอะไร เธอไม่มีแรงแม้แต่จะยกแขนด้วยซ้ำ เมื่อบั้นควยของเขาอ่อนตัวลง ครูชัยดึงมันออกมาจะร่องเพศลูกศิษย์ น้ำเงี่ยนที่ค้างอยู่ภายในก็ไหลตามออกมาบางส่วน มันไหลเยิ้มลงไปถึงร่องก้นของเธอ ครูชัยจัดเสื้อผ้าของเขาให้เป็นปกติ แกะเส้นผมของตุ๊กตาออก ทันใดนั้นกระโปรงที่ติดอยู่ก็หลุดออกจากอกเสื้อเธอ ครูชัยรอจนเย็นฤทัยฟื้นตัวอีกครั้ง

"หายเหนื่อยรึยัง...น้ำฝน" ครูชัยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยพลางเช็คคราบความใคร่ที่เอ่อล้นร่องเสียวของเธอเมื่อเห็นเธอลืมตาขึ้นมองเขา น้ำฝนนิ่งเงียบ ไม่กล้าพูดไม่กล้าทำอะไร ทั้งๆที่ครูชัยเป็นฝ่ายทำเธอ แต่เธอกลับรู้สึกผิด ผิดที่ไม่รู้จักห้ามครูชัย หากเธอห้ามใจตัวเองได้ตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับครูชัยหรอก เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบอยู่ ครูชัยจึงเป็นฝ่ายเข้าไปหาเธอ "ครูรักน้ำฝนนะ" เสียงครูชัยสารภาพทำให้เธอ เงยหน้ามองครูชัยเหมือนจะดูความจริงใจ สีหน้าครูชัยก็บอกเหมือนอย่างที่เธอได้ยิน เธอรู้สึกสบายใจขึ้น อย่างน้อยที่ครูชัยทำก็เพราะรักเธอ แต่มันก็ไม่อาจลบความรู้สึกผิดในตัวเธอได้อยู่ดี "หิวข้าวรึยัง" ครูชัยเอ่ยถามเปลี่ยนเรื่อง เวลานี้เกือบจะเที่ยงครึ่งแล้ว เธอต้องรีบกินก่อนจะเข้าเรียนในช่วงบ่ายต่อไป เสียงท้องของเธอร้องเแทนคำตอบ ครูชัยหัวเราะว่าแล้วก็พยุงตัวเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ "ไปกินข้าวกัน...มื้อนี้เดี๋ยวครูเลี้ยงเอง" น้ำฝนจัดระเบียบเสื้อผ้าตัวเอง กระโปรงของเธอเป็นปกติแล้ว แต่ยังมีบางอย่างไม่ปกติ เธอหันไปมองครูชัยราวกับจับขโมยได้ "กางเกงในหนูล่ะคะ" ครูชัยทำสีหน้าเพิ่งนึกขึ้นได้ "อ๋อ...มันเปียกอยู่ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยมาเอาก็ได้นี่..." ครูชัยพูดไปจูงมือเธอไปโรงอาหารเหมือนไม่ให้ความสำคัญกับมัน "ด...เดี๋ยวสิคะครู อย่างนี้ไม่เอานะ" น้ำฝนได้แต่หน้าแดงเพราะความอายที่ถูกจูงมือ อายที่ต้องไปกินข้าวโดยไม่ใส่กางเกงใน และอายที่รู้ว่ากางเกงในของเธอชุ่มไปด้วยความใคร่ของตัวเอง ทั้งคู่เดินทางสู่โรงอาหารของโรงเรียน...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:33: PM »
### ตอนที่ 8 ณ ที่เกิดเหตุ ###

ณ โรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่ง เวลาประมาณเที่ยงครึ่ง มันเป็นช่วงเวลาที่นักเรียนส่วนใหญ่พักผ่อนจากการเรียน บ้างก็นั่งเล่นใต้ต้นไม้ บ้างก็เล่นฟุตบอลกันกลางสนาม บ้างก็อ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุด แต่สำหรับเย็นฤทัยเธอกำลังนั่งรับประทานอาหารกลางวันกับครูสอนวิชางานไม้ของเธอ ที่โรงเรียนแห่งนี้นักเรียนทุกคนมีอาหารกลางวันกินฟรีทุกคน แต่วันนี้เนื่องจากเธอลงมาช้าข้าวเที่ยงส่วนของเธอจึงได้ถูกแม่ครัวเก็บไปแล้ว และเหตุที่เธอต้องลงมารับประทานอาหารกลางวันช้ากว่าคนอื่นก็เพราะเธอต้องขอความช่วยเหลือให้ครูชัย ครูสอนงานไม้ที่นั่งอยู่เบื้องหน้าเธอช่วยแกะกระโปรงของเธอออกจากอกเสื้อ ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องตลกที่จู่ๆชายกระโปรงของเธอก็ติดอยู่กับอกเสื้อเธอ แกะเท่าไหร่ก็ไม่หลุดออกจากกัน แต่สำหรับเย็นฤทัยแล้ว มันไม่ตลกเลยเพราะเธอต้องเอาความบริสุทธิ์ของเธอแลกกับความช่วยเหลือของครูชัย

ข้าวผัดอเมริกัน 2 จานวางอยู่บนโต๊ะ จานหนึ่งเป็นของเธอ อีกจานเป็นของครูชัย มีน้ำโค๊กอีก 2 แก้ว ถือเป็นอาหารสุดหรูที่เด็กผู้หญิงที่ได้เงินค่าขนมวันละ 20 บาท อย่างเธอจะหาซื้อกินได้ แต่คราวนี้เธอได้กินฟรีๆ เย็นฤทัยเงยหน้ามองครูชัยที่กำลังกินข้าวผัดอย่างเอร็ดอร่อย พลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอไม่ถึงชั่วโมงก่อนหน้านี้ เธอถูกครูชัยลวนลามจนขึ้นสวรรค์ถึง 4 ครั้งติดๆกัน และในครั้งที่ 4 นั่นเองที่เธอเสียความเป็นเด็กสาวบริสุทธิ์ให้กับเขาไป จนบัดนี้เธอยังไม่รู้ว่าจะเสียใจหรือดีใจกับช่วงเวลานั้นดี "น้ำฝน...ทำไมไม่กินข้าวล่ะ...ไม่หิวเหรอ" ครูชัยทักเธอเมื่อเห็นเย็นฤทัยเอาแต่เหม่อลอย "เอ่อ..ค..ค่ะ" เย็นฤทัยดึงสติกลับมา รีบกินข้าวกลางวันสุดหรูของเธอแบบไม่เสียดาย "คิดถึงอะไรอยู่ล่ะสิ... เรื่องที่ห้องครูรึเปล่า" ครูชัยถามเหมือนอ่านใจเธอออก แต่ด้วยความใจเย็นของเธอ เย็นฤทัยตอบกลับครูชัยแบบไม่มีพิรุธ "บ้าเหรอครู...ใครจะไปอยากคิดถึงเรื่องแบบนั้นล่ะ" ตอบไปพลางก็กินข้าวไปพลาง "อ้าว...นึกว่าติดใจซะอีก...เห็นกอดคอครูแน่นเชียวตอนนั้น" ครูชัยแซวเธอเล่นทำเอาสีหน้าขาวๆกลายเป็นแดงขึ้นมาอีก "บ้า!" ถึงจะโมโหแต่เย็นฤทัยก็ทำได้เพียงเท่านี้ เพราะสิ่งที่ครูชัยพูดล้วนเป็นความจริงทั้งนั้น "ถ้าไม่คิดถึงแล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ" ครูชัยยังไม่เลิกแซวเธอ "ใครหน้าแดง...