ผู้เขียน หัวข้อ: Angel's Item Part III  (อ่าน 1590 ครั้ง)

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Angel's Item Part III
« เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:46: PM »
### ตอนที่ 18 ระบายอารมณ์ ###

เวลาเช้าหกโมงครึ่งของวันอังคารที่สระน้ำของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ครูสอนวิชางานไม้ของโรงเรียนตั้งใจจะทำอะไรซักอย่างที่นั่น เขาเดินเข้าประตูสระน้ำรูปปลาตะเพียนอย่างไม่รีบร้อน "ครูชัย!" เสียงเด็กสาวชั้นป.6ที่เขาสอนอยู่ดังแว่วมาเหมือนทุกครั้งที่ทั้งสองเจอกัน ครูชัยเงยหน้าขึ้นมองลูกศิษย์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส เด็กสาวลอยตัวอยู่ในน้ำโผล่แค่ส่วนหัวมาให้เขาเห็นเท่านั้น "ว่าไง เจ๊ปลา" ครูชัยทักทายชลดากลับด้วยชื่อที่เพื่อนๆเธอชอบเรียก ชลดาเป็นเด็กชั้นป.6/1 ซึ่งเป็นห้องที่ทำอะไรก็ดีไปหมดทุกอย่าง และถ้าเป็นเรื่องว่ายน้ำก็คงต้องยกให้ชลดาคนนี้แหละที่เก่งที่สุด การได้เห็นลูกศิษย์สาวในชุดว่ายน้ำยามเช้าที่มีแสงแดดอ่อนๆ ตกกระทบเรือนร่างของเธอจนเปล่งประกายชวนให้ครูชัยเคลิบเคล้มยิ่งนัก เขาวางแผนพิชิตเธอจนเงือกสาวตัวน้อยต้องยอมอมนกเขาของเขาเพื่อแลกกับการว่ายน้ำให้เก่งขึ้นมาแล้ว "มาว่ายน้ำเหรอคะครู" ชลดาถามพลางยกขาตีน้ำเล่น บั้นท้ายแบบนักกีฬาก็ลอยโผล่ขึ้นเหนือน้ำให้ครูชัยได้เห็น "อ๋อ...เปล่า ครูมาดูว่าเจ๊ปลาว่ายน้ำดีขึ้นรึยัง เผื่อว่าจะมีอะไรให้ครูช่วย" ครูชัยยังพอตั้งสติตอบลูกศิษย์ได้อยู่ คำตอบนี้ชวนให้ชลดานิ่งเงียบไปเพราะมัวคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับครูชัย "เจ๊ปลา!" ครูชัยเรียกลูกศิษย์เสียงดังจนเธอตื่นจากภวังค์ "หา...เอ่อ คะ อะไรคะครูชัย" ครูชัยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ การทำให้เด็กสาวที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและฉลาดเฉลียวอย่างชลดาเหม่อลอยได้ขนาดนี้ ทำให้ครูชัยอดปลื้มไม่ได้ "เปล่า...ครูเห็นเธอเหม่ออยู่เลยเรียก คิดอะไรอยู่ล่ะ?" ครูชัยถามอย่างกับรู้ใจจนชลดาอายหน้าแดง "เปล่าซะหน่อย" เด็กสาวแก้เขินด้วยการทำเป็นไม่สนใจ ว่ายน้ำหนีครูชัยไปฟากตรงข้าม ทิ้งให้ครูชัยมองก้นของเธอลอยตามน้ำไกลออกไป

"อ้าว!ครู สวัสดีครับ" เสียงนักเรียนคนหนึ่งเรียกครูชัยจากด้านหลัง ยังไม่ทันที่ครูชัยจะได้หันไปมอง ชลดาก็ทักทายสวนกลับเจ้าของเสียงนั้นไป "ทอม! ทำไมวันนี้มาช้าจัง" ได้ยินดังนั้นครูชัยก็รีบหันไปหาแขกไม่ได้รับเชิญทันที เด็กหนุ่มหุ่นนักกีฬาเดินเข้ามาในชุดว่ายน้ำ เขายกมือสวัสดีครูชัยอย่างมีมารยาท ครูชัยได้แต่รับไหว้ด้วยสีหน้าที่ยังงงไม่หาย บางอย่างภายในตัวของครูชัยเริ่มสั่งการแปลกๆ "พอดีแม่เราแวะซื้อของน่ะ" เด็กหนุ่มเดินผ่านหลังครูชัย เอาสัมภาระที่ถือมาวางไว้ข้างเก้าอี้ที่มีของของชลดาวางอยู่ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคู่นี้มาว่ายน้ำด้วยกันทุกเช้า ครูชัยมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาหาเรื่องจ้องจะจับผิดทุกฝีก้าว และแล้วเขาก็พอจะนึกออก เด็กหนุ่มคนนี้ชื่อธงธวัช เป็นนักเรียนห้อง 6/2 การเรียนของเขาไม่ค่อยโดดเด่น ครูชัยจึงไม่ค่อยได้สังเกตเท่าไหร่ แต่เขาก็เป็นนักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนคนหนึ่งเหมือนกัน ส่วนสูง 158 ซม.ของเขาถือว่าสูงมากสำหรับเด็กป.6 อีกทั้งหน้าตาก็ค่อนข้างดูดีทีเดียว ธงธวัชกระโดดลงน้ำแล้วว่ายไปหาชลดาทันที "วันนี้เป็นไง ว่ายดีขึ้นรึยัง?" ธงธวัชถามคำถามเดียวกับครูชัย "ก็...ไม่ค่อยดีเท่าไหร่อ่ะ" คราวนี้ชลดาตอบกลับโดยไม่มีอาการเคอะเขินเลย ทั้งคู่ว่ายน้ำด้วยกัน หัวเราะคิกคักไปมาต่อหน้าต่อตาครูชัยโดยที่เขาได้แต่ยืนล้วงกระเป๋ามองทั้งคู่ว่ายน้ำ ในสายตาครูชัยตอนนี้นักเรียนทั้งสองกำลังหยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน ผิดกับตอนที่เขาลงน้ำกับชลดา ที่ลูกศิษย์ตัวน้อยแทบจะไม่ยอมให้เขาจับต้องเธอเลย ยิ่งเห็นก็ยิ่งหมั่นไส้ สายตาครูชัยมองธงธวัชราวกับมารร้ายที่ไม่อยากให้พระเอกได้สมหวังกับนางเอก <คงคิดจะเก็บความบริสุทธิ์ให้กับเจ้าหมอนี่สินะ> ครูชัยยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นราวกับถูกหยามซึ่งๆหน้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทั้งคู่ซ้อมว่ายน้ำกันแบบไม่เห็นหัวเขาเลย ยิ่งเฉพาะชลดาที่พอได้เจอกับธงธวัชแล้วก็เอาแต่มองเขาตลอด ไม่ได้หันมามองครูชัยเลยแม้แต่ครั้งเดียว ครูชัยไม่ได้เตรียมตัวมาเจอสถานการณ์ที่ทรมานใจเขาขนาดนี้ ครูสอนงานไม้แก่ๆจำต้องเดินคอตกกลับห้องงานไม้ ทิ้งให้คู่หนุ่มสาวซ้อมว่ายน้ำกันอย่างมีความสุขเพียง 2 ต่อ 2

ครูชัยเดินจ้ำอ้าวไปยังห้องงานไม้ด้วยความหงุดหงิด ภาพเด็กทั้งสองเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานตำตาเขาฉายวนในสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนครูชัยไม่มีสมาธิจะเดิน "โอ้ย!" ครูชัยได้สติเพราะเสียงร้อง พอก้มลงมองก็เห็นเย็นฤทัยนักเรียนชั้นป.6 ห้อง 5 ล้มลงกับพื้น "อ้าว! น้ำฝน มาทำอะไรตรงนี้ เดินไม่ระวังเลยนะเรา เจ็บมั๊ยนั่น?" ครูชัยถามพลางเอื้อมมือให้เย็นฤทัยเกาะแล้วฉุดเธอขึ้นยืนเหมือนเดิม ทันทีที่ลูกศิษย์ตัวน้อยยืนขึ้นได้ เธอก็เปิดฉากตอบโต้ทันที "ครูชัยนั่นแหละ เดินไม่ระวัง หนูเรียกครูครูก็ไม่หยุด แถมยังเดินมาชนหนูอีก" ปกติเย็นฤทัยไม่ค่อยกล้ามีเรื่องทะเลาะกับใคร แต่คราวนี้เห็นทีจะทนไม่ไหว "อ้าวเหรอ...ขอโทษๆ พอดีครู..." เย็นฤทัยไม่สนคำอธิบายของครูชัย เธอรีบพูดตัดบททันที "ครูชัยเป็นอะไรรึเปล่าคะ...สีหน้าไม่ค่อยดีเลย" ด้วยความที่เป็นคนมีน้ำใจ เย็นฤทัยสังเกตเห็นความผิดปกติของครูชัยก็รีบไต่ถามทันที น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยของเย็นฤทัยช่างซาบซ่านจับใจครูชัยยิ่งนัก แต่สิ่งเดียวที่ครูชัยต้องการตอนนี้ก็คือการได้ระบายความอัดอั้นที่อยู่ในใจกับใครซักคน และก็ไม่มีใครเหมาะเท่าเด็กสาวเจ้าเสน่ห์ที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาอีกแล้ว สายตาที่เคยหม่นหมองเพราะภาพอดีตที่เห็นมา กลับเปลี่ยนเป็นสายตาแห่งความหวังถึงอนาคตที่เขาคาดไว้ ครูชัยไม่พูดอะไรแต่ยื่นมือมาคว้าแขนทั้งสองของนางงามมิตรภาพประจำโรงเรียนเอาไว้ เย็นฤทัยอ่านสายตาของครูชัยออก ภาพในอดีตเมื่อครั้งที่เธอร่วมรักกับครูชัยย้อนกลับมาในสมองเธออีกครั้ง นี่เธอจะต้องรับศึกหนักอีกแล้วเหรอนี่ เธอได้แต่ยิ้มแหยๆทำใจดีสู้เสือเอาไว้เพราะหนีไปไหนไม่ทันแล้ว "แหะๆๆ ครูชัย...ไม่เอานะคะ อุ๊ย!" ครูชัยจูงมือเธอเข้าไปในห้องเก็บอุปกรณ์พละของโรงเรียน "เดี๋ยวก่อนค่ะครู..." แล้วประตูห้องเก็บอุปกรณ์ก็ปิดลงพร้อมกับเสียง [กริ๊ก!]

ในห้องอุปกรณ์กีฬา มีเพียงแสงแดดจากช่องระบายอากาศด้านบนของผนังฝั่งตรงข้ามกับประตูเท่านั้น ที่สาดส่องเข้ามาให้เห็นภายใน เย็นฤทัยยืนอยู่กับที่แต่ส่ายตามองไปรอบๆห้อง ผนังด้านซ้ายของประตูมีภาพโปสเตอร์เกี่ยวกับการเล่นกีฬาชนิดต่างๆติดจนทั่วผนัง ส่วนฝั่งขวานั้นมีทั้งล๊อคเกอร์ รถเข็นอุปกรณ์กีฬา และเบาะปูพื้นที่เธอเคยใช้ตอนเรียนม้วนตัว ตั้งเรียงกันจากด้านในสุดไปจนถึงหน้าประตู เย็นฤทัยหมุนตัวไปจนครบรอบ จนกลับมาที่ประตูเธอก็เจอหน้าครูชัยที่ตอนนี้มองเธอราวกับเป็นอาหารเช้า ครูชัยเดินตรงเข้าหาเธอด้วยอารมณ์ที่คาดเดาไม่ถูก "ครูชัย...อย่าเล่นอย่างนี้สิ หนูกลัวนะ" ครูชัยยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบ เย็นฤทัยเห็นดังนั้นก็ค่อยๆถอยหลังหนีครูชัยเพื่อความปลอดภัย เท้าของเด็กสาวสะดุดขอบเบาะปูพื้นล้มลงไปนอนบนพื้นยิ่งเข้าทางครูชัยมากยิ่งขึ้น ครูชัยล้มตัวตามลงไปคร่อมลูกศิษย์ตัวน้อย แขนทั้งสองของเขาวางค้ำข้างตัวเธอไม่ให้ดิ้นหนีได้ "เป็นอะไรรึเปล่าน้ำฝน ซุ่มซ่ามจริงๆเลยเรา" ครูชัยพูดพลางเอามือสางผมให้เย็นฤทัยอย่างนุ่มนวล "ม..ม..ไม่เป็นไรค่ะครู ปล่อยหนูก่อนเร็ว" เย็นฤทัยยังมองโลกในแง่ดีคิดว่าครูชัยคงไม่คิดจะอึ๊บเธอจริงๆ ครูชัยแทนที่จะทำตามคำขอของลูกศิษย์คนโปรด เขากลับก้มหน้าลงหอมแก้มซ้ายของเธอแทน กลิ่นกายของเด็กสาววัย 12 ช่างหอมซาบซ่านจับใจครูชัยยิ่งนัก "อึ๋ย~~~ ครูชัย...อย่าค่ะ" เย็นฤทัยเอียงหน้าหลบสุดชีวิตแต่ก็ไม่พ้นทางครูชัย มือของเธอได้แต่ผลักครูชัยเบาๆ "ชู่ววววส์ เงียบๆหน่อย น้ำฝนอยากให้คนข้างนอกรู้เหรอ ว่าเราทำอะไรกันอยู่ในนี้น่ะ" เย็นฤทัยเห็นด้วย เธอไม่อยากให้ใครเข้ามาเห็นแน่นอน แต่จะเอาแต่นอนปล่อยให้ครูชัยลวนลามเธอแบบไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน "ครูขา หนู...อุ๊บ!" เย็นฤทัยทำท่าจะพูดอะไร ครูชัยรีบหยุดเสียงเธอด้วยปากของเขาทันที ครูชัยจูบเย็นฤทัยด้วยอารมณ์ใคร่ที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ เด็กสาวรู้แล้วว่าตอนนี้ครูชัยเอาจริง เธอเริ่มดิ้นรนขออิสรภาพ แต่เรี่ยวแรงของเด็กป.6ตัวเล็กๆมิอาจต้านทานแรงตัณหาของครูหนุ่มวัย 32 ได้ ริมฝีปากครูชัยบดจูบอย่างนุ่มนวล อุ้งมืออันหยาบกร้านลูบไล้ร่างกายเธอด้วยสัมผัสอันแผ่วเบา ทำให้ความกลัวที่มีค่อยๆเปลี่ยนเป็นความเสียว เย็นฤทัยเลิกดิ้นรนให้ตนเป็นอิสระ ยอมรับรสจูบของครูชัยโดยไม่มีทีท่ารังเกียจ ความเสียวแบบเดียวกับที่ครูชัยเคยมอบให้เธอค่อยๆก่อตัวไปทั่วร่างกายเธอ ครูชัยค่อยๆถอนปากของเขาออกช้าๆเมื่อเห็นว่าลูกศิษย์ผู้ไร้เดียงสาเริ่มมีอารมณ์ร่วมแล้ว "ช่วยให้ครูมีความสุขทีได้มั้ย น้ำฝนคนเก่งของครู" ครูชัยกระซิบบอกความต้องการของเขาใส่หูเย็นฤทัยเบาๆ ลมหายใจของครูผู้มากประสบการณ์กระทบซอกหูทำเอาเด็กสาวสะท้านไปทั้งตัว จนเผลอพยักหน้าตอบไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ครูชัยยิ้มให้เย็นฤทัยอย่างมีความสุขชวนให้เธอยิ้มตอบเขาแบบอายๆ แค่ได้เห็นสีหน้าของครูชัยดีขึ้น สำหรับเด็กสาวที่ชอบช่วยเหลือเพื่อนๆอย่างเธอ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่เธอต้องการ แต่สำหรับครูชัยแล้ว แค่ได้กอดจูบลูกศิษย์แสนน่ารักเท่านี้คงไม่พอที่จะทำให้เขามีความสุขได้ ครูชัยลุกขึ้นยืนค่อยๆปลดเข็มขัดตัวเองออกต่อหน้าลูกศิษย์ตัวน้อยที่นอนจ้องท่าทีของเขาอยู่ตรงหน้า

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:46: PM »
"เอ่อ...ครูชัยคะ หนูว่า..." เย็นฤทัยพยายามหาเหตุผลหยุดสิ่งที่ครูชัยคิดจะทำ [แก๊ง!] เสียงเข็มขัดครูชัยหล่นกระทบพื้นปูนของห้องเก็บอุปกรณ์ "อึ๋ย! ไม่เอานะคะครูชัย เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า..." เย็นฤทัยพยายามตะเกียกตะกายคลานหนีครูชัยแบบท่ากรรเชียง [วืด!] เสียงซิบกางเกงครูชัยดังก้องในหัวเด็กสาว "แหะๆๆ ครูเอาจริงเหยอ..." มาถึงตอนนี้คงหาเหตุผลหยุดครูชัยลำบากแล้ว เย็นฤทัยถอยไปจนหลังของเธอติดกับรถเข็นอุปกรณ์กีฬา เป็นระยะที่ไกลครูชัยที่สุดแล้วแต่ก็ห่างจากเขาไม่ถึง 2 เมตร กางเกงและกางเกงในของครูชัยถูกถอดลงพร้อมๆกัน ดุ้นเสียวครูชัยผงาดขึ้นต่อหน้าเด็กสาววัยสิบสอง แสงแดดจากช่องระบายอากาศสาดส่องมาตรงส่วนหัวของมันพอดี เสริมให้ขนาดของมันดูใหญ่และน่ากลัวยิ่งขึ้น เย็นฤทัยกลืนน้ำลายเอื๊อกเพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แม้เด็กสาวจะเล่นเสียวกับครูชัยมา 2 ครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังทำใจลำบากอยู่ดีที่จะยอมรับความเสียวจากแท่งเนื้อที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า "เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไม่ได้เหรอคะครู..." เย็นฤทัยพยายามทำเสียงออดอ้อนขอร้องสุดชีวิต ครูชัยเดินเข้ามานั่งยองๆตรงหน้าสาวน้อย "ทำไมล่ะ...น้ำฝนไม่ชอบเหรอ ที่เรามีความสุขร่วมกันน่ะ" พูดจบครูชัยก็ยื่นหน้าเข้าหอมแก้มเด็กสาวอีก คำพูดครูชัยทำเอาเย็นฤทัยนิ่งอึ้งไป เธอชอบทุกๆวินาทีที่ได้ร่วมรักกับครูชัย แต่เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ถูกต้อง ครูกับนักเรียนไม่ควรมีความสัมพันธ์กันเช่นนี้ "คือ หนูไม่อยากให้ครูเดือดร้อนนะคะ ถ้าใครรู้เข้าครูชัยจะลำบากนะ" เย็นฤทัยไม่ตอบคำถามครูชัยแต่ให้เหตุผลโน้มน้าวใจเขาแทน "น้ำฝนก็อย่าเอาไปบอกใครสิ ครูไม่บอก น้ำฝนไม่บอก แล้วใครจะไปรู้ล่ะ" พูดจบก็งับซอกคอลูกศิษย์ซุกไซร้อย่างเมามัน ความเสียวแผ่เข้ามาจนสติของเย็นฤทัยเริ่มไม่อยู่กะเนื้อกะตัว แถมโดนครูชัยหักล้างเหตุผลของเธอซะสนิท เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาไม่มีกะจิตกะใจจะห้ามครูคนโปรดของเธอแล้ว "อือ~~~~ ครูชา~~~ย" อุ้งมือที่ใช้จับงานไม้เป็นประจำเริ่มซุกซนบีบนวดลูบไล้ไปทั่วตัวของเด็กสาว จากบั้นเอวไล่ขึ้นไปถึงซาลาเปาสองลูก เขาทักทายมันพอเป็นพิธีจากนั้นก็เลื่อนลงสู่จุดหมายที่เขาต้องการ มือทั้งคู่ช่วยกันถกกระโปรงนักเรียนของลูกศิษย์ขึ้นจนขาขาวๆโผล่ออกมารับแสงตะวัน ทันทีรู้สึกว่ามือครูชัยบุกเข้าไปถึงชั้นในเย็นฤทัยก็รู้สึกตัวขึ้นมาพยายามจะผลักครูชัยออกเพื่อปกป้องอธิปไตยของตน "จะถอดเองหรือจะให้ครูถอดให้" ครูชัยเสนอทางเลือกให้เธอแค่ 2 ทางที่ไม่ว่าทางไหนก็ไม่น่าเลือกทั้งนั้น "ไม่ถอดไม่ได้เหรอคะ" เย็นฤทัยขอร้อง "ฮึ~~~ ไม่ถอดแล้วเราจะมีความสุขกันได้ไงล่ะ" ครูชัยทำเสียงดุลงมือถอดลิงของลูกศิษย์โดยไม่สนใบหน้าจ๋อยๆของเธอเลย กางเกงในผ้าแพรสีชมพูตกไปอยู่ในกำมือของครูชัย "คราวนี้เสร็จแล้วต้องคืนหนูนะ" เย็นฤทัยกลัวว่าจะต้องนั่งเรียนทั้งวันโดยไม่มีกางเกงในใส่เหมือนครั้งก่อนอีก "เออน่า..." ครูชัยทำเสียงเซ็งๆเหมือนโดนจับไต๋ได้ ก้มลงจูบลูกศิษย์แก้แค้น ส่วนมือข้างที่ไม่ได้กำกางเกงในก็เลื่อนลงสำรวจเนินเสียวของวัยแรกรุ่น ครูชัยผู้มากประสบการณ์ถอนปากออกยิ้มให้เย็นฤทัยอย่างอารมณ์ดีเมื่อพบว่าร่องเสียวของเด็กสาวฉ่ำเยิ้มไปหมดแล้ว "แล้วก็มาทำเป็นบ่ายเบี่ยง ดูซิแฉะซะขนาดนี้ น่าตีจริงๆเลย...น้ำฝนนี่" เย็นฤทัยอายจนหน้าแดงได้แต่กำมือทุบอกครูชัยแก้เขิน

คราวนี้ครูชัยเลือกเป็นฝ่ายอยู่ด้านบนเอง ครูชัยแทรกตัวลงกลางหว่างขาของลูกศิษย์ทำให้ขาของเธอจำต้องแยกออกอย่างช่วยไม่ได้ กลิ่นน้ำเสียวของเย็นฤทัยฟุ้งเข้ามาเตะจมูกกระตุ้นตัณหาของทั้งสองคนให้เพิ่มขึ้นอีก "พร้อมแล้วนะ...น้ำฝน" ครูชัยไม่รอให้เธอตอบ ท่อนเสียวเลื่อนมาจ่อหน้าร่องเสียวประจำที่ เย็นฤทัยสะดุ้งโหยงเมื่อส่วนหัวของมันเริ่มสำแดงเดชกับรูสวาทเธอ ดุ้นมังกรทะลวงผ่านกลีบเสียวค่อยๆจมหายลงไปเรื่อยๆ เด็กสาวเสียวจนตัวเกร็งขมิบร่องรักต้อนรับท่อนเสียวครูชัยเต็มกำลัง มือของเธอเผลอกำเสื้อครูชัยจนยับยู่ยี่เพราะความเสียวซ่าน เธอกัดฟันแน่นเริ่มหายใจติดๆขัดๆไม่เป็นจังหวะ "ถ้าเจ็บก็บอกครูนะจ๊ะคนเก่ง" ครูชัยพูดด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย เย็นฤทัยทัยส่ายหัวยิกๆ แล้วก็หลับตาปี๋เม้มปากแน่นข่มความเสียวไม่ให้แสดงออกมาทางปาก ฝ่ายครูชัย นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่เขาได้ร่วมรักกับเด็กสาวเจ้าเสน่ห์คนนี้ แต่สัมผัสในร่องเสียวของเธอไม่เคยทำให้ครูชัยผิดหวังเลย มันตอดรัดด้วยเรี่ยวแรงแบบเด็กๆที่เมียของครูชัยไม่เคยทำให้เขารู้สึกได้ เมื่อเห็นว่าเย็นฤทัยรับไหวครูชัยก็เริ่มซอยท่อนเสียวเข้าออกช้าๆ สีหน้าเด็กสาวแสดงความอึดอัดและเสียวซ่านจับใจแต่กลับไม่ส่งเสียงร้องสักแอะยิ่งกระตุ้นความใคร่ของครูชัยให้เพิ่มขึ้นอีก ครูชัยเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นเหมือนกับจะทดสอบความอดทนของเธอ "อะ...อะ...อะ ค...ครู ขา~~~ เบาๆหน่อย อื๋ยยยย" เด็กสาวเริ่มทนกับแรงเสียวไม่ไหวขอร้องครูชัยให้เบาแรงลง เสื้อครูชัยเกือบจะขาดอยู่แล้วเพราะแรงดึงของเธอ ครูชัยจำต้องคว้าข้อมือเด็กสาวเอาไปวางเหนือหัวเธอแล้วเอามือของเขากดทับเอาไว้ เย็นฤทัยผู้น่าสงสารดิ้นรนอย่างหนัก ไม่ใช่เพราะต้องการเป็นอิสระแต่เพื่อหาทางระบายความเสียวซ่านที่มากเกินระดับที่เด็กสาวตัวน้อยๆอย่างเธอจะรับไหว "ครูชัยขา...เบาๆหน่อย น้ำฝนเสียว โอ้ยยย!" เย็นฤทัยได้แต่ขอร้องไปอย่างนั้น ครูชัยไม่ได้มีทีท่าจะเห็นใจเธอเลยแม้แต่น้อย "อยากให้ครูทำเบาๆเหรอ?" ครูชัยกระซิบถามข้างหูเด็กสาว เย็นฤทัยพยักหน้าตอบเพราะเริ่มควบคุมเสียงตัวเองไม่อยู่แล้ว เธอหลับตาปี๋กัดฟันแน่นปากเม้มสนิท "ถ้างั้นบอกว่ารักครูก่อนแล้วครูจะยอมทำเบาๆให้" ข้อเสนอสุดโหดทำเอาเย็นฤทัยลังเลอยู่นาน <ครูชัยนะครูชัย จะแกล้งหนูไปถึงไหน> เด็กสาวพยายามอดทนต่อเพราะทนอายที่จะต้องบอกความจริงให้ครูชัยฟังไม่ได้ "ว่าไง...ถ้าไม่บอกครูจะซอยให้เร็วกว่านี้อีกนะ" เย็นฤทัยรีบลืมตาขึ้นมองครูชัย "จะบ้าเหรอครู...แค่นี้ก็จะแย่แล้ว...อ๋อยยยย" เสียงตอบที่ควบคุมไม่อยู่ดังออกมาก้องไปทั้งห้อง บั้นควยซอยถี่ยิบเต็มกำลัง เด็กสาวผู้น่าสงสารดิ้นรนด้วยความเสียวสุดชีวิต ขาของเธอตะกายไปทั่วเบาะปูพื้นที่เธอนอนอยู่ ในที่สุดหนทางแห่งสวรรค์ของทั้งคู่ก็มาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว ลมหายใจของคู่รักถี่ขึ้นและรุนแรงขึ้นจนอีกฝ่ายได้ยิน ได้เวลาที่อารณ์ใคร่ที่อัดอั้นมานานจะได้รับการระบายซักที ครูชัยละมือที่จับแขนลูกศิษย์ไว้เอามาโอบรัดเอวของเธอเพื่อให้ซอยได้ถนัดๆ แขนของเย็นฤทัยเมื่อหลุดจากพันธนาการแล้วก็โอบแผ่นหลังครูชัยล๊อคเอาไว้แน่น "อ๊ายยยย!" เสียงแห่งสวรรค์ของสาวน้อยลอยไปกระทบหูครูชัยก่อนที่เขาจะพ่นความรักที่มีใส่ลูกศิษย์ไปแบบไม่มีเสียดาย ระบายความใคร่ใส่เด็กสาวที่เขารักจนสุดหัวใจ เมื่อเสร็จจากกามกิจแล้ว เย็นฤทัยก็ปล่อยมือที่โอบรัดครูชัยออก "ครูรักน้ำฝนที่สุดเลย คนเก่งของครู" เสียงของครูชัยที่ดังแว่วมาชวนให้เธอนอนหลับตาอมยิ้มแบบเหนื่อยอ่อน

สัมผัสของมือครูชัยที่ลูบหัวเธอเล่นปลุกเย็นฤทัยให้ตื่นขึ้นจากนิทรา เด็กสาวมองครูสอนงานไม้ตาแป๋ว "ว่าไงสาวน้อย เหนื่อยมั๊ยจ๊ะ" เสียงครูชัยถามไถ่เธออย่างอารมณ์ดี "ถามได้ ถ้าหนูช๊อคตายไปจะว่ายังไง" คำตอบที่ไร้เดียงสาของเด็กสาวทำครูชัยยิ้มปนขำ "อย่างน้ำฝนน่ะ ไม่ช๊อคตายง่ายๆหรอก แรงกว่านี้ก็รับได้สบายๆ จริงมั๊ย?" ครูชัยถามสวนเธอกลับทำเอาหน้าที่เพิ่งหายแดงกลับแดงขึ้นมาอีกครั้ง "จะบ้าเหรอครู ไม่เอาด้วยแล้ว" เย็นฤทัยตอบแก้เขิน เด็กสาวค่อยๆลุกขึ้นยืนโดยมีครูชัยช่วยประคองด้วยความเป็นห่วง สายตาที่ชินกับความมืดในห้องมองครูที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็เห็นว่าเขาแต่งตัวเสร็จแล้ว เย็นฤทัยจ้องหน้าครูชัยพร้อมกับแบมือเหมือนจะขออะไรซักอย่าง "อะไร...จะขอเงินครูเหรอ ครูมีแค่ 20 เองนะ" จริงๆแล้วเขามีเยอะกว่านี้ แต่พูดแบบนี้ดูจะขำกว่า "หนูรู้นะว่าครูเก็บเอาไว้" เย็นฤทัยไม่ขำกับมุขของครูชัยยืนยันเสียงหนักแน่น ครูชัยได้แต่หัวเราะกับท่าทีของเธอพลางควักเอากางเกงในของเด็กสาวที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาคืนเธอ "ครูใส่ให้เอามั๊ย?" เย็นฤทัยรีบคว้าลิงของเธอคืนโดยเร็วเพราะกลัวครูชัยจะเอาจริง รีบใส่ชั้นในอย่างเร็วโดยมีครูชัยยืนจ้องเธออยู่ "เรียบร้อยนะ" เย็นฤทัยพยักหน้า "ต่ออีกซักรอบมั๊ย" ครูชัยไม่วายแซวเธอ เขากะจะหาเรื่องแซวเพิ่มแต่พอหันไปเห็นเด็กสาวทำตาเขียวใส่ก็เปลี่ยนใจ ครูสอนงานไม้ค่อยๆเปิดประตูห้องเก็บอุปกรณ์พละออก เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นเขาก็พาลูกศิษย์สุดสวาทออกมาจากม่านรูดจำเป็นของทั้งคู่ได้อย่างปลอดภัย

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:47: PM »
### ตอนที่ 19 เหตุผลที่ทำลงไป ###

เวลานั้นประมาณเจ็ดโมงครึ่งเห็นจะได้ ครูสอนงานไม้กับนักเรียนสาวป.6 เดินเคียงคู่กันมาจนถึงหน้าประตูโรงเรียนซึ่งเป็นทางผ่านไปสู่ห้องงานไม้ "ตกลง...เมื่อเช้าครูชัยเป็นอะไรไปคะ ถึงได้เดินเหม่อลอยแบบนั้นน่ะ" เด็กสาวถามด้วยความสนใจ อย่างน้อยเธอก็ควรจะได้รู้เหตุผลที่โดนครูของเธอระบายอารมณ์ใคร่ใส่ "อ๋อ...เรื่องนั้นเหรอ น้ำฝนอยากรู้จริงง่ะ?" ครูชัยย้อนถาม เด็กสาวพยักหน้ารอคอยคำอธิบายของครูชัย เย็นฤทัยหยุดเดินเมื่อเห็นครูของเธอไม่ยอมเดินต่อ ตาของทั้งคู่ประสานกัน ครูชัยทำท่าหมือนจะตอบแต่แล้วก็เปลี่ยนใจ "ไม่มีอะไรหรอกน้ำฝน" ครูชัยตอบปัดแบบสั้นๆ การจะอธิบายให้เย็นฤทัยเข้าใจว่า ที่ครูชัยเหม่อลอยเพราะหงุดหงิดที่เห็นชลดาไปสนใจเพื่อนหนุ่มต่างห้อง คงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก "ไม่จริงอ่ะ หนูรู้นะว่าครูชัยกังวลอะไรซักอย่างอยู่" ด้วยความที่เป็นนางงามมิตรภาพประจำโรงเรียนที่คอยช่วยเหลือเพื่อนๆอยู่เสมอ เย็นฤทัยอยากช่วยแก้ปัญหาให้ครูชัยบ้าง

ระหว่างที่ทั้งคู่ยืนคุยอยู่นั้นเอง "ครูชัย!" เสียงใสๆแต่คราวนี้ดูดุๆดังแว่วมา สองครูและลูกศิษย์หันไปมองก็เห็นวิภาวีสะพายกระเป๋าเดินเข้ามาในโรงเรียน วิภาวีมองหน้าเย็นฤทัยสายตาไม่ต่างจากทุกครั้งที่เห็นเย็นฤทัยอยู่กับครูชัยเลย "คุยอะไรกันอยู่คะ?" วิภาวีเปิดฉากถามจ้องจับผิดทันที "อ๋อ...เปล่า คุยกันไปเรื่อยเปื่อยน่ะ วันนี้ทำไมมาช้าจังเรา?" ครูชัยถามย้อน จุดประสงค์ที่แท้จริงก็เพื่อเปลี่ยนเรื่องไม่ให้เย็นฤทัยซักไซ้ต่อนั่นเอง "รถติดค่ะ...ครูชัยไปไหนมาอ่ะ?" วิภาวีรีบตอบแล้วถามต่อทันที ปกติเธอจะเห็นครูชัยอยู่ที่ห้องงานไม้แต่คราวนี้กลับยืนคุยกับเย็นฤทัยกันอย่างถูกคอ เห็นแล้วทนไม่ได้จริงๆ "ไปเดินเล่นแถวสระว่ายน้ำมาน่ะ พอดีเจอเย็นฤทัยกลางทางก็เลยชวนกันเดินมา...จริงมั๊ยน้ำฝน" ครูชัยอธิบายอย่างคล่องแคล่วแล้วก็หันไปมองเย็นฤทัยในเชิงให้เธอช่วยยืนยัน "อ๋อ...เออ ใช่ๆ" เย็นฤทัยสนับสนุนด้วยน้ำเสียงสั่นๆพร้อมกับนึกถึงคำอธิบายของครูชัย เด็กสาวเห็นครูชัยเดินมาจากทางสระว่ายน้ำจริงๆ เธอเริ่มสงสัยแล้วว่ามีอะไรที่สระว่ายน้ำที่ทำให้ครูชัยไม่สบายใจ แต่เสียงตอบสั่นๆของเย็นฤทัยก็ทำให้วิภาวีสงสัยความสัมพันธ์ของทั้งคู่อยู่ไม่น้อย "คุยกันไปนะ เดี๋ยวครูต้องไปเตรียมสอนคาบแรก" ครูชัยเห็นจังหวะรีบขอตัวชิ่งหนี "เดี๋ยวสิคะครูชัย ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย" เย็นฤทัยอยากรู้ความจริงที่ทำให้เธอต้องโดนเสียบเต็มแก่ตามตื้อครูชัยไม่เลิก "นี่...เย็นฤทัย เดี๋ยวครูชัยก็เตรียมสอนไม่ทันหรอก ไว้คุยทีหลังก็ได้นี่" คำพูดวิภาวีเหมือนขอร้องเย็นฤทัย แต่น้ำเสียงออกไปทางสั่งซะมากกว่า เย็นฤทัยได้ยินเข้าก็หยุดตามครูชัย เธอค่อยๆหันมามองวิภาวีที่ทำสายตาดุๆจ้องเธอ "เธอ...มีอะไรกับเรารึเปล่า?" ถึงจะกลัวแต่ด้วยความที่ไม่ชอบมีเรื่องกับใคร เย็นฤทัยยังมองโลกในแง่ดีถามเพื่อนร่วมระดับชั้นอย่างกล้าๆกลัวๆ สองสาวยืนนิ่งกันอยู่บริเวณประตูโรงเรียน

"ตุ่น!" เสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งเรียกวิภาวีมาจากด้านหลังเธอ <โอ้...ไม่นะ! ตื้อชะมัดเลยเจ้าหมอนี่> วิภาวีหันหลังไปก็เห็นณัฐนนท์เพื่อนร่วมห้องของเธอนั่นเอง ณัฐนนท์จอมปากโป้งดันไปเห็นวิภาวียื่นหน้าอกของเธอให้ครูชัยจับ วิภาวีจึงจำต้องร่วมรักกับเขาเพื่อแลกกับความลับนั่น จนกระทั่งตอนนี้ไม่รู้ว่าติดค้างหรือติดใจยังไง ณัฐนนท์ยังตามตื้อเธอไม่เลิกซักที "เน่! ใครใช้ให้นายเรียกชื่อเล่นชั้นยะ" วิภาวีเริ่มโมโหเพราะเจอแต่เรื่องเซ็งๆตั้งแต่เช้า "แหะๆๆ ขอโทษที กระเป๋าหนักมั๊ย เดี๋ยวเราช่วยถือนะ" ณัฐนนท์รีบขอโทษขอโพยเสนอตัวช่วยเหลือเด็กสาวเป็นการใหญ่ "ไม่ต้องย่ะ ชั้นถือเองได้ จะไปไหนก็ไปไป๋" วิภาวีไล่เพื่อนชายแบบไม่ไว้หน้า "โธ่...วิก็ ให้เราช่วยน่านะๆ" นอกจากขี้ฟ้องแล้วยังขี้ตื้ออีก วิภาวีแทบไม่เห็นความดีในตัวณัฐนนท์เลย "ไม่ต้องมาแกล้งทำดีหรอก เรารู้นะว่านายต้องการอะไร ฝันไปเถอะ!" วิภาวีทำเป็นรู้ทันพูดดักทางณัฐนนท์เอาไว้ เธอหันไปหาคู่กรณีอีกคนก็เห็นเธอหายไปแล้ว "นายจะเอายังไงกับชั้นกันแน่ เลิกตามตอแยชั้นซักทีได้มั๊ย!" เด็กสาวกล่าวอย่างหัวเสีย "โธ่!วิจ๋า ตอนนั้นเราก็มีความสุขกันทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ" ณัฐนนท์ชวนเพื่อนสาวให้รำลึกถึงความหลัง < ไอ้นี่หนิ...ได้คืบจะเอาศอก น่ารำคาญจริงๆ ทำไมแกไม่ไปชอบคนอื่นวะ > วิภาวีครุ่นคิดมองหน้าเพื่อนร่วมห้องด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร < อ๊ะ!...คนอื่นรึ > วิภาวีทำท่าเหมือนนึกอะไรออกซักอย่าง ว่าแล้วก็คว้ามือณัฐนนท์พาไปหลังตึกที่ลับตาคนทันที < โห...ยัยตุ่น นึกจะอยากขึ้นมาก็รีบซะตามอารมณ์ไม่ทันเชียว > ณัฐนนท์ได้แต่คิดดีใจไปตามภาษาวัยรุ่นตามเพื่อนสุดสวาทของเขาเข้าที่ลับจนทั้งคู่หายไปจากหน้าโรงเรียน

