ผู้เขียน หัวข้อ: Angel's Item Part II  (อ่าน 1524 ครั้ง)

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Angel's Item Part II
« เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:35: PM »
### ตอนที่ 10 ยั่วพี่ดีนัก ###

เช้าวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดของโรงเรียนที่ไม่น่าจะมีใครมาทำงาน กลับมีครูคนหนึ่งเปิดประตูห้องงานไม้เข้าไปหาของบางอย่าง ครูชัยไขลิ้นชักหยิบตุ๊กตาผ้าขาวๆตัวหนึ่งออกมา ตุ๊กตาตัวนี้มีความสำคัญกับเขามากถึงขนาดต้องรีบกลับมาเอาทันทีที่นึกขึ้นได้เลยทีเดียว เพราะตุ๊กตานี้เองทำให้ครูชัยมีโอกาสสัมผัสประสบการณ์สุดวิเศษในการร่วมเพศกับลูกศิษย์คนโปรดของเขาจนลืมเมียที่เคยรักกันมานานไปเลย หลังจากหยิบตุ๊กตาออกมาแล้วครูชัยก็หยิบแฟ้มเอกสารออกมาอีกเล่มหนึ่งแต่เมื่อเปิดออกกลับพบเส้นผมจำนวนมากอยู่ในแฟ้มนั้น ที่ปลายเส้นผมแต่ละเส้นมีชื่อนักเรียนเจ้าของเส้นผมนั้นติดอยู่ด้วยเทปกาว ครูชัยหยิบเส้นผมเส้นใหม่ที่เขาเก็บได้เมื่อเช้าวันนั้นมาติดชื่อ"ชลดา" แล้วสอดเอาไว้ในหน้า"6/1" เขาพลิกแฟ้มดูผลงานตัวเองอย่างมีความสุขราวกับเป็นงานอดิเรกของเขาเลยทีเดียว จากนั้นเขาก็เอาทั้งตุ๊กตาและแฟ้มเอกสารใส่ย่ามใบโปรดของเขาแล้วล็อกประตูห้องงานไม้กลับบ้านของเขา

บ้านของครูชัยอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนนัก เดินไม่นานก็ถึง ครูชัยเข้าบ้าน ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวแล้วก็ขลุกอยู่กับงานอดิเรกของเขา..."จับผิดเด็ก" ครูชัยเรียกอย่างนั้น มันทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่ทำนั้นเป็นสิ่งเหมาะสมถูกต้อง สอดส่องดูพฤติกรรมของเด็กที่ออกนอกลู่นอกทางแล้วเรียกมาตักเตือนสั่งสอน เพียงแต่วิธีการสั่งสอนเป็นแบบของเขาเองและเขาเลือกที่จะสั่งสอนแต่เด็กผู้หญิงหน้าตาดีๆเท่านั้น ครูชัยหยิบเส้นผมจากPortfolio(แฟ้มสะสมผลงาน)ของเขาพันเข้ากับตุ๊กตาทีละเส้น ตุ๊กตาก็ค่อยๆกลายร่างเป็นเด็กสาวเจ้าของเส้นผมเส้นนั้นๆ ที่มีขนาดเล็กเพียง 1 ใน 10 ของขนาดตัวจริง แต่ทำอากัปกิริยาเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต เมื่อเห็นว่าเด็กคนนั้นยังนั่งอยู่ปกติ เขาก็เปลี่ยนเส้นผมเส้นใหม่ไปเรื่อยๆ เด็กคนไหนที่ใส่ชุดน่ารักๆหรือนั่งไม่ค่อยระวังก็จะโดนครูชัยสังเกตพฤติกรรมนานหน่อย ในที่สุดเขาก็หยุดอยู่ที่หน้า "ป.5/6" เส้นผมของ "อัญชิสา"เรียกความสนใจของครูชัยได้ไม่น้อยเพราะเธอกำลังนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินไปมาเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ครูชัยไม่รู้ว่ารอบข้างตัวเธอมีอะไรบ้าง แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่ครูชัยจะสนุกกับเธอ เขารอจังหวะที่อัญชิสาเผลอ แกล้งดึงผ้าเช็ดตัวของเธอให้หลุดออก ผิวขาวๆภายใต้ผ้าเช็ดตัวลาย Micky Mouse ก็เปิดเผยต่อสายตาของครูชัย อัญชิสาเป็นเด็กค่อนข้างแก่นของชั้นป.5 เรียกได้ว่าเป็น "วิภาวีของป.5" เลยก็ว่าได้ ในห้องเรียนไม่ค่อยจะสนใจเรียน สนแต่จะคุยกับเพื่อนซะมากกว่า ผลการเรียนจึงไม่ค่อยดี แต่หน้าตาเธอก็น่ารักในระดับต้นๆของห้อง รูปร่างของเธอก็ดีกว่าวิภาวีแม้หน้าอกจะยังเพิ่งแตกหน่อแต่ในระดับป.5 ด้วยกันแล้วก็ถือได้ว่าเธอมีพัฒนาการทางร่างกายที่ค่อนข้างเร็วทีเดียว โดยเฉพาะที่อวัยวะเพศซึ่งออกจะอวบอูมเป็นพิเศษ แต่ยังไม่ทันที่ครูชัยจะเก็บรายละเอียดทั้งหมดเสร็จสิ้น อัญชิสาก็รีบดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นห่อตัวเธออีกครั้ง "แค่นี้ทำเป็นอายเรอะ...ยัยแอน" ครูชัยบ่นพึมพำว่าแล้วก็ดึงผ้าเช็ดตัวเธอออกอีกครั้ง อัญชิสาหน้าแดงทั้งงงทั้งอายพยายามจะหยิบผ้าเช็ดตัวคลุมร่างเปลือยเปล่าของเธออีกครั้ง แต่คราวนี้ครูชัยไม่ยอมแล้ว เขาเอานิ้วสอดเข้าหว่างขาของตุ๊กตาแลวถูไถอวัยวะเพศเธออย่างแรง อัญชิสาถึงกับดิ้นด้วยความเสียว เธอคงจะร้องครวญครางออกมาด้วย แต่ครูชัยไม่ได้ยินเพราะตุ๊กตาจะไม่ออกเสียง ครูชัยยิ่งสนุกยิ่งขึ้นทดลองถูไถลูกศิษย์ในรูปแบบต่างๆเพื่อจะดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง.....

ทางด้านอัญชิสาเจ้าของเส้นผมตัวจริง เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จจริงๆ และกำลังจะเข้าห้องของเธอเพื่อแต่งตัว แต่ทว่า เกือบจะได้เข้าห้องของเธออยู่แล้ว ครูชัยก็ลงมือกับเธอซะก่อน อัญชิสาพยายามรวบรวมสติกำลังของเธอเพื่อดึงผ้าเช็ดตัวกลับมาห่อตัวเธออีกครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล ครูชัยเอาแต่ถูไถร่างกายเธอจนเสียวซ่านไปหมด เรี่ยวแรงที่มีก็หายไปด้วย อัญชิสาจึงเหลือเพียงทางเลือกเดียวท่านั้น... "พี่อู๋...อยะ...อย่าดูนะ หันไปทาง...อา...หันไปทางอื่น!" ที่เธอพยายามสุดชีวิตก็คือไม่อยากให้พี่ชายเธอเห็นเธอในสภาพที่น่าอายนั้นนั่นเอง แต่ครูชัยที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยก็เอาแต่สนุกกับเธออย่างเดียว เขาจับขาอัญชิสาแยกออกด้วยนิ้วข้างเดียว ส่วนอีกนิ้วก็เขี่ยติ่งเสียวและร่องเพศเธอซ้ายขวาจนกลีบเพศปลิ้นไปมาสร้างความเสียวซ่านใส่ลูกศิษย์อย่างไม่ยั้งมือ "ว๊าย!...อา...อา... พี่อู๋...อย่า...อย่าเข้ามา" อัญชิสาขอร้องพี่ชายเธอเมื่อเห็นเขาเดินตรงเข้ามาเรื่อยๆ อัญชิสาที่ถูกครูชัยจับขึงพืดอยู่ในสายตาของพี่ชายเธอก็คือน้องสาวจอมแก่นที่แอ่นโคกหีให้ดูแถมยังครวญครางยั่วยวนเขาอย่างไม่อายฟ้าดิน "อะไรกันนี่...ยัยแอน ทำท่าทางแบบนี้คิดจะยั่วพี่รึไง" พี่ชายเธอถามเสียงดุๆ แต่สายตาเขาไม่ได้ละไปจากโคกหีที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำเสียวของเธอเลย "ปละ...เปล่า...อา.. พี่อู๋ ...ซื๊ด....หนูไม่รู้ ...อะ.. ว่าเกิดอะไรขึ้น....อา.... จู่ๆก็....อ๊าย!... ขยับตัวไม่ได้...อา..." เธอตอบไปเสียวไป กว่าจะจับใจความได้เล่นเอาเธอเหนื่อยหอบ แต่แทนที่พี่ชายวัย 15 จะให้ความช่วยเหลือเธอ เขากลับคิดอีกแบบ ความจริงเขาแอบมองน้องสาวแท้ๆของเขามานานแล้ว ตอนนี้เธอดูโตเป็นสาว หน้าตาก็ออกจะน่ารัก ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก โชคดีที่วันนี้เหลือเพียงเขาและอัญชิสาอยู่บ้านกันเพียง 2 คน เขาไม่อยากเสียโอกาสนี้เหมือนกัน อัญชิสาเหลือบตามองพี่ชายเธอกำลังถอดกางเกงของเขาออก ท่อนเสียวแข็งตึงขนเพศปกคลุมโดยรอบดูน่ากลัวยิ่งนัก "พี่อู๋...จะทำอะไรแอน...อา...อย่านะพี่...อา..." อัญชิสาพยายามเพิ่มแรงดิ้นราวกับหนีเสือและจระเข้ที่เข้ามาทีเดียวพร้อมๆกัน "อยากยั่วพี่นักไม่ใช่เหรอเรา...พี่จะให้สิ่งที่แอนต้องการไงล่ะ" ว่าแล้วพี่ชายก็ขึ้นคร่อมตัวของอัญชิสา "อา...อา...พี่อู๋...อย่าาาาา" เสียงน้องสาวสุดที่รักวิงวอนขอร้องยิ่งทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้น ท่อนเสียวขนาดวัยรุ่นค่อยๆดันผ่านร่องเพศที่ชุ่มไปด้วยความความใคร่ของเธอซึ่งขมิบตอดรับการมาเยือนของพี่ชายเธออย่างเป็นกันเอง อัญชิสาได้แต่ครวญครางเพราะรู้ว่าไม่สามารถห้ามความต้องการของพี่ชายเธอได้อีกต่อไป ขนาดของพี่น้องดูจะเข้ากันได้ดีทีเดียวทุกระยะที่ดันเข้าไปสร้างความเสียวให้ทั้งคู่อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกันมาก่อน เมื่อพี่ชายเธอดันท่อนเสียวเข้าไปจนสุดลำเขาก็เริ่มซอยเข้าออกช้าๆ สองพี่น้องกอดกันแน่นด้วยความเสียว "อา....อาา... พี่อู๋...แอนเสียวจังเลย..." น้องสาวสุดโปรดสารภาพ เมื่อได้ยินดังนั้นพี่ชายเธอก็เพิ่มความเร็วในการซอยขึ้นไปอีก "เด็กไม่ดี....ตัวแค่นี้รู้จักเสียวเป็นซะแล้ว...ต้องโดนทำโทษ...นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกโคกหีเธออย่างแรง 5 ทีประหนึ่งทำโทษเธอ "โอว...อา...พี่อู๋...แอนเป็นเด็กไม่ดี...พี่อู๋ทำโทษแอนอีกซิ...เยอะๆเลย" อัญชิสาพูดหน้าไม่อายความใคร่เข้าครอบงำทั้งคู่จนไม่อาจถอนตัวได้อีกแล้ว "อา...แอนเป็นเด็กไม่ดียังไง...ไหนบอกพี่ซิ...อา" พี่ชายไต่สวนไปกระแทกร่องเสียวไป "อา...แอน..แอนแอบดูพ่อกะแม่เย็ดกัน....ฮือ..." พี่ชายได้ยินถึงกับอึ้งแต่กระนั้นก็ยังรักษาความเร็วในการซอยอยู่ "เด็กไม่ดี...นี่แน่ะ" เขากระแทก 5 ทีเป็นการลงโทษ "โอย...อา...หนูกับเพื่อนแกล้งนั่งโชว์กางเกงในให้พี่ป.6 ดูด้วย...อา...พี่อู๋...ทำโทษหนูเยอะๆเลยนะ" บทลงโทษเพียง 5 ทีดูจะน้อยเกินไปสำหรับเธอ "ยัยเด็กแก่แดดเอ้ย....นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกไม่ยั้งจนนับครั้งไม่ได้ "โอวววว...พี่อู๋ แอนยังแอบดูเพื่อนผู้ชายเปลี่ยนชุดพละด้วย...อา.." ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเข้าใกล้จุดไคลแมกซ์ต่างฝ่ายต่างกระดกก้นกระแทกอวัยวะเพศใส่กันแบบไม่กลัวพัง "โอว....." เสียงพี่ชายเธอร้องบอกสัญญาณว่าเขาถึงเส้นชัยแล้ว น้ำเสียวพี่ชายไหลรดมดลูกน้องสาวอย่างแรงจนเธอสะดุ้งเฮือกพร้อมกับเข้าเส้นชัยตามพี่ชายเธอไปติดๆ ทั้งคู่นอนหมดแรงเหนื่อยอ่อนตรงนั้น พี่ชายนอนทับร่างเปลือยเปล่าของน้องสาวจอมแก่แดด ปากก็หอมแก้มและซอกคอเธอเป็นระยะๆ

ฝ่ายครูชัยหลังจากถูไถร่องเพศลูกศิษย์จนเบื่อแล้ว เขาก็เปลี่ยนเส้นผมหาเด็กคนต่อๆไป โดยหารู้ไม่ว่าเขาเป็นต้นเหตุทำให้พี่น้องที่คลานตามกันมาร่วมรักกันแบบไม่อายฟ้าดิน การกระตุ้นความต้องการทางเพศของลูกศิษย์ผ่านทางตุ๊กตานี้ครูชัยเคยทำมาแล้ว มันจึงทำให้ครูชัยหวนคิดถึงเรื่องในอดีตตั้งแต่ได้ตุ๊กตามาจากเทวดาเล่ยจนกระทั่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาอีกครั้ง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:35: PM »
"ครูชัย...." เสียงวิภาวีดังมาก่อนจะเห็นตัวเหมือนเคย เธอรีบมาทันทีที่เรียนคาบสุดท้ายจบ แต่พอเธอเข้ามาในห้องงานไม้ วิภาวีก็เห็นครูชัยกับเย็นฤทัยยืนคุยกันอยู่ก่อนแล้ว ห้องเรียนของเย็นฤทัยดูจะใกล้ห้องงานไม้กว่าวิภาวีมากเย็นฤทัยจึงมาถึงก่อน ทั้งคู่ผละออกจากกันทันทีที่เห็นวิภาวีเหมือนฉายหนังซ้ำเมื่อตอนบ่าย ในมือเย็นฤทัยเหมือนกำอะไรเอาไว้ด้วยแต่ไม่ทันที่วิภาวีจะเห็นชัดนัก เธอก็รีบยัดใส่กระเป๋ากระโปรงซะก่อน ยิ่งเห็นก็ยิ่งขัดตา "เย็นฤทัยมาทำอะไรอ่ะ...เสร็จธุระแล้วไม่ใช่เหรอ" วิภาวีเริ่มทำสำนวนสอบสวนทันที "อ๋อ...เอ่อ เสร็จแล้วๆ เรากำลังจะกลับเดี๋ยวนี้แหละ" พูดเสร็จเย็นฤทัยก็รีบสวัสดีครูชัย คว้ากระเป๋านักเรียนแล้วรีบเดินออกจากห้องไป สายตาครูชัยมองเย็นฤทัยจนเดินลับตาไป "ครูชัย!" วิภาวีทำเสียงดุใส่เขาเมื่อเห็นเขาเอาแต่สนใจเย็นฤทัย "คร๊าบ...คุณแม่" ครูชัยแซวน้ำเสียงดุเหมือนเป็นแม่ของวิภาวี "แม่เม้ออะไรล่ะครู..." วิภาวีไม่ขำด้วย "ครูชัยมีธุระอะไรกับเย็นฤทัยกันนักหนาอ่ะ" วิภาวีหันมาสอบสวนครูชัยแทน สีหน้าเธอบึ้งตึง "อ๋อ...ไม่มีอะไรมากหรอก" ครูชัยตอบปัดๆว่าแล้วก็คว้าตัววิภาวีเข้ามาหอมแก้มซ้ายขวากลบเกลื่อนความผิด "อืม...คิดถึงวิภาวีจัง ไม่ได้เจอตั้งนานแน่ะ" ได้ผล...วิภาวีลืมเรื่องเย็นฤทัยไปซะสนิทเลย "แหม...ครูชัยก็ เมื่อบ่ายก็เพิ่งเจอกันเอง" วิภาวีตอบไปยิ้มไป "ก็ตอนบ่ายทำแบบนี้ไม่ได้นี่นา" ว่าแล้วครูชัยก็หอมแก้มเธอ ส่วนมือเขาเอามาจับก้นนิ่มๆขยำเล่น จนเธอเดาไม่ถูกว่าครูชัยหมายถึงอะไร ได้แต่หัวเราะคิกคักบวกกับดิ้นไปมาในวงแขนครูชัย แรงดิ้นขนาดนี้ต่อให้ดิ้นนานแค่ไหนก็คงไม่มีทางหลุดจากอ้อมแขนครูชัยได้ ครูชัยพาวิภาวีมานั่งตักเขาบนเก้าอี้ตัวโปรด เอนตัวให้หลังของเธอพิงหน้าอกของเขา มือทั้งสองจาบจ้วงล้วงคลำไปทั่วเรือนร่างของเด็กสาวที่เอาแต่หายใจหอบแฮกด้วยอารมณ์เสียวจากสัมผัสของมือครู "ครูชัย..." เสียงสาวน้อยเอ่ยขึ้น "ครูขยำจนเสื้อผ้าหนูยับหมดแล้ว" วิภาวีจอมแก่นกล่าวอย่างทะเล้น "งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ...จะได้ไม่ยับไง" ครูชัยแนะนำว่าแล้วก็ดึงชายเสื้อลูกศิษย์ขึ้นทำทีว่าจะช่วยถอดให้ "จะบ้าเหรอครู...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า หนูอายนะ" วิภาวีตอบพลางเอามือยันแขนครูชัยไม่ให้ดันเสื้อเธอขึ้น ซึ่งแทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย ผิวเนื้อขาวๆใต้ร่มผ้าค่อยๆเผยให้ครูชัยเห็นทีละนิดๆ จนเสื้อนักเรียนของเธอลอยขึ้นไปกองรวมกันเหนืออก เหลือเพียงเสื้อชั้นในตัวจิ๋วสีขาวเท่านั้นที่ปิดบังหน่อเนินอกของเธอไม่ให้ครูชัยเห็น เมื่อเห็นดังนี้ครูชัยจึงลดมือลงมาขยำก้อนเนื้อทั้ง 2 แบบไม่ขออนุญาตเจ้าของ ชั้นในที่บดบังอยู่ยับยู่ยี่ไปด้วยน้ำมือเขา แต่แทนที่วิภาวีจะห้ามปราม เธอกลับนอนพิงอกครูชัยปล่อยให้นมต้มที่เพิ่งตั้งเต้าถูกบีบขยำราวกับของเล่นไปเรื่อยๆ ครูชัยได้ใจถลกชั้นในของเธอขึ้นตามเสื้อนักเรียนของเธอ อกขาวๆของสาววัยสิบสองก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา วิภาวีอายจนหน้าแดงแต่ก็ไม่ขัดขืนปล่อยให้ครูชัยชื่นชมของที่แม่เธอให้มาอย่างว่าง่าย สัมผัสมือของครูชัยทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั้งตัว "วันนี้วิช่วยตัวเองรึยัง?" เสียงครูชัยกระซิบข้างหูปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ วิภาวีพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ "เหรอ...ระหว่างช่วยตัวเองกะของครูอันไหนดีกว่ากัน" ครูชัยถามต่อแบบไม่เกรงใจคนตอบ วิภาวียิ้มอายๆ ความจริงเธอรู้ดีว่าประสบการณ์ครั้งแรกของเธอกับครูชัยนั้นสุดวิเศษแค่ไหน "ไม่รู้สิคะ...ทำแค่ครั้งเดียวเองหนูจำไม่ได้อ่ะ" วิภาวีตอบด้วยน้ำเสียงยั่วยวนทำเอาครูชัยอดยิ้มไม่ได้ "งั้นครูจะช่วยให้จำได้เอง" ว่าแล้วครูชัยก็อุ้มวิภาวีขึ้นแล้ววางลงบนเก้าอี้ตัวเดิม ขาทั้ง 2 ของเธอถูกจับแยกไปไปวางบนที่วางแขนแต่ละข้าง กระโปรงนักเรียนถูกตลบขึ้นไปกองอยู่ที่ท้องน้อย เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวที่ขอบกางเกงในด้านบนมีโบว์ชิ้นเล็กๆสีชมพูติดอยู่ดูสะดุดตา แต่ครูชัยไม่มีเวลาสนใจมันมากนัก เมื่อมองไปรอบๆห้องเห็นว่าปลอดคนดีแล้ว เขาก็ก้มลง แหวกกางเกงในลูกศิษย์ออกทางด้านข้าง โคกหีที่อวบอัดอยู่ภายในก็โผล่ออกมาให้ครูชัยได้ยลโฉมอีกครั้ง มืออีกข้างที่เหลือลูบไล้สัมผัสไปทั่วบริเวณ จนลูกศิษย์ตัวน้อยกำมือไว้แน่นเพราะความเสียวซ่าน ร่องหีเธอเริ่มแฉะๆบ้างแล้ว ส่วนหนึ่งคงมาจากการกระตุ้นของครูชัยนั่นเอง ครูชัยไม่รอช้าก้มลงเลียผลผลิตของลูกศิษย์สาวอย่างคนกระหายน้ำ ลิ้นสากๆลากผ่านร่องเสียวเสียดสีปมสวรรค์ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ของทั้ง 2 ฝ่ายให้ทวีขึ้น วิภาวีแอ่นสะโพกไปมาตอบสนองการเล้าโลมของครูสุดที่รัก เมื่อเห็นลูกศิษย์มีอารมณ์ร่วมกับเขาเช่นนี้ครูชัยก็ไม่รอช้ามองรอบๆห้องอีกครั้งแล้วงัดเอาท่อนซุงกลางหว่างขาของเขาออกมาโชว์ลูกศิษย์ แทนที่วิภาวีจะตกใจกลัวเธอกลับยิ้มราวกับรอคอยช่วงเวลานี้มานาน สายตาเธอจับจ้องไปที่ดุ้นสวาทที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ช่องเพศของเธอ ครูชัยดันท่อนเสียวของเขาเข้าไปช้าๆทะลวงผ่านร่องเพศที่บีบรัดต้อนรับการมาเยือนของเขาอีกครั้ง ความรู้สึกนี้ไม่ต่างไปจากครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้ร่วมรักกันเลย เมื่อดันเข้าไปจนสุดลำกล้องครูชัยก็เริ่มกระเด้าลูกศิษย์โปรดช้าๆ มือทั้ง 2 โอบเอวเธอไว้ ปากของเขาระดมประกบไปทั่วใบหน้าและซอกคอของวิภาวี ทั้งคู่แลกไออุ่นแก่กันและกัน วิภาวีรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศเพราะความเสียวซ่านที่แผ่ไปทั่วตัวเธอทำให้ไม่รู้สึกถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างเลยแม้แต่น้อย "จำได้รึยัง...วิภาวี" ครูชัยไม่ลืมที่จะถามความรู้สึกของเธอ "จำได้แล้วค่าาาา...." เสียงวิภาวีตอบในสภาพที่กำลังได้อารมณ์ "ชอบทำเองหรือชอบของครูมากกว่ากัน" ครูชัยถามไปกระเด้าไปไม่มีสะดุด "ชอบของครูชัยค่าาาา..." สิ้นเสียงตอบขาของวิภาวีเริ่มมีอาการสั่นบอกให้ครูชัยรู้ว่าลูกศิษย์วิ่งนำเขาไปไกลแค่ไหนแล้ว "เด็กแก่แดด...ต้องโดนทำโทษซะหน่อยแล้ว" ว่าแล้วครูชัยก็เพิ่มความเร็วการซอยให้ทันไคลแมกซ์ของลูกศิษย์ แต่ดูเหมือนจะช้ากว่าเธอไปเพียงไม่นาน หลังจากวิภาวีเกรงลำตัวเฮือกสุดท้ายครูชัยก็ถึงจุดสุดยอดตามเธอไปติดๆ พ่นน้ำสวาทอัดเข้าร่องเพศเธอจนหมดสิ้น ทั้งคู่กอดกันกลมจนหายเหนื่อยแล้วจึงผละออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างจัดเครื่องแต่งการให้กลับสภาพเดิมก่อนที่วิภาวีจะลาครูชัยกลับบ้าน

กลับมาที่คู่พี่น้องอู๋-แอน เมื่อทั้งคู่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นได้แล้ว ฝ่ายน้องสาวรู้สึกละอายแก่ใจยิ่งนักที่ร่วมรักกับพี่ชายแท้ๆของเธอ พยายามคว้าผ้าเช็ดตัวที่กองอยู่มาห่อตัวเธอไว้ เธอไม่กล้าที่จะลุกไปไหนเพราะกลัวความจริงที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอจึงได้แต่นั่งกอดผ้าเช็ดตัวอยู่อย่างนั้น สายตาเธอมองไปอีกทางไม่กล้าสบตาพี่ชายเธอ แต่ฝ่ายอู๋กลับมองแอนอีกอย่างตอนนี้เขารู้ความลับของน้องสาวมากมาย เพียงพอที่เขาจะใช้ควบคุมน้องสาวจอมแก่นอย่างที่เขาต้องการได้ตามต้องการ ร่างกายอันบอบบางที่เพิ่งมีโอกาสได้ลิ้มลองทำให้เขาไม่นึกถึงความเป็นพี่น้องอีกต่อไป สายตาของอู๋มองน้องแอนของเขาไม่ต่างไปจากเครื่องระบายความใคร่ของเขาเลย ในที่สุดอู๋ก็ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าเข้าที่หันมามองแอนอีกครั้ง "คืนนี้..." พี่ชายพูดค้างไว้รอให้น้องสาวหันมอง "...มาที่ห้องพี่หน่อยนะ" พอพูดจบเขาก็เดินเข้าห้องไปทิ้งให้น้องสาวกังวลว่าจะโดนทำอะไรคืนนี้

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:36: PM »
### ตอนที่ 11 ยาวิเศษ ###

ที่สระว่ายน้ำของโรงเรียนแห่งหนึ่ง แสงแดดยังไม่ทันสาดส่องบริเวณรอบข้างแสดงให้เห็นว่ายังไม่ถึง 7 โมงดีซักเท่าไหร่ ครูชัยครูสอนงานไม้ของโรงเรียนแห่งนี้กำลังเดินรอบๆสระไปมาราวกับว่ากำลังรอใครบางคนอยู่ ครูชัยมาที่สระว่ายน้ำแห่งนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้ว ครั้งแรกก็คือเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เขาได้พบกับเด็กสาวหน้าตาน่ารักและมากไปด้วยความสามารถคนหนึ่ง เธอชื่อชลดา เด็กนักเรียนชั้นป.6 ดีกรีเป็นนักว่ายน้ำ 2 เหรียญทองกีฬาจังหวัด เธอเป็นคนรูปร่างสมส่วน ผอมเพรียว รูปร่างพอๆกับเย็นฤทัยเด็กสาวห้อง 5 ที่เขาได้พรากพรหมจรรย์ไปเรียบร้อยแล้ว ที่แตกต่างชัดเจนก็คือสีผิวของชลดาที่ออกจะคล้ำเพราะต้องว่ายน้ำตากแดดเป็นเวลานาน และอีกอย่างก็คือ"นม" ขนาดของเย็นฤทัยดูจะใหญ่กว่าของชลดาค่อนข้างมาก ครูชัยได้สัมผัสซาลาเปา 2 ใบย่อมๆของเย็นฤทัยมาแล้ว ส่วนของชลดาแม้ครูชัยจะไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส แต่ภายใต้ชุดว่ายน้ำสีดำที่ครูชัยเห็นเมื่อวาน"นม"ของชลดาก็เทียบได้กับขนมครกชิ้นเล็กๆเท่านั้น ครูชัยรู้มาว่าวันนี้ชลดาจะมาซ้อมว่ายน้ำเพื่อการแข่งขันอาทิตย์หน้า เขาจึงมาดักรอเธอ ในหัวของครูชัยตอนนี้เต็มไปด้วยแผนการณ์ที่จะจับ"ปลา"ตัวใหม่ของเขาให้อยู่มือ