ป่าวซะหน่อย" เย็นฤทัยรีบปฏิเสธ ก้มหน้าก้มตากินข้าวที่เหลือจนหมดจาน ถ้าไม่เพราะหิวหรือเพราะเสียดายคงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้ "ครูชัยทำยังไงให้ 2 คนนั้นเค้าเลิกทะเลาะกันอ่ะคะ" เย็นฤทัยเปลี่ยนเรื่องคุยพลางดูดโค๊กรอคำตอบ "หมายถึงอนุพงษ์กับเกตนิภาน่ะเหรอ" เย็นฤทัยพยักหน้าแทนคำตอบ "ก็ไม่มีอะไรมากนี่ ครูก็แค่ให้เค้าไปรดน้ำต้นไม้ที่หลังห้องงานไม้ กลับมาอีกทีก็ไม่เห็นทะเลาะกันแล้ว" ครูชัยตอบทั้งๆที่รู้ว่ามีอะไรมากกว่าที่เขาอธิบายมากมาย อนุพงษ์และเกตนิภาร่วมรักกันหลังห้องงานไม้ระหว่างที่ถูกทำโทษ แต่ถ้าไม่ได้ครูชัยทั้งคู่ก็คงไม่มีโอกาสทำเช่นนั้นอยู่ดี แรงอาฆาตโกรธเกลียดที่เคยมีมาทั้งหมดได้มลายหายไปตั้งแต่ตอนนั้น ทำให้ทั้งคู่นอกจากจะไม่ทะเลาะกันแล้ว พวกเขาอาจจะหาโอกาสเหมาะๆร่วมรักกันอีกก็เป็นได้ "เหรอคะ...แปลกจังเลย หนูพยายามตั้งหลายทีให้ 2 คนนั่นเลิกทะเลาะกันก็ไม่สำเร็จซักที ขนาดครูใหญ่เรียกผู้ปกครองมาพบยังไม่เลิกทะเลาะกันเลยอ่ะ" เย็นฤทัยพูดเหมือนเป็นเรื่องของตัวเอง เธอไม่ชอบให้มีคนทะเลาะกัน อยากให้ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ดังนั้นไม่ว่ามีใครทะเลาะกันเธอจะเข้าไปช่วยห้ามทันที แม้จะอยู่ต่างห้องต่างชั้นเรียนกันก็ตาม "อืม...งั้นไปดูหลังห้องงานไม้มั๊ยล่ะ ครูยังไม่ได้ไปดูเลยว่า 2 คนนั่นรดน้ำกันเรียบร้อยดีรึเปล่า" คำถามเย็นฤทัยชวนให้ครูชัยนึกไปถึงภาพเด็กทั้ง 2 ร่วมรักกัน ทำให้เขามีอารมณ์อีกครั้ง ครูชัยไม่คิดจะชวนเธอไปดูเฉยๆเป็นแน่... "อืม...ก็ได้ค่ะ" เย็นฤทัยเองก็อยากรู้ว่าอะไรทำให้ทั้ง 2 คนนั้นคืนดีกันได้ ทั้งคู่เก็บจานและแก้วลงถังใส่ภาชนะ แล้วเดินทางกลับไปยังห้องงานไม้อีกครั้ง

ที่หลังห้องงานไม้ ตอนกลางวันเป็นเวลาพัก มีเด็กๆวิ่งผ่านไปมาบ้าง แต่ไม่มีใครสนใจบริเวณนั้นอย่างจริงจัง มีต้นไม้ใหญ่อยู่ 3 ต้น ต้นไม้ในกระถางใหญ่ๆอีก 5 ต้น วางเป็นระเบียบเหมือนจะกั้นไม่ให้เด็กนักเรียนเข้าไปเล่นในนั้น ทั้ง 2 คนยืนมองบริเวณรอบๆ "อืม...5กระถางนี่เรียบร้อยดี ไหนดูด้านในซิ" ครูชัยทำทีเดินเข้าไปด้านใน เย็นฤทัยก็ตามเข้าไปติดๆ "อืม... 3 ต้นนี้ก็เรียบร้อยดี ใช้ได้" ครูชัยพึมพำ "ครูชัยให้ 2 คนนั้นรดน้ำต้นไม้แค่นี้เหรอคะ" น้ำเสียงเย็นฤทัยทึ่งๆ "ก็ใช่น่ะสิ" ครูชัยตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติ เขาจ้องมองเรือนร่างของเด็กสาวด้วยตัณหาที่เพิ่มมากขึ้นขณะที่เธอมัวแต่สังเกตสภาพที่เกิดเหตุด้วยความสนใจ เขาค่อยๆเดินเข้าหาเธอทางด้านหลัง พอสบโอกาสเขาก็กอดเอวเธอไว้แน่น "อุ๊ย!ครู...ปล่อยนะคะ" เด็กสาวพยายามแกะมือครูออกจากเอวของเธอ แต่ไม่มีทางที่เรี่ยวแรงของเด็กประถม 6 อย่างเธอจะสู้คุณครูร่างใหญ่วัย 32 ได้ กล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งบีบรัดร่างน้อยๆราวกับงูใหญ่ที่กำลังรัดเหยื่ออันโอชะ มือหนึ่งเลื่อนขึ้นจัดการกับซาลาเปาลูกละ 3 บาท อีกมือเลื่อนลงคว้าหอยแครงสดเอาไว้เต็มมือ เย็นฤทัยดิ้นรนสุดกำลังไม่ใช่เพราะรู้ชะตากรรมของเธอว่าจะโดนครูชัยทำอะไร แต่เธอกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าแล้วทั้งคู่จะลำบาก...เธอไม่อยากมีเรื่อง ในที่สุดเรี่ยวแรงที่มีก็เริ่มหดหายไป เสียงหอบแฮ่กด้วยความเหนื่อยอ่อนดังถี่ขึ้น ความเสียวซ่านกลับเข้ามาแทนที่ เย็นฤทัยทรุดตัวลงนั่งกับพื้นโดยมีครูชัยตามประกบอยู่ด้านหลัง แนวกระถางต้นไม้ทั้ง 5 ช่วยบังสายตาจากคนภายนอกไม่ให้เห็นกิจกรรมของทั้งคู่ เย็นฤทัยเสียวใจจะขาดแต่กระนั้นก็ไม่กล้าส่งเสียงร้อง กลัวเพียงแต่จะมีใครมาเห็นเข้าเท่านั้นเอง "ครูชัยขาาา..." ทีแรกเธอกะจะห้ามปรามครู แต่จู่ๆเสียงก็ขาดหายไปเมื่อโดนครูชัยหันมาประกบปากเธอ ครูชัยบดปากปัดเป่าสติเด็กสาวจนกระเจิง รสจูบแรกในชีวิตของเธอให้ความรู้สึกเสียวซ่านยิ่งนัก ครูชัยจับเธอพลิกตัวเข้าหาเขาอย่างง่ายดายจนตอนนี้ครูชัยนั่งเหยียดขาโดยมีเย็นฤทัยนั่งคุกเข่าคร่อมเอวของเขาอยู่ มือขวาเปลี่ยนมาโอบรอบแผ่นหลังของเธอ ส่วนมือซ้ายล้วงเข้าไปใต้กระโปรงหยอกล้อติ่งแตดเด็กสาวอย่างสนุกมือปลุกปั่นอารมณ์เงี่ยนของเธอให้คุกรุ่นขึ้น ครูชัยถอนปากออกจ้องมองใบหน้าลูกศิษย์ แววตาของเธอตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความใคร่ที่รอการช่วยเหลือของเขา "ปลดกางเกงครูหน่อยสิน้ำฝน...