ที่แปลงเกษตรหลังห้องน้ำ ห่างจากที่ที่ธนชพรรณแอบฉี่ไปไม่ไกล "นี่...ยิ้มอะไรของนายน่ะ" วิภาวีเห็นณัฐนนท์ยิ้มอย่างผิดสังเกตเห็นแล้วหมั่นไส้ "อ้าว! ก็วิพาเรามานี่เพื่อจะเล่นแบบเมื่อวานกันอีกไม่ใช่เหรอ?" ณัฐนนท์ยังคงฝันลมๆแล้งๆอยู่ "จะบ้าเหรอ! ไม่ใช่ย่ะ" วิภาวีทุบความฝันของเด็กหนุ่มจนแตกสลาย เธอหันมองรอบๆอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นแล้วก็กระซิบบอกเพื่อนร่วมชั้นอย่างเบาๆ พอให้ได้ยินกัน 2 คน "นายอยากทำอย่างเมื่อวานอีกใช่มั๊ยล่ะ?" คำถามของเพื่อนสาวตรงใจเขามาก ณัฐนนท์พยักหน้ารับทันที "แล้ว...นายไม่คิดอยากจะทำอย่างว่ากะคนอื่นๆมั่งเหรอ?" วิภาวีเริ่มชี้นำเพื่อนชาย คำพูดเธอทำให้ณัฐนนท์คิดอยู่นาน เขาเพิ่งจะมีประสบการณ์ครั้งแรกกับวิภาวีจึงยังไม่ทันได้คิดถึงผู้หญิงคนอื่นนอกจากเธอ พอมีคำถามกระตุ้นขึ้นมาสมองของเขาก็ผุดภาพเพื่อนร่วมชั้นคนแล้วคนเล่าลอยเต็มไปหมด วิภาวีเห็นแล้วก็ยิ่งหมั่นไส้ เธอต้องรีบคุยธุระให้เสร็จเร็วๆแล้ว "อย่าง...ยัยน้ำฝนห้อง 5 น่ะ...สนใจไหม?" ชื่อเพื่อนสาวเจ้าเสน่ห์ขวัญใจหนุ่มๆทั้งหลายแทรกเข้ามาในความคิดผลักเพื่อนสาวคนอื่นๆตกขอบไป ณัฐนนท์ทำตาโตหันไปหาวิภาวีในเชิงขอคำยืนยัน "สนสิ...สนๆ สนมากเลย" ความรู้สึกระหว่างที่ได้ร่วมรักกับวิภาวีนั้นช่างซาบซ่านตรึงใจเขายิ่งนัก ถ้ายิ่งได้ร่วมรักกับเย็นฤทัย 1 ใน 3 สาวสวยของห้อง 5 ที่เป็นที่หมายปองของใครต่อใครคงจะมีความสุขยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก ณัฐนนท์ทำท่าดีใจจนออกนอกหน้ายิ่งทำให้วิภาวีหมั่นไส้เย็นฤทัยมากยิ่งขึ้น "แล้ว..แล้ว ต้องทำไงอ่ะ?" ณัฐนนท์ตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่ "โว้ย! ใจเย็นๆเซ่ แหม!พอได้ยินชื่อล่ะสนใจเชียวนะ" วิภาวีออกอาการหงุดหงิด แต่ในใจรู้สึกดีที่จะได้กำจัดตัวน่ารำคาญไปได้ทีเดียว 2 คนพร้อมๆกัน "ยัยนั่นน่ะ...ไม่ค่อยชอบมีเรื่อง แถมหัวอ่อนจะตาย นายก็ตามยัยนั่นไปหาความลับเด็ดๆมาสักอย่าง แล้วก็ขู่ว่าจะเอาไปบอกคนอื่นๆ แค่นี้ยัยนั่นก็จะต้องยอมตามใจนายทุกอย่าง เพื่อจะเก็บความลับเอาไว้" วิภาวีอธิบายแผนการณ์ให้ผู้สมรู้ร่วมคิดฟัง ณัฐนนท์ฟังหูผึ่งพยักหน้ารับฟังแผนอย่างสนใจ "แล้วหลังจากนั้นนายอยากจะทำอะไรกับยัยนั่นก็แล้วแต่นายเลย" วิภาวีคิดแผนสุดแสบขึ้นมาจนได้ เธอคิดจะกำจัดเย็นฤทัยโดยการให้นางงามมิตรภาพเสียสาวให้แก่เพื่อนร่วมชั้นของเธอ เมื่อถึงตอนนั้นเย็นฤทัยก็คงไม่กล้าตามตอแยครูชัยอีกเป็นแน่ < ช่วยไม่ได้นะยัยเย็นฤทัย อยากมายุ่งกับครูชัยของชั้นเองนะ > วิภาวีคิดในใจพร้อมกับนึกถึงภาพที่เธอกับครูชัยจะมีความสุขร่วมกันโดยไม่มีก้างขวางคอมาตามกวนใจอีก ฝ่ายณัฐนนท์ก็นึกถึงภาพเขาและเย็นฤทัยร่วมรักกันอย่างเมามัน เมื่อตกลงถึงแผนการกันได้แล้ว ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไป

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:48: PM »
เวลาเดียวกันที่ห้องงานไม้ ครูชัยกำลังเตรียมการสอนคาบแรกอยู่ เขาจิบกาแฟไปอ่านแผนการสอนไปอย่างใจเย็นจนกระทั่งมีเสียงใสๆแหวกความสงบเข้ามา "ครูชัยคะ" ครูชัยเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นนางฟ้าตัวน้อยที่เพิ่งพาเขาขึ้นสวรรค์ไปเมื่อเช้าเดินเข้ามา "ว่าไง น้ำฝน...จะมาคุยเรื่องเมื่อเช้าอีกเหรอ?" ครูชัยพูดดักทางเย็นฤทัย ความจริงเรื่องนั้นเด็กสาวก็สนใจไม่น้อยแต่ตอนนี้เธอมีเรื่องใหม่ที่อยากรู้มากกว่า "เปล่าค่ะ คือ...." เย็นฤทัยทิ้งช่วงเพื่อเรียกความสนใจ แต่ครูชัยก็ได้แต่จิบกาแฟอ่านแผนของเขาต่อ "คือหนูอยากรู้ว่า ครูกับวิภาวีมีอะไรกันรึเปล่าน่ะค่ะ" [พรวด!] ครูชัยสำลักกาแฟจนเกือบเลอะแผนการสอนที่เขากำลังอ่านอยู่ "ครูชัย...เป็นอะไรคะ?" เย็นฤทัยรีบถามตามประสาคนมีน้ำใจ "เอ่อ..ป...เปล่า พอดีครูรีบซดไปหน่อย" < ต้องมีอะไรแหงๆเลย > สัญชาตญาณเด็กสาวบอกเธอว่าครูชัยกำลังปิดบังอะไรซักอย่างอยู่ "ทำไมถึงถามครูอย่างนี้ล่ะ?" เพื่อความปลอดภัยครูชัยขอเปลี่ยนเป็นฝ่ายถามบ้าง "ก็...พักหลังนี่หนูเจอวิภาวีทีไร เค้าก็ชอบทำตาดุๆใส่หนูเรื่อยเลย..." เย็นฤทัยอธิบายอย่างใจเย็น "น้ำฝนเผลอไปทำอะไรให้เขาโกรธรึเปล่า?" ครูชัยรีบแทรกทันทีที่มีโอกาส ทำให้เย็นฤทัยเงียบไปนานเพราะมัวคิดอยู่ "เปล่านะคะ...หนูคิดว่าต้องเกี่ยวกับครูชัยนี่แหละ เพราะตอนที่หนูอยู่กับครูชัยเท่านั้นที่วิภาวีเค้าจะเป็นอย่างนั้นอ่ะ" เย็นฤทัยยืนยันเสียงหนักแน่น ครูชัยแกล้งไม่ตอบปล่อยให้เย็นฤทัยคิดไปอีกซักพัก

นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกในที่สุดเย็นฤทัยก็วกกลับมาเข้าสู่เรื่องเดิม "ครูชัยยังไม่ได้บอกหนูเลย ว่าเมื่อเช้าครูเป็นอะไรอ่ะ" สิ้นเสียงคำถามครูชัยทำสีหน้าเคร่งขรึมต่างจากเมื่อเช้า ตอนนี้เขาเตรียมเหตุผลที่เหมาะสมสำหรับคนอย่างเย็นฤทัยเรียบร้อยแล้ว "พูดไปน้ำฝนก็ไม่เข้าใจหรอก" ยิ่งพูดอย่างนี้เย็นฤทัยยิ่งอยากรู้ใหญ่ "โธ่...ครูชัยอ่ะ ก็ลองบอกมาก่อนสิคะ" เย็นฤทัยตื้อครูชัยเป็นการใหญ่ "มานั่งข้างครูนี่สิ แล้วครูจะบอก" ข้อเสนอของครูชัยเล่นเอาเย็นฤทัยคิดแล้วคิดอีก < สงสัยจะเป็นความลับน่าดูแฮะ > เย็นฤทัยมองโลกในแง่ดีซะเหลือเกิน ในที่สุดเธอก็เลือกนั่งลงบนเก้าอี้ที่ครูชัยเตรียมไว้ข้างๆที่นั่งของเขา "น้ำฝนรู้ใช่มั๊ยว่าแฟนครูตายเมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน" ครูชัยจ้องหน้าเย็นฤทัยตีสีหน้าเศร้า เย็นฤทัยพยักหน้าตอบรับขยับเข้าใกล้ครูชัยมากขึ้นเพราะเสียงครูชัยพูดเบาจนเธอแทบไม่ได้ยิน "ครูอยู่กับแฟนมา 2 ปี..." ครูชัยทิ้งจังหวะชั่วครู่สังเกตดูปฏิกิริยาลูกศิษย์ตัวน้อย "...น้ำฝนรู้มั๊ย 2 ปีนี้ครูกับแฟนทำอย่างว่ากันทุกวันเลย..." เย็นฤทัยทำตาโตนึกถึงภาพตัวเธอเองถูกครูชัยเย็ดทุกๆวันแทนภาพเมียของครูชัย "...แต่ตอนนี้พอไม่มีใครแล้ว ครูก็เลยรู้สึกเหงาๆน่ะ แล้วก็พอดีครูเจอน้ำฝนเข้า ครูก็เลยต้องระบายความเหงาซักหน่อย..." เสียงครูชัยเงียบลงอีกครั้ง เย็นฤทัยนั่งนิ่งเงียบราวกับนึกถึงคำพูดของครูชัยซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ได้ยินคำอธิบายของครูชัยแล้วทำให้เธออดสงสารครูชัยไม่ได้ ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ครูชัยทำนั้นไม่ถูกต้อง "น้ำฝนโกรธครูรึเปล่า?" ครูชัยเอ่ยถามไปอย่างนั้น เพราะเขารู้ดีว่าเย็นฤทัยจะตอบคำถามนี้ยังไง "ไม่หรอกค่ะ...ทำไมหนูจะต้องโกรธครูด้วยล่ะ?" เย็นฤทัยรีบปฏิเสธ พยายามพูดให้ครูชัยสบายใจขึ้น หาได้รู้ไม่ว่าครูชัยวางแผนไว้หมดแล้ว "ก็น้ำฝนทำท่าทางเหมือนรังเกียจครูนี่นา" นางงามมิตรภาพประจำโรงเรียนเจอคำพูดของครูชัยนี้เข้า เหมือนกับถูกตบหน้าอย่างแรง เธอไม่เคยคิดรังเกียจใครๆเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับครูชัยด้วยแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ "ไม่จริงนะคะครู หนูไปท่าทางอย่างนั้นตอนไหนอ่ะ" เย็นฤทัยเริ่มใจเย็นไม่ไหวออกอาการร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งก็เข้าแผนของครูชัยอีก ครูชัยลูกขึ้นยืนตามลูกศิษย์โปรด "งั้น...จูบครูทีนึงสิ" ครูชัยโอบเอวลูกศิษย์ตัวน้อยไว้ได้ทันก่อนจะพูดจบประโยคซะอีก จนเย็นฤทัยไม่รู้จะตกใจเรื่องไหนก่อนดี "อุ๊ย! ครูชัยคะ...ปล่อยค่ะ" เย็นฤทัยเริ่มดิ้นด้วยความอาย "นั่นไง...น้ำฝนรังเกียจครูจริงๆด้วย" สิ้นคำพูดครูชัยเย็นฤทัยก็หยุดดิ้นทันทีราวกับกดสวิตช์ "ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะครู" เสียงเย็นฤทัยอ่อยลงยืนนิ่งปล่อยให้ครูชัยโอบกอดได้ตามชอบใจ เธอไม่อยากให้ครูชัยเข้าใจผิดว่าเธอรังเกียจเขา แต่ก็ไม่อยากให้ใครๆเข้ามาเห็นเธอกับครูชัยในสภาพนี้เหมือนกัน "หนูแค่ไม่อยากให้ใครเห็น..." เย็นฤทัยเริ่มหาข้อแก้ตัว "น้ำฝนรักครูรึเปล่า?" คำถามที่เธอติดค้างครูชัยตั้งแต่ในห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาถูกนำกลับมาถามเธออีกครั้ง เย็นฤทัยเงยหน้าแดงๆของเธอไปพบสีหน้าจริงจังของครูชัย คราวนี้เธอคงบ่ายเบี่ยงไม่ได้แล้ว หากไม่ตอบครูชัยไปให้รู้เรื่องครูชัยก็คงไม่ยอมปล่อยเธอแน่ๆ หากตอบว่าไม่รักครูชัยไปก็เท่ากับเป็นการหลอกตัวเองและครูชัยก็คงเศร้าเสียใจมาก เธอไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นเพราะเธอแน่นอน เหลือแต่หนทางเดียวคือต้องบอกรักครูชัยเท่านั้นจึงจะยุติปัญหาทั้งหมดนี้ได้...

"เอ่อ...คือ..." เย็นฤทัยทำเสียงอ้ำๆอึ้งๆ แม้เธอจะตัดสินใจได้แล้วว่าจะพูดแต่ก็ยังอายอยู่ดี "คือ...หนู..." หน้าเย็นฤทัยแดงเป็นลูกมะเขือเทศ ปากก็สั่นราวกับไปขั้วโลกเหนือมา "หนู...ระ..." "อ่ะแฮ่ม!" เสียงแกล้งไอดังมาจากหน้าห้องเรียนก่อนที่เย็นฤทัยจะหลุดปากพูดความจริงออกไป ครูชัยสะดุ้งโหยงจนหัวเกือบชนเพดาน ใบหน้าแดงๆของเย็นฤทัยก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่ผละออกจากกันแล้วหันไปหาที่มาของเสียงนั้นทันที เป็นชลดาเงือกสาวประจำโรงเรียนนั่นเอง เธอเดินเข้ามาหาทั้งคู่สายตาจ้องทั้งสองคนราวกับจะอ่านใจออก หันไปหาเย็นฤทัยก็เห็นเธอยืนแข็งทื่อราวกับก้อนหิน ก้มหน้าไม่ยอมสบตาเธอ พอหันไปทางครูชัยก็เห็นเขาเอาแต่อ่านแผนการสอนกลับหัวอยู่ และแล้วชลดาก็หยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะครูชัย "นี่...น้ำฝน เข้ามาห้องนี้น่ะ...ระวังหน่อยนะ" น้ำเสียงชลดาเย็นยะเยือกไม่รู้ว่าเพราะโกรธใคร "แถวนี้งูมันเยอะ ระวังจะโดนกัดเอา" พูดเสร็จก็หันมามองครูชัย ทำเอาครูชัยแอบยิ้มเพราะรู้ความหมายของชลดาดี แต่เย็นฤทัยได้แต่ยังงงๆอยู่ "งั้น...เราไปนะ เดี๋ยวต้องเอางานไปส่งครูอุษณีษ์ด้วย" เย็นฤทัยค่อยๆเดินออกจากห้องงานไม้ราวกับกลัวว่าจะโดนแทงจากข้างหลัง ทิ้งให้ครูชัยคุยกับชลดาเพียงลำพัง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:48: PM »
ก่อนที่ชลดาจะได้ถามอะไรต่อไป ครูชัยก็เป็นฝ่ายชิงถามซะก่อน "ปลามีธุระอะไรกับครูเหรอ?" ชลดาที่มีนิสัยตอบคำถามได้ทันทีก็ทำตามสัญชาตญาณ "ก็เมื่อเช้า..." เงือกสาวเจ้าปัญญาหยุดคำตอบของเธอเอาไว้เพราะนึกอะไรขึ้นมาได้ "ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ...ครูชัย เมื่อกี้ครูคิดจะทำอะไรเพื่อนหนูอ่ะ!" ชลดาถามกลับด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ด้วยความที่มีน้ำใจต่อเพื่อนทุกคนเย็นฤทัยจึงเป็นที่รักแม้กระทั่งเพื่อนต่างห้อง จากนิสัยของครูชัยและเย็นฤทัยที่ชลดารู้จักมาเธอก็เลือกที่จะเข้าข้างเพื่อนร่วมชั้นมากกว่าครูสอนงานไม้จอมกะล่อนคนนี้ "อ๋อ...เมื่อกี้ครูช่วยเย็นฤทัยดูชายเสื้อด้านหลังน่ะ...มันไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่" ข้อแก้ตัวแบบนี้เอาไปหลอกใครก็ได้แต่คงไม่ใช่ชลดา "ไม่จริงอ่ะ...ดูชายเสื้อบ้าบออะไรกัน...มีจับก้นด้วย อย่านึกว่าหนูไม่เห็นนะ" ชลดารรัวคำพูดเป็นชุด ไม่รู้ว่านึกโมโหอะไรอยู่กันแน่ "อ้าว...ถ้ารู้อยู่แล้ว แล้วจะมาถามครูทำไมล่ะ?" ครูชัยถามกลับอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว คำถามของเขาทำให้ชลดานิ่งเงียบไป เธอรู้ว่าครูชัยกำลังลวนลามเพื่อนสาวของเธอ แต่ที่เธออยากรู้จริงๆก็คงเป็นเรื่อง 'ทำทำไม?' มากกว่า แต่คำถามนั้นมันออกจะงี่เง่าไปหน่อยสำหรับเด็กสาวที่ชาญฉลาดอย่างชลดา "ครูไม่รู้เหรอ...ลวนลามนักเรียนน่ะ...ติดคุกนะคะ" ชลดาพยายามเตือนสติครูชัยอย่างใจเย็น "อืม...รู้" ครูชัยตอบหน้าตาเฉย "รู้แล้วทำไมถึงทำล่ะคะครู?" "ก็ถ้าไม่มีใครไปฟ้องก็ไม่มีใครรู้หรอก" ชลดาเริ่มหมดความอดทน "นั่นไม่ใช่ปัญหาซะหน่อย...ถ้าคนอื่นมาเห็นล่ะคะ ครูจะทำยังไง?" ครูชัยไม่ตอบคำถามเธอ ถ้าพูดถึงเรื่องการกลัวใครมาเห็นเข้าครูชัยก็มีเรื่องอีกเรื่องจะพูดเหมือนกัน "แล้วทีเด็กนักเรียนสองคนจู๋จี๋กันในสระว่ายน้ำเนี่ยะ ไม่กลัวคนอื่นมาเห็นบ้างเลยรึไง?" ครูชัยพูดขึ้นมาด้วยอารมณ์ขุ่นๆเล็กน้อยชวนให้ชลดานึกถึงเรื่องเมื่อเช้าขึ้นมา ด้วยความที่เป็นเด็กฉลาด เธอสรุปเรื่องราวต่างๆได้อย่างไม่ยากเย็นนัก "ครูชัยโมโหเหรอ...เรื่องเมื่อเช้าอ่ะ?" ชลดาใช้คำว่า 'โมโห' แทนทั้งๆที่รู้ว่าคำว่า 'หึง' อธิบายความหมายของพฤติกรรมครูชัยได้ดีกว่า "ครูสอนงานไม้ธรรมดาๆจะไปมีสิทธิ์โมโหอะไรนักเรียนได้ล่ะ" ครูชัยพูดประชดประชันชลดา "ยืนอยู่ก็เป็น ก.ข.ค.เปล่าๆ ครูก็เลยกลับมาก่อน แล้วเป็นไงล่ะ...จู๋จี๋กันเสร็จแล้วเหรอ?" ครูชัยยังอารมณ์ขุ่นเคืองไม่เลิก "จะบ้าเหรอครู หนูกะทอมไม่ได้มีอะไรกันซะหน่อย ก็แค่ว่ายน้ำด้วยกันเฉยๆเอง" ชลดาแก้ตัวด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย "แล้วมาหาครูมีธุระอะไร" ครูชัยได้จังหวะวกกลับเข้าเรื่องเดิมจนได้ พอโดนเป็นฝ่ายถูกต้อนซะเกือบจนมุมชลดาจึงยอมเปลี่ยนเรื่องคุย "ก็...วันศุกร์นี้หนูจะแข่งแล้วอ่ะ" ชลดาเงียบเสียงสักครู่แต่ยืนบิดตัวไปมาด้วยความเขินแบบคนมีหัวคิด "แต่เมื่อเช้าหนูยังว่ายน้ำไม่ค่อยคล่องเลยอ่ะ...แหะๆๆ" ความจริงชลดาว่ายน้ำได้เก่งมาก แต่หลังจากที่ครูชัยแกล้งเธอ ทำให้ตอนนี้เงือกสาวประจำโรงเรียนขาดความมั่นใจจนต้องขอความช่วยเหลือจากครูชัยแทบทุกวันเลยทีเดียว ชลดารอคำตอบจากครูชัยเพราะคิดว่าครูสอนงานไม้คงเข้าใจสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อแล้ว แต่ครูชัยกลับทำหน้าทะเล้นใส่เธอราวกับไม่เข้าใจสิ่งที่ชลดาพูด "ปัดโธ่! ก็ยาไงเล่าครู! ยาอ่ะ" ชลดาอยากจะระเบิดอารมณ์โกรธให้แรงกว่านี้ แต่ก็สำนึกได้ว่ากำลังขอความช่วยเหลือจากครูชัยอยู่ ฝ่ายครูชัยแอบอมยิ้มอย่างทะเล้นที่หยอกชลดาได้

เสียงเพลงเข้าเรียนดังขึ้น บอกทั้งสองคนว่าไม่ใช่เวลาที่จะทำอะไรได้แล้ว "งั้นปลามาหาครูตอนพักละกัน เดี๋ยวครูเตรียมยาให้" พูดเสร็จก็ยักคิ้วให้ชลดา จริงๆแล้วเป็นคำสัญญาที่เธอค่อนข้างพอใจมากแต่ชลดาก็แกล้งทำเป็นไม่สนใจ ถือกระเป๋าวิ่งไปรวมแถวกับเพื่อนๆโดยไม่ตอบตกลงกับครูชัย ปล่อยให้ครูสอนงานไม้อยู่เตรียมแผนการสอนต่อในห้องเพียงลำพัง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:49: PM »
### ตอนที่ 20 ความรักแบบผู้ใหญ่ ###

"อา...สุดยอดเลยปลา อา..." ครูชัยครูสอนงานไม้ชั้นประถมของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพกำลังเคลิบเคลิ้ม กับรสสัมผัสของช่องปากลูกศิษย์วัย 12 ที่อมเจ้าโลกของเขาเข้าไปจนเกือบมิดด้าม "ดีมาก...ทำตามที่ครูสอนอย่างนั้นแหละ อา... รับรองได้ยาเยอะแน่ๆ ซื๊ด..." ครูชัยครางอย่างมีความสุขกับความจริงที่ว่า ชลดานักว่ายน้ำประจำโรงเรียนที่แสนฉลาดหลงกลอุบายของเขา ยอมอมท่อนเสียวเพื่อแลกกับ'ยา'ที่จะช่วยให้เธอได้ว่ายน้ำเก่งขึ้นและนี่เป็นครั้งที่ 2 แล้วที่เธอทำแบบนี้ ทักษะในการเรียนรู้ของชลดาเร็วมากจนน่าตกใจ ครูชัยแทบไม่ต้องสอนอะไรซ้ำอีกรอบเลย "จะออกรึยังคะครู?" ชลดาคายเจ้าโลกครูชัยออกมาถามด้วยความกังวล การที่ต้องมาอมอวัยวะเพศของครูชัยในห้องทำงานของเขาขณะที่นักเรียนคนอื่นๆกำลังพักกันอยู่คงไม่ปลอดภัยนัก "เอาน่า...เดี๋ยวครูบอกเอง ทำต่อเร็วๆ...ถ้าขาดตอนเดี๋ยวได้ยาไม่เยอะไม่รู้นะ" ครูชัยตอบพลางชะโงกหน้าดูต้นทางเป็นระยะๆ แม้ครูชัยจะจัดชลดาให้นั่งซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะทำงานของเขาโดยที่ครูชัยนั่งบนเก้าอี้นั้นดูไม่ผิดสังเกตซักเท่าไหร่ แต่หากมีใครอยากเข้ามาหาครูชัยในตอนนี้ก็คงหาข้อแก้ตัวลำบาก ชลดาได้ยินดังนั้นก็ก้มหน้าก้มทำงานของเธอต่อไป

"ครูชัยครับ...ผมเอาการบ้านเมื่อวานของห้อง 1 มาส่ง" เสียงเด็กนักเรียนเพื่อนร่วมห้องของชลดาดังแว่วมาจากหน้าประตูทำเอาชลดาตกใจจนหัวเกือบกระแทกโต๊ะ โชคดีที่ครูชัยจับบ่าของเธอเอาไว้ทำให้ชลดาสงบสติอารมณ์ได้ทัน "อืม...เอาไว้บนโต๊ะนี่แหละ" ครูชัยบอกเด็กหนุ่มคนนั้นพลางเลื่อนตัวเองเข้าหาโต๊ะจนหน้าท้องของเขาพิงชิดติดขอบโต๊ะ กองหนังสือการบ้านของห้องป.6/1 วางลงบนโต๊ะทำงานของครูชัยเตือนให้ชลดารู้ว่าเพื่อนร่วมชั้นอยู่ห่างจากเธอไม่ถึง 1 เมตรในขณะที่เธอกำลังอมท่อนเสียวของครูชัยอยู่ ใจของชลดาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน หากว่าครูชัยทำตัวผิดสังเกตจนเธอถูกจับได้มีหวังหมดอนาคตทั้งครูทั้งลูกศิษย์แหงๆ "ครูชัยเห็นปลามั๊ยครับ?" เด็กหนุ่มเอ่ยถาม ชลดาตกใจจนเกือบเผลองับเจ้าโลกครูชัย ดีที่เขาระงับสีหน้าเอาไว้ได้ "เอ่อ...อูย ไม่นี่...มีอะไรเหรอกริช?" ครูชัยถามต่อทั้งๆที่ควรจะไล่กฤษดาให้กลับห้องไปได้แล้ว ฝ่ายชลดาแม้จะยังเห็นว่าไม่ปลอดภัยอยู่แต่เธอก็ไม่อยากได้ยาน้อยกว่าที่ควรจะเป็น เธอจึงตั้งหน้าตั้งตาดูดเลียท่อนเสียวของครูชัยที่ตอนนี้แข็งตัวยิ่งกว่าปกติต่อไป "ก็เค้ายังไม่ได้ส่งการบ้านมาให้ผมเลย...เนี่ยะ ขาดคนเดียว ปกติเค้าเป็นคนตรงต่อเวลานะครับ" ถูกต้องทีเดียว ชลดาเป็นคนตรงต่อเวลามากดังนั้นเธอจึงรีบมาหาครูชัยทันทีที่ถึงเวลาพักเพราะครูชัยนัดเธอเอาไว้ ความรู้สึกเสียวแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายชลดาไม่ใช่เพราะสนุกกับการอมท่อนเสียวของครูชัย แต่เพราะสนุกกับการหลบซ่อนตัวเองไม่ให้เพื่อนร่วมชั้นรู้ความจริงที่เธอทำกับครูชัย ยิ่งเสียวชลดาก็ยิ่งอยากลองของมากขึ้นบรรจงโลมเลียท่อนเสียวครูชัยเหมือนจงใจจะแกล้งให้เขาทนเก็กสีหน้าไม่ไหว "ม..ไม่เป็นไร...เดี๋ยวถ้ากริชเจอเค้า ก...ก็บอกให้เค้าเอามาส่งทีหลังก็ได้" ครูชัยเสนอแนะไปพร้อมกับความเสียวที่ชลดายัดเยียดให้ กฤษดาพยักหน้าตอบรับแต่สีหน้ามองครูชัยอย่างสงสัย "ครูชัยเป็นอะไรรึเปล่า สีหน้าดูแปลกๆ" ด้วยความที่เป็นเด็กห้อง 1 การสังเกตสิ่งผิดปกติเป็นเรื่องพื้นฐานที่ทำเป็นกันทุกคนอยู่แล้ว "อ๋อ ป...เปล่า คือพอดีครูไม่ได้กิน...ข้าวเช้ามาน่ะ ก...กำลังคิดจะไปกินอยู่เลย" กฤษดาจ้องหน้าครูชัยอยู่อีกซักครู่ "งั้น...ผมไม่รบกวนแล้วนะครับ สวัสดีครับครู" กฤษดายกมือไหว้อย่างนอบน้อมแล้วก็เดินจากห้องงานไม้ไปทันเวลาที่ครูชัยกำลังจะถึงจุดสุดยอดพอดี "อา... มาแล้วปลา ได้เวลากินยาแล้ว อา..." มือของครูชัยสางผมชลดาไปพร้อมกับล็อคคอเธอไว้ไม่ให้หลุดจากท่อมเสียวของเขา ฝ่ายชลดาพอได้รับสัญญานเตือนสึนามิเช่นนั้นก็รู้งานเร่งมือสาวเจ้าโลกของครูชัยแบบไม่มีหยุดพัก อสุจินับล้านวิ่งกรูออกจากท่อนเสียวเข้าสู่ที่อยู่ใหม่ ทันทีที่ชลดารู้สึกได้ว่ามีหยดน้ำพุ่งสัมผัสลำคอเธอก็รีบกลืนทันที น้ำเงี่ยนระลอกแล้วระลอกเล่าไหลลงสู่ลำคอของเงือกสาวเจ้าเสน่ห์แม้รสชาติจะไม่ถูกปากเธอ หลังจากส่งน้ำเสียวชุดสุดท้ายลงลำคอชลดาไปเรียบร้อยครูชัยก็นั่งพักเหนื่อยอย่างมีความสุข ปล่อยให้ลูกศิษย์ตัวน้อยโลมเลียท่อนเสียวของเขาเพื่อหาน้ำเสียวที่อาจยังหลงเหลือรอดชีวิตอยู่ไม่ให้สูญหายไปแม้แต่หยดเดียว

"ทะเล้นจริงนะเรา...ถ้าครูทนไม่ไหว เผลอร้องออกมาจนกฤษดาจับได้จะทำยังไงฮึ? เอ้า...ออกมาได้แล้ว" ครูชัยบ่นทั้งๆที่ตนเองก็เสียวไม่น้อยทีเดียว "แหม...ก็ครูบอกเองว่าถ้าขาดช่วงเดี๋ยวได้ยาไม่เยอะนี่" ชลดายอกย้อนพลางค่อยๆมุดออกมาจากใต้โต๊ะ โผล่หัวออกมาจากกลางหว่างขาของครูชัย ครูชัยได้โอกาสก็โอบเอวลูกศิษย์ตัวน้อยเอาไว้ "ครู...ปล่อยค่ะ" ชลดาดีดดิ้นไม่ยอมให้ครูชัยแตะเนื้อต้องตัวได้ตามใจชอบ ท่าทีนี้ทำให้ครูชัยหงุดหงิดใจยิ่งนักแต่เมื่อชลดาไม่ยอมเล่นด้วยครูชัยจึงจำต้องทำบุญปล่อยนกปล่อยปลาไปก่อน <ไว้พรุ่งนี้เถอะ...เดี๋ยวได้รู้กันว่าจะแข็งกับครูได้ซักแค่ไหน> ครูชัยนึกในใจเพราะได้เตรียมแผนสำหรับจับ'ปลา'ของเขาเอาไว้แล้ว "เดี๋ยวพรุ่งนี้ครูไปหาที่สระนะ" ครูชัยนัดแนะลูกศิษย์โปรด "อืม" ชลดาพยักหน้าตอบสั้นๆก่อนวิ่งหายลับไปจากห้องงานไม้ปล่อยให้ครูชัยนั่งคิดแผนการณ์ของเขาต่อเพียงลำพัง

เช้าวันต่อมาเวลาประมาณ 6โมงครึ่งครูชัยเดินทางมาถึงสระว่ายน้ำ แต่พอถึงสระก็เห็นชลดาลอยคอว่ายน้ำร่วมกับเพื่อนชายต่างห้องซะแล้ว ทั้งคู่กำลังว่ายน้ำกันอย่างสนุกสนานทีเดียว "สวัสดีชาวโลก" ครูชัยทักทายแบบขำๆ "สวัสดีมนุษย์ต่างดาว" ชลดาหันมาเห็นครูชัยก็ตอบทักทายกลับไปทันที เรียกเสียงหัวเราะจากทั้ง 3 คนได้ไม่น้อย ธงธวัชยกมือไหว้ครูชัยหลังหัวเราะเสร็จ "มาว่ายน้ำเหรอครับครู" เด็กหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย "อืม...หวังว่าคงไม่มาขัดจังหวะหนุ่มสาวจะจีบกันนะ" ครูชัยแซวนักเรียนทั้งสอง "เปล่าซักหน่อยครูชัย" ชลดารีบปฏิเสธเพียงเพราะไม่อยากให้ธงธวัชที่เธอหลงไหลเกิดอึดอัดใจ ครูชัยเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็กระโดดลงตามสองหนุ่มสาวไปทันที

"นี่...ทอม วันนี้เราว่าจะไปซื้อแว่นตากันน้ำอันใหม่อ่ะ ซื้อแบบไหนดีช่วยแนะนำหน่อยสิ..." ครูชัยสังเกตพฤติกรรมลูกศิษย์แสนรัก ชลดาชวนธงธวัชคุยตลอด 20 นาทีที่ครูชัยลอยคอสังเกตการณ์อยู่ในน้ำ ไม่ต้องบอกก็รู้ได้เลยว่าชลดาชอบธงธวัชมากทีเดียว <ยัยนี่...ไหนว่ามาซ้อมว่ายน้ำ นี่ชวนกันคุยอย่างเดียวเลยนี่หว่า> ครูชัยแอบหงุดหงิดด้วยพิษหึงหวง การปล่อยให้ชลดาเล่นสนุกกับธงธวัชก็คงไม่ต่างไปจากการจ้องปลาย่างที่ฝากไว้กับแมวซักเท่าใดนัก แต่ครูชัยได้วางแผนไว้แล้วเขาจึงยอมปล่อยให้ชลดามีความสุขกับธงธวัชต่อไปอย่างใจเย็น จนกระทั่งเวลาที่ทั้ง 3 จะต้องขึ้นจากสระ

ธงธวัชที่ข้าวของน้อยกว่าก็เข้าห้องน้ำไปก่อน ชลดาพอเก็บของเสร็จกำลังจะเข้าไปอาบน้ำครูชัยก็คว้าแขนของเธอเอาไว้ก่อน "นี่...เดี๋ยวสิ เจ๊ปลา" ครูชัยหยุดชลดาก่อนที่เธอจะได้เข้าห้องน้ำ "อะไรล่ะครู" ชลดาทำหน้าดุๆใส่ "วันนี้ครูไม่ค่อยว่างเลยนะ...ทั้งวันเลย" ครูชัยพูดทิ้งช่วงให้ชลดาตั้งใจฟัง "วันนี้จะเอายาจากครูรึเปล่า?" ครูชัยถามเพื่อนำชลดาเข้าสู่แผนการณ์ "เอาสิครู...วันนี้หนูว่ายดีขึ้นเยอะเลย ถ้าได้อีกซักทีสองทีนะ...ศุกร์นี้คงแข่งได้สบายเลย" ชลดาพูดโดยไม่รู้ตัวว่าที่เธอว่ายน้ำไม่เก่งนั้นเป็นเพราะเธอคิดมากไปเอง "งั้นก็ต้องเอาตอนนี้เลยแหละ...เพราะหลังจากนี้ครูจะไม่ว่างแล้ว" ครูชัยอธิบาย "อ้าว...งั้นจะทำไงอ่ะ?" ชลดาถามยังไม่ทันขาดคำครูชัยก็จูงมือเธอเข้าห้องน้ำชายตามธงธวัชไป "เฮ้ย! เดี๋ยวสิ...ครูชัย หว๋ายยย เดี๋ยวก่อน..." เสียงชลดาค่อยๆเงียบหายไปในห้องน้ำ ทิ้งสระว่ายน้ำให้เงียบสงบอยู่อย่างนั้น