ในที่สุดครูชัยก็เห็นชลดา วันนี้เธอมาในชุดเสื้อยืดสีขาวลาย Little Twin Stars ตามสไตล์ที่เธอชอบใส่ ส่วนกางเกงเป็นแบบขาสั้นสีชมพูเหนือเข่า กระเป๋าสะพายที่ด้านหลังของเธอคงจะมีอุปกรณ์ว่ายน้ำที่เธอใช้เป็นประจำอยู่แน่นอน แต่แทนที่ครูชัยจะเดินเข้าไปทักทายเธอ เขากลับหลบไปอีกฟากหนึ่งของสระน้ำที่มีพุ่มไม้สูงๆกอหนึ่ง หลังจากเขาซ่อนตัวหลังพุ่มไม้นั่นเรียบร้อยแล้ว ชลดาก็เข้ามาถึงสระน้ำพอดี เธอเคยชินแล้วกับการว่ายน้ำในช่วงเช้าวันอาทิตย์ซึ่งไม่มีแม้แต่เจ้าหน้าที่ของสระน้ำอยู่แถวนั้น ชลดามาถึงเก้าอี้ตัวเดียวกับที่ครูชัยเห็นเมื่อวานแล้วเธอก็เริ่มบรรจงถอดเสื้อ แต่แทนที่ครูชัยจะได้เห็นเนื้อหนังมังสาใต้ร่มผ้าของลูกศิษย์ เขากลับเห็นชุดว่ายน้ำสีดำสนิทแทน ชลดาคงเปลี่ยนมาจากบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอเปิดกระเป๋าออก หยิบหมวกว่ายน้ำและแว่นตากันน้ำออกมาเตรียมไว้ เมื่อครูชัยเห็นดังนั้นเขาจึงงัดอุปกรณ์ของเขาออกมาจากย่ามที่เขาสะพายอยู่บ้าง มันเป็นตุ๊กตาสีขาวซีดตัวหนึ่งซึ่งไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการว่ายน้ำหรือสถานการณ์ใดๆที่น่าจะเป็นไปได้ในตอนนี้เลย แต่เขากลับมองมันราวกับ"เทวดา"ของเขา อุปกรณ์ของเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เขาหยิบเส้นผมออกมาอีกเส้นหนึ่ง มันคือเส้นผมที่เขาเก็บได้เมื่อวาน เขานำเส้นผมนั้นมัดเข้ากับตุ๊กตาตัวนั้นอย่างบรรจง วางมันลงกับพื้นแล้วรอชั่วขณะหนึ่ง ตุ๊กตาที่เคยขาวซีดก็กลับมีสีสันมากขึ้น จากที่แข็งทื่อก็กลับเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต จนรูปร่างของตุ๊กตาเปลี่ยนไปเป็นชลดานั่นเอง แต่ทว่ามีส่วนสูงเพียงไม่ถึงครึ่งไม้บรรทัดเท่านั้น ตุ๊กตานี้เคลื่อนไหวในลักษณะเดียวกันกับเจ้าของเส้นผมที่มัดอยู่ ทำให้ครูชัยรู้ความเคลื่อนไหวของลูกศิษย์คนไหนก็ได้ที่เขาอยากรู้เพียงแค่มีเส้นผมที่ยาวพอจะมันรอบตุ๊กตาตัวนี้ได้ และด้วยตุ๊กตานี้เอง เขาเปิดบริสุทธิ์ลูกศิษย์ของเขาไปแล้ว 3 คน อีกทั้งยังส่งเสริมให้ลูกศิษย์ร่วมเพศกับเพื่อนหรือแม้แต่กับพี่ชายแท้ๆของเธอเองอีกด้วย ครูชัยมองตุ๊กตาชลดาที่ขณะนี้สวมหมวกว่ายน้ำและแว่นตาเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ชลดาลงน้ำและเริ่มว่ายครูชัยก็เริ่มทำตามแผนการณ์ที่เขาได้คิดเอาไว้ เขาเอานิ้วชี้กดลงบริเวณกลางหลังของตุ๊กตาจนชลดาจมลงไปในน้ำ ยังดีที่เธอว่ายน้ำแข็งและน้ำบริเวณนั้นไม่ลึกมากเธอจึงตั้งตัวขึ้นมาเหนือผิวน้ำได้ แต่สีหน้าของเธอดูกังวลไม่น้อย ชลดาตัดสินใจลองใหม่ ทันทีที่เธอยกขาลอยขึ้นเพื่อจะว่ายน้ำครูชัยก็กดหลังตุ๊กตาอีก ชลดาตะเกียกตะกายโผล่ขึ้นสู่ผิวน้ำ สีหน้าของเธอกังวลหนักยิ่งขึ้น แต่สีหน้าครูชัยกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ ชลดายังคงพยายามต่อไปโดยเปลี่ยนท่าว่ายเป็นฟรีสไตล์บ้าง ท่ากบบ้าง ท่าผีเสื้อบ้าง ท่ากรรเชียงบ้าง แต่ทุกครั้งก็ได้ผลเหมือนเดิมจนกระทั่งเธอตัดสินใจขึ้นมานั่งพักที่ที่นั่งของเธอ เหลือเวลาซ้อมอีกไม่กี่วันแต่ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันแบบนี้ขึ้นทำเอาใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเธอเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ... ชลดาได้แต่คิดหาสาเหตุ แต่ ณ ตอนนี้ความเฉลียวฉลาดของเธอไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลยแม้แต่น้อย เธอฝึกว่ายน้ำคนเดียวมาตลอดแต่ตอนนี้เธอมีปัญหาเสียแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะปรึกษาใครดี ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ครูชัยจะออกโรงเสียที ครูชัยเดินอ้อมไปที่ทางเข้าสระทำทีเป็นว่าเพิ่งมาถึง "อ้าว!...ว่าไงปลา มาซ้อมเช้าจังนะ" ครูชัยทักทายเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ "สวัสดีค่ะครู" ชลดากลับสวัสดีตอบครูชัยด้วยน้ำเสียงหดหู่จนหากคนทั่วไปได้ยินก็คงรู้ว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอ "หืม...เป็นไรรึเปล่าปลา สีหน้าไม่ค่อยดีเลย" ครูชัยถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยพลางเดินเข้าใกล้เธอเรื่อยๆจนห่างจากเด็กสาวไม่ถึง 3 ฟุต "ไม่รู้สิคะ...จู่ๆหนูก็ว่ายน้ำไม่ได้ขึ้นมาเฉยๆเลย" ชลดาก้มหน้าตอบอย่างสิ้นหวังทำให้ครูชัยได้โอกาสลอบมองเธออย่างใกล้ชิด แสงแดดอ่อนๆตกกระทบกับหยาดน้ำบนตัวของเธอเกิดเป็นเงาเพิ่มเสน่ห์ในตัวเธอเข้าไปอีก ครูชัยมองใบหน้าของเด็กสาว นัยน์ตาเธอไม่กลมโตเท่าวิภาวีแต่ก็ไม่เล็กกว่าเย็นฤทัย แต่ริมฝีปากสีขาวอมมชมพูของเธอดูน่า"หม่ำ"กว่าอะไรทั้งหมด "อะไรกัน ว่ายเก่งๆอยู่ดีๆว่ายไม่ได้เฉยๆเนี่ยะนะ " ครูชัยพูดเหมือนไม่เชื่อลูกศิษย์ "จริงๆนะครู หนูไม่ได้พูดเล่น" ชลดานั่งนิ่งเงียบคิดหาสาเหตุและแนวทางแก้ไขด้วยตัวเธอเองด้วยสีหน้าจริงจังเพียงลำพัง ครูชัยให้โอกาสเธอคิดอีกพักใหญ่ ตาก็จ้องมองเรือนร่างของลูกศิษย์คนเก่งไปพลางๆ จนเลือดในร่างกายเขาไหลไปรวมตัวกันที่จุดศูนย์กลางของร่างกายโดยไม่ทันตั้งตัว ท่อนเสียวขยายตัวดันกางเกงในครูชัยราวกับขอร้องให้เขาปล่อยมันให้เป็นอิสระ "อืม..." ครูชัยต้องรีบดำเนินการขั้นต่อไปก่อนที่ลูกศิษย์ตัวน้อยจะรู้ตัวซะก่อน "ความจริงครูมียาที่น่าจะแก้ไขอาการนี้ได้นะ" พูดไปก็หยิบผ้าเช็ดตัวในย่ามของเขาออกมาถือบังส่วนล่างของร่างกายเอาไว้ ชลดาเงยหน้ามองครูชัยอย่างมีความหวัง "จริงเหรอครู...แล้วครูเอามารึเปล่า" ชลดารีบซักถามน้ำเสียงเธอกระตือรือล้นกว่าเวลาเรียนในห้องเรียนเสียอีก "ก็...เอามาน่ะนะ แต่เดี๋ยวให้ครูต้องไปเตรียมมาก่อน ปลานั่งรอครูแป็บนึงละกันนะ" พูดเสร็จครูชัยก็เดินเข้าห้องน้ำของสระไป

ครูชัยเข้าห้องน้ำชายของสระ เมื่อไม่มีใครเห็นเขาแล้ว เขาก็ถกกางเกงลงงัดท่อนเสียวออกมาชักเพื่อปลดปล่อยความเสียว ในใจนึกถึงภาพของชลดาที่ครูชัยเพิ่งเห็นบวกกับจินตานาการของเขา ชลดาในสภาพเปลือยเปล่ารูดท่อนเสียวของเขาอย่างชำนาญมือ "ครูชัยขา...ขอหนูกินน้ำเงี่ยนครูนะ" จินตนาการสุดพิสดารของเขาเร่งให้ท่อนเสียวถึงจุดอิ่มตัวเร็วยิ่งขึ้น จนในที่สุดครูชัยก็ถึงสวรรค์ น้ำเสียวจำนวนหนึ่งไหลออกมาท่วมง่ามมือของเขา ครูชัยยิ้มอย่างพึงพอใจพลางเก็บน้ำเงี่ยนบางส่วนใส่ช้อนที่เขาพกมาจากบ้าน จัดสภาพร่างกายให้เป็นปกติ แล้วกลับไปหาลูกศิษย์ที่รอเขาอยู่ สีหน้าชลดายังอมทุกข์เหมือนเดิม "เอ้า! ครูเอายามาให้แล้ว" ครูชัยยื่น"ยา"ของเขาให้ชลดาสายตาจ้องมองปฏิกิริยาของลูกศิษย์ เธอเรียนวิชาเพศศึกษามาแล้ว และยังรู้ด้วยว่าเวลาผู้ชายถึงจุดสุดยอดก็จะหลั่งน้ำอสุจิออกมา แต่เธอไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนในชีวิต "ใช่ยาโด๊ปรึเปล่าครู...หนูไม่กินนะ เดี๋ยวกรรมการตัดสิทธิ์หนูล่ะแย่เลย" ชลดาถามตามนิสัยช่างซักของเธอ "เออน่า...ไม่ใช่หรอก ถ้าปลาโดนตัดสิทธิ์ครูให้เตะเลยเอ้า" ชลดายิ้ม "ถ้าหนูอดแข่งล่ะก็...หนูจะเรียกเพื่อนทั้งห้องมาเตะครูเลย" ชลดาพูดพลางรับช้อนในมือครูชัยมาถือไว้ เธอจ้องมอง"ยา"สีขาวขุ่นๆในช้อนด้วยความสงสัย เธอยกขึ้นมาดมก่อนเพื่อความแน่ใจ กลิ่นของมันคาวๆไม่เหมือนยาทุกชนิดที่เธอเคยกินมา "กินแล้วจะว่ายน้ำเก่งขึ้นได้จริงเหรอครู" ชลดาถามเพื่อเพิ่มความมั่นใจ "ถ้าไม่เชื่อก็ไม่ต้องกิน...เดี๋ยวครูเอาไปทิ้งเลยดีกว่า" ครูชัยพูดพลางยื่นมือมาจะเอาช้อนคืน "เอ้อ...กินก็ได้ค่ะครู" ชลดาชักมือหลบครู ครูชัยจ้องมองลูกศิษย์ค่อยๆยกช้อนใกล้ปากเธอเข้าไปเรื่อยๆ สีหน้าเธอยังไม่คลายความกังวล ริมฝีปากช่างซักของเธออ้าออก ในที่สุดชลดาตัดสินใจงับช้อนเข้าไป ใช้ปากรูดยาในช้อนเข้าปากแล้วรีบกลืนโดยเร็วเหมือนเด็กทั่วๆไปที่ถูกบังคับให้กินยา ไม่เคยมีใครกินน้ำเงี่ยนของครูชัยมาก่อน แม้แต่เมียของเขาที่อยู่กินกันมา 3 ปี ก็ไม่ยอมแม้แต่จะอมท่อนเสียวของเขา ความจริงที่ว่าชลดากินคราบความใคร่ของเขาจนหมดช้อนทำเอาครูชัยอดอมยิ้มไม่ได้ "ยิ้มอะไรครู" ชลดาเอ่ยขึ้นพลางส่งช้อนคืนครูชัย เขาไม่ตอบแต่เปลี่ยนเป็นฝ่ายถามซะเอง "เป็นไง...ตอนนี้รู้สึกไงบ้าง" ชลดาทำท่านึกในใจ "มันเหนียวๆปะแล่มๆนะคะครู รู้สึกคันๆคอยังไงก็ไม่รู้ด้วย" อสุจินับล้านตัววิ่งผ่านช่องคอลงกระเพาะของเธอจนเกิดอาการดังกล่าว "อืม...แสดงว่ายาเริ่มทำปฏิกิริยาแล้วล่ะ...งั้นปลาลองลงว่ายดูใหม่ซิ" ชลดาพยักหน้ารับคำครู ค่อยๆเดินลงน้ำอย่างกล้าๆกลัวๆ ครูชัยได้โอกาสก็หาที่นั่งใกล้ๆที่นั่งของลูกศิษย์ซะเลย "ครูชัย" เสียงชลดาดังขึ้นขณะที่เขากำลังจัดของอยู่ ครูชัยหันไปหาก็เห็นชลดาโบกมือให้ สีหน้าของเธอกลับมายิ้มอย่างร่าเริงอีกครั้ง "หนูว่ายได้แล้วค่ะครู" น้ำเสียงเธอเหมือนเพิ่งหัดว่ายน้ำได้เป็นครั้งแรก เธอดำผุดดำว่ายในน้ำอย่างมีความสุข แต่แผนการอุบาทว์ของครูชัยยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อปล่อยให้ชลดาว่ายน้ำไปซักพักครูชัยก็เริ่มแผนการณ์ต่อไป เขาล้วงมือเข้าไปในย่ามของเขา จัดการกดหลังตุ๊กตาให้จมน้ำอีกครั้ง ชลดารีบตะเกียกตะกายจับขอบฝั่ง เธอหันมามองครูชัยด้วยสีหน้าวิตกอีกครั้ง ครูชัยแกล้งทำไม่สนใจ เธอจึงลองใหม่แล้วผลก็เหมือนเดิม เธอจมน้ำอีกครั้ง "ครูชัย" ครูชัยเงยหน้าตอบเสียงเรียกลูกศิษย์ "อยู่ๆหนูก็ว่ายไม่ได้อีกแล้วอ่ะ" ชลดาขึ้นฝั่งเดินมาหาครูชัย ทันเวลาที่ครูชัยเก็บตุ๊กตาเสร็จพอดี "เหรอ...อืม สงสัยยาจะหมดฤทธิ์แล้วมั๊ง" "โห...อะไรกันอ่ะ ไม่ใช่กินแล้วหายเลยเหรอ" ชลดาพูดอย่างผิดหวัง "ก็ปลากินเข้าไปนิดเดียวเองนี่นา" ครูชัยให้เหตุผล "งั้น...ครูชัยมียาอีกมั๊ยอ่ะ" ชลดาถามด้วยความสนใจ "อืม...ยังพอมีเหลืออยู่ เดี๋ยวครูไปเตรียมมาให้นะ" ว่าแล้วครูชัยก็เดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งชลดาให้นั่งสงสัยอยู่เพียงลำพังว่าทำไมต้องเข้าไปเตรียมในห้องน้ำด้วย

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:36: PM »
ครูชัยเดินเข้าห้องน้ำอีกครั้ง ปิดประตูลงกรแล้วก็เริ่มสาวท่อนเสียวรอบที่ 2 เพื่อลูกศิษย์สุดสวาทของเขา ปากก็เพ้อถึงชลดา "โอว...ปลาจ๋า อา...ขอครูอึ๊บปลาหน่อยนะคนเก่ง อา..." พอเสร็จกามกิจก็นำน้ำเสียวใส่ช้อนเตรียมให้ลูกศิษย์ แต่ทันทีที่เปิดประตู ครูชัยก็ต้องตกใจจนสุดขีดเมื่อเห็นชลดายืนอยู่หน้าห้องน้ำ สายตาเธอจ้องมองครูชัยแบบที่เขาคาดเดาอารมณ์เธอไม่ถูก ยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้เอ่ยปากพูดอะไร นิสัยเจ้าคำถามของเธอก็สำแดงเดช "ครูชัยเอายาอะไรให้หนูกินกันแน่อ่ะ" ชลดาถามทั้งๆที่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าอะไร "เอ่อ...ก็...ยาไง ยา" ครูชัยได้แต่ตอบแบบขอไปที นี่มันนอกเหนือจากที่เขาคาดการณ์ไว้ ครูชัยไม่นึกว่าชลดาจะกล้าเข้ามาในห้องน้ำชายได้ "แล้วนี่ปลาเข้ามาทำอะไร นี่มันห้องน้ำชายนะเดี๋ยวก็มีคนมาเห็นเข้าหรอก" ครูชัยรีบเปลี่ยนเป็นฝ่ายถามเพื่อไม่ให้ถูกต้อนจนมุม "ก็หนูอยากรู้ว่าครูชัยเตรียมยาให้หนูยังไงนี่นา เช้าๆอย่างนี้ก็ไม่มีใครมาว่ายอยู่แล้ว ก็มีแต่หนูกับครูน่ะแหละ" ทั้งคู่อ้ำอึ้งกันอยู่ซักพัก แต่ก็ไม่ได้ขยับตัวไปไหน "แล้วตอนนี้รู้รึยังล่ะ" ครูชัยวัดดวงถามให้รู้เรื่องกันไป คำถามนี้สยบนิสัยช่างซักถามของชลดาไปซะสนิท เธอพยักหน้าตอบ ใบหน้าคล้ำแดดของเธอกลบเกลื่อนความรู้สึกอายไว้ไม่มิด ครูชัยเริ่มใจชื้นขึ้นมาบ้างกับอาการของเธอ "แล้ว...จะกินอีกมั๊ย" สิ้นคำถามครูชัย ชลดาเงยหน้ามองคราบความใคร่ครูชัยในช้อน ตำราทุกเล่มที่เธอเคยอ่านไม่เห็นมีเล่มไหนพูดว่าน้ำอสุจิช่วยให้ว่ายน้ำเก่งขึ้นได้ด้วย ...มิน่าล่ะผู้ชายถึงได้ว่ายน้ำกันเก่งนัก... ชลดาได้แต่คิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียว เธออยากว่ายน้ำให้เก่งยิ่งขึ้น เป้าหมายเธอคือแข่งขันในระดับประเทศให้ได้ และถ้าทำสำเร็จ แม่ของเธอคงจะภูมิใจในตัวเธอมากทีเดียว แต่หากมีใครรู้ว่าที่เธอว่ายน้ำเก่งเพราะกินน้ำอสุจิของครูชัยล่ะก็...ไม่รู้ว่าเธอจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน "ว่าไง...ปลา" ครูชัยถามย้ำเมื่อเห็นเธอยืนนิ่งเฉย ชลดาอ้ำอึ้งอยู่เล็กน้อยก่อนจะตอบครูชัย "กินค่ะครู...แต่ว่า..." ชลดาหยุดเสียงตอบไว้ครู่หนึ่งให้แน่ใจว่าครูชัยฟังเธออยู่ "ครูเก็บเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเรา 2 คนได้มั๊ยคะ" ครูชัยเผยรอยยิ้มอย่างมีชัยอีกครั้ง ทีแรกครูชัยกะว่าจะบอกความจริงเรื่องยาที่เธอกินเข้าไปแล้วบอกเธอให้เก็บเป็นความลับ แต่ตอนนี้เธอรู้เรื่องทั้งหมดแถมยังเป็นคนขอร้องเขาให้เก็บความลับอีก เหมือนนึกว่าถูกหวยเลขท้าย 3 ตัว แต่ที่จริงถูกรางวัลที่หนึ่งยังไงยังงั้นเลย "แน่นอนอยู่แล้ว...คนเก่ง" ครูชัยลูบหัวลูกศิษย์อย่างเป็นกันเองพลางส่งช้อนให้เธอ ซึ่งชลดาก็รับแล้วใส่เข้าปากอย่างเต็มใจ ทั้งๆที่รู้ว่าเธอกินอะไรเข้าไป "ครูชัยมีวิธีให้...เอ่อ...ให้น้ำของครูมันออกมาเยอะๆมั๊ยคะ" ความรู้ที่เธอเรียนมาบอกว่าเวลาผู้ชายหลั่งน้ำจะได้ปริมาณ 2 - 11 ลบ.ซม. ที่เธอกินไปแต่ละครั้งดูเหมือนจะน้อยเกินไป "อ๋อ...เอ่อ..มันก็มีอ่ะนะ...แต่ว่า" ครูชัยเงียบสายตาจดจ้องลูกศิษย์อย่างเจ้าเล่ห์ "แต่อะไรคะครู" ชลดาถาม เงยหน้าขึ้นมาสายตาชนครูชัย "ปลาต้องช่วยครูนะ" ชลดาทำตาโต เธอเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าครูชัยเพ้อถึงอะไรเพื่อจะให้ได้"ยา"มาให้เธอกิน "ช่วยยังไงคะ" ชลดายังสงสัยกับคำว่า"ช่วย"ของครูชัยว่าเป็นแบบที่เรียนในวิชาเพศศึกษารึเปล่า "เออนา...เดี๋ยวก็รู้" ครูชัยจูงมือชลดาเข้าห้องน้ำโดยไม่รอให้เธอไขข้อข้องใจ

ในห้องน้ำครูชัยปิดฝาครอบชักโครกแล้วนั่งลง "มาใกล้ๆครูนี่เร็ว...เดี๋ยวสอนให้" ครูชัยพูดกับชลดาที่ยืนอยู่ที่มุมห้อง ในใจเธอนึกแต่ว่าไม่น่าถามคำถามนั้นเลย ว่าแล้วก็เดินมาหาครูชัยอย่างกล้าๆกลัวๆ "ไม่ต้องกลัวน่า...ทำเป็นเด็กๆไปได้" ครูชัยเห็นท่าทางเธอก็เข้าใจ "ใครกลัว...ใครเด็ก เปล่าซะหน่อย" ชลดารีบปฏิเสธไม่ให้เสียชื่อเด็กห้องหนึ่ง "นั่งลงตรงหน้าครูนี่" ครูชัยตัวเธอลงนั่งต่อหน้าเขา ใบหน้าชลดาอยู่ระดับเดียวกับท่อนเสียวครูชัยพอดีห่างออกไปไม่ถึง 1 ฟุต ท่อนเอ็นในกางเกงครูชัยโป่งออกเห็นเป็นลำ ชลดากลืนน้ำลายด้วยความตกใจในขนาดของมัน ครูชัยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ถอดกางเกงครูออกทีสิปลา" นิสัยอยากรู้อยากเห็นตอนนี้เป็นต่อนิสัยช่างซักของเธอมาก มือน้อยๆค่อยเลื่อนไปจับขอบกางเกงว่ายน้ำของครูชัยดึงออกมา จนไปกองอยู่กับขาข้างหนึ่งของครูชัย ท่อนเนื้อของครูชัยผงกหัวราวกับทักทายเธอ ชลดารู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก เธอไม่เคยเห็นของผู้ใหญ่แบบนี้มาก่อน มันทั้งใหญ่ ยาว และมีขนรุงรังเต็มไปหมด จะว่าน่ากลัวก็น่ากลัว แต่เธอก็จ้องมองมันตาไม่กะพริบ "ทีนี้เอามือกำแล้วชักแบบนี้นะ..." ครูชัยพูดพลางสาธิตวิธีการให้เธอดู ในใจลุ้นราวกับสอนเด็กหัดขับรถ ชลดาเอื้อมมือมาจับท่อนเสียวที่เอาแต่คำนับเธอไม่ยอมหยุด ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วมือเธอ และเพราะมือที่ไม่คุ้นเคยมาจับต้องมัน นกเขาของครูชัยก็พองตัวขึ้นอีกราวกับขู่ ชลดาตกใจเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ปล่อยมือออก เธอรูดท่อนเสียวของครูขึ้นลงเบาๆ "อาาาา..."ความเสียวที่ได้รับทำเอาครูชัยถึงกับเผลอครางออกมาแบบไม่อายลูกศิษย์ "เก่งมากปลา...เยี่ยมเลย อา..." เสียงครูชัยชมเธอชวนให้ชลดายิ้มด้วยความดีใจ ทักษะการเรียนรู้เร็วของเธอทำให้ครูชัยไม่ต้องสอนมากมาย มือของครูชัยเลื่อนมาจับที่ไหล่ของลูกศิษย์บีบคลำไปมาอย่างได้อารมณ์ เมื่อเห็นชลดาไม่ว่าอะไรเขาก็ค่อยๆลดมือลงพร้อมกับดึงชุดว่ายน้ำเธอตามลงมาด้วย "ครู...อย่า" ชลดาทักท้วงเมื่อไหล่ชุดว่ายน้ำเธอเลื่อนลงมาจากไหล่เผยให้เห็นสีผิวขาวๆที่ไม่เคยต้องแสงแดดมาก่อน "ถ้าไม่ถอดเดี๋ยวได้ยาไม่เยอะนะ" ครูชัยแนะนำ "ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย" ชลดาโต้แย้ง "ก็ถ้าปลาถอดชุดว่ายน้ำออก ครูก็จะยิ่งมีอารมณ์มากขึ้นแล้วน้ำก็จะออกมาได้เยอะๆไง" ครูชัยให้เหตุผลอย่างไม่กลัวนรก เพราะสวรรค์ของเขานั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว "จริงเหรอครู" เสียงเธออ่อยลง "จริงสิ...เวลาปลาถอดชุดน่ะน่ารักที่สุดเลย" ครูชัยเอ่ยปากชม "ครูอ่ะ...ยังไม่เคยเห็นซะหน่อย พูดเหมือนเคยเลย" ชลดาโต้ตอบ "ก็เมื่อกี้ครูนึกถึงตอนที่ปลาโป๊อยู่น่ะสิ...ถึงได้ยามาให้ปลากินไงล่ะ" ชลดาได้ยินครูสัยสารภาพถึงกับยิ้มด้วยความอาย เธอไม่ยักกะรู้มาก่อนว่าครูชัยหลงเสน่ห์ในตัวเธอ "ถ้าครูได้เห็นของจริงล่ะก็..." ครูชัยสงสายตาให้ชลดาอย่างเจ้าเล่ห์ "พอแล้วครู...หนูถอดก็ได้" ชลดากลบเกลื่อนรอยยิ้มด้วยการตอบตกลง เธอสูดลมหายใจลึกๆหนึ่งครั้งเหมือนก่อนที่เธอจะแข่งว่ายน้ำ แล้วเริ่มถอดชุดว่ายน้ำของเธอไล่ลงกับพื้นช้าๆ โดยมีครูชัยนั่งเป็นกำลังใจอยู่ตรงหน้า ไม่ช้าชลดาในชุดวันเกิดก็ยืนอยู่ตรงหน้าครูชัย "แล้วกัน...อย่าเอามือบังสิ ขอครูดูปลาให้ชัดหน่อยนะ" ครูชัยปรามเธอ ชลดาค่อยๆเลื่อนมือไปไขว้หลังอย่างอายๆ หันหน้าหลบสายตาครูชัย เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผิวพรรณที่คล้ำแดดของชลดาภายใต้ชุดว่ายน้ำกลับขาวราวกับเด็กแรกเกิด มันตัดกับสีผิวเธอจนมองเผินๆเหมือนกับใส่ชุดว่ายน้ำสีขาวอยู่ หน้าอกเธอเล็กตามที่คาดไว้ หัวนมเธอสีน้ำตาลอมชมพูแหลมชี้หน้าครูชัย โหนกเพศไม่ใหญ่มากนัก ติ่งเสียวถูกซ่อนไว้มิดชิดเห็นเพียงรอยผ่ากลางอวัยวะเพศเพื่อแบ่งฝั่งซ้ายกับขวา เหนือรอยแยกนั้นเริ่มมีขนอ่อนๆขึ้นรำไร "นี่ว่ายน้ำมาตั้งแต่เกิดเลยใช่มั๊ยเนี่ยะ..."ครูชัยอดแซวลูกศิษย์เล่นไม่ได้ "ครูอ่ะ...ดูพอรึยังเล่า" ชลดายิ้มอายๆแต่กระนั้นก็ยังยืนเฉยๆรอคำสั่งครูชัย "พอแล้ว...มาทำต่อเร็ว กำลังแข็งได้ที่เลย" ชลดารีบนั่งประจำที่ทันที สาวจรวดของครูชัยอย่างรู้งาน แต่คราวนี้ครูชัยเสริมเธอ "คราวนี้ปลาต้องอมของครูด้วย" ชลดาทำตาโตยิ่งกว่าเก่า "เวลาน้ำออกจะได้เข้าปากปลาเลยไง จะได้กินเยอะๆ" ครูชัยให้เหตุผลก่อนที่ชลดาจะได้ทันพูดอะไร ว่าแล้วก็ดึงตัวเธอเข้าใกล้ท่อนเนื้อเขาเข้าไปอีก จนริมฝีปากช่างเจรจาของเธอชนเข้ากับยอดจรวด "เอาเลยคนเก่ง...ทำเหมือนอมไอติมน่ะแหละ" ครูชัยแนะนำ เมื่อมาถึงขั้นนี้ชลดาไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เธอทำตามคำสั่งครูชัย หัวจรวดผลุบหายเข้าไปในปากเธอ ส่วนของจรวดที่เหลือเป็นหน้าที่ของมือเธอที่ยังคงสาวต่อไม่หยุด ครูชัยถึงกับอ้าปากค้างกับความรู้สึกพิเศษที่เมียของเขาไม่เคยทำให้เขามาก่อน บัดนี้เขาได้ลูกศิษย์ตัวน้อยทำหน้าที่แทนแล้ว ความรู้สึกนี้เร่งความเสียวของเขาจนถึงขีดสุด "อา...ปลาจ๋า ครูจะออกแล้ว ได้เวลากินยาแล้ว...อา" หยาดน้ำเสียวไหลผ่านท่อจรวดพุ่งตรงสู่ปากลูกศิษย์ของเขา ทันทีที่รู้สึกว่ามีอะไรไหลออกมาชลดาก็รีบกลืนมันลงคอไปให้มากที่สุดมือยังคงสาวไม่หยุด น้ำเสียวระลอกแล้วระลอกเล่าถูกดูดไหลเข้าลำคอเด็กสาวจนหมด เธอไม่ยอมให้เสียไปแม้แต่หยดเดียวอมท่อนเสียวครูชัยไว้แน่น จนเธอแน่ใจว่าหมดแล้วจึงผละออกจากครูชัย มันออกมาเยอะกว่าที่เธอได้กินครั้งแรกจริงๆ ชลดายิ้มอย่างมีความสุข ส่วนครูชัยนั่งหอบแฮ่กอย่างเหนื่อยอ่อนไปกับสวรรค์ในปากน้อยๆของลูกศิษย์

พอครูชัยตั้งตัวได้ก็คว้าตัวชลดาเข้ามากอด หอมแก้มเธอ ซ้ายที ขวาที ชลดาดิ้นในอ้อมแขนครูชัยด้วยความเสียว "ฮิๆๆ...พอแล้วๆ ครูชัยอ่ะ" ครูชัยได้ยินเสียงจึงยอมหยุด "เดี๋ยวหนูก็ไม่ทันได้ซ้อมว่ายน้ำพอดี" "งั้นเราไปว่ายน้ำกันดีกว่า...เดี๋ยวครูลงว่ายด้วย" ครูชัยพูด "ค่ะ" ชลดายิ้ม ทั้งคู่ใส่ชุดว่ายน้ำเดินไปด้วยกันโดยมีมือครูชัยโอบไหล่เธอไว้ แต่พอพ้นหน้าห้องน้ำเท่านั้น ชลดาก็รีบผละจากครูชัยกระโดดลงน้ำ ครูชัยเห็นดังนั้นก็กระโดดตามลูกศิษย์ไปทันที...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:37: PM »
### ตอนที่ 12 แฟนฉัน ###

ช่วงสายๆของวันอาทิตย์ที่โรงเรียนหยุดเป็นปกติอยู่นั้น ปรากฏว่ามีครูและนักเรียนกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระน้ำของโรงเรียนแห่งหนึ่ง "ครูชัยอ่ะ...ปล่อยนะคะ" เสียงลูกศิษย์กล่าวขึ้นเมื่อถูกครูชัย ครูสอนวิชางานไม้ของเธอกอดจากด้านหลัง ขณะที่เธอซ้อมว่ายน้ำอยู่ "ก็ครูกลัวปลาจะจมน้ำอีกนี่นา" ครูชัยตอบชลดานักว่ายน้ำเหรียญทองของโรงเรียน "แล้วอย่างนี้หนูจะซ้อมว่ายน้ำยังไงเล่า" "ไม่รู้สิ" ครูชัยตอบอย่างทะเล้นว่าแล้วก็ลงมือลูบไล้ลำตัวลูกศิษย์ในน้ำอย่างสนุกมือ "อย่าค่ะครู" ชลดาเอ็ดครูชัยน้ำเสียงเริ่มมีโมโห "เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" ถึงแม้เธอจะยอมอมนกเขาของครูชัยเพื่อแลกกับการว่ายน้ำได้เก่งขึ้นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมให้ครูชัยทำอะไรได้ตามใจชอบ เธอยังมีความละอายแก่ใจอยู่บ้างและรู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ถูกต้อง ครูชัยจำต้องปล่อยชลดาเมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมเล่นด้วย ชลดาฝึกว่ายน้ำอยู่จนเริ่มมีคนมาว่ายน้ำมากขึ้นทำให้ครูชัยไม่มีโอกาสทำอะไรได้มากกว่านี้ เขาจึงขึ้นฝั่ง อาบน้ำแล้วกลับบ้านของเขา

ที่บ้านของครูชัยซึ่งไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไรนัก ครูชัยนั่งนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยากที่จะลืมสำหรับหม้ายวัย30ต้นๆอย่างเขาจริงๆ เพราะเพียงช่วงเวลาอาทิตย์เดียวเขาก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนักเรียนที่เขาสอนหลายต่อหลายคน และในจำนวนนั้นส่วนใหญ่ก็ถูกครูชัยพรากพรมจรรย์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และแน่นอน...ยังมีนักเรียนหน้าตาน่ารักที่รอให้ครูได้ลิ้มลองอีกมากมายนัก ครูชัยยิ่งนึกก็ยิ่งเกิดอารมณ์ เสียดายที่แค่เพียงคิดมันไม่ได้รู้สึกเท่ากับที่ได้เห็นหรือสัมผัสจริงๆ ในที่สุดครูชัยก็คิดแผนการณ์ดีๆขึ้นมาอีกจนได้ เขาอยากจะถ่ายรูป"เด็กๆ"ของเขาเอาไว้เป็นที่ระลึกซักหน่อย เผื่อบางครั้งจะได้เอามาดูเล่นแก้เซ็ง ว่าแล้วเขาก็รวบรวมเงินเก็บที่พอมีอยู่ เก็บข้าวของเตรียมตัวออกเดินทางไปซื้อกล้องดิจิตอลซักตัวที่ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านของเขา