ครูอึดอัดจะแย่แล้ว" ครูชัยกระซิบบอกเธอด้วยน้ำเสียงเชิงขอร้อง มือทั้งสองที่โอบรัดต้นคอของเขาค่อยๆเลื่อนลงไปปลดซิบกางเกงทั้งๆที่ยังสั่นอยู่ราวกับต้องมนต์ มือน้อยๆจับเอาท่อนเนื้อที่อยู่ภายในออกมา มังกรยักษ์ผงกหัวราวกับดีใจที่ได้อิสรภาพ เย็นฤทัยก้มหน้ามองมัน เธอแทบไม่เชื่อเลยว่าท่อนเนื้อขนาดใหญ่เช่นนี้จะเคยมุดเข้าร่องเสียวน้อยๆของเธอจนทำเธอขึ้นสวรรค์มาแล้ว "จัดการมันเลย...คนเก่งของครู" น้ำเสียงของครูชัยไม่รู้ว่าสั่งเธอในฐานะลูกศิษย์หรือคู่รักกันแน่ เย็นฤทัยมองครูชัยเหมือนกับขอคำยืนยันว่าจะให้ทำแน่หรือ? ครูชัยดึงตัวเธอเข้าหาจนท่อนเนื้อของเขาชี้โด่แหงนมองร่องเพศไร้ขนของเด็กสาววัย12ที่ลอยอยู่เหนือมัน น้ำเสียวที่หลงเหลือจากการหยอกล้อของครูชัยหยดลงกลางหัวมังกรหล่อเลี้ยงร่างของมันให้ยิ่งตื่นตัวขึ้น แรงกดของครูชัยทำให้เย็นฤทัยทรุดตัวลงจนร่องเสียวและหัวมังกรสัมผัสกัน ครูชัยหันมาสนใจกับส่วนบนของเธอแทน ปากก็เม้มซอกคอ มือก็ล้วงนมเธอ จนเย็นฤทัยอ่อนแรงลงเรื่อยๆส่งผลให้หัวมังกรผลุดเข้าไปในร่องสวาทของเธอลึกเข้าไปทุกทีๆ เย็นฤทัยเองก็อยากจะเป็นฝ่ายเริ่มเหมือนกันแต่ด้วยความที่มีอารมณ์ใคร่แต่ไร้ประสบการณ์ของเธอ ทำให้ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ปล่อยให้ครูชัยเป็นฝ่ายดำเนินการหลักแต่เพียงผู้เดียว เธอรู้สึกอึดอัดไม่ต่างไปจากครั้งแรกของเธอ แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอไม่สามารถพยุงเธอให้หลุดจากบ่วงตัณหานี้ได้ ยิ่งดิ้นรนเท่าไรก็ดูเหมือนจะเร่งให้ท่อนเนื้อของครูชัยแยงเข้าไปลึกมากเท่านั้น จนกระทั่งร่องเสียวของเธอคร่อมมังกรทั้งตัวเอาไว้ภายในจนหมด "เป็นไงบ้าง...น้ำฝน" ครูชัยถามเธอด้วยความห่วงใย "อึดอัดจังค่ะครู" เธอไม่พูดเปล่าๆ แสดงสีหน้าให้ครูชัยเห็นด้วย ...น้ำฝนคงยังเด็กเกินไปที่จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน... ครูชัยคิด แต่กระนั้นเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องลองซักตั้ง ครูชัยพยายามกระเด้าเธอทั้งๆที่ตัวเองถูกลูกศิษย์นั่งทับอยู่ แรงเสียดสีของท่อนเสียวส่งผ่านไปทั่วร่างกายเย็นฤทัย "หายอึดอัดรึยัง" ครูชัยถามไปกระเด้าไป ความเสียวที่เพิ่มขึ้นกลบเกลื่อนความอึดอัดในตัวเธอ "ฮืออออ" เสียงเธอครางในลำคอ ก้ำกึ่งระหว่างตอบรับคำถามเขากับครวญครางเพราะความเสียว ในที่สุดเด็กสาวก็รู้ว่าควรทำอย่างไร เธอเริ่มตอบสนองแรงกระเด้าของครูชัยโดยการโยกบั้นท้ายขึ้นลงโดยระวังไม่ให้มังกรที่เธอจับไว้หลุดรอดไปได้ กลีบเนื้ออ่อนๆถูกครูดเข้าๆออกๆ ขนที่ฐานมังกรของครูชัยเสียดสีกับเม็ดเสียวของเธอทุกครั้งที่กดทับลงไปกระตุ้นอารมณ์เสียวของเธอไม่ให้ขาดตอน จังหวะของเธอช้าแต่นุ่มนวล ช่วยให้ครูชัยมีเวลาสะสมความเสียวไว้เตรียมปล่อยใส่ลูกศิษย์แสนรักของเขามากยิ่งขึ้น "อา...อา...น้ำฝนคนเก่งของครู...อา" ครูชัยครางออกมาอย่างไม่อายลูกศิษย์ เย็นฤทัยเองก็ขย่มท่อนเสียวครูสอนวิชางานไม้ของเธออย่างไม่อายเช่นกัน ทั้งคู่ไม่มีอะไรต้องอายซึ่งกันและกันอีกต่อไป ในขณะที่ทั้งคู่กำลังไต่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากหน้าห้องของครูชัย "ครูชัย..." ครูชัยจำเสียงเธอได้ เสียงลูกศิษย์คนแรกที่ครูชัยพรากพรหมจรรย์ไปนั่นเอง "อ้าว...ไม่อยู่เหรอเนี่ยะ" วิภาวีค้นหาทั่วห้องก็ไม่พบครูของเธอ แต่หารู้ไม่ว่า ครูชัยที่เธอเฝ้าค้นหากำลังบรรเลงเพลงกามกับเพื่อนร่วมรุ่นของเธอด้านหลังกำแพงห้องนั่นเอง เสียงของวิภาวีแทนที่จะทำให้ทั้ง 2 คนเลิกเล่นกิจกรรมในร่มผ้า แต่กลับทำให้ตัณหาทั้งคู่เพิ่มขึ้นไปอีก เสียงของเธอทำให้ทั้งคู่ระลึกได้ว่ากำลังร่วมรักกันกลางแจ้ง ที่ซึ่งไม่ว่าใครในโรงเรียนก็เผลอเดินเข้ามาเห็นได้ทั้งนั้น เย็นฤทัยถูกมนต์แห่งความใคร่ครอบงำจนถอนตัวไม่ขึ้น ขย่มควบครูของเธอโดยไม่สนใจความเป็นจริงรอบตัว "อืม...สงสัยไปกินข้าวล่ะมั๊ง" วิภาวีถอนหายใจแล้วเดินทางไปโรงอาหาร ทิ้งครูสุดที่รักของเธอให้สานสัมพันธ์สวาทกับนางงามมิตรภาพประจำโรงเรียนต่อไป แน่นอน...ทั้งคู่ไม่ปล่อยให้โอกาสทองของชีวิตหลุดลอยไป ยังคงร่วมรักกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ครูชัย...ฮือ...ฮือ...หนูไม่ไหวแล้ว...จาออกแล้ว" เย็นฤทัยส่งสัญญาณบอกครูชัยทันทีที่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเธอ จังหวะตอนนี้พลาดไม่ได้เป็นอันขาด ครูชัยจำต้องลงมือเอง เขาจับเธอนอนลงกับพื้นแล้วดันตัวเองขึ้นมาด้านบนแทน ยกขาขาวๆอันเรียวงามของเด็กสาวขึ้นพาดบ่าแล้วกระหน่ำซอยไม่ยั้ง แสงแดดกล้าในตอนกลางวันกระทบขาเรียวงามคู่นั้นยิ่งเสริมความขาวให้ดูงดงามยิ่งขึ้น อีกทั้งเสียงน้ำเสียวกระทบร่องสวาทก็ไพเราะจับจิตเขายิ่งนัก ครูชัยตบรางวัลลูกศิษย์ด้วยน้ำเสียวที่เขาสั่งสมมานานฉีดพ่นรดมดลูกที่ยังไม่สมบูรณ์แบบของเธออย่างแรงจนรู้สึกได้ เย็นฤทัยที่ได้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมๆกับครูของเธอก็กระตุกด้วยความเสียวไปทั้งตัวนอนหมดสภาพ ปล่อยให้ครูชัยระดมหอมแก้มเธอซ้ายขวาสูดดมกลิ่นตัวปนเหงื่อของเธออย่างไม่ขัดขืน "อา...คนเก่งของครู...ครูรักน้ำฝนที่สุดเลย" เย็นฤทัยได้ยินเสียงนั้นดังก้องในหัวของเธอจนกระทั่งเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