แม้กิริยาท่าทางของชลดาจะแข็งขืนไม่ยอมเดินเข้ามาในห้องน้ำแต่โดยดีจนครูชัยต้องกึ่งจูงกึ่งดึงเธอเข้ามา แต่ในใจชลดาก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยที่ได้แอบทำอะไรๆแผลงๆอีกครั้ง เธอได้แต่หวังว่าอย่าให้ธงธวัชรู้เรื่องบัดสีของเธอเลย ครูชัยเลือกห้องอาบน้ำข้างๆห้องที่ธงธวัชเข้าไป ประตูห้องน้ำปิดลงชลดายืนพิงประตูห้องน้ำด้วยสีหน้ากังวล พลางก้มหน้ามองเงาของธงธวัชที่ลอดผ่านใต้ผนังห้องน้ำเข้ามา คราวนี้หากธงธวัชรู้ว่าเธอแอบเข้ามาในห้องน้ำชายล่ะก็ คงไม่ใช่แค่หมดอนาคตอย่างเดียวแน่ๆ หัวใจเธอเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่ท้าทาย หากเธอทำสำเร็จโดยไม่ถูกจับได้ก็คงเป็นวีรกรรมที่ตื่นเต้นจนยากจะลืมเลือน ครูชัยแขวนอุปกรณ์ต่างๆของทั้งสองคนบนราวแขวนผ้าเรียบร้อยก็หันมาสนใจลูกศิษย์ตัวน้อยที่กำลังยืนเหม่อเพราะจินตนาการไปไกลแล้ว สองมือหยาบกร้านสัมผัสท่อนแขนทั้งสองของชลดาปลุกเธอให้ตื่นมาพบความเป็นจริง ชลดาเงยหน้ามองครูชัยที่ส่งสัญญาณให้ เธอยิ้มอย่างอายๆก่อนจะลงมือถกกางเกงว่ายน้ำของครูชัยลงอย่างรู้งาน ชลดาจำเป็นต้องนั่งคุกเข่าเพื่อให้หน้าของเธออยู่ระดับเดียวกับท่อนเสียวเวลาครูชัยยืน ณ ตอนนี้ที่สองคนจำเป็นต้องสื่อสารกันด้วยภาษาท่าทางอย่างเดียวแล้ว ดุ้นเสียวของครูชัยผงาดออกมาทักทายชลดาอีกครั้ง เธอตอบรับด้วยการส่งท่อนเสียวเข้าปากโดยไม่มีท่าทีรังเกียจ รสชาติของควยที่ผสมน้ำคลอรีนจากในสระว่ายน้ำให้ความรู้สึกที่แปลกไป แต่ชลดาก็ไม่สนใจบรรจงรูดท่อนเสียวครูชัยเข้าออกโดยไม่ต้องการคำแนะนำจากครูชัยอีก ปล่อยให้ครูสอนงานไม้ของเธอได้แต่อ้าปากค้างด้วยความเสียวซ่าน เมื่อเห็นว่าทุกอย่างกำลังได้ที่แล้วครูชัยก็เริ่มแผนขั้นต่อไป "ว่าไง...ธงธวัช ศุกร์นี้จะแข่งแล้วนะ พร้อมรึยัง?" ครูชัยชวนธงธวัชคุย จนชลดาต้องเงยหน้าดุๆขึ้นมามองครูชัยทั้งๆที่ในใจเธอตื่นเต้นจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว "อ๋อ...พร้อมแล้วครับครู ก็เนี่ยะ...ช่วงนี้ก็ซ้อมว่ายน้ำเบาๆ ไม่ได้หักโหมมาก" ธงธวัชตอบ "มิน่าล่ะ...วันนี้เห็นเล่นกับชลดาดูท่าทางสนุกสนานกันเหลือเกิน" ครูชัยแซวธงธวัชอีกครั้งทำเอาชลดาหงุดหงิด แต่เธอก็จำต้องทำงานของเธอพร้อมกับฟังบทสนทนาของทั้ง 2 คนต่อไปเงียบๆ "ธงธวัชกับชลดาเป็นแฟนกันเหรอ?" ครูชัยจู่ๆก็รุกด้วยคำถามที่ทำเอาเด็กทั้งสองตกใจพร้อมๆกัน การที่ถูกครูถามถึงเรื่องแบบนี้สำหรับนักเรียนชายโดยทั่วไปแล้วก็คงได้แต่ตอบอย่างเดียว "ไม่ใช่ครับครู เราเป็นแค่เพื่อนกันเฉยๆ" ธงธวัชรีบปฏิเสธ "ไม่เอาน่า...ชลดาออกจะหน้าตาน่ารักขนาดนั้น ธงธวัชไม่รู้สึกชอบเค้าบ้างเหรอ?" ครูชัยถามต่อ ชลดาโมโหจนอยากจะกัดของที่เธออมอยู่ให้ขาดไปซะเลยแต่ก็ตั้งสมาธิฟังคำตอบของธงธวัชด้วยใจตื่นเต้น "โธ่ครู...ใครจะไปชอบลง ยัยกระดานโต้คลื่นนั่น ใครเห็นใครรู้เข้า...อายเค้าตายเลย ฮะๆๆ" ด้วยอารมณ์ที่ต้องการปฏิเสธ ธงธวัชแถมเหตุผลโง่ๆให้ทั้งครูชัยและชลดาฟังจนเกินความเป็นจริง แต่คำพูดนั้นกลับเป็นเหมือนเข็มนับพันๆเล่มที่ทิ่มแทงใจของชลดา การที่เงือกสาวตัวน้อยมีหน้าอกที่เล็กกว่าเพื่อนๆในวัยเดียวกันจนถูกเพื่อนชายในห้องล้ออยู่เป็นประจำก็เจ็บปวดพอแล้วสำหรับเธอ แต่พอมาได้ยินจากปากของเพื่อนชายคนที่เธอแอบชอบอยู่ยิ่งทำให้ชลดารู้สึกเจ็บปวดมากกว่าเป็นร้อยเท่า แรงพอที่จะทำให้เธอหยุดชะงักกับงานที่เธอกำลังทำอย่างสนุกสนานอยู่ "ไม่เอาน่า...ถึงหน้าอกเค้าจะเล็ก แต่ปลาเค้าก็มีข้อดีอื่นๆเหมือนกันนะ" ครูชัยแกล้งพูดช่วยเหลือชลดา จุดประสงค์แท้จริงก็เพื่อให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น "ดียังไงล่ะครู เวลาผมพูดอะไรที ก็ทำเป็นรู้ทันผมไปซะหมดทุกอย่าง น่าเบื่อจะตาย" ธงธวัชตอบไปโดยไม่สนใจเลยว่าชลดาจะรู้สึกอย่างไร ชลดาตอนนี้ได้แต่อมท่อนเสียวครูชัยค้างไว้เฉยๆ มือของเธอสาวเข้าออกบ้างเป็นบางครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะหยุดนิ่งเพราะเหม่อลอยซะมากกว่า ในใจเธอเจ็บปวดยิ่งนักที่มารู้ความจริงในตอนนี้ "อ้าว...ครูเห็นว่ายน้ำด้วยกันซะสนุกเชียว นึกว่าชอบกันซะอีก" ครูชัยยังไม่เลิกขุดคุ้ยความจริง "ที่ทำไปก็เพราะต้องเป็นตัวแทนของโรงเรียนเท่านั้นแหละครู นี่ครูชัยอย่าเอาไปบอกชลดานะ...เดี๋ยวเค้าโกรธผมเอา" คำตอบสุดท้ายของธงธวัชปิดประตูความสัมพันธ์ของเขากับชลดาจนสิ้นเชิง เงือกสาวตัวน้อยเสียใจจนอยากจะร้องไห้ แต่เพราะเธอเป็นคนเข้มแข็งและหากเธอร้องออกมาตอนนี้ธงธวัชก็จะรู้ว่าเธออยู่ที่นี่และได้ยินทุกอย่างหมดแล้ว เธอจึงต้องนิ่งเงียบเอาไว้ "ได้อยู่แล้ว...เรื่องแบบนี้ครูไม่เอาไปบอกใครหรอก" ครูชัยไม่จำเป็นต้องเอาไปบอกใครเลย เพราะแค่นี้ก็เพียงพอแล้วกับแผนการณ์ที่ครูชัยได้วางเอาไว้ ครูชัยก้มลงมองชลดาที่ตอนนี้นั่งลงกับพื้นห้องน้ำซึมเศร้ากับคำสารภาพของธงธวัชที่เธอได้ยิน ปล่อยให้ควยเปื้อนน้ำลายแข็งชี้โด่เรียกร้องความสนใจจากเด็กสาว มือของเธอกำแน่นเหมือนอยากจะต่อยใครซักคน ปากของเธอหงิกงอเหมือนอยากจะพูดอะไรซักอย่าง ครูชัยทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเอามือลูบหัวชลดาเพื่อปลอบประโลมเธอ "งั้นผมไปก่อนนะครับครู...เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน" ธงธวัชลาครูชัยพร้อมกับเสียงเปิดประตูเดินออกจากห้องน้ำไป ทำให้ตอนนี้เหลือเพียงครูชัยกับชลดาในห้องอาบน้ำเพียงสองคน

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:50: PM »
"ธงธวัชเค้าคงไม่ได้ตั้งใจพูดหรอก อย่าคิดมากเลยนะปลา" ครูชัยทำเป็นพูดปลอบให้ชลดารู้สึกดีขึ้น เมื่อเห็นว่าธงธวัชออกจากห้องน้ำไปไกลแล้ว ชลดาได้ยินดังนั้นน้ำตาใสๆก็ค่อยๆไหลออกมาจากตาของเธอ สาวน้อยได้แต่นั่งกอดเข่าน้ำตาซึมปล่อยให้ครูชัยลูบหัวเธอเล่น ฝ่ายครูชัยเมื่อเห็นว่าชลดานิ่งกว่าที่เคยเป็นก็ใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์ ค่อยๆเปลี่ยนจากลูบหัวเป็นลูบไหลแล้วไล่ไปทั่วแผ่นหลัง ด้วยอารมณ์กำลังเสียใจ สัมผัสจากมือของครูชัยกลับกลายเป็นเหมือนสิ่งบรรเทาความเจ็บปวดสำหรับชลดา บรรยากาศในห้องน้ำก็ช่างเป็นใจ ความเย็นของละอองน้ำยามเช้าปะทะกับความอบอุ่นในอ้อมกอดของครูชัย ทำให้ชลดาเผลอกอดครูสอนงานไม้ของเธอไปโดยไม่รู้ตัว ยิ่งทำให้แผนของครูชัยใกล้ความจริงเข้าไปเรื่อยๆ เขาขยับจัดท่าทางให้งานสะดวกยิ่งขึ้น จนครูชัยนั่งพิงผนังห้องน้ำฝั่งเดียวกับฝักบัวโดยมีชลดาซบอกของเขานอนเหยียดยาวในแนวเดียวกับช่วงขาของครูชัย มือของครูกำลังวุ่นกับการลูบไล้แผ่นหลังและหัวของลูกศิษย์คนโปรดซึ่งกำลังจะได้เป็นเมียของเขาในอีกไม่กี่อึดใจ

จากที่เคยลูบหัวเด็กสาวเล่นมือของครูชัยเริ่มแก้หมวกคลุมว่ายน้ำของชลดาออกวางกองเอาไว้ด้านข้าง ปล่อยผมยาวสลวยของเธอออกมาสางเล่น ชลดาเวลาที่นิ่งเงียบไม่พูดมาก ไม่ตอบโต้อะไรเช่นนี้ดูมีเสน่ห์ยิ่งนักในสายตาของครูชัย จนเขาทนไม่ไหวจำเป็นต้องก้มลงหอมแก้มของเธอฟอดใหญ่เพื่อระบายอารมณ์ ฝ่ายเงือกสาวพอโดนจู่โจมกระทันหันแทนที่จะผละหนีตามสัญชาตญาณ เธอกลับเงยหน้ามองครูชัยด้วยสายตาอันเศร้าศร้อย "ไม่เป็นไรนะคนเก่ง ใครจะว่ายังไงก็ช่าง แต่ครูชัยก็ยังรักปลานะ" ครูชัยสารภาพความรู้สึกให้ชลดาฟัง จากนั้นก็หอมแก้มเธออีกครั้งเพื่อยืนยันคำพูด แต่เพราะไม่อยากโดนหอมแก้มหรือจักกะจี้ยังไง คราวนี้ชลดากลับเบือนหน้าเข้าหาทำให้ปากของทั้งสองมาเจอกันพอดี ราวกับติดสวิตช์ครูชัยระดมจูบลูกศิษย์สาวด้วยความหื่นกระหาย รสจูบของเด็กสาวห้องหนึ่งที่ไร้ประสบการณ์แต่เรียนรู้ได้เร็วชวนให้ครูชัยเคลิบเคล้มจนยั้งไม่อยู่ มือที่ยังว่างของครูชัยเขาใช้มันรูดชุดว่ายน้ำของลูกศิษย์สาวออกจากไหลของเธอจนเกือบจะโชว์'กระดานโต้คลื่น'ให้ครูชัยเห็นอยู่แล้ว แต่ก็ถูกมือน้อยๆไล่ตามลงมาคว้าไว้ได้ทัน ครูชัยหยุดกิจกรรมจูบมาราธอนเอาไว้ก่อน ทั้งคู่สบสายตากันอยู่ชั่วขณะเหมือนต่อสู้กันด้วยกระแสจิต "ไม่ต้องกลัวนะปลา...ครูจะสอนความรักแบบผู้ใหญ่ให้ปลารู้จักเอง" ว่าแล้วครูชัยก็จับมือชลดาที่ขวางทางรักของเขายกออกไปจนพ้นทาง "ครูรักหนูจริงเหรอคะ?" ในที่สุดชลดาก็เอ่ยคำพูดออกมาจนได้ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือด้วยความกังวลแตกต่างจากที่เขาเคยได้ยิน "แน่นอนที่สุด...คนเก่งของครู" มีแต่คำตอบนี้เท่านั้นที่ครูชัยจะตอบได้ในสถานการณ์เช่นนี้ ครูชัยตอบชลดาไปแทบจะทันทีที่เธอถามเสร็จ คุณครูคนโปรดไม่ปล่อยโอกาสให้ชลดาถามต่อ เขาลงมือรูดชุดว่ายน้ำของเธอจนกระทั่งเหลือแต่ตัวเปล่าๆ จากนั้นก็เอามาเป็นเหมือนหมอนรองหัวให้ลูกศิษย์คนเก่งของเขานอนกับพื้น ครูชัยขึ้นคร่อมชลดาสายตาจ้องมองเรือนร่างแสนมหัศจรรย์ที่พ่อและแม่ของชลดาร่วมกันสร้างขึ้น ไล่จากบนลงล่างในที่สุดก็มาหยุดอยู่ตรงหว่างขาของเธอ ด้วยการที่ครูชัยหนุนหัวของเธอให้สูงขึ้น ชลดาได้แต่มองดูครูชัยค่อยเลื่อนหน้าของเขาเข้าใกล้ของรักของหวงของเธอเรื่อยๆ จนกระทั่งความรู้สึกอุ่นวาบของลิ้นของครูชัยสัมผัสโดนติ่งเสียวของเธอ ชลดากระตุกขาเล็กน้อยด้วยอาการตกใจแต่ก็สงบสติอารมณ์ปล่อยให้ครูชัยโลมเลียร่องเสียวของเธอต่อไป ความรู้สึกเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่างกายของเงือกสาวตัวน้อยจนเธอต้องแอบกำมือเกร็งแน่น ลมหายใจของเธอถี่ขึ้นและดังขึ้นโดยไม่รู้ตัวคอยฟ้องครูชัยว่าตอนนี้เธอรู้สึกดีแค่ไหน ครูชัยไม่รอช้าปลดกางเกงว่ายน้ำของเขาออกอย่างคล่องแคล่ว และเมื่อชะโลมร่องสวาทของลูกศิษย์เจ้าปัญญาด้วยน้ำลายของเขาเรียบร้อยแล้ว ครูชัยก็เลื่อนตัวขึ้นหาใบหน้าของชลดาโดยไม่ลืมที่จะเลียโหนกเสียว ท้องน้อย หัวนม และส่วนอื่นๆที่ลิ้นของเขาเดินทางผ่าน สร้างความรู้สึกชวนขนลุกให้กับชลดาแบบไม่ให้เธอได้พักตั้งตัว

ปากประกบปากอีกครั้งทั้งสองฝ่ายแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม คราวนี้ชลดาล็อคคอครูชัยเอาไว้แน่นเพราะรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ครูชัยไม่ปล่อยให้ชลดาได้รอนาน ท่อนเสียวของเขาเริ่มสำแดงเดชควาญหาทางเข้าสู่สวรรค์อย่างช้าๆ ไม่นานนักประตูเสียวที่เปิดอ้ารออยู่ก็ถึงเวลาต้อนรับการมาเยือนของครูชัย ท่อนเสียวอันทรงพลังดันตัวเองแทรกผ่านเกล็ดเสียวของลูกปลาน้อยลึกเข้าไปทุกทีๆ ชลดาได้แต่อดทนกับความรู้สึกทั้งเสียวทั้งอึดอัดที่เกิดขึ้นโดยไม่ปริปากบ่น ท่อนเสียวขนาดยักษ์บุกทะลวงโพรงสวาทเด็กสาวไปจนกระทั่งปะทะกับด่านตรวจควยเข้าเมือง ชลดาหลับตาปี๋ด้วยความแสบทรวงเกินขีดจำกัดที่เธอจะทนได้ "ครูชัย...คะ...จ...เจ็บ อึ๊ยยยย" เด็กสาวเจ็บปวดราวกับร่างกายของเธอกำลังถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆแต่กระนั้นก็พยายามออกเสียงให้เบาที่สุด ชลดาส่งสายตาขอความเห็นใจจากครูชัยด้วยน้ำตาคลอเบ้า "อดทนอีกนิดนะคนเก่ง อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว...อา" ครูชัยเห็นใจลูกศิษย์ตัวน้อยเหลือเกินแต่ความใคร่ของเขายังไม่ถูกปลดปล่อยเขายังปล่อยเธอไปไม่ได้ ร่องเสียวของชลดาแม้จะเจ็บปวดกับการทำงานครั้งแรกของมันแต่ก็ทำหน้าที่ได้ดี ตอดรัดท่อนเสียวของครูชัยอย่างรู้จังหวะจนครูชัยได้แต่อ้าปากค้างกับความรู้สึกสุดวิเศษนี้ "ครูชัยขาาา" ชลดาร้องครวญครางเมื่อถูกครูชัยซอยดุ้นเนื้อของเขาเข้าออกราวกับจะเฉือนกลีบเสียวของเธอออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย <โอ๊ย!...เจ็บจนฉี่จะราดอยู่แล้ว!> ชลดาแอบบ่นในใจ หากนี่เป็นความรักแบบผู้ใหญ่เธอจะต้องอดทนกับมันให้ได้ ชลดาพยายามขมิบร่องเสียวต่อสู้กับครูชัยอย่างหนัก โชคดีที่ก่อนหน้านี้ชลดาอมท่อนเสียวของครูชัยเล่นไปแล้วพักใหญ่ หลังจากครูชัยซอยท่อนเสียวใส่เธอได้ไม่นานเขาก็ถึงจุดสุดยอด "อา...มาแล้วๆคนเก่ง อา..." ครูชัยดันท่อนเสียวเข้าจนมิดด้ามพ่นน้ำสวาทของเขาฝากให้ลูกศิษย์เจ้าปัญญาเป็นที่ระลึกไปหลายชุด หยดน้ำเสียวอุ่นกระทบภายในทำให้ชลดารู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด ครูชัยแช่ท่อนเสียวของเขาค้างเอาไว้พลางหอมแก้มและซอกคอเมียคนใหม่เป็นรางวัล "สุดยอดเลยปลา ครูมีความสุขที่สุดเลย" ชลดาได้แต่นอนแน่นิ่งเพราะรู้สึกตัวขึ้นมาว่าตนได้พลาดท่าทำสิ่งที่เลวร้ายลงไปซะแล้ว ชลดารู้สึกแย่ยิ่งกว่าที่รู้ว่าธงธวัชไม่ชอบเธอเสียอีก ตอนนี้เธอเป็นเด็กไม่ดีไม่บริสุทธิ์ไปซะแล้ว "เป็นอะไรไป...เจ๊ปลา เจ็บเหรอ? ครูขอโทษนะ" ครูชัยสังเกตสีหน้าที่กังวลของลูกศิษย์คนโปรดรีบไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองชายคนแรกในชีวิตของเธอก่อนจะส่ายหน้าไม่ให้ครูชัยต้องเป็นห่วง

ครูชัยค่อยๆพยุงชลดาให้ลุกขึ้นช้าๆ ราวกับสามีประคองเมียที่ท้องแก่ให้ลุกขึ้น "ลุกเดินไหวมั๊ยปลา?" คราวนี้ชลดาพยักหน้า "ไหวคะครู...ปล่อยหนูเถอะ" ชลดาพยายามยืนด้วยตัวเองตามแบบฉบับเด็กห้องหนึ่ง ครูชัยถอยหลังออกมาให้เด็กสาวได้ทำตามใจ แต่พอพินิจดูเรือนร่างของลูกศิษย์โปรดครูชัยก็แทบใจหาย เลือดจากร่องเสียวของเธอไหวเป็นทางยาวลงมาจนเกือบถึงเข่า ครูชัยรู้สึกสงสารเธอจับใจแต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ชลดาได้เสียความบริสุทธิ์ให้ครูชัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว "จะมองอีกนานมั๊ยครู...เดี๋ยวก็เข้าเรียนสายหรอก" เสียงชลดาเตือนสติครูชัย ใบหน้าของเธอไม่แสดงอาการเจ็บปวดหรือกังวลอะไรแล้ว ใจของชลดาเข้มแข็งกว่าที่ครูชัยคิดไว้เยอะทีเดียว "อ๋อ...เออ" ครูชัยพยายามทำตัวตามปกติ "งั้น...อาบน้ำกันก่อนก็แล้วกันนะ"

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:50: PM »
### ตอนที่ 21 แข็งนอกอ่อนใน ###

เสียงน้ำจากฝักบัวแว่วมาจากห้องอาบน้ำชายในสระว่ายน้ำของโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ภายในนั้นประตูห้องน้ำบานหนึ่งปิดอยู่เห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังอาบน้ำอยู่ในนั้น "ยืนตัวตรงๆสิ ไม่งั้นจะอาบน้ำสะอาดได้ไงกัน" เสียงชายคนหนึ่งดังออกมา นี่แสดงว่านอกจากเขาแล้วยังมีใครอีกคนหนึ่งอาบน้ำร่วมกับเขาด้วยอย่างนั้นหรือ? "ก็หนูบอกแล้วไงว่าหนูอาบเองได้ ครูชัยก็อาบของตัวเองไปสิคะ" เสียงเด็กผู้หญิงตอบกลับไป! จากคำพูดทั้งคู่ดูจะเป็นครูกับลูกศิษย์กัน แล้วทำไมถึงต้องมาอาบน้ำร่วมกันในห้องน้ำชายแบบนี้ล่ะ? "เอาน่า ครูอยากช่วยปลานี่นา ครูยังไม่เคยอาบน้ำให้ใครมาก่อนเลย ขอครูลองหน่อยนะ" ชายผู้ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นครูหาเหตุผลที่จะลวนลามลูกศิษย์สาว นี่มันเรื่องอะไรกันที่ทำให้เธอกล้าเข้ามาอาบน้ำร่วมกับครูของเธอ และปล่อยให้เขากระทำเรื่องบัดสีเช่นนี้กับเธอได้...

ครูชัย...ครูสอนงานไม้ของโรงเรียนแห่งนี้ เขาค้นพบช่วงเวลาที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต สัมผัสความรู้สึกสุดยอดของการเป็นเพศผู้ ความรู้สึกที่เมียของเขาซึ่งเพิ่งตายจากความทรงจำของเขาไปไม่สามารถให้เขาได้ นั่นคือการได้ร่วมรักกับลูกศิษย์สาวแสนสวยทั้งหลาย ผู้ซึ่งกำลังผลิดอกออกผลสู่วัยแรกแย้มที่งดงามนั่นเอง การที่ได้พรากพรหมจรรย์ไปจากลูกศิษย์ตัวน้อยๆของเขาทำให้ครูชัยรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่เกิดมาบนโลกนี้ สัมผัสของร่องเสียวอันอ่อนนุ่มที่โอบรัดเจ้าโลกของเขาแต่ละครั้งชวนให้ครูชัยลุ่มหลงจนยากจะลืมเลือน และเช้าวันนี้เองเขาก็เผด็จศึกเด็กสาวที่เขาหมายมั่นได้อีกหนึ่งคนแล้ว "อุ๊ย!ครูคะ เบาๆสิ...หนูเจ็บนะ" ครูชัยเผลอถูร่องเสียวที่เพิ่งถูกทะลวงไปหมาดๆของชลดาจนเธอร้องด้วยความเสียวแสบ "อ๊ะ...ขอโทษที" ครูชัยขอโทษพอเป็นพิธีแต่กระนั้นก็ยังจับโหนกเสียวเด็กสาวคลึงเล่นไม่ยอมปล่อย ฝ่ายชลดาที่แม้จะเจ็บปวดกับครั้งแรกของเธอ แต่เงือกสาวเจ้าปัญญากลับเอามือจับแขนข้างที่โอบเอวเธอไว้แทนที่จะจับมืออีกข้างที่คลึงของลับเธอดึงออก "ครูชัยยยย...พอได้แล้วน่า จะจับไปถึงไหน...อื๊ยยย" การปล่อยให้ครูชัยทำอะไรกับเธอเล่นตามใจนั้นไม่ใช่วิสัยของชลดาเลย ความรู้สึกเสียวซ่านที่แวะกลับมาหาเธอชวนให้เด็กสาวระลึกขึ้นมาได้ "น่า...ตรงนี้ถ้าไม่ล้างดีๆเดี๋ยวเลือดมันซึมออกมาอีกจะทำไงล่ะ" ครูชัยยกเหตุผลขึ้นอ้าง "ขืนครูถูแบบนี้หนูมีหวังเลือดออกหมดตัวแน่เลย...ปล่อยนะคะ" ด้วยความเข้มแข็งและอดทนชลดาสะบัดตัวหนีออกจากอ้อมกอดครูชัยจนได้ เด็กสาวเงยหน้ามองครูของเธอแบบดุๆหวังจะให้ครูชัยสำนึกในสิ่งที่ตนทำอยู่ แต่ทว่าเขากลับส่งยิ้มให้เหมือนการได้แกล้งเธอแบบนี้เป็นเรื่องปกติ "หยุดนะครู...หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ" ชลดารีบห้ามเมื่อครูชัยเริ่มจะเดินเข้าใกล้เธอ เด็กสาวยกมือห้ามราวกับจราจรหยุดรถ เหลือเพียงมือซ้ายที่ปกปิดของสงวนของเธอเท่านั้น "ต่างคนต่างอาบ ไม่ต้องมายุ่งกับหนู" เงือกสาวเจ้าปัญญาเริ่มขึ้นเสียงสั่งครูของเธอ น้ำเสียงสั่งแบบสั่นๆของลูกศิษย์ชวนให้ครูชัยอดยิ้มไม่ได้ มัวแต่ยืนจ้องลูกศิษย์ตัวน้อยหันหลังอาบน้ำด้วยท่าทีเอียงอายจนลืมอาบน้ำให้ตัวเอง "มองอะไรล่ะครู จะอาบน้ำก็อาบไปสิ!" ชลดารู้ตัวว่าถูกแอบมองรีบตวาดครูชัยกลับแก้เขิน โชคยังดีที่เธอหันหลังอยู่ ไม่งั้นครูชัยคงได้เห็นกระพุ้งแก้มแดงๆของเธอเป็นแน่ "แหม...นานๆทีจะมีโอกาสเห็นลูกศิษย์แสนสวยอาบน้ำให้ดู ขอครูดูหน่อยไม่ได้รึไง?" ครูชัยแซวลูกศิษย์คนโปรดกลับ "จะบ้าเหรอครู" ทั้งสองคนอาบน้ำไปหยอกล้อกันไปจนกระทั่งอาบน้ำเสร็จก็เกือบแปดโมงพอดี ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน

เช้าวันพุธมีชั่วโมงงานที่ครูชัยต้องรับผิดชอบ 2 คาบ เป็นการสอนชั้นป.5 ซึ่งเขาได้เตรียมการสอนไว้เรียบร้อยแล้ว ครูชัยสอนนักเรียนทั้ง 2 ห้องได้โดยไม่มีปัญหาอะไรวุ่นวายมากนัก เขานั่งลงพักเหนื่อยหลังสอนคาบที่สองเสร็จ หลังจากนี้เขาจะได้สอนอีกทีก็บ่ายสองห้าสิบ ช่วงเวลาที่ยังว่างอยู่นี้เป็นช่วงเวลาที่ครูชัยชอบมากที่สุด เป็นเวลาที่เขาจะได้เล่น'ตุ๊กตา'ของเขานั่นเอง ครูชัยเปิดลิ้นชักควักตุ๊กตาผ้าขาวซีดออกมา มันเป็นตุ๊กตาเก่าๆที่ไม่น่าสนใจเลยซักนิด นอกจากนี้เขายังหยิบแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่งออกมาด้วย ภายในนั้นบรรจุเส้นผมของนักเรียนที่เขาบรรจงเก็บมากับมือ โดยเลือกเฉพาะเส้นผมของนักเรียนหญิงหน้าตาดีๆทั้งนั้น ครูชัยเลือกเส้นผมเส้นหนึ่งออกมาพันกับตุ๊กตาตัวนั้นและแล้วหลังจากปล่อยมันไว้ซักครู่หนึ่ง ตุ๊กตาผ้าขาวซีดไร้วิญญาณก็กลับขยับขยายกลายรูปร่างเป็นเด็กสาวเจ้าของเส้นผมเส้นนั้น และหากนั่นยังไม่น่าทึ่งพอตุ๊กตาตัวนี้ยังเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต แถมเป็นอากัปกิริยาเดียวกับเจ้าของเส้นผมอีกด้วย ครูชัยจ้องมองตุ๊กตาลูกศิษย์ตัวน้อยลุกนั่งยืนเดินอย่างสนอกสนใจ เพราะการได้ทำเช่นนี้ช่วยให้เขาได้ล่วงรู้ความลับของลูกศิษย์หลายๆคน ซึ่งนำไปสู่การหลอกล่อให้พวกเธอยอมเสียสาวให้กับเขานั่นเอง และถึงตอนนี้ภายในเวลาไม่ถึง 10 วัน ครูชัยก็ได้สำเร็จโทษลูกศิษย์โปรดไปแล้ว 4 คน ครูชัยเปลี่ยนเส้นผมของเด็กสาวไปเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษ จนในที่สุดก็มาหยุดที่เด็กสาวตัวน้อยคนหนึ่ง ดูรูปลักษณ์ภายนอกไม่น่าจะใช่เด็กนักเรียนชั้นป.5-ป.6ที่เขาสอนเลยแม้แต่น้อย ดูออกจะเหมือนเด็กป.3ด้วยซ้ำไป ณัฐนิชาเป็นเด็กสาวหน้าตาดีคนหนึ่งที่ครูชัยหมายมั่นว่าจะชิงความบริสุทธิ์ของเธอมาให้ได้ ด้วยความที่เธอตัวเล็กที่สุดในชั้นป.6แต่ได้เป็นถึงหัวหน้าห้อง6/1 ซึ่งเป็นแหล่งรวมพลคนชั้นหัวกะทิของโรงเรียนเอาไว้ ครูชัยอดคิดไม่ได้เลยว่าจะรสสวาทของหัวหน้าคนเก่งคนนี้จะซาบซ่านจับใจเขาขนาดไหน ยิ่งเช้าวันนี้เขาเพิ่งเปิดซิงเพื่อนสนิทของณัฐนิชาอย่างชลดามาหมาดๆ ทำให้ครูชัยคิดว่าการได้ลูกศิษย์จอมเผด็จการคนนี้มาเป็นเมียอีกคนคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นเกินความสามารถของเขา

ตุ๊กตาณัฐนิชากำลังยืนอยู่เฉยๆไม่ต่างจากตุ๊กตานักเรียนคนอื่นๆ แต่ที่ครูชัยสนใจก็เพราะณัฐนิชาตัวจริงยืนอยู่ที่ระเบียงชั้นสอง หน้าห้องซึ่งครูชัยสามารถมองเห็นได้โดยตรงจากห้องของเขา ณัฐนิชากำลังยืนคุยกับเพื่อนอย่างสนุกสนานทีเดียว ครูชัยจ้องลูกศิษย์ตัวน้อยนานๆเข้าก็เกิดนึกสนุกขึ้นมา เขาเอาปากกาที่ถืออยู่ตวัดกระโปรงเด็กสาวขึ้นเผยให้เห็นกางเกงในที่ซ่อนอยู่ภายใน น่าตกใจที่ณัฐนิชาตัวจริงก็มีสภาพไม่แตกต่างจากตุ๊กตาคือต้องเผยกางเกงในที่อยู่ใต้กระโปรงให้ครูชัยเห็น ความรู้สึกเย็นวาบเตือนณัฐนิชาให้รีบเอามือมาปิดทันที เธอหันหลังมองลงมาที่ชั้นหนึ่ง ในใจกลัวว่าจะมีใครเห็นกางเกงในเธอ "เป็นอะไรไป...แน๊พ มองหาใครอยู่เหรอ?" เพื่อนร่วมก๊วนถามด้วยความสงสัย "อ๋อ...เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก" เด็กสาวรีบแก้ตัวไม่อยากให้เพื่อนรู้ความจริงไปด้วย < ไอ้ลมบ้านี่... > ณัฐนิชาได้แต่บ่นพึมพำในใจ ครูชัยยิ้มอย่างสนุกสนาน ใจจริงเขาอยากจะแกล้งหัวหน้าคนเก่งมากกว่านี้อีกซักหน่อย แต่นั่นอาจจะดูโหดร้ายกับเธอเกินไป หลังจากนั้นครูชัยก็รอจังหวะและโอกาสเหมาะๆที่จะลงมือ

ใกล้หมดเวลาพัก ณัฐนิชาแยกตัวกับเพื่อนไปเข้าห้องน้ำเพียงลำพัง เด็กสาวเดินสวนทางกับเพื่อนๆที่กรูกันเข้าห้องเรียน แต่พอถึงหน้าห้องน้ำก็กลับเกิดเรื่องประหลาดกับเธอ ข้อเท้าทั้งสองเลื่อนมาชิดติดกันราวกับว่ามีเชือกเส้นใหญ่ๆรัดข้อเท้าเธออยู่ < เกิดอะไรขึ้นเนี่ยะ?! > ณัฐนิชาทั้งงงทั้งตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น สภาพเช่นนี้อย่าว่าแต่จะเข้าห้องน้ำเลย แค่เดินก็ลำบากแล้ว หัวหน้าห้องคนเก่งพยายามรวบรวมสติ รอบๆตัวเธอไม่มีใครเลยเพราะเพื่อนๆได้เข้าห้องเรียนกันไปหมดแล้ว นอกจากนี้หากเพื่อนรู้สภาพของเธอในตอนนี้คงไม่วายโดนหัวเราะเยาะเอาแน่ๆ ณัฐนิชาจำต้องช่วยตัวเองแล้ว < อูย...ไม่ไหวแล้ว รีบเข้าห้องน้ำก่อนดีกว่า เรื่องอื่นไว้ว่าทีหลัง > ด้วยข้อเท้าที่ติดกันสนิทเธอจำต้องใช้วิธีกระโดดเอา ณัฐนิชารีบกระโดดไปให้ถึงห้องน้ำให้เร็วที่สุด แต่ทุกระยะที่เธอกระโดดยิ่งทำให้น้ำในกระเพาะปัสสาวะของเธอมีแรงดันมากขึ้น เด็กสาวหยุดการกระโดดมาราธอนของเธอเอาไว้เพราะกลัวว่าหากกระโดดอีกครั้งคงได้ฉี่ราดก่อนถึงห้องน้ำแน่ๆ ณัฐนิชายืนเหงื่อแตกเพราะต้องเหนื่อยที่ต้องกระโดดและเหนื่อยที่ต้องอั้นปัสสาวะของเธอ

"อ้าว...แน๊พ มายืนทำอะไรตรงนี้ แอบโดดเรียนอีกแล้วรึไง?" ณัฐนิชาหันไปมองเจ้าของเสียง < โว้ย! ไอ้ครูชัยจอมลามกอีกแล้วเหรอเนี่ยะ ทำไมต้องมาเจอกันตอนนี้ด้วยนะ > หัวหน้าห้องจอมโวยบ่นในใจ การพบกันครั้งก่อนทำเอาณัฐนิชาเข็ดขยาดไม่กล้าเข้าใกล้ครูชัยอีกเลย เธอต้องยอมจูบกับครูชัยเพื่อแลกเอากางเกงในของเธอคืนจากเขา ไม่แปลกเลยหากครูชัยคิดจะทำอะไรแผลงๆกับเธอในตอนนี้ "อ้าว...แล้วนั่นขาไปโดยอะไรมาล่ะ?" ครูชัยแกล้งถามไปอย่างนั้น จริงๆแล้วเป็นแผนของเขาเอง ก่อนหน้านี้เขาได้เอาเส้นด้ายพันรอบข้อเท้าตุ๊กตาณัฐนิชา ทำให้ตัวจริงของเธอต้องตกอยู่ในสภาพเช่นเดียวกัน "ไม่ต้องมายุ่งกับหนูน่า...หนูจะเข้าห้องน้ำ" ณัฐนิชารักศักดิ์ศรียิ่งกว่าอะไร รีบไล่ครูชัยไปให้พ้นๆทางของเธอ แต่เขากลับยืนนิ่งเฉยจ้องมองเด็กสาวราวกับจ้องจับผิด จนหัวหน้าห้องหนึ่งเริ่มโมโห "เอ๊ะ! ครู หนูบอกให้...อึ๊ยยยย" เด็กสาวตั้งท่าจะไล่ครูชัยแต่ปริมาณน้ำในถังที่ล้นปริ่มของเธอส่งสัญญาณเตือนซะก่อน < โอ้ย...ทำไมซวยอย่างงี้นะเรา > ณัฐนิชาบ่นกับตัวเองอย่างหัวเสีย สถานการณ์แบบนี้มีหนทางแก้ไขให้เธอเลือกไม่มากนัก "ครูชัยขา..." น้ำเสียงเด็กสาวอ่อนลงในเชิงขอร้อง "ครูพาหนูเข้าห้องน้ำทีสิ...หนูจะ...ไม่ไหวแล้ว" คำพูดณัฐนิชาขอร้องครูชัยทำได้ดีทีเดียวสำหรับเด็กที่เคยเอาแต่สั่งคนอื่น "แล้วทำไมไม่เข้าเองล่ะ...คุณหัวหน้าห้องคนเก่ง" ครูชัยแซวเธอเล่นอย่างสนุกสนาน ตรงกันข้ามกับฝ่ายถูกแซวที่ตอนนี้หัวเราะไม่ออก "ขาหนูมันติดกัน...เดินไม่ได้ โว้ย!เดี๋ยวหนูเล่าทีหลัง...พาหนูเข้าห้องน้ำก่อนได้มั๊ย?" ณัฐนิชาแทบกลั้นไม่ไหวอยู่แล้ว ครูชัยยิ้มอย่างขำๆอุ้มณัฐนิชาขึ้น มือหนึ่งเขาสอดใต้ข้อพับหัวเข่า ส่วนอีกมือรองแผ่นหลังของเธอไว้ "ว๊าย!ครู..." ณัฐนิชาตกใจ ทำท่าจะทุบอกครูชัยแต่แรงดันน้ำในตัวทำเอาเธอไม่กล้าขยับตัว ในท่าอุ้มแบบนี้ช่วยให้อาการปวดฉี่ของเธอลดลงได้ส่วนหนึ่ง < คอยดูนะ...ถ้าฉี่เสร็จล่ะ แม่จะด่าให้หูแตกเลยเชียว > เด็กสาวจอมโวยตั้งปณิธานเอาไว้ในใจ แต่ขณะที่ณัฐนิชากำลังคิดคำด่าครูชัยเพลินๆอยู่นั้นเอง เธอก็เพิ่งสังเกตได้ว่าครูชัยไม่ได้อุ้มเธอเข้าห้องน้ำแต่กลับอุ้มไปห้องงานไม้ของเขา ณัฐนิชาทนนิ่งเงียบไม่ได้แล้ว "ครู...จะพาหนูไปไหน ปล่อยนะ...หนูจะเข้าห้องน้ำ" เสียงเธอออกจะดุๆแต่เบามากจนครูชัยแทบไม่ได้ยิน "ก็ครูเป็นผู้ชาย จะไปเข้าห้องน้ำหญิงได้ยังไงล่ะ?" ครูชัยให้เหตุผลที่เหมาะสมยิ่ง "แล้วแน๊พก็เป็นเด็กผู้หญิง จะให้เข้าห้องน้ำชายก็ไม่ได้ จริงมั๊ย?" พูดอีกก็ถูกอีก "แล้วครูจะพาหนูไปไหนอ่ะ?" ครูชัยไม่ตอบ ปล่อยให้เด็กสาวเห็นคำตอบด้วยตัวเอง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:51: PM »
ครูชัยอุ้มลูกศิษย์ตัวน้อยไปยังหลังห้องงานไม้ที่ซึ่งสงัดเงียบ ไร้ผู้คนเดินผ่านไปมาในช่วงเวลาเช่นนี้ ณัฐนิชาเริ่มเห็นชะตากรรมของตัวเอง "ไม่เอานะครู...หนูไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ หนูไม่ฉี่ในที่แบบนี้เด็ดขาด" ณัฐนิชายืนกรานปฏิเสธลั่นทั้งๆที่ในใจเธอตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะไปปล่อยน้ำทิ้งที่ไหนดี ทั้งคู่มาหยุดอยู่ตรงหน้าต้นไม้ต้นเดียวกับที่ครูชัยแขวนลิงของเธอไว้ครั้งก่อน สภาพรอบตัวชวนให้ลูกศิษย์คนเก่งหวนนึกถึงรสจูบของครูชัยเมื่อตอนนั้น ครูชัยจับณัฐนิชานั่งท่าเตรียมฉี่ หลังของเธอพิงกับอกของครูชัย ขาขาวๆถูกยกขึ้นชี้ฟ้า มือขวาครูชัยล๊อคข้อพับเข่าของลูกศิษย์ไว้แน่น ใช้มือซ้ายถกกางเกงในออกจากบั้นท้ายกลมเกลี้ยงของเธอ ครูชัยนั่งยองๆลงหย่อนก้นของณัฐนิชาตรงหน้าต้นไม้ จนในที่สุดเด็กสาวก็อยู่ในท่าพร้อมที่จะฉี่แล้ว "เอ้า!ฉี่ได้แล้วคนเก่ง" ครูชัยพูดราวกับเธอเป็นเด็กอนุบาล ยิ่งตอกย้ำปมด้อยของเธอมากขึ้น ณัฐนิชาทำหน้างอ เธอทั้งโกรธทั้งเกลียดครูชัยจนแทบจะเข้าไส้ แต่ก็เพราะครูชัยคนเดียวกันที่ช่วยเหลือเธอจากสภาพที่น่าอายมาแล้ว เธอสูดหายใจเพื่อทำใจครั้งสุดท้ายก่อนเปิดทำนบกั้นน้ำออก สายน้ำสีเหลืองใสไหลพุ่งออกจากเขื่อนน้อยๆกระทบโคนต้นไม้ เกิดเป็นเสียงดังให้ทั้งครูทั้งลูกศิษย์ได้ยินกันอย่างชัดเจน ณัฐนิชาหน้าแดงก่ำ เธอไม่เคยต้องให้ใครช่วยเธอฉี่มานานมากแล้ว ยิ่งต้องให้ครูจอมลามกที่เธอไม่อยากเข้าใกล้มากที่สุดมาช่วยเธอยิ่งทำให้รู้สึกแย่มากขึ้น เธอหันมองไปรอบๆด้วยความกลัวว่าจะมีใครมาเห็นพฤติกรรมน่าอายของเธออีก "เสร็จแล้วครู" ณัฐนิชาบอกครูชัยทันทีที่ปฏิบัติภารกิจเสร็จหวังให้เขาปล่อยเธอไปซักที ฝ่ายครูชัยพอได้ยินดังนั้นก็ก้มลงหอมแก้มขวาเธอเข้าไปฟอดใหญ่ "โอ้ย!ครู...อย่า" หัวหน้าคนเก่งพยายามเบือนหน้าหนีแต่ครูชัยล็อคตัวเธอไว้แน่น < ไอ้ครูชัยบ้า! นึกแล้วเชียว.....ปล่อยน้าาาา > เธอได้แต่ปล่อยให้เขาหอมแก้มแดงๆของเธอจนพอใจ "อื๊มมม...ชื่นใจจริงๆ" ครูชัยกล่าวจบพิธีหอมแก้มหัวหน้าห้องหนึ่งอย่างเป็นทางการ พอเขาปล่อยมือที่ล็อคณัฐนิชาไว้อยู่ เด็กสาวก็รีบลุกขึ้นยืน ถกกางเกงในใส่เข้าที่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หันไปหาครูชัยกะว่าจะทำตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก "ไอ้..." ณัฐนิชายกนิ้วขึ้นชี้หน้าครูชัย แต่พอเจอครูชัยจ้องหน้าเธอกลับ ณัฐนิชากลับพูดอะไรไม่ออก เหมือนมีพลังอะไรบางอย่างในตัวของครูชัยที่เธอไม่อาจขัดขืนได้ ครูชัยจับมือที่พยายามจะชี้หน้าเขามากุมเอาไว้ "ไปที่ห้องครูดีกว่า เดี๋ยวครูดูให้ว่าจะแก้ข้อเท้าแน๊พยังไงดี" หัวหน้าห้องคนเก่งอึ้งจนพูดไม่ออก แม้จะเกลียดครูชัยมากแค่ไหนแต่ณัฐนิชาก็ยังต้องการความช่วยเหลือจากเขาอยู่ดี เธอจำต้องให้ครูชัยจอมฉวยโอกาสช่วยเหลือเธอโดยไม่รู้ชะตากรรมของตนเอง ร่างกายอันบอบบางถูกยกขึ้นอีกครั้ง ครูชัยอุ้มเด็กสาวเข้าห้องงานไม้ ทิ้งแอ่งน้ำสีเหลืองๆใต้โคนต้นไม้ไว้เป็นหลักฐานตอกย้ำความอับอายของณัฐนิชา