ห้างสรรพสินค้านั้นแม้จะอยู่ใกล้บ้านครูชัยที่สุดก็ยังมีระยะทางเกือบ 10 กิโลจากบ้านของเขา และเพราะบ้านของเขาไม่ได้อยู่ติดกับถนนหลักเขาจึงต้องนั่งรถถึง 3 ต่อทีเดียวกว่าจะถึง เมื่อมาถึงก็เป็นเวลาเที่ยงพอดีครูชัยจึงตัดสินใจทานข้าวเที่ยงที่นั่นก่อนเดินหากล้องที่เขาต้องการ ระหว่างที่ครูชัยเดินหากล้องอยู่ที่ชั้น G ของห้างเขาก็เห็นคนกำลังมุงดูอะไรซักอย่างอยู่ ด้วยความสนใจประกอบกับไม่มีธุระรีบร้อนมากนักเขาจึงแวะเบียดฝูงไทยมุงเข้าไปช่วยมุงด้วยคน จุดสนใจของไทยมุงทั้งหลายพุ่งไปที่ 2 พรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ยาสีฟันที่รู้จักกันดี ครูชัยเห็นทั้งสองคนก็จำได้ในทันที เพราะเขาเองก็ดูภาพยนตร์ที่ทั้ง 2 แสดงเป็นพระเอกและนางเอกด้วยเช่นกัน แม้หนังเรื่องนี้จะเลิกฉายในโรงไป 5-6 เดือนแล้วแต่ทั้งคู่ก็ยังได้รับความนิยมอยู่ แสงแฟลชวืบวาบผ่านหัวของเขาไปกระทบกับ 2 ดาราเด็กประกอบกับเสียงเรียกชื่อทั้งคู่ที่ดังไม่ขาดสายเป็นเครื่องยืนยันชัดเจน และเพราะความนิยมนี้เองทั้ง 2 คนจึงถูกเชิญมาเป็นพรีเซนเตอร์ยาสีฟันชิ้นนี้ ครูชัยมองทั้งคู่ตอบคำถามฉะฉานพร้อมแจกลายเซ็นแก่บรรดาแฟนคลับอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเกินกว่าที่เด็กในวัยเดียวกันจะรับผิดชอบไหวทำให้อดทึ่งในความสามารถของทั้ง 2 คนไม่ได้ โดยเฉพาะนางเอกตัวน้อยดูจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เธอมาในชุดเสื้อสีฟ้าแขนเสื้อสีขาวมีสัญลักษณ์"แฟนฉัน"ปรากฎให้เห็นเด่นชัด กับกางเกงยีนส์ขายาวเข้ากับรูปร่างของเธอ ทรงผมที่มัดรวบไว้ข้างหลังดูไม่เหมือนในหนังแต่ก็น่ารักไม่แพ้กัน เม็ดไฝเล็กๆเหนือริมฝีปากที่มีแต่รอยยิ้มของเธอดูมีเสน่ห์และเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอ ใบหน้าที่ดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวาเสริมความเป็นดาราของเธอให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ขณะที่ครูชัยทึ่งอยู่นั้นเองเขาก็เห็นอะไรบางอย่าง หล่นลงมาจากตัวของนางเอกตัวน้อย เส้นผมเส้นหนึ่งหลุดร่วงลงมาจากการเสยผมของเธอลงไปกองกับพื้น ไม่มีใครสนใจเส้นผมเส้นนั้นเลยแต่สำหรับครูชัยเขากลับจ้องมันราวกับสมบัติล้ำค่า ครูชัยไม่รอช้าหาโอกาสเข้าไปให้ใกล้ตัว"น้อยหน่า"ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เป้าหมายของเขาไม่ใช่ขอลายเซ็นไม่ใช่ขอถ่ายรูปแต่เพื่อไปเก็บเส้นผมที่ร่วงหล่นของเธอนั่นเอง เมื่อได้มันมาแล้วเขายิ้มมองนางเอกร้อยล้านอย่างมีเลศนัย เก็บเส้นผมใส่กระเป๋าของเขาพลางแหวกฝูงชนจนลับสายตาไป

หลังจากที่ครูชัยเลือกซื้อกล้องที่ถูกใจได้แล้ว...เขาไม่รอช้า รีบเดินออกมาที่ลานจอดรถของห้าง เขาหลบออกไปทางด้านข้างของที่จอดรถซึ่งมีกองไม้ที่ไม่ใช้แล้ววางกองอยู่เต็มไปหมดและไม่มีใครสนใจ ครูชัยหลบเข้าไปในช่องระหว่างกำแพงและกองไม้เหล่านั้น เมื่อเห็นว่าลับตาคนดีแล้วครูชัยจึงหยิบตุ๊กตาสีขาวตัวหนึ่งออกมาจากย่ามของเขา แล้วก็ควักเส้นผมของดาราตัวน้อยจากกระเป๋าออกมาด้วย เขานำเส้นผมของเธอซึ่งบรรดาไทยมุงต่างตะโกนเรียกว่า"น้องโฟกัส" ออกมาพันรอบตุ๊กตา และเมื่อทิ้งเพียงชั่วครู่ตุ๊กตาก็ค่อยๆกลายร่างเป็นน้องโฟกัสที่มีส่วนสูงเพียง 14.6 เซนติเมตรเท่านั้น ตุ๊กตาตัวน้อยทำอากัปกิริยาเดียวกันกับเจ้าของเส้นผมนั้น และด้วยเหตุนี้เองครูชัยจึงได้โอกาสในการเอาลูกศิษย์ของเขามาทำเมียคนแล้วคนเล่า และแน่นอนที่สุด โอกาสที่เขาจะได้นางเอก"แฟนฉัน"มาเป็นเมียเขาก็เข้ามาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาไม่คิดที่จะทิ้งโอกาสนี้แน่ๆ "วันนี้ขอเปิดซิงดาราซักทีเหอะวะ" ครูชัยพูดพึมพำๆพลางจ้องมองพฤติกรรมของตุ๊กตาตัวนั้นอย่างใจเย็น

ในมุมมองของน้องโฟกัส เธอกำลังสนุกอยู่กับการตอบคำถามและแจกลายเซ็น แก่บรรดาแฟนคลับทั้งหลายไม่ว่าชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ต่างก็ให้ความสนใจเธอและแน็คพระเอกคู่หูของเธอทั้งนั้น เวลาค่อยๆดำเนินไปจนกระทั่งเธอตอบคำถามสุดท้ายของผู้ชมเสร็จก็เป็นอันได้เวลาที่เธอจะต้องกลับบ้าน แต่บรรดาไทยมุงและแฟนคลับยังคงเหนียวแน่นจนหน่วยรักษาความปลอดภัยของห้างถึงกับต้องมาคอยดูแลเลยทีเดียว เมื่อกันออกจากฝูงชนได้แล้ว น้องโฟกัสและแม่ของเธอจึงแยกตัวออกจากรปภ.ที่คอยตามประกบ "ขอบคุณมากนะคะที่ช่วย" คุณแม่นางเอกกล่าวขอบคุณรปภ.ก่อนที่เธอและลูกสาวคนเดียวของเธอจะแยกตัวออกไป "บ๊ายบายนะแน็ค...แล้วเจอกัน" นางเอกตัวน้อยลาคู่หูของเธอ "อื้อ" แน็คตอบ สองแม่ลูกเดินทางต่อมาจนเกือบจะถึงประตูทางออกอยู่แล้วคุณแม่ก็เหลือบไปเห็นร้านเสื้อผ้าที่ข้างประตูทางออกซะก่อน "อุ๊ย...โฟกัสแวะดูเสื้อผ้าซักหน่อยสิลูก" คุณแม่โน้มน้าวลูกสาวคนสวยในใจจริงอยากซื้อเองมากกว่า แต่น้องโฟกัสที่เริ่มล้าจากการทำงานทั้งวันก็ไม่สนุกนักกับการเดินดูเสื้อผ้ากับแม่ของเธอ "งั้นหนูไปรอที่รถนะคะแม่" "จำที่จอดรถของเราได้ใช่มั๊ยลูก" คุณแม่น้องโฟกัสถามลูกสาวแต่มือยังคงหยิบยกเสื้อผ้าดู "จำได้ค่ะแม่ ก็อยู่ที่ลานจอดรถที่จอดประจำไม่ใช่หรอ" นางเอกตัวน้อยพูดแล้วก็เดินจากคุณแม่ออกประตูไป โดยไม่รู้ถึงชะตากรรมที่รอคอยเธออยู่

ที่ลานจอดรถ นางเอกคนเก่งเดินทางมาถึงรถของเธอแล้ว แต่ก็เข้ารถไม่ได้เพราะกุญแจรถอยู่กับแม่ น้องโฟกัสจึงต้องนั่งรอคุณแม่เพียงลำพัง แต่แล้วจู่ๆก็เกิดความผิดปกติในตัวเธอ เสื้อยืดตัวเก่งลอยสูงขึ้นเกือบถึงหน้าอกราวกับมีใครดึงมันขึ้น นางเอกน้อยรีบคว้าชายเสื้อกดลงตามสัญชาตญาณแต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไร เธอหันไปรอบๆสายตาเริ่มวิตกกังวล ซักพักเสื้อยืดเจ้ากรรมก็เริ่มแผลงฤทธิ์อีกครั้งคราวนี้มันลอยสูงขึ้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด สาวน้อยออกแรงสุดกำลังที่จะดึงเสื้อของตนลงมาตามเดิมแต่ไม่เป็นผล หน้าท้องขาวอวบโผล่ออกมาต้องแสงแดดที่หลงเหลือในลานจอดรถ ชั้นในสีขาวตัวน้อยเผยแสดงให้เห็นเป็นอันดับต่อมา ในที่สุดเสื้อยืดตัวเก่งของเธอก็หลุดออกจากร่างของนางเอกวัย 12 น้องโฟกัสทั้งงงและตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเธอแต่ก็ยังตั้งสติได้พยายามจะลุกขึ้นไปเก็บเสื้อของเธอกลับมาใส่ตามเดิมด้วยกลัวว่าจะมีใครมาเห็นซะก่อน หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอเป็นแผนการณ์ที่ครูชัยซึ่งซุ่มดูอยู่ห่างๆเตรียมไว้ทั้งหมด ตุ๊กตาน้องโฟกัสที่อยู่ในมือครูชัยตอนนี้มีสภาพเดียวกันกับตัวจริงนั่นคือร่างกายท่อนบนเหลือเพียงชั้นในสีขาวแบบเด็กๆที่คอยปกปิดนมต้มที่เพิ่งเริ่มตั้งเต้าของเธอ ครูชัยมองดูมันอย่างมีความสุข ทันทีที่เด็กสาวกำลังจะลุกไปเก็บเสื้อของเธอมาใส่ตามเดิมครูชัยก็เริ่มแผนขั้นต่อไป เขาหยิบหนังยางออกมา 1 เส้น จากนั้นจับแขนของตุ๊กตาทั้งสองข้างมามัดไว้ด้านหลังด้วยหนังยางเส้นนั้น ผลก็คือนางเอกตัวน้อยที่แขนทั้งสองข้างของเธอไม่สามารถยกมาปกปิดร่างกายของเธอได้ต้องนั่งตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอพยายามดิ้นรนทุกวิถีทางที่จะแยกมือทั้ง 2 ที่ไขว้อยู่ด้านหลังของเธอให้แยกออกจากกัน ระหว่างที่เธอกำลังกังวลและตกใจอยู่นั้นเองก็มีสิ่งที่ทำให้เธอต้องตกใจมากขึ้น เมื่อเข็มขัดที่รัดเอวของเธอเริ่มคลายตัวออกราวกับมีใครมาปลดมัน น้องโฟกัสดิ้นรนสุดชีวิตแต่ก็ไม่เป็นผล เธอไม่กล้าส่งเสียงเรียกใครให้มาช่วย เพราะหากใครเข้ามาเห็นเธอในสภาพเช่นนี้ ชีวิตการเป็นดาราขวัญใจผู้ชมทั้งหลายคงต้องจบสิ้นแน่ๆ เธอหวังแต่เพียงให้แม่บังเกิดเกล้าของเธอกลับมาจากการเลือกซื้อเสื้อผ้าไวๆ ไม่เคยมีหนไหนที่เธอต้องรู้สึกหวาดกลัวเพียงลำพังเช่นนี้มาก่อนในชีวิต แต่ฝ่ายครูชัยนั้นเขากำลังสนุกสนานกับการปลดเสื้อผ้าของดาราขวัญใจของเขาราวกับได้เล่นตุ๊กตาบาร์บี้ที่ถึงเวลาต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว หลังจากปลดเข็มขัดของเด็กสาวออกแล้วซิบกางเกงยีนส์ก็เป็นเป้าหมายชิ้นต่อไป ครูชัยปลดออกอย่างง่ายดายเพราะนางเอกตัวน้อยไม่เหลือมือที่จะคอยมารบกวนการทำงานของเขาแล้ว ครูชัยรูดซิบกางเกงน้องโฟกัสลงจนสุดแล้วแหวกออก กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวขอบลูกไม้สีชมพูที่ไม่มีแฟนคลับคนไหนได้เห็นมาก่อนก็โผล่ออกมาให้ครูชัยเห็น น้องโฟกัสอายจนหน้าแดงทั้งๆที่คิดว่าไม่มีใครเห็น น้ำตาใสๆเริ่มคลอเบ้าตากลมโตของเธอเช่นเดียวกับที่ครูชัยเห็นในหนัง น้องโฟกัสหนีบขาแน่นทั้งๆที่รู้ว่าไม่เป็นผลเมื่อเห็นว่ากางเกงยีนส์กำลังจะหลุดจากตัวเธอตามเสื้อยืดตัวเก่งไป เธอฟังเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีจากเพื่อนๆมาเยอะแต่ไม่เคยมีเรื่องเล่าเรื่องไหนน่ากลัวเท่าสิ่งที่เธอเจออยู่ขณะนี้เลย เธอคิดเลยเถิดว่าคงโดนผีอำเข้าแล้วแน่ๆ นางเอกตัวน้อยกลัวจนตัวสั่น ท่อนล่างของเธอมีสภาพไม่ต่างไปจากท่อนบน ตอนนี้เหลือเพียงกางเกงในตัวน้อยที่คอยปกปิดเรือนร่างที่กำลังพัฒนาของเธอ ครูชัยไม่ลืมที่จะรัดข้อเท้าทั้ง 2 ของเธอด้วยหนังยางอีกเส้นที่เขาเตรียมมา เมื่อทุกอย่างที่เขาเตรียมการสำเร็จแล้ว ครูชัยจึงเก็บข้าวของแล้วออกจากที่ซ่อน ตรงไปยังที่ซึ่งสาวน้อยกำลังนั่งตัวสั่นขวัญแขวนด้วยอาการหวาดกลัว

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:37: PM »
ที่รถของน้องโฟกัส ครูชัยเดินไปถึงก็เห็นเธอในสภาพเดียวกันกับตุ๊กตาก่อนที่เขาจะเก็บลงย่ามสะพายใบโปรดของเขา ครูชัยทำทีเป็นบังเอิญผ่านไปเห็นเข้า "อ้าว...หนู ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ แล้วทำไม...แต่งตัวอย่างนั้น" น้องโฟกัสสะดุ้งเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงครูชัย เธอเงยหน้าขึ้นมองครูชัยโดยไม่พูดอะไร เธอรีบก้มหน้าอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัวว่าครูชัยเห็นเธอในสภาพเช่นไร "เป็นอะไรรึเปล่า?" ครูชัยถามย้ำอีกทีเมื่อเห็นนางเอกนิ่งเงียบอยู่ ในใจของน้องโฟกัสส่วนหนึ่งรู้สึกดีใจ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เผชิญความกลัวเพียงลำพังอีกต่อไป ผีคงไม่กล้าทำอะไรเธอแล้ว แต่เธอหารู้ไม่ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเธอขณะนี้น่ากลัวยิ่งกว่าผีซะอีก "เกิดอะไรขึ้นครับ?" ครูชัยถามอีกครั้ง พลางขยับตัวเข้าไปใกล้ชิดดาราขวัญใจของเขายิ่งขึ้น "หนู...ขยับตัวไม่ได้" ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะขอความช่วยเหลือจากครูชัย ทำท่าให้เขาดูว่าเธอตกอยู่ในสภาพใด ครูชัยทำทีเป็นแสดงความเห็นใจ "เป็นไปได้ไง ไหน...ขอน้าดูหน่อย" มือของครูชัยจับข้อมือน้องโฟกัสโดยไม่สนว่าเธอจะยอมหรือไม่ ขณะนี้ครูชัยนั่งด้านหลังของนางเอกน้อยทำทีเป็นช่วยดึงข้อมือเธอให้แยกออกจากกัน แต่จุดประสงค์หลักคือสูดดมความหอมของกลิ่นตัวแบบเด็กๆโดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องเลย กลิ่นหอมในตัวเธอยิ่งเพิ่มตัณหาให้กับครูชัยมากขึ้น เมื่อสูดดมจนฉ่ำปอดแล้วครูชัยก็เริ่มแผนขั้นต่อไป "น้าแกะไม่ออกอ่ะ...ไปทำอะไรมาเนี่ยะหนู" ครูชัยแกล้งถามทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ "ไม่รู้ค่ะ...ทำไงดีล่ะ" "โดนผีอำรึเปล่าเนี่ยะ อย่างนี้ต้องทำพิธีไล่ผีแล้วมั๊ง" ครูชัยเสนอแนะ น้องโฟกัสพยักหน้ารับ เพราะสิ่งที่ครูชัยเสนอเข้ากับความคิดของเธอที่ว่าโดนผีอำพอดี "น้าทำเป็นมั๊ยคะ" น้องโฟกัสถามอย่างเป็นกังวล ขืนให้ไปหาหมอผีที่อื่น กว่าจะได้ไล่ผีคงมีคนรู้กันทั้งประเทศว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับที่สุด "เอ่อ...ก็พอทำได้อยู่นะ...แต่ทำตรงนี้ไม่เหมาะหรอก ต้องหาที่ที่เหมาะกว่านี้" ครูชัยอธิบาย โฟกัสได้แต่พยักหน้ารับ เธอคิดหาหนทางอื่นไม่ออกแล้วจริงๆ "แต่...เดี๋ยวแม่หนูมาจะไม่เจอหนู..." "ไม่เป็นไรหรอกครับ...แป๊บเดียวก็เสร็จ" ครูชัยรีบพูดตัดบท "ลุกไหวมั๊ย..." โฟกัสส่ายหัว ขาของเธอถูกมัดติดกันทำให้ทรงตัวลำบาก ครูชัยช่วยพยุงร่างกายที่เหลือแต่ชั้นในตัวน้อยของเธอขึ้น สัมผัสเอวของนางเอกที่ติดกับมือของครูชัยทำเอาหัวใจครูชัยเต้นถี่จนแทบระเบิด ครูชัยไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีโอกาสใกล้ชิดดาราได้ขนาดนี้ เขาช้อนมือข้างหนึ่งลงรวบขาทั้ง2ยกขึ้น อีกมือหนึ่งพยุงหลังเธอไว้ น้องโฟกัสขณะนี้อยู่ในอ้อมแขนครูชัยไร้อาการต่อต้านขัดขืนแต่อย่างใด ครูชัยไม่ลืมที่จะเก็บเสื้อผ้าทั้ง 2 ชิ้นของนางเอกตัวน้อยไปกับพวกเขาด้วย ครูชัยอุ้มดาราคนโปรดห่างออกไปจากรถของเธอจนลับสายตาไป

ครูชัยพาน้องโฟกัสมายังทีที่เขาจัดเตรียมไว้ ห่างไกลจากผู้คนพอสมควร ครูชัยมีเวลาไม่มากที่จะรีบเผด็จศึกดาราคนโปรดซะก่อนที่แม่ของเธอจะสงสัยเอา ครูชัยค่อยๆวางเธอลง จัดท่าให้ทั้งคู่นั่งกับพื้นโดยครูชัยนั่งประกบหลังน้องโฟกัส ให้หลังของเธอพิงกับหน้าอกของเขา มือของน้องโฟกัสที่ยังติดกันอยู่ด้านหลังของเธอตกลงมาอยู่ตำแหน่งเดียวกับเป้ากางเกงของครูชัยพอดี แต่ความกังวลใจทำให้เธอยังไม่รู้สึกตัวว่าสัมผัสอะไรอยู่ ขาของทั้ง 2 คนเหยียดออกไปด้านหน้า "เอาล่ะ...อยู่นิ่งๆนะครับ ยิ่งนิ่งยิ่งเสร็จเร็ว" ครูชัยไม่รอช้าดำเนินการตามแผนที่ได้วางไว้ทันที "ขั้นแรกน้าจะต้องคลำหาที่ที่ผีมันซ่อนตัวอยู่ก่อนนะ" สีหน้าน้องโฟกัสยังไม่คลายความกังวลแต่เธอก็พยักหน้ารับคำอธิบายของครูชัย เมื่อเจ้าตัวตกลงใจแล้วครูชัยก็เริ่มลงมือคลำหาผีไปทั่วร่างกายของน้องโฟกัส ตั้งแต่ไหล่ขาวผ่องกลมเกลี้ยงไล่ไปจนถึงท่อนแขน และฝ่ามืออันอ่อนนุ่ม ครูชัยบีบนวด เฟ้น คลำไปมาหลายรอบอย่างสนุกมือ น้องโฟกัสที่กำลังกังวลเรื่องโดนผีอำอยู่พอถูกครูชัยสัมผัสก็รู้สึกขนลุกขึ้นมานิดๆ แต่เธอก็ไม่แสดงอาการออกมาภายนอก "อืม...ไม่ได้อยู่แถวนี้แฮะ" ครูชัยสรุปผลการสำรวจครั้งแรก "หรือว่าจะอยู่ตรงนี้หว่า" ครูชัยพูดพลางเลื่อนมือลงไปคว้าพุงป่องๆของเธอ นวดเฟ้นเช่นเดียวกับแขนของเธอ หน้าท้องดาราเด็กที่เขาหลงไหลทำเอาครูชัยนวดคลำอย่างเพลิดเพลินจนเกือบลืมแผนการที่วางไว้ ความรู้สึกเสียวนิดๆของน้องโฟกัสยังไม่มากพอที่จะแสดงออกให้ครูชัยเห็น แต่เธอเริ่มรู้สึกอายบ้างแล้วที่จู่ๆต้องถูกชายแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันลูบคลำร่างกายเธอราวกับของเล่น "อืม...ที่นี่ก็ไม่มี" "เอ่อ...หนูว่าอาจจะอยู่ที่ขาก็ได้นะคะ" น้องโฟกัสเห็นท่าไม่ดีอยากให้ครูชัยรีบหาให้เจอโดยเร็ว เธอจะได้ไม่ต้องทนอยู่ในสภาพที่น่าอายเช่นนี้ "ไม่หรอก...น้าว่าผีส่วนใหญ่มันชอบซ่อนตรงนี้มากกว่า" ยังไม่ทันที่น้องโฟกัสจะรู้ว่า'ตรงนี้'ของครูชัยคือตรงไหน ครูชัยก็คว้าเอาขอบเสื้อชั้นในของเธอดึงขึ้น ดอกบัวที่เพิ่งโผล่พ้นน้ำก็คลี่บานออกให้ครูชัยได้ยลโฉม ในสายตาของครูชัยมันงดงามมาก คงไม่มีสิ่งใดในโลกนี้จะน่าดูเท่าหน้าอกดาราที่ชื่นชอบกำลังแตกหน่อรอวันใช้งานจริงอย่างน้องโฟกัสอีกแล้ว หัวนมสีชมพูอมน้ำตาลอ่อนๆเรียวแหลมเล็กบ่งบอกถึงพัฒนาการที่ยังไม่เต็มที่ เลยฐานหัวนมไปก็พบแต่ความขาวนวลชวนสัมผัสของนมดาราที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสหรือแม้แต่เห็นมาก่อน แต่ต่อจากนี้ไปครูชัยจะทำลายสถิติเหล่านั้นจนหมดสิ้น ฝ่ายน้องโฟกัสเมื่อรู้ตัวว่าของสงวนของเธอต้องถูกเปิดโชว์โดยไม่ได้รับอนุญาตเช่นนั้น แทนที่เธอจะร้องหรือห้ามปรามครูชัย เธอกลับนิ่งเงียบไม่ส่งเสียงใดๆโต้ตอบ ในตอนนี้เธอกลัวผีมากกว่ากลัวอาย ครูชัยเห็นน้องโฟกัสไม่โต้ตอบอะไรก็ยิ่งได้ใจ เขาลงมือตะปบสมบัติส่วนตัวของน้องโฟกัสนวดเฟ้นอย่างต่อเนื่อง ด้วยประสบการณ์อันยาวนานของเขา น้องโฟกัสที่ไม่เคยต้องมือใครก็เริ่มแสดงอาการที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน ความรู้สึกเย็นวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่างดาราตัวน้อย น้องโฟกัสกัดฟันรับความรู้สึกใหม่ที่เข้ามาอย่างอดทน ครูชัยบอกเธอไว้ว่ายิ่งนิ่งก็ยิ่งเสร็จเร็ว เธออยากให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว "จ...เจอ...มั๊ยคะ..." น้องโฟกัสถามครูชัยเมื่อรู้สึกตัวว่าครูชัยคลำหาผีที่หน้าอกของเธอนานเกินเหตุ "อืม...เดี๋ยวนะจ๊ะคนเก่ง กำลังจะเจอแล้ว" ว่าแล้วครูชัยก็ส่งคลื่นความเสียวระลอกสองถาโถมใส่น้องโฟกัส เขาจับหัวนมที่เริ่มชูชันจากอาการเสียวบีบกดเบาๆ คลื่นระลอกสองกระแทกใส่ร่างกายอันบอบบางของเธออย่างไม่ใยดีเกินกว่าจะทนไหว "อ๊า....น้า หนูเจ็บ...อย่า..." น้องโฟกัสใช้คำว่าเจ็บแทนความรู้สึกที่เธอได้รับ "เจ็บเหรอ...งั้นแสดงว่าผีอยู่แถวๆนี้แหละ อดทนอีกหน่อยนะ" ครูชัยเพิ่มแรงบีบเค้นหัวนมน้องกัสมากขึ้น ทำเอาเธอพลิกตัวบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน ครูชัยไม่ลืมที่จะใช้โอกาสนี้หอมแก้มและซอกคอน้องโฟกัสทีเผลอโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว กลิ่นหอมแห่งวัยแรกรุ่นยิ่งจุดอารมณ์ใคร่ของครูชัยให้ร้อนระอุยิ่งขึ้น ฝ่ายน้องโฟกัสที่ถูกกระตุ้นอย่างต่อเนื่องก็ไม่อาจต้านทานความเสียวซ่านทั่วร่างเธอได้ เสียงลมหายใจของเธอดังขึ้นถี่ขึ้น ขาเธอสั่นแขนเธอเกร็ง ทุกส่วนในร่างกายเธอต่างก็ตอบสนองความรู้สึกใหม่นี้ทำเอาครูชัยยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่ระหว่างนั้นเองเสียงโทรศัพท์ของน้องโฟกัสก็ดังขึ้นจากในกระเป๋ากางเกงของเธอที่ครูชัยเก็บมาด้วย ทั้งคู่รู้สึกตัว ครูชัยหยุดจ้ำจี้น้องโฟกัสทำเอาเธอสับสนทีเดียวว่าจะดีใจหรือเสียใจที่ครูชัยหยุด "น้า...หยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าหนูให้หน่อยสิ...สงสัยแม่หนูโทรมา" น้องโฟกัสรีบพูดทันทีที่รู้สึกตัว ครูชัยได้แต่ต้องทำตามคำขอของเธอ ครูชัยควักโทรศัพท์ออกมาจากกางเกงยีนส์ที่วางกองอยู่ข้างๆทั้ง 2 คน กดรับโทรศัพท์แล้วเอาไปจ่อไว้ที่หูน้องโฟกัส ในใจลุ้นต่างๆนานาว่าเธอจะตอบแม่ของเธอว่าอย่างไร เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นนานแล้วกว่าที่น้องโฟกัสจะได้คุย "ค่ะ...แม่" พูดเสร็จเธอนิ่งเงียบฟังเสียงในโทรศัพท์ "อ๋อ...เอ่อ คือหนู... เอ่อ...พอดีหนูปวดท้องน่ะค่ะ...เลยมาเข้าห้องน้ำ" ครูชัยแทบไม่เชื่อหูตัวเอง น้องโฟกัสที่เขาชื่นชอบโกหกแม่ของเธอต่อหน้าเขาเพราะอะไรนะ? "ค่ะ...แม่ แม่เดินดูของในห้างไปก่อนแล้วกัน...เดี๋ยวหนูโทรกลับเองนะคะ" ในใจของครูชัยแทบจะกระโดดโลดเต้นยินดีกับโอกาสที่น้องโฟกัสหยิบยื่นให้ แต่เขาจำต้องกลบเกลื่อนความรู้สึกนั้นทำตัวเป็นหมอผีที่เคร่งขรึมของน้องโฟกัสต่อไป "ทำไมไม่บอกแม่ไปตรงๆล่ะครับ" ครูชัยหันมาถามดาราตัวน้อยหลังจากเก็บโทรศัพท์เธอใส่กระเป๋าเข้าที่เดิมแล้ว "ก็...เอ่อ หนู หนูไม่อยากให้แม่กังวลเรื่องนี้นี่นา...เดี๋ยวแม่จะไม่สบายใจ" น้องโฟกัสตอบด้วยน้ำเสียงเดียวกับที่ใช้โกหกแม่ของเธอ ครูชัยแอบยิ้มอยู่ข้างหลังน้องโฟกัสด้วยความภูมิใจที่มัดใจดาราคนโปรดของเขาจนอยู่หมัด "รีบๆหาต่อเถอะค่ะ หนูอยาก...เอ่อ หนูอยากจะกลับจะแย่แล้ว" "อืม...ได้ๆ" ช่วงเวลาแห่งความสุขของครูชัยดูเหมือนจะยังไม่จบง่ายๆ ซะแล้ว...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:39: PM »
### ตอนที่ 13 แฟนฉัน(ภาคจบ) ###

ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง คุณแม่น้องโฟกัส ดาราเด็กขวัญใจคนทุกเพศทุกวัยกำลังเลือกซื้อรองเท้าอย่างเพลิดเพลิน หารู้ไม่ว่าลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเธอกำลังปล่อยให้ชายแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนลูบคลำเรือนร่างที่กำลังเติบโตของเธอเล่นอย่างสนุกมือ.....