เย็นฤทัยตื่นขึ้นมาก็พบตัวเองนอนซบอกครูชัยอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งหลังห้องงานไม้นั่นเอง ทันทีที่รู้สึกตัวเธอก็ผละออกจากครูชัยด้วยความตกใจ "ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ...น้ำฝน" ครูชัยทักเธออย่างเป็นกันเอง พลางก้มลงหอมแก้มเธออีกครั้ง คราวนี้เย็นฤทัยยอมให้ครูชัยหอมอย่างว่าง่าย เธอไม่มีอะไรจะเสียให้ครูชัยอีกแล้ว "ลุกไหวมั๊ยจ๊ะ" ครูชัยประคองเธอให้ลุกขึ้นทำเอาเธอยิ้มที่มีครูชัยมาคอยเอาอกเอาใจ เสียงพูดประโยคสุดท้ายของครูชัยยังคงก้องในหัวเธออยู่จนขณะนั้น "เดี๋ยวจะเข้าเรียนแล้ว จัดเสื้อผ้าให้ดีซิ" พูดไปพลางเขาก็ช่วยเย็นฤทัยจัดเสื้อผ้าไปพลาง เขาปัดเศษทรายที่หลังเธอ มันติดมาตอนที่เธอนอนให้ครูชัยพาขึ้นสวรรค์ตอนนั้น ครูชัยแกล้งปัดจนไปโดนบั้นท้ายงามงอนของเธอเข้า ความรู้สึกเจ็บแปล๊บวิ่งเข้ามาทำให้เธอรู้สึกตัวได้ว่าเธอยังไม่ได้ใส่กางเกงใน เย็นฤทัยมองหน้าครูชัยที่เอาแต่ทำไม่รู้ไม่ชี้ แกล้งปัดโน่นปัดนี่ให้เธอไม่ยอมหยุด "พอแล้วครู..." เธอรีบบอกเมื่อเห็นครูชัยไม่ยอมหยุดซักที "กางเกงในหนูล่ะ" เธอยื่นมือออกทำท่าเหมือนขอเงินไปซื้อขนม "เอาไปทำไมล่ะ ไม่เห็นต้องใช้เลย ไม่มีใครเห็นหรอก" ครูชัยพูดราวกับว่าการไม่ใส่กางเกงในเป็นเรื่องปกติธรรมดา "เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะครู" เย็นฤทัยทำใจเย็นไม่ไหวแล้ว น้ำเสียงเธอสั่งครูชัยโดยไม่สนความเป็นครูความเป็นลูกศิษย์ ขณะที่ทั้งคู่ต่อล้อต่อเถียงกันอยู่นั้นเอง วิภาวีก็กลับมายังที่เกิดเหตุแล้ววิ่งมาตามเสียงที่ได้ยินทันที "อยู่นี่เองครูชัย...หนูตามหาซ...." เสียงเธอขาดหายไปเมื่อเห็นครูชัยยืนอยู่กับเพื่อนร่วมรุ่นของเธอ วิภาวีจ้องทั้งคู่ราวกับจะจับผิด "ครูมาทำอะไรตรงนี้อ่ะ?" วิภาวีเริ่มสอบสวนครูชัยท่าทางเธอออกจะหึงๆครูชัยเล็กน้อยนางงามมิตรภาพที่ทั้งสวยทั้งนิสัยดี เทียบกับเธอที่เอาแต่เล่นไปวันๆแล้วเหมือนมวยคนละรุ่น "อ๋อ...เอ่อครูมาดูว่าต้นไม้ที่นี่รดน้ำเรียบร้อยรึยังน่ะ" คำแก้ตัวนี้ถ้าไม่รู้ที่มามาก่อน ฟังยังไงก็ไม่สมเหตุสมผล "ใช่ๆ คือครูชัยเค้าลงโทษให้อนุพงษ์กับเกตนิภามารดน้ำต้นไม้ เราเลยขอตามมาดูด้วยน่ะ" เย็นฤทัยใช้ประสบการณ์ในการสร้างมิตรภาพร่วมมือกับครูชัยอธิบายเหตุผล แต่สีหน้าวิภาวีดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เสียงเพลงเข้าแถวดังขึ้นพอดีเหมือนเป็นสัญญาณหมดยกที่หนึ่ง "เออ...เพลงขึ้นพอดี พวกเธอไปเข้าแถวได้แล้ว เดี๋ยวก็ไม่ทันกันพอดี" ครูชัยรีบพูดตัดบท เย็นฤทัยมองหน้าครูชัยอย่างเอาเรื่อง เธอยังไม่เสร็จธุระกับครูชัยเลย แต่สายตาของวิภาวีที่มองเธอดูน่ากลัวชอบกล เห็นทีเธอคงต้องมาเอากางเกงในคืนจากครูชัยตอนหลังซะแล้ว "งั้นเย็นนี้หนูมาหาครูชัยอีกทีนะคะ" วิภาวีชิงลงมือนัดครูชัยก่อนหันมามองเย็นฤทัยอย่างผู้ชนะ แต่เย็นฤทัยเองก็มีเรื่องสำคัญต้องเคลียกับครูชัยเหมือนกัน "เอ่อ...งั้นหนูมาหาครูตอนพักละกันนะคะ" เย็นฤทัยเกือบจะมองสวนไปหาวิภาวีแต่ความที่เธอเป็นคนไม่ชอบมีเรื่อง เธอกลับก้มหน้าหันหลังเดินกลับไปยังห้องของเธอ ทิ้งให้วิภาวีทำตาโตส่งสายตามองเธอด้วยความโกรธ ...มีอะไรสำคัญนักหนานะ ถึงต้องรีบมาหาทันทีที่ว่างเนี่ยะ... วิภาวีได้แต่ครุ่นคิดไปต่างๆนานา ที่โรงอาหารเธอได้เจอเพื่อนคนหนึ่งเขาบอกว่าเห็นครูชัยกับเย็นฤทัยเดินไปมาด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน แถมยังมายืนอยู่หลังห้องงานไม้กัน 2 ต่อ 2 อีก เธอจะต้องรู้ให้ได้ว่าทั้ง 2 คนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแค่ไหน ว่าแล้วก็หันไปหาครูชัยที่ได้แต่ทำหน้าตาเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้ง 2 สาวเดินจากห้องงานไม้ไปแยกย้ายไปเข้าแถวที่หน้าห้องของตน ทั้งคู่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความสัมพันธ์อย่างไรกับครูชัย ได้แต่คิดว่าที่ครูชัยบอกว่ารักเธอนั้นเป็นความจริง ฝ่ายครูชัยก็ได้แต่กังวลว่าความจะแตกซะก่อน คนหนึ่งก็น่ารักอีกคนก็นิสัยดี ถ้าทั้งคู่ไม่มีเรื่องต้องทะเลาะกันซะก่อนก็คงดี ครูเดินกลับเข้าห้องงานไม้ ฟุ่บหลับลงบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างคนอดนอนมา 3 วัน.....ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกใคร?