ครูสอนงานไม้อุ้มลูกศิษย์ตัวน้อยวางลงบนเก้าอี้นั่งตัวโปรดของเขา เก้าอี้ตัวนี้เขาใช้เผด็จศึกลูกศิษย์สาวแสนสวยมาหลายคนแล้ว และณัฐนิชาก็กำลังจะเผชิญชะตากรรมเดียวกัน เด็กสาวจ้องหน้าครูชัยราวกับจะจับผิด เธอเอามือซุกกลางหว่างขาไว้ด้วยกลัวว่าครูชัยจะซุกซนเปิดกระโปรงเธอเล่น ครูชัยได้แต่แอบขำกับพฤติกรรมของเธอ เขาทำเป็นไม่สนใจก้มลงทำทีท่าว่าจะช่วยแก้ไขข้อเท้าของลูกศิษย์อย่างตั้งใจ "แหม...ใต้โต๊ะนี่มันมืดจังเลย ขอครูยกขึ้นสูงๆหน่อยนะ" ครูชัยเริ่มแผนแกล้งลูกศิษย์สาว "เฮ้ย! ครู..." แผนการณ์ครูชัยไวกว่าเธอไปหลายขั้น พอขาขาวๆถูกยกขึ้นจนสูงกว่าระดับโต๊ะ กางเกงในสีขาวขอบเอวสีม่วงก็ออกมาอวดโฉมให้ครูของเธอเห็น ครูชัยตรวจข้อเท้าณัฐนิชาไปพลางชำเลืองมองชั้นในของเธอไปพลางอย่างมีความสุข < ไอ้ครูบ้านี่ลามกจริงๆเลย > ณัฐนิชานึกในใจเริ่มปลงตกกับชะตากรรมของเธอ ปล่อยให้ครูสอนงานไม้ลวนลามเธอด้วยสายตาเหมือนเป็นค่าตอบแทนที่ให้เขาช่วย "ว๊า...ทำยังไงก็แกะไม่ออกน่ะ...ไปทำอะไรมาเนี่ยะเรา?" ครูชัยเริ่มบ่น ณัฐนิชาได้ยินดังนั้นก็หน้านิ่วคิ้วขมวด เธอให้ค่าตอบแทนครูชัยไปเกือบ 5 นาทีแล้ว แต่กลับไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา "งั้นก็ปล่อยหนู...เดี๋ยวหนูไปให้คนอื่นช่วยก็ได้" ณัฐนิชาเขย่าขาเป็นเชิงให้ครูชัยปล่อย "เดี๋ยวซี่...ขอครูลองอีกหน่อย" ครูชัยยังไม่ทิ้งความพยายาม "ไม่ต้องแล้วครู...อย่างครูน่ะไม่มีทางแกะได้หรอก" และแล้วคำพูดที่ครูชัยรอคอยก็หลุดออกมาจากปากของณัฐนิชาจนได้ ครูชัยรีบถามสวนกลับไปทันที "แล้วถ้าแกะได้ล่ะ...แน๊พจะให้อะไรครูเป็นค่าตอบแทน?" ด้วยอารมณ์ที่สิ้นหวังณัฐนิชาก็ตอบสวนกลับไปทันทีเช่นกัน "ไม่มีทางอ่ะ...ถ้าแกะได้นะหนูให้ล้านบาทเลย" เด็กสาวตอบประชดครูชัยไปอย่างนั้น "โหย...เงินน่ะครูมีเยอะแล้ว ไม่อยากได้หรอก" ที่จริงเงินครูชัยก็ไม่ค่อยมีหรอก แต่เขามีอย่างอื่นที่อยากได้มากกว่าเงิน "ตอนนี้ครูอยากได้เมียมากกว่า" ครูชัยเฉลยความต้องการของเขาให้ลูกศิษย์ตัวน้อยรับรู้ ณัฐนิชาทำตาโตด้วยความตกใจ พลางนึกขึ้นมาได้ว่าเธอกำลังคุยกับใครอยู่ เด็กสาวปากกล้ากะจะต่อปากต่อคำกับครูชัยอีกหน่อย แต่พอสังเกตเห็นแววตาของครูชัยที่จ้องมองเธอก็รู้ว่า 'เมีย' ที่ครูชัยอยากได้ก็คือตัวเธอเอง ณัฐนิชากลืนน้ำลายด้วยความเสียวปนความกลัว เธอและเพื่อนนักเรียนหญิงห้องหนึ่งอีกหลายคนพอรู้มาบ้างว่าต้องทำยังไงถึงจะกลายเป็น 'เมีย' ของคนอื่น ในความคิดของณัฐนิชามันเป็นอีกบททดสอบหนึ่งว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่ศักดิ์ศรีของเธอก็มี หากใครรู้เข้าว่าเธอเป็นเมียของครูชัยครูสอนงานไม้จอมลามก มีหวังชื่อเสียงของเธอป่นปี้ไปหมด เด็กสาวตัวน้อยเกิดความสับสนขึ้นในใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี "งั้นตกลงตามนี้นะ...ถ้าครูแกะข้อเท้าแน๊พออกได้ แน๊พต้องยอมเป็นแฟนกับครูนะ" เสียงครูชัยพูดแทรกเข้ามาในความคิดเธอ ครูชัยใช้คำว่า 'แฟน' ซึ่งฟังดูเบาลงมาหน่อยช่วยให้ณัฐนิชาคลายความกังวล พลางแกล้งทำเป็นแกะข้อเท้าของเธออย่างสุดแรงแต่ก็แกะไม่ออก "ก็ได้...ถ้าครูแกะออกหนูจะยอมทุกอย่างเลย แต่ถ้าแกะไม่ออกนะ ครูชัยก็ต้องยอมทำตามที่หนูสั่งทุกอย่างด้วย" ณัฐนิชาได้ใจคิดว่าครูชัยคงหมดหนทางแล้ว จึงพูดท้าทายครูชัยไปอย่างนั้น "อืม...เอาอย่างนั้นก็ได้" ครูชัยตอบรับสั้นๆแล้วหันไปแกะข้อเท้าเธอต่ออย่างใจเย็น "โธ่เอ้ย!...อย่าหวังเลยครู ไม่มีทางหรอก..." ทันใดนั้นจู่ๆขาที่เคยผูกติดกันราวกับมีเชือกมามัดไว้ก็หลุดออกราวกับเวทมนต์ ครูชัยจับขาทั้งสองของณัฐนิชาแยกออกโชว์ให้เธอเห็น หัวหน้าห้องคนเก่งได้แต่ช๊อคด้วยความตกใจ จนลืมไปว่าตอนนี้เธอกำลังแหกขาโชว์เป้ากางเกงในลายอิยอร์ให้ครูชัยเห็น "อืม...คราวก่อนก็หมีพูห์ คราวนี้ก็อิยอร์ ไว้พรุ่งนี้ใส่พิกเล็ทมาให้ครูดูมั่งนะ" ครูชัยแซวณัฐนิชาเล่นจนเธอนึกขึ้นมาได้รีบเตะขาออกจากมือของครูชัยแล้วลุกขึ้นทันที ขาของณัฐนิชากลับไปเป็นเหมือนปกติแล้วจริงๆ เด็กสาวระลึกถึงคำที่สัญญาไปกับครูชัยเอาไว้ < แย่แล้วซิเรา...ทำยังไงดีล่ะทีนี้ > แทนที่จะดีใจที่เธอเดินได้เป็นปกติแล้ว ณัฐนิชากลับกังวลใจอย่างหนักได้แต่ยืนนิ่งหาทางออกให้กับตัวเองอยู่อย่างนั้น "แหะๆๆ ขอบคุณนะคะครูชัย งั้นหนูไปแล้วนะคะ เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน" ณัฐนิชาแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วก็รีบมุดลอดแขนครูชัยที่ยืนขวางทางเธอเอาไว้ ท่าทีลุกลี้ลุกลนอย่างที่ไม่เคยแสดงให้เห็นทำเอาครูชัยอดขำไม่ได้ แต่กระนั้นก็ไม่เผลอปล่อยว่าที่แฟนคนใหม่ให้หนีจากเขาไป ครูชัยคว้าเอวลูกศิษย์ตัวน้อยเอาไว้ทันเวลา "อ๊ะๆ...ลืมอะไรรึเปล่าเอ่ย?" ครูชัยพูดเตือนณัฐนิชาอย่างอารมณ์ดี "เอ่อ...ไม่นี่คะ ครูปล่อยหนูเร็ว เดี๋ยวหนูไปเรียนไม่ทัน" ณัฐนิชาเอาเรื่องเรียนมาอ้างพลางดีดดิ้นในอ้อมกอดครูชัยอยู่พักใหญ่ จนสายตาของทั้งสองคนมาประสานกันณัฐนิชาจึงได้รู้ว่าครูชัยเอาจริง "คือว่า...ครูคงไม่คิดว่าที่สัญญากันไว้เมื่อกี้ หนูจะเอาจริงใช่มั๊ยคะ?" จากที่เคยปากเก่ง ตอนนี้น้ำเสียงณัฐนิชาสั่นราวกับขอความเมตตา แต่ครูชัยไม่ตอบคำถามเธอ ยังคงจ้องหน้าลูกศิษย์คนเก่งไม่ละสายตาไปไหน ใบหน้าของครูชัยทำเอาเด็กสาวไม่กล้าขยับตัวเลยทีเดียว

ณัฐนิชาถูกอุ้มกลับไปนั่งประจำที่เก่า "อุ๊ย!ครูชัย หนูบอกว่าหนูพูดเล่นไงคะ ไม่เอาน้าาาา" แขนครูชัยจับเก้าอี้ของเขาเอาไว้ไม่ให้ลูกศิษย์คนเก่งหนีไปไหนได้ ณัฐนิชาดิ้นใหญ่เมื่อเห็นหน้าครูชัยกำลังเลื่อนเข้าใกล้เธอเรื่อยๆ < ไม่นะ! ขืนโดนครูชัยจูบอีกล่ะก็...ขอตายดีกว่า ฮือๆๆ > หัวหน้าห้องคนเก่งกะจะบอกความในใจให้ครูชัยรู้ แต่จู่ๆปากของเธอก็กลับแข็งจนพูดอะไรไม่ออก เธอพยายามจะเบือนหน้าหนีด้วย แต่คอของเธอก็กลับไม่ยอมรับคำสั่ง มือของเธอออกแรงดันหน้าอกของครูชัยสุดแรง แต่ก็ทำให้ครูชัยรู้สึกเพียงแค่เธอเอามือมาพิงเขาเท่านั้น [จุ๊บ!] ครูชัยประทับริมฝีปากของเขาเข้ากับณัฐนิชาอย่างแผ่วเบา ความเสียวซ่านแบบผู้ใหญ่ไหลพล่านไปทั่วร่างกายอันบอบบางของลูกศิษย์ตัวน้อย ณัฐนิชาหมดทางหนีแล้ว เรี่ยวแรงที่มีเพียงน้อยนิดก็ดูเหมือนจะอ่อนแรงลงยิ่งกว่าเก่า คราวนี้ครูชัยบรรจงจูบเธอนานกว่าครั้งแรกเสียอีก ทำให้ลูกศิษย์ตัวน้อยได้มีโอกาสซึมซับรสจูบของครูชัยได้ดียิ่งขึ้น ความเสียวซ่านที่มีทำให้ณัฐนิชาเริ่มจูบโต้กลับครูชัยอย่างลืมตัว เมื่อรู้สึกได้ดังนั้นครูชัยก็ถอนปากออกช้าๆพลางสังเกตปฏิกิริยาของแฟนคนใหม่ของเขา ณัฐนิชาหลับตาปี๋ ริมฝีปากช่างพูดของเธอสั่นเล็กน้อย ร่างกายของเด็กสาวแข็งทื่อไม่ไหวติงดูแล้วน่ารักมากในสายตาของครูชัย จนคุณครูจอมกะล่อนอดใจไม่ไหวเริ่มซุกไซร้ซอกคอเล็กๆของณัฐนิชา กลิ่นแป้งหอมๆยิ่งทำสถานการณ์เลวร้ายขึ้นไปอีก "ครูชัย....จะทำอะไรหนู... อืออออ" น้ำเสียงแห่งความเข้มแข็งบัดนี้กลับอ่อนไหวสั่นคลอน ความรู้สึกประหลาดที่พุ่งพล่านไปทั่วร่างกายทำให้ณัฐนิชาไม่กล้าปฏิเสธคุณครูของเธอ

ครูชัยไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป เมื่อเห็นณัฐนิชาอ่อนกำลังลงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาเขาก็เริ่มรุกไล่เธอหนักขึ้น มือหนึ่งสอดใต้ชายเสื้อลูบวนแผ่นหลังเด็กสาว อีกมือเคลื่อนลงต่ำลูบคลำโคนขาอ่อนนิ่มๆของหัวหน้าห้องคนเก่ง < โอย...ตายแล้ว ทำไมเรารู้สึกสบายอย่างนี้ล่ะ ครูชัยกำลังลวนลามเราอยู่นะ > ณัฐนิชาพยายามตั้งสติเตือนตัวเอง แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับไม่ยอมฟัง ปล่อยให้ครูชัยหาความสำราญกับเรือนร่างของเธอตามใจชอบ มือบนรุกขึ้นสูงจนชายเสื้อณัฐนิชาลอยสูงขึ้นจนพ้นสะดือ ส่วนมือล่างรุกไล่ไปจนถึงชั้นในของเธอแล้ว นิ้วช่างไม้อันหยาบกร้านเล็ดลอดกางเกงในตัวน้อยเข้าไปสัมผัสบั้นท้ายนิ่มๆของเธอโดยตรง สัมผัสอันแผ่วเบาชวนให้ลูกศิษย์ผู้ไร้ประสบการณ์เคลิบเคลิ้มจนยากจะถอนตัว หลังจากลวนลามแก้มก้นของลูกศิษย์จนหนำใจแล้ว ครูชัยเปลี่ยนไปรุกด้านหน้าแทน มือของเขาเข้าล้วงจากท้องน้อยไล่ลงไปสู่เนินสวรรค์ที่โป่งดันกางเกงในโชว์ให้เห็นเป็นนัยๆ เนินเสียวนิ่มๆของลูกศิษย์ทำเอาครูชัยเผลอลูบคลำจนเพลินมือ แต่พอนึกขึ้นไปครูชัยก็บุกต่อไปจนถึงด่านหน้าของประตูสวรรค์ ร่องเสียวจากที่เคยเปียกเพราะปัสสาวะบัดนี้เริ่มจะฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำเสียวของเธอแล้ว ครูชัยไซร้ซอกคอณัฐนิชาไปยิ้มไป เขารู้สึกภาคภูมิใจเหลือเกินที่ทำให้ห้องหน้าห้องคนเก่งเสียวได้ถึงเพียงนี้

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:51: PM »
หลังจากปล่อยให้ลูกศิษย์คนโปรดซึมซับกับความเสียวซ่านแบบผู้ใหญ่จนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว ครูชัยก็ได้เวลาที่จะขอค่าตอบแทนจริงๆจากเธอซักที มือทั้งสองของครูชัยสามัคคีกันจับเจ้าอิยอร์ออกจากบันเอวณัฐนิชา ความรู้สึกนั้นเตือนสติเธอว่ากำลังจะโดนอะไร "ครู...อย่า จะทำอะไรหนูอ่ะ?" มือน้อยๆพยายามจับเจ้าอิยอร์ของเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ปากของเธอยังสั่นเพราะความเสียวอยู่เลย "น่า...อย่าทำตัวเป็นเด็กดื้อกับครูสิ นอนเฉยๆนะ แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว" ครูชัยพูดปลอบให้ณัฐนิชาเบาใจพลางดึงมือของเธอออก จนเจ้าอิยอร์หลุดไปถึงหัวเข่าแล้ว "ครูขา...หนูยอมเป็นแฟนกับครูก็ได้ แต่ไม่ทำแบบนี้ได้มั๊ยคะ?" หัวหน้าห้องคนเก่งหนีบเข่าไว้แน่นยื่นข้อเสนอที่น่าอายหน่อยแต่เจ็บน้อยกว่าไปแทน "หึ...ไม่ทำแบบนี้แล้วจะเป็นแฟนกันจริงๆได้ไงล่ะ ไหนว่าโตแล้วไงแน๊พ" ครูชัยทำเสียงดุๆใส่ทำเอาณัฐนิชากลัวจับใจจนเผลอปล่อยเข่าของเธอ จนเจ้าอิยอร์ผู้ซื่อสัตย์ตอนนี้ตกไปอยู่ในมือครูชัยเรียบร้อยแล้ว < โธ่...เจ้าอิยอร์บ้า ไอ้ลาทรยศ ฮือๆๆ > ณัฐนิชาเผลอบ่นแบบเด็กๆในใจ เธอไม่เหลืออะไรจะปกปิดของสงวนเธอแล้ว ครูชัยไม่รอช้าจับขาหัวหน้าผู้รักศักดิ์ศรียิ่งชีพแหกออกทันที ร่องเสียวที่ถูกหนีบอยู่นานก็คลี่บานออกอวดโฉมให้ครูชัยเห็นอีกครั้ง < มัวแต่ยิ้มอยู่ได้ ไอ้ครูลามก > ณัฐนิชาอยากจะด่าครูชัยอย่างที่นึกไว้ใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้ ครูชัยเลื่อนใบหน้าเข้าหาสิ่งที่เขาจ้องจนกระทั่ง [จ๊วบ!] ริมฝีปากที่เคยจูบกับณัฐนิชาบัดนี้ครูชัยเอามาจูบร่องเสียวเธอ < เฮ้ย!ครูชัย...ไอ้ครูโรคจิต ว๊าย! > ลิ้นครูชัยไม่อยู่เฉยตวัดติ่งเสียวณัฐนิชาจนเธอลืมด่าเขาไปเลย ลูกศิษย์สาวหลับตาข่มรับความเสียวที่พุ่งเข้าหาเธอ < อาาาา...นี่เหรอที่ผู้ใหญ่เขาชอบทำกัน เฮ้อ...รู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง มิน่าล่ะ > ณัฐนิชาถึงบางอ้อกับความสงสัยที่มีมานาน เงยหน้าขึ้นเพดานหลับตารับรู้รสเสียวที่ครูชัยบรรจงมอบให้ แต่ระหว่างที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้นครูชัยก็ถอนปากออกซะก่อน ณัฐนิชาลืมตาขึ้นมาก็เห็นครูชัยอยู่ตรงหน้าและจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ดูอ่อนโยนยิ่งนัก "ไม่ต้องเกร็งนะจ๊ะคนเก่ง" คำพูดครูชัยทิ้งไว้ให้ณัฐนิชางงได้ไม่นาน ท่อนเสียวขนาดมหึมาที่ครูชัยแอบปลดออกมาตอนที่เธอกำลังเพลินอยู่ก็มาจ่อรอหน้าปากถ้ำแล้ว "ครู...เดี๋ยวก่อนนนน อึ๊ยยยยยส!" สายเกินไปแล้วที่จะห้าม เจ้าโลกของครูชัยควานหารูสวาทของเธอจนพบและกำลังดันตัวเองให้เข้าร่องเสียวนั้นอย่างเต็มกำลัง น้ำเสียวปนน้ำลายที่มีอยู่มากมายช่วยให้ส่วนหัวของมันจมหายเข้ากลีบเสียว ได้เรื่อยๆ แม้ทางสวรรค์ของณัฐนิชาจะแคบกว่าใครๆที่เขาเคยทะลวงมาก็ตาม "ครูขาาาา...พอเหอะ หนูไม่ไหวแล้ว" ณัฐนิชารู้สึกได้ถึงความอึดอัดที่มีมากขึ้นอ้อนครูชัยสุดชีวิต แต่หาได้รับความเห็นใจจากเขาไม่ แท่งสวาทที่แข็งราวกับหินเจาะดันร่องเสียวอันบอบบางและคับแน่นลึกเข้าไปทุกทีๆ จนส่วนหัวของจรวดจมเข้าไปทั้งหัวล็อคร่องเสียวไม่ให้หลุดไปง่ายๆ ครูชัยหยุดค้างเอาไว้ให้โอกาสลูกศิษย์คนเก่งได้พักเสียว ความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นมาราวกับว่าร่องเพศของเธอถูกอะไรซักอย่างถ่างออกจนแทบฉีกขาด ณัฐนิชากลัวเธอจะขาดใจตายซะก่อนหากปล่อยให้ครูชัยทำต่อไป "ครูชัยขา..." [จุ๊บ!] ครูชัยประกบปากณัฐนิชาหยุดคำขอร้องของเธอเอาไว้ อีกนัยหนึ่งก็เพื่อให้เธอคลายความกังวลด้วย

ร่องเสียวณัฐนิชาตอดรัดเจ้าโลกของครูชัยไม่หยุด แม้สัมผัสภายในนั้นจะคับแน่นยิ่งกว่าของธนชพรรณ แต่ก็อ่อนโยนต่อท่อนเสียวของเขาไม่ต่างจากของเย็นฤทัย แม้จะเป็นคนปากร้ายต่างจากวิภาวี แต่ก็เข้มแข็งอดทนไม่ต่างจากชลดา ครูชัยแทบไม่อยากปล่อยท่อนเสียวของเขาออกจากโพรงสวรรค์แห่งนี้เลย ความเสียวซ่านที่เขาได้รับทำให้ครูชัยแลกจูบกับลูกศิษย์สาวอย่างหื่นกระหาย และเมื่อเห็นเด็กสาวคลายสีหน้าแห่งความกังวลลงแล้ว ครูชัยก็เริ่มลุยงานของเขาต่อ ท่อนเสียวมหึมาเดินเครื่องดันตัวเองเข้าสำรวจร่องเสียวหัวหน้าคนเก่งลึกเข้าไปทุกทีๆ < โอย...เสียวจังเลย > ณัฐนิชาไม่กล้าบอกความในใจแต่ใช้วิธีกอดแผ่นหลังของครูชัยแทนความรู้สึก ร่องเสียวของเธอเริ่มชินกับการล้วงล้ำของครูชัย แต่ทว่าท่อนเสียวของคุณครูก็เดินทางมาถึงประตูบานใหญ่ที่ปิดกั้นความบริสุทธิ์ของณัฐนิชาแล้ว ด้วยความที่ยังเพลินกับการแลกจูบและรสเสียวของโพรงสวาทที่โอบรัดเจ้าโลกของเขา ครูชัยไม่ทันได้ระวังดันท่อนเสียวของเขาทะลุเยื่อพรหมจรรย์ณัฐนิชาขาดกระจุย "โอ้ยยยย! เจ็บ ครู!" ณัฐนิชาเจ็บขึ้นไปถึงเส้นผมร้องแบบเบาๆเพราะกลัวคนนอกได้ยิน "ไม่เป็นไรแน๊พ...เจ็บนิดเดียว เหมือนมดกัด เดี๋ยวก็หายแล้วนะ" ครูชัยปลอบเธอเหมือนหมอปลอบเด็กเวลาจะถูกฉีดยา < นิดเดียวบ้าอะไรล่ะ...จิ๋มจะแหกอยู่แล้ว โอ้ย! ไอ้ครูบ้า > ณัฐนิชาได้แต่คิดในใจไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวจะแหกจริงๆ ขาของเธอเกร็งแน่น น้ำตาเริ่มซึม เลือดสาวไหลย้อนออกมาภายนอก "อีกนิดเดียวนะแน๊พ ทนอีกนิดเดียว เดี๋ยวเราก็จะได้ขึ้นสวรรค์กันแล้วนะ" ครูชัยพูดปลอบแถมไปอีกชุดใหญ่ < สวรรค์บ้าสวรรค์บออะไรกัน คอยดูนะถ้าเสร็จตรงนี้ล่ะก็ จะส่งครูลงนรกไปคนแรกเลย ฮือๆๆ โอ้ย! > ณัฐนิชาแอบตั้งปณิธานอันใหม่อีกแล้ว...

เมื่อเห็นว่าณัฐนิชาสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ครูชัยก็เริ่มขย่มลูกศิษย์คนเก่ง จังหวะการซอยของครูชัยไปอย่างช้าๆ หนึ่งคือกลัวว่าคู่รักของเขาจะขยาดกับครั้งแรกของเธอ สองคือความเสียดายที่ไม่อยากให้ความรู้สึกที่น่าประทับใจครั้งนี้จบลงโดยเร็ว ครูชัยสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนในร่องเสียวที่ตอดรัดเขา ต่างจากบุคลิกภายนอกของณัฐนิชาที่เป็นคนปากร้ายใจแข็ง ยิ่งทำให้เขาไม่อยากละทิ้งความรู้สึกในตอนนี้เลย แต่ยังไงซะความใคร่ของเขาก็ต้องได้รับการปลดปล่อย ครูชัยขย่มเสียวเด็กสาวรักษาจังหวะอย่างดีโดยไม่ลืมที่จะก้มลงไซร้ซอกคอลูกศิษย์เพื่อปลอบขวัญเธอเป็นระยะๆ จากประสบการณ์ที่ผ่านมาครูชัยรู้ดีว่าอีกไม่นานลูกศิษย์คนโปรดของเขาก็จะถึงจุดอิ่มตัว เขาจำต้องเร่งสาวท่อนเสียวให้เร็วขึ้นเพราะเอ้อระเหยมานาน "อุ๊ยๆ...ครูชัย เบาๆหน่อยซี่ " ณัฐนิชารับรู้ความเปลี่ยนแปลงแต่ปรับตัวไม่ทันรีบขอร้องครูชัยเป็นการใหญ่ "เอาน่า...มันต้องประมาณนี้แหละถึงจะเสียวกำลังดี" ครูชัยให้เหตุผล 'กำลังดี'ของครูชัยทำเอาเด็กสาวขยับบั้นท้ายตามจังหวะของเขาอย่างลืมตัว ร่างกายณัฐนิชาเริ่มอึดอัดไปหมด เธอเริ่มดิ้นไปมาเพราะความเจ็บที่ทุเลาลงบวกกับความเสียวที่เพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆ ครูชัยเห็นอาการดังนั้นก็ยิ้มพลางก้มลงหอมแก้มหัวหน้าคนเก่งหนึ่งทีก่อนจะกระซิบกับเธอ "ครูอยากได้ยินเสียงแน๊พครางจังเลย ครางให้ครูฟังหน่อยสิคนเก่ง" หลังจากอดทนเงียบไม่แสดงความรู้สึกให้ครูชัยรู้มานาน พอได้ยินคำขอของครูชัยก็เหมือนความอดทนของเธอจะพังทะลายตามคำสั่งของครูชัยทันที "อืออออ....อาาาา ฮือออ ฮือออ ครูชัยยยยย อ๊าายยยสสสส" ณัฐนิชาครวญครางใส่หูครูชัยตั้งแต่ได้รับคำสั่งจนกระทั่งเธอขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกับครูชัย เป็นเสียงร้องที่ไพเราะจับใจครูชัยมากกว่าใครๆที่เคยได้ยินมา ความใคร่ที่อัดอั้นมานานถูกปล่อยใส่ช่องเพศของลูกศิษย์ตัวน้อยแบบเต็มๆ ณัฐนิชานอนหมดแรงตาละห้อย เธอรู้ดีว่าสิ่งที่พุ่งมากระทบร่างกายเธอคือน้ำอะไร แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความประทับใจในรสสวาทครั้งแรกของเธอลดลงไปเลยแม้แต่น้อย "อา....แน๊พคนเก่งของครู ยอดเยี่ยมมากเลยที่รัก" ครูชัยกล่าวชมเมียคนใหม่ของเขาอย่างออกหน้าออกตา ทั้งคู่นอนพักเหนื่อยคาเก้าอี้อยู่อย่างนั้นพักใหญ่

ท่อนเสียวอ่อนตัวลงให้ครูชัยดึงมันออกจากร่องเพศที่แสนอ่อนโยนของณัฐนิชาได้โดยง่าย ความรู้สึกแสบเพราะแผลยังไม่แห้งเรียกสติของเธอกลับคืนมา "ปล่อยนะไอ้ครูโรคจิต!" หลังจากความใคร่ของเธอถูกปลดปล่อยปากของหัวหน้าคนเก่งก็เริ่มสำแดงเดชทันที "โหย...ด่าครูซะเสียเลย ยังไงเราก็เป็นแฟนกันนะ" ครูชัยย้ำเตือนความสัมพันธ์ระหว่างกัน "ไม่สน...จะใครก็ช่าง จะด่าอ่ะ...มีอะไรมั๊ย ไอ้ครูชัยบ้าๆๆๆ!" พูดไปก็ทุบอกครูชัยระบายอารมณ์ไปเป็นการใหญ่ อันที่จริงเธอเองก็สนุกกับการร่วมรักครั้งแรกนี้อยู่เหมือนกัน แต่ณัฐนิชาไม่อยากเสียฟอร์มจึงต้องแกล้งทำเป็นไม่พอใจเอาไว้ก่อน "อ้าวเดี๋ยวซี่...แล้วนี่จะไปแล้วเหรอ?" ครูชัยถามเมื่อเห็นณัฐนิชาทำท่าจะลุกเดินออกจากห้อง "เออ...มีปัญหาอะไรมะ!" ณัฐนิชาหันมาทำตาดุๆใส่ครูของเธอ "ก็...มีปัญหาตรงที่ไอ้ตัวนี้อ่ะ...จะฝากให้ครูเลี้ยงรึเปล่า?" ครูชัยโชว์กางเกงในลายอิยอร์ให้เจ้าของเห็น ณัฐนิชาหน้าแดงแจ๋ไม่รู้เพราะโกรธหรือเพราะอายกันแน่ ตรงรี่เข้าหาครูชัยหมายจะเอาของสำคัญของเธอคืน "เอามานี่นะ!" แค่ครูชัยยกเจ้าอิยอร์ขึ้นถึงระดับศรีษะของเขา ณัฐนิชาก็ไม่มีปัญญาจะเอื้อมถึงแล้ว "เอาคืนมาาาาาา" ณัฐนิชาสู้ตายเอามือทุบท้องครูชัยรัวเป็นชุดจนครูชัยทนไม่ไหวต้องรีบกอดเด็กสาวเอาไว้แน่นๆ ไม่ให้โอกาสเธอทุบเขาได้อีกต่อไป "หอมแก้มครูทีก่อนแล้วจะให้คืน" ครูชัยยื่นข้อเสนอบ้าๆให้ณัฐนิชาทำอีกแล้ว < โว้ย!ไอ้เฒ่าหัวงูนี่ จะเอายังไงกะชั้นกันนักกันหนานะ > โมโหไปก็เท่านั้นจากประสบการณ์ของเธอ หากไม่ทำตามที่ครูชัยบอกก็คงไม่ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ "ทีเดียวนะ" ณัฐนิชายืนยันให้แน่ใจอีกที "อืม...ทีเดียว" ครูชัยยื่นหน้าลงมาในระดับที่เด็กสาวพอจะหอมได้สะดวก ทว่าด้วยความชะล่าใจนึกว่าณัฐนิชาจะยอมเขาแต่โดยดี เด็กสาวฉวยจังหวะที่ครูชัยเผลอฉกเจ้าอิยอร์คืนมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็รีบวิ่งตรงไปหน้าประตู ไม่ปล่อยให้ครูชัยได้ทันคว้าตัวเธออีกตามเคย "แบร่...ไอ้ครูเฒ่าหัวงู คิดว่าหนูจะยอมครูเหรอ...ฝันไปเหอะ" ว่าแล้วก็วิ่งหายลับกลับเข้าห้องเรียนของเธอไป ทิ้งให้ครูชัยยืนเจ็บใจอยู่ตรงนั้น "ตัวเล็กนิดเดียวแต่แสบไม่ใช่เล่นเลยนะ" ครูชัยพูดกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี แม้จะถูกหลอกในตอนหลังแต่ก่อนหน้านั้นครูชัยก็ได้สิ่งที่เขาต้องการแล้ว นั่นก็คือการได้เปิดซิงหัวหน้าห้องคนเก่งนั้นเอง หลังจากพักเหนื่อยและรำลึกถึงความรู้สึกของร่องเสียวหัวหน้าคนเก่งอีกพักใหญ่ ครูชัยก็จัดโต๊ะให้เข้าสู่สภาพปกติและลงมือตรวจการบ้านของนักเรียนอย่างอารมณ์ดี...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:52: PM »
### ตอนที่ 22 เลิฟสตรอเบอรี่ ###

"แน๊พ...คาบ 4 หายไปไหนมาอ่ะ? ครูจอยถามหาใหญ่เลย" ชลดาถามเพื่อนซี้ระหว่างรับประทานอาหารร่วมกัน "ก็ไม่มีอะไร พอดีท้องเสียน่ะ" ณัฐนิชาใช้ข้ออ้างเดิมๆตอบคู่หูไป "เดี๋ยวนี้ท้องเสียบ่อยนะ ไม่สบายรึเปล่า?" ชลดาถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย "ไม่เป็นไรหรอก...เราสบายดี ว่าแต่ปลาเหอะ เมื่อเช้าทำไมมาเข้าห้องสายจัง?" ณัฐนิชาเปลี่ยนเป็นฝ่ายถามบ้างเพราะไม่อยากให้เพื่อนซี้จับพิรุธได้ "อ๋อ...เอ่อ ก็เราซ้อมว่ายน้ำอยู่ไง ศุกร์นี้จะแข่งแล้ว ช่วงนี้เลยซ้อมนานหน่อย" ชลดาให้เหตุผล "แต่เราเห็นทอมมาที่ห้องตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะ ไม่ได้ออกมาพร้อมกันหรอกเหรอ?" ณัฐนิชายังอดสงสัยไม่ได้ แต่พอชื่อของธงธวัชนักกีฬาว่ายน้ำต่างห้องเข้าหูชลดาเท่านั้น เธอก็เริ่มออกอาการหงุดหงิดทันที "เชอะ...อย่าไปพูดถึงอีตาบ้านั่นเลย" สีหน้าของชลดาชี้ชัดว่าเธอซ่อนอะไรไว้ในใจ "ทำไมอ่ะ...ทะเลาะกันเหรอ? ทุกทีเราเห็นปลาออกจะชอบเค้านี่นา" ณัฐนิชาตื้อถามไม่เลิกรา "ก็...ตอนนี้ไม่ชอบแล้วนี่ ไม่ใช่แค่ไม่ชอบธรรมดาด้วย แต่เกลียดเลย...เข้าใจมั๊ย เกลียดดด" ชลดาลากเสียง'เกลียด'เป็นจริงเป็นจังให้เพื่อนซี้รู้ว่าเธอพูดจริง ชลดาแอบได้ยินธงธวัชนินทาเธอ ที่ผ่านมาเขาต้องฝืนคบกับเธอเพียงเพราะเป็นนักว่ายน้ำของโรงเรียนเหมือนกันเท่านั้น นอกจากนี้ยังวิจารณ์เรือนร่างของเธออย่างเสียๆหายๆให้ครูสอนงานไม้ฟังอีกด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหเงือกสาวเจ้าเสน่ห์รีบยกจานข้าวที่เพิ่งกินเสร็จไปเก็บทันที "อ้าว...เจ๊ปลา...รอก่อนซี่" ณัฐนิชาได้แต่งงๆกับอารมณ์ใหม่ของเพื่อนเธอ...