ลานจอดรถของห้าง ณ เวลานั้นซึ่งไม่มีคนเดินผ่านไปมามากมายนัก ครูชัยผู้สอนประจำวิชางานไม้ของโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งกำลังไล่ผีให้กับน้องโฟกัสดาราคนโปรดของเขาด้วยวิธีการสุดพิศดาร ครูชัยจับเธอนั่งบนตักเขาแล้วก็ลงมือไล่ผีโดยการคลำไปทั่วร่างกายอันบอบบางของเธอ ความเสียวที่เกิดขึ้นทำเอาดาราตัวน้อยบิดไปมาอย่างไม่สงวนท่าที เธอจำต้องโกหกแม่ของเธอว่ามาเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะได้มีเวลาในการ "ไล่ผี" นานขึ้นอีกหน่อย ครูชัยได้แต่ยิ้มกับโอกาสที่น้องโฟกัสหยิบยื่นให้เขาอย่างไม่รู้ตัว ตอนนี้ถึงคราวที่ครูชัยจะเผด็จศึกกับดาราคนโปรดซักที ครูชัยเริ่มประกบฝ่ามือของเขาลงบนเนินอกทั้ง 2 ของน้องโฟกัส บีบนวดเฟ้นไปมาโดยไม่สนความรู้สึกของเธอที่ตอนนี้เริ่มเสียวสะท้านขึ้นอีกครั้ง "เอ...ดูเหมือนผีมันจะหนีไปซ่อนที่อื่นซะแล้ว" ครูชัยพูดไปบีบนมเธอไป น้องโฟกัสลืมตาขึ้นเหล่มองมาทางครูชัยที่อยู่หลังเธอ "คุณแม่ไม่น่าโทรมากวนเลยเนอะ...ไม่งั้นน้าจับผีได้แล้ว" ครูชัยขณะที่พูดก็ยังบีบคลำนมเธอเล่นอยู่ เมื่อเห็นน้องโฟกัสไม่ว่าอะไรเขาก็ยิ่งได้ใจยิ่งขึ้น "อืม...คราวนี้หนีไปอยู่ไหนแล้วนะ..." ครูชัยพูดพลางลดมือซ้ายลงสู่เป้าหมายต่อไป น้องโฟกัสแม้จะรู้สึกได้ว่ามือของครูชัยกำลังเลื่อนลงไปหาจุดยุทธศาสตร์ของเธอ แต่เธอไม่มีเสียงที่จะโต้ตอบหยุดยั้งเขาเลย ความเสียวที่มีทำเอาน้องโฟกัสได้แต่หายใจอย่างคนเหนื่อยหอบ มือและเท้าของเธอที่ยังผูกติดกันก็ช่วยอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยให้มือของครูชัย ทำตามความต้องการของเขา นิ้วของครูชัยดันเข้าไปสู่ภายในกางเกงชั้นในขอบลูกไม้สีชมพูเคลื่อนตัวไปตามเนินสวาทของเธอ และด้วยสภาพที่เธอนั่งในลักษณะนี้ยิ่งทำให้ครูชัยสัมผัสได้ถึงความโหนกนูนของโคกหีวัย 11 มากขึ้น ท่อนเสียวของเขาตุงคับกางเกงจนมือที่ไขว้หลังอยู่ของน้องโฟกัสสัมผัสได้ทีเดียว แต่เธอทำเป็นไม่สนใจเพราะกลัวจะรบกวนการจับผีของครูชัยอีก เธอจ้องมองมือครูชัยที่ปฏิบัติการณ์ลับอยู่ภายในกางเกงในเธออย่างสนใจ นิ้วกลางที่ได้เปรียบเรื่องความยาวเดินทางผ่านพ้นเนินสวาทมาได้ก่อนแล้วเคลื่อนเข้าสู่ร่องเสียวทันทีไม่มีรอ สิ่งที่โผล่ขึ้นขวางทางเข้าสู่ร่องเสียวของน้องโฟกัสก็คือติ่งแตดดาราที่เสียวจนโด่ขึ้นขวางนิ้วของครูชัยเอาไว้ ครูชัยจำต้องเสียเวลากับอุปสรรคที่ร่างกายน้อยๆของน้องโฟกัสสร้างขึ้น เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสติ่งเสียวแล้วถูวนเป็นวงกลมเล็กๆ "อ๊าาา...น้า อย่า..." น้องโฟกัสได้รับการกระตุ้นครั้งใหม่ที่รุนแรงยิ่งขึ้น เธอสะดุ้งโหยงเผลอร้องขึ้นมาทันทีที่ครูชัยสัมผัสโดน คราวนี้เธอแบ่งแยกกับความรู้สึกเจ็บได้ชัดทีเดียว มันไม่ได้เจ็บแต่เป็นเสียวต่างหาก "เป็นอะไร...เจ็บรึเปล่าครับ"

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:39: PM »
ครูชัยแสร้งถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย "จ...เจ็บค่ะ...เจ็บมากเลย...อา" ความจริงแล้วเธอไม่ได้เจ็บเลยซักนิดเดียว แต่น้องโฟกัสรู้ว่าหากบอกว่าเจ็บครูชัยจะนึกว่าผีอยู่ที่นั่นแล้วเขาก็จะได้ถูไถส่วนนั้นของเธออีกนานๆ "อืม...งั้นผีคงต้องอยู่แถวนี้แน่เลย" ครูชัยเปรยขึ้น น้องโฟกัสเผลอยิ้มกับคำตอบของครูชัยแว่บหนึ่ง ถึงครูชัยจะไม่สังเกตเห็นแต่เขาก็รู้แล้วว่าเธอพึงพอใจกับความรู้สึกนี้แค่ไหน "งั้นถอดกางเกงในออกดีกว่านะ...น้าจะได้เห็นผีชัดๆหน่อย" เสียงครูชัยกระซิบข้างหูน้องโฟกัสอย่างแผ่วเบาจนเธอฟังไม่ถนัดว่าผีหรือหีกันแน่ แต่กระนั้นดาราตัวน้อยก็ยอมร่วมมือแต่โดยดี หลังจากขยับไปขยับมาอยู่หลายทีกางเกงในผ้าฝ้ายตัวน้อยก็ค่อยๆเลือนลงไปกองกับข้อเท้าเธอ ทุกอย่างไปได้สวยตอนนี้น้องโฟกัสเชื่อฟังครูชัยทุกอย่างหมดไม่ต่างจากทาสบำเรอความใคร่ของเขาเลย "ถ่างขาออกกว้างๆ" ครูชัยออกคำสั่งต่อไป ถึงจะมีความอายไม่น้อยแต่ความเสียวที่ครูชัยมอบให้กลับไม่ทำให้เธอชะงักเลยสักนิดเดียว ขาขาวๆที่เรียวงามแง้มออกจากกันจนน้องโฟกัสนั่งอยู่ในท่าขัดสมาธิข้อเท้าของเธอติดกันโดยมีกางเกงในคล้องอยู่ สายตาทั้ง 2 คนจ้องมองไปตรงบริเวณที่"ผี"ซ่อนอยู่ "อืม...น้าเห็นผีแล้ว ตัวเบ้อเริ่มเลย" แต่น้องโฟกัสมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากติ่งเสียวของเธอที่โผล่แทรกรอยแยกกลางหว่างขาออกมาด้วยขนาดใหญ่กว่าทุกทีที่เคยเห็น ความรู้สึกที่ต้องโชว์ของลับของเธอต่อชายแปลกหน้ายิ่งส่งเสริมความเสียวให้เพิ่มขึ้นอีก "น้า...เมื่อไหร่จะจับผีซะทีล่ะ" เสียงน้องโฟกัสปนมากับลมหายใจสั่นๆของเธอทำครูชัยฟังไม่ถนัดเช่นกันว่าจะจับหีหรือจับผีกันแน่ ครูชัยเอื้อมมือไปจับติ่งเสียวขยี้เบาๆพร้อมกับดึงขึ้นแกล้งให้เธอเห็น น้องโฟกัสชำเลืองมองมือครูชัยที่กระทำชำเราติ่งเสียวของเธอเป็นระยะๆ เธอไม่เคยนึกมาก่อนว่าสัมผัสบริเวณนั้นของเธอจะสร้างความเสียวซ่านได้มากมายเช่นนี้ น้องโฟกัสถอนหายใจด้วยความรู้สึกเสียดายหากครูชัยจับผีของเธอได้จริง น้ำเสียวแห่งวัยแรกรุ่นเริ่มเอ่อล้นออกมาจากร่องเสียวไร้ประสบการณ์ของเธอ ตอนนี้น้องโฟกัสไม่กลัวผีแล้ว หากเธอถูกผีอำแล้วได้ความรู้สึกเช่นนี้เธอคงยอมให้ผีอำเธอทุกวันเลย น้องโฟกัสเฝ้ารอความสุขที่ชายแปลกหน้ามอบให้และครูชัยก็ไม่ทำให้เธอผิดหวัง หลังจากเห็นตาน้ำน้อยๆของเธอผุดขึ้นมาครูชัยก็ทำการอุดรูรั่วให้เธอทันที นิ้วกลางแทรกสวนทางกับกระแสน้ำของเธอเข้าสู่ร่างกาย น้องโฟกัสร้องซึ๊ดทันทีที่สิ่งแปลกปลอมเคลื่อนเข้าไปในของลับของเธอ "เจ็บมั๊ย" ครูชัยถาม "ส...เสียว เอ้ย! เจ็บค่ะ...เจ็บ" น้องโฟกัสเกือบเผลอตอบตามความจริง ครูชัยได้แต่แอบยิ้มด้านหลังเธอพร้อมกับสาวนิ้วของเขาเข้าออกอวัยวะเพศดาราคนโปรดไม่ขาดจังหวะ ส่งผลให้น้องโฟกัสสั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่องเพศที่เพิ่งเริ่มเปิดทำการก็ทำหน้าที่ตอดนิ้วของครูชัยเป็นอย่างดี ในที่สุดน้องโฟกัสก็รู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังจะออกมาจากร่องเสียวของเธอประกอบกับอุณภูมิร่างกายของเธอที่ร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัว มันคงเป็นผีที่ว่าแน่ๆ น้องโฟกัสได้แต่นึกอยู่ในใจ "น้า...น้า มันกำลังจะออกมาแล้ว...อา" น้องโฟกัสรีบรายงานครูชัยทันที ยิ่งเสริมอารมณ์ครูชัยมากขึ้นอีก ครูชัยเร่งสาวให้เร็วและแรงยิ่งขึ้น แต่ละครั้งก็พยายามดันนิ้วเข้าไปจนสุดความยาวของมัน "ว๊าย....น้า..." น้องโฟกัสร้องขึ้นมาทันทีที่ครูชัยเปลี่ยนจังหวะ "ว่าไง...คราวนี้เจ็บหรือเสียวล่ะ" ครูชัยดักทางน้องโฟกัส ทำเอาเธอไม่กล้าตอบไปเลย "ไม่ตอบงั้นน้าหยุดนะ" ครูชัยงัดคำพูดไม้ตายออกมา "หว่าย...น้าอย่าหยุดนะ..." น้องโฟกัสที่ใกล้ถึงทางสวรรค์รีบขอร้องครูชัยทันที "เสียวค่ะ....เสียว อ๊าาาา" สิ้นเสียงเสียวน้องโฟกัสก็ขึ้นสวรรค์พอดี น้องโฟกัสขมิบเกร็งร่องเสียวของเธอตามสัญชาตญาณ น้ำป่าของฝนแรกในชีวิตเธอไหลทะลักออกมาท่วมมือครูชัยแล้วไหลลงไปเปรอะกางเกงของเขาด้วย น้องโฟกัสหมดแรงนอนพิงหลังซบอกครูชัยอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากสวรรค์แรกของเธอผ่านพ้นไป ครูชัยไม่หยุดที่จะหอมแก้มดาราคนโปรดระหว่างที่เธอพักผ่อนอยู่นั้น

อีก 2-3 นาทีให้หลังครูชัยแอบเอื้อมมือไปคว้าตุ๊กตาน้องโฟกัสออกมาจากย่ามของเขา แก้หนังยางที่รัดขาเธอออกแล้วเก็บใส่ย่ามเหมือนเดิม หนังยางที่รัดข้อมือเธอยังคงอยู่ น้องโฟกัสพอเริ่มรู้สึกว่าขาของเธอเป็นอิสระแล้วก็ดีใจมาก "น้า...ขาหนูหายแล้ว" น้องโฟกัสรู้สึกเสียดายนิดๆที่"ผี"ของเธอรีบออกเร็วไปหน่อย เธอยังอยากสัมผัสความรู้สึกแบบนี้อีก น้องโฟกัสขยับตัวซักพักเธอก็ยิ้มออก แขนของเธอยังคงติดกันอยู่ ไม่น่าจะเป็นเรื่องน่ายินดีเลยแต่น้องโฟกัสก็พูดกับครูชัยอย่างอารมณ์ดี "แต่....แขนหนูยังไม่หลุดอ่ะ" น้องโฟกัสพยายามลุกขึ้นยืนหลังจากนั่งทับครูชัยเป็นเวลานาน "สงสัยโดนผีอำหลายตัวล่ะมั๊ง" ครูชัยตั้งข้อสังเกต สายตาเขาจ้องมองเรือนร่างน้องโฟกัสที่ยืนเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา มันช่างงดงามเปรียบกับนางฟ้าก็ไม่ปาน "เมื่อกี้ที่น้าล้วงเข้าไปเหมือนจะเจออีกตัว..." น้องโฟกัสทำตาโตก้มลงมองร่องเสียวตัวเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าตนยืนโป๊อยู่ รีบก้มลงนั่งคุกเข่าเอาขาหนีบร่องเสียวไว้ไม่ให้ครูชัยเห็น ส่วนหน้าอกที่เริ่มเบ่งบานเธอจำต้องโชว์ให้ครูชัยดูอย่างช่วยไม่ได้เพราะมือของเธอถูกมัดไขว้อยู่ด้านหลัง "...แต่มันอยู่ลึกมาก นิ้วของน้าล้วงเข้าไปไม่ถึง" น้องโฟกัสพยักหน้าทำเป็นเข้าใจทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าวิธีนี้ใช้ไล่ผีได้ด้วย "แล้วจะทำยังไงดีล่ะคะ" น้องโฟกัสทำน้ำเสียงเป็นกังวลหวังให้ครูชัยช่วยเหลือเธอต่อไป "น้าคงต้องหาอะไรที่ยาวกว่านั้นล้วงเข้าไปเอาผีออกมาน่ะสิ" ทันทีที่ครูชัยอธิบายเสร็จน้องโฟกัสก็ชำเลืองมองลงมาที่เป้ากางเกงของครูชัยโดยอัตโนมัติ ตอนนี้ท่อนเนื้อของครูชัยขยายตัวดันกางเกงของเขาจนโป่งออกมาเห็นเป็นลำ ในใจน้องโฟกัสทั้งเสียวทั้งกลัว มันยาวกว่านิ้วของครูชัยแน่นอน แต่ความใหญ่ของมันทำเอาเธอกังวลว่าจะใส่ของเธอได้มั๊ย "อืม...ใช้อะไรดีน้า...." ครูชัยบ่นพึมพำแกล้งหันไปหันมา ถึงแม้น้องโฟกัสจะไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนแต่เธอก็พอรู้เรื่องจากที่เพื่อนๆพูดคุยกันเหมือนกันว่าชายหญิงเวลารักกันก็จะเอาของลับของทั้งคู่มาชนกัน น้องโฟกัสไม่ได้สนใจครูชัยเป็นพิเศษแต่ถ้าอยากไล่ผีเร็วๆก็ไม่น่าจะมีปัญหา อีกทั้งนิสัยอยากรู้อยากลองของเด็กวัยนี้ก็ชวนให้เธอคิดแผลงๆขึ้นมา "ก็...ใช้ไอ้นั่นของน้าก็ได้นี่" ครูชัยหันควับมามองน้องโฟกัสด้วยความประหลาดใจ เขากะว่าจะเกลี้ยกล่อมน้องโฟกัสให้ยอมให้เขาเอาเพื่อให้ผีออก แต่กลับกลายเป็นน้องโฟกัสที่เสนอความคิดนี้ขึ้นมาเอง ครูชัยดีใจเป็นอย่างมากแต่จำต้องวางมาดหมอที่ดีเอาไว้ "เอ่อ...แต่จะดีหรอ แม่ของหนูจะว่าน้าเอาได้นะ" ครูชัยหยอด "เหอะน่า...หนูไม่บอกใครหรอก" น้องโฟกัสตอบอย่างมั่นใจ สายตาเธอเหลือบมองเป้าครูชัยเป็นระยะๆ ครูชัยแกล้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่ซักครู่หนึ่ง "เอ้า...ก็ได้ เป็นไงเป็นกัน นี่เห็นว่าหนูลำบากหรอกนะถึงได้ช่วยเนี่ยะ" ครูชัยวางฟอร์มจนน่าหมั่นไส้ แต่สำหรับน้องโฟกัสแล้วครูชัยกลับเปรียบเหมือนพระเอกที่มาช่วยเธอยามตกยาก "งั้นก็มาทางนี้" ครูชัยกวักมือเรียกน้องโฟกัสให้เข้าไปหา จัดท่าให้เธอหันหน้าเข้าหาเขา เข่าทั้ง 2 ของน้องโฟกัสคร่อมโคนขาครูชัยไว้ และด้วยขนาดขาของครูชัยจึงทำให้น้องโฟกัสต้องนั่งในสภาพที่ไม่ต่างจากการแหกขาซักเท่าไหร่ จากนั้นครูชัยก็ปลดกางเกงของเขาออกงัดสิ่งที่น้องโฟกัสต้องการออกมาให้เธอเห็นเป็นครั้งแรก น้องโฟกัสตื่นเต้นกับท่อนเนื้อของครูชัยมาก เธอไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนเพราเธอเป็นลูกคนเดียวซ้ำยังมีแม่เป็นคนดูแลซะเป็นส่วนใหญ่ความรู้เรื่องผู้ชายของเธอจึงน้อยนัก ท่อนเนื้อครูชัยในสายตาน้องโฟกัสมันใหญ่กว่านิ้วที่ลอดเข้าถ้ำเธอเกือบ 5 เท่า ส่วนความยาวนั้นเธอแทบไม่อยากจะนึกถึงเลยว่าจะเข้าไปลึกถึงขนาดไหน "ว่าไง...จะเปลี่ยนใจรึเปล่า" ครูชัยถามลองเชิงน้องโฟกัสเมื่อเห็นเธอเอาแต่จ้องมองท่อนเสียวที่กระดกขึ้นลงทักทายเธออย่างสนอกสนใจ น้องโฟกัสส่ายหัวตอบ "หนูต้องทำยังไงบ้างคะ...น้า" ดาราสาวน้อยถามด้วยความไร้เดียงสา "ก็แค่เอาของน้าใส่ลงช่องที่น้าล้วงเมื่อกี้นี้ให้ได้ก่อน" ครูชัยเริ่มอธิบายวิธีทำด้วยน้ำเสียงเดียวกับเวลาที่เขาสอนวิธีทำงานไม้ในชั้นเรียน น้องโฟกัสพยักหน้า สูดลมหายใจลึกๆไปหนึ่งครั้งก่อนจะเริ่มขยับตัวเข้าใกล้ท่อนเสียวของครูชัยอย่างไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น น้องโฟกัสไม่มีมือจะช่วยจับครูชัยจึงจับท่อนเสียวให้ตั้งตรงช่วยให้เธอทำงานสะดวกขึ้น ปลายจรวดจรดร่องเสียวเตรียมทะยานเข้าสำรวจความเป็นสาวของน้องโฟกัสแล้ว "ค่อยๆกดตัวลงช้าๆนะ จะได้ไม่เจ็บ" ถึงครูชัยไม่อธิบายอย่างนี้น้องโฟกัสก็ต้องทำช้าๆอยู่ดี ส่วนหัวของจรวดเริ่มจมหายเข้าไปในร่องเสียวเธอทีละนิดๆ โดยมีน้ำเสียวที่เธอสร้างขึ้นช่วยเสริมการเดินทางให้สะดวกยิ่งขึ้น น้องโฟกัสหลับตาซึมซับความรู้สึกของท่อนเสียวที่ดันแทรกจุดสำคัญของร่างกายเธอ ยังไม่ทันที่ส่วนหัวจะเข้าไปจนหมดน้องโฟกัสก็รู้สึกเสียวและอึดอัดจนแทบขาดใจ แต่น้ำเสียวที่หลงเหลืออยู่ช่วยให้ส่วนหัวยังคงค่อยๆเคลื่อนเข้าไปได้เรื่อยๆ จนหัวจรวดทั้งหมดจมหายเข้าไปในร่องเพศเธอเป็นที่เรียบร้อย ครูชัยจึงเลื่อนมือไปจับเอวของน้องโฟกัสช่วยพยุงเธอไม่ให้เสียหลักแล้วจึงค่อยๆกดตัวเธอลงช้าๆ ท่อนเสียวครูชัยไหลลึกเข้าไปทุกทีๆ ตลอดทางที่ผ่านเข้าไปไม่ทำให้ความเสียวซ่านของทั้งคู่ลดลงเลย หัวสว่านเจาะเข้าไปจนถึงจุดที่มีสิ่งกีดขวางอยู่ "โอ๊ย!" น้องโฟกัสร้องออกมาทันทีรีบหยุดการเคลื่อนมังกรของครูชัยเอาไว้ "น้า...มันเริ่มเจ็บแล้วอ่ะ" น้องโฟกัสบ่น "นั่นไง...แสดงว่าใกล้จะเจอผีแล้วล่ะ...อดทนอีกนิดนะ" ครูชัยพูดเสร็จก็กดเอวน้องโฟกัสให้เลื่อนต่ำลงอีก หัวสว่านชนกับสิ่งกีดขวางอีกครั้ง น้องโฟกัสเริ่มรู้สึกหวั่นๆขึ้นมาบ้างแล้ว ขาเธอเริ่มสั่นด้วยความกลัว แต่คราวนี้ครูชัยไม่ให้เธอได้ตั้งตัวกดเอวเธอลงอย่างแรงจนท่อนเสียวของเขาทะยานผ่านเยื่อพรหมจรรย์ของน้องโฟกัสเข้าไปจนเกือบสุดลำ "โอ๊ย!" น้องโฟกัสร้องออกมาอีกครั้งคราวนี้มีหยดน้ำตาเล็ดออกมาจากดวงตากลมโตของเธอด้วย "ฮือๆๆ น้า...เจ็บ" ถึงจะเจ็บปวดแต่เธอก็ส่งเสียงร้องไม่ดังมากจนผิดสังเกต "อดทนอีกนิดนะคนเก่ง...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว" ครูชัยทำได้แค่ปลอบเธอเท่านั้น มาถึงขั้นนี้แล้วเขาไม่ยอมหยุดแน่ ยังไงซะเขาจะต้องเอาน้องโฟกัสจนเสร็จให้ได้ ครูชัยอุ้มเธอสลับด้าน ให้น้องโฟกัสนอนอยู่ด้านล่างส่วนครูชัยเป็นฝ่ายเดินเกมรุกเอง ครูชัยยกขานางเอกคนโปรดขึ้นแล้วกระหน่ำซอยไม่ยั้ง น้องโฟกัสได้แต่กัดฟันทนทั้งความเจ็บและความเสียวที่วิ่งเข้าหาเธอพร้อมๆกัน "โอ๊ย....ไม่เอาแล้วน้า...หนูไม่เอาผีออกก็ได้...หยุดที...อ๊าาา" ปากน้องโฟกัสก็ได้แต่ร้องเช่นนั้นแต่ร่องเสียวเธอก็ขมิบตอดรับท่อนเนื้อครูชัยไม่หยุดเช่นเดียวกัน *เจ็บอย่างนี้นี่เอง...มิน่าล่ะ แม่ถึงมีเราแค่คนเดียว...อา* น้องโฟกัสได้แต่คิดเรื่อยเปื่อยไปตามประสาเด็กไร้เดียงสา ความเจ็บปวดดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุด... "น้า...มันกำลังจะออกมาแล้ว" ความรู้สึกเดิมที่เธอคุ้นดีเตือนให้รู้ว่าน้องโฟกัสใกล้บรรลุความปรารถนาของเธอแล้ว ครูชัยเมื่อรู้ว่าตัวเองยังเป็นรองอยู่ก็รีบซอยท่อนเสียวเข้าออกกะว่าจะตามดาราคนเก่งของเขาให้ทัน น้องโฟกัสตอนนี้หลับตาปี๋ร่องเสียวบีบรัดท่อนเนื้อครูชัยเต็มกำลัง โค้งสุดท้ายของเธอใกล้เข้ามาแล้ว... "อ๊าาาา....น้า มันมาแล้ววววว" น้องโฟกัสลากเสียงยาวจนกระทั่งขึ้นสวรรค์ไป ครูชัยที่ยังตามเธอไม่ทันก็ยังกระหน่ำซอยต่อไป ในที่สุดครูชัยก็ขึ้นสวรรค์ตามนางเอกของเขาไป น้ำเสียวจำนวนมากไหลพุ่งเข้าชนมดลูกเธอ แต่น้องโฟกัสไม่รู้สึกอะไรแล้ว เธอนอนตัวสั่นกระตุกด้วยความรู้สึกสุขสุดยอดยิ่งกว่าครั้งที่ผ่านมาเปิดโอกาสให้ครูชัยก้มลงประกบปากจูบเธออย่างอ่อนโยน "สุดยอดเลยคนเก่ง" เสียงครูชัยชมเธอทำให้น้องโฟกัสยิ้มออกทั้งๆที่ยังหายใจถี่ราวกับเพิ่งวิ่งแข่งมา เธอหลับตาพักจากกามกิจที่เพิ่งสำเร็จอย่างเหน็ดเหนื่อย ครูชัยจึงได้โอกาสเลื่อนมือไปหยิบตุ๊กตาในย่ามของเขาแก้พันธนาการที่มัดอยู่ออกจนหมด

น้องโฟกัสตื่นขึ้นมาก็พบว่าครูชัยหายไปแล้ว เธอยังคงนอนเปลือยกายอยู่จึงรีบคว้ากองเสื้อผ้าของเธอมาใส่ น้องโฟกัสใส่เสื้อผ้าเสร็จก็รีบโทรหาแม่ของเธอทันที "แม่เหรอคะ...ค่ะแม่ ตอนนี้หนูอยู่ที่รถแล้วนะคะ...ค่ะ...แหะๆๆ ...ค่ะ" น้องโฟกัสค่อยๆเดินไปที่รถของเธอช้าๆ ที่ร่องเสียวของเธอยังระบมอยู่เลย แต่เธอก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นประสบการณ์สุดวิเศษจริงๆ ที่ได้ลองเสียวกับชายแปลกหน้า คราวหน้าเธอจะได้มีเรื่องไปคุยกับเพื่อนๆซะที นึกๆแล้วน้องโฟกัสก็ยังเสียดายไม่หายที่ครูชัยแอบหนีไปโดยไม่บอกกล่าวซักคำ เธออยากจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรให้เธอเสียวได้อีก แต่หลังจากนี้เธอคงได้แต่ต้องทำด้วยตัวเองซะแล้ว น้องโฟกัสคิดไปก็ยิ้มไป

ฝ่ายครูชัย หลังจากเสร็จกามกิจกับดาราคนโปรดของเขาแล้ว ครูชัยก็แอบควักเอากล้องที่เขาซื้อมาทดลองใช้ทันที ครูชัยถ่ายภาพน้องโฟกัสขณะที่กำลังนอนพักเหนื่อยอย่างอ่อนแรงไปหลายสิบภาพทีเดียว เขามองผลงานของตนเองอย่างชื่นชม จากนั้นก็ได้เวลาที่เขาควรไปจากที่นั่นก่อนที่จะมีใครมาเห็นเข้า ครูชัยเองก็เสียดายเหมือนกันที่ทำอะไรน้องโฟกัสมากกว่านี้ไม่ได้แต่เขาก็จำใจต้องจากขวัญใจของเขาไป และประสบการณ์ในวันนี้ครูชัยจะจำไปจนตลอดชีวิตว่าครั้งหนึ่งเขาได้ฟันน้องโฟกัสดาราขวัญใจของใครหลายๆคนได้สำเร็จ นางเอกคนดังขวัญใจมหาชนก็มีประวัติน่าสนใจเช่นนี้แหละ... ถ้าบังเอิญได้เจอ อย่าลืมชวนน้องโฟกัสไปไล่ผีด้วยกันล่ะ

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:40: PM »
### ตอนที่ 14 หัวหน้าห้องคนเก่ง ###

"ครูชัยขา" เสียงนักเรียนหญิงคนหนึ่งดังขึ้นแหวกบรรยากาศอันเงียบสงบของเช้าวันจันทร์ที่สามของการมาเป็นครูสอนงานไม้ของครูชัย เขาเงยหน้าขึ้นมองที่มาของเสียงนั้น ผิวสีแทนคล้ำแดดของเธอดูโดดเด่นแม้อยู่ในชุดนักเรียน ผมยาวสลวยที่ต้องสระหลังว่ายน้ำทุกวันของเธอสะท้อนแสงแดดยามเช้าที่เล็ดลอดเข้ามาในห้องชวนให้ครูชัยลืมตาตื่นขึ้นมอง "มีอะไร...ปลา มาหาครูแต่เช้าเชียว" ครูชัยพูดน้ำเสียงแบบคนเพิ่งตื่นนอน สายตาจับจ้องไปที่เด็กนักเรียนห้อง 6/1 คนหนึ่งที่เขารู้จักดี "เช้าเช้อวอะไรกันครู...นี่มันจะเจ็ดโมงแล้ว" ชลดาที่ต้องตื่นออกมาว่ายน้ำตั้งแต่ 6 โมงเช้าทุกวัน เฉพาะเสาร์อาทิตย์เท่านั้นที่เธอจะว่ายตั้งแต่ 7 โมง ดังนั้นเวลาเจ็ดโมงสำหรับเธอดูจะไม่เช้าซักเท่าไหร่ "อืม...มีธุระอะไรล่ะ" ครูชัยพูดพลางขยี้ตาให้หายง่วง "เมื่อเช้าหนูไปซ้อมว่ายน้ำมา..." เธอนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เมื่อเห็นครูชัยยังสนใจฟังอยู่เธอจึงเล่าต่อ "แต่หนูรู้สึกว่า...เอ่อ...ยังว่ายได้ไม่ค่อยดีน่ะค่ะครู" ครูชัยพยักหน้าในเชิงรับฟัง "วันศุกร์นี้หนูจะแข่งแล้ว...ขืนยังซ้อมได้ไม่ดีอย่างนี้มีหวังแพ้แน่ๆเลย" ครูชัยแอบขำในใจ เขารู้ดีว่าชลดานั้นกังวลไปเอง จริงๆแล้วเธอเป็นนักกีฬาว่ายน้ำอันดับหนึ่งของโรงเรียนเลยทีเดียว และแม้จะมีความฉลาดเฉลียวแค่ไหนแต่เมื่อถูกครูชัยหมายตาเอาไว้ เธอก็ไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือครูชัยไปได้ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาครูชัยได้วางแผนแกล้งเธอ จนเธอขาดความมั่นใจในการว่ายน้ำไปเลย ถึงตอนนี้ครูชัยรู้แล้วว่าชลดาเข้ามาหาเขาด้วยจุดประสงค์อะไร "อืม...แล้วจะให้ครูช่วยอะไรล่ะ" สีหน้าชลดาแดงคล้ำขึ้น เธอหันมองซ้ายทีขวาที แม้จะแน่ใจว่าไม่มีคนเห็นแล้วเธอก็ยังขยับตัวเข้าไปใกล้ครูชัยหวังจะให้สิ่งที่เธอพูดเป็นความลับที่สุด "เอ่อ...คือ... หนูอยากได้...เอ่อ..." ชลดาอ้ำๆอึ้งๆอยู่นาน ผิดกับทุกครั้งที่มีคนถามเธอ เธอจะตอบเสียงดังฟังชัดน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ คราวนี้เธอกลับพูดติดๆขัดๆจนครูชัยฟังไม่ถนัด "หนู...อยากได้ยาน่ะค่ะ" ในที่สุดชลดาก็กัดฟันพูดออกมาจนได้ ทั้ง 2 คนเข้าใจดีว่า"ยา" ที่ชลดาพูดนั้นหมายถึงอะไร "อ๋อ...ยานั่นเอง" ครูชัยตอบน้ำเสียงเหมือนเป็นเรื่องปกติ "เข้ามาใกล้ๆครูสิ เดี๋ยวครูเตรียมยาให้" ครูชัยกวักมือเรียกเธอให้เข้าไปหา ชลดานึกถึงวิธีเตรียมยาครั้งก่อนของครูชัยก็รู้สึกเสียวขึ้นมาทันที แต่ชลดาไม่มีทางเลือกเธอจึงเดินเข้าไปหาครูชัยอย่างว่าง่าย ทันทีที่ชลดาเดินมาถึงข้างที่นั่งของครูชัย เขาก็ดึงตัวเธอ เข้าไปกอด จนเธอล้มตัวลงนั่งบนตักของครูชัย หลังของเธอพิงกับอกของเขา "ครูชัย...ปล่อยค่ะ ไม่เอานะ...อุ๊ย!" ชลดาสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนครูชัยหอมซอกคอเข้าอย่างจัง กลิ่นหอมของสบู่และยาสระผมของเธอทำเอาครูชัยแทบอดใจไม่ไหว เขาไม่สนใจเสียงห้ามปรามของลูกศิษย์มือทั้ง 2 ยังคงโอบรัดเอวเธอไว้ ปากก็ไซร้ไปตามซอกคอลูกศิษย์ทันทีที่สบโอกาส "ครูชัย...ทำอะไรน่ะ ปล่อยนะคะ" น้ำเสียงเธอแผ่วเบาไม่เหมือนกับความหมายของคำที่เธอพูด เรี่ยวแรงที่ใช้ผลักครูชัยออกห่างจากตัวเธอก็เบาราวกับคนหมดแรง "อยู่นิ่งๆสิปลา...ครูกำลังเตรียมยาให้ไง" ครูชัยให้เหตุผลที่ใครๆฟังก็ไม่เข้าใจเพราะมีเขาและเธอรู้กัน 2 คน "ก็ใช้วิธีอื่นไม่ได้เหรอครู...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า..." ชลดาเอียงคอหันไปมองครูชัย แววตาใสๆกับน้ำเสียงที่ออดอ้อนของเธอสั่นหัวใจครูชัยให้หวั่นไหวไปด้วย "แล้วจะให้ครูทำไงล่ะ คนเก่ง" ครูชัยเสนอให้ชลดาเป็นฝ่ายเลือกเอง เธอนั่งคิดอยู่บนตักครูชัยอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดเธอก็ลุกพรวด หันหน้ามามองครูชัย สายตาเธอดูจริงจังมาก "งั้น...เดี๋ยวหนูทำให้แบบคราวก่อนก็ได้ ครูชัยเขยิบไปสิ" น้ำเสียงมั่นใจของเธอกลับมาอีกครั้ง รีบจัดแจงย้ายที่ครูชัยให้ลับตาคนที่สุด ครูชัยเห็นแล้วก็อดขำไม่ได้กับท่าทีของลูกศิษย์เช่นนี้ ท่อนเนื้อของเขาแข็งตัวตั้งแต่เริ่มกอดชลดาแล้ว ตอนนี้มันรอเวลาที่จะถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ ชลดาก้มลงไปนั่งกลางหว่างขาของครูชัย มือเรียวงามของเธอเลื่อนมาจับเข็มขัดของครูชัยซึ่งกำลังนั่งลุ้นไปกับลูกศิษย์ของเขา