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:34: PM »
### ตอนที่ 9 เงือกสาวจ้าวสระ ###

เช้าวันเสาร์ ครูชัยตื่นขึ้นมาอย่างสดใส มองนาฬิกาแล้วยังไม่ถึงเจ็ดโมงดีเท่าไหร่ วันนี้ครูชัยไม่มีงานที่ต้องทำในโรงเรียน แต่เขารู้มาว่าที่โรงเรียนมีสระว่ายน้ำประจำโรงเรียนที่เปิดบริการตลอดแม้ช่วงเสาร์อาทิตย์ เขากะว่าจะไปว่ายน้ำให้หายร้อนซักหน่อย ว่าแล้วก็ลุกจากเตียง อาบน้ำ เก็บข้าวของ ชงกาแฟดื่ม 1 ถ้วย แล้วเดินทางไปโรงเรียนซึ่งไม่ไกลจากที่พักของเขานัก

ระหว่างทางที่ครูชัยเดิน เขาคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้เขาแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปเมื่อรู้ว่าเมียที่รักกันมากว่า 3 ปีต้องมาด่วนจากไป แต่ช่วงเวลาไม่ถึงสัปดาห์กลับทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป อยู่เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับลูกศิษย์ที่น่ารักและน่าฟัดทั้งหลายของเขา อยู่เพื่อที่จะได้ลิ้มชิมรสสวาทแห่งวัยแรกรุ่นอันแสนบริสุทธิ์ โดยลืมความหลังที่เคยมีกับเมียของเขาไปจนสิ้น จนบัดนี้เขาทำลายความบริสุทธิ์ของลูกศิษย์ไปแล้ว 3 คน อีกทั้งยังมีส่วนช่วยให้เด็กคู่กัดของโรงเรียนร่วมรักกันหลังห้องทำงานของเขาอีกด้วย ความผิดมากมายที่รวมแล้วอาจทำให้เขานอนในมุ้งสายบัวสบายๆไปตลอดชีวิตกลับไม่ทำให้เขาสะทกสะท้านแม้แต่น้อย โดยเฉพาะเหตุการณ์เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา โชคเข้าข้างครูชัยขนาดที่เขาสามารถกระทำชำเราเด็กสาววัย 12 ในสวนหลังห้องงานไม้เวลากลางวันแสกๆที่เด็กนักเรียนหรือไม่ว่าใครก็ตามอาจเผลอเดินเข้ามาเห็นได้ทุกเมื่อ ได้โดยไม่มีใครรู้เห็นเลย ความรู้สึกตอนที่โดนลูกศิษย์ขวัญใจหนุ่มๆหลายคนขย่มจนน้ำแตกช่างซาบซ่านติดตรึงใจเขาจนไม่อยากหยุด แต่ติดที่ว่าวิภาวี สาวน้อยวัยซนขวัญใจของครูชัยอีกคนเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน ทำให้ครูชัยต้องอารมณ์ค้างหลังจากเธอทั้งสองต้องไปเรียนวิชาในช่วงบ่าย เขาหวนคิดถึงช่วงเวลาหลังจากนั้นที่ยังคงหลงเหลือในหัวของเขา

"ครูชัย...ครูคะ" เสียงใสๆที่คุ้นหูปลุกเขาให้ตื่นขึ้นหลังจากหลับไปนานเกือบชั่วโมง ครูชัยแกล้งทำงัวเงียทั้งๆที่รู้สึกตัวแล้วว่าใครปลุกเขา "อ้าว...น้ำฝนเองเหรอ...นึกว่าใคร" ครูชัยพูดไปหาวไป พลางทำท่าจะหลับอีกรอบ "ไม่ได้นะครู...ตื่นเร็วๆ" เย็นฤทัยตื้อครูสุดชีวิต นอกจากต้องตามง้อขอคืนดีกับเพื่อนเธอแล้ว นางงามมิตรภาพประถม6คนนี้ไม่เคยตื้อใครขนาดนี้มาก่อน "อะไรเล่า...บ่ายนี้ครูไม่มีสอน ขอครูนอนหน่อยน่า" ครูชัยแกล้งทำเป็นลืมเรื่องที่เขาต้องสะสางกับลูกศิษย์ "จะนอนก็ได้ แต่..." เย็นฤทัยมองซ้ายขวาราวกับกลัวว่ามีใครซุ่มแอบฟังเธออยู่ แล้วจู่ๆเสียงเธอก็แผ่วเบาลงกะว่าให้ครูชัยได้ยินคนเดียว "...คืนกางเกงในหนูมาก่อนสิ" น้ำเสียงเธอดูอายๆทำเอาครูชัยที่ยังหลับตาอยู่อดยิ้มไว้ไม่ได้ แต่น้ำฝนเธอไม่รู้สึกสนุกด้วยเลย ตลอดคาบเรียนอังกฤษที่ผ่านมาเธอต้องคอยระวังไม่ให้กระโปรงเปิดเวลาที่ต้องลุกๆนั่งๆเพื่อเปลี่ยนกลุ่มทำกิจกรรมกัน อีกทั้งต้องทนสยิวกับสายลมยามบ่ายที่พัดลอดใต้กระโปรงเข้ามากระทบกับส่วนลับของเธอจนรู้สึกวาบไปทั้งตัว แถมยังต้องระวังไม่ให้น้ำเสียวที่ครูชัยฝากไว้ไหลลงมาตามง่ามขาเรียวงามของเธอด้วย "ครูชัย..." เย็นฤทัยเริ่มร้อนใจเมื่อเห็นครูชัยยังคงนอนนิ่งอยู่ "หืม...เมื่อกี้ว่าอะไรนะน้ำฝน...ครูไม่ทันได้ฟัง" เย็นฤทัยแทบจะทุบครูของเธอด้วยท่อนไม้ที่วางอยู่ข้างห้อง เธออุตส่าห์รวบรวมความกล้าแทบตายกว่าจะพูดประโยคที่น่าอายเหล่านั้นออกมาได้ แต่ความที่เป็นคนไม่ชอบมีเรื่องเธอจึงได้แต่สงบอารมณ์เอาไว้ "ไม่ต้องมาทำเป็นแกล้งหลับเลย...