สองสาวห้อง 6/1 เดินตามทางเดินข้างโรงอาหารไปคุยกันไป "แน๊พทำไมวันนี้เดินแปลกๆอ่ะ ไม่เป็นไรแน่นะ" ชลดาอดสงสัยไม่ได้กับท่าเดินถ่างๆของณัฐนิชา "อ๋อ...เอ่อ ไม่เป็นไร เหะๆๆ" ณัฐนิชารีบปรับตัวให้เดินในท่าปกติ < อูยยย...ครูชัยนะครูชัย เจออีกทีจะด่าให้ไฟแล่บเลยเชียว > ณัฐนิชาได้แต่คิดในใจพลางเก็บกลั้นความรู้สึกปวดบริเวณง่ามขาเอาไว้ การที่เธอไม่เข้าเรียนแล้วแอบไปเสียสาวให้กับครูสอนงานไม้ คงไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายให้เข้าใจกันได้ง่ายๆแม้จะเป็นเพื่อนซี้กันขนาดไหนก็ตาม "ว่าแต่ปลาอ่ะ ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมจู่ๆถึงเกลียดไอ้ทอมขึ้นมาล่ะ?" ณัฐนิชาแก้สถานการณ์ด้วยการถามโต้กลับไป ชลดาถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ไม่มีอะไรมากหรอก แน๊พอย่ารู้เลย" ชลดาเข้าใจในความหวังดีของเพื่อนแต่ก็ไม่อยากให้เธอเป็นกังวล การที่ชลดาแอบเข้าไปเสียสาวให้ครูชัยในห้องอาบน้ำชาย แล้วบังเอิญได้ยินธงธวัชนินทาเธอ ก็คงเป็นเรื่องที่อธิบายลำบากเช่นเดียวกัน คู่หูเพื่อนซี้แอบเก็บความลับของตนเอาไว้โดยไม่รู้เลยว่าต้นเหตุอยู่ที่คนๆเดียวกัน นั่นก็คือครูชัย ครูสอนงานไม้สุดสวาทของพวกเธอนั่นเอง

ครูชัยเป็นครูสอนวิชางานไม้ประจำโรงเรียนประถมแห่งนี้ เขามีหน้าที่รับผิดชอบสอนนักเรียนระดับชั้นป.5-ป.6 รวม 12 ห้อง ครูชัยเคยมีเมียมาก่อน แต่เมื่อเธอจากเขาไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเดือนก่อนทำให้ครูชัยเกิดอาการว้าเหว่อย่างหนัก จนในที่สุดต้องไประบายกับนักเรียนที่เขาปกครองอยู่ จนกระทั่งตอนนี้ภายในเวลา 10 วัน เขาก็พรากความบริสุทธิ์ไปจากนักเรียนตัวน้อยๆของเขาไป 5 คนแล้ว รสสวาทของเด็กสาวแต่ละคนชวนให้ครูชัยลุ่มหลงในความงามของกุหลาบยามแรกแย้มจนถอนตัวไม่ขึ้น ได้แต่หวังว่านักเรียนที่น่ารักของเขาจะติดใจและกลับมาหาเขาอีก สำหรับวันนี้หลังจากได้เผด็จศึกณัฐนิชาหัวหน้าห้องปากกล้าได้แล้ว ครูชัยก็รู้สึกอารมณ์ดีไปทั้งวันทำให้งานสอนของเขาสำเร็จลงด้วยดี

เช้าวันต่อมาครูชัยมาทำงานตามเวลาปกติ แต่แทนที่เขาจะเข้าห้องทำงานของเขาทันที เขากลับเดินเลยไปยังสระว่ายน้ำของโรงเรียน ที่นั่นเขาได้เจอชลดาและธงธวัชลอยคอว่ายน้ำอยู่ในสระเรียบร้อยแล้ว บรรยากาศของทั้งคู่ดูแตกต่างจากวันก่อนที่ครูชัยเคยเจออย่างเห็นได้ชัด "นายจะซ้อมก็ซ้อมไปสิ ไม่ต้องมายุ่งกับเรา" ชลดาเดินหนีธงธวัชในน้ำ พยายามซ้อมว่ายน้ำของเธอเพียงลำพัง "วันนี้เธอเป็นอะไรน่ะ โกรธอะไรเรารึเปล่า?" ต่อให้โง่ขนาดไหนก็ต้องสังเกตท่าทีของชลดาออก ธงธวัชตื้อถามด้วยความกังวล จังหวะเดียวกับที่ครูชัยมาถึงพอดี

"ครูชัย..." ชลดากึ่งว่ายกึ่งวิ่งในน้ำเข้าหาครูชัยทันที "ว่าไง...เจ๊ปลา วันนี้ซ้อมเป็นไงมั่ง" ครูชัยนั่งยองๆลงข้างสระถามไถ่ลูกศิษย์สาวในเชิงทักทาย "ก็งั้นๆแหละค่ะครู" ชลดาทำหน้าเบื่อๆ พลางส่งสายตาไปหาธงธวัชเพื่อบอกสาเหตุ "แหม...เจ๊ปลาก็ อย่าทำให้ทอมเค้าผิดสังเกตุอย่างนี้สิ ครูสัญญากับเค้าไว้ว่าจะไม่บอกใครนะ เดี๋ยวเขาก็มาพาลโกรธครูกันพอดี" ครูชัยพูดไปอย่างนั้น แต่ในใจกลับโลดเต้นยินดีที่แผนของเขาสัมฤทธิ์ผลถึงเพียงนี้ "ไม่รู้ล่ะ หนูอ่ะ...เกลียดคนประเภทนี้ที่สุดเลย คนที่ปากอย่างใจอย่าง ชอบโกหกหลอกลวงคนอื่นอย่างเนี่ยะ" คำอธิบายของชลดาทำเอาครูชัยสะอึกไปด้วย เพราะครูชัยเองก็หลอกเธอให้กินน้ำเงี่ยนของเขาเพื่อให้ว่ายน้ำเก่งเหมือนกัน หากเงือกสาวรู้ความจริงเข้า ครูชัยคงมีสภาพไม่ต่างจากธงธวัชที่ตอนนี้ลอยคอทำหน้าจ๋อยอยู่ห่างๆเพื่อนร่วมชั้นของเขาอยู่อีกฟากหนึ่งของสระ "งั้น...หนูขึ้นก่อนดีกว่า เบื่อคนแถวนี้" ชลดาพูดพลางยกตัวเองขึ้นเหนือน้ำโชว์สัดส่วนของเธอ โดยไม่สนว่าครูชัยจะมองอย่างไรเพราะเธอมัวแต่ชักสีหน้างอใส่ธงธวัชอยู่ แม่สาวกระดานโต้คลื่นหยิบอุปกรณ์อาบน้ำเดินเข้าห้องน้ำ ทิ้งให้ครูกับลูกศิษย์หนุ่มอยู่กันตามลำพังสองคน

"ครูชัยครับ..." ธงธวัชเรียกครูชัยทันทีที่เห็นชลดาเดินลับเข้าห้องน้ำไปแล้ว "ครูชัยเล่าเรื่องที่เราคุยกันให้ปลาฟังเหรอครับ?" ธงธวัชถามด้วยท่าทีกระวนกระวายใจยิ่งนัก "อืม...เปล่านะ ครูจะไปทำอย่างนั้นทำไมล่ะ ก็ครูสัญญากับทอมแล้วนี่" ครูชัยอธิบายไปก็นึกแผนอะไรแผลงๆออกมาได้อีก คราวนี้เขากะจะปิดบัญชีไม่ให้ชลดากล้าเข้าใกล้ธงธวัชได้อีกเลย "ไปทำเรื่องอื่นให้เขาโกรธเอารึเปล่า? ลองนึกดีๆซิ" คำพูดครูชัยทำให้ธงธวัชนิ่งอึ้งไปเพราะกำลังใช้ความคิด "เอางี้สิทอม ครูรู้มาว่าเด็กผู้หญิงน่ะ เค้าชอบพูดระบายความในใจออกมาระหว่างอาบน้ำ ถ้าทอมอยากรู้ว่าเจ๊ปลาเค้าโกรธเรื่องอะไรก็ลองเข้าไปแอบฟังดูสิ" แน่นอนที่สุด ครูชัยกุเรื่องขึ้นเพื่อทำลายความสัมพันธ์ของลูกศิษย์ทั้งสองให้ขาดสะบั้น ฝ่ายธงธวัชพอได้ยินคำแนะนำของครูชัยแล้วคิดตามก็ใจเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทันที แม้ธงธวัชกับชลดาจะซ้อมว่ายน้ำร่วมกันบ่อยๆแต่เขาก็ไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนี้มาก่อน "แต่ครูครับ...ทำแบบนี้มันจะดีเหรอครับ...ถ้าใครรู้เข้าล่ะก็..." การแอบเข้าห้องน้ำหญิงเข้าไปล้วงความลับของเพื่อนสาวนับเป็นสิ่งที่ท้าทายไม่เฉพาะแต่ธงธวัชเท่านั้น หากแต่เป็นนักเรียนชายร่วมชั้นทั้งหลายเช่นเดียวกันที่นึกสนุกเช่นเดียวกับเขาด้วย ความคิดของครูชัยจุดประกายความอยากรู้อยากลองของธงธวัชให้ลุกโชนขึ้นมา "เดี๋ยวครูดูต้นทางให้เอง รับรองไม่มีใครรู้แน่นอน" ครูชัยทำทีสนับสนุนเต็มที่ ทำให้ธงธวัชตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ธงธวัชเดินย่องไปจนถึงหน้าทางแยกของห้องน้ำชายและหญิง พอหันมาเห็นครูชัยส่งสัญญาณให้ว่าปลอดภัยธงธวัชก็สูดหายใจลึกๆหนึ่งครั้ง ก่อนเดินตามเสียงฝักบัวในห้องน้ำของชลดาเข้าไป

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:52: PM »
ภายในห้องอาบน้ำหญิงของสระว่ายน้ำมีห้องอาบน้ำอยู่ 4 ห้องเรียงชิดติดกัน ต่างจากห้องอาบน้ำชายที่มีเพียง 3 ห้องและโถปัสสาวะอีก 2 อันแทน ประตูห้องน้ำที่ปิดอยู่ และสายน้ำที่ไหลออกมา บอกให้ธงธวัชรู้ว่าเพื่อนสาวของเขาอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำห้องสุดท้าย เสียงเพลงที่ชลดาร้อง กลิ่นยาสระผมที่ลอยมาตามลม เงาของชลดาที่โผล่พ้นขอบประตูออกมา ชวนให้ใจของธงธวัชเต้นไม่เป็นจังหวะ และดูจะเต้นแรงขึ้นทุกระยะที่เขาเดินเข้าไป แม้ระยะที่ธงธวัชยืนอยู่ตอนนี้จะเพียงพอแล้วที่จะได้ยินทุกสิ่งที่ชลดาพูด แต่เพราะเสียงเพลงที่ไพเราะของเธอหรือกลิ่นหอมของยาสระผมก็ไม่ทราบ ทำให้ธงธวัชเดินเข้าใกล้ที่มาของเสียงเรื่อยๆ จนกระทั่งมาได้สติอีกทีก็อยู่ตรงหน้าประตูห้องอาบน้ำของชลดาแล้ว แม้ธงธวัชจะเห็นชลดาในชุดว่ายน้ำมาหลายต่อหลายครั้ง แต่หลังประตูบานที่อยู่ตรงหน้าคือร่างกายเปลือยเปล่าของเพื่อนสาวที่เขามีความรู้สึกดีๆให้ ความอยากรู้อยากเห็นตามประสาวัยรุ่นก็เริ่มแผลงฤทธิ์ขึ้นมา < แค่ก้มดูนิดหน่อย...คงไม่เป็นไรน่า > ทว่าความช่างสังเกตของชลดาทำให้เธอเห็นเงาลางๆของใครบางคนยืนอยู่หน้าห้องน้ำของเธอเช่นกัน < ใครกันน่ะ?...ครูชัยเหรอ ไม่สิ...ถ้าเป็นครูชัยคงเคาะประตูหรือไม่ก็ส่งเสียงแซวเราแล้ว เอ...อ๊ะ! หรือว่าจะเป็น... > ชลดาโกรธจัดทันทีที่รู้ว่าเบื้องหลังประตูนั้นเป็นใคร แต่กระนั้นก็ยังแกล้งฮัมเพลงโปรดของเธอต่อไปไม่ให้ผิดสังเกตุพลางคิดวิธีการโต้ตอบไปด้วย เธอตั้งใจจะจับเจ้าแมวลามกให้ได้คาหนังคาเขาเลยทีเดียว ฝ่ายธงธวัชขณะที่กำลังตั้งท่าจะก้มลงแอบดูเพื่อนสาวอาบน้ำ ชลดาก็ห่อตัวเองด้วยผ้าเช็ดตัวเสร็จแล้ว และเริ่มแผนการโต้ตอบของเธอ "เฮ้อ!... ทำไมต้องมีขนมาขึ้นตรงนี้ด้วยนะ ไม่ชอบเลยแฮะ" ชลดาแกล้งพูดเสียงดังพอให้เจ้าถ้ำมองได้ยิน ธงธวัชพอรู้เข้าก็หูผึ่งทันที เขาจินตนาการไปต่างๆนานาว่า'ขน'ที่ชลดาไม่ชอบให้ขึ้นนั้นมันไปขึ้นอยู่ตรงไหน < เอาวะ...เป็นไงเป็นกัน ขอเราดูหน่อยนะปลา > ธงธวัชตื่นเต้นจนลืมความตั้งใจแรกไปซะแล้ว เขาค่อยๆลดตัวลงก้มหน้าขนานกับพื้นห้องน้ำ มองเข้าไปในห้องก็เห็นขาของชลดาที่ยืนหันหน้ามาทางเขาอยู่ หากเข้าใกล้อีกนิดสิ่งที่ธงธวัชอยากรู้อยากเห็นนักหนาก็คงเป็นที่ประจักษ์แน่ๆ ธงธวัชเลื่อนหน้าเข้าใกล้ประตูห้องน้ำยิ่งขึ้นโดยไม่รู้เลยว่าตนเองตกหลุมพรางเข้าให้แล้ว [พลั่ก!] ชลดาเห็นเงาของไอ้ถ้ำมองเข้ามาในระยะได้ที่ก็ผลักประตูไปกระแทกหน้าผากของธงธวัชเข้าอย่างจัง "โอ้ย!" ธงธวัชร้องลั่นทรุดตัวลงกับพื้น "เป็นนายจริงๆด้วย...ไอ้ทอม!" ชลดาชี้หน้าธงธวัชมองเขาด้วยสายตาอาฆาตสุดชีวิต "ไม่ใช่นะปลา...คือ เอ่อ...เรา" ธงธวัชอยากจะอธิบายให้ชลดาเข้าใจเหลือเกิน แต่สถานการณ์แบบนี้จะพูดยังไงก็ไม่เข้าท่าอยู่ดี "ไม่ใช่บ้าอะไร...ไอ้ลามก เราไม่นึกเลยนะว่านายจะกล้าทำกับเราแบบนี้..." .....

หันมาดูทางฝ่ายครูชัย เขากำลังยืนมองซ้ายมองขวาอย่างสบายใจ ครูชัยรู้ดีว่าชลดาฉลาดแค่ไหน การปล่อยให้ธงธวัชเข้าไปแอบดูเธออาบน้ำแทบไม่มีทางเลยที่จะไม่ถูกจับได้ และเมื่อถึงตอนนั้นชลดาจะได้ลาขาดจากธงธวัชซะที ระหว่างที่ครูชัยลุกนั่งยืนเดินเพลินๆอยู่นั้น เขาก็เห็นเงาของใครคนหนึ่งผลุบๆโผล่ๆอยู่แถวๆพุ่มไม้ใกล้ทางเข้าสระว่ายน้ำ คนๆนั้นกำลังจ้องมองเขาอยู่ ไม่นานนักครูชัยก็รู้ว่าเป็นใครพร้อมกับแอบขำเล็กน้อยที่เห็นพฤติกรรมของเธอ < หึๆๆ เฮ้อ...น้ำฝนเนี่ยะ ตื้อน่าดูแฮะ เห็นทีจะต้องสั่งสอนซะหน่อยแล้วม้างง... > ครูชัยคิดในใจพลางแอบย่องออกจากสระน้ำไปอีกทางหนึ่ง โดยไม่ให้ลูกศิษย์โปรดของเขารู้ตัว

เย็นฤทัยชะโงกหน้าขึ้นมองหาครูชัยอีกครั้งหลังจากก้มหลบสายตาของครูชัย โดยไม่เฉลียวใจเลยว่าเขารู้ตัวแล้ว < อ้าว...หายไปไหนแล้วเนี่ยะ? เมื่อกี้ยังอยู่เลย > เย็นฤทัยชะโงกหน้าจนสุดตัวก็ไม่เห็นครูชัยอยู่ในบริเวณสระน้ำเลย "เฮ้อ...ไวจริงๆเลย" เย็นฤทัยพูดพลางหันหลังเตรียมจะเดินกลับห้องเรียน "ใครไวเหรอ...น้ำฝน?" เสียงครูชัยดังขึ้นก่อนที่เด็กสาวจะทันได้เห็นครูชัย เย็นฤทัยหันไปชนเข้ากับหน้าอกของครูชัยอย่างจัง ราวกับมีกลไกติดอยู่มือของครูชัยทั้งสองโอบรัดเอวของเย็นฤทัยไว้ไม่ให้ทันได้ผละหนีจากเขา "อุ๊ย! ครูชัย" ลูกศิษย์ตัวน้อยตกใจสุดขีดที่โดนจับได้พยายามดิ้นในอ้อมกอดครูสอนงานไม้ "ปล่อยค่ะครู...< เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าอ่ะ...> " เย็นฤทัยไม่กล้าพูดตอนท้ายๆประโยค เพราะรู้ดีว่าแถวนั้นไม่มีใครอยู่เลยซักคน "มาแอบดูครูมีอะไรรึ? หรือว่าอยากจะเห็นครูในชุดว่ายน้ำ แหม...ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก..." ครูชัยแซวลูกศิษย์อย่างสนุกสนาน "จะบ้าเหรอครู...มันไม่ใช่อย่างที่ครูคิดนะคะ..." เย็นฤทัยพยายามหันหน้าหนีปากครูชัยที่หวังจะซุกไซ้ใบหน้าขาวๆของเธอ "หนูแค่อยากจะ...อุ๊บ!" ครูชัยไม่รอให้นางงามมิตรภาพได้อธิบายเหตุผลจนจบ ประกบปากจุมพิตลูกศิษย์รักด้วยอารมณ์ใคร่ที่เคยทำให้เย็นฤทัยเสียท่ามาแล้ว จากนั้นไม่นานผลการต่อสู้ก็เป็นอันรู้ผล หลังจากเบือนหน้าหนีไม่พ้นเย็นฤทัยที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับรสจูบของครูชัยก็ค่อยๆหมดเรี่ยวแรง จนครูชัยต้องประคองเธอลงกับพื้นหญ้าบริเวณนั้น มือซ้ายของเขารองหัวลูกศิษย์ไว้ต่างหมอนให้เธอหนุนนอน ทั้งคู่ยังคงแลกจูบกันอีกพักใหญ่จนครูชัยเห็นว่าเด็กสาวนิ่งลงแล้วจึงค่อยๆถอนปากออก เย็นฤทัยหลับตาพริ้มไม่กล้าลืมตามารับรู้ความจริง ที่ว่าเธอกำลังเพลิดเพลินกับการถูกครูสอนงานไม้ของเธอลวนลาม และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นแบบนี้ สัมผัสของมือครูชัยที่ลูบหัวเธอทำให้สาวน้อยเริ่มได้สติ เย็นฤทัยค่อยๆลืมตาขึ้นมาสบตาครูชัยอย่างอายๆ ความรู้สึกผิดในใจยังคงย้ำเตือนเธอเสมอว่าไม่ควรปล่อยให้ครูชัยทำแบบนี้ แต่ร่างกายของเย็นฤทัยกลับไม่ยอมเชื่อฟัง เธอนอนตัวแข็งทื่อหัวใจเต้นแรงเพราะไม่รู้จะโดนครูชัยทำอะไรต่อไป "น้ำฝน... น้ำฝนรู้มั๊ยว่าหนูหน้าตาสวยน่ารัก คล้ายเมียของครูมากเลย..." คำพูดของครูชัยทำให้หน้าแดงๆของเย็นฤทัยยิ่งแดงเข้าไปอีก "...ขอครูระลึกถึงความหลังหน่อยนะคนเก่ง" พูดจบครูชัยก็ปิดปากเย็นฤทัยด้วยปากของเขา ไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตอบอะไร แน่นอนที่สุด...หน้าตาของเย็นฤทัยไม่ได้มีส่วนคล้ายอะไรกับเมียของเขาเลย แต่กับเด็กสาวเจ้าน้ำใจคำพูดนี้ทำให้เธอยอมให้ครูชัยจนหมดใจ เย็นฤทัยอยากช่วยให้ครูชัยผู้มีบุญคุณของเธอมีความสุข แม้นั่นจะต้องแลกด้วยร่างกายของเธอก็ตาม มือขวาที่ยังว่างของครูชัยเลื่อนลงไปตะปบสะโพกของเด็กสาวบีบเฟ้นอย่างเบามือ กระโปรงนักเรียนสีน้ำเงินค่อยๆเลื่อนสูงขึ้นเพราะแรงดึง ไม่นานนักเย็นฤทัยก็รู้สึกได้ถึงความเย็นของใบหญ้ายามเช้าที่สัมผัสโดนขาอ่อนขาวๆของเธอ แต่นั่นดูเหมือนจะไม่สะใจครูชัยพอ คุณครูจอมหื่นสอดมืออันหยาบกร้านบุกรุกเข้าจับของรักของหวงของเย็นฤทัยโดยไม่ขออนุญาตเจ้าของ สัมผัสที่เปียกชื้นฟ้องครูชัยว่าลูกศิษย์ตัวน้อยรู้สึกดีกับเขามากแค่ไหน ครูชัยไม่ปล่อยให้เสียเวลา ดึงกางเกงในลูกศิษย์โปรดลงตามจังหวะการบิดตัวเพราะอาการเสียวของเธอ < หา...ครูชัย จะเอาตรงนี้เลยเหรอ ไม่เอานะคะครู... > เย็นฤทัยได้แต่คิดในใจเพราะปากของเธอกำลังยุ่งกับธุระอื่นอยู่ กางเกงในผ้าฝ้ายพื้นขาวลายกล่องของขวัญสีชมพูก็ตกไปสู่มือของครูชัยในเวลาอันสั้น มันทั้งอุ่นทั้งนิ่มมือชวนให้อารมณ์ใคร่ครูชัยเพิ่มขึ้นอีก หลังจากยึดของกลางใส่กระเป๋าของเขาแล้ว ครูชัยก็เริ่มปลดอาวุธของตัวเองบ้าง เข็มขัดที่ต้องใช้มือข้างเดียวปลดออกใช้เวลานานหน่อย แต่ในที่สุดแท่งเสียวที่แข็งโด่มานานก็โผล่ออกมาทักทายลูกศิษย์โปรดอีกครั้ง ครูชัยถอนปากออกจากเย็นฤทัยช้าๆ "ครูรักน้ำฝนนะ..." ครูชัยเก็กเสียงสุดชีวิตไม่ให้อารมณ์เสียวของเย็นฤทัยขาดตอน ท่อนเสียวตรงเข้าจ่อหน้าทางเดินสู่สวรรค์ของทั้งสองคน เย็นฤทัยสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดเพื่อเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเธอ

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:53: PM »
เสียงเพลงเข้าเรียนดังขึ้น < อุ๊ย! แปดโมงแล้วเหรอเนี่ยะ? > เย็นฤทัยได้สติขึ้นมาทันที "ครูคะ...ด..เดี๋ยวก่อนค่ะ ปล่อยหนูก่อน" ครูชัยรู้สึกหัวเสียอย่างสุดๆปล่อยให้เย็นฤทัยลุกขึ้นโดยมีเขาช่วยประคอง < แม่ง...เล่นเพลินไปหน่อยกู ทำไมเพลงขึ้นเร็วนักวะ? > ครูชัยแอบยั๊วะในใจรีบใส่กางเกงยืนเท้าเอวทำหน้าเซ็งๆ จนลูกศิษย์สาวที่กำลังอายครูชัยอยู่แอบยิ้มแบบขำๆ "ขำอะไร...ยัยน้ำฝน" เสียงครูชัยดุแบบเซ็งชีวิต "เปล่าค่ะครู ครูชัยคะ...ขอกางเกงในหนูคืนด้วยค่ะ" เย็นฤทัยยื่นมือทำท่าขอเงิน "ไม่ให้! มีอะไรมะ" ครูชัยทำเสียงแข็งเลียนแบบณัฐนิชาหัวหน้าห้องหนึ่ง ลูกศิษย์สาวหน้าเสียแต่ยังแบมือขออยู่เผื่อว่าครูชัยจะพูดเล่น "ไว้เย็นนี้ค่อยมาเอา" ครูชัยตอบสั้นๆ "จะบ้าเหรอครู เอาคืนมานะคะ" เธอเคยโดนครูชัยยึดกางเกงในมาแล้วครั้งหนึ่ง เย็นฤทัยรู้ดีว่ามันน่าอายแค่ไหน แถมการทำแบบนี้ก็ไม่เห็นว่าจะช่วยให้ครูชัยมีความสุขได้ตรงไหน "น่า...ยึดไว้เป็นตัวประกันก่อน เย็นนี้มาให้ครูอึ๊บทีนึงแล้วเดี๋ยวครูค่อยคืน" คำอธิบายของครูชัยคลายความสงสัยของลูกศิษย์ได้ในทันที "ก็เอาอย่างอื่นไปแทนไม่ได้เหรอคะ?" เย็นฤทัยยอมให้ครูชัยอึ๊บได้แต่ไม่อยากทนอายที่ต้องเดินโทงๆโดยไม่มีอะไรใส่ทั้งวัน "ไม่ได้... กลับห้องไปได้แล้วน้ำฝน เดี๋ยวเข้าเรียนสายไม่รู้ด้วยนะ" ครูชัยพูดพลางตบแก้มก้นลูกศิษย์เบาๆ < อุย! ซวยเลยเรา ไม่น่าไปขำครูชัยเลย...บ้าที่สุด > แทนที่จะโทษครูชัยเด็กสาวเจ้าน้ำใจกลับโยนความผิดให้ตัวเอง ทั้งสองคนเดินทางกลับสู่ห้องของตนโดยมีเสียงเย็นฤทัยตามง้อขอกางเกงในของเธอตลอดทาง...

วันนี้ครูชัยมีงานสอนคาบบ่ายเพียงคาบเดียว พอตรวจการบ้านที่นักเรียนส่งมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วครูชัยก็ควักเอาของดูต่างหน้าของลูกศิษย์ออกมา กางเกงในลายกล่องของขวัญสีชมพูที่มีกลิ่นแรกสาวของเย็นฤทัยติดอยู่จางๆ แทบทำครูชัยรอจนถึงตอนเย็นไม่ไหวจริงๆ ครูชัยจับมันมาสูดดมราวกับคนติดยา กลิ่นฉี่อ่อนๆปนมากับกลิ่นน้ำเสียวของเย็นฤทัยชวนให้หัวควยครูชัยลุกขึ้นโลดเต้นยินดี "ครูชัยคะ!" เสียงใสๆที่คุ้นหูดังเข้ามาให้ห้องในเวลาที่คาดไม่ถึงปลุกให้ครูชัยตื่นจากพวังค์ด้วยความตกใจ ครูสอนงานไม้จอมหื่นรีบเก็บหลักฐานเอาไว้ไม่ให้สาวน้อยเจ้าของเสียงเห็น "อ้าว...นี่มันเวลาเรียนนะวิ ออกมาอย่างนี้ได้ไง?" ครูชัยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆแบบปกติ "โหย...ก็วิชาสังคมอ่ะน่าเบื่อจะตาย แล้วหนูก็รู้ด้วยว่าคาบนี้ครูชัยว่าง หนูก็เลยแอบแวบมาหาไง" วิภาวีตอบอย่างหน้าตาเฉย ดูท่าทางเธอจะไม่เห็นสิ่งที่ครูชัยทำอยู่ "ครูชัยทำอะไรอยู่คะ...ยุ่งอยู่รึเปล่า?" เด็กสาวเดินเข้าใกล้ครูชัยทั้งๆที่รู้นิสัยของเขาดีว่าทำอย่างนี้จะเจออะไร "ไม่เลยสาวน้อย...ครูเพิ่งตรวจงานเสร็จพอดี" วิภาวีช่างมาได้จังหวะเหมาะพอดี ครูชัยไม่ต้องปล่อยให้ควยของเขารอเก้อแล้ว เขาจับมือวิภาวีจูงมานั่งตักของเขาอย่างว่าง่าย "กำลังคิดถึงวิอยู่เชียว...จุ๊บ!" ครูชัยพูดพลางหอมแก้มวิภาวีจนฉ่ำปอด กลิ่นกายของวิภาวีต่างจากของเย็นฤทัยเล็กน้อย อาจเป็นเพราะใช้แป้งคนละแบบกัน แต่นั่นไม่ได้ทำให้อารมณ์ใคร่ของครูชัยลดลงเลย "วันนี้ใส่สีอะไรเอ่ย...ขอครูดูได้มั๊ย?" มือครูชัยจับชายกระโปรงวิภาวีเปิดขึ้นดูหน้าตาเฉย กางเกงในพื้นขาวลายสตรอเบอรี่สีแดงอวดโฉมให้ครูชัยเห็นจนเขาแทบน้ำลายไหล "แหม...เห็นแล้วอยากกินสตรอเบอรี่จังเลย" ครูชัยพูดแซวลูกศิษย์ วิภาวีได้แต่ยิ้มแก้มปริ แม้ในตอนแรกวิภาวีจะดูอายๆอยู่บ้าง แต่มาวันนี้วิภาวีกลับกล้าที่จะให้ครูชัยลวนลามเธอเล่นอย่างสนุกมือ เธอคงจะติดใจความเสียวที่ครูชัยมอบให้เป็นแน่แท้ เมื่อครูชัยเห็นชัยชนะอยู่เบื้องหน้าเช่นนี้เขาก็ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า จัดท่าทางให้ลูกศิษย์จอมซนนั่งบนตักหันหน้าของเธอไปทางซ้ายของครูชัยให้เธอเป็นฝ่ายดูต้นทาง ขาของวิภาวีพาดลงบนที่วางแขนด้านซ้าย มือขวาของเขาโอบเอวเธอไว้ ให้มือซ้ายเป็นฝ่ายดำเนินเกมรุกบ้าง วิภาวีเงยหน้ามองตรงไปยังประตูทางออกคอยสังเกตว่ามีใครเดินผ่านไปมาหรือไม่ แต่เธอก็ไม่ทันได้ดูนานนักเพราะเธอสนใจมือของครูชัยที่กำลังล้วงเข้าไปจับโหนกเสียวซะมากกว่า "โอ้โห...สตรอเบอรี่ของวิเนี่ยะ...นิ่มจังเลย" นิ้วครูชัยถูไถติ่งเสียวของเด็กสาวตั้งชื่อใหม่ให้มันว่าสตรอเบอรี่ พลางหอมแก้มเป็นรางวัลให้กับความน่ารักของวิภาวี "นอกจากนิ่มแล้วยังอร่อยด้วยนะคะครู...อาาา" สาวน้อยจอมแก่นย้อนครูชัยเล่นเอาควยของเขากระตุกเลยทีเดียว "แหม...เล่นพูดอย่างนี้ถ้าไม่ให้ครูชิม ครูไม่ยอมจริงๆนะ" ทั้งสองคนหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนานไปพร้อมกับความเสียวที่ต่างฝ่ายต่างรู้สึก

ครูชัยจัดท่านั่งของลูกศิษย์จอมแก่นอีกครั้ง คราวนี้จับเธอนั่งบนเก้าอี้แทนที่เขา วิภาวีรู้งานจัดแจงถอดกางเกงในของเธอออกแล้วเอาขาขึ้นวางพาดที่วางแขนให้เสร็จสรรพ ครูชัยทั้งทึ่งทั้งตะลึงในความแสนรู้ของวิภาวี แต่เขาไม่มัวเสียเวลาชมเธอ ครูชัยก้มลงนั่งกับพื้นให้หน้าของเขาอยู่ระดับเดียวกับร่องสวาทชุ่มน้ำเสียวของวิภาวี ร่องเสียวที่ผ่านการใช้งานมาอย่างทะนุถนอมคลี่บานออกเป็นริ้วประดับด้วยหยาดน้ำค้างใสๆที่ฉ่ำเยิ้มร่องสวาทเย้ายวนใจครูชัยยิ่งนัก เขาบรรจงแลบลิ้นลากขึ้นตัดผ่านร่องเสียวแห่งวัยแรกสาวเก็บเกี่ยวผลผลิตอันงดงามของเธอ "อาาา...ครูชัยขาาา อืออออาาาาา" วิภาวีครวญครางด้วยความเสียวกระสันสุดพรรณนาเมื่อถูกลิ้นครูชัยตวัดโดนติ่งสตรอเบอรี่ของเธอ ทุกครั้งที่อยู่กับครูชัยวิภาวีไม่เคยรู้สึกผิดหวังกับรสรักของเขาเลย พอเห็นครูชัยกำลังถอดกางเกงของเขาอยู่วิภาวีก็เริ่มแกะกระดุมเสื้อของตัวเองบ้าง พอหัวจรวดของครูชัยติดตั้งเสร็จแล้ว เขาก็เริ่มลุกขึ้นคืบคลานเข้าหาวิภาวีจนปากประกบปาก มือประกบนม และท่อนเสียวประชิดร่องสวาท "น้ำสตรอเบอรี่อร่อยมั๊ยคะครูชัย?" วิภาวีเอ่ยถามเสียงทะเล้น "อืม...หวานมากเลย" วิภาวียิ้มแก้มแทบปริ เธอรู้ดีว่ารสชาติน้ำเสียวเธอสุดพิลึก มันไม่มีทางหวานจับใจใครได้แน่ๆ แต่ครูชัยกลับชื่นชมมันอย่างออกหน้าออกตาทำให้วิภาวีรู้สึกภูมิใจในตัวเองไม่น้อย "แล้ว...ครูจะทำอะไรกับสตรอเบอรี่ของหนูคะเนี่ยะ?" วิภาวีทิ้งคำถามให้ครูชัยคิด ทำเอาครูชัยใคร่ครวญอยู่นานว่าจะตอบยังไงให้เข้ากับเนื้อเรื่องดี "เอ่อ...ครูกะว่าจะรดน้ำเจ้าสตรอเบอรี่ของวิดูหน่อย มันจะได้โตเร็วๆไง" ทั้งคู่หัวเราะกับมุขสตรอเบอรี่ของพวกเขา พร้อมกับหยอกล้อเล่นกันพักใหญ่ จนกระทั่งครูชัยเห็นสมควรแก่เวลาแล้ว เขาจึงจับสายยางรดน้ำของเขาจ่อเข้ากับสตรอเบอรี่ของวิภาวี "ครู...รดน้ำเบาๆนะคะ เดี๋ยวสตรอเบอรี่หนูช้ำหมด...ฮิๆๆ อุ๊ย!" ท่อนเสียวครูชัยแหวกกลีบเนื้ออ่อนเข้าสู่ร่างกายของวิภาวีเล่นเอาทั้งคู่เสียวไปตามๆกัน ร่องเสียววิภาวีดูจะคุ้นเคยกับจรวดขนาดมหึมาของครูชัยแล้ว เมื่อมันแหวกผ่านเข้ามาร่องรักของเธอก็ตอดต้อนรับแสดงความเป็นมิตรทันที "อาาา...อาาา...อาาา ครูชัยขา" ครูชัยเริ่มจังหวะการซอยบี้บดติ่งสตรอเบอรี่ให้ผลุบเข้าผลุบออกจนวิภาวีเสียวซ่านไปทั้งตัว เธอต้องแก้เสียวด้วยการกอดคอหอมแก้มครูชัยโต้ตอบ ฝ่ายครูชัยเองก็กำลังซาบซ่านกับสัมผัสของร่องเสียวอันอ่อนนุ่มที่ตอดรัดเขา แม้มันจะไม่คับแน่นเหมือนของณัฐนิชา แต่ก็อ่อนโยนต่อเขาไม่แพ้กัน สะโพกของวิภาวีกระเด้งตามจังหวะการกระเด้าของครูชัยอย่างลืมตัว ควยอันใหญ่ของครูชัยให้ความรู้สึกเสียวซ่านกับวิภาวีได้ดีกว่ากระเจี้ยวของณัฐนนท์เป็นไหนๆ "อาาา...ครูชัยขา... หนูเสียวจังเลยค่ะครู" วิภาวีอธิบายความรู้สึกให้กับครูชัยอย่างไม่อาย จนครูชัยต้องตบรางวัลให้เธอด้วยการสอดสายยางของเขาเข้าไปจนสุดความยาว ซอยเข้าซอยออกด้วยระยะที่ยาวมากขึ้นจนวิภาวีโก่งตูดค้างอย่างเสียวสะท้าน ในที่สุดโค้งสุดท้ายของทั้งสองคนก็ใกล้เข้ามา ครูชัยเร่งซอยท่อนควยของเขาถี่ยิบ ฝ่ายวิภาวีก็ขมิบร่องเสียวสู้จนแทบลืมหายใจ "อาาา...อาาา..อาาา ไม่ไหวแล้วววว ครูชัยขาาาา" วิภาวีกอดคอครูชัยแน่น ก้นของเธอกระตุกรับน้ำเสียวของครูชัยที่พุ่งพรวดออกมาพอดี ทั้งครูทั้งลูกศิษย์ขึ้นสวรรค์โดยพร้อมเพรียงกัน ทั้งคู่นอนพักหายใจหอบแฮกไปพักใหญ่หลังจากรดน้ำใส่สตรอเบอรี่กันเสร็จแล้ว...