"เจ๊ปลา!" เสียงนักเรียนอีกคนดังขึ้นตัดอารมณ์ทั้ง 2 คน ชลดารีบชักมือกลับพยายามจัดสภาพตัวเองให้ปกติที่สุด ฝ่ายครูชัยก็รีบหุบขานั่งตัวตรง หันไปมองที่มาของเสียงอย่างหัวเสีย "ว่าไง...ณัฐนิชา มีธุระอะไร" ครูชัยถามสวนกลับไป สายตาเขาจ้องมองณัฐนิชาราวกับเธอทำความผิดร้ายแรงเข้า ณัฐนิชาเป็นหัวหน้าห้องของชลดา แม้จะตัวเล็กที่สุดของห้องแต่เรื่องฝีปากและความฉลาดของเธอไม่เป็นสองรองใคร เธอเป็นคนมีความรับผิดชอบ ขยันและอดทน รูปร่างของเธอเล็กกว่าเพื่อนในวัยเดียวกันมาก หากคนที่ไม่รู้จักกันจริงๆอาจจะนึกว่าเธอเรียนอยู่ ป.3 ก็ได้ และเพราะถูกล้อเรื่องส่วนสูงบ่อยๆ เธอจึงฝึกตนเองให้มีความรับผิดชอบสูงเพื่อใครๆจะไม่ได้ว่าเธอว่า"เด็ก"อีกต่อไป จะเรียกว่า "ใจ ม.4 หี ป.3" ก็คงไม่ผิดนัก "ชลดาล่ะคะครู...เมื่อกี้เห็นเดินเข้ามาในนี้" ณัฐนิชายิงคำถามกลับ "เอ่อ..." ครูชัยกำลังหาข้อแก้ตัวอยู่พอดี ชลดาก็โผล่พรวดขึ้นมาจากใต้โต๊ะครูชัย "เจ๊ปลา...เข้าไปทำอะไรในนั้นอ่ะ" เพื่อนตัวดีรีบตั้งข้อสงสัยทันทีตามแบบฉบับนักเรียนห้องหนึ่ง "อ๋อ...พอดีเราช่วยครูชัยหาปากกาน่ะ...มันหล่นลงไปตรงซอก ครูชัยล้วงไม่ถึงเลยให้เราช่วยหยิบให้ นี่ไง" ชลดาหยิบปากกาด้ามนึงที่เธอบังเอิญเจอเข้าพอดีขึ้นมาโชว์เป็นหลักฐาน ครูชัยรู้สึกทึ่งกับความสามารถในการแก้สถานการณ์ของชลดาจนเกือบลืมบทของตัวเอง จนกระทั่งชลดาเหลือบตามามองเขา "อ๋อ...เออ ใช่ๆ ครูขอให้ชลดาช่วยเองแหละ ครูแก่แล้ว...ก้มเก็บลำบาก" ครูชัยให้ข้อมูลเสริม สายตาของณัฐนิชายังไม่คลายความสงสัย "เจ๊แน๊พมีไรล่ะ" ชลดารีบถามตัดบท "อ๋อ...งานกลุ่มภาษาไทยที่ต้องส่งวันนี้อ่ะ..." ณัฐนิชาเข้าเรื่องของตนเองได้ซักที "อ๋อ...เสร็จแล้ว อยู่ในกระเป๋านี่ไง" ชลดาละสายตาจากเพื่อนของเธอมามองครูชัย แต่กลับถูกครูชัยทำหน้าเซ็งๆใส่ อ่านความรู้สึกได้ประมาณว่า *แม่ง...เซ็งชิบ กำลังสนุกเลย* ชลดาได้แต่ยิ้มให้ครูชัยแบบขำๆ "งั้นเอาไปดูที่ห้องดีกว่า...งั้นหนูไปแล้วนะครูชัย" ชลดาวางปากกาที่หมึกหมดแล้วบนโต๊ะครูชัย เก็บกระเป๋าและสัมภาระของเธอเดินตามเพื่อนซี้ไป ทิ้งให้ครูชัยอารมณ์ค้างไปตามระเบียบ

วันนี้ครูชัยมีสอนเพียง 2 คาบ ช่วงเช้าเก้าโมงยี่สิบสอนห้องชลดาส่วนช่วงบ่ายคาบสุดท้ายสอนห้องวิภาวี ระหว่างที่สอนคาบเช้า ขณะที่ปล่อยให้นักเรียนทำงานกลุ่มอยู่นั้น ครูชัยก็แอบชำเลืองมองชลดาหลายครั้ง สังเกตพฤติกรรมของเธอด้วยความสนใจเป็นพิเศษ ยิ่งมองมองก็ยิ่งเสียดายที่ช่วงเช้าเขาไม่ได้ปลดปล่อยความใคร่ในตัวเอง คิดได้ดังนั้นเขาจึงต้องหาทางระบาย ครูชัยหันไปมองณัฐนิชาหัวหน้าห้องตัวแสบที่เข้ามาขัดจังหวะความสุขของเขา มองไปมองมาณัฐนิชาเองก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร ผิวพรรณก็ขาวผ่องแบบเด็กมีฐานะ ดวงตากลมโตเข้ากับใบหน้าขาวใสของเธอ เป็นเด็กขยันมีความรับผิดชอบ จะเสียก็แต่คำพูดคำจาที่ออกจะเกินกว่าวัยกับสัดส่วนร่างกายที่ไม่เข้ากับบุคลิกของเธอเท่านั้น เมื่อครูชัยกำหนดเป้าหมายของเขาแล้ว สิ่งที่เขาต้องการเป็นอย่างสุดท้ายก็คือเส้นผมของเธอ แต่เนื่องจากณัฐนิชาเป็นเด็กค่อนข้างระมัดระวัง การแต่งตัวของเธอจึงค่อนข้างเนี๊ยบ เส้นผมทุกเส้นถูกมัดเรียงชิดติดกันด้วยยางรัดผมสีชมพูของเธอทำให้โอกาสที่จะได้มานั้นยากมาก ครูชัยยิ่งรอก็ยิ่งหงุดหงิด เขาจึงตรงเข้าไปในกลุ่มของณัฐนิชา แน่นอนชลดาก็อยู่ในกลุ่มนี้ด้วย ครูชัยแกล้งทำเป็นดูผลงานของกลุ่มพอสบโอกาสก็กระตุกเส้นผมเส้นหนึ่งออกมาจากหัวของณัฐนิชาจนได้ "โอ๊ย!ครู" เสียงณัฐนิชาร้องเพราะถูกดึงผม "อ้าว...ขอโทษๆ" ครูชัยรีบขอโทษขอโพย ณัฐนิชามองครูชัยแบบเซ็งๆ แล้วก็หันกลับไปทำงานต่อ แต่ครูชัยไม่สนใจ เพราะตอนนี้เขาได้เส้นผมของณัฐนิชามาไว้ในครอบครองแล้ว ครูชัยเก็บเส้นผมใส่กระเป๋าเสื้อแล้วสอนจนจบคาบเรียนนั้น

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:40: PM »
ครูชัยมีเวลาอีกนานกว่าจะได้สอนอีกที เมื่อปล่อยเด็กทุกคนกลับห้องแล้วครูชัยไม่รอช้ารีบนำเส้นผมของณัฐนิชามาพันเข้ากับตุ๊กตาตัวโปรดทันที เหตุที่ครูชัยชอบตุ๊กตาตัวนี้มากก็เพราะเมื่อนำเส้นผมของใครไปพันเข้ากับตุ๊กตา มันก็จะกลายร่างเป็นเจ้าของเส้นผมคนนั้น และถึงแม้จะเล็กกว่าตัวจริงถึง 10 เท่าแต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่เขาจะใช้ประโยชน์จากมัน เพราะตุ๊กตาตัวนี้เองเขาจึงมีโอกาสร่วมรักกับนักเรียนคนโปรดของเขาคนแล้วคนเล่า ชนิดที่เมียของเขาที่เคยอยู่กินกันมา 3 ปีเทียบไม่ติด และเด็กสาวคนล่าสุดที่เขาได้พรากพรหมจรรย์ไปก็คือน้องโฟกัส นางเอกตัวน้อยจากหนังเรื่อง "แฟนฉัน" นั่นเอง ตุ๊กตาสีขาวซีดบัดนี้เปลี่ยนร่างเป็นณัฐนิชาที่กำลังเดินไปเดินมาอย่างไม่รู้ชะตากรรมว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

"เจ๊ปลา...วันศุกร์แข่งกี่โมงอ่ะ" ณัฐนิชาเอ่ยถามขณะเดินทางกลับห้องเรียน "อ๋อ...ไม่รู้สิ เห็นครูเค้าว่าครึ่งวันเช้าอ่ะ" ชลดาตอบเพื่อนของเธอ ณัฐนิชาพยักหน้าในเชิงรับทราบ "อืม งั้นก็ไม่ได้เรียนช่วงเช้าเลยสิ" "ก็งั้นแหละ...อดเรียนภาษาอังกฤษเลย" ชลดาทำหน้าเบื่อๆ "โหย...ดีแล้ว ภาษาอังกฤษน่าเบื่อจะตาย" ณัฐนิชาโต้แย้ง "แหม...ครูกิ๊บสอนสนุกออก" "สอนสนุกอย่างเดียวก็ดีดิ...นี่เล่นสั่งงานให้ทำทุกวันเลย...จะท่วมหัวตายอยู่แล้ว" ณัฐนิชาแสดงท่าทางประกอบการพูดทำเอาชลดาอดหัวเราะไม่ได้ "แล้วการบ้านอังกฤษวันนี้เสร็จมั๊ยล่ะ...จะเรียนคาบต่อไปนี้แล้วนะ" ชลดาถามด้วยความเป็นห่วง "เสร็จสิ...เดี๋ยวเจ๊ปลาไปก่อนนะ เราจะเข้าห้องน้ำแป็บนึง" ณัฐนิชาลาเพื่อนซี้ก่อนจะแยกตัวเข้าห้องน้ำไป

ภายในห้องน้ำนักเรียนหญิง ณัฐนิชาปิดประตูห้องน้ำ ล็อคกลอน จากนั้นเธอก็ถกกระโปรงยาวครึ่งหน้าแข้งของเธอขึ้น ล้วงเอากางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวลายหมีพูห์ลงมากองที่หัวเข่า พอนั่งลงบนโถส้วมพร้อมที่จะปลดทุกข์แล้ว น้ำฉี่สีเหลืองใสก็ไหลรินออกมาจากรอยแยกกลางหว่างขาของเธอ เสียงน้ำเสียดสีกับกลีบเนื้อที่ขวางทางออกของปัสสาวะของเธอแหวกความเงียบสงบภายในห้อง ณัฐนิชาหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขที่ทุกข์ของเธอกำลังถูกปลดปล่อย แต่ยังไม่ทันที่เธอจะฉี่เสร็จจู่ๆก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้นกับเธอ ณัฐนิชาบังคับขาตัวเองไม่ได้ เหมือนกับมีใครพยายามดัดมันให้ตั้งตรง เธอทั้งงงและตกใจแต่ก็พยายามควบคุมสติไม่ส่งเสียงร้อง พยายามกดขาตัวเองให้นั่งลงอีกครั้งรวมทั้งพยายามกลั้นฉี่ที่ยังไหลออกมาเรื่อยๆด้วย แต่ไม่เป็นผล ณัฐนิชาจึงได้แต่ยืนขาสั่นปล่อยให้ฉี่ของเธอไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ มีแต่มือของเธอเท่านั้นที่ยังควบคุมได้ เธอใช้มันรวบกระโปรงเอาไว้ไม่ให้ต้องเปียกไปด้วยอีกตัว ฉี่ของเธอบางส่วนพุ่งไปชนขอบประตูห้องน้ำ บางส่วนไหลตามโคนขาลงไปถึงถุงเท้าของเธอ แต่ส่วนใหญ่จะไหลตกลงมาโดนกางเกงในที่กองอยู่ที่หัวเข่าของเธอ จนกระทั่งหยดน้ำสีเหลืองเม็ดสุดท้ายไหลออกจากร่องวิ่งไปตามโคนขาขาวๆของเธอไปหยุดอยู่ที่ข้อเท้าเปลี่ยนสีขาวของถุงเท้าให้เหลืองไปด้วยสีปัสสาวะของเธอ ณัฐนิชาจึงเริ่มควบคุมขาของตัวเองได้อีกครั้ง เธอทั้งตกใจและสับสน แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นเธอต้องรีบแก้ไขสถานการณ์นี้โดยเร็ว เธอเป็นหัวหน้าห้องแล้วคาบต่อไปก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว แต่จะออกไปในสภาพเช่นนี้ก็คงไม่ได้ ณัฐนิชารวบรวมสติค่อยๆหาทางแก้ไข แต่ภายในห้องน้ำไม่มีสายยางหรือก๊อกน้ำเลย จะมีก็แต่กลิ่นฉี่ของเธอที่ฟุ้งตลบอบอวนไปทั้งห้อง เธอคงต้องนั่งรอจนกว่านักเรียนจะเข้าห้องเรียนกันหมดซะก่อนค่อยออกไปเอาสายยางจากด้านนอก ขืนมีใครรู้เรื่องนี้เข้า ต่อให้อธิบายอย่างไรเธอก็ไม่พ้นต้องถูกหัวเราะเยาะเอาแน่ๆ สภาพของเธอตอนนี้ดูไม่ได้เลย ระหว่างที่รอณัฐนิชาถอดกางเกงในของเธอออกมาบิดให้แห้งที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยิ่งเห็นกางเกงในของเธอในสภาพนี้ก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกว่าตัวเองนั้นยัง"เด็ก"แค่ไหน ในที่สุดเสียงออดเข้าเรียนก็ดังแว่วมา เธอรอให้เสียงนักเรียนเงียบหายไปจึงสวมกางเกงในที่ยังชุ่มไปด้วยฉี่ของเธอเองค่อยๆแง้มประตูออกมา ในที่สุดเธอก็เห็นสายยางวางกองอยู่ที่ใกล้กับทางเข้าห้องน้ำหญิง เธอค่อยๆเดินเข้าไปหา แต่ก่อนที่จะได้หยิบมันเธอก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นครูชัยยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ถึงจะเป็นเรื่องแปลกแต่เธอไม่มีเวลาสงสัยหรือไต่ถาม "ทำอะไรอยู่...ณัฐนิชา ทำไมไม่เข้าเรียน" ครูชัยกลับเป็นฝ่ายถามต้อนเธอให้จนมุม "เอ่อ...คือว่า" เธอพยายามหาข้อแก้ตัว แต่ครูชัยก็เดินเข้าใกล้เธอเรื่อยๆ "หืม...นี่ณัฐนิ..." "หว่าย...ครูชัย! เบาๆสิคะ" ณัฐนิชารีบห้ามครูชัยเพราะรู้ว่าครูกำลังจะพูดอะไร กลิ่นฉี่ของเธอที่ฟุ้งไปทั้งห้อง รวมกับสภาพของเธอในตอนนี้ ใครๆก็ต้องคิดว่าเธอฉี่ราดแน่ๆ "ครู...อย่าบอกใครนะคะ หนูไม่อยากให้เพื่อนรู้" น้ำเสียงแห่งความมั่นใจหายไปทันที่เมื่อเธอตกอยู่ในสภาพนี้ "งั้น...ไปที่ห้องครูดีกว่า อยู่ตรงนี้เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้าอีก" ครูชัยเสนอทางเลือกที่เธอจำต้องยอมทำตาม ทั้งคู่เดินจากห้องน้ำหญิงไปทิ้งให้กลิ่นฉี่ของเธอตลบอบอวนอยู่อย่างนั้น

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการณ์ที่ครูชัยได้วางเอาไว้ ครูชัยเป็นคนบังคับให้ณัฐนิชาต้องยืนฉี่เองโดยการใช้ตุ๊กตาตัวโปรดของเขาดัดขาของณัฐนิชาให้ยืนขึ้นระหว่างปลดทุกข์ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อแก้แค้นที่ณัฐนิชามาขัดขวางความสุขของเขานั่นเอง ครูชัยแกล้งณัฐนิชาจนสาสมหนำใจแล้ว แต่แผนขั้นต่อไปครูชัยเตรียมไว้ก็เพื่อสนองความใคร่ของเขานั่นเอง ครูชัยพาณัฐนิชาเข้ามาในห้องงานไม้ซึ่งน้อยคนนักที่จะเดินผ่านไปมาในช่วงเวลาเรียนแบบนี้ ครูชัยเชิญณัฐนิชานั่งแต่เธอยังคงยืนก้มหน้าก้มตาอยู่ "อ้าว...เป็นอะไรไปล่ะ ทำไมไม่นั่ง" ครูชัยซักณัฐนิชา เธอมองหน้าครูชัยด้วยความอาย "คือ...กางเกงในหนูเปียกน่ะค่ะ นั่งไม่ได้" ตอบเสร็จหัวหน้าคนเก่งก็ก้มหน้าลงไปอีกทำให้ไม่เห็นสีหน้าครูชัยที่ยิ้มด้วยความสะใจ ครูชัยเดินตรงเข้าไปหาณัฐนิชา "งั้นก็ถอดออกสิ...จะได้นั่งได้" ครูชัยเอามือล้วงเข้าไปในกระโปรงลูกศิษย์โดยไม่ถามความเห็นคว้าเอากางเกงในสีขาวปนเหลืองของเธอลง กว่าที่ณัฐนิชาจะได้ทันโต้แย้งอะไร มันก็ลงไปกองที่เท้าของเธอแล้ว "ว้าย!ครู..." ณัฐนิชาเผลอร้อง พอนึกขึ้นได้เธอก็เงียบเสียงลง "ดูสิ...แฉะไปหมดเลย โตจนป่านนี้แล้วยังจะฉี่ราดอีก"

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:41: PM »
ครูชัยตอกย้ำปมด้อยของหัวหน้าห้องหนึ่ง ใบหน้าขาวๆเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด "ไม่ใช่นะคะครู..." ณัฐนิชานึกขึ้นได้ว่าถึงอธิบายไปครูชัยก็คงไม่เชื่อ เธอจึงได้แต่นิ่งเงียบต่อไป ยืนดูครูชัยค่อยๆถอดรองเท้าและถุงเท้าของเธอออกราวกับว่าเธอเป็นเด็กอนุบาล ณ ตอนนี้ท่อนเนื้อของครูชัยแข็งไปทั้งลำแล้ว แต่เขาต้องแสร้งทำเป็นไม่สนใจเธอไปก่อนเพื่อให้เธอตายใจ ครูชัยหยิบกางเกงในและถุงเท้าของเธอไปซักที่อ่างล้างอุปกรณ์ในห้องของเขา ณัฐนิชาได้แต่นั่งมองครูชัยซักถุงเท้าและกางเกงในของตนด้วยความละอาย ความจริงเธอซักก็เองได้ แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าครูชัย เธอไม่ควรจะโต้แย้งใดๆเพราะถ้าครูชัยไม่พอใจขึ้นมา ความลับของเธออาจได้รู้กันทั่วโรงเรียนแน่ๆ เมื่อครูชัยซักเสร็จแล้วเขาก็นำผลงานของลูกศิษย์ตัวน้อยไปตากไว้กับขอบหน้าต่างห้องงานไม้ จากนั้นก็หันมาหาเธออีกครั้ง "แล้วนี่...ล้างขารึยังน่ะ" ณัฐนิชาส่ายหัว "งั้นมาหาครูนี่" ครูชัยกวักมือเรียก ใจณัฐนิชาเต้นถี่รัวทั้งกลัวทั้งอายแต่ก็ยอมลุกขึ้นเดินไปหาครูชัยอย่างช้าๆ มือทั้งสองของเธอกำแน่นเหยียดตึงอยู่ด้านหน้าเช่นเดียวกับเวลาที่เธอทำผิดเรื่องอื่นๆที่ร้ายแรง เมื่อเดินมาถึงตรงหน้าครูชัย เขาก็เอามือสอดเข้าใต้รักแร้เธอยกขึ้น น้ำหนัก 26 กิโลของเธอถูกครูชัยยกได้อย่างสบายไปนั่งอยู่กับขอบอ่างล้างอุปกรณ์ "เอ่อ...ครูขา..." ณัฐนิชารวบรวมกำลังใจครั้งสุดท้ายเอ่ยปากขึ้นมาจนได้ "มีอะไร" ครูชัยพูดพลางเปิดก๊อกน้ำล้างเท้าให้เธอ น้ำเสียงดุๆของเขาชวนให้ณัฐนิชารู้สึกได้ว่าตนทำให้ครูชัยต้องลำบาก "เปล่าค่ะ...ไม่มีอะไร" จู่ๆณัฐนิชาก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะห้ามปรามครูชัย เธอกลับเริ่มกล้าพอที่จะจ้องมองครูชัยปรนนิบัติเธอ สัมผัสมือของครูชัยที่นวดถูฝ่าเท้าเธอให้ความรู้สึกประหลาดที่เธอไม่รังเกียจ เมื่อเห็นลูกศิษย์ไม่ตอบโต้เช่นนี้ครูชัยก็แอบหัวเราะอย่างมีชัยในใจคนเดียว เขาเริ่มล้างส่วนหน้าแข้งแล้วก็ไล่ขึ้นไปถึงหัวเข่า หัวใจณัฐนิชาเต้นถี่ขึ้นทุกทีที่มือครูชัยเลื่อนสูงขึ้น ความรู้สึกประหลาดเปลี่ยนไปเป็นความเสียว เธอต้องคอยร่นกระโปรงขึ้นช้าๆตามจังหวะการล้างของเขาและต้องระวังไม่ให้ครูชัยเห็นของลับของเธอด้วย ตอนนี้มือของครูชัยเลื่อนมาจนถึงครึ่งน่องของลูกศิษย์สาวแล้ว ครูชัยเองก็เสียวไม่แพ้ณัฐนิชาเช่นเดียวกัน โคนขาขาวๆของเธอเนียนนุ่มมากจนเขาต้องแกล้งทำเป็นนวดถูซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่นานทีเดียว "ถกกระโปรงขึ้นสิแน๊พ" ครูชัยสั่งเธอเมื่อเขาถูมาจนสุดโคนขาแล้ว เหลือเพียงตำแหน่งที่กระโปรงและมือของเธอกุมอยู่ ณัฐนิชามองหน้าครูชัย แม้เธอจะไม่อยากขัดใจครูชัยแต่เธอก็ไม่อยากอายมากไปกว่านี้ เธอส่งสายตาขอความเห็นใจจากครูชัย แต่ครูชัยกลับไม่เห็นใจเธอเลยแม้แต่น้อย "เร็วๆเข้า ไม่ต้องอายน่า ของแค่นี้... ทีฉี่ราดละไม่อาย" คำพูดของเขาทำให้ณัฐนิชารู้สึกผิดยิ่งขึ้นไปอีก เธอไม่มีทางเลือกค่อยๆยกมือและกระโปรงด่านสุดท้ายที่ปิดประตูเสียวของเธอขึ้นช้าๆ ในที่สุดสิ่งที่ครูชัยเฝ้ารอก็เผยให้เห็นต่อหน้าเขา เนินสวาทเกลี้ยงเกลาขาวผ่องไม่มีขนซักเส้นให้รำคาญตา กลีบเนื้อหลบซ่อนอยู่ภายในอย่างมิดชิด ลักษณะไม่ต่างจากเด็กอนุบาลซักเท่าไหร่ สีหน้าภายนอกของเขานั้นเรียบเฉยแต่ในใจนั้นโลดเต้นยินดีกับสิ่งที่ได้เห็น ตั้งแต่ครูชัยเปิดบริสุทธิ์นักเรียนของเขามาก็เห็นของณัฐนิชานี่แหละที่เล็กกว่าใครเพื่อน แม้แต่ขนาดของธนชพรรณ รุ่นน้องป.5 ก็ดูจะใหญ่กว่าเธอเสียอีก หากได้เอาณัฐนิชาอีกคนคงได้ความรู้สึกเสียวซ่านไม่น้อยทีเดียว แค่คิดท่อนเนื้อของเขาก็มีปฏิกิริยาตอบสนองแล้ว ครูชัยวักน้ำรดร่องเพศของณัฐนิชา น้ำเย็นๆกระทบจุดรวมประสาทของเธอทำให้ถอนหายใจด้วยความเสียว จากนั้นครูชัยก็เริ่มถูจุดซ่อนเร้นเร้าอารมณ์ของเธอจนกระเจิดกระเจิง ณัฐนิชาหลับตาข่มความเสียว มือที่รวบกระโปรงไว้เธอกำมันจนยับไม่มีชิ้นดี ขาเธอตอบสนองด้วยการหนีบแขนครูชัยเป็นระยะๆ ครูชัยยิ่งได้ใจ ถูร่องเพศลูกศิษย์ขึ้นลงอย่างไร้ความปราณี ณัฐนิชาแอ่นตัวด้วยความเสียวที่ทวีขึ้นทุกๆขณะ น้ำเสียวเธอเริ่มไหลออกมาเชื้อเชิญให้นิ้วของครูชัยเข้าสำรวจร่างกายเธอ ครูชัยไม่ปฏิเสธดันนิ้วของเขาจมหายลงไปในร่องเสียวนั้นเรื่อยๆ น่าแปลกที่ขนาดภายนอกของเธอดูเล็กมากแต่กลับรับนิ้วชี้และนิ้วกลางของเขาได้สบายๆเหมือนๆกับเด็ก ป.6 คนอื่นๆ ระหว่างทางที่นิ้วสอดเข้าไปก็ถูกตอดต้อนรับเป็นอย่างดี ณัฐนิชาเริ่มครางออกมาอย่างอดใจไม่ไหว กับความรู้สึกแรกของนิ้วที่แหวกความเป็นหญิงของเธอเข้าไป "อาาาา....ครูขา...อย่า..." ณัฐนิชารู้สึกว่าตัวเองน่ารังเกียจที่มีอารมณ์ร่วมไปกับนิ้วของครูชัย เธอไม่อยากทนอยู่ในสภาพที่น่าอายอย่างนี้ต่อไป แต่เธอจำต้องทน "ไม่ทำอย่างนี้แล้วจะสะอาดได้ยังไง" ครูชัยกระซิบข้างหูลูกศิษย์ที่บัดนีเอาแต่ครางจนจับใจความไม่ได้ "อื้อออ..." ณัฐนิชาหดตัวจนเกร็งส่งสัญญาณให้ครูชัยรู้ว่าเขาต้องทำอย่างไร ครูชัยกระหน่ำซอยนิ้วของเขาเข้าออกไม่ยั้ง หวังจะส่งเธอขึ้นสวรรค์ไปให้สูงที่สุด น้ำเสียวพุ่งสวนทางออกมาจำนวนไม่น้อยไหลท่วมมือครูชัย ณัฐนิชาหายใจหอบแฮกด้วยความเหนื่อยอ่อนหลังจากกลับจากสวรรค์แล้วโดยมีครูชัยโอบกอดเธอไว้อย่างอ่อนโยน

ณัฐนิชาลืมตาขึ้นมองครูชัย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกลับคืนมายิ่งทำให้เธอรู้สึกแย่ยิ่งขึ้น แต่เธอก็เข้มแข็งพอที่จะไม่ร้องไห้ ไม่แสดงอาการใดๆ เมื่อได้ลำดับเหตุการณ์อีกครั้งณัฐนิชาก็มั่นใจว่าครูชัยจงใจจะสำเร็จความใคร่ให้เธอ "มองอะไรล่ะครู" ณัฐนิชาทำเสียงแข็งขู่ครูชัยไว้ก่อน "มองหัวหน้าห้องคนเก่งของครูน่ะสิ" นั่นถือเป็นคำชมแต่ณัฐนิชายังไม่เข้าใจความหมายของมัน สีหน้าเธอดูงงๆกับคำตอบของครูชัย "ก็เมื่อกี้แน๊พพิสูจน์ให้ครูเห็นแล้วว่าแน็พไม่ใช่เด็กน่ะสิ" ณัฐนิชาทำตาโตมองครูชัยสีหน้าเธอดูสดชื่นขึ้นเพราะได้คำชมที่เข้าใจง่ายกว่า อีกทั้งเป็นคำชมที่เธอรอคอยมาตลอดชีวิต "เมื่อกี้แน๊พทำเอาครูไข่แข็งเลยรู้รึเปล่า" ครูชัยสารภาพไปตามตรงทำเอาณัฐนิชาอายจนหน้าแดงแต่ก็ยิ้มอย่างภูมิใจ หากเธอรู้ว่าช่วยตัวเองแล้วจะแสดงความเป็นผู้ใหญ่ได้ เธอคงทำตั้งแต่อยู่ ป.3 แล้ว "หนูโตแล้วจริงๆใช่มั๊ยคะครู" ณัฐนิชาถามย้ำให้แน่ใจว่าฟังไม่ผิด "จริงสิ...เมื่อกี้ตอดนิ้วครูซะเกือบหักแน่ะ" ลูกศิษย์คนเก่งหัวเราะชอบใจ "เวอร์น่าครู" ณัฐนิชาโต้กลับใบหน้าเธอยังแดงๆอยู่เลย "อ้าว...ไม่เชื่อมาลองดูอีกทีสิ" พูดจบครูชัยก็คว้ากระโปรงเธอจะเปิดขึ้น แต่ณัฐนิชาสะบัดหลุดเสียก่อน "ฮิๆๆ ไม่เอาแล้วครู เดี๋ยวหนูต้องเข้าเรียน" เธออยู่กับครูชัยจนเกือบจะหมดคาบสามอยู่แล้ว ณัฐนิชารีบคว้าถุงเท้าไปใส่ ส่วนกางเกงในครูชัยให้ความเห็นว่ายังไม่แห้ง ซึ่งเธอก็ต้องยอมรับแต่โดยดี "ไว้ตอนเที่ยงมาเอาละกันนะ" ครูชัยเสริม "แล้วครูอย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้นะ" ณัฐนิชาหันมาย้ำกับครูชัยก่อนจะเดินออกจากห้องไป

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:41: PM »
### ตอนที่ 15 ใครดีใครได้ ###