หนูรู้นะว่าครูได้ยิน" ครูชัยเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เธอเหมือนกับตัวเองไม่มีความผิดอะไร เขารู้สึกสนุกเหลือเกินที่ได้แกล้งลูกศิษย์แสนน่ารักของเขาคนนี้ "เอาคืนมาเร็วๆ" เย็นฤทัยเริ่มทำเสียงดุใส่ครู "เอาอะไรเหรอ" ครูชัยยังไม่เลิกแหย่เธอ "เอาคืนมา!" น้ำเสียงเธอไม่เล่นด้วยกับครูชัย "อ๋อ...ไอ้นั่นน่ะเหรอ" ครูชัยทำท่าคิด "เอ...ลืมทิ้งไว้ที่ไหนหว่า" เย็นฤทัยทำตาดุใส่ครูชัยทันทีที่จบประโยค "อย่าล้อเล่นสิครู...ถ้าไม่มีหนูจะกลับบ้านยังไงล่ะ...เดี๋ยวแม่สงสัยเอาอ่ะ" ครูชัยยังยิ้มไม่รู้สึกถึงความเดือดร้อนของลูกศิษย์ "มาให้ครูหอมหน่อยสิ...แล้วจะคืนให้" ครูชัยยื่นข้อเสนอสุดโหดให้เธอแบบไม่มีตัวช่วย เย็นฤทัยอายจนหน้าแดงทั้งๆที่ยังไม่โดนทำอะไร จากประสบการณ์กับครูชัยเพียง 3 ชั่วโมงเธอรู้ดีว่าครูชัยคงไม่คิดจะหอมเธออย่างเดียวแน่ แต่กลับบ้านโดยไม่มีกางเกงในก็ไม่ไหวเหมือนกัน เย็นฤทัยก้มหน้ายอมรับความจริงเดินไปนั่งตักครูชัยอย่างว่าง่าย เหมือนหมูขึ้นเขียงรอให้ถูกสับ "ทีเดียวพอนะคะ" เย็นฤทัยต่อรองครูของเธอ ครูชัยได้แต่ยิ้มยังไม่ทันตอบตกลงเธอ เขาก็เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้แก้มเธอจนเกือบจะชนกันอยู่แล้ว "ครูชัย!" เสียงวิภาวีดังมาแต่ไกล ทั้งคู่รีบผละออกจากกันตามสันชาตญาณ ยังดีที่วิภาวีไม่เห็นตอนครูชัยจะหอมเพื่อนร่วมรุ่นของเธอ แต่เธอเห็นแล้วว่าเพื่อนเธอนั่งตักครูชัยก่อนที่ทั้งคู่จะผละออกจากกัน "ทำไรอยู่คะ" วิภาวีถามครูชัยแต่มองหน้าเย็นฤทัยราวกับจับหัวขโมยได้ "อ้าว...ไหนว่าจะมาตอนเย็นไง ทำไมรีบมาจัง มีธุระอะไรหรือเปล่า?" ครูชัยย้อนถามวิภาวี "ไม่มีธุระ มาหาครูไม่ได้หรือไง" วิภาวีทำเสียงออกแนวน้อยใจ สายตาเธอยังไม่ละจากเย็นฤทัย เธอมองเพื่อนต่างห้องที่เธอเห็นเป็นศัตรูหัวใจตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อหาสิ่งผิดปกติ ยิ่งมองก็เหมือนยิ่งตอกย้ำความต่างชั้นระหว่างเธอกับเย็นฤทัย วิภาวีเป็นนักเรียนห้อง 6 การเรียนก็เป็นอันดับท้ายๆของห้อง หน้าตาเธอก็ไม่สะสวยซักเท่าไหร่ รูปร่างแม้จะสูงใหญ่แต่ก็ไม่ได้มีสัดส่วนที่เหมาะสม เปรียบเทียบกับเย็นฤทัยที่เป็นสาวสวยประจำห้อง 5 ทั้งมีน้ำใจและพูดไพเราะ ผิวก็ขาวหุ่นก็ผอมเพรียว เด็กหนุ่มต่างห้องบางคนถึงกับเหลียวหลังมองเธอ ก็ไม่ผิดนักที่ครูชัยจะหลงเสน่ห์เธอเข้าอีกคน แต่ที่วิภาวีอยากรู้ที่สุดตอนนี้ก็คือครูชัยกับเย็นฤทัยมีความลับอะไร มีความสัมพันธ์กันแค่ไหน เธอยังไม่ปักใจเชื่อว่าครูชัย"เจาะไข่แดง"เพื่อนของเธอไปแล้ว แต่ก็ยังไม่วายสงสัยอยู่ดีว่าทั้งคู่ปิดบังอะไรไว้ ความสงสัยนี้ทำเอาเธอไม่มีสมาธิเรียนคาบบ่ายเลยทีเดียว "ครูชัยคุยธุระกับ...เย็นฤทัยเสร็จรึยังคะ" วิภาวีทำเงียบเสียงไปช่วงหนึ่งก่อนเรียกชื่อเพื่อนเธออย่างมีเชิง ด้วยไม่อยากมีเรื่องเย็นฤทัยจึงได้แต่ยืนเฉย ไม่โต้ตอบ "เอ่อ...เสร็จแล้วแหละ ทำไมเหรอวิภาวี" ครูชัยตอบ สิ้นเสียงตอบเย็นฤทัยกลับหันไปมองครูชัยเหมือนอยากมีเรื่อง แต่ครูชัยก็ส่งสายตากลับหาเธอทำนองว่า ...ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา... แถมยังยิ้มหวานยั่วโมโหเธออีก แต่ท่าทีมีพิรุธเหล่านี้ยิ่งกวนจิตใจวิภาวีให้ขุ่นข้องหนักขึ้น "หนูมาดูว่ามีอะไรที่ครูอยากให้หนูช่วยรึเปล่า" วิภาวีพูดพร้อมกับเดินเข้าไปคั่นกลางระหว่างคู่กรณีทั้ง 2 "อ๋อ...วันนี้ครูไม่มีสอนเลยทั้งบ่าย ไม่มีอะไรให้ช่วยหรอกวิ" ครูชัยเงยหน้าตอบลูกศิษย์ที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่อย่างเป็นกันเอง "ครูว่ากำลังจะของีบหลับอีกซักชั่วโมงน่ะ" ถ้าผู้อำนวยการของโรงเรียนมาได้ยินเข้าคงเป็นเรื่องแน่ๆ วิภาวีรู้สึกโล่งอกขึ้นหน่อย...อย่างน้อยเธอก็กันเพื่อนเธอออกห่างจากครูชัยได้อีกครั้ง วิภาวีรู้สึกไม่ดีเลยเวลาที่ครูชัยยืนอยู่ใกล้เย็นฤทัย เธอจำเป็นต้องเคลียร์ความรู้สึกนี้ให้เร็วที่สุด "งั้นหนูไม่กวนครูชัยล่ะนะ...เย็นฤทัยเสร็จธุระแล้วก็ไปสิ ครูชัยเค้าจะพักผ่อน" วิภาวีบังคับเพื่อนเธอให้เลิกล้มความตั้งใจจะคุยกับครูชัย พร้อมกับจูงมือเพื่อนเธอออกจากห้องงานไม้หายลับขึ้นไปบนชั้นเรียน และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครกลับเข้ามาห้องครูชัยอีกจนหมดเวลาพักช่วงบ่าย