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:54: PM »
### ตอนที่ 23 ลีลารุ่นน้อง ###

"ครูชัยขา... ขอหนูอยู่ถึงคาบ 4 ไม่ได้เหรอคะ?" วิภาวีเอ่ยถามครูสอนงานไม้น้ำเสียงออดอ้อนเต็มที่ "ครูก็อยากให้อยู่เหมือนกัน แต่ถ้าใครรู้เข้า เราจะซวยทั้งคู่นาาา" ครูชัยให้เหตุผลที่เหมาะสมมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ไม่กลัวเลยว่าจะมีใครมาเห็นเขาทั้งสองร่วมเพศกันในห้องงานไม้ "โห่...ครูชัยอ่ะ ไปก็ได้ เดี๋ยวเย็นนี้หนูมาใหม่นะคะ" เด็กสาวลุกจากเก้าอี้สวมใส่เครื่องแต่งกายจนเรียบร้อย พลางยืนตรงให้ครูชัยช่วยตรวจตราสภาพของเธอ เมื่อเช็คทุกซอกทุกมุมเห็นว่าปกติดีแล้วครูชัยก็ปล่อยวิภาวีเดินกลับเข้าห้องเรียนของเธอไป เด็กสาวจอมแก่นหันมาโบกมือให้เขาอย่างมีความสุข ครูชัยเองก็รู้สึกไม่ต่างไปจากเธอเลย < แหม...ถ้ายัยน้ำฝนขี้เล่นขี้อ้อนได้ซักครึ่งของวิภาวีก็คงดีนะเนี่ยะ > ครูชัยคิดในใจพลางเดินกลับเข้าไปนอนพักเพราะต้องรอสอนจนถึงบ่ายสองกว่าเลยทีเดียว

"ฮัดชิ้ว!" เย็นฤทัยจามเสียงดังจนเพื่อนที่นั่งข้างๆได้ยิน "เป็นอะไรไป...น้ำฝน จู่ๆก็จามเสียงดังเชียว ตกใจหมดเลย" เพื่อนซี้เย็นฤทัยขี้ตกใจ เสียงจามของเธอทำเอาเพื่อนซี้สะดุ้ง "ไม่รู้สิ ขอโทษทีนะ...อยู่ๆก็...ฮัดเช้ย!" เย็นฤทัยจามแถมอีกรอบ "เน่...สงสัยมีใครแอบคิดถึงแน่ๆเลยน้ำฝน" เพื่อนซี้ได้โอกาสแซว "จะบ้าเหรอแยม ใครจะมาแอบคิดถึงเราล่ะ...ไม่มีหรอก" เย็นฤทัยปฏิเสธลั่น "แหม...น้ำฝนก็ พวกผู้ชายน่ะขนานนามพวกเราว่าเป็นสาวสวยห้อง5เชียวนะ บางทีอาจจะไม่ใช่แค่แอบคิดถึงก็ได้ อาจจะเป็นแอบชอบเลยล่ะมั๊ง...ฮิๆๆ" ประภาวดีแซวเพื่อนซี้อย่างออกรส "นี่ๆ พวกเรา น้ำฝนมีคน...อุ๊บ!" เย็นฤทัยอายจนหน้าแดงรีบปิดปากเพื่อนซี้ตัวแสบแทบไม่ทัน "นี่แยม...หยุดเลยนะ ไม่งั้นเราโกรธจริงๆด้วย" เย็นฤทัยพยายามขู่แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ ความเป็นคนใจดีของเย็นฤทัยไม่เพียงเพื่อนซี้เท่านั้นที่รู้ แม้แต่หนุ่มๆต่างห้องก็เห็นพ้องต้องกัน ความโกรธเป็นสิ่งสุดท้ายที่เย็นฤทัยจะใช้เมื่อจวนตัวแล้วจริงๆเท่านั้น "ว่าแต่แยมเถอะ...เมื่อเช้าเป็นอะไรเหรอ? หน้าหงิกมาแต่เช้าเลย" เย็นฤทัยรีบเปลี่ยนเรื่อง สอบถามอาการเพื่อนรักตามที่ตนถนัด "เฮอะ!...ก็ยัยเนยน่ะสิ" ประภาวดีบ่นถึงน้องสาวตัวดีของเธอ "เมื่อเช้าชั้นเห็นมันแอบไม่ใส่กางเกงในไปโรงเรียนอีกแล้ว" คำตอบประภาวดีเล่นเอาเย็นฤทัยสะอึก เพราะตอนนี้เธอเองก็ไม่ได้ใส่กางเกงในเหมือนกัน "เมื่อปีก่อนก็เกิดเรื่องโดนครูสอนศิลปะข่มขืนเอา...นี่ขนาดแม่ชั้นให้เรียนโรงเรียนหญิงล้วนแล้วนะ...ยังไม่วาย" หน้าเย็นฤทัยเริ่มซีดเผือดราวกับถูกเพื่อนซี้ประจานพฤติกรรมของเธอเอง "ปีก่อน...งั้นตอนนั้นน้องเนยก็ป.3น่ะสิ ตายแล้ว...น่าสงสารจังเลย" เย็นฤทัยโดนครูชัยเปิดซิงไปแล้ว เธอยังจำความรู้สึกเจ็บปวดในครั้งนั้นได้ดี จึงรู้สึกเห็นใจน้องสาวของประภาวดียิ่งนัก "น่าสงสารกะผีอะไร...มันนะยังจะมาหน้าระรื่นเหมือนไม่ได้ทำอะไรผิดเลยด้วยซ้ำ แม่ชั้นน่ะเทศน์ซะยกใหญ่เลยตอนนั้น... แต่น้ำฝนอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะ แยมเห็นว่าเป็นน้ำฝนนะเนี่ยะ ถึงได้เล่าให้ฟังจะได้ระวังตัวเอาไว้" เพื่อนซี้กำชับ < ไม่ทันแล้วล่ะแยมเอ่ย... > เย็นฤทัยเสียสาวให้ครูชัยไปแล้ว แม้มันจะไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องแต่ก็ต้องยอมรับว่าเธอเองก็รู้สึกดีกับครูชัยมากเหลือเกิน "เอ่อ...แล้วครูศิลปะคนนั้นล่ะ ตอนนี้เป็นไงแล้ว?" เย็นฤทัยถามต่อรอคำตอบอย่างตั้งใจ "ก็จะเป็นยังไงล่ะ โดนไล่ออกไปอยู่ในคุกน่ะสิยะ คนแบบนี้นะ...ไม่สมควรจะมาเป็นครูเลย ชอบเห็นลูกศิษย์เป็นของเล่น น่าเกลียดที่สุด! ถ้าน้ำฝนเจอครูแบบนี้นะอย่าได้เข้าใกล้เชียว...รู้มั๊ย?" แม่สาวเจ้าน้ำใจรู้สึกเป็นห่วงครูชัยขึ้นมาทันที < ไม่ทันอีกแล้วล่ะแยม > เย็นฤทัยเริ่มขำๆกับความหวังดีที่สายเกินไปของเพื่อนรัก แต่อีกในความคิดหนึ่งก็เป็นห่วงครูชัยของเธอ เย็นฤทัยได้แต่ย้ำเตือนตัวเองในใจว่าอย่าเข้าใกล้ครูชัยอีก เขาจะได้ไม่พลาดท่าโดนจับเหมือนครูศิลปะของน้องของประภาวดี แม้เธอจะรู้สึกเศร้านิดๆก็ตาม "อ้าว...แล้ววันนี้แยมทำไงกับน้องเนยอ่ะ?" พอได้ความกระจ่างเรื่องครูชัยแล้ว เย็นฤทัยก็อยากรู้แนวทางสำหรับเธอบ้าง "จะทำไงได้ล่ะยะ ชั้นเพิ่งจะรู้ก็ตอนไปส่งยัยเนยถึงโรงเรียนแล้วโน้นแน่ะ ก็ต้องปล่อยให้เดินโทงๆไปอย่างนั้นทั้งวันน่ะแหละ แต่เดี๋ยวกลับบ้านก่อนเหอะ...จะให้แม่เทศน์ซะให้เข็ดเชียว" ประภาวดีเล่าด้วยอารมณ์หงุดหงิด "โถ่...ใจเย็นๆซิแยม น้องเนยเค้าคงไม่ได้ตั้งใจมั๊ง" เย็นฤทัยแก้ตัวแทนน้องของประภาวดี "ไม่ได้ตั้งใจบ้าอะไร เมื่อเช้าแต่งตัวด้วยกันชั้นยังเห็นมันใส่อยู่เลย" เย็นฤทัยจนปัญญาจะแก้ตัวแทนคนหัวอกเดียวกันแล้ว "เด็กแก่แดดแบบนี้สมควรโดนด่าแล้วล่ะ โตจนป่านนี้แล้วยังไม่ยอมใส่กางเกงในไปโรงเรียนอีก" เย็นฤทัยหน้าซีดราวกับโดนเพื่อนรักด่าตัวเธอเอง เพราะตอนนี้เด็กสาวก็มีสภาพไม่ต่างไปจากน้องสาวของเพื่อนรักเท่าไหร่นัก

ตัดมาที่ห้อง6/6 วิภาวีเดินกลับมาสู่ห้องเรียนของเธอ เด็กสาวยิ้มอย่างมีความสุขจนเจ้าเพื่อนจอมแฉเห็นผิดสังเกตตรงรี่เข้ามาทักทายทันที "ไงวิ...อารมณ์ดีจังนะ คาบที่แล้วหายไปไหนมาอ่ะ?" ณัฐนนท์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ชั้นจะไปไหนมามันก็เรื่องของชั้น นายไม่เกี่ยว" วิภาวีเปลี่ยนสีหน้าเป็นบึ้งตึงทันทีที่เห็นณัฐนนท์ < เชอะ...ใครจะบอกนายให้โง่ล่ะ > ความลับของใครๆหากรู้ถึงหูณัฐนนท์ก็ไม่ต่างไปจากพูดใส่ไมโครโฟนให้ได้ยินกันทั้งโรงเรียนเท่าไรนัก "เน่...แล้วแผนจัดการยัยเย็นฤทัยน่ะ เมื่อไหร่จะทำซักทีหา!" วิภาวีหาเรื่องด่าณัฐนนท์ เธอวางแผนที่จะกันเย็นฤทัยออกจากครูชัยโดยให้ณัฐนนท์เผด็จศึกนางงามมิตรภาพของโรงเรียน สิ่งที่ณัฐนนท์ทำได้ดีที่สุดก็คือเอาความลับของเธอมาขู่ให้ยอมทำตามที่เขาสั่ง และตอนนี้เขาก็กำลังคิดหาหนทางอยู่ "โธ่...วิจ๋า เรื่องแผนน่ะไม่ต้องห่วงหรอก ตอนนี้เราคิดไว้แล้ว เดี๋ยวเย็นนี้รู้กัน" ณัฐนนท์พูดด้วยความเชื่อมั่นเต็มที่ "ให้มันจริงเถอะย่ะ" วิภาวีกล่าวทิ้งท้าย < ยัยเย็นฤทัยเอ๋ย...คราวนี้เธอจะได้เลิกยุ่งกับครูชัยซะที ไปเป็นแฟนเจ้าณัฐนนท์แทนก็แล้วกันนะ > วิภาวีคิดในใจแต่สีหน้าภายนอกดูกังวลใจอยู่เล็กน้อย เสียงเพลงเข้าเรียนดังขึ้นวิภาวีและนักเรียนในชั้นลุกจากเก้าอี้ออกไปเข้าแถวหน้าชั้นเตรียมตัวเรียนคาบที่ 3 ต่อไป

"ฮัดชิ้ว!" ระหว่างพักช่วงบ่ายเย็นฤทัยจามอีกครั้งชวนให้ประภาวดีวกกลับเข้ามาพูดเรื่องเดิมจนได้ "นั่นแน่...จามอีกแล้ว ท่าทางจะไม่ใช่แค่ชอบแล้วนะเนี่ยะ" ประภาวดีเพื่อนซี้แซว "ก็บอกแล้วไง...ว่าไม่มีก็ไม่มีสิ" เย็นฤทัยไม่ชอบถูกแซวแบบนี้เลย "เอ...แล้วไอ้หนุ่มที่มันยืนอยู่หน้าห้องคนนั้นล่ะ...เห็นมองน้ำฝนตั้งนานแล้ว ใช่คนนี้รึเปล่าเอ่ย?" เย็นฤทัยหันไปมองหน้าห้องก็เห็นณัฐนนท์ยืนจ้องเธออยู่จริงๆ ดูสีหน้าเขาเหมือนมีอะไรซักอย่างจะพูดกับเธอ "จะบ้าเหรอ...เรายังไม่เคยได้คุยกับเค้าเลยนะ" หน้าเด็กสาวเริ่มแดง "โธ่...อย่างพวกเราน่ะ ไม่ต้องเคยคุยก็มีคนมาสนใจอยู่แล้ว อืม...ไอ้หมอนี่เหรอ ความจริงหน้าตาก็ใช้ได้นะ แต่เสียดายอ่ะ...ปากมากไปหน่อย แต่ไม่แน่นาาา พอเค้ามาคบกับน้ำฝนอาจจะกลับตัวเป็นคนดีไปเลยก็ได้...อิอิอิ" เย็นฤทัยชักเริ่มหมดความอดทน "ไม่เอาแล้ว...แยมอ่ะ แซวอยู่ได้..." เด็กสาวลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปหาณัฐนนท์ด้วยใบหน้าแดงเรื่อ "ณัฐนนท์...มีธุระอะไรกับเราเหรอ?" เย็นฤทัยถามพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ณัฐนนท์วางแผนมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าจะล้วงความลับซักอย่างของเย็นฤทัยให้ได้ "เอ่อ...คือเรามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะ ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหมอ่ะ?" ณัฐนนท์ตีสีหน้าเศร้าๆจนแม่สาวเจ้าน้ำใจรู้สึกสงสารยิ่งนัก "แล้ว...ทำไมถึงอยากถามเราล่ะ?" เย็นฤทัยถามดูเชิงก่อน เพราะก่อนหน้านี้เคยมีเพื่อนชายอีกคนใช้มุขนี้เพื่อจะบอกรักเธอ แต่นางงามมิตรภาพก็ตอบปฏิสธไปอย่างนุ่มนวล เธอกลัวว่าณัฐนนท์จะคิดเช่นเดียวกัน "อ๋อ...คือมันเป็นเรื่องของน้องสาวเราน่ะ เราเห็นว่าน้ำฝนเย็นฯเป็นผู้หญิงเหมือนกันน่าจะช่วยอะไรได้บ้าง" ณัฐนนท์มาเหนือเมฆยกเหตุผลเข้าท่าไร้ที่ติ เย็นฤทัยคนดีรับคำณัฐนนท์ในทันที "แต่เร็วๆหน่อยนะ...พอดีเรามีธุระน่ะ" เย็นฤทัยยังห่วงเรื่องกางเกงในของเธออยู่ เธอกะจะไปหาครูชัยเพื่อรีบเอาคืนซักที "เอาน่า...ไม่เกิน 2 นาทีหรอก" ณัฐนนท์ตอบแล้วก็เดินนำเย็นฤทัยไปที่มุมทางเดินชั้น 2 ที่มีกระถางดอกไม้วางเป็นแนวยาวริมทางเดินนั้นซึ่งค่อนข้างปลอดคน < ท่าทางจะเป็นเรื่องสำคัญมากนะเนี่ยะ > เย็นฤทัยผู้แสนซื่อไม่ได้นึกเฉลียวใจกับสิ่งที่เพื่อนชายจอมปากโป้งกำลังจะทำกับเธอเลย

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:54: PM »
ณัฐนนท์หันซ้ายหันขวาราวกับกลัวใครจะได้ยิน "เดี๋ยวนะน้ำฝนเย็นฯ เราว่าขยับมาทางนี้อีกหน่อยดีกว่า" ณัฐนนท์ทำท่าขยับให้เย็นฤทัยเลื่อนตัวตามเขาไป "ซ้ายอีกนิดนึง...อีกนิด..." เสียงณัฐนนท์เงียบไปชวนให้เย็นฤทัยเริ่มสงสัย "เอ้านี่...จะเริ่มพูดได้รึยัง...ณัฐนนท์" เด็กสาวหันหน้าไปมองณัฐนนท์กลับพบว่าเขาไม่ได้มองเธออยู่ แต่ก้มหน้ามองอะไรซักอย่างที่พื้นโดยไม่สนใจเสียงเรียกของเธอเลย เย็นฤทัยมองตามสายตาของณัฐนนท์ก็ต้องตกใจจนแทบร้องออกมา ที่พื้นทางเดินที่เธอยืนอยู่มีกระจกแบบพับอันเล็กๆวางอยู่ จากมุมของกระจกและสีหน้าตะลึงๆของณัฐนนท์แทบไม่ต้องบอกเลยว่าเขาเห็นอะไรเข้า < ตายแล้ว...ใครมาลืมทิ้งกระจกเอาไว้ตรงนี้เนี่ยะ? > เย็นฤทัยทัยตกใจสุดขีดรีบหุบขากระโดดออกมาจากกระจกที่วางอยู่กลางหว่างขาเธอ พอภาพร่องเสียวของหนึ่งในสามสาวห้องห้าหายไปจากสายตาของณัฐนนท์เขาก็ได้สติทันที "นี่น้ำฝนเย็นฯ...เธอไม่ได้ใส่..." ณัฐนนท์เริ่มออกปาก เย็นฤทัยรู้ตัวแล้วว่าเพื่อนจอมปากโป้งคิดจะพูดอะไร "หว่า...เงียบๆสิณัฐนนท์ ขอร้องล่ะอย่าบอกใครเลยนะ" ถ้าเป็นเพื่อนสาวอย่างประภาวดีเย็นฤทัยคงรีบกระโดดเข้าปิดปากณัฐนนท์แล้ว เธอได้แต่ตะโกนกลบเสียงของณัฐนนท์พลางกุมมือตัวเองราวกลับจะสวดมนต์ ฝ่ายณัฐนนท์เขากะจะแอบดูกางเกงในเท่านั้น แต่นี่เขากับได้เห็นสิ่งที่เหลือเชื่อกว่านั้น "เฮ้ย!...ไม่บอกได้ไง ข่าวใหญ่ขนาดนี้ไม่บอกไม่ได้แล้ว" ณัฐนนท์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พลางหันหลังเตรียมจะเดินกลับห้อง เย็นฤทัยหน้าเสีย เธอรีบวิ่งแซงไปขวางหน้าเพื่อนจอมปากโป้งเอาไว้ "โธ่!...ณัฐนนท์ เราขอร้องล่ะนะ เดี๋ยวเรื่องน้องสาวนายเราจะช่วยเต็มที่เลย" เย็นฤทัยพยายามแสดงความช่วยเหลือเพื่อแลกกับความลับที่น่าอายของเธอ "อ๋อ...เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเราจัดการเองก็ได้" จริงๆแล้วณัฐนนท์ไม่ได้มีน้องสาวจึงไม่มีปัญหาอะไรเลย เขาแค่ยกมาอ้างเพื่อให้เย็นฤทัยหลงกลเท่านั้น เย็นฤทัยกระวนกระวายใจสุดๆ เธอแทบไม่เหลืออะไรต่อรองกับณัฐนนท์แล้ว และเขาก็กำลังเดินเข้าใกล้ห้องเรียนเข้าไปทุกทีๆ ความลับที่เธอไม่ได้ใส่กางเกงในจะรู้ถึงหูใครๆไม่ได้เด็ดขาด "ณัฐนนท์...ได้โปรดเหอะ ให้เราทำอะไรก็ได้ อย่าบอกใครเรื่องเลยนะ...ได้มั๊ย?" เย็นฤทัยยื่นข้อเสนอใหม่ที่ณัฐนนท์กำลังต้องการพอดี "เธอจะทำตามที่เราบอกจริงเหรอ?" คำถามของณัฐนนท์ชวนให้เด็กสาวระลึกขึ้นได้ เขาอาจให้เธอทำอะไรได้ตั้งแต่ใช้ให้ไปซื้อของยันขอให้เธอคบเขาเป็นแฟน ใจของเย็นฤทัยเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยหวั่นกับคำขอของเจ้าเพื่อนจอมแฉ "จ...จริงสิ" เสียงตอบเย็นฤทัยสั่นๆด้วยความสิ้นหวัง "งั้น..." ณัฐนนท์ทำท่านึกในใจ ภาพที่เห็นในกระจกเงายังติดตาเขาอยู่เลย และความลับที่เขากำไว้ก็แทบจะสั่งอะไรก็ได้กับเพื่อนสาวเจ้าเสน่ห์คนนี้ หากเขาอยากจะดูมันอีกซักครั้งให้ชัดๆก็คงไม่มีปัญหาอะไร สายตาของเขาชวนให้เย็นฤทัยหวาดหวั่นใจยิ่งนัก "เราอยากเห็นชัดๆอีกที เปิดกระโปรงให้เราดูได้มะ?" น้ำเสียงณัฐนนท์ออกแนวลองของ เขาไม่เคยขู่ใครด้วยความลับแบบนี้มาก่อน ใจของณัฐนนท์ยังกล้าๆกลัวๆอยู่เลย แต่อีกฝ่ายเย็นฤทัยตอนนี้กลัวจนหน้าซีด เธอได้แต่หวังว่าที่ณัฐนนท์พูดเป็นแค่เรื่องล้อเล่น "อุ่ย! แหะๆๆ อย่ามาล้อเราเล่นน่า...ณัฐนนท์ นายคงไม่ได้..." "จะเปิดหรือไม่เปิด!" เสียงณัฐนนท์เริ่มแข็งขึ้นออกอาการเอาจริง เย็นฤทัยทำหน้าจ๋อยยืนนิ่งพยายามหาทางแก้กับปัญหาที่เกิดขึ้น "อิโด่...ไม่กล้าใช่มั๊ยล่ะ? งั้นหลีกไป เราจะเอาไปเล่าให้พวกห้อง6ฟัง ท่าทางจะสนุกดีพิลึก" ณัฐนนท์ขู่จะบอกเพื่อนขยับก้าวเตรียมจะเดินต่อ "ฮึ่ย! เดี๋ยวซี่ณัฐนนท์ เดี๋ยวก่อน...ณัฐนนท์" เด็กหนุ่มช่างฟ้องเดินต่อโดยไม่สนใจเสียงเรียกของเย็นฤทัยเลย < ตายแล้ว...ทำไงดี จะให้เพื่อนทั้งชั้นรู้เรื่องที่เราไม่ใส่กางเกงในก็ไม่ได้ จะเปิดกระโปรงให้ณัฐนนท์ดูมันก็ไม่ไหวอ่ะ > ขณะที่เย็นฤทัยคิดณัฐนนท์ก็เดินไปไกลแล้ว "เฮ้ย!...ณัฐนนท์ เดี๋ยวก่อน โอเคๆ เรายอมแล้ว...หยุดดดดด" เย็นฤทัยผู้น่าสงสารไม่มีเวลาคิดได้มากกว่านี้ เพราะณัฐนนท์เดินมาถึงหน้าห้อง6/6แล้ว พอได้ยินคำตอบสุดท้ายของเย็นฤทัย ใจณัฐนนท์ก็โลดเต้นยินดียิ่ง หันกลับมามองเย็นฤทัยด้วยสีหน้าเรียบเฉยของผู้กำชัยชนะ "ยอมอะไร?" ณัฐนนท์ถามให้แน่ใจอีกครั้ง "ก็...ยอมทำตามที่นายต้องการไง เอ่อ...แต่ไม่เอาตรงนี้ได้มั๊ยอ่ะ?" เย็นฤทัยกระซิบบอกเพื่อนหนุ่มจอมแฉให้ได้ยินกันแค่สองคน ขืนไม่รีบตอบตกลงความลับของเธอมีหวังรู้กันทั่วทั้งโรงเรียนแน่ๆ "อืม...งั้น ตรงไหนดีล่ะ?" ณัฐนนท์ยืนล้วงกระเป๋าทำท่าทางเหมือนมาเฟียเรียกเก็บค่าคุ้มครอง "เอ่อ...เอาเป็น..." เย็นฤทัยส่ายสายตาไปมาเหมือนกำลังหาสถานที่ที่เหมาะสมอยู่ จริงๆก็เพื่อคิดหาทางรอดที่ยังพอหลงเหลืออยู่เป็นโอกาสสุดท้ายเท่านั้นเอง [ออด!] เสียงออดเข้าเรียนวิชาสุดท้ายดังขึ้นราวกับระฆังหมดยกชกมวย เย็นฤทัยรู้สึกโล่งใจยิ่งนัก อย่างน้อยณัฐนนท์คงทำอะไรเธอตอนนี้ไม่ได้แล้ว "อุ๊ย...ได้เวลาเรียนแล้ว งั้นเราไปก่อนนะ" เย็นฤทัยพูดพลางเดินย่องหนีเพื่อนร่วมชั้นจอมแฉทำเป็นไม่สนเรื่องที่กำลังตกลงกันอยู่ การได้หยุดพักเพื่อหาทางรับมือคงดีกับเธอไม่น้อย "เดี๋ยว!" ณัฐนนท์เรียกเด็กสาวด้วยเสียงห้วนๆ เย็นฤทัยสะดุ้งเล็กน้อยได้แต่ค่อยๆหันกลับมามองณัฐนนท์ทั้งๆที่เดินหนีไปได้ 4-5ก้าวแล้ว "เย็นนี้...มาหาเราที่ห้อง ไม่งั้น...เราจะบอกทุกคนให้หมดเลย เข้าใจมั๊ย?" ณัฐนนท์เองก็รู้ว่าทำอะไรไม่ได้แล้วในตอนนี้ แต่ถ้าเป็นหลังเลิกเรียนล่ะก็...เขามีเวลาเหลือเฝือ เย็นฤทัยก้มหน้ารับคำของณัฐนนท์ด้วยความกลัว แล้วค่อยๆเดินกลับห้องเรียนของเธอไป เด็กสาวเจ้าเสน่ห์มีเวลาเตรียมใจเพิ่มขึ้นอีกชั่วโมงเดียวกับอะไรก็ตามที่เจ้าเพื่อนจอมแฉคิดจะทำกับเธอ

เวลาหนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับจะแกล้งเด็กสาวเจ้าน้ำใจไม่ให้เตรียมตัวได้ทัน สีหน้าหวาดวิตกของเธอแสดงออกจนเพื่อนซี้สาวเห็นผิดสังเกต "น้ำฝนเป็นไร...ไม่สบายรึเปล่า?" ประภาวดีไต่ถามด้วยความเป็นห่วงหลังเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว "หือ...เปล่านี่ ไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย" เย็นฤทัยรีบปฏิเสธเพราะนิสัยไม่อยากให้ใครมาร่วมกังวลกับเธอ แน่นอนที่สุดเรื่องราวอันน่าอับอายนี้จะให้รู้ถึงหูเพื่อนรักของเธอไม่ได้เด็ดขาด "เอ่อ...งั้นเรากลับแล้วนะ พอดีมีธุระน่ะ...แล้วเจอกันนะแยม" เย็นฤทัยรีบเก็บกระเป๋าออกจากห้องโดยไม่รอเพื่อนรักร่ำลาตอบ เด็กสาวก้าวขึ้นบันไดอย่างเชื่องช้าราวกับขาของเธอถูกผูกกับทุ่นน้ำหนักขนาดใหญ่อยู่

ที่ห้อง6/6 วิภาวีก็กำลังเก็บของของเธอเช่นกัน "นี่นายนัท ไอ้ที่นายบอกว่าเรียบร้อยน่ะ...เรียบร้อยแน่นะ" วิภาวีถามย้ำความมั่นใจจากณัฐนนท์ "เออสิ ฝีมือระดับนี้แล้วมีหรือจะพลาด" เด็กหนุ่มได้ใจตอบเพื่อนสาวที่เขาร่วมรักมาแล้วอย่างภาคภูมิใจ "เดี๋ยวเย็นนี้เรานัดยัยน้ำฝนเย็นให้มาหาด้วย รับรองเลย เสร็จเราแน่" วิภาวีพยักหน้าด้วยความพึงพอใจแต่ความรู้สึกบางอย่างในใจเธอรู้สึกขัดแย้งยังไงชอบกล < เชอะ...ช่วยไม่ได้ ยัยน้ำฝนเอ๋ย โชคดีละกันนะยะ ไม่แน่...เธออาจจะชอบแบบนี้ก็ได้ > วิภาวีเก็บของเสร็จถือกระเป๋าตรงรี่ไปที่ห้องงานไม้ของครูชัยโดยเก็บความรู้สึกผิดลึกๆเอาไว้ในใจ

กลับไปสู่ห้องงานไม้อีกครั้ง หลังจากสอนธงธวัชและนักเรียนห้อง 6/2 คนอื่นๆเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็เก็บผลงานของนักเรียนแต่ละกลุ่มเอาไว้ที่มุมที่เขาเตรียมไว้โชว์ผลงาน เขาจัดผลงานไปแอบขำไป แม้เด็กหนุ่มจะไม่ได้พูดอะไรกับเขา แต่รอยฝ่ามือแดงๆบนหน้าของธงธวัชก็ฟ้องครูชัยว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ขาดสะบั้นไปซะแล้ว ครูชัยจัดงานเสร็จพอหันหลังกลับมาก็พบเด็กนักเรียนสาวสุดสวาทของเขาอีกครั้ง "อ้าว...น้องอิ๊บ ว่าไงจ๊ะ" ครูชัยหันมาเห็นธนชพรรณยืนอยู่ที่ประตูห้องที่ประหนึ่งว่าเป็นมุมถนัดของเธอเลยทีเดียว เขาเดินเข้าใกล้เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรด ปล่อยให้ธนชพรรณเดินเข้าหาเขาคนละครึ่งทาง ใบหน้าของเขาอยู่ระดับใกล้เคียงกับลูกศิษย์ขี้อาย "ไหน...วันนี้มาให้ครูชัยทำโทษอีกรึเปล่า ทำอะไรผิดมาอีกล่ะเรา?" ครูชัยโอบเอวของธนชพรรณเอาไว้ ลูบคลำบั้นท้ายนิ่มๆของเธอเล่นระหว่างรอฟังคำตอบ ลูกศิษย์ตัวน้อยส่ายหน้าเบาๆ แต่รอยยิ้มมีเสน่ห์ของเด็กสาวบอกให้เขารู้ว่าเธอต้องการอะไร "อืม...ดีมาก คนเก่งของครู มาให้ครูหอมให้ชื่นใจหน่อยซิ" ครูชัยดึงตัวเด็กสาวเข้าหา ประกบปากหอมพวงแก้มนิ่มๆของเธอหนึ่งฟอดใหญ่ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นจูบเธอแทน มือของเขาถกกระโปรงลูกศิษย์ตัวน้อยขึ้นแล้วสอดมือเข้าในกางเกงในจับก้นของเธอโดยตรง ธนชพรรณไม่ได้รู้สึกรังเกียจท่าทีของครูชัยเลย เธอกลับตอบรับการจูบของครูชัยอย่างอ่อนหวาน ยิ่งดันอารมณ์ใคร่ของครูชัยให้ยิ่งมากขึ้น ครูชัยอุ้มลูกศิษย์โปรดทั้งๆที่ยังแลกจูบกันอยู่ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานของเขา พอตั้งหลักได้แล้วครูชัยก็ถอนปากออก ทั้งคู่มองตากันเหมือนพยายามจะอ่านใจอีกฝ่าย เกิดเป็นความเงียบขึ้นชั่วขณะหนึ่ง

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #15 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:55: PM »
ครูชัยถอยหลังลงนั่งกับเก้าอี้ทำงานของเขา ทิ้งธนชพรรณให้งงกับตัวเองว่าจะทำอะไรต่อไป "ถอดกางเกงในออกมาให้ครูดูหน่อยสิ...น้องอิ๊บ" ครูชัยเอ่ยปากสั่งลูกศิษย์อย่างเรียบง่ายราวกับสั่งเธอให้เอางานมาส่งเขา ธนชพรรณใจเต้นไม่เป็นจังหวะกับคำสั่งพิเรนทร์ของครูของเธอ แต่กระนั้นเด็กสาวก็ทำตามคำสั่งของเขา กางเกงในผ้าไหมสีส้มอ่อนๆค่อยๆรูดไหลจากบั้นท้ายลูกศิษย์อย่างทุลักทุเล การที่ต้องนั่งถอดกางเกงในบนโต๊ะทำงานของครูชัยอาจจะดูยากซักหน่อยสำหรับเธอ แต่ฝ่ายครูชัยกลับกำลังสนุกกับการมองลูกศิษย์ตัวน้อยทำตามคำสั่งของเขาอย่างเอียงอาย กางเกงในสีส้มหลุดออกจากขาของธนชพรรณ เธอยื่นส่งลิงของเธอให้ครูชัยโดยไม่กล้าสบตาเขา การถูกบังคับให้ทำเรื่องน่าอายเช่นนี้เป็นใครก็คงต้องรู้สึกเช่นเดียวกัน ครูชัยรับบรรณาการจากลูกศิษย์มาไว้กับมือ เขามองพฤติกรรมที่เขินอายของธนชพรรณแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหาเรื่องแกล้งเธอ เด็กขี้อายแบบนี้ยิ่งแกล้งก็ยิ่งสนุก "ถ่างขาออก...เปิดกระโปรงให้ครูดูหน่อย" ธนชพรรณถึงกับถอนหายใจ เธอคิดไว้แล้วว่าครูชัยต้องสั่งแบบนี้กับเธอแต่ก็ยังรับไม่ได้อยู่ดี เด็กสาวเงยหน้ามองครูชัยว่าเอาจริงหรือไม่ก็ได้คำตอบที่ชัดเจนยิ่ง โคนขาน้อยๆจำต้องถูกเจ้าของขยับให้แยกจากกัน มือทั้งสองรวบชายกระโปรงยกขึ้นพอให้พ้นเนินเสียวของเธอ เผยให้เห็นอวัยวะเพศของลูกศิษย์สาวที่เขาร่วมรักมาแล้วถึงสองครั้ง มันคลี่บานออกเล็กน้อยนำเสนอกลีบเสียวชิ้นเล็กๆที่แทรกผ่านร่องเสียวออกมา "เอานิ้วถูซิ...น้องอิ๊บ เล่นเสียวให้ครูดูหน่อย" ธนชพรรณตาลุกวาว คำสั่งใหม่ของครูชัยทำเอาหน้าของเธอร้อนผ่าว แม้เธอเองจะมีอารมณ์มากแค่ไหนแต่ที่ผ่านมาครูชัยเป็นฝ่ายรุกใส่เธอตลอด การจะต้องเล่นเสียวต่อหน้าคุณครูของเธอทำเอาธนชพรรณคิดหนัก เธอเม้มปากส่ายสายตาไปมาก่อนจะสูดหายใจลึกๆหนึ่งทีในเชิงทำใจได้แล้ว มือขวาปล่อยให้มือซ้ายจับกระโปรงเอาไว้ฝ่ายเดียวเลื่อนลงมาหาอวัยวะสุดรักของเธอ นิ้วกลางที่ยาวที่สุดรับอาสาปฏิบัติภารกิจนี้ มันยื่นไปสัมผัสจุดเสียวสำคัญของเด็กสาว ปลุกกระแสแห่งความเสียวให้เริ่มทำงาน จากสัมผัสเบาๆเปลี่ยนเป็นถูวนคลึงติ่งเสียว จากการคลึงเปลี่ยนเป็นลากนิ้วเสียดสีร่องเสียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาการเสียวของเด็กสาวจากที่พยายามเก็บอั้นไว้ก็ค่อยๆเผยออกมา ลมหายใจของเธอถี่ขึ้นและแรงขึ้น ขาของเธอเหยียดเกร็ง กัดฟันแน่นหลับตาปี๋ ครูชัยนั่งมองนักเรียนของเขาช่วยตัวเองต่อหน้าด้วยท่าทีเช่นนั้นแล้วก็เริ่มรู้สึกอึดอัดเหมือนกัน เขาปลดกางเกงงัดเอาเจ้าโลกออกมาเป็นอิสระระหว่างดูโชว์เล็กๆน้อยๆจากลูกศิษย์โปรด ฝ่ายธนชพรรณพอได้ยินเสียงซิบกางเกงของครูชัย เธอก็ลืมตาขึ้นจ้องมองสิ่งที่ครูชัยงัดออกมาโดยอัตโนมัติ ราวกับโดนครูชัยสั่ง...นิ้วของธนชพรรณจากที่ไล่วนอยู่ภายนอกก็ค่อยๆมุดจมหายเข้าไปในร่องเสียวของเธอเอง "อื๊อ.... อื๊อ..... อ๊า....." เด็กสาวจิตนาการไปว่ากำลังถูกท่อนเสียวที่เธอจ้องอยู่กระทำชำเรา เสียงร้องครางและอาการบิดตัวไปมาด้วยความเสียวทำครูชัยอดใจไม่ไหว ท่อนเสียวของเขาแข็งตัวชี้โด่รอการบำบัดมานานแล้ว "มาหาครูเร็ว...คนเก่ง" ครูชัยขัดจังหวะความสุขของธนชพรรณเรียกเธอเข้าหาด้วยตัณหาที่อัดอั้นมานาน ธนชพรรณแอบยิ้มอย่างมีความสุขทันทีที่ครูเรียก รีบลงจากโต๊ะของครูชัยขึ้นนั่งตักครูชัยโดยมีคุณครูสุดสวาทของเธอประคับประคอง

ธนชพรรณถูกจับให้นั่งหันหน้าเข้าหาครูชัย เข่าของเธอคร่อมขาของเขาไว้ กระโปรงของลูกศิษย์ถูกตลบขึ้นและสอดไว้กับเอวของเธอไม่ให้หล่นลงมา นิ้วมืออันแข็งแกร่งเลื่อนไปสัมผัสร่องเสียวเด็กสาวถูวนไปมา น้ำเสียวในร่องสวาทของลูกศิษย์บอกครูชัยว่าลูกศิษย์ตัวน้อยพร้อมสำหรับเขาแล้ว "ครูจะทำโทษน้องอิ๊บที่แอบขึ้นไปนั่งบนโต๊ะครูนะ" ธนชพรรณชักสีหน้าใส่ครูชัยด้วยเบื่อกับข้อหาต่างๆที่ครูชัยสรรหามาให้เธอ แต่หลังจากนั้นเธอก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดีราวกับความปรารถนาของเธอสัมฤทธิ์ผลแล้ว ครูชัยจับท่อนเสียวแกว่งไปมาควานหาทางไปสู่สวรรค์ของเขา เมื่อหาจนพบร่างน้อยของลูกศิษย์โปรดก็ค่อยๆเลื่อนลงต่ำ กลืนกินท่อนเสียวมหึมาของครูสอนงานไม้เข้าไปอย่างช้าๆ ความอึดอัดไม่ต่างไปจากครั้งแรกๆของเธอแสดงออกให้เห็นทางสีหน้า ร่องเสียวที่คับแน่นก็ตอดรัดครูชัยให้ความรู้สึกเสียวซ่านของเขาแสดงออกอย่างชัดเจนเช่นกัน "อื๊ยยยย..... ซื๊ดดด" ธนชพรรณเริ่มรู้สึกแสบเพราะท่อนเสียวกระทบถูกแผลเก่าของเธอเข้า ครูชัยก็ไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำมากนัก เมื่อเห็นลูกศิษย์โปรดเริ่มเจ็บเขาก็ระดมหอมแก้มเด็กสาวเป็นกำลังใจไปชุดใหญ่เลยทีเดียว "ไม่เป็นไร...น้องอิ๊บ แค่นี้ก็ได้ ขย่มครูเลยคนเก่ง" น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยอารมณ์ใคร่ของครูชัยชวนให้ธนชพรรณรักและเคารพครูชัยมากยิ่งขึ้น เธอเริ่มโยกตัวขึ้นลงช้าๆปรนนิบัติครูชัยเต็มกำลัง ร่องเสียวอันน้อยนิดขมิบรัดท่อนเสียวครูชัยอย่างเอาจริงเอาจัง เล่นเอาครูชัยอ้าปากค้าง "อาา...อาา...อาา... เก่งมากน้องอิ๊บ น่ารักจริงๆเลย...อาา...อาา" จังหวะของเด็กสาวเชื่องช้าและนุ่มนวลแสดงให้เห็นความอ่อนโยนในตัวเธอ แม้จะเสียวสุดๆแต่ธนชพรรณก็พยายามไม่แสดงออกด้วยการบีบบ่าของครูชัยจนเสื้อยับ เธอใช้วิธีระบายด้วยการออกเสียงครางใส่หูครูชัยแทน เกมกามของคู่ดำเนินไปอย่างนิ่มนวลราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด

ขณะนั้นเองวิภาวีก็เดินทางมาถึงหน้าห้องของครูชัยแล้ว ทุกทีเธอจะส่งเสียงเรียกเขาก่อนที่จะทันได้เห็นตัวด้วยซ้ำ แต่คราวนี้เธอกลับนึกสนุกอยากโผล่เข้าไปให้ครูชัยตกใจเล่น วิภาวีค่อยๆย่องไปที่หน้าประตูเลื่อนหัวเข้าไปมองโต๊ะทำงานของครูชัยผ่านหน้าต่างบานเกล็ดของห้อง แล้วแล้วฝ่ายที่ต้องเซอร์ไพรส์กลับเป็นวิภาวีซะเอง ครูสอนงานไม้สุดที่รักของเธอกำลังถูกเด็กนักเรียนรุ่นน้องขย่มท่อนเสียวอยู่ ภาพที่วิภาวีเห็นทำเอาเธอตกใจจนแทบช๊อค เด็กสาวเฝ้ากีดกันเย็นฤทัยเต็มที่ด้วยไม่อยากให้ครูชัยปันใจไปให้ แต่สุดท้ายกลับโดนรุ่นน้องเจ้าเสน่ห์อย่างธนชพรรณแอบตีท้ายครัวซะอย่างนั้น วิภาวีอยากจะรีบเข้าไปขัดขวาง แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเธอจึงยังคอยสังเกตการณ์อยู่ตรงนั้น เธอสงสัยจริงๆว่ารุ่นน้องที่ดูไร้พิษสงอย่างธนชพรรณมีดีอะไรครูชัยถึงยอมให้เธอขย่มเขา เพราะวิภาวีเองก็ไม่เคยเล่นท่านี้กับครูชัยเลยเหมือนกัน วิภาวีเฝ้ามองหนังสดไปพลางเหลือบซ้ายแลขวาราวกับจะเป็นคนคอยดูต้นทางให้ครูชัยเสียเอง โดยไม่รู้เลยว่าครูชัยก็รู้สึกตัวแล้วว่าเธอแอบมองอยู่

"อาาาา...น้องอิ๊บจ๋าา น้องอิ๊บเก่งที่สุดเลย ขย่มครูให้เร็วกว่านี้อีกหน่อยได้มั๊ยเอ่ย?" ครูชัยแกล้งพูดเสียงดังฟังชัดเผื่อไปถึงวิภาวีที่แอบฟังอยู่ด้วย ฝ่ายธนชพรรณถึงแม้จะตกใจอยู่บ้างที่จู่ๆครูชัยก็ถามเสียงดังขึ้นมา แต่เธอก็รับคำสั่งไปปฏิบัติทันที จังหวะของธนชพรรณเพิ่มขึ้นจนแม้แต่วิภาวีที่แอบดูอยู่ก็เริ่มรู้สึกเสียวไปกับทั้งสองคนด้วย < ครูชัยนะครูชัย ถ้าชอบแบบนี้ก็น่าจะบอกหนูตั้งแต่แรก > วิภาวีได้แต่แอบงอนครูชัยในใจขณะจดจำลีลาของนักเรียนรุ่นน้อง "อึ๊ยยยยยส์...." ไม่นานนักธนชพรรณก็กลั้นความเสียวเอาไว้ไม่ไหว ร่างกายเธอสั่นราวกับแช่อยู่ในน้ำเย็นๆ ร่องเสียวขมิบรัดผู้บุกรุกสุดกำลัง เธอหลับตาพริ้มปากก็ส่งเสียงครวญครางด้วยความเสียวซ่านที่ได้รับ เด็กสาวชิงขึ้นสวรรค์ไปก่อนครูชัยซะแล้ว "แหม...น่าตีจริงๆเลยน้องอิ๊บเนี่ยะ ทำไมไม่รอให้เสร็จพร้อมครูล่ะ" ครูชัยเดาจากอาการของลูกศิษย์โปรดได้ไม่ยาก เขาอุ้มเธอขึ้นไปนอนบนโต๊ะทำงานของเขา จากนั้นก็ลงมือสานต่อความใคร่ของเขาให้เสร็จสิ้น ท่อนเสียวที่ตอนนี้เคลื่อนไหวเองได้โดยอิสระกระหน่ำซอยใส่ช่องเพศของลูกศิษย์ที่เพิ่งขึ้นสวรรค์ไปหมาดๆ "อู๊ยยย...ครูขา เบาๆค่ะ... อ..อิ๊บเสียวววว" เด็กสาวร้องไปอย่างนั้นแต่แขนของเธอล๊อคคอครูชัยไว้แน่น เสียงร้องแห่งความสุขของเธอส่งผ่านไปถึงวิภาวียิ่งทำให้เธออิจฉารุ่นน้องคนนี้มากขึ้น < หน่อยแน่...มันจะเสียวอะไรกันขนาดนั้นนะ > เรือนร่างของธนชพรรณเลื่อนไถลขึ้นลงไปตามจังหวะการซอยของครูชัย แทบไม่ต้องอธิบายเลยว่าเด็กสาวตอนนี้รู้สึกอย่างไร "ไม่ได้หรอกอิ๊บ...ครูต้องทำโทษ โทษฐานที่อิ๊บเสร็จก่อนครู" ครูชัยอธิบายเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นเอาซะเลย เหตุผลของเขายิ่งทำให้สองสาวตั้งใจไว้ว่าคราวหน้าเธอจะรีบเสร็จก่อนครูชัยให้ได้ "อาาา...น้องอิ๊บ คนเก่งของครู...อาาา อาาา" ในที่สุดหลังจากซอยถี่ยิบใส่ลูกศิษย์ไม่ถึงนาทีครูชัยก็ถึงฝั่งฝันของเขา น้ำรักที่สะสมอย่างเนิบๆตลอดเกมกามพ่นทะลักใส่ร่องเสียวของลูกศิษย์จนแน่น ครูชัยมีความสุขจนเผลอหันไปมองวิภาวีที่แอบซ่อนอยู่ ตาของทั้งคู่ประสานกัน แต่กลับเป็นฝ่ายวิภาวีที่ตกใจ เธอรีบวิ่งหนีจากที่กำบังหน้าห้องครูชัยหายลับไปจากสายตาของครูชัย ครูชัยไม่มีแรงจะไล่ตามวิภาวีแถมเขาก็เชื่อว่าเธอจะไม่ทำอะไรให้ทั้งสองคนต้องลำบากแน่นอน เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็ได้แต่หอมแก้มธนชพรรณพร้อมกับพักเหนื่อยร่วมกับเธอ.....