ช่วงก่อนเที่ยงของวันจันทร์ที่สามในการมาเป็นครูสอนงานไม้ ครูชัยกำลังทำงานไม้ชิ้นหนึ่งเพื่อเป็นอุปกรณ์การสอนของเขาในสัปดาห์นี้ อีกทั้งเพื่อฆ่าเวลาในการรอนักเรียนของเขาที่ยังอยู่ในระหว่างการเรียนคาบที่ 4 ในตอนนี้ครูชัยมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับนักเรียนหลายคน จนเขาเดาไม่ถูกเลยว่าเที่ยงนี้ใครจะมาหาเขาเป็นคนแรก

วิภาวี...เด็กผู้หญิงคนแรกที่สอนให้เขารู้ประสบการณ์อันสุดวิเศษในการร่วมรักกับเด็กประถม เธอชอบครูชัยมากเพราะนอกจากเขาจะช่วยเก็บความลับที่เธอแอบช่วยตัวเองในโรงเรียนไม่ให้ใครรู้แล้ว ครูชัยยังช่วยวิภาวีปลดปล่อยอารมณ์เพศของเธอด้วยการร่วมรักกับเธอ แต่หลังจากนั้นเมื่อครูชัยมีเด็กผู้หญิงต่างชั้นต่างห้องเข้ามาหาบ่อยๆ ความรู้สึกหึงหวงของวิภาวีก็แสดงออกอย่างชัดเจน ครูชัยรู้ดีว่าหากเธอมีเวลาก็คงรีบแจ้นมาคอยกีดกันครูชัยในทันที

ธนชพรรณ...เด็กนักเรียน ป.5 หน้าตาน่ารักและเรียบร้อย เธอไม่ค่อยพูดคุยกับใครยกเว้นเพื่อนสนิท หลังจากที่ครูชัยรู้ความลับของเธอที่แอบไปฉี่ข้างแปลงเกษตรแทนที่จะใช้ห้องน้ำ เขาก็ทำโทษเธอโดยการอัดดุ้นไม้เรียวของเขาเข้าร่องเพศลูกศิษย์จนสำเร็จไปหนึ่งที แม้เธอจะไม่สบายไป 2 วัน แต่รอยยิ้มของเธอก่อนที่จะจากกันทำให้ครูชัยเชื่อว่าเธอจะกลับมาหาเขาอีก ครูชัยยังไม่รู้ว่าเธอกลับมาเรียนหรือยัง ได้แต่หวังว่าความลับระหว่างเขากับธนชพรรณจะไม่รู้ไปถึงหูแม่ของเธอเข้าซะก่อน

เย็นฤทัย...เด็กสาวเจ้าเสน่ห์ ความประพฤติและกิริยามารยาทอันเรียบร้อย คำพูดคำจาที่อ่อนหวาน ใบหน้าและผิวพรรณที่ขาวสวยตามแบบฉบับเด็กสาวเชื้อสายจีน ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก จึงไม่แปลกที่ครูชัยจะจ้องหาโอกาสพิชิตใจเธอและเขาก็ทำสำเร็จเสียด้วย ครูชัยยิงประตูเย็นฤทัยไปถึง 2 นัดภายในวันเดียว ความรู้สึกที่ครูชัยได้รับขณะร่วมรักกับเธอทำเอาเขาเผลอบอกรักเย็นฤทัยไปอย่างยั้งใจไว้ไม่อยู่ เธอเป็นคนรักสงบไม่ชอบหาเรื่องใครและไม่อยากให้ใครมีเรื่อง อาจจะหวังยากซักหน่อยที่จะให้เย็นฤทัยมาหาเขาในช่วงเวลานี้ แต่ครูชัยก็ยังตั้งตารอคอยเธออยู่เช่นกัน

ชลดา...นักกีฬาว่ายน้ำความหวังของโรงเรียน ดีกรีเป็นถึงแชมป์ประจำจังหวัดมา 2 ปีซ้อน ปีนี้เธอก็ตั้งเป้าจะเป็นที่หนึ่งให้ได้อีกครั้ง และจากวันที่ครูชัยและชลดาได้เจอกัน 2 ต่อ 2 เป็นครั้งแรก ครูชัยก็ได้ให้ความลับกับเธอเพื่อให้เธอว่ายน้ำได้เก่งยิ่งขึ้น ชลดาจำเป็นต้องกลับมาหาครูชัยอีกอย่างแน่นอน เพราะเมื่อเช้าที่ผ่านมาเธอก็มาหาครูชัยแต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการก็มีเพื่อนซี้ของเธอเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน ครูชัยยังไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอมากนัก แต่ครูชัยเชื่อว่าอีกไม่นานเขาคงยิ่งประตูเธอตีตื้นเพื่อนร่วมชั้นอย่างเย็นฤทัยและวิภาวีได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

ณัฐนิชา...เพื่อนซี้ของชลดาอีกทั้งเป็นหัวหน้าห้องที่นิสัยใหญ่เกินตัว รูปร่างเธอถึงจะเล็กแต่ฝีปากช่างพูดและความรับผิดชอบต่อหน้าที่อย่างดี เสริมให้เธอมีอำนาจเหนือเพื่อนๆในห้องหนึ่งซึ่งเป็นแหล่งรวมนักเรียนมากความสามารถต่างๆได้ ครูชัยกำความลับของณัฐนิชาเอาไว้ ความลับที่หากใครรู้เข้าความเชื่อถือในฐานะหัวหน้าห้องของเธอคงหมดไปทันที นอกจากนี้ครูชัยยังแอบเก็บชั้นในของเธอไว้เป็นตัวประกันอีกด้วย ถึงยังไงณัฐนิชาก็ต้องกลับมาหาเขาอีกอย่างแน่นอน และเมื่อถึงตอนนั้นเขาอาจได้ลองเสียวกับนักเรียนที่ตัวเล็กที่สุดที่เขาปกครองอยู่ก็เป็นได้

"นี่...แน๊พ คาบสามเธอหายไปไหนมาอ่ะ ครูกิ๊บถามหาด้วย" ชลดาถามเพื่อนซี้ของเธอขณะรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันอยู่ "อ๋อ...เราท้องเสียน่ะ นั่งนานไปหน่อย" ณัฐนิชาตอบปนขำกลบเกลื่อนความจริง "ครูกิ๊บว่าอะไรรึเปล่าล่ะ" หัวหน้าคนเก่งถามเพื่อนซี้ "เปล่า...แค่ถามถึงเฉยๆ การบ้านเธอเราก็ส่งให้ครูกิ๊บแล้ว...ไม่มีปัญหา" ชลดาอธิบายให้เพื่อนของเธอเลิกกังวลใจ "ขอบใจนะ" ทั้งคู่ก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารของตนต่อไป ซักพักทั้งคู่ก็เรียกชื่ออีกฝ่ายเกือบจะพร้อมๆกัน "เจ๊ปลา/แน๊พ" ทั้งสองคนสะดุ้งเล็กน้อยแต่หลังจากนั้นก็ขำกับความบังเอิญนี้ "แน๊พมีอะไรจะพูดเหรอ" ชลดาให้เกียรติห้องหน้าห้องเริ่มพูดก่อน "เปล่าหรอก...คือเรานึกขึ้นได้ว่าลืมของไว้ที่ห้องงานไม้อ่ะ" ณัฐนิชาพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนลืมของเล็กๆน้อยๆ แต่ในใจเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ "เดี๋ยวกินข้าวเสร็จเราจะไปหาดูซะหน่อย เผื่อครูชัยเก็บไว้ให้" ชลดาตกใจเล็กน้อย เธอเองก็อยากจะแอบแว่บไปหาครูชัยเหมือนกัน ทั้งคู่เป็นเพื่อนซี้ ไปไหนไปด้วยกันตลอดแต่คราวนี้คงต้องตัวใครตัวมันแล้ว "ก็ดี...เดี๋ยวเราว่าจะเข้าห้องสมุดอยู่พอดี งั้นเรารออยู่ที่ห้องสมุดนะ" ชลดารีบเปลี่ยนแผนกลบเกลื่อนความตั้งใจแท้จริงของตน ห้องสมุดอยู่คนละฟากกับห้องของครูชัยเลย ระหว่างที่ณัฐนิชากลับมาหาเธอที่ห้องสมุด ชลดาคงมีเวลาอยู่กับครูชัยเพียงพอที่เธอจะเอา"ยา"จากครูชัยได้ "อืม...ได้" ณัฐนิชาตอบตกลง ทั้งคู่รีบกินข้าวเร็วกว่าทุกทีที่เคยจนหมด เมื่อเก็บจานเสร็จแล้วต่างก็แยกย้ายกันไปตามที่ตกลงกันไว้

ขณะเดียวกัน เย็นฤทัยกำลังต่อคิวซื้อของอยู่ในโรงอาหาร "น้ำฝน...ซื้ออะไรอ่ะ" เกตนิภาที่ต่อแถวเธออยู่ด้านหลังเอ่ยถามขึ้นมา ""ก็ครูชัยน่ะสิ...วานให้เรามาช่วยซื้อนมกับขนมปังไปให้ ออกมาซื้อเองก็ได้แต่ชอบใช้นักเรียน แย่จริงๆ" เย็นฤทัยบ่นให้เพื่อนต่างห้องของเธอฟัง แต่ในใจเธอยิ่งกว่าโลดเต้นยินดี เย็นฤทัยรู้ดีว่าครูชัยจะให้รางวัลอะไรกับเธอที่ช่วยซื้อของกินไปให้เขา "แล้วเกตล่ะ...ซื้ออะไร" เย็นฤทัยผลัดเป็นฝ่ายถามบ้าง "อ๋อ...ก็อนุพงษ์เค้าอยากกินลูกชิ้นทอดน่ะ เราก็เลยจะมาซื้อน้ำไปกินด้วยกัน" เย็นฤทัยยังไม่หายทึ่งกับความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปของทั้ง 2 คน หันมายิ้มให้เกตนิภาอย่างมีความสุขราวกับเป็นเรื่องของตนเอง "จริงเหรอ" จากนั้นก็หันไปซื้อนมกับขนมปังที่ครูชัยสั่งไว้เพราถึงคิวของเธอพอดี หลังซื้อเสร็จเย็นฤทัยยังแอบชำเลืองมองคู่รักคู่ใหม่ที่กำลังกินไปคุยไปในโรงอาหารอย่างสนุกสนาน ในโลกนี้คงไม่มีอะไรให้ความสุขเย็นฤทัยมากไปกว่าการได้เห็นผู้คนรักกัน ไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันอีกแล้ว...เอ๊ะ!มีอีกอย่างที่ทำให้เธอมีความสุขมากกว่านี้นี่นา ว่าแล้วเย็นฤทัยก็หันหลังให้ทั้งคู่ เดินตรงไปยังห้องงานไม้ที่ซึ่งสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขมากกว่านี้รอคอยอยู่

ฝ่ายวิภาวี เธอกำลังถูกครูอุษณีษ์เรียกพบอยู่ "วิภาวี วันนี้เธอคุยเล่นในชั่วโมงครูอีกแล้วนะ ครูเตือนแล้วใช่มั๊ยว่าให้ตั้งใจเรียน..." แล้วประโยคอื่นๆก็ตามมาอีกมากมาย วิภาวีไม่ได้สนใจจะฟังเลยแม้แต่น้อย ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำเป็นรับฟังครูจอมบ่นของเธออย่างเถียงไม่ได้ วิภาวีได้แต่รอเวลาว่าเมื่อไหร่ครูอุษณีษ์จะเทศน์จบซักที กว่าที่ครูสอนสังคมจอมโหดจะพูดจบก็เกือบเที่ยงครึ่งแล้ว เธอเดินออกมาจากห้องพักครูด้วยความเซ็งสุดชีวิต สาวน้อยจอมซนคิดวิธีแก้เซ็งแบบอื่นไม่ออกจริงๆ เธอเดินทางตรงไปยังห้องงานไม้ทันที

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:42: PM »
ที่ห้องงานไม้เป้าหมายของเด็กนักเรียนทั้งหลาย ณัฐนิชามาถึงก่อน เธอชะโงกหน้าเข้ามาในห้องแต่ก็ไม่พบครูชัย เธอเดินเข้ามาในห้องพลางมองไปยังหน้าต่างบานที่ครูชัยเอากางเกงในของเธอไปตาก แต่มันไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว ณัฐนิชาเริ่มเป็นกังวลมากขึ้น -ครูชัยไปไหนหว่า- ณัฐนิชาได้แต่คิดในใจ พลางเดินหาลิงของเธอที่ครูชัยอาจเผลอทำตกหรือเก็บไว้ที่ไหนซักแห่งแต่หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ ในที่สุดเย็นฤทัยที่ซื้อของเสร็จก็เข้ามาพอดี "อ้าว!แน๊พ...มาทำไรอ่ะ หาไรอยู่เหรอ" ด้วยความมีมนุษย์สัมพันธ์ดี เย็นฤทัยชิงถามเพื่อนร่วมชั้นก่อน ณัฐนิชาสะดุ้งเฮือกหันหลังมามองหน้าเย็นฤทัย "อ๋อ...ป...เปล่า พอดีเราลืมของไว้น่ะ แต่หาไม่เจอ" "เราช่วยหามั๊ย" เย็นฤทัยอาสาช่วยตามนิสัยของเธอ "มะ..ไม่เป็นไร สงสัยเราคงทำหายที่อื่นอ่ะ งั้นเดี๋ยวเราไปหาที่อื่นต่อละกันนะ" ณัฐนิชาตัดใจเดินออกจากห้องครูชัยไปทั้งๆที่ยังไม่ได้ลิงคืน ลมที่พัดผ่านกระโปรงเธอเข้าไปเย็นวาบราวกับจะหยอกล้อเธอที่ไม่ได้กางเกงในคืน -เดี๋ยวค่อยกลับมาเอาก็ได้...ครูชัยนะครูชัย- ณัฐนิชาตัดพ้อครูชัยในใจแล้วก็เดินจากไป ฝ่ายเย็นฤทัยเมื่อเห็นณัฐนิชาออกจากห้องไปแล้ว เธอก็เอานมกับขนมปังที่ครูชัยฝากซื้อวางไว้บนโต๊ะ แล้วก็นั่งรอครูชัย -ไปไหนของเค้านะ- เย็นฤทัยคิดไปมองซ้ายมองขวาไป จนกระทั่งวิภาวีเดินทางมาถึง ทันทีที่วิภาวีเห็นเย็นฤทัยแรงหึงก็เริ่มแผลงฤทธิ์ "เย็นฤทัย...มาทำไรอ่ะ"น้ำเสียงเธออกจะดุๆทีเดียว แต่เย็นฤทัยคราวนี้เธอมีข้ออ้างที่ดีกว่า "ครูชัยฝากเราซื้อนมกะขนมเนี่ยะ...ไม่รู้ไปไหนของเค้า" พอพูดจบเธอก็ชี้หลักฐานบนโต๊ะครูชัย "แล้ววิภาวีล่ะ...มาทำอะไร" เย็นฤทัยเป็นฝ่ายย้อนถามบ้าง "อ๋อ...เอ่อ เปล่า แค่ผ่านมาเฉยๆ เห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวก็เลยถาม" คำตอบของวิภาวีมัดตัวเองให้หมดโอกาสอยู่ในห้องครูชัย "อืม" เย็นฤทัยตอบรับเพื่อนเธอสั้นๆ แล้วก็นั่งรอครูชัยต่อไป วิภาวีจึงจำต้องเดินจากห้องครูชัยไปอย่างหงุดหงิด พอดีกับจังหวะที่ชลดาเดินสวนทางมาพอดี "อ้าว...น้ำฝน มาหาครูชัยเหรอ" ชลดาเห็นเย็นฤทัยก่อนจึงเป็นฝ่ายเริ่มถาม "อ๋อ...ครูชัยฝากเราซื้อของน่ะ" ชลดาพยักหน้าแล้วชิงพูดต่อ "แล้วครูชัยไปไหนล่ะ" เย็นฤทัยได้แต่ส่ายหน้า "ไม่รู้สิ...เนี่ยะ เราเข้ามาก็ไม่เห็นแล้ว เจ๊ปลามีธุระกะครูชัยเหรอ" เย็นฤทัยถามสวนชลดากลับไปบ้าง "อ๋อ...คือเรากะจะถามเรื่องงานที่ครูชัยสั่งให้ทำน่ะ" ไหวพริบของชลดาสร้างข้อแก้ต่างขึ้นมาได้ทันทีทั้งๆที่ไม่ได้เตรียมตัวมา ทั้งคู่นั่งรอครูชัยกันต่อไป ต่างฝ่ายต่างได้แต่คิดว่า ครูชัยของเขาหายไปไหนกันแน่...

ณ เวลาเดียวกันนั้นเอง ครูชัยกำลังขลุกอยู่กับศิษย์โปรดของเขาอีกคน "เอ้า...เร็ว ตอนนี้ไม่มีคนแล้ว ขอครูดูหน่อยว่าแผลหายรึยัง" ครูชัยพูด เด็กสาวถกกระโปรงขึ้นเหนือเอวรูดกางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวลงถึงเข่าแล้วยืนรอคำสั่งต่อไปของครูชัยอย่างว่าง่าย ครูชัยจับสะโพกเธอดึงเข้าใกล้ตัวเขายิ่งขึ้น จนหน้าของเขาห่างจากสะดือเด็กสาวไม่ถึงครึ่งเมตร ครูชัยจ้องมองของสงวนเธออย่างไม่ละสายตา แต่เพราะแสงค่อนข้างสลัวครูชัยจึงไม่เห็นรายละเอียดของมันมากนัก "มานั่งตักครูดีกว่า จะได้ดูถนัดๆหน่อย" ครูชัยออกคำสั่งใหม่กับเธอ จับเด็กสาวหันหลังแล้วอุ้มเธอนั่งตักเขา รูดกางเกงในเธอลงไปกองกับพื้นแล้วจับขาเธอแยกออกจากกันคร่อมขาของเขาไว้ "น่ารักจริงๆเลย คนเก่งของครู" ครูชัยชมเธอพลางหอมแก้มเป็นรางวัลให้กับความน่ารักของเธอ เด็กสาวยิ้มมุมปากตามสไตล์ที่เธอชอบทำ มือครูชัยที่ลูบวนหน้าท้องเธออยู่ค่อยๆวนเลื่อนลงไปหาเนินสวาทของเด็กสาวอย่างช้าๆ จนกระทั่งไปสัมผัสโดนปุ่มกระสันของเธอเข้า "อึ๊ย!" เสียงเด็กสาวครางลอดริมฝีปากเธออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทันทีที่ความรู้สึกเสียวแล่นมาถึง ขาของเธอกระตุกเล็กน้อยราวกับถูกไฟช๊อต "ชู่วววว อย่าส่งเสียงดังสิจ๊ะ...เดี๋ยวข้างนอกก็รู้หมดว่าน้องอิ๊บอยู่ในนี้" ครูชัยห้ามปรามลูกศิษย์คนโปรดเมื่อเธอส่งเสียงครางออกมา

ย้อนอดีตไปอีกซักหน่อยเวลาเที่ยงๆโดยประมาณ ขณะที่ครูชัยกำลังทำงานไม้เพลินๆอยู่ก็เหลือบไปเห็นเย็นฤทัยกำลังเดินผ่านหน้าห้องพอดี "น้ำฝน" ครูชัยรีบเรียกเธอทันทีก่อนที่โอกาสจะหลุดลอยไป เย็นฤทัยหันมามองครูชัยสีหน้าของเธอกึ่งยิ้มกึ่งบึ้งตึงเดาอารมณ์ไม่ถูก "มีอะไรคะครูชัย" เย็นฤทัยเดินเข้ามาในห้องแต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้เพื่อความปลอดภัย "อะไรกัน...ทำอย่างกับครูเป็นฆาตกรโรคจิตอย่างงั้นแหละ...เข้ามาใกล้ๆก็ได้" เย็นฤทัยเกือบเผลอยิ้ม ทำท่าเดินเข้าหาครูชัยแบบประชด -โรคจิตน่ะใช่แน่- เย็นฤทัยคิดในใจ "คือครูทำงานอยู่น่ะ...ไม่มีเวลาไปกินข้าวเลย เย็นฤทัยช่วยไปซื้อให้ครูทีสิ" "ค่ะ" นิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่นของเธอแผลงฤทธิ์ตอบไปแบบอัตโนมัติ กะว่าจะปฏิเสธแต่ก็หลุดปากไปแล้ว ครูชัยยิ้มเล็กๆกับท่าทางของเธอ "เงินอยู่ในลิ้นชักแน่ะ...เอานมกับขนมปังนะ...ร้านป้าเสื้อสีแดงๆน่ะ บอกว่าของครูชัย ป้าเค้ารู้" ครูชัยสั่งเป็นชุดแต่พอจะมองภาพออก เย็นฤทัยพยักหน้าทำความเข้าใจ "ซื้อเสร็จเดี๋ยวครูให้รางวัล" พูดเสร็จครูชัยก็ยักคิ้วให้เธออย่างคนเจ้าเล่ห์ชวนให้เธอรู้ว่ารางวัลคืออะไร เย็นฤทัยแกล้งแหย่ครูชัย "โห...งั้นไม่ซื้อให้ดีกว่า" ครูชัยมองหน้าเย็นฤทัยแบบเซ็งๆ "อ๋อ...ไม่ซื้อ แสดงว่าจะเอารางวัลตอนนี้เลยใช่มั๊ย" ว่าแล้วก็ทำท่าเดินตรงเข้าหาเธอ "ว๊าย! ครูชัยอ่ะ...ฮิๆๆ" เย็นฤทัยพอคว้าเงินได้ก็รีบกระโดดออกจากห้องงานไม้ประหนึ่งว่าพ้นเขตอันตรายแล้ว รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเธอไม่ต้องสงสัยเลยว่าเต็มใจช่วยครูชัยแค่ไหน ครูชัยเห็นดังนั้นก็อดยิ้มตอบเธอไม่ได้ ได้แต่มองตามก้นของเธอจนเธอหายลับเข้าไปในโรงอาหาร

ครูชัยหันกลับมาทำงานของตนอีกซักพัก กะว่าจะเตรียมให้รางวัลเย็นฤทัยซักหน่อยก็หันไปเห็นธนชพรรณยืนอยู่หน้าประตู ดวงตากลมโตของเธอจ้องครูชัยเหมือนกับต้องการอะไรซักอย่างแต่เธอไม่พูด ครูชัยจึงต้องเป็นฝ่ายถามเสียเอง "อ้าว...น้องอิ๊บ หายป่วยแล้วเหรอ เข้ามานั่งก่อนสิ" ครูชัยทักทาย ในใจเต็มไปด้วยความยินดีที่เขาได้เจอลูกศิษย์สุดน่ารักคนนี้อีกครั้ง ถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ธนชพรรณยิ้มเล็กๆก่อนเดินเข้ามานั่งเก้าอี้ที่ครูชัยเชิญเธอนั่ง "ไม่สบายเป็นอะไรล่ะเรา" ครูชัยถามไปล้างมือไป "ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ" ในที่สุดก็มีเสียงตอบจากลูกศิษย์โปรด "เหรอ...เพราะครูรึเปล่า ครูขอโทษนะ" ธนชพรรณส่ายหัวเล่นเอาครูชัยสับสนไปเลยว่าหมายความว่าไง ระหว่าง "ไม่ใช่เพราะครูหรอกค่ะ" หรือ "ไม่เป็นไรค่ะ" หรือ "ไม่ยกโทษให้ค่ะ" อย่างไหนกันแน่ ครูชัยล้างมือเสร็จก็มานั่งยองๆตรงหน้าลูกศิษย์ "แล้วตรงนั้นยังเจ็บอยู่รึเปล่า" สิ้นคำพูดครูชัยสายตาทั้ง 2 คนมองตรงไปยังจุดหมายเดียวกัน ธนชพรรณส่ายหัวตอบครูชัยเมื่อเห็นเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตา "ขอครูดูให้แน่ใจหน่อยสิ" น้ำเสียงทะเล้นของเขาบอกให้ธนชพรรณรู้ว่าครูชัยคงไม่คิดจะดูอย่างเดียวแน่ๆ มือครูชัยจับชายกระโปรงเธอดึงขึ้นแต่ก็ถูกมือน้อยๆรั้งเอาไว้ซะก่อน "ไม่เอาค่ะครู หนูอาย...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" ครูชัยมองหน้าธนชพรรณราวกับจะบ่นว่า -แหม...แค่นี้ต้องทำเป็นอายด้วย- ครูชัยยืนขึ้นจับมือเธอไว้ "งั้น...ตามครูมา" ครูชัยจูงมือลูกศิษย์ออกจากห้องงานไม้ไป...

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:42: PM »
กลับมายังสถานการณ์ปัจจุบันในห้องน้ำชายของโรงเรียน ครูชัยกำลังตรวจร่างกายธนชพรรณด้วยวิธีของเขา "เจ็บมั๊ย น้องอิ๊บ" ครูชัยถามไปบี้ติ่งแตดของเธอไปอย่างแผ่วเบา ธนชพรรณพยายามเม้มปากไม่ส่งเสียงร้องเพราะกลัวคนข้างนอกจะรู้ เธอส่ายหัวแทนคำตอบครูชัย "ถ้าเจ็บเมื่อไหร่ก็บอกครูนะ" ธนชพรรณพยักหน้าตอบรับ ครูชัยได้โอกาสจึงเปิดเกมบุกทันที มือซ้ายที่หยอกล้อติ่งเสียวอยู่ก็ถูไถร่องเสียวลูกศิษย์ไม่หยุด มือขวาก็ดันเข้าไปภายในเสื้อนักเรียนเธอควานหาปุ่มเสียวอีก 2 ปุ่มที่หน้าอกเธอ ส่วนปากนั้นก็ไซร้ซอกคอเธอจนธนชพรรณหดตัวเกร็งด้วยความเสียว บิดไปบิดมาบนตักของครูชัยแต่กลับไม่มีเสียงร้องออกจากปากเธอเลยซักแอะเดียว น้ำเสียวระลอกใหม่เริ่มไหลบ่ามาอีกครั้งเป็นสัญญานให้ครูชัยรู้ว่าลูกศิษย์พึงพอใจสัมผัสของเขาเพียงใด การได้เล่นเสียวในห้องน้ำเช่นนี้ยิ่งปลุกอารมณ์ครูชัยให้เร้าร้อนยิ่งขึ้น จนครูชัยทนไม่ไหวจำต้องงัดเอามังกรของเขาออกมาสูดอากาศภายนอก ธนชพรรณแทนที่จะตกใจที่เห็นสิ่งที่เคยทำเธอเจ็บมาแล้ว เธอกลับเหม่อมองมันราวกับเจอเพื่อนที่จากกันมานาน ท่อนเสียวของครูชัยโผล่ขึ้นกลางหว่างขาธนชพรรณพอดีราวกับว่าเป็นท่อนเสียวของเธอเอง ความคิดนี้ชวนให้ธนชพรรณเสียวซ่านยิ่งขึ้น น้ำเสียวธนชพรรณจึงไหลออกมาชวนให้นิ้วครูชัยเข้าสำรวจภายในซึ่งครูชัยก็ไม่ปฏิเสธ สอดนิ้วกลางและนิ้วชี้เข้าร่องเสียวที่ท่อนเอ็นของเขาเคยทะลวงผ่านมาแล้ว ธนชพรรณดิ้นด้วยความเสียวระคนความอึดอัด ครูชัยรู้สึกได้ว่าร่องเสียวของลูกศิษย์มีพัฒนาการที่ดีขึ้นมันตอดนิ้วของเขาอย่างมีจังหวะและไม่รู้สึกคับแน่นเหมือนครั้งก่อน น้ำเมือกเด็กสาวบางส่วนไหลลงไปชะโลมท่อนเนื้อครูชัยที่ผงกหัวตีร่องเสียวเธอเบาๆด้วย เมื่อครูชัยเห็นทุกอย่างพร้อมแล้วเช่นนี้ เขาก็ไม่รอช้าจับธนชพรรณพลิกกลับมาหาเขา ครูชัยดึงตัวธนชพรรณเข้ากอด หน้าอกของทั้งคู่ชนกัน มือครูชัยลูบไปทั่วแผ่นหลังเธอสร้างความเคลิบเคลิ้มให้เด็กสาวยิ่งนัก "ครูจะทำโทษน้องอิ๊บที่แอบเข้ามาในห้องน้ำชายล่ะนะ" ครูชัยพูดทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนดึงธนชพรรณเข้ามาเอง เด็กสาวไม่พูดอะไรปล่อยให้ครูชัยยกตัวเธอขึ้น มือของเธอจับบ่าครูชัยอย่างรู้งาน ท่อนเสียวจ่อหน้าปากทางเข้ารอลูกศิษย์คนโปรดเป็นฝ่ายเริ่ม "คราวนี้ไม่เจ็บมากหรอกคนเก่ง ค่อยๆกดลงเรื่อยๆนะ" ครูชัยให้กำลังใจธนชพรรณ เธอเริ่มมีความกล้ามากขึ้นค่อยๆกดตัวลงตามคำสั่งครูชัยไม่มีขัดขืน หัวมังกรค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าสู่ร่องเสียวน้อยๆอย่างช้าๆ ธนชพรรณหลับตาปี๋ด้วยความเสียวซ่านสุดบรรยาย มันไม่เจ็บมากเท่าคราวแรกก็จริงแต่ก็ยังเจ็บอยู่ดี ความเสียวที่ได้รับตอบกลับมาทำให้ธนชพรรณกล้าลุยต่อไป "ยอดมากเลย...คนเก่งของครู" ครูชัยชมลูกศิษย์คนโปรดที่กำลังบำบัดความใคร่ในตัวเขาให้อย่างเต็มใจ เธอกดตัวเธอเองลงไปอีกหวังจะให้ครูชัยพอใจที่สุด ร่องเสียวเธอก็ขมิบตอดการมาเยือนอีกครั้งของครูชัยไม่มีหยุด จนกระทั่งมังกรยักษ์ได้ทะลวงผ่านถ้ำเสียวเข้าไปจนหมดลำ "ดีมาก...คราวนี้ยกก้นขึ้นลงช้าๆอย่าให้หลุดนะ" ธนชพรรณพยักหน้าเข้าใจ เพราะเธอเคยโดนครูชัยทำมาแล้วเธอจำได้ดี ร่องเสียวที่คับแน่นเคลื่อนไหวขึ้นลงกระทำชำเราท่อนเสียวครูชัยช้าๆ สร้างความเสียวซ่านอันมหาศาลให้ครูสอนงานไม้ของเธอ "สุดยอด...อาาา น้องอิ๊บ...คนเก่งของครู" ครูชัยกระซิบชมเธอข้างหูแล้วก็ก้มลงหอมซอกคอเด็กสาวซ้ายทีขวาทีเป็นรางวัล ธนชพรรณเสียวแทบจะขาดใจ ทั้งความเจ็บแล้วความเสียววิ่งเข้ามาพร้อมๆกัน น้ำตาเริ่มไหลอาบ 2 พวงแก้มแต่ครูชัยไม่ได้เห็นเพราะมัวแต่ให้รางวัลลูกศิษย์อยู่ และแล้วจู่ๆธนชพรรณก็เพิ่มความถี่ในการขย่มครูชัยขึ้น ครูชัยรู้ดีว่าธนชพรรณกำลังถึงจุดไหน เขาเองก็ใกล้ความรู้สึกนั้นแล้วเช่นเดียวกัน ต่างฝ่ายต่างเพิ่มความเสียวให้แก่กันผลัดกันจูบผลัดกันหอมจนทั้งคู่ขึ้นสวรรค์พร้อมกัน เป็นความรู้สึกที่ทั้งคู่ยากจะลืมเลือนจริงๆ ทั้ง 2 คนนั่งพักเหนื่อยโดยทิ้งผลงานของพวกเขาค้างไว้อย่างนั้น