ขณะนั้นครูชัยเดินทางมาถึงโรงเรียนแล้ว สระว่ายน้ำของโรงเรียนอยู่ห่างจากประตูทางเข้าค่อนข้างมาก เรียกว่าแทบจะอยู่คนละฝากกันเลยก็ว่าได้ ครูชัยสวัสดียามหน้าประตูอย่างเป็นกันเอง "ไง...ยามไหม เช้านี้กินอะไรรึยัง" "เรียบร้อยแล้วครับครู" ยามสมัยตอบครูชัย แม้ครูชัยจะทำงานมาแค่ 2 อาทิตย์แต่ยามสมัยก็รู้จักครูชัยดีเพราะทักทายกันทุกวัน "ว่ายน้ำเหรอครับครู" ยามสมัยอดไม่ได้ที่จะถามเมื่อเห็นครูชัยมาในชุดกางเกงขาสั้นสะพายกระเป๋าเป้ สวมรองเท้าแตะเดินเข้าโรงเรียนมา "อืม...สระเปิดรึยังล่ะ" "เปิดแล้วครับ เปิดตั้งแต่ 7 โมงแล้ว...ช่วงนี้มีเด็กมาว่ายเยอะ เห็นว่าจะซ้อมไปแข่งอะไรนี่แหละ ตัวแทนของโรงเรียนด้วย มาซ้อมทุกวันเลย.........." ครูชัยหันไปมองสระว่ายน้ำ โดยไม่สนใจฟังยามสมัยบรรยายอีก ขืนยืนฟังยามสมัยเล่าต่อมีหวังเขาคงได้เริ่มว่ายน้ำตอนเที่ยงแน่ๆ "อืมๆ งั้นผมไปนะ" "คร๊าบ...ครู" ครูชัยเดินผ่านยามสมัยโดยไม่สนใจฟังเสียงตอบรับของเขามุ่งหน้าสู่สระว่ายน้ำของโรงเรียน

ช่วงเช้าของวันเสาร์ที่ยังไม่ค่อยมีคนเยอะมากนัก บรรยากาศค่อนข้างเงียบแต่มีเสียงน้ำกระทบกันบ่งบอกครูชัยว่าอย่างน้อยก็มี 1 คน ที่กำลังว่ายน้ำอยู่ ครูชัยถอดรองเท้าแตะวางบนชั้นที่จัดไว้ให้ ล้างเท้าแล้วเดินเข้าสระน้ำอย่างไม่รีบร้อน สระน้ำของโรงเรียนแห่งนี้ออกแบบเป็นรูปปลาตะเพียนแต่รูปร่างออกจะเหลี่ยมๆหน่อยเพราะต้องคำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยในการสอนว่ายน้ำด้วย ระดับน้ำในสระลึกตั้งแต่ส่วนหัวของปลาที่ 60 เซนติเมตรไปจนถึงหางปลาที่ความลึก 2 เมตร ปกติจะมียามคอยสังเกตและช่วยเหลือทันทีหากมีนักเรียนที่มาว่ายเกิดจมน้ำขึ้นมา แต่วันนี้เนื่องจากยังเช้าอยู่ จึงยังไม่มีใครมาดูแลตรงส่วนนั้น ห้องน้ำและห้องอาบน้ำของสระอยู่ใกล้กับส่วนหัวของปลาที่หันไปทางทางออกของสระแต่เนื่องจากครูชัยเตรียมตัวมาแล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้มันตอนนี้ เขาเดินมาอีกด้านหนึ่งของตัวปลาซึ่งมีเก้าอี้นั่งหลายตัววางเรียงรายอยู่ใกล้ๆกัน ทันทีที่ครูชัยเลือกที่นั่งได้ก็มีเสียงหนึ่งแว่วมา "ครู..." ครูชัยหันไปก็พบเด็กคนหนึ่งอยู่ในสระน้ำโผล่ส่วนหัวของเธอมาทักทายเขา "สวัสดีค่ะครู" ถ้าเธอไม่เรียกครูชัย เขาคงจำเธอไม่ได้แน่นอน เธอคือ ชลดา นักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนนั่นเอง เขารู้มาว่าเธอว่ายน้ำเก่งตั้งแต่เด็กเลยทีเดียว ชื่อเล่นว่า"ปลา" ที่แม่ของเธอตั้งให้ ก็เพราะอยากให้ลูกว่ายน้ำเก่งเหมือนตน และชลดาก็ไม่ทำให้แม่ผิดหวัง ตอนนี้เธอทำชื่อเสียงให้โรงเรียน แข่งขันชนะระดับจังหวัด มา 2 ปีติดต่อกันแล้ว รูปร่างของเธอไม่สูงใหญ่มากนัก รูปร่างค่อนข้างผอมเพรียวเพราะได้ออกกำลังกายทุกวัน สีผิวของเธอคล้ำจากแดดที่เผาเธออ่อนๆทุกๆเช้า ผลการเรียนของเธอก็ดี การที่เธอได้อยู่ห้องหนึ่ง ก็เพียงพอแล้วที่จะอธิบายถึงความฉลาดของเธอ เพื่อนๆ ก็รักใคร่เพราะเธอมีอัธยาศัยดี ช่างพูด และมีน้ำใจ เรียกได้ว่าเป็นเด็กเก่ง มากไปด้วยความสามารถคนหนึ่งเลยทีเดียว น้ำเสียงเดียวกับที่ใช้ตอบคำถามเขาในชั้นเรียน ทำให้ครูชัยจำเธอได้ทันทีที่ได้ยินเสียงเธอทักทาย "อ้าว...ชลดา มาซ้อมว่ายน้ำเหรอ" "ค่ะครู...อาทิตย์หน้าหนูก็จะแข่งแล้ว" ชลดาตอบครูชัดถ้อยชัดคำ "แล้วต้องหยุดเรียนวิชาครูไปแข่งรึเปล่าเนี่ยะ" ครูชัยเหน็บแนมลูกศิษย์ พลางเดินมาใกล้ขอบสระกะจะดูเรือนร่างเด็กสาวในชุดว่ายน้ำเป็นบุญตาแต่ทว่าน้ำในสระก็ช่างกระไร สั่นไหวไปมาราวกับไม่เห็นดีเห็นงามกับการที่ลูกศิษย์กับครูได้ใกล้ชิดกัน "แหม...ไม่หรอกค่ะ วิชางานไม้สนุกจะตาย หนูแข่งวันศุกร์หน้าค่ะ" ได้ยินลูกศิษย์พูดเช่นนี้ทำเอาครูชัยอดปลื้มใจไม่ได้ "ชลดามาว่ายคนเดียวเหรอ" ครูชัยถามเมื่อไม่เห็นมีใครอื่นอยู่ในสระนอกจากเธอ "อ๋อ!