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #16 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:55: PM »
### ตอนที่ 24 ให้ความช่วยเหลือ ###

เวลาเย็นวันพฤหัส เป็นเวลาที่นักเรียนควรจะกลับบ้านได้แล้ว แต่กลับมีเด็กชายหญิงคู่หนึ่งนั่งคุยกันอยู่ในห้องเรียน "ณัฐนนท์...ปล่อยเรากลับเหอะนะ เย็นมากแล้วอ่ะ มีอะไรเดี๋ยวพรุ่งนี้เราค่อยคุยกันก็ได้นะ" เย็นฤทัยเริ่มหวั่นๆแล้ว เพราะตอนนี้เหลือเพียงเธอกับณัฐนนท์เพียงลำพัง เธอจำต้องนั่งอยู่กับเขาตั้งแต่เลิกเรียนจนกระทั่งบัดนี้เพียงเพื่อไม่ให้ความลับที่เธอไม่ใส่กางเกงในรู้ไปถึงหูเพื่อนๆคนอื่นๆ การถูกเพื่อนจอมปากโป้งประจำโรงเรียนรู้ความลับที่น่าอายเช่นนี้มีหนทางเดียวคือต้องทำตามคำสั่งเขาเท่านั้น ฝ่ายณัฐนนท์เมื่อเห็นเพื่อนๆกลับกันหมดแล้ว...นี่เป็นเวลาที่เขารอคอยมานาน ประตูห้องเรียนค่อยๆปิดทีละบานตบท้ายด้วยเสียงล๊อคประตู "อุ่ย!...ณัฐนนท์ จะทำอะไรน่ะ?" ณัฐนนท์เดินตรงเข้ามายืนต่อหน้าเย็นฤทัย ท่าทีนี้ชวนให้เด็กสาวหวาดหวั่นใจยิ่งนัก แต่ก็เธอไต่ถามด้วยไมตรีจิต ฝ่ายณัฐนนท์นอกจากจะไม่ตอบเธอแล้ว สายตาที่เขามองเย็นฤทัยก็ดูน่ากลัวเหลือเกิน มือขวาณัฐนนท์ยื่นมาจับชายกระโปรงของเย็นฤทัยที่นั่งอยู่ "เฮ้ย!...จะทำอะไรน่ะณัฐนนท์" เย็นฤทัยเริ่มหวาดกลัวมากขึ้นรีบเอามือซุกกระโปรงไม่ให้ณัฐนนท์จอมแฉได้ทำตามอำเภอใจ "เอามือออก!" เสียงณัฐนนท์ดุใส่เย็นฤทัยชวนให้เธอสำนึกถึงสถานะของตัวเอง "ณัฐนนท์...เราขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้กับเราเลยนะ มันไม่ดีหรอก" เด็กสาวไม่เหลือทางเลือกมากมายนัก ความเป็นคนใจดีของเธอทำได้แต่ขอร้องให้เพื่อนหนุ่มสำนึกในสิ่งที่ตนทำอยู่ น้ำเสียงอันอ่อนโยนที่มัดใจชายหนุ่มมาหลายต่อหลายคนทำเอาณัฐนนท์เกือบเสียความตั้งใจ แต่ตัณหาที่เขามีมันมากพอที่จะทำให้เขาลุยต่ออย่างไม่เกรงกลัวนรก "จะปล่อยไม่ปล่อย!" เสียงดุของณัฐนนท์ไม่ได้สนใจความรู้สึกของเย็นฤทัยเลยซักน้อย กระโปรงนักเรียนค่อยๆเปิดเผยน่องขาขาวๆจนขึ้นไปถึงครึ่งทางแล้ว ความรู้สึกของเย็นฤทัยในตอนนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่ถูกครูชัยเปิดกระโปรง อาจเป็นเพราะเธอเคยชินแล้วหรือไม่ก็เพราะเธอมีใจให้กับครูชัย แต่กับณัฐนนท์แล้วเธอไม่สนุกด้วยเลย "ถ้าไม่เปิด...เราจะเอาเรื่องของเธอไปบอกครูอุษณีษ์นะ" ชื่อคุณครูจอมเฮี๊ยบถูกยกขึ้นมาอ้างอีกแล้ว เย็นฤทัยแทบสะอึกเพราะเหลือทางเลือกแค่ 2 ทางที่ไม่น่าเลือกเลยซักทางเดียว มือเด็กสาวที่กำลังอ่อนไหวกับคำขู่ของเพื่อนชายก็ค่อยๆผ่อนแรงลง ปล่อยให้กระโปรงนักเรียนที่เปรียบเสมือนปราการชิ้นสุดท้ายของเธอลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ น่องขาที่ราวกับยิ่งใกล้จุดหมายเท่าไหร่ก็จะยิ่งขาวมากขึ้นเท่านั้นทำให้ณัฐนนท์ตื่นเต้นจนแทบคุมสติไม่อยู่ แต่พอกระโปรงเจ้ากรรมถูกถกขึ้นไปจนถึงเอวณัฐนนท์ก็แสดงสีหน้าเซ็งอย่างเห็นได้ชัด เย็นฤทัยนั่งตัวตรงหนีบขาชิดติดกันแน่น ทำให้เขาเแต่เพียงเนินเสียวเหนือร่องสวาทเท่านั้น "ถ่างขาออก!" ณัฐนนท์สั่งแบบไม่เกรงใจเพื่อนสาวเลย < โธ่...จะทำไงดีนะเรา > เด็กสาวมัวกังวลอยู่ในใจจนไม่ทันได้ฟังคำสั่งเพื่อนของเธอ พอเห็นเย็นฤทัยเอาแต่นั่งนิ่งเฉย ณัฐนนท์จึงดำเนินการซะเอง กระโปรงที่ถกขึ้นถูกรวบขึ้นไปกองไว้ที่เอวของเด็กสาว มือทั้งสองของณัฐนนท์วางลงกลางน่อง เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจกับความอ่อนนุ่มเรียวงามของมันซักเท่าไหร่ เรี่ยวแรงของผู้ชายที่มีมากกว่าค่อยๆดึงให้โคนขาทั้งสองแยกออกจากกัน "ณัฐนนท์...อย่า" ในที่สุดเย็นฤทัยผู้พ่ายแพ้ก็จำต้องเปิดเผยส่วนลับที่สุดในตัวเธอให้ณัฐนนท์ดูด้วยอีกคน ร่องเสียวของนางงามมิตรภาพประจำโรงเรียนที่โปรยยิ้มให้ณัฐนนท์แทบทำให้เขาลืมหายใจ แม้เขาจะเคยมีความสัมพันธ์กับวิภาวีมาแล้ว แต่เธอก็ไม่ยอมให้ณัฐนนท์มีโอกาสได้เห็นของลับของเธอ นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ณัฐนนท์อยากเห็นของลับของเย็นฤทัยก็ได้ และที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ ร่องสวาทที่แม้ถูกแทงมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ยังคงความงดงามไว้ไม่ต่างจากเด็กสาวบริสุทธิ์คนอื่นๆ กลีบเสียวชิ้นบางๆโอบอุ้มติ่งสาวเอาไว้มิดชิด ทั่วบริเวณไม่มีขนสักเส้นโผล่ขึ้นมาให้รำคาญลูกตา ณัฐนนท์จ้องสัญลักษณ์เพศแม่ในตัวของเย็นฤทัยราวกับว่าความสำเร็จสุดยอดของชีวิตมาถึงเขาแล้ว ฝ่ายเย็นฤทัยเมื่อรู้ตัวว่าไม่สามารถหยุดยั้งสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับตนได้ เธอก็เอาแต่หลับตาบ่ายหน้าไปทางอื่นปฏิเสธความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับตน ทิ้งให้เพื่อนชายต่างห้องพิจารณาอวัยวะสุดรักของเธออย่างละเอียดถี่ถ้วนเงียบๆคนเดียว เวลาผ่านไประยะหนึ่งความเงียบที่มีทำให้เย็นฤทัยกล้าลืมตาขึ้น เธอค่อยๆลืมตาชำเลืองไปยังเบื้องหน้า ณัฐนนท์ยังคงจ้องหว่างขาของเธอด้วยอาการเดียวกับที่เธอเห็นก่อนจะหลับตาไปราวกับแข็งเป็นหิน < แหม...เอาแต่จ้องอยู่นั่นแหละ อยากดูอะไรจะขนาดนั้นเนี่ยะ > ถึงจะรู้สึกอายๆอยู่แต่ในเสี้ยววินาทีนึงเย็นฤทัยก็เผลอรู้สึกปลื้มอยู่นิดๆเหมือนกัน

"นี่...ดูพอรึยัง เย็นมากแล้วอ่ะ เราต้องรีบกลับจริงๆนะ" เสียงเย็นฤทัยเรียกสติของณัฐนนท์กลับคืนมา เขาเงยหน้าขึ้นมองเย็นฤทัยด้วยแววตาเดียวกับที่ครูชัยชอบมองเธอ "น้ำฝนเย็น เคยมีอะไรกับผู้ชายมั๊ย?" เสียงพูดของณัฐนนท์คราวนี้นุ่มนวลลงไม่มีท่าทีจะดุเธอเหมือนก่อนหน้านี้ "เคยมีอะไรเนี่ย...คืออะไรอ่ะ?" เย็นฤทัยเสียวสันหลังวาบที่โดนถามเช่นนั้น เธอรู้ความหมายที่ณัฐนนท์ต้องการจะสื่อดี แต่ไม่อยากตอบจึงหาทางบ่ายเบี่ยงด้วยคำถาม "ก็...แบบว่า มีเซ็กส์อ่ะ" เด็กสาวหน้าแดงกล่ำ < อึ๋ย...ทำไมอ่ะ แค่จ้องเฉยๆก็รู้เลยเหรอเนี่ยะ > เย็นฤทัยกังวลเกินกว่าเหตุ คิดว่าเพื่อนชายของเธอรู้ความจริงหมดแล้ว < ทำไงดีล่ะ...ถ้าใครรู้เข้าครูชัยต้องลำบากแน่ๆเลย > แทนที่จะห่วงตัวเอง เย็นฤทัยกลับพะวงถึงครูสอนงานไม้ที่มีเซ็กส์กับเธอมาแล้ว 3 ครั้ง "นาย...จะบ้าเหรอ อยู่ๆมาถามเรื่องแบบนี้ได้ไง" เย็นฤทัยพยายามสงวนท่าทีเอาไว้ให้ความลับสำคัญของเธออยู่กับตัวเองให้นานที่สุด "อืม...นั่นสินะ น้ำฝนเย็นเพิ่งจะ ป.6 เองนี่นา จะไปเคยมีได้ยังไง แหะๆๆ" ณัฐนนท์พูดราวกับตัวเองไม่ใช่เด็กป.6 เย็นฤทัยได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจเฮื๊อกใหญ่ < โล่งอกไปที...นึกว่าจะแย่แล้วซิเรา > เด็กสาวได้โล่งอกไม่นานก็มีเรื่องให้กังวลอีกแล้ว "งั้น...เดี๋ยวเราจะสอนให้นะ" ณัฐนนท์เลื่อนมือเข้าหาหว่างขาของเธอ เอ่ยปากอาสาสอนเสียวแก่เพื่อนสาว เย็นฤทัยได้แต่รีบหุบขาโดยอัตโนมัติ "เดี๋ยว...ณัฐนนท์ จะทำอะไร...ไม่เอานะ" มือของเธอยกลงมาปกปิดอธิปไตยของตน "ขอจับหน่อย...ไม่เจ็บหรอกน่า" เด็กสาวรู้ดีว่ามันไม่เจ็บแถมยังรู้สึกเสียวๆดีอีกด้วย แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะปล่อยให้เพื่อนต่างเพศมาทำเช่นนั้นกับตนได้ตามชอบใจ "จับนิดเดียว...เดี๋ยวเราปล่อยแล้ว" ณัฐนนท์พูดให้เย็นฤทัยคลายความกังวลและยอมเขาโดยดี "นิดเดียวจริงๆนะ" เย็นฤทัยเริ่มเห็นแสงแห่งความหวัง ตอนนี้เธออยากจะหลุดไปจากที่แห่งนี้ใจจะขาด รีบถามยืนยันคำพูดของณัฐนนท์ให้แน่ใจ "เออ...นิดเดียว" ณัฐนนท์รับคำสั้นๆแล้วก็จับมือของเย็นฤทัยที่ยังสั่นๆอยู่ออกจากหนทางของเขา < อีกนิดเดียว...อดทนอีกนิดเดียวนะเรา > เย็นฤทัยปลอบใจตัวเองขณะจ้องมองมือของเพื่อนชายเลื่อนเข้าหาอวัยวะที่แม่ของเธอให้มา

กลีบเสียวที่แทรกผ่านร่องสวาทออกมาเป็นจุดเด่นเชื้อเชิญให้ณัฐนนท์เข้าไปสัมผัสเป็นอันดับแรก ทันทีที่นิ้วของเขาสัมผัสชิ้นเนื้อบริเวณนั้นเย็นฤทัยก็มีปฏิกิริยาทันที ขาเธอกระตุกเล็กน้อยด้วยกระแสความเสียวที่จู่ๆก็แผ่ซ่านไปทั่ว "พอได้หรือยัง?" เย็นฤทัยเริ่มหวั่นใจกับความรู้สึกของเธอรีบถามเพื่อนชายทันทีที่มีโอกาส "เดี๋ยวเด้..." ณัฐนนท์ตอบสั้นๆอีก เขาไม่อยากเสียเวลาสนทนากับเย็นฤทัยซักเท่าไหร่ เพราะกำลังเพลิดเพลินไปกับความอ่อนนุ่มของร่องเสียวเพื่อนสาว จากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว จากสองนิ้วเป็นทั้งมือที่ประกบโหนกเสียวของเย็นฤทัยแล้วบีบคลึงไปมา "อุ๊ย! ณัฐนนท์...พอแล้ว พอได้แล้ว...ปล่อย" ความรู้สึกเสียวแบบเดียวกับที่ครูชัยทำให้เธอเริ่มมากขึ้นจนเย็นฤทัยเริ่มทนไม่ไหว พยายามเอามือที่ไร้เรี่ยวแรงของเธอดึงมือของเพื่อนชายสุดแสบออกจากหว่างขาแต่ก็ไม่เป็นผล ณัฐนนท์ตะปบจับอวัยวะเพศของเธอแน่นราวกับปลิงดูดเลือด ซ้ำร้ายเสียงร้องขออิสรภาพของเธอกลับยิ่งกระตุ้นตัณหาในตัวของณัฐนนท์ให้ยิ่งลุกโชนขึ้น "ณัฐ...อา ป...ปล่อยเรานะ ณัฐ...ขอร้องล่ะ...อา" ลมหายใจเย็นฤทัยเริ่มแปรปรวนจนไม่สามารถเรียกชื่อเต็มๆของณัฐนนท์ได้ ความเสียวที่ก่อตัวขึ้นส่งผลให้เด็กสาวเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ ฝ่ายณัฐนนท์ยิ่งเห็นเพื่อนสาวออกอาการเช่นนั้นก็ยิ่งอยากลองทำมากยิ่งขึ้น เขาพยายามลูบคลำจับต้องของสงวนเธอในลักษณะต่างๆเพื่อดูว่าเด็กสาวจะตอบสนองอย่างไร "ณัฐ...อูย ไม่ได้ยินเหรอ...อะ ระ...เราบอกให้ปล่อยไง อาาา" เมื่อเห็นว่าการขอร้องณัฐนนท์ไม่เป็นผล เธอจึงจำต้องหาวิถีทางกลั้นความรู้สึกของเธอเอาไว้ มือของเธอจับข้อมือณัฐนนท์พยายามจะดึงมันออกจากหว่างขา แต่ก็ทำได้แค่กำข้อมือของณัฐนนท์เอาไว้อย่างนั้น เย็นฤทัยเม้มปากแน่นหลับตาปี๋เพื่อข่มความเสียวไม่ให้แสดงออกจนน่าเกลียด แต่พอถึงจังหวะต้องหายใจเสียงลมหายใจของเธอก็ดังออกมาอย่างคนเหนื่อยหอบพร้อมกับเสียงอืออาที่หลุดออกมาเป็นบางครั้ง เด็กสาวพยายามนั่งนิ่งๆเฉยๆทำเป็นไม่ตอบสนองกับมือของเพื่อนชาย แต่บั้นท้ายของเธอกลับไม่ยอมเชื่อฟัง มันส่ายไปมารับกับจังหวะการนวดของณัฐนนท์อย่างลงตัว < อ๊อย!...ไม่ได้นะ เราจะต้องอดทน.......อูยยยย > เย็นฤทัยไม่รู้จะทำยังไงที่จะพ้นสถานการณ์น่าอายเช่นนี้ดี "ณ...ณัฐ อาาา...อย่านะ...เราขอร้องล่ะ พอซักที..." เย็นฤทัยพยายามแข็งใจตั้งสติ แต่ณัฐนนท์ที่กำลังได้อารมณ์กลับไม่สนใจ หลังจากที่สัมผัสภายนอกอยู่นาน นิ้วของเขาเริ่มควาญหาร่องสวาทแล้วลงมือขุดเจาะทันที

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #17 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:56: PM »
ราวกับจะปลุกเย็นฤทัยให้ตื่นจากโลกแห่งความเสียว เด็กสาวลืมตาตื่นขึ้นเพราะถูกล่วงเกินจนเกินกว่าที่เธอจะยอมรับได้ พื้นที่ส่วนบุคคลที่เธอยอมให้ครูชัยเข้าได้คนเดียวกำลังจะถูกบุกรุก ความเสียวที่มีแปรเปลี่ยนไปเป็นความกลัว เย็นฤทัยเริ่มดิ้นหาทางออก "ปล่อย...ณัฐนนท์ พอได้แล้ว!" เสียงเย็นฤทัยเริ่มแข็งกร้าวขึ้นแต่นั่นก็ยังไม่ทำให้เพื่อนตัวแสบสำนึกได้ "นี่หยุดดิ้นซะที อยู่เฉยๆเหอะน่า" ณัฐนนท์กล่าวกำชับในใจเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ "ไม่!" เย็นฤทัยปฏิเสธลั่นพยายามเอามือผลักณัฐนนท์ให้ออกห่างจากเธอ ณัฐนนท์เองก็เริ่มหมดความอดทน "อยู่เฉยๆ!" ณัฐนนท์คว้าข้อมือเย็นฤทัยดึงออกจากอกเขา พอถูกจับได้เย็นฤทัยก็ยิ่งดิ้นแรงขึ้น มือของเธอพยายามสะบัดให้หลุดจากณัฐนนท์ จนในที่สุด [เพี๊ยะ!] มือที่กวัดแกว่งยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่นานก็ลอยไปกระทบหน้าณัฐนนท์เข้าอย่างจัง เกิดความเงียบที่เดาอนาคตไม่ถูก ฝ่ายถูกตบพอรู้สึกว่าโดนตบก็หันไปมองคู่กรณีอย่างเอาเรื่อง ฝ่ายตบพอเห็นดังนั้นกลับหน้าถอดสี "อ๊ะ! ณัฐนนท์...เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจ" เย็นฤทัยตกใจยืนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูกแต่กระนั้นก็รีบขอโทษขอโพยไปแบบอัตโนมัติ ณัฐนนท์เดินตรงเข้าจับท่อนแขนเธอ ใบหน้าแสดงความโกรธเกรี้ยวอย่างเห็นได้ชัด "ว๊าย!...ณัฐนนท์ เราไม่ได้ตั้งใจจริงๆ อย่าทำอะไรเราเลยนะ อ๊าาา" < ฮือๆตายแน่เรา ครูชัยขา...หนูจะทำยังไงดี... > ใบหน้าครูชัยลอยผุดเข้ามาให้ห้วงความคิดของเด็กสาว อาจเป็นเพราะเขาก็ได้ที่ทำให้เย็นฤทัยไม่ยอมณัฐนนท์แต่โดยดี เด็กสาวพยายามถอยห่างจากณัฐนนท์ ในที่สุดก็ไปสะดุดเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ด้านหลังล้มลง [โครม!] ร่างของทั้งคู่เสียหลักล้มลงกับพื้นโดยมีณัฐนนท์คร่อมเย็นฤทัยไว้ ช่างเข้าทางเด็กหนุ่มยิ่งนัก มือของเขาเลื่อนลงปลดอาวุธของตัวเอง เสียงซิบกางเกงณัฐนนท์แทนที่จะทำให้เย็นฤทัยเสียวเหมือนครูชัย แต่กลับทำให้เธอยิ่งกลัวมากยิ่งขึ้น หยดน้ำตาใสๆที่อดกลั้นมานานก็เริ่มไหลซึมออกมา "ฮือๆๆ...ณัฐนนท์ อย่าทำเราเลยนะ ขอร้องล่ะ" เด็กสาวนอนสิ้นท่า ความเจ็บปวดจากการล้มลงกับพื้นห้อง บวกกับความรู้สึกผิดที่เธอตบหน้าณัฐนนท์ และความเสียวครั้งใหม่ที่ถูกปลุกให้ลุกโชนขึ้น ทำให้เย็นฤทัยไม่สามารถดิ้นหลุดจากพันธนาการแห่งตัณหาของเพื่อนต่างห้องได้ เธอยังโดนซุกไซ้ทั้งๆที่น้ำตานองหน้าอยู่ด้วย

[ปัง ๆๆ!] เสียงทุบประตูหน้าห้องทำณัฐนนท์สะดุ้งสุดตัว แต่พอหันไปเห็นเงาของคนที่ทุบประตู เขาก็ทำหน้าเซ็งๆ ลุกขึ้นใส่กางเกงแล้วออกไปหาแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ทิ้งเย็นฤทัยให้ยังคงนอนร้องไห้อยู่อย่างนั้น "มีอะไรวิ..." ก่อนที่ณัฐนนท์จะได้ทันพูดอะไรต่อ วิภาวีที่เห็นเย็นฤทัยนอนร้องไห้อยู่ก็รีบตรงเข้าไปหาเธอในทันที "เย็นฤทัย!" เสียงเพื่อนสาวที่เคยมองเธอด้วยแรงอาฆาตกลับกลายเป็นเสียงแห่งความหวังของเย็นฤทัย "ฮือๆๆ...วิภาวี ช่วยเราด้วย ฮือๆๆ..." เด็กสาวผู้น่าสงสารโผเข้ากอดวิภาวีด้วยอาการหวาดกลัวตัวสั่น < โธ่...เย็นฤทัย ชั้นไม่น่าทำอย่างนี้กับเธอเลย >

ก่อนหน้านี้ หลังจากที่วิภาวีหนีจากห้องงานไม้มา เธอก็มีโอกาสได้ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น นอกจากเธอแล้วครูชัยก็ยังมีเซ็กส์กับธนชพรรณอีกด้วย ใบหน้าของครูชัยที่กำลังมีความสุขกับรุ่นน้องฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้สมองของเธอ < ดูท่าทางครูชัยจะมีความสุขมากเลยนะ > ภาพคุณครูสุดที่รักของเธอกำลังร่วมรักกับหญิงอื่นมันบาดใจไม่น้อย แต่วิภาวีก็ต้องยอมรับว่าการได้เห็นครูชัยมีความสุขเช่นนั้นก็ทำให้เธอรู้สึกดีอยู่ลึกๆเหมือนกัน < ยัยเด็กนั่นก็เหมือนกัน เห็นภายนอกดูติ๋มๆไม่นึกว่า...กับครูชัยแล้วจะขนาดนี้ > ภาพรุ่นน้องที่ขย่มครูชัยอย่างอ่อนโยนเตือนสติวิภาวีว่าครูชัยไม่ใช่ของของเธอเพียงคนเดียวอีกต่อไป นอกจากนี้อาจจะมีเด็กสาวคนอื่นๆที่ครูชัยมีความสัมพันธ์ด้วยอีกเป็นโหล < เฮ้อ...แต่มันก็น่าอิจฉายัยเด็กนั่นอยู่เหมือนกันนะ > ระหว่างที่เธอกำลังคิดอยู่นั้นวิภาวีก็เดินมาถึงหน้าห้องของเธอแล้ว เสียงร้องของเย็นฤทัยภายในห้องทำให้วิภาวีระลึกขึ้นได้กับสิ่งที่เธอทำลงไป < ตายแล้ว...เย็นฤทัย อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ > คิดได้ดังนั้นวิภาวีก็ลงมือเคาะประตูห้องทันที...

"นี่นายทำอะไรน่ะ ไอ้ณัฐนนท์!" วิภาวีตวาดใส่เพื่อนร่วมห้องเสียงดังลั่น "ถามอะไรอย่างนั้น ก็เธอเป็นคนบอกให้ฉันทำอย่างนี้เองไม่ใช่เหรอ" ณัฐนนท์โต้กลับอย่างแรง เขาเองก็ไม่พอใจที่จู่ๆวิภาวีก็เข้ามาขัดจังหวะอยู่เหมือนกัน คำแก้ตัวของณัฐนนท์ทำเอาเย็นฤทัยสะดุ้งตกใจเล็กน้อย แต่ก็นั้นก็ยังไม่ละไปจากอ้อมกอดของวิภาวี เธอเงยหน้าขึ้นมองผู้ช่วยชีวิตด้วยแววตาแห่งความสงสัย วิภาวีเห็นดังนั้นก็รีบปฏิเสธทันที "จะบ้าเหรอ...ไอ้ณัฐ นายอย่ามาใส่ความฉันนะ ทำไมฉันจะต้องบอกให้นายทำอะไรบ้าๆแบบนี้กันล่ะ?" จริงอยู่ที่ว่าวิภาวีเป็นคนคิดแผนการณ์นี้ แต่เธอไม่คิดว่าณัฐนนท์จะเล่นแรงถึงกับทำเพื่อนสาวร้องไห้เสียใจขนาดนี้ คำพูดของวิภาวีก็ทำณัฐนนท์สะดุ้งตกใจเช่นกัน เขาไม่นึกว่าเจ้าของแผนการจะกลับลำซะเอง "ไปกันเถอะ...เย็นฤทัย เดี๋ยวเราพาไปล้างหน้านะ ลุกไหวไหม?" เย็นฤทัยพยักหน้าตกลง "ไอ้ณัฐ! ถ้านายยังยุ่งกับเราสองคนอีกล่ะก็...นายเดือดร้อนแน่ เข้าใจมั๊ย!" วิภาวีค่อยๆประคองเพื่อนต่างห้องขึ้นพาเดินออกจากห้องทิ้งให้ณัฐนนท์ยืนค้างอยู่อย่างนั้น จากที่เป็นคนกุมความลับอันน่าอายของเย็นฤทัย ณัฐนนท์กลับถูกขู่ซะเอง ในสถานการณ์เช่นนี้ณัฐนนท์ได้แต่ฝันสลายและเก็บความเคียดแค้นวิภาวีเอาไว้ในใจ

[ซู่.....เอี๊ยด] เสียงก๊อกน้ำปิดลง เด็กสาวทั้งสองมีเวลาได้คุยกันอย่างลับๆในห้องน้ำหญิง "ขอบใจนะวิ ที่ช่วยเราไว้น่ะ" เย็นฤทัยเมื่อคลายความตกใจลงได้แล้วก็รีบขอบคุณวิภาวีเป็นการใหญ่ "จะบ้าเหรอเย็น...เอ่อ น้ำฝน ไม่เห็นต้องมาขอบใจเราเลย" วิภาวีเปลี่ยนเป็นเรียกชื่อเล่นเย็นฤทัยแทน "เธอก็ได้ยินแล้วนี่ ฉันเป็นคนขอให้มันทำอย่างนี้เอง ชั้นต่างหากที่ต้องขอโทษน้ำฝน ที่ไปขอให้หมอนั่นทำอะไรบ้าๆแบบนั้นกับเธอน่ะ" ความรู้สึกผิดในใจของวิภาวีแสดงออกให้เห็นเด่นชัด เย็นฤทัยได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม "แต่สุดท้ายเธอก็กลับมาช่วยเรานี่นา วิไม่โกรธเราแล้วใช่มั๊ย?" วิภาวีหันมามองเย็นฤทัยด้วยความสงสัย "ทำไมชั้นจะต้องโกรธน้ำฝนด้วยล่ะ?" วิภาวียังไม่เข้าใจสิ่งที่เย็นฤทัยรู้สึก "ก็...ก่อนหน้านี่เราเห็นวิทำน่าตาดุๆใส่เรา เรานึกว่าเธอโกรธเราซะอีก" สิ้นคำอธิบายของเย็นฤทัย วิภาวีนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้น "โอ้ย! ช่างเถอะ เรื่องนั้นน่ะ เราไม่มีสิทธิ์จะไปโกรธเธอหรอกน้ำฝน" วิภาวีทำหน้าตาจ๋อยลง กระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็นของเย็นฤทัยยิ่งนัก "มีอะไรไม่สบายใจเหรอวิ ให้เราช่วยมั๊ย?" เด็กสาวเจ้าน้ำใจยื่นความช่วยเหลือให้เต็มที่ทำเอาวิภาวีรู้สึกผิดมากยิ่งขึ้นอีกที่คิดทำลายเธอ ทั้งคู่มองตากันฝ่ายหนึ่งก็อยากช่วย อีกฝ่ายก็ลังเลที่จะพูดความจริง ในที่สุดวิภาวีก็ถอนหายใจเฮื้อกใหญ่ก่อนจะเริ่มอธิบาย "ชั้นเคยคิดเสมอเลยว่าครูชัยรักฉันคนเดียว" เย็นฤทัยได้ยินก็ตกใจมาก แต่ยังเก็บอาการเอาไว้เพื่อฟังคำอธิบายของวิภาวีต่อ "แต่ว่าวันนี้...ชั้น ชั้นไปที่ห้องงานไม้มา แล้วก็เห็น..." วิภาวีพูดติดๆขัดๆด้วยอาการลังเลว่าจะเล่าหรือไม่เล่าต่อดี แต่เมื่อเห็นสายตาที่อยากรู้อยากเห็นของเย็นฤทัยวิภาวีก็ตัดสินใจเดินหน้าต่อ "ชั้นเห็นครูชัยแบบว่า...จึ๊กๆกะเด็กป.5อยู่อ่ะ น้ำฝนคงเข้าใจนะ" วิภาวีหลีกเลี่ยงคำพูดหยาบๆ ใช้คำง่ายๆที่เพื่อนสาวน่าจะเข้าใจ ฝ่ายเย็นฤทัยที่เข้าใจคำอธิบายของเธออย่างชัดเจนก็หันมองหน้าวิภาวีราวกับไม่เชื่อสิ่งที่ตนเพิ่งได้ยินมา "จริงๆนะ...เราเห็นครูชัยทำกับเด็กป.5จริงๆ ที่จริงแล้ว...ก่อนหน้านี้เราก็ทำกับครูชัยมาแล้วน่ะแหละ" วิภาวีที่ผ่านช่วงที่อธิบายได้ยากไปแล้วก็เริ่มพูดได้อย่างลื่นไหล "น้ำฝนเองก็เคยกับครูชัยมาแล้วใช่มั๊ยล่ะ?" วิภาวีไม่ได้ใส่ใจกับคำตอบของเย็นฤทัยเท่าไหร่นักเพราะดูจากอาการตอบสนองต่อสิ่งที่เธอพูดก็พอสรุปได้ แต่กระนั้นเด็กสาวเจ้าน้ำใจก็พยักหน้ายอมรับความจริงตอบไป "ตอนนี้ชั้นเข้าใจแล้วว่าครูชัยไม่ได้รักชั้นอยู่คนเดียว เค้ายังรักคนโน้นคนนี้ไปทั่ว ต่อให้ชั้นหาเรื่องไม่ให้เธอได้อยู่ใกล้ครูชัย ก็ยังเหลือคนอื่นอีก สู้ปล่อยไว้เฉยๆดีกว่า...ไม่เหนื่อยด้วย" วิภาวีเห็นอาการสลดของเย็นฤทัยก็ไม่สบายใจเหมือนกัน [ป้าบ!] ฝ่ามือวิภาวีเงื้อไปฟาดก้นเย็นฤทัยเบาๆในลักษณะหยอกเล่น "เน่ะ...อย่าคิดมากน่า ยังไงๆครูเค้าก็คงชอบน้ำฝนมากกว่าเราอยู่แล้วล่ะน่า" แรงตบเบาๆกระทบโดนก้นที่อยู่ใต้กระโปรงทำเอาเย็นฤทัยสะดุ้งโหยง "อุ๊ย! แหะๆๆ " ใจจริงเย็นฤทัยอยากจะตอบปฏิเสธวิภาวีอยู่เหมือนกัน เธอไม่คิดว่าครูชัยจะสนใจเธอสักเท่าไหร่ แต่เด็กสาวเจ้าน้ำใจยังรู้สึกอายเกินกว่าจะบอกความในใจได้ "เอางี้ม้า...เราไปถามครูชัยกันให้รู้เรื่องไปเลยดีกว่า ว่าครูชัยคิดยังไงกันแน่" วิภาวีคว้าข้อมือเย็นฤทัยเตรียมจะพาไปห้องงานไม้ "เฮ้ย! ไม่เอาอ่ะวิ...อย่าไปยุ่งกับครูชัยเค้าเลยนะ" ประสบการณ์ของเย็นฤทัยยุ่งกับครูชัยทีไรเป็นต้องเกิดเรื่องทุกที "ไม่ได้หรอก...ไปด้วยกันนี่แหละ ถ้าเธอไม่ไปกับชั้นนะ ชั้นจะไปบอกครูชัยว่าเธอแอบชอบครูชัยอยู่...ฮิๆๆ" คราวนี้วิภาวีไม่ต้องจูงมือเย็นฤทัยเลย "ไม่เอานะ! วิ...อย่าทำอะไรบ้าๆนะ" เด็กสาวเจ้าน้ำใจรีบไล่ตามเพื่อนสาวสุดแสบด้วยกลัวว่าเธอจะเอาจริง

เพื่อนร่วมชะตากรรมเดินไปหยอกล้อกันไปจนกระทั่งมาถึงหน้าห้องของครูชัยก็เห็นเขากำลังจะปิดประตูบานสุดท้ายพอดี "อ้าว...ว่าไงสาวๆ ยังไม่กลับบ้านกันอีกเหรอ?" ครูชัยยกเลิกการปิดประตูห้อง หันมามองสองสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจแอบหวังอะไรบางอย่างอยู่ "คืองี้ค่ะครูชัย...น้ำฝนมีอะไรจะบอกครูค่ะ" วิภาวีกล่าวอย่างอารมณ์ดี ฝ่ายเย็นฤทัยทำตาโตประหนึ่งจะเอาเรื่องวิภาวี แต่เธอก็ทำได้แต่เพียงดึงชายเสื้อด้านหลังเตือนเด็กสาวจอมแก่นเท่านั้น ครูชัยหันมายิ้มให้เย็นฤทัยรอฟังคำพูดจากเด็กสาวอยู่ "เอ่อ...คือว่า" หลังจากยืนนิ่งอยู่นานวิภาวีก็เริ่มหมดความอดทน "คืองี้ค่ะครู...น้ำฝนเค้าชอบ...อุ๊บ!" เย็นฤทัยรีบปิดปากวิภาวีแทบไม่ทัน ทำหน้าหงิกใส่วิภาวีอ่านความหมายได้ว่า < ไหนบอกว่าจะมาคุยเรื่องครูชัยไงล่ะ > วิภาวียิ้มอย่างสุขใจที่แกล้งเพื่อนสาวได้ "คืองี้ค่ะครู...เมื่อกี้หนูเห็นครูชัย...เอ่อ แบบว่าจึ๊กๆกับเด็กป.5..." วิภาวีเริ่มเข้าเรื่องจริงๆซักที "อ๋อ...ธนชพรรณสินะ" ครูชัยพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ "นั่นแหละค่ะ จะพันธุ์ไหนก็ช่าง ครูจะเอายังไงกันแน่คะ...จะเลือกหนู เลือกน้ำฝน หรือว่ายัยเด็กนั่น" เด็กสาวยื่นทางเลือกให้ครูชัยแบบได้อย่างเสีย 2 อย่าง "อืม...ทำไมครูจะต้องเลือกด้วยล่ะ?" ครูชัยยังคงใช้น้ำเสียงเรียบง่ายไม่รู้สึกเดือดร้อนเลยซักนิด "โธ่...ก็พวกหนูไม่ชอบที่เห็นครูชัยหลายใจแบบนี้นี่นา" วิภาวีหันไปหาแนวร่วมก็เห็นเธอเอาแต่หลบหน้าจำเลยอยู่ ครูชัยได้ยินก็ยังไม่สะทกสะท้าน "ทำไมล่ะ... พวกเธอไม่อยากเห็นครูมีความสุขงั้นสิ?" คำพูดครูชัยกลับต้อนเด็กสาวทั้งสองจนมุม พวกเธออยากให้ครูชัยที่รักมีความสุข เหนือไปกว่านั้นก็อยากมีความสุขร่วมกับเขาด้วย "ก็...ถ้าครูชัย..." วิภาวีเริ่มจะตอบโต้ "แล้วอีกอย่าง...ครูเป็นครู จะให้รักนักเรียนคนใดคนหนึ่งเนี่ยะ มันไม่เอาเปรียบคนอื่นไปหน่อยเหรอจ๊ะ?" ครูชัยพูดแทรกไม่ให้วิภาวีได้ทันตอบโต้ "แล้วถ้าครูไม่เลือกใครเลย แล้ววิจะทำอะไรครูเหรอ?" ทั้งสองสาวนิ่งเงียบไปอีก "เอางี้ดีกว่า...ไหนๆก็มากันทั้งสองคนแล้ว เพื่อไม่ให้เสียเวลา..." ครูชัยเอามือโอบไหล่เด็กสาวทั้งสองพาพวกเธอเข้าห้อง "อุ๊ย!ครูชัย ปล่อยนะคะ" เด็กสาวได้แต่ร้องห้ามครูชัยเบาๆ < นี่เราจะมาห้ามครูชัยไม่ใช่เหรอ...ไหงเป็นงี้อ่า > ประตูห้องงานไม้ปิดตัวลงขังหนึ่งครูสองนักเรียนเอาไว้ด้วยกัน