2-3 นาทีต่อมา ธนชพรรณก็เงยหน้าขึ้นมองครูชัย เขาก็ก้มลงมาสบตาเธอเช่นกัน "เหนื่อยมั๊ยคนเก่ง" ครูชัยเอ่ยถาม ธนชพรรณพยักหน้าตอบ "แล้วสนุกมั๊ย" ธนชพรรณนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเธอไม่ตอบ ได้แต่ยิ้มมุมปากบอกครูชัยเป็นนัยๆ ครูชัยหอมแก้มเธออีกครั้งเพราะทนกับพฤติกรรมน่ารักของเธอไม่ไหว จากนั้นทั้งคู่ก็ลุกขึ้นแต่งตัวให้เหมือนปกติที่สุด ครูชัยชะโงกหน้าออกมานอกห้องน้ำไม่เห็นมีใคร จึงพาธนชพรรณออกมาจากห้องน้ำได้โดยไม่มีใครสงสัย "แล้วมาให้ครูทำโทษอีกนะ" ครูชัยพูดไล่หลังธนชพรรณที่เดินจากไป

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:43: PM »
### ตอนที่ 16 ความลับแตก ###

เวลาเกือบบ่ายของวันจันทร์ ครูชัยครูสอนงานไม้ของโรงเรียนสหศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพกำลังเดินกลับไปยังห้องทำงานของเขา ครูชัยเข้าไปก็พบว่านมและขนมปังที่เขาฝากนักเรียนคนหนึ่งซื้อนั้นวางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขาแล้ว ครูชัยไม่เห็นนักเรียนคนที่เขาฝากซื้อซึ่งก็ควรจะเป็นอย่างนั้น เพราะใกล้เวลาที่นักเรียนจะต้องเข้าเรียนช่วงบ่ายเต็มทีแล้ว แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่นิดๆที่ไม่ได้เจอลูกศิษย์คนโปรดแต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้เขาเพิ่งเล่นเสียวกับนักเรียนอีกคนอยู่พอดี ครูชัยนั่งเก้าอี้แล้วลงมือกินขนมปังที่ลูกศิษย์สุดน่ารักซื้อมาให้ด้วยใจ เสียงเพลงเข้าเรียนดังขึ้น นักเรียนทุกคนต่างวิ่งกรูกันไปเข้าแถวที่หน้าชั้นเรียนของตน ระหว่างนั้นครูชัยก็นำตุ๊กตาตัวหนึ่งขึ้นมาตั้งบนโต๊ะ หยิบแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่งออกมาเปิด ในแฟ้มนั้นมีเส้นผมจำนวนมากติดอยู่ ครูชัยดึงเส้นผมที่ติดป้าย"เย็นฤทัย"มาพันรอบตุ๊กตา ในไม่ช้าตุ๊กตาผ้าขาวซีดตัวนั้นก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นเย็นฤทัย เด็กสาวเจ้าเสน่ห์ที่เป็นคนซื้อขนมและนมมาให้เขานั้นเอง ตุ๊กตานั้นนอกจากจะกลายร่างเป็นเย็นฤทัยโดยมีรายละเอียดทุกอย่างครบถ้วนแล้ว มันยังแสดงอากัปกิริยาเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิตเลยทีเดียว ปากครูชัยเคี้ยวขนมปังอย่างเอร็ดอร่อยส่วนตาของเขาจ้องมองตุ๊กตาเย็นฤทัยยืนเข้าแถวหน้าชั้นเรียนของเธอ การได้มองลูกศิษย์ตัวน้อยโดยไม่ต้องกลัวใครจะเห็นนั้นกระตุ้นอารมณ์ใคร่ให้ครูชัยได้ไม่น้อยเลยทีเดียว เย็นฤทัยเป็นนักเรียนชั้นป.6/5 หน้าตาเธอน่ารัก เป็นเด็กดีมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง เป็นขวัญใจของใครๆหลายคน และด้วยตุ๊กตาตัวนี้เย็นฤทัยจึงถูกครูชัยเปิดบริสุทธิ์เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมชั้นของเธอและเด็กรุ่นน้องอีกคน และแน่นอนครูชัยไม่ได้หยุดความต้องการไว้แค่นั้น เขายังมีเด็กสาวหน้าตาน่ารักๆจ่อคิวรอให้เขาเชือดอีกหลายคนทีเดียว ช่วงบ่ายของวันนี้ครูชัยเหลืองานสอนนักเรียนอีกห้อง เป็นคาบเรียนสุดท้ายด้วย เขาเปลี่ยนเส้นผมที่ใช้พันรอบตุ๊กตาดูนักเรียนที่เขาหมายมั่นจะฟันให้ได้ทีละคนๆ จนกระทั่งใกล้เวลาที่เขาจะสอนแล้วก็เก็บของลุกไปเตรียมอุปกรณ์ที่จะใช้สอน

เวลาเรียนของคาบที่ 6 หมดลง คนที่รีบวิ่งมาที่ห้องของครูชัยไม่ใช่ใครอื่น เธอคือหัวหน้าห้อง 6/1 ที่เป็นศูนย์รวมความเป็นเลิศด้านต่างๆนั่นเอง "ครู!" เสียงเธอสั้นๆห้วนๆ ใครฟังก็รู้ว่าโมโหอะไรสักอย่างอยู่ "ว่าไง...แน๊พ" ครูชัยตอบกลับแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว "เอาคืนมาเร็วๆ" ณัฐนิชาทุบโต๊ะทำงานของครูชัยดังปึง สายตาจ้องครูชัยอย่างเอาเรื่อง "เอาอะไร?" ครูชัยตั้งคำถามเดียวกับที่ใช้ถามเย็นฤทัยครั้งก่อน "ก็ลิงของหนูน่ะสิ...เอาคืนมาเร็วๆ" ณัฐนิชาตอบเข้าประเด็นอย่างไม่อาย "อ๋อ...หึๆๆ อยู่โน้นไง" ครูชัยชี้ทางให้ณัฐนิชาดู และแล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อลิงสีขาวลายหมีพูห์ที่เธอต้องการตอนนี้ถูกจับห้อยต่องแต่งอยู่บนต้นไม้ใหญ่หลังห้องงานไม้ "นี่ครู...ทำไมเอาไปแขวนไว้บนนั้นเล่าปัดโธ่" ณัฐนิชาอายจนหน้าแดงรีบวิ่งไปที่เกิดเหตุโดยไม่สนเสียงครูชัยที่ไล่ตามหลังเธอไป "อ้าว...ไม่เอาไปแขวนอย่างนั้นแล้วจะแห้งได้ไงล่ะ" ที่หลังห้องงานไม้นี้ครูชัยเคยใช้ร่วมรักกับเย็นฤทัยมาแล้ว การเห็นลูกศิษย์ที่น่ารักอย่างณัฐนิชาเข้ามาในที่เกิดเหตุด้วยอีกคนชวนให้ครูชัยหวนคิดถึงความหลัง ครูชัยเดินตามเธอไปอย่างไม่รีบร้อน เมื่อไปถึงก็เห็นณัฐนิชาพยายามปีนต้นไม้เพื่อเก็บกางเกงในของเธอลงมา กระโปรงของเธอพริ้วไหวไปมาจนครูชัยเห็นก้นงามงอนที่ซ่อนอยู่ภายในหลายครั้งทีเดียว ครูชัยแขวนกางเกงในของลูกศิษย์ตัวน้อยเอาไว้ค่อนข้างสูง เด็กสาวตัวเล็กๆอย่างเธอไม่มีทางปีนขึ้นไปเก็บได้อย่างแน่นอน "ครู!" ณัฐนิชาหันมาเล่นงานครูชัยแทน "เอาลงมาเดี๋ยวนี้นะ" น้ำเสียงเธอดูมีอำนาจมากหากพูดกับเพื่อนของเธอ แต่สำหรับครูชัยแล้วมันไม่ทำให้เขากลัวเลยซักนิด ครูชัยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเสนอข้อแม้สุดโหดให้เธอ "หอมแก้มครูทีนึงสิ...แล้วครูจะเก็บให้" ณัฐนิชาโกรธจนหน้าแดง เธอยกมือขึ้นเหมือนจะชี้หน้าด่าครูชัยแต่ก็เก็บอาการเอาไว้ได้ซะก่อน "หนูไม่ใช่เด็กๆแล้วนะครู" ข้อแก้ตัวนี้ยิ่งต้อนเธอจนมุมยิ่งขึ้น "อ๋อ...เหรอ ว่าแต่เด็กคนไหนกันน้า...ที่ฉี่ราดจนครูต้องเอากางเกงในมาตากให้เนี่ยะ" ณัฐนิชานิ่งเงียบไป น้ำเสียงเธออ่อนลงเมื่อรู้ว่าไม้แข็งใช้ไม่ได้ผล "แต่...ครูชัยบอกว่าหนูโตแล้วไม่ใช่เหรอคะ" ครูชัยยิ้มนั่งลงยองๆตรงหน้าณัฐนิชา สายตาทั้งคู่ประสานกันก่อนที่ครูชัยจะเปลี่ยนข้อเสนอใหม่ "งั้น...เปลี่ยนเป็นจูบแทนละกัน" ข้อเสนอใหม่โหดยิ่งกว่าเดิมจนณัฐนิชารู้สึกเสียดายที่ไม่ตอบตกลงไปซะให้หมดเรื่อง "เอ่อ...คือ" เธอเริ่มทำอ้ำๆอึ้งๆ "ว่าไง...เอามั๊ย" ครูชัยเร่งเร้า ณัฐนิชาเริ่มยืนกระสับกระส่าย เธอหันไปมองกางเกงในของเธออีกครั้งเผื่อว่าจะหาวิธีอื่นเอามันลงมาได้ แต่เธอไม่มีเวลาแล้ว หากหมดเวลาพักอาจมีใครมาเห็นเข้าก็ได้ "ทำอย่างอื่นไม่ได้เหรอครู..." เสียงเด็กสาวเริ่มอ่อยลงเรื่อยๆราวกับขอความเห็นใจ "อ๋อ...ครูรู้แล้ว แน๊พจูบแบบผู้ใหญ่ไม่เป็นล่ะสิ" โดนท้าทายซึ่งๆหน้าแบบนี้ไม่ใช่วิสัยของเด็กห้อง 6/1 ที่จะยอมง่ายๆ "ใครบอกล่ะครู...ทำไมจะไม่เป็น" ณัฐนิชาตอบโต้ไปโดยอัตโนมัติ ชลดาเพื่อนของเธอก็โดนครูชัยท้าจนต้องเสียท่าไปแล้วเหมือนกัน "งั้น...ก็ทำให้ครูดูหน่อยสิ" เปรียบกระดานหมากรุกก็เหมือนเธอโดนรุกฆาตแล้วในตอนนี้ ณัฐนิชาไม่มีทางเลือก จำต้องยอมจูบครูชัยทั้งๆที่เธอเองก็ไม่เคยทำมาก่อน

ครูชัยเลือกทำเลด้านหลังต้นไม้ใหญ่ต้นในสุดที่ปลอดจากสายตาผู้คน เขานั่งลงกับพื้นหลังพิงต้นไม้ขาเหยียดยาวเงยหน้ามองณัฐนิชาที่เอาแต่กำมือของตัวเองยืนแข็งทื่ออยู่ "เป็นอะไร...ไม่อยากได้กางเกงในคืนแล้วเหรอ?" ครูชัยเอ่ยถาม ณัฐนิชาได้สติค่อยๆเดินเข้าหาครูชัย การจะจูบครูชัยให้สะดวกในลักษณะเช่นนี้มีแต่ต้องนั่งคุกเข่าเอาขาของเธอคร่อมขาของครูชัยไว้เท่านั้น มือของณัฐนิชาวางลงบนไหล่ทั้ง 2 ของครูชัย สัมผัสมือนิ่มๆของเด็กสาวทำเอาเป้ากางเกงของครูชัยโป่งขึ้นเป็นลำ ณัฐนิชาก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนั้นแต่เธอทำเป็นไม่สนใจ เมื่อจัดท่านั่งเสร็จแล้ว ใบหน้าของทั้งคู่ก็อยู่ในระดับเดียวกันและห่างกันไม่ถึงคืบ ณัฐนิชาเลื่อนใบหน้าแดงๆของเธอเข้าใกล้ครูชัยเรื่อยๆจนกระทั่งริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกัน ยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้ซึมซับรสจูบของหัวหน้าห้องคนเก่ง เธอก็ทำท่าจะลุกซะแล้ว ครูชัยรีบเอามือโอบเอวเธอรั้งไว้ไม่ให้ลุกขึ้น "เดี๋ยวซี่...เสร็จแล้วเหรอเนี่ยะ" ครูชัยถามแบบเซ็งๆ โกงอะไรก็โกงได้แต่เรื่องแบบนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาด "ก็ใช่ดิครู...จะให้เอาไงเล่า" ณัฐนิชาเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน "นี่มันไม่เรียกจูบแล้ว...มันเรียก เอาปากประกบกัน เฉยๆ" ครูชัยอธิบาย "ไม่รู้ล่ะ...จะเรียกยังไงก็ช่าง เอากางเกงในหนูลงมาได้แล้ว" ครูชัยเริ่มมีโมโห ดึงตัวณัฐนิชาเข้าไปกอดจนหน้าอกชนกัน ก่อนที่ณัฐนิชาจะทันได้โต้แย้งอะไร ครูชัยก็สอนวิธีจูบของจริงให้เธอจนพูดไม่ออก ปากครูชัยบี้บดริมฝีปากช่างเจรจาของณัฐนิชาจนเสียงพูดของเธอดังอู้อี้ๆฟังไม่รู้เรื่อง มือที่ยังคงวางอยู่บนไหล่ของครูชัยพยายามดันสุดชีวิต แต่ขนาดเย็นฤทัยหรือวิภาวีที่มีแรงเยอะกว่าเธอก็ยังดิ้นไม่หลุดเลย ณัฐนิชาจึงได้แต่ดิ้นไปดิ้นมาในอ้อมอกของครูชัย เปล่าให้เขาลูบคลำเรือนร่างที่ยังไม่สมบูรณ์ของเธออย่างง่ายดาย มือของครูชัยที่โอบกอดโอบรัดณัฐนิชาอยู่นั้นก็ผลัดกันทำหน้าที่ล้วงคลำอย่างเป็นจังหวะ บ้างก็ลูบวนบนแผ่นหลัง บ้างก็เลื่อนลงไปกุมแก้มก้นนิ่มๆทั้ง 2 ข้าง ในที่สุดความเสียวซ่านที่เพิ่มขึ้น ประกอบกับเรี่ยวแรงที่ใช้ดิ้นค่อยๆหมดไป ณัฐนิชาจึงเริ่มสงบลงและไม่มีทีท่าจะขัดขืนครูชัยอีก ครูชัยปล่อยปากที่ประกบกันอยู่ออก ณัฐนิชาลืมตาขึ้นมองหน้าครูชัยเหมือนคนเล่นกีฬามาเหนื่อยๆ "จูบแบบผู้ใหญ่มันต้องอย่างงี้...เข้าใจ๊?" ครูชัยสรุปให้ฟัง "เข้าใจแล้วครู...ปล่อยหนูก่อนสิ" เสียงณัฐนิชาออดอ้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่นั่นก็ไม่ทำให้ครูชัยใจอ่อนลงได้ "ยังไม่ปล่อย...ยังจูบไม่เสร็จเลย จะให้ปล่อยได้ไง" ณัฐนิชาทำหน้างอใส่ครูชัย "โถ่...ครู เอากางเกงในหนูลงมาก่อนเหอะ เดี๋ยวค่อยจูบทีหลังก็ได้...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" ดูท่าทางณัฐนิชาจะกลัวคนมาเห็นกางเกงในของเธอมากกว่ากลัวคนมาเห็นเธอจูบครูชัยเสียอีก ครูชัยเริ่มใจอ่อน "อืม...งั้นก็ได้" ครูชัยเอื้อมมือขึ้นไปคว้ากางเกงในของเด็กสาวลงมาจนได้ ทันทีที่ณัฐนิชาได้โอกาส เธอรีบคว้าลิงของเธอมาไว้กับมือ "อิๆๆ...ขอบคุณค่ะครู" ว่าแล้วก็รีบวิ่งหนีกระโปรงปลิวจนเกือบเห็นก้น ครูชัยคว้าตัวเธอไว้ไม่ทันรู้สึกเสียท่าอย่างแรง ก่อนณัฐนิชาจะวิ่งหายลับไปเธอยังกลับมาแลบลิ้นใส่ครูชัยอีกต่างหาก "แบร่...ครูชัยจอมลามก" สิ้นเสียงเธอก็ขึ้นตึกหายลับไปพร้อมกับกางเกงในตัวเก่งของเธอ ทิ้งให้ครูชัยได้แต่เคียดแค้นตัวเองที่โดนเด็กหลอก การจะเคี้ยวเด็กห้อง 6/1 ท่าทางจะไม่ใช่หมูๆซะแล้ว ครูชัยเดินกลับเข้าห้องงานไม้ทั้งๆที่อารมณ์ค้างอยู่อย่างงั้น

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #15 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:43: PM »
คาบสุดท้ายของวันจันทร์เป็นคิวของนักเรียนห้องป.6/6 วิภาวีเด็กสาวจอมแก่นที่ครูชัยสำเร็จโทษเธอเป็นคนแรกก็อยู่ในห้องนี้ด้วย เด็กนักเรียนเดินเข้าแถวมาอย่างเป็นระเบียบไปนั่งประจำโต๊ะกลุ่มของตัวเอง จะมีไม่ปกติอยู่คนหนึ่ง "ครูชัย..." เสียงวิภาวีเรียกเขาทันทีที่หัวเธอโผล่พ้นขอบประตูมาเห็นเขา "เมื่อเที่ยงไปไหนมา...หนูมาหาไม่เห็นเจอเลย" เด็กสาวเล่นถามแบบไม่เกรงใจเพื่อร่วมห้องที่รอจะเรียนอยู่ "เอ่อ...เดี๋ยวค่อยคุยได้มั๊ย...ตอนนี้เรียนก่อน" ครูชัยฝืนตอบปัดๆไปเพราะต้องทำหน้าที่ครูและไม่อยากให้นักเรียนคนอื่นๆระแคะระคายความสัมพันธ์ของทั้งคู่ "โห่เอ้ย..." วิภาวีบ่นแบบเซ็งๆ แต่ก็ยอมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของตนแต่โดยดี ครูชัยจึงได้เริ่มสอนงานไม้ตามปกติ การมีลูกศิษย์ที่เขาเพิ่งฟันเธอไปไม่นานมาเรียนในห้องทำเอาครูชัยสอนด้วยความยากลำบากขึ้นมาทันที แต่กระนั้นเขาก็ฝืนสอนไปจนหมดคาบเรียนได้โดยไม่ผิดสังเกต

นักเรียนส่วนใหญ่ทยอยกันกลับห้องเรียนไปแล้วแต่วิภาวีและนักเรียนที่เป็นเวรต้องทำความสะอาดห้องงานไม้ก็ยังอยู่ เวรของวิภาวีเป็นของสัปดาห์ที่แล้วแต่เธอก็ยังไม่รีบกลับห้อง "ครูชัย..." เสียงเรียกออดอ้อนของวิภาวีทำครูชัยเสียวสันหลังวาบ "...นี่ เรียกครูแบบธรรมดาๆก็ได้...ไม่ต้องทำเสียงอย่างงั้น" ครูชัยมองไปรอบๆไม่เห็นเด็กคนอื่นสงสัยก็โล่งใจ "ทำไม...เสียวเหรอคะ...อิอิอิ" วิภาวีทำเสียงทะเล้นใส่ "เมื่อเที่ยงครูไปไหนมาอ่ะ..." เธอยังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจจะถามครูชัย "เอ่อ..ก็ ไปห้องน้ำมาน่ะ" ครูชัยตอบตามความจริงแต่ไม่บอกทั้งหมดว่าเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำ "เหรอคะ..." ใจจริงเขาอยากจะหม่ำวิภาวีใจจะขาดแต่ยังไม่ถึงเวลา ครูชัยจึงก้มหน้าก้มตาตรวจสมุดงานของนักเรียนต่อไป "มีอะไรให้หนูช่วยมั๊ยคะครูชัย" วิภาวีถามเมื่อเห็นว่าตัวเองไม่ได้รับความสนใจ เธอขยับเข้ามานั่งหน้าโต๊ะครูชัย หน้าอกของเธอขึ้นไปเกยกับขอบโต๊ะเห็นเป็นลูก "เอ่อ..." วิธีนี้ดูจะเรียกความสนใจครูชัยได้ไม่น้อย ครูชัยถึงกับลืมคำถามเธอไปเลย วิภาวีมองครูชัยที่จ้องหน้าอกเธอโดยไม่รังเกียจ เธอกลับยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นครูชัยมีอาการเช่นนั้น "ครูชัยว่านมหนูใหญ่ขึ้นมั๊ยคะ?" วิภาวีเปลี่ยนคำถามเมื่อเห็นครูชัยไม่ยอมตอบเธอซักที ครูชัยทำตาโตคราวนี้เขากลับได้ยินคำถามเธอ "อืม...ครูว่ามองอย่างนี้ไม่ค่อยเห็นชัดซักเท่าไหร่นะ" ครูชัยตอบแบบเบาๆพอให้ได้ยินกัน 2 คน "ลองจับดูดิครู หนูว่ามันใหญ่ขึ้นจริงๆนะ" ครูชัยเงยหน้าขึ้นมองวิภาวีทันทีที่เธอพูดจบ สายตาเธอบ่งบอกว่าไม่ได้ล้อเล่น ครูชัยเอามือเกาหัวแบบเขินๆ ทุกทีเขาเป็นฝ่ายรุกเข้าหานักเรียนแต่คราวนี้กลับกลายเป็นวิภาวีที่เสนอตัวให้เขา วิภาวีไม่รอให้ครูชัยตัดสินใจ มือของเธอเลื่อนไปจับมือครูชัยที่เพิ่งวางปากกาจากการตรวจงานบ้านนักเรียนเอามาประทับหน้าอกเธอ ครูชัยรู้สึกทึ่งกับความใจเด็ดของลูกศิษย์ ในห้องยังมีเพื่อนร่วมชั้นของเธอทำเวรอยู่ 2 คนวิภาวียังกล้าที่จะทำแบบนี้ ครูชัยไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือบรรจงบีบแตรนิ่มๆที่ลูกศิษย์เสนอให้อย่างสนุกมือพร้อมไปกับชะโงกหน้าดูลาดเลาไปด้วย "ใหญ่ขึ้นมั๊ยคะ?" วิภาวีเอ่ยถาม "อืม...ไม่รู้สิ จับจากข้างนอกอย่างงี้มันไม่ค่อยเห็นความแตกต่างเท่าไหร่" ครูชัยพูดเป็นเชิงให้ลูกศิษย์รู้ความต้องการของเขา วิภาวียิ้มอย่างอายๆเพราะรู้ความต้องการของครูชัยแล้ว เธอหันหลังมองเพื่อนอีกครั้งก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนออกจากนั้นก็คว้าคอเสื้อนักเรียนและเสื้อทับเปิดให้ครูชัยเห็นสมบัติที่อยู่ภายใน เนินอกขาวๆประดับด้วยหัวนมสีน้ำตาลอ่อนๆที่กำลังแข็งได้ที่ทำเอาครูชัยถึงกับอ้าปากค้าง ครูชัยสอดมือเข้าไปทันทีโดยไม่รอสัญญาณจากลูกศิษย์ ฝ่ามือครูชัยเคลื่อนวนไปทั่วทรวงอกของวิภาวี เธอหลับตาพริ้มด้วยความเสียวซ่าน หัวใจเธอเต้นแรงจนครูชัยรู้สึกได้ มือเธอกำคอเสื้อขยำไปมาอย่างมีอารมณ์

"ครู...ผมทำเวรเสร็จแล้ว..." เด็กหนุ่มที่เป็นหัวหน้าเวรเข้ามาเห็นขณะที่ทั้งคู่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั่นเอง ทั้งคู่รีบผละออกจากกันแต่ดูเหมือนจะไม่ทันซะแล้ว "นี่...ครูชัยกับวิภาวีทำอะไรกันน่ะ" เด็กหนุ่มทำสีหน้าครุ่นคิดอะไรในใจ ในที่สุดเขาก็สรุปสิ่งที่ตนเองเห็นเอาไว้โดยไม่พูดอะไรต่อรีบออกจากห้องไปทันที ปล่อยให้ครูชัยและวิภาวีนั่งหน้าซีดกัน 2 คน หากเด็กหนุ่มเล่าเรื่องที่เห็นให้ใครฟังมีหวังทั้งคู่ต้องเดือดร้อนแน่ๆ โดยเฉพาะครูชัย วิภาวีซึ่งรู้จักเพื่อนร่วมห้องของเธอดีในที่สุดก็ตัดสินใจลุกขึ้น "ครูชัย...เดี๋ยวหนูมานะคะ" วิภาวีรีบวิ่งตามเพื่อนคนนั้นไป สีหน้าของเธอแสดงความกังวลใจที่ทำให้ครูชัยอดเห็นห่วงไม่ได้.....

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #16 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:44: PM »
### ตอนที่ 17 ความลับแลกเสียว ###

เวลาเย็นของวันจันทร์ วิภาวีเด็กนักเรียนชั้นป.6 กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งเพื่อตามเพื่อนชายของเธอให้ทัน เธอไม่ต้องการให้ความลับที่ว่าเธอกับครูสอนงานไม้ของเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันล่วงรู้ไปถึงใครต่อใคร เพราะหากเป็นเช่นนั้นแล้วโอกาสที่เธอและครูสุดที่รักของเธอจะได้เจอกันอีกก็คงยาก "นัท!...รอเดี๋ยว หยุดก่อน" วิภาวีตะโกนไล่หลังเพื่อนของเธอ ณัฐนนท์หันมามองเสียงที่เรียกเขา แต่เมื่อเห็นว่าเป็นวิภาวีเขาก็หันหลังกลับแล้วเดินตรงเข้าห้องเรียนไป วิภาวีรีบตามเข้าไปทันที ณ ตอนนี้เหลือเพียงเธอกับเพื่อนชายอยู่ในห้องเพียงลำพังเท่านั้น เพราะคนอื่นๆได้เก็บกระเป๋ากลับบ้านไปหมดแล้ว ห้องเรียนของทั้งสองคนอยู่บนชั้นที่ 3 เป็นห้องริมสุดทางขวาของตึก คนที่ไม่มีธุระกับห้อง 6/6 ก็ไม่มีเหตุผลที่จะเดินผ่านหน้าห้องนี้ "นัท...เมื่อกี้นายไม่ได้เห็นอะไรใช่มั๊ย" วิภาวีตรงเข้าถามทันทีขณะที่เพื่อนของเธอกำลังเก็บกระเป๋าอยู่ "ทำไม?...กลัวเราจะเอาไปบอกใครรึไง" ณัฐนนท์ถามกลับเหมือนรู้ความประสงค์ของเธอ "ก็ใช่น่ะสิ... คือ เรื่องนี้เราอธิบายได้นะ" วิภาวีเริ่มลนลาน "งั้นก็อธิบายมาสิ" ณัฐนนท์หยุดเก็บของเงยหน้าขึ้นมองวิภาวี ใบหน้าของเขาเวลาจริงจังในสายตาของวิภาวีก็ดูดีเหมือนกัน ติดอยู่ที่เขาเป็นคนขี้ฟ้องเท่านั้นเอง คำถามของเขาทำให้วิภาวีนิ่งอึ้งไปเพราะยังไม่ทันได้เตรียมข้อแก้ตัวเลย การถูกเห็นว่าตัวเองยื่นนมให้ครูจับคงหาข้อแก้ตัวลำบากไม่ใช่เล่น ณัฐนนท์ทำท่าจะเก็บของต่อวิภาวีจึงต้องรีบตอบ "เอ่อ...คือ...เมื่อกี้เรารู้สึกคันๆตรงนั้นน่ะ...ก็เลยให้ครูชัยช่วยดู ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นจริงๆนะ" ข้อแก้ตัวเธอไม่เลวเลยทีเดียวในสถานการณ์เช่นนั้น แต่จะให้ใครๆเชื่อก็คงยาก "จริงๆนะ...นายไม่เชื่อเราเหรอ" เด็กสาวถามกลับเมื่อเห็นเพื่อนชายไม่ค่อยสนใจกับคำแก้ตัวของเธอซักเท่าไหร่ "แล้วทำไมไม่ให้ครูผู้หญิงดูให้ล่ะ?" ณัฐนนท์ถามย้อนกลับไปทำให้วิภาวีต้องรีบนึกเหตุผลโต้กลับ "ก็...ก็ ตอนนั้นมันคันมาก แล้ว...แล้วแถวนั้นก็มีแต่นายกับไอ้น๊อตแล้วก็ครูชัย แล้วจะให้เราทำยังไงล่ะ" ณัฐนนท์พยักหน้ารับคำอธิบายแต่สายตาของเขาจ้องไปที่ของที่ครูสอนงานไม้เพิ่งจับมา "หรือนายจะช่วยดูแทนครูชัยรึไง?" วิภาวีฉวยโอกาสตอนที่ณัฐนนท์เหม่อมองนมของเธอเป็นฝ่ายถามโต้กลับไปบ้าง ใจจริงเธอแค่ถามประชดไปอย่างนั้นเอง แต่การที่หน้าอกของวิภาวีใหญ่เป็นอันดับต้นๆของห้อง การได้คุยถึงเรื่องแบบนี้ด้วยกัน 2 ต่อ 2 กระตุ้นความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นของณัฐนนท์ขึ้นมาทันที "อืม...ยังคันอยู่มั๊ยล่ะ?" ณัฐนนท์ถามวัดใจของวิภาวี เธออายจนหน้าแดงเกือบจะเผลอด่าณัฐนนท์แต่ก็สำนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรทำเช่นนั้นในสถานการณ์ที่ตนเสียเปรียบ ในที่สุดเด็กสาวก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ < ถ้าเราให้ไอ้นัทจับนมเราด้วยอีกคน มันคงไม่กล้าเอาไปฟ้องใครแน่ๆ เพราะมันก็จับเหมือนกัน > วิภาวีเริ่มคิดแผลงๆในใจ แต่การปล่อยให้ชายอื่นจับนมตัวเองนอกจากครูสอนงานไม้ของเธอแล้ว มันน่าอายยิ่งนักโดยเฉพาะกับเพื่อนร่วมห้องที่เรียนด้วยกันมาและเป็นคนขี้ฟ้องอย่างณัฐนนท์ "ก็...ยังคันๆอยู่อ่ะนะ" วิภาวีทำเสียงอ่อยๆเรียกคะแนนความสงสาร "นายช่วยดูให้เราหน่อยได้มั๊ยล่ะ?" ไอ้จู๋ของณัฐนนท์ถึงกับกระตุกทันทีที่ได้ยินคำเชื้อเชิญของเพื่อนสาว หัวใจเขาเต้นถี่รัวด้วยความตื่นเต้นแต่กระนั้นก็ยังไว้ฟอร์มของผู้ที่กำความลับเอาไว้ "อืม...พอดีเรามีธุระยุ่งๆอยู่ แต่...เห็นว่าเธอขอร้องนะเนี่ยะ เดี๋ยวเราช่วยดูให้แป็บนึงก็ได้" วิภาวีได้ยินถึงกับเผลอกำหมัดแต่ก็ยับยั้งอารมณ์ได้ทัน <ไอ้นัทบ้า...จะจับนมชั้นแล้วยังมาทำวางมาดอีก...ทุเรศจริงๆ> นี่ถ้าไม่เห็นแก่ครูสอนงานไม้ของเธอ วิภาวีคงต่อยณัฐนนท์ไปแล้ว