ค่ะ แม่บอกว่าหนูเก่งแล้ว ซ้อมเองได้แล้ว" "แล้วซ้อมพร้อมจะแข่งแล้วรึยังล่ะ" ครูชัยถามไปสายตาก็จ้องมองใบหน้าเรียวงามของเด็กสาวไป "หูย...ยังหรอกครู วันไหนว่างก็ต้องซ้อมไปเรื่อยๆแหละ" สิ้นเสียงตอบของเธอยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้ถามต่อ ชลดาก็รีบพูดแทรกขึ้นมา "หนูไปก่อนนะคะ...เดี๋ยวต้องไปเรียนพิเศษต่อตอน 9 โมงอีกอ่ะ" "อะไรกัน...พอครูมาก็จะไปเลยเหรอชลดา" ครูชัยแซวลูกศิษย์ ชลดาไม่ตอบ ได้แต่ว่ายน้ำหนีห่างครูชัยไปยังฝั่งตรงข้ามเรื่อยๆ ดีกรีแชมป์โรงเรียนทำให้เธอถึงอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว ที่ฝั่งตรงข้ามมีเสื้อผ้าและกระเป๋าวางอยู่กองหนึ่ง ครูชัยนึกเสียดายอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้เลือกที่นั่งแถวนั้น ทันทีที่ร่างของเธอลอยขึ้นพ้นจากน้ำครูชัยก็เกิดอารมณ์ทางเพศขึ้นมา ชลดาในชุดว่ายน้ำชิ้นเดียวสีดำสนิท โคนขาเรียวงามไม่แพ้เย็นฤทัยกระทบกับเแสงอาทิตย์ยามเช้าที่เพิ่งโผล่ขึ้นมารำไรเสริมความงดงามให้ดูเด่นยิ่งขึ้น ช่วงเอวคอดสะโพกผายได้ที่กับขนาดลำตัวของเธอเข้ากับวุฒิภาวะตามวัยที่ควรจะเป็นของเธอ จะมีก็แต่ช่วงอกที่อาจจะดูเล็กไปบ้างเนื่องจากนักว่ายน้ำอย่างเธอเน้น "เนื้อ" มากกว่าเน้น "นม" ครูชัยมองชลดาจนเธอเดินลับสายตาเข้าห้องน้ำไป ครูชัยเกือบจะตัดสินใจตามเธอเข้าไปแล้ว แต่ติดที่มีเจ้าหน้าที่ของสระเดินมาพอดี ครูชัยจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าลงว่ายน้ำเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย

จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 20 นาที ชลดาก็ออกมาจากห้องน้ำ ครูชัยแกล้งว่ายไปพักริมขอบสระแถวๆเก้าอี้ของเธอทันทีที่เห็น ผมยาวสลวยของเธอที่ซ่อนอยู่ในหมวกว่ายน้ำที่ครูชัยเห็นบัดนี้ยาวลงมาเกือบถึงกลางหลังของเธอในสภาพเปียกหมาดๆ พร้อมกับกางเกงขาสั้นครึ่งน่องและเสื้อยืดคอกลมสีขาวที่บางจนแทบจะเห็นสีผิวของเธอ ที่เด่นสะดุดตาครูชัยที่สุดก็คือหน่ออ่อนๆของหัวนมเธอที่ดันอกเสื้อให้แหลมออกมาชี้หน้าครูชัย เทียบกับตอนที่อยู่ในชุดนักเรียนแล้วชุดนี้ดูเซ็กซี่กว่ามาก "ครู...ครู" เสียงชลดาเรียกปลุกเขาให้ตื่นจากพวังค์ "เหมออะไรอยู่อ่ะครู หนูเรียกตั้งนาน" ชลดาถามทันทีที่เห็นครูชัยเงยหน้ามองเธอ "อ๋อ...เอ่อ...เปล่า พอดีครูคิดอะไรเพลินๆไปหน่อยน่ะ" ชลดายิ้มแบบขำๆ เธอฉลาดพอที่จะรู้ว่าครูชัยคิดถึงเรื่องอะไรอยู่ แต่เธอก็ยังยืนเช็ดผมต่อหน้าให้ครูชมเรือนร่างของเธออย่างไม่เห็นแก่ตัว สำหรับชลดาแล้วเธอคิดแค่ว่ามีคนชอบดีกว่ามีคนเกลียด มีคนมามองดีกว่ามีคนเมิน แต่เธอก็รู้สึกแค่นั้น ไม่ได้คิดจริงจังกับใครเกินเลยไปกว่านั้นเพราะเธอยังเด็กอยู่ "ชลดามาว่ายที่นี่ทุกวันเหรอ" ครูชัยตั้งสติได้ก็ยิงคำถามทันที "อ๋อ...ค่ะ วันเสาร์-อาทิตย์ว่ายได้นานหน่อย แต่จันทร์ถึงศุกร์ได้ว่ายแค่ครึ่งชั่วโมงเอง เพราะต้องเรียน" ชลดาตอบครูชัยทันควันเหมือนทุกครั้งที่ตอบครูในชั้นเรียน "งั้นหนูไปนะคะ...เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน" "อืม...ไปเถอะ" ครูชัยได้แต่คิดว่าใครกันนะ...ช่างโชคดีได้สอนพิเศษชลดา...สอนตัวต่อตัวรึเปล่าหว่า... ความคิดครูชัยเริ่มอกุศลขึ้นเรื่อยๆ ดีที่ครูชัยอยู่ในน้ำไม่งั้นท่อนเนื้อของเขาที่กำลังโลดเต้นอยู่คงโผล่ออกมาทักทายลูกศิษย์แล้ว ครูชัยมองชลดาเดินหันหลังไปทันใดนั้นครูชัยก็สังเกตเห็นบางอย่าง... เส้นผมเส้นหนึ่งของชลดาร่วงลงมาจากแรงเช็ดของเธอ ครูชัยรีบคว้ามันเข้ามาเก็บไว้ก่อนที่จะมีคนเห็นเข้า มันมีความยาวเกือบ 40 เซนฯเห็นจะได้ ครูชัยมองเส้นผมเส้นนั้น สีหน้าเขาดูเหมือนคิดแผนการณ์อะไรชั่วๆเอาไว้เต็มสมองไปหมด "หึๆๆ" เสียงครูชัยหัวเราะเบาๆ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่นะ...

==========