วิภาวีหันไปมองหน้าห้องเรียน เมื่อเห็นว่าไม่มีใครมาเธอก็เดินนำณัฐนนท์ไปที่มุมหลังห้องที่ซึ่งปลอดจากสายตาผู้คนมากที่สุด หลังจากนั่งเก้าอี้วิภาวีก็เริ่มปลดกระดุมเม็ดบนออกโดยมีณัฐนนท์คอยลุ้นอยู่ตรงหน้า วิภาวีปลดกระดุมจนถึงเม็ดที่สองแล้วก็สอดมือเข้าไปรูดเสื้อทับออกจากไหล่ปล่อยให้มันไหลลงมาจน 2 เต้าของเธอปรากฏแก่สายตาของเพื่อนร่วมชั้น ณัฐนนท์ถึงกับยืนนิ่งอึ้งไปเลยกับสิ่งที่ตนได้เห็น แม้นมของวิภาวีจะไม่ใหญ่เท่าของผู้ใหญ่แต่มันก็ใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นแบบเต็มๆมา หัวนมสีน้ำตาลอ่อนๆประดับอยู่บนเนินอกกลมๆดูคล้ายซาลาเปาลูกเล็กๆ 2 ลูกวางขายคู่กัน "นี่!...จะช่วยหรือจะเอาแต่ดู" วิภาวีบ่นเสียงแข็งแต่ในใจกลับรู้สึกภูมิใจที่เห็นเพื่อนของเธอออกอาการเช่นนั้น "ก็...คันตรงไหนก็บอกมาสิ" ณัฐนนท์แก้เขินด้วยการโยนความผิดให้วิภาวี "ทั้งสองข้างเลย...ตรงไหนก็ได้ เร็วๆหน่อยเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" วิภาวีรีบเร่งให้เพื่อนติดกับดักของเธอไวๆ ณัฐนนท์ลังเลใจอยู่นานว่าจะเลือกอันไหนก่อนดี ในที่สุดเขาก็เลือกได้ ณัฐนนท์หงายมือทั้ง 2 ของเขาให้ผ่ามืออยู่ด้านบน นิ้วทั้ง 10 ตรงเข้าสัมผัสที่ส่วนล่างของหน้าอกเพื่อนสาวแล้วเกาขึ้นลงเป็นระยะทางสั้นๆถึงแค่ใต้หัวนมของเธอ แต่ความเสียวที่มีกลับแผ่ซ่านไปถึงหัวนมจนเริ่มแข็งและชูชัน วิภาวีสะดุ้งโหยงกับความเสียวที่วิ่งพล่านไปทั่วตัวเธอ "ซื๊ด~~~~" แม้แต่ครูสอนงานไม้ของเธอก็ยังไม่เคยจับนมเธอในลักษณะนั้น "เป็นอะไรวิ...คันเหรอ" ณัฐนนท์ถามเมื่อเห็นวิภาวีมีอาการแปลกๆ "ช...ใช่ อา~~~ คันตรงนั้นมากเลย" วิภาวีเสียวจนลืมความตั้งใจของเธอไปแล้ว มือของเธอกำเก้าอี้จนแน่น "เกาตรงนั้นแหละ...อา~~~ อย่าเพิ่งหยุดนะ" ณัฐนนท์ทำตามคำขอของวิภาวี เสียงอ้อนของเธอเร้าอารมณ์ณัฐนนท์ยิ่งนัก เขาบรรจงเกาหน้าอกให้เพื่อนร่วมชั้นด้วยความเต็มใจจนวิภาวีต้องหลับตาข่มความเสียวไม่ให้แสดงออกจนเกินงาม แต่ร่องเสียวเธอตอนนี้เริ่มจะเยิ้มแล้ว อารมณ์เสียวครั้งใหม่ชักพาเด็กสาวให้ก้าวเข้าสู่วังวนแห่งความใคร่โดยไม่รู้ตัว สายตาของวิภาวีจ้องไปที่เป้ากางเกงของณัฐนนท์ซึ่งตอนนี้แข็งโป่งออกมาจนผิดสังเกต ด้วยตัณหาที่มีชวนให้เธอสงสัยว่าท่อนเสียวของเพื่อนร่วมชั้นจะเทียบกับครูของเธอได้หรือเปล่า "นัท..." ณัฐนนท์เงยหน้าขึ้นมองวิภาวี "ว่าไงวิ...หายคันแล้วเหรอ" ณัฐนนท์ขานรับ น้ำเสียงเขาเต็มไปด้วยความเสียดาย "ป...เปล่า คือเราอยากถามอะไรหน่อยน่ะ" วิภาวีรีบปฏิเสธ "อืม...ว่ามาสิ" ณัฐนนท์คุยไปเกานมเพื่อนไป "คือ...นาย เคย...กับใครรึยังอ่ะ?" ณัฐนนท์ทำสีหน้างงๆ "เคย... เคยอะไร? ยังไง? หมายความว่าไง" ณัฐนนท์ยังอ่อนหัดเกินกว่าจะเข้าใจความหมายของเธอ "ก็...แบบว่า เอ่อ เคยทำอะไรกับผู้หญิงอ่ะ...เคยมั๊ย?" มือของวิภาวีเลื่อนมาจับมือของณัฐนนท์ให้หยุดเกา ใจจริงเธออยากให้เขาเกาต่อแต่ก็อยากให้เขาตั้งใจฟังและตอบตามตรงมากกว่า ฝ่ามือนิ่มๆของเธอกุมมือของณัฐนนท์ไปวางพักไว้ที่หน้าท้อง ตามองณัฐนนท์แบบอายๆ "เอ่อ...ยังมั๊ง วิล่ะ?" วิภาวีตกใจไม่นึกว่าเพื่อนชายของเธอจะย้อนถามแบบนั้น "ยังเหมือนกัน" วิภาวีโกหกเพื่อความอยู่รอด ทั้งคู่เงียบกับอยู่พักใหญ่ต่างฝ่ายต่างคิดถึงอะไรไปเรื่อยเปื่อย บรรยากาศนอกห้องเรียนเริ่มเย็นมากแล้วยิ่งเป็นใจให้ทั้งคู่คิดไปไกลมากขึ้น "เรา...มาลองทำกันดูมั๊ยนัท?" เสียงของวิภาวีแหวกความเงียบสงบออกมา เป็นคำถามที่ณัฐนนท์หวังอยู่ลึกๆเช่นเดียวกัน วิภาวีพอพูดจบก็ก้มหน้าก้มตาด้วยความอายที่พลั้งปากถามเพื่อนของเธอไปแบบนั้น ณัฐนนท์ไม่ตอบเธอแต่กลับลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปนอกห้อง วิภาวีถึงกับใจเสียทีเดียว แต่สักพักเธอก็กลับดีใจอีกครั้งเมื่อเห็นณัฐนนท์กำลังปิดประตูห้องเรียน วิภาวีรีบลุกจากเก้าอี้ไปช่วยณัฐนนท์ปิดประตูอีกบานทันที

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #17 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:44: PM »
หน้าต่างและประตูทุกบานปิดสนิท ลงกลอนจากภายในอย่างเรียบร้อย หลังจากนี้จะไม่มีใครมารบกวนทั้ง 2 คนจนกว่าจะมีใครเปิดออกจากข้างในเอง ณัฐนนท์ปิดประตูเสร็จก่อน เขาเดินตรงเข้าหาวิภาวี เด็กสาวพอปิดประตูเสร็จก็หันกลับมาเจอเพื่อนชายกำลังจ้องกระโปรงเธออยู่พอดี ระยะห่างของทั้งคู่ไม่ถึงเมตร "มองอะไร..." วิภาวีกระแทกเสียงใส่ณัฐนนท์แต่ใบหน้าเธอยิ้มไม่เข้ากับคำพูดของเธอเลย "อ๋อ...เปล่าๆ แค่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ" เด็กหนุ่มตอบตรงๆ "แอบคิดทะลึ่งๆอยู่ล่ะสิ" วิภาวีพูดเหมือนรู้ใจเพื่อนร่วมชั้นของเธอ "ก็แค่สงสัยว่าของๆเธอจะใหญ่พอสำหรับเรารึเปล่า" ณัฐนนท์พูดเหมือนมีประสบการณ์มาแล้ว แต่แท้จริงเป็นเพียงคำพูดข่มเพื่อรักษาฟอร์มเท่านั้น วิภาวีได้ยินก็ยิ่งหมั่นไส้ <อย่าว่าแต่ของเธอเลยย่ะ...ของครูชัยชั้นก็รับมาแล้ว> วิภาวีนึกในใจแทนที่จะพูดตอบออกมาตรงๆ "ไม่รู้สิ...นายช่วยดูให้เราหน่อยได้ม้าาา" วิภาวีเองก็รักษาฟอร์มอินโนเซ้นส์สุดๆเอาไว้เช่นเดียวกัน <ยัยตุ่นเห็นพูดมากๆ ตัวจริงก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า...เดี๋ยวเถอะ จะเอาให้ลืมไม่ลงเลยเชียว> ณัฐนนท์เริ่มคิดอุบาทว์กับเพื่อนร่วมห้อง "งั้นก็นั่งลงสิเดี๋ยวเราดูให้" วิภาวีแกล้งเดินไปนั่งบนเก้าอี้อย่างกล้าๆกลัวๆ ขาเธอหนีบกระโปรงเอาไว้แน่นแต่ภายในนั้นเยิ้มด้วยน้ำเสียวไปหมดแล้ว มือของณัฐนนท์เลื่อนมาจับที่หัวเข่าทั้งสองของเธอ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าเพื่อนขี้ฟ้องของเธอคิดจะเปิดขาเธอดูของลับที่อยู่ภายใน มาถึงตอนนี้วิภาวีเริ่มกลัวอายขึ้นมาบ้างแล้ว แม้ณัฐนนท์จะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกที่ได้เห็น แต่มันก็น่าอายอยู่ดีที่จู่ๆจะให้เพื่อนร่วมห้องเปิดกระโปรงเธอได้ง่ายๆ วิภาวีรีบเอามือมาซุกกระโปรงตัวเองไว้ไม่ให้เพื่อนชายเห็น "นายก็ถอดของนายก่อนดิ" วิภาวียื่นข้อเสนอ "เดี๋ยวเราดูให้เธอก่อน แล้วค่อยให้เธอดูของเรา" ณัฐนนท์ตอบ เขาดึงกระโปรงเพื่อนสาวขึ้นทั้งๆที่เธอยังเอามือซุกหว่างขาอยู่ วิภาวีจำต้องค่อยๆปล่อยมือออกเพราะเกรงว่ากระโปรงเธอจะขาดซะก่อน

กางเกงในสีขาวตัวใหม่ๆปรากฏแก่สายตาของณัฐนนท์ ที่จริงวิภาวีกะจะใส่มาให้ครูชัยดูแต่กลายเป็นว่าต้องเอามาโชว์เพื่อนแทน ณัฐนนท์แหวกกางเกงในจากด้านขาขวาของเธอออก ร่องเสียวไร้ขนที่เปียกเยิ้มไปด้วยคราบแห่งความใคร่ของเพื่อนสาวก็ปรากฏแก่ณัฐนนท์ ภาพที่เห็นทำเอาท่อนเสียวที่ตุงกางเกงของณัฐนนท์อยู่แล้วให้ยิ่งตุงใหญ่เข้าไปอีก การได้เห็นของลับของเพื่อนต่างเพศสำหรับเด็กป.6แล้ว ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นและท้าทายมากๆ และขณะนี้เขาก็จ้องมองมันได้อย่างเต็มๆตา "เน่! ไม่เคยเห็นของผู้หญิงรึไง" วิภาวีเรียกสติของณัฐนนท์กลับคืนมา "เปล่า...เอ่อ คือมันใหญ่กว่าของน้องเราน่ะ แถมของน้องเราก็ไม่ได้เยิ้มขนาดนี้ด้วย" วิภาวีทั้งอายทั้งภูมิใจที่ได้ยินณัฐนนท์ตอบเธอแบบนั้น แต่พอเห็นเพื่อนของเธอเอานิ้วไปสัมผัสกลีบเสียวที่บานออกของเธอ วิภาวีก็รีบหุบขาทันทีเหมือนต้นไมยราบที่รีบหดใบเมื่อถูกสัมผัส "นี่...ดูพอรึยังเล่า ขอเราดูของนายมั่งดิ" วิภาวีไม่อยากเสียเปรียบฝ่ายเดียว "เดี๋ยวดิ ยังไม่ทันรู้เลยว่าใส่เข้าได้รึเปล่า" ณัฐนนท์อ้างเหตุผลเดิมระหว่างที่เพื่อนสาวกำลังจัดท่านั่งให้เข้าสู่สภาพปกติ "ไม่ต้องแล้วน่า...ใส่ได้ก็แล้วกัน" วิภาวียืนกรานหนักแน่น หากณัฐนนท์อยากจะทำอะไรมากกว่านี้ก็คงต้องทำตามคำขอของเธอบ้างแล้ว "ก็ได้" ณัฐนนท์ยอมรับ เขาค่อยๆแกะหัวเข็มขัดปลดออกช้าๆ พอเหลือบมองปฎิกิริยาของวิภาวีก็พบว่าเธอเอาแต่จ้องเป้ากางเกงของเขาตาไม่กระพริบ ความตื่นเต้นของณัฐนนท์ทำให้ท่อนเสียวของเขาแข็งโด่ไม่หยุด ตะขอกางเกงถูกปลดออกตามด้วยซิบกางเกงที่ค่อยรูดลงอย่างช้าๆ ท่อนเสียวที่โป่งอยู่ภายในกางเกงในสีดำของณัฐนนท์ก็ปรากฏให้วิภาวีเห็น มันโป่งออกมาจนณัฐนนท์ไม่จำเป็นต้องรูดซิบที่เหลืออีกครึ่งนึงลงเลยด้วยซ้ำ เพราะมันออกแรงดันจนซิบที่เหลือไหลลงไปจนสุดระยะ วิภาวีเห็นดังนั้นก็เอื้อมมือไปคว้าขอบกางเกงในของณัฐนนท์ดึงลงบ้าง ท่อนเสียวของเพื่อนร่วมชั้นที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนก็ประจักษ์แก่สายตา วิภาวีไม่เคยเห็นท่อนเสียวของจริงมาก่อนในชีวิต แม้แต่ของครูชัยซึ่งเคยเจาะไข่แดงเธอมาแล้ว เพราะตอนนั้นเธอไม่มีโอกาสได้ก้มลงไปมองเลย จากความรู้สึกของเธอท่อนเสียวของเพื่อนร่วมชั้นดูจะเล็กกว่าของครูคนโปรดของเธอ เพราะขนาดของมันใหญ่กว่านิ้วของเธอไม่เท่าไหร่ ที่ฐานของมันยังไม่มีขนขึ้นสักเส้น ท่อนเสียวณัฐนนท์แข็งโด่ราวกับทหารที่กำลังยืนตรงเคารพผู้บังคับบัญชา แต่ผงกหัวหงึกๆเหมือนกวักมือเรียกเพื่อนสาวให้เข้าไปหา "ขอเราจับได้มั๊ย" วิภาวีเอ่ยถามโดยไม่เงยหน้ามองณัฐนนท์ เพื่อนขี้ฟ้องไม่ตอบแต่กลับก้าวเข้าหาเธออีกก้าวหนึ่ง ทำให้ตอนนี้วิภาวีนั่งเก้าอี้โดยมีท่อนเสียวของเพื่อนร่วมชั้นอยู่ห่างจากหน้าของเธอไม่ถึงคืบ วิภาวีกลืนน้ำลายเอื้อก อ้าปากหวอ เพราะตะลึงกับสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ท่าทีเหล่านี้ชวนให้ณัฐนนท์รู้สึกสนุกจนตัดสินใจให้เพื่อนสาวได้ทำในสิ่งที่เธอต้องการ อุ้งมือเด็กสาววัย 12 สัมผัสกุมรอบท่อนเสียว โดยไม่มีท่าทีรังเกียจ ความอบอุ่นในสัมผัสของเพศตรงข้ามแผ่ซ่านเข้ามาให้ทั้งคู่รู้สึก หัวใจของทั้ง 2 คนเต้นแรงด้วยตัณหาแบบเด็กๆ "เอารึยัง?" ณัฐนนท์ทนไม่ไหวขอเป็นฝ่ายเอ่ยชวนเพื่อนสาวจอมซน วิภาวีเงยหน้าขึ้นมองณัฐนนท์แต่มือเธอยังไม่ละจากของเล่นชิ้นใหม่ "แล้ว...จะเริ่มยังไงดีอ่ะ?" เด็กสาวส่งสายตาไร้เดียงสาให้เพื่อนชาย "อืม...งั้นก็เริ่มจากจูบก่อนก็แล้วกัน" ณัฐนนท์เสนอความคิด "ก็ได้" วิภาวีลุกขึ้นยืนอย่างรู้งาน

ส่วนสูงที่ไล่เลี่ยกันทำให้ทั้งคู่ยืนจ้องหน้ากันได้แบบตรงๆ ณัฐนนท์ยื่นหน้าเข้าใกล้วิภาวีเรื่อยๆ เธอไม่ขยับหนีแต่ยกมือทั้งสองขึ้นมาป้องหน้าอกเธอไม่ให้กระทบกับอกของณัฐนนท์โดยตรง ทำให้มือของวิภาวีสัมผัสหน้าอกของเพื่อนร่วมห้องแทน อย่างน้อยหากเกิดอะไรไม่ดีๆขึ้นเธออาจจะผลักหนีออกจากณัฐนนท์ได้ เด็กสาวหลับตาข่มความเขินเมื่อเห็นเพื่อนของเธอเลื่อนหน้าใกล้เข้ามาทุกทีๆ ฝ่ายณัฐนนท์เมื่อเห็นเพื่อนร่วมชั้นยืนขึ้นต่อหน้าตน เขาก็เอื้อมมือไปจับรอบเอวของเธอด้วยกลัวว่าวิภาวีจะเปลี่ยนใจ การจะมีเพื่อนสาวเสนอตัวให้อย่างนี้ไม่ได้มีกันได้ง่ายๆ ยิ่งเห็นเธอหลับตาปี๋ก็ยิ่งดูน่ารักและน่าเสียดายมากขึ้นหากปล่อยให้หลุดมือไป ณัฐนนท์เลื่อนหน้าเข้าหาวิภาวีช้าๆเกรงว่าเธอจะตกใจ จนกระทั่งริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกัน ความเสียวแผ่ซ่านไปทั่วร่างของทั้งสองคนราวกับกระแสไฟฟ้าที่ต่อครบวงวร ด้วยสัญชาตญาณของร่างกาย ทั้งคู่แลกจูบกันจากช้าๆแล้วค่อยๆรุนแรงขึ้น ต่างฝ่ายต่างพยายามงับปากของอีกฝ่ายให้ได้ราวกับแข่งขันกัน มือของทั้งคู่ที่เกาะอีกฝ่ายอยู่ก็เริ่มซุกซนลูบไล้ไปทั่วบริเวณ แต่ความเสียวที่ได้รับกลับทำให้วิภาวีอ่อนแรงลงฝ่ายเดียว เธอนึกถึงเมื่อครั้งที่ถูกครูชัยกอดจูบ ความรู้สึกเดียวกันหวนกลับมาอีกครั้งบอกให้เธอรู้ว่าอีกไม่นานเธอคงต้องหมดแรงล้มลงนอนเป็นแน่ วิภาวียังสนุกกับการจูบเพื่อนชายของเธออยู่ เธอรีบเลื่อนมือขึ้นไปกอดคอณัฐนนท์เอาไว้ให้ตัวเองยืนจูบต่อได้ แต่นั่นก็ทำให้เธอยืนต่อได้นานขึ้นไม่ถึงครึ่งนาที เด็กสาวค่อยๆหมดแรงทรุดตัวลงช้าๆ แต่ด้วยการประคองของณัฐนนท์ทำให้วิภาวีล้มตัวลงนอนได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ทั้งคู่ยังคงแลกจูบเสียวกันโดยไม่มีทีท่าว่าจะมีใครยอมปล่อย สองคนล้มลงนอนกับพื้นห้องเรียนหน้ากระดานดำที่พวกเขาเรียนทุกวัน ระหว่างนั้นณัฐนนท์ก็ล้วงเข้าไปใต้กระโปรงวิภาวีแล้วเริ่มดึงชั้นในของเพื่อนสาวออกจากบั้นท้ายเธอ เป็นสัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาเข้าสู่ขั้นตอนต่อไปแล้ว วิภาวีเมื่อรู้สึกอย่างนั้นก็เอื้อมมือลงไปแก้กางเกงของณัฐนนท์บ้าง แม้วิภาวีจะเหลือชิ้นส่วนที่ต้องถอดเพียงชิ้นเดียว แต่ณัฐนนท์กลับต้องเป็นฝ่ายถูกถอดจนเสร็จก่อน เพราะเขาเหลือมือที่ใช้ถอดเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างเขาใช้ค้ำตัวเองไม่ให้ล้มทับเพื่อนสาวที่นอนดิ้นอยู่ใต้ตัวเขา กางเกงและกางเกงในของณัฐนนท์ลงไปกองอยู่ที่หัวเข่าทำให้วิภาวีมีโอกาสได้เล่นท่อนเสียวอีกครั้ง มือนิ่มๆที่สัมผัสดุ้นเนื้อของณัฐนนท์ทำเอาฝ่ายชายไม่มีสมาธิจะถอดชั้นในของวิภาวี เขาจำเป็นต้องถอนปากออกซะก่อน วิภาวีลืมตามองณัฐนนท์ที่กำลังเลื่อนตัวลงไปสนใจกับการถอดกางเกงในสีขาวของเธอ ฤทธิ์กางเกงในตัวใหม่ที่ยางยืดยังไม่เสื่อมสภาพทำเอาฝ่ายชายหงุดหงิดที่ถอดไม่ออกซะที วิภาวีแอบยิ้มกับท่าทีลุกลี้ลุกลนของเพื่อนชายเธอพลางเลื่อนมือลงไปช่วยณัฐนนท์เปลื้องชั้นในของตัวเอง กางเกงในสีขาวค่อยๆเลื่อนออกจากโคนขาขาวๆ ไล่ไปจนถึงปลายเท้าอย่างช้าๆ ในที่สุดท่อนล่างของวิภาวีก็เหลือแต่กระโปรงซึ่งตอนนี้ขึ้นไปกองบนหน้าท้องของเธอจนหมด

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part II
« ตอบกลับ #18 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:45: PM »
ณัฐนนท์จับขาของเพื่อนสาวแยกออกจากกันจนเกือบเป็นเส้นตรง วิภาวีรู้ตัวก็รีบเอามือมาปิดของลับของตัวเองไว้ก่อนที่เพื่อนร่วมชั้นจะทันได้เห็นอะไร "ไม่เอา...ไม่ให้ดู" วิภาวีเริ่มอาย เธอรู้ดีว่าเพื่อนของเธอจะเห็นอะไรบ้างเมื่อเธอนอนท่านี้ เพราะครูชัยคนเก่งของเธอก็ได้เห็นมาแล้ว นึกแล้วยังอายไม่หาย "ไม่ดูแล้วจะใส่ยังไงล่ะ" ณัฐนนท์ทำเสียงดุใส่ "ก็...เดี๋ยวเราจับใส่ให้เองก็ได้นี่" วิภาวีทำเสียงออดอ้อนขอร้อง ณัฐนนท์ทำท่าเซ็งๆแต่ก็ยอมทำตามด้วยดี ขืนขัดใจเพื่อนสาวจนเธอไม่ยอมเล่นด้วยคงน่าเสียดายแย่ ณัฐนนท์คลานมาคร่อมตัววิภาวีจนหน้าของทั้งคู่เลื่อนมาเจอกันอีกครั้ง เขาค่อยๆหย่อนเอวลงจนท่อนเนื้อของเขาสัมผัสหลังมือวิภาวี เด็กสาวรู้งานรีบคว้าท่อนเสียวไซส์ป.6 มาจ่อปากประตูสวรรค์ของเธอทันที ปุ่มเสียวปะทะกับปลายลำเสียวทำเอาทั้งคู่เผลอร้อง "อะ!" ออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้ตั้งใจ เพื่อนร่วมชั้นต่างยิ้มให้กันเพราะความบังเอิญนั้น "จะเอาล่ะนะ" ณัฐนนท์เอ่ยปากขึ้นเมื่อเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว "อื๊ม" สิ้นเสียงวิภาวีตอบรับ เธอก็ไม่สามารถพูดอะไรต่อได้อีกเพราะปากของทั้งคู่ต้องวุ่นอยู่กับการแลกจูบกัน

ท่อนเนื้อของเพื่อนร่วมชั้นแหวกม่านเสียวของวิภาวีเข้าไปเรื่อยๆ ทุกระยะที่เคลื่อนเข้าไปกระตุ้นความเสียวซ่านให้ทั้งสองฝ่ายมากขึ้นทุกทีๆ ส่วนหัวของจรวดทะลวงผ่านกล้ามเนื้อภายในช่องคลอดอันอ่อนนุ่มของเพื่อนสาว ความรู้สึกที่ได้นั้นยิ่งกว่าจะบรรยายเป็นคำพูดใดๆได้ ทั้งคู่จูบกันรุนแรงมากขึ้นตามระยะที่ณัฐนนท์รุกเข้าไปได้ ความลื่นเหนียวภายในร่องสวาททำให้งานของณัฐนนท์ดำเนินไปได้ด้วยดี จนที่สุดเขาก็ดันเข้าไปได้จนสุดลำ ไม่มีเสียงแห่งความเจ็บปวดเล็ดลอดออกมาจากปากของวิภาวีเลย จะมีก็แต่เสียงครางด้วยความเสียวของทั้งสองคน ณัฐนนท์แช่ทิ้งไว้ระยะหนึ่งขยับตัวให้พร้อมกับขั้นตอนต่อไป จากนั้นเขาก็เริ่มลองซอยเข้าออกช้าๆ ส่วนหัวจรวดครูดกับผนังอ่อนๆของวิภาวีทำเอาวิภาวีสะดุ้งโหยงด้วยความเสียว เธอแปลกใจมากที่แม้ท่อนเสียวของณัฐนนท์จะเล็กกว่าของครูอย่างเห็นได้ชัดแต่กลับให้ความรู้สึกเสียวได้ไม่แพ้กัน "นัทจ๋า...อย่าหยุดน้าาาา" พอปากของทั้งคู่หลุดออกจากกันเท่านั้น วิภาวีก็รีบขอร้องเพื่อนของเธอด้วยน้ำเสียงแห่งความปรารถนา วิภาวีหอมแก้มณัฐนนท์ซ้ายทีขวาทีเป็นกำลังใจให้เขาซอยท่อนเนื้อใส่เธออย่างเต็มกำลัง ฝ่ายณัฐนนท์นั้นแทบไม่ต้องพูดถึง ความรู้สึกแรกที่ได้เข้าไปเยือนเรือนร่างของเพื่อนสาว สัมผัสของกล้ามเนื้อที่โอบรัดท่อนเสียวของเขาอย่างนุ่มนวลให้ความรู้สึกดีกว่าการช่วยตัวเองอย่างเทียบไม่ติด ยิ่งเขาเริ่มซอยบั้นควยเข้าออกภายในร่องรักของวิภาวี ความรู้สึกเสียวซ่านที่ได้ก็ยิ่งทวีขึ้นอีกเป็นเท่าตัว เมื่อณัฐนนท์ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสาว เขาแทบจะทุ่มกายถวายชีวิตให้เธอได้เลย ปากของณัฐนนท์ที่ว่างอยู่เพราะไม่ได้จูบเพื่อนของเขาแล้ว ณัฐนนท์ใช้มันหอมแก้มวิภาวีเพื่อตอบแทนความรู้สึกวิเศษที่เธอมอบให้เช่นกัน ส่วนท่อนล่างเขาทุ่มแรงที่มีทั้งหมดขย่มเพื่อนสาวของเขาไม่ยั้ง ซักพักวิภาวีก็เริ่มออกอาการ เธอหยุดหอมหยุดจูบ หลับตาปี๋กัดฟันแน่น ร่องเสียวเกร็งสุดขีด มือทั้งสองข้างตะกายไหล่ของเพื่อนชายอย่างลืมตัวจากนั้นก็คว้าคอเขาเข้ามากอด "อ๊ายยยยย!" วิภาวีร้องลากเสียงยาวเป็นเสียงเดียวจนกระทั่งเสียงนั้นค่อยๆเงียบหายไป ส่งเด็กสาวขึ้นสวรรค์ด้วยฝีมือเพื่อนร่วมชั้นขี้ฟ้องของเธอ วิภาวีหลับตาพริ้มด้วยความสุขนอนพักเหนื่อยโดยปล่อยให้ณัฐนนท์ขย่มเธอต่อไป

วิภาวีรู้สึกตัวอีกครั้งก็ยังคงเห็นณัฐนนท์ยังขย่มเธออยู่ไม่เสร็จซักที ตอนนี้เธอหมดอารมณ์จะเล่นกับเขาแล้ว วิภาวีมองณัฐนนท์อย่างเซ็งๆ "เน่! ยังไม่เสร็จอีกเหรอ" วิภาวีเป็นฝ่ายทำเสียงดุใส่บ้าง "เดี๋ยวนะวิ อีกแป็บเดียวเอง" ณัฐนนท์ขอต่อเวลา "ไม่เอาแล้ว...ปล่อย" วิภาวีผลักณัฐนนท์ออกห่างจากตัว ท่อนเสียวหลุดออกจากรูสวาททั้งๆที่ยังไม่ถึงฝั่งฝัน ตอนนี้ณัฐนนท์ติดกับเธอแล้ว และเธอก็ขึ้นสวรรค์แล้วด้วย วิภาวีไม่มีเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญกับณัฐนนท์อีก "แล้วกัน...เดี๋ยวซี่ กำลังจะออกแล้ว" ณัฐนนท์ขอร้องวิภาวี แต่คราวนี้ฝ่ายหญิงกลับไม่ตอบรับคำขอของเขา วิภาวียืนขึ้นรูดกางเกงในกลับเข้าที่ ณัฐนนท์ที่นั่งอยู่และกำลังจะถึงสวรรค์ไม่มีทางเลือก เขาได้แต่นั่งชักว่าวให้ขึ้นสวรรค์ด้วยตัวเองขณะที่มองเพื่อนสาวแต่งตัว วิภาวีเหล่ตามามองณัฐนนท์นั่งชักว่าวจนน้ำแตกต่อหน้าต่อตา น้ำเสียวณัฐนนท์พุ่งกระฉูดท่วมง่ามมือเขาและไหลย้อยลงกับพื้น วิภาวีส่ายหัวสมเพชกับความไม่เอาไหนของณัฐนนท์ เธอหันหลังกลับไปเก็บของของตนราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธอและเขาเลย ณัฐนนท์พอตั้งสติได้ เห็นเพื่อนสาวไม่สนใจเขาเช่นนั้นก็โมโหใหญ่ "นี่...ยัยวิ อย่างนี้มันเอาเปรียบกันนี่นา" ณัฐนนท์ตะคอกใส่เพื่อนสาวเรียกร้องความยุติธรรม แต่วิภาวีไม่ตอบอะไร เธอเก็บของจนเสร็จแล้วหันหลังเดินจะออกจากห้อง ณัฐนนท์ยิ่งโมโหมากขึ้นอีก "มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน..." ณัฐนนท์เอามือข้างถนัดคว้าแขนวิภาวีเอาไว้ เพื่อนสาวหันหน้ามามองเขาด้วยสายตาดุดันไม่แพ้กัน เธอก้มลงมองมือที่จับแขนเธอไว้ น้ำเสียวของณัฐนนท์ที่เปรอะง่ามนิ้วเขาไหลซึมมาโดนแขนเสื้อเธอ "ฮือๆๆ แง๊~~~~~" วิภาวีกรีดเสียงร้องจนลั่นห้อง ทำเอาณัฐนนท์ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก "ช่วยด้วย! ณัฐนนท์มันบังคับให้หนูดูมันชักว่าว" วิภาวีกุเรื่องส่งเสียงร้องอย่างน่าสงสาร "มันเอาน้ำอสุจิมาป้ายหนูด้วย...ใครก็ได้ช่วยที~~~" ณัฐนนท์แทบช๊อค หากใครได้ยินแล้วเข้ามาเห็นสภาพในตอนนี้ก็คงต้องเชื่อวิภาวีอย่างแน่นอน ณัฐนนท์ไม่มีทางเลือกรีบปล่อยมือออก วิภาวีจึงยอมเงียบเสียง เธอจ้องหน้าณัฐนนท์ด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไป "ขืนนายเข้ามาจับตัวเราอีก เราจะฟ้องครูอุษณีษ์ให้มาจัดการกับนาย" วิภาวีหยิบทิชชู่มาเช็ดคราบน้ำเสียวที่แขนเสื้อเธอออก "แล้วก็...ถ้านายเอาเรื่องเรากับครูชัยไปบอกใครล่ะก็ นายซวยแน่ เข้าใจ๋?" ว่าแล้วเธอก็ขว้างกระดาษทิชชู่ใส่ณัฐนนท์แล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เพื่อนชายที่เพิ่งร่วมรักกันเป็นฝ่ายทำลายหลักฐานในห้องเพียงลำพัง

==========