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #18 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:57: PM »
"ครูชัยอ่ะ...หนูต้องรีบกลับบ้านนะคะ" เย็นฤทัยรู้ตัวทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้พยายามจะออกจากห้องตัดหน้าครูชัย เมื่อเห็นดังนั้นไม่มีทางเลยที่ครูชัยจะยอมให้ลูกไก่หลุดจากมือไปได้ง่ายๆ "เดี๋ยวสิจ๊ะ...เรายังคุยกันไม่จบเลยนี่" เขาเดินเข้าไปโอบเอวเย็นฤทัยจากทางด้านหลังก่อนที่เธอจะได้ทันถึงประตู "ว่าไงน้ำฝน...ไหนเมื่อกี้ชอบอะไรนะ บอกครูมาซิ?" ครูชัยลดใบหน้าลงใกล้ๆหูเย็นฤทัยแต่พูดเสียงชัดเจนจนวิภาวีได้ยิน เย็นฤทัยตกใจยิ่งพยายามแก้มือที่โอบเอวเธอออกทั้งๆที่รู้ว่าไม่เคยทำได้เลยซักครั้งเดียว "ครูชัยคะ...ปล่อยหนู! นี่ครูจะทำอะไรน่ะ...วิภาวีมองอยู่นะคะ" เด็กสาวเหลือบตามองไปยังเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยกลัวว่าเธอจะโกรธที่เห็นครูชัยทำเช่นนั้น < วิภาวี...อย่าเข้าใจผิดนะ เรากับครูชัยไม่ได้... > แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นตรงกันข้าม วิภาวียิ้มให้กับทั้งครูและลูกศิษย์บ่งบอกความพึงพอใจในสิ่งที่เธอเห็น < โอ...ไม่นะ ไม่ชอบสายตาแบบนี้เลย... > "ครูชัยอ่ะ...กอดน้ำฝนคนเดียวได้ไงกันคะ" วิภาวีเดินดุ่ยเข้าหาอ้อมกอดครูชัยด้วยอีกคน ครูชัยยิ้มแก้มปริ ให้รางวัลลูกศิษย์ทั้งสองด้วยการหอมแก้มสลับซ้ายคนขวาคน ด้านเย็นฤทัยเธอพยายามเบี่ยงหน้าหนีสุดชีวิต แต่ด้านวิภาวีเธอแทบจะยื่นแก้มให้หอมเลยด้วยซ้ำ เมื่อเห็นท่าทีลูกศิษย์ทั้งสองเช่นนี้ครูชัยก็เริ่มมีอารมณ์ขึ้นมา "น้ำฝนเนี่ยะ...ดิ้นจังเลย จะดื้อกับครูเหรอฮึ? เอาอย่างวิเค้าบ้างสิเรา" ครูชัยเอ่ยปาก "สงสัยต้องทำโทษให้สำนึกหน่อยแล้วม้าง...จริงมั๊ยวิ?" วิภาวีพยักหน้ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ใส่เย็นฤทัย "เฮ้ย!...ไม่ได้นะคะครู จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ปล่อยหนูนะ!" ครูชัยเอามือช้อนใต้ข้อพับเข่าเย็นฤทัยอุ้มเธอขึ้นราวกับเจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาว "ว๊าย!...ครูชัยปล่อยหนูนะ วิ...ช่วยเราด้วยซิ" < ตาย...ตายแน่เลยเรา แงๆๆ > เด็กสาวถูกจับไปนั่งบนโต๊ะทำงานครูชัย แขนขวาของเขาจับขาพับของเย็นฤทัยยกขึ้น ส่วนมือซ้ายรวบข้อมือทั้ง 2 ของเด็กสาวเอาไว้ เผยร่องสวาทพร้อมชิ้นส่วนต่างๆครบชุดให้เพื่อนสาวจอมแสบเห็นโดยที่เจ้าตัวไม่มีโอกาสได้ปิดป้อง "ว๊าย!...ครูชัย จะทำอะไรคะ ปล่อยหนูนะ วิ...ช่วยเราด้วย..." เย็นฤทัยยังมองโลกในแง่ดีคิดว่าเพื่อนสาวยังอยู่ฝ่ายเดียวกับเธอ เด็กสาวดิ้นไปรอคอยความช่วยเหลือไป แต่พอมองตรงไปข้างหน้าก็เห็นสายตาวิภาวีที่เอาแต่จ้องร่องเสียวของเธอ แววตาของวิภาวีไม่ได้เห็นเย็นฤทัยเป็นพวกเดียวกันเลย " ไม่นะ...วิภาวี อย่าคิดอะไรบ้าๆนะ " เย็นฤทัยร้องลั่น ครูชัยจอมลามกกับวิภาวีจอมทะเล้นเป็นการจับคู่ที่เลวร้ายสุดๆสำหรับเธอ ฝ่ายวิภาวีแม้เธอจะเป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่กลับจ้องร่องเสียวเพื่อนสาวราวกับไม่เคยเห็นมาก่อน "ก็น้ำฝนอยากให้เราช่วยไม่ใช่เหรอ? อยู่นิ่งๆนะ...เดี๋ยวเราช่วยเอง" วิภาวีเดินมาหาเย็นฤทัยที่ถูกจับแยกขาขึ้นเขียงรออยู่แล้ว มือของเธอยกขึ้นเตือนสาวเจ้าน้ำใจว่ากำลังจะโดนอะไร เด็กสาวผู้น่าสงสารส่ายหน้าปฏิเสธเต็มที่ "หว่าย...ไม่ใช่ช่วยอย่างงี้ ไม่เอานะ...วิ อย่าทำแบบนี้ เราโกรธจริงๆนะ อย่า..." เด็กสาวรู้ดีว่าคำพูดแค่นี้หยุดความซุกซนของวิภาวีไม่ได้แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไร หากครูชัยรู้ว่าเธอมีอารมณ์ร่วมไปกับเพื่อนสาวล่ะก็ เธอไม่รู้จะมองหน้าครูชัยยังไงต่อไปดี เย็นฤทัยสูดกลั้นลมหายใจเตรียมรับสัมผัสจากเพื่อนสาวของเธอ โดยตั้งใจมั่นว่าจะไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาให้ครูชัยได้รับรู้

แทนที่จะเอานิ้วใดนิ้วหนึ่งสัมผัสติ่งเสียวเพื่อนสาว วิภาวีกลับเรียงนิ้วทั้ง 4 ตั้งเป็นแนวเดียวแล้วลากผ่านร่องเสียวของเย็นฤทัยขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ ส่งผลให้เด็กสาวเจ้าน้ำใจที่อุตส่าห์เตรียมใจอยู่แล้วอดกลั้นความรู้สึกไม่ไหว "อึ๊ยยยย!" ขาเธอสั่นพั่บๆ หลังเธอเอนถอยไปพิงกับอกของครูชัย มือที่ถูกจับรวบไว้กำติดกันแน่น < อูยยย...ทำไมมันเสียวอย่างนี้ > สัมผัสจากเพื่อนสาวทำลายความตั้งใจของเธอ แม้จะมองไม่เห็นครูชัยแต่เย็นฤทัยก็เข้าใจดีว่าครูชัยรู้ความจริงอันน่าอายของเธอแล้ว "วะ...วิ พอทีเถอะ...เราขอร้องล่ะ อ๊อยยย" ครูชัยที่อยู่ด้านหลังยิ้มให้ทั้งเย็นฤทัยและวิภาวีอย่างมีความสุข สำหรับเด็กสาวทั้งสองแล้วความสุขของครูชัยคือสุดยอดปรารถนาของพวกเธอ แต่วิธีการออกจะต่างกันซักเล็กน้อย และตอนนี้วิภาวีกำลังใช้วิธีการของเธออยู่ "ครูชัยดูสิคะ ยัยน้ำฝนเริ่มเสียวแล้วล่ะ" เด็กสาวจอมแก่นพูดหยอกเย็นฤทัยอย่างสนุกสนาน "อืม...ครูเห็นแล้ว น่ารักมากเลย" ครูชัยเองก็เข้าขากับวิภาวีได้ดีเหลือเกิน ร่วมวงแซวเย็นฤทัยจนเธอหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด "ครูชัยทำกับน้ำฝนมากี่ครั้งแล้วคะ?" วิภาวีถามครูชัยระหว่างกระตุ้นอารมณ์ให้เย็นฤทัยราวกับคุยเรื่องทั่วไป "อืม...3 ครั้งมั๊ง ถ้าจะนับล่วงหน้า คราวนี้ก็ครั้งที่ 4 แล้วล่ะ" ครูชัยตอบให้เย็นฤทัยรู้เป็นนัยๆว่าจะโดนอะไร "เฮ้ย!...ไม่เอานะคะครูชัย...อูยยย หนูต้องรีบ...อะ หนูต้องรีบกลับบ้านอ่าาาา" เสียงเย็นฤทัยสั่นๆ เธอไม่อยากให้อะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้แต่ก็รู้ตัวดีว่าหยุดความคิดพิเรนทร์ของครูชัยและวิภาวีไม่ได้ "แหม...น้ำฝนเนี่ยะ อย่าไปขัดครูชัยเค้าสิ เธอไม่อยากให้ครูชัยมีความสุขเหรอ" คำพูดวิภาวีทำเอาเย็นฤทัยนิ่งอึ้งไป "เห็นมั๊ยคะครูชัย ยัยน้ำฝนก็อยากให้ครูชัยมีความสุขเหมือนกัน ฮิๆๆ" วิภาวีสรุปอาการของเย็นฤทัยบอกครูชัยไปอย่างอารมณ์ดี เด็กสาวจอมแก่นไม่เหลือความรู้สึกหึงหวงประการใดแล้ว เธอกำลังสนุกกับการชักนำเพื่อนสาวให้ยอมรับความจริงในใจเสียที ฝ่ายเย็นฤทัยเธออยากจะตอบปฏิเสธใจจะขาด แต่ความเสียวที่เธอได้รับก็ทำให้เธอแทบขาดใจเหมือนกัน หากเด็กสาวเจ้าเสน่ห์จะอ้าปากพูดอะไรออกมาก็คงมีแต่เสียงลมหายใจแห่งความเสียวซ่านเท่านั้น < อูย...จะทนไม่ไหวแล้วน้าาา ครูชัย...จะรวมหัวกันแกล้งหนูไปถึงไหน อูยยย > ในที่สุดอำนาจความเสียวก็ทำให้เย็นฤทัยหมดแรงดิ้น ขาทั้งสองที่พยายามหุบแล้วหุบอีกหลายครั้ง บัดนี้ถ่างอ้าออกรับแรงเสียวอย่างเต็มใจ มือของเธอกุมกันนิ่งอยู่บนยอดอกเธอโดยไม่มีทีท่าจะดิ้นรน ทั้งครูทั้งลูกศิษย์เห็นลูกไก่ในกำมือพวกเขาสิ้นท่าเช่นนี้ก็ยิ้มให้แก่กันอย่างเจ้าเล่ห์ ครูชัยเอามือข้างที่ว่างจากการจับขาลูกศิษย์สาว เอามาเพิ่มความเสียวให้เธอโดยการขยำหน้าอกเด็กสาวนวดเฟ้นอย่างเบามือ ก่อนจะก้มลงซุกไซ้ซอกคอเด็กสาวจนฉ่ำปอด ฝ่ายวิภาวีก็เริ่มรุกไล่สอดนิ้วเรียวงามของเธอเข้าร่องเสียวเพื่อนรักสัมผัสความอ่อนโยนของเธอที่อยู่ภายใน "ฮุ้ย!ครูชัย น้ำฝนตอดนิ้วหนูใหญ่เลยค่ะครู ดูสิแฉะก็แฉะ สงสัยจะเสียวสุดๆเลยใช่มะน้ำฝน" วิภาวียังไม่เลิกแกล้งเพื่อนสาวให้ได้อายเพราะคำพูดของเธอ เย็นฤทัยตอนนี้เห็นวิภาวีน่ากลัวยิ่งกว่าณัฐนนท์เสียอีก เพราะแม้แต่ความลับอันน่าอายที่สุดของเธอวิภาวีก็บอกครูชัยไปอย่างหมดเปลือก "อืม...ท่าทางจะพร้อมแล้วนะ วิภาวีมาสลับกับครูทีสิ" วิภาวีทำหน้างอใส่ครูชัยเพราะรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร "เอาน่า...ก็วันนี้วิจึ๊กๆกับครูแล้วนี่ ผลัดให้น้ำฝนเค้าบ้างนะ จะได้ยุติธรรมกับน้ำฝนเค้าหน่อย...มาเร็ว" วิภาวีเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้ม ครูชัยเปลี่ยนตำแหน่งกับวิภาวีให้เธอรับหน้าที่พยุงเพื่อนสาวแทน ส่วนครูชัยรับผิดชอบตำแหน่งกลางหว่างขาเธอ อย่างไม่รอช้าครูชัยก้มลงฉกลิ้นใส่ร่องสวาทเย็นฤทัยไม่ให้ความเสียวเธอขาดช่วง เด็กสาวแอ่นก้นตอบรับลิ้นของครูชัยอย่างลืมตัวจนวิภาวีต้องช่วยล๊อคแขนเธอไว้ไม่ให้เย็นฤทัยเสียวจนตกโต๊ะไป ลิ้นสากๆลากผ่านร่องเสียวเย็นฤทัยครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่นานเด็กสาวก็หดตัวเกร็งสั่นไปทั่วร่างเป็นสัญญาณของเธอว่าถึงเส้นชัยแล้ว < ไม่ไหวแล้ว....อ้ายยยยย > น้ำเสียวที่หลั่งไหลออกมาแทนคำขอบคุณให้กับครูชัย เขาบรรจงดูดกลืนมันจนร่องเสียวลูกศิษย์เหลือเพียงคราบน้ำลายของเขาเท่านั้น

เย็นฤทัยนอนหมดเรี่ยวแรงบนโต๊ะทำงานของครูชัยโดยมีวิภาวีคอยประคองอยู่ด้านหลัง สายตาเธอมองมือของเพื่อนสาวที่กำลังแกะกระดุมเสื้อของเธออยู่ แม้รู้สึกตัวอยู่แต่เด็กสาวเจ้าน้ำใจไม่แรงจะไปปัดป้องได้ < ชาติที่แล้วทำกรรมอะไรไว้นะเรา...แงๆๆ > เย็นฤทัยได้แต่บ่นพึมพำในใจ เธอเลื่อนสายตาตรงไปข้างหน้าอีกหน่อยก็เหนว่าครูชัยเองก็เริ่มปลดกางเกงของเขาแล้วเหมือนกัน < เหวอ...เอาจริงเหรอเนี่ยะ แย่แล้ว... > กระดุมเสื้อถูกปลดออกจนหมด เสื้อชั้นในถูกถกขึ้นโชว์เนินซาลาเปาให้ครูชัยและวิภาวีเห็น < เชอะ...ใหญ่พอๆกะชั้นเลยนะยะ > วิภาวีแอบบ่นในใจ พลางเอานิ้วเขี่ยหัวนมเพื่อนสาวเล่นราวกับจะแกล้งเธอ "อูย...วิ อย่าทำแบบนี้นะ ร...เรา อ๊อยยย" ด้านล่างครูชัยเอานิ้วถูติ่งเสียวเย็นฤทัยไม่ปล่อยให้เธอได้ทันพูดจบประโยค "เมื่อกี้ครูช่วยน้ำฝนไปแล้ว คราวนี้ถึงตาน้ำฝนช่วยครูบ้างล่ะนะ" ท่อนเสียวครูชัยพร้อมรบตรงเข้าจ่อหน้าทางเข้าสู่สรวงสวรรค์ "ครูจะจึ๊กๆกับน้ำฝนแล้วนะวิ" ครูชัยพูดเลียนแบบคำศัพท์ของวิภาวีอย่างทะเล้น ฝ่ายเด็กสาวจอมแก่นก็ยิ้มตอบ "เอาเลยค่ะครู ฮิๆๆ" วิภาวีกำลังสนุกกับการแกล้งเพื่อนสาวเต็มที่ < โธ่...วิอ่ะ ไม่คิดจะช่วยกันบ้างเลยรึไง อ๊อยยยย > ท่อนเสียวครูชัยเริ่มดันเข้าสู่โพรงสวาทของเย็นฤทัย ความเสียวที่ได้ทำให้เธอไม่มีเวลาพะวงกับเรื่องอื่น "อาาา... อาาา..." เย็นฤทัยครวญครางด้วยความเสียว ดุ้นของครูชัยจมหายลงไปทีละนิด ความคับแน่นทุกระยะที่ดันเข้าไปทำเอาทั้งสองคนเสียวสะท้านไม่ต่างจากทุกครั้งที่เคยทำกัน แต่คราวนี้ทั้งคู่มีวิภาวีเป็นพยานซึ่งตอนนี้จ้องที่เกิดเหตุตาไม่กระพริบ ใบหน้าแห่งความสุขและความเสียวสะท้านของทั้งสองชวนให้วิภาวีเสียวไปด้วย การได้ดูครูชัยร่วมรักกับคนอื่นต่อหน้าตัวเองกลับทำให้วิภาวีมีควาสุขพอๆกับที่ได้ทำเอง < อืม...ความจริงนั่งดูครูชัยทำนี่ก็เพลินๆเสียวๆดีเหมือนกันแฮะ > วิภาวียอมรับความรู้สึกตัวเอง ตรงกันข้ามกับคนที่เธอช่วยพยุงอยู่ "เน่...อย่าดิ้นแรงนักสิยะ มันหนักนะ" ผู้ช่วยจอมแก่นหันไปบ่นใส่เพื่อนสาวเจ้าน้ำใจ ฝ่ายเย็นฤทัยพอได้ยินดังนั้นก็กลัวเพื่อนจะลำบาก เด็กสาวพยายามจะดิ้นให้น้อยที่สุดเพราะความเสียวที่ได้รับมันเกินจะอยู่เฉยได้ ท่อนเสียวครูชัยซอยเข้าออกร่องเสียวเด็กสาวครั้งแล้วครั้งเล่า หัวนมเธอถูกบีบจนแข็งชูชัน เย็นฤทัยนอนพิงวิภาวีตาละห้อย ความเสียวไม่กี่นาทีที่เธอได้รับกลับรู้สึกยาวนานเป็นชั่วโมงๆ < อาาา...ทำไมเราถึงต้องรู้สึกเสียวแบบนี้ด้วยนะ...เป็นอย่างนี้ทุกทีเลยเรา > ความสุขแบบนี้หากเป็นเรื่องที่คนทั่วไปทำกันเธอคงจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ "ครูชัยอ่ะ...ทีหนูไม่เห็นครูชัยกระแทกแรงแบบนี้เลย" ผู้ช่วยสาวแอบงอนครูชัยที่เห็นเขาเล่นกับเย็นฤทัยแรงกว่าตน "แหม...ก็ครูกำลังทำโทษน้ำฝนอยู่นี่ ก็ต้องให้มันแรงๆหน่อยสิ จริงมั๊ยน้ำฝน?" เย็นฤทัยไม่ยอมตอบ เธอเสียวเกินกว่าจะบังคับหน้าให้ส่ายไปมาได้ "โห่...ครูชัยอ่ะ ถ้าคราวหน้าครูชัยไม่ทำแบบนี้กับหนูมั่งนะ หนูโกรธจริงๆด้วย" พอพูดเสร็จวิภาวีก็บิดหัวนมเย็นฤทัยระบายอารมณ์ "รู้แล้วน่า...จะเอาให้แรงๆแบบนี้เลย" ครูชัยพูดไปกระแทกร่องเสียวเย็นฤทัยสาธิตไป ผู้ที่รับเคราะห์ก็มีแต่เย็นฤทัยที่เอาแต่ดิ้นพรวดพราดเพราะความเสียวเกินขีดจำกัดที่เธอจะทนรับไหว < โอ๊ยยยยย! จะทำอะไรบ้าๆอย่างนี้กันไปถึงไหน...อูยยยย > ทั้งครูทั้งลูกศิษย์ราวกับจะแข็งขันกันทำให้เย็นฤทัยเสียว "ครูชัยขาาาา...เบาๆหน่อย อาาา..." มือเด็กสาวพยายามจะดันอกของครูชัยแต่ก็ถูกเพื่อนตัวดีคว้าไปขึงไว้ซะก่อน "อยากให้เบาๆก็บอกว่ารักครูก่อนสิจ๊ะ" ครูชัยตั้งข้อเสนอเดิมที่เธอไม่ทันได้ตอบไปเมื่อครั้งก่อน เย็นฤทัยตกใจตาลุกวาว คราวก่อนเธอรอดพ้นจากการต้องบอกความในใจให้ครูชัยรู้เพราะเธอและครูชัยถึงจุดซะก่อน แต่คราวนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จเลยเพราะเพิ่งเริ่มเสียวกันไม่นาน "อาาาา...อือออ" เย็นฤทัยใจแข็งสุดชีวิต "ไม่ยอมบอกเหรอ...ดูซิจะใจแข็งไปได้ถึงไหน วิ...จัดการเลย" ครูชัยเร่งจังหวะการซอยให้ถี่และแรงขึ้นอีก ฝ่ายวิภาวีก็ร่วมสนุกด้วยการเอานิ้วของเธอจี้ซอกคอเย็นฤทัยเบาๆ < โอยยยย ไม่ไหวแล้วววว > เย็นฤทัยถึงขีดสุดแห่งความอดทน "อาาา...หนู หนู... " ครูชัยเงี่ยหูรอฟังคำตอบที่อยากได้ยินมานาน "อูยยยยย...หนู ร...รักครู..ค่ะ...อ๊อยยย" ในที่สุดเด็กสาวก็หลุดปากบอกความในใจได้ซักที "อะไรนะ...ดังๆหน่อย ครูแก่แล้ว ไม่ค่อยได้ยินเลย" ครูชัยยิ้มแก้มแทบปริที่ได้ยินแต่กระนั้นก็ยังแกล้งซอยถี่ๆต่อหวังจะได้ยินคำพูดนั้นชัดๆอีกซักครั้ง "อูยยยย...หนูรักครูชัยค่ะ!หนูรักครูชัย! หนูร๊ากครูชายยยย อ๊อยยยย...." คราวนี้เสียงเด็กสาวดังจนหากคนเดินผ่านหน้าห้องต้องได้ยินแน่นอน "ดีมาก...ต้องอย่างนี้สิ คนเก่งของครู มาให้ครูหอมให้ชื่นใจหน่อยซิ" วิภาวีได้ยินดังนั้นก็ผลักเพื่อนสาวส่งเข้าอ้อมกอดของครูชัย "ฮือๆๆ ครูชัย หนู...ไม่ไหวแล้วววว" ทันทีที่จับครูชัยได้ เย็นฤทัยเข้าคว้าคอครูชัยมาสวมกอดอย่างแนบแน่นหวังจะบรรเทาความเสียวที่มีให้ลดลงบ้าง ครูชัยใช้โอกาสนี้ซุกไซ้ซอกคอ หอมแก้มและประกบจูบเธออย่างเร่าร้อน ทำเอาวิภาวีได้ยืนมองด้วยความอิจฉา "ครูก็จะออกแล้วเหมือนกัน เรามาขึ้นสวรรค์พร้อมๆกันนะจ๊ะ" เย็นฤทัยเม้มปากพยักหน้าตอบครูชัย แล้วหลังจากนั้นพอครูชัยกระแทกเพิ่มไปอีกไม่ถึง 10 ครั้ง ทั้งสองคนก็ถึงสวรรค์ น้ำรักครูชัยพ่นรดภายในของเย็นฤทัยจนแน่นไปหมด "อาาา...น้ำฝนจ๋า ครูก็รักน้ำฝนเหมือนกัน" ทั้งคู่กอดกันกลมบนโต๊ะทำงานของครูชัย โดยมีวิภาวีผู้คอยให้ความช่วยเหลือทำหน้าหงิกงอนั่งมองอยู่ข้างๆ

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #19 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:57: PM »
### ตอนที่ 25 เพื่อนรัก ###

เย็นฤทัยหายเหนื่อยลืมตาขึ้นก็เห็นครูชัยที่เพิ่งร่วมรักกับเธอ ไปกอดจูบอย่างดูดดื่มกับวิภาวีเพื่อนสาวจอมแก่นของเธอ ภาพที่เห็นทำเอาเด็กสาวใจเสียอยู่ไม่น้อย คนรักที่เพิ่งมีความสัมพันธ์กับตนหันไปหาสาวอื่นทั้งๆที่เธอยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยด้วยซ้ำ แต่ด้วยความเป็นคนมีน้ำใจเย็นฤทัยกลับปล่อยให้ทั้งคู่กอดจูบกันอยู่อย่างนั้น เด็กสาวติดกระดุมเสื้อไปพลาง มองรอบๆห้องไปพลาง โดยพยายามไม่เหลือบไปมองบทพิศวาสของคู่ครูกับลูกศิษย์จอมแก่น "อืมมม...ครูชัยขาาาา นิ้วครูชัยหญ่ายยจังเลย" เย็นฤทัยได้ยินเสียงเพื่อนสาวก็ตาลุกวาว < ไม่ได้นะ...หันไปมองไม่ได้ น่าเกลียดจริงๆเรา > ใจเย็นฤทัยเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอกำลังเสียใจกับสิ่งที่ครูชัยทำกับเธออยู่แท้ๆ แต่ก็มีแรงมหาศาลบางอย่างในตัวเรียกร้องให้เด็กสาวเจ้าน้ำใจหันไปมองเกมกามของทั้งคู่ "แล้วเสียวดีมั๊ยล่ะแบบเนี๊ยะ?" ครูชัยแกล้งเอ่ยถามเสียงดังให้เย็นฤทัยได้ยิน "เสียวค่าาาครู อย่าเพิ่งหยุดนะคะ" เย็นฤทัยค่อยๆหันหน้าเหลือบไปมองอย่างลืมตัว แต่พอเริ่มเห็นขาของวิภาวีที่กำลังสั่นด้วยความเสียวเธอก็ได้สติซะก่อน < ว๊าย!...ทำไมเราถึงอยากหันๆไปดูล่ะ อย่างงี้ก็เหมือนเราเป็นคนโรคจิตน่ะสิ...ตายแล้ว > เด็กสาวก้มหน้าอันแดงซ่านไปพร้อมกับกังวลในความรู้สึกของตน "อาาา...อาาา ครูชายยยย" < ไม่นะ...ไม่ ไม่มอง เราต้องไม่มอง...ฮือๆๆ ทำไมมันทรมานอย่างงี้เนี่ยะ > เย็นฤทัยนั่งหันหลังให้อีกสองคนด้วยความอึดอัดยิ่ง จนในที่สุด "อาาา...อาาา ครูชัยขา วิ...จะออกแล้ว...อ๊าาาาา" เสียงเพื่อนสาวขึ้นสวรรค์จากด้านหลังทำเอาเย็นฤทัยถอนหายใจเฮื๊อกใหญ่ ความรู้สึกเสียวของวิภาวีคงวิเศษไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่นัก

"ครูชัยคะ...หนูจะกลับบ้านแล้วค่ะ ขอกางเกงในหนูคืนได้มั๊ย?" เย็นฤทัยหันมาทวงสมบัติของเธอคืนเมื่อเห็นทั้งสองคนพักผ่อนจนเพียงพอแล้ว ครูชัยพอได้ยินก็หันมาทำหน้าเหรอหราใส่เด็กสาวคืน "โถ่...ครูชัยอ่ะ หนูทำตามสัญญาแล้วนะคะ เอาคืนมาได้แล้ว" เย็นฤทัยยกเรื่องสัญญามาอ้างโดยไม่กล่าวถึงรายละเอียดของมัน เลี่ยงการทำให้วิภาวีอิจฉาเธอ ครูขำเล็กๆก่อนจะหยิบกางเกงในของเธอออกมาจากลิ้นชักโต๊ะ "มานี่...ครูใส่ให้" ครูชัยพูดราวกับเด็กสาวอยู่ชั้นอนุบาล "อุ่ย! แหะๆๆ ไม่เป็นไรค่ะครู หนูใส่เองได้" เย็นฤทัยรีบปฏิเสธ "มาเร็วๆ!" ครูชัยเริ่มทำเสียงดุ เย็นฤทัยหันไปสังเกตปฏิกิริยาของวิภาวีก็เห็นเธอเอาแต่ยิ้ม < โธ่...วิอ่ะ แทนที่จะช่วยกันมั่ง...ไม่มีเลย > เด็กสาวแอบงอนเพื่อนในใจพลางค่อยๆเดินไปหาครูชัยอย่างเชื่องช้า ครูชัยสะบัดกางเกงในพื้นขาวลายกล่องของขวัญสีชมพูให้อยู่ในสภาพพร้อมที่เย็นฤทัยจะใส่ เด็กสาวยกเท้าซ้ายให้ครูชัยสวมขากางเกงในของเธอโดยไม่ยอมจับไหล่เขาเพื่อการทรงตัว กางเกงในตัวน้อยลอดขาของเธอสูงขึ้นเกือบถึงเข่า เห็นได้ชัดว่าครูชัยต้องการแกล้งให้เธอยกขาให้สูงๆ เย็นฤทัยรู้ทันยกขาอีกข้างตามเข้าไปโดยเอามือซุกกระโปรงเธอไว้ "ถกกระโปรงขึ้น!" เสียงครูชัยแฝงอารมณ์หงุดหงิด "โถ่...ครูชัยอ่ะ หนูอายนะ" จุดประสงค์ครูชัยมันน่าอายเกินกว่าที่เย็นฤทัยจะทำลง "เร็วๆ" ครูชัยทำเป็นไม่ได้ยินลูกศิษย์ เย็นฤทัยได้แต่ถอนหายใจพลางถกกระโปรงขึ้นตามคำสั่งครูชัย เธอรวบกระโปรงนักเรียนขึ้นมาอยู่ข้างเอว ปล่อยให้ชายกระโปรงด้านหน้าและด้านหลังห้อยลงมาปิดของลับเธอไว้ โชว์ให้ครูชัยและวิภาวีเห็นแต่เพียงขาอ่อนเรียวงามของเธอ แม้จะผิดไปจากที่ครูชัยหวังนิดหน่อยแต่เขาก็เลื่อนกางเกงในของเย็นฤทัยขึ้นไปจนเข้าที่ตามเดิม ครูชัยแกล้งดึงสูงจนเด็กสาวตัวแทบลอย ขอบขากางเกงในเย็นฤทัยรัดร่องเสียวเธอ ความเสียวแล่นผ่านทำเอาเด็กสาวเสียวแปล๊บๆ "อุ๊ย! ครูชัยอ่ะ...เบาๆสิคะ" ครูชัยหัวเราะอย่างอารมณ์ดี โดยข้างๆเขามีวิภาวีแอบยิ้มเยาะเย้ยเย็นฤทัยอยู่ ทั้งสามคนคุยกันไปอีกซักพักก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน...

ครูชัยเป็นครูสอนงานไม้ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ เพียงเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนที่เขามาทำงานที่นี่ เขาก็ได้เปิดบริสุทธิ์ลูกศิษย์ชั้นประถมไปแล้วถึง 5 คน ซึ่งผลัดกันมาให้เขาเล่นเสียวได้ทุกวัน เขาเคยมีเมียมาก่อน เขาเคยคิดถึงเธอมาก แต่บัดนี้ลูกศิษย์ทั้ง 5 ของเขาทำหน้าที่แทนเธอได้ดีกว่าจนครูชัยไม่มีเวลาไปคิดถึงเธออีกเลย และสิ่งที่ช่วยให้เขามีโอกาสอันงดงามเช่นนี้ก็คือตุ๊กตาผ้าขาวซีดที่เขาได้รับมาจากเทวดาคนหนึ่ง ทีแรกครูชัยเองก็ไม่เชื่อว่าชายคนนั้นเป็นเทวดา แต่หลังจากเหตุการณ์วันนั้นผ่านไป ครูชัยก็ต้องยอมรับว่าการได้พบเทวดาองค์นี้ช่วยให้ชีวิตของเขามีความสุขขึ้นราวกับสวรรค์มาโปรดเลยทีเดียว

วันนี้เป็นวันศุกร์ ครูชัยมีสอนเพียงสองคาบในตอนเช้าเท่านั้น ครูชัยยังไม่ทันเตรียมแผนการสอนเสร็จดีเท่าไหร่ก็มีนักเรียนสาวเข้ามาหาเขาซะแล้ว "ครูชัย...อยู่รึเปล่าคะ?" เสียงเด็กสาวดังเข้ามาก่อนจะเห็นตัว "อยู่ครับ...เข้ามาสิเจ๊ปลา" ครูชัยเชื้อเชิญนักเรียนสาวให้เข้าห้อง "ว่าไง...มาเอายาแต่เช้าเลยนะเรา" ครูชัยแซวเด็กสาวอย่างอารมณ์ดี "ครูชัยอ่ะ...วันนี้หนูจะแข่งแล้วนะคะ ถ้าไม่ได้ยาครูล่ะก็ หนูแย่แน่ๆเลย" ชลดาเดินตามครูชัยที่เดินไปนั่งรอประจำที่ของเขาแล้ว "เร็วๆสิครู เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" เด็กสาวร้อนรนเมื่อเห็นครูชัยเอาแต่นั่งเฉย "อยากได้ก็เข้ามาเอาเองสิจ๊ะ" ครูชัยตอบอย่างเรียบง่าย "โห่ย...ครูนี่เรื่องมากจัง" ชลดาทำเป็นบ่นว่าแล้วก็ตรงเข้าไปคว้าซิบกางเกงครูชัยรูดลง งัดเอาท่อนเสียวลำเขื่องของเขาออกมาตั้งตรงหน้าเธอ ชลดาจ้องมันไม่นานก็อ้าปากเอาสิ่งที่เธองัดออกมาจากกางเกงในครูชัยใส่ปากเธอทันที สัมผัสของลิ้นและน้ำลายในช่องปากเธอทำให้ท่อนเสียวครูชัยขยายตัวเพิ่มขึ้นอีกจนคับแน่นปากเด็กสาว แต่แทนที่จะบ่นชลดากลับบรรจงโลมเลียท่อนเสียวครูชัยจนครูชัยเสียวไปถึงเส้นผม ทั้งนี้สิ่งเดียวที่เด็กสาวเจ้าปัญญาต้องการก็คือน้ำเสียวของครูชัยที่เปรียบเหมือนยาสำหรับเด็กสาวในการรักษาอาการว่ายน้ำไม่คล่องของเธอ จนกระทั่งตอนนี้ครูชัยยังแทบไม่เชื่อตาตัวเองเลย ว่าเด็กสาวที่แสนฉลาดอย่างชลดาจะถูกเขาหลอกด้วยเรื่องงี่เง่าแบบนี้ "อาาา...ปลาจ๋า" ครูชัยครางอย่างมีความสุข มือของเขาเลื่อนลงกุมหน้าอกที่ไม่ค่อยจะมีของเธอถูไถหัวนมเบาๆจากภายนอกเสื้อนักเรียน กระตุ้นอารมณ์ของเด็กสาวให้เพิ่มขึ้นตามเขา

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #20 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:58: PM »
"ครูชัย!" น้ำเสียงเล็กๆแต่แฝงไปด้วยพลังดังมาจากหน้าห้อง ณัฐนิชาหัวหน้าจอมโวยยืนเท้าสะเอวจังก้าอยู่หน้าประตู สีหน้าของเธอบ่งบอกความโกรธอย่างเห็นได้ชัด ภาพเพื่อนรักของเธอกำลังโลมเลียท่อนเสียวของครูชัยที่เธอสุดรังเกียจ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอไม่พอใจแค่ไหน "ครูชัยทำอะไรเพื่อนหนูอ่ะ!?" ณัฐนิชาตะโกนถามเสียงดังกะให้ได้ยินกันทั้งโรงเรียน แต่คนที่ตกใจมากที่สุดกลับเป็นชลดา เธอรีบลุกจากที่ทิ้งงานที่เธอทำค้างไว้แข็งโด่อยู่อย่างนั้น "แน๊พ!...เบาๆสิ เสียงดังอย่างนั้นเดี๋ยวใครเค้าได้ยินกันหมดหรอก" เงือกสาวเจ้าสระห้ามปรามเพื่อนสนิทแทบไม่ทัน ตรงเข้าหาณัฐนิชาเพื่อปรับความเข้าใจ "จะไม่ให้ตะโกนได้ยังไง ไอ้ครูลามกนี่มันบังคับให้เธอทำใช่มั๊ยเจ๊ปลา...ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวเราจัดการเอง" หัวหน้าห้องคนเก่งจอมเจ้ากี้เจ้าการหันมามองครูชัยอย่างเอาเรื่อง "ไม่เอาน่า...แน๊พ คือว่า..." ชลดาเห็นท่าไม่ค่อยดีรีบขวางซะก่อนที่เรื่องจะไปกันใหญ่ "คืออะไรเล่า...เห็นอย่างนี้แล้วไม่จัดการไม่ได้แล้ว ไอ้ครูลามกเนี่ยะ" ณัฐนิชาไม่ฟังคำเพื่อน ยังคงจ้องหน้าอาฆาตครูชัยอยู่อย่างนั้น ท่าทางเด็กสาวในตอนนี้ต่างจากตอนที่ครูชัยกำความลับของเธอยิ่งนัก อาจเป็นเพราะความลับนี้ไม่ใช่ของเธอเอง หรือไม่ก็เพราะคนที่ถูกทำเป็นเพื่อนรักของเธอ จึงทำให้ณัฐนิชาโมโหได้ถึงเพียงนี้ "แน๊พ!...ฟังเราก่อน คือ...เรา เอ่อ...เราเป็นคนขอทำเองแหละ" ชลดาพูดเสียงเบาจนณัฐนิชาได้ยินเพียงลางๆเท่านั้น "ว่าไงนะ!" ณัฐนิชาทำตาโตเพราะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "คือ...เราเป็นคนขอครูชัยอมไอ้นั่นเอง...แน๊พใจเย็นๆนะ ไม่ใช่ความผิดของครูชัยหรอก" เสียงชลดาสั่นๆ แม้จะเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากแค่ไหน แต่ความลับแบบนี้เป็นใครก็คงอธิบายลำบาก "นี่เธอจะบ้าเหรอ ไปขอไอ้!...เอ่อ...ไปขอครูชัยทำแบบนี้เนี่ยะนะ!" ณัฐนิชาเริ่มควบคุมความโกรธของตัวเองไม่ไหว น้ำเสียงเธอเริ่มดุขึ้นเรื่อยๆ "คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้น่ะ..." ชลดาจูงมือเพื่อนสาวห่างครูชัยออกไปจนเขาไม่ได้ยินเธอทั้งสองคุยกัน ครูชัยนั่งมองไปอมยิ้มไปพลางนึกแผนการณ์เผด็จศึกเพื่อนรักทั้งสองอย่างใจเย็น "จะบ้าเหรอ...เจ๊ปลา! แล้วเธอก็เชื่อเค้าเนี่ยะนะ!" ณัฐนิชาส่งเสียงดังไม่เลิก ฟ้องครูชัยว่าทั้งคู่คุยอะไรกัน เห็นได้ชัดว่าชลดาตกอยู่ในที่นั่งลำบาก ว่าแล้วครูชัยก็เริ่มลุกจากที่นั่งของตนบ้าง เขาเดินตรงเข้าหาสองสาวที่ยังถกเถียงกันไม่เลิก "ไงจ๊ะ...เด็กน้อย คุยอะไรกัน ให้ครูคุยด้วยคนสิ" ลูกศิษย์ทั้งสองหันมองครูชัยเป็นตาเดียวกัน สีหน้าแสดงความไม่พอใจกับคำพูดของครูชัย "โอ้!...ขอโทษที เจ๊ปลาโตแล้วนี่เนอะ เรียกเด็กน้อยไม่ได้แล้ว" ครูชัยแกล้งทำเป็นนึกขึ้นได้ "...แต่ใครบางคนแถวนี้ ยังทำตัวเป็นเด็กๆอยู่เลย..." ครูชัยลากเสียงยาวพลางส่งสายตาไปยังณัฐนิชา "นี่...ครูชัย!" ณัฐนิชาหันไปทำเสียงดุใส่ครูชัยแทน เป็นเสียงดุที่แฝงความรู้สึกกดดันบางอย่าง "อ้าว..หรือว่าไม่จริงล่ะ ก็แน๊พน่ะ...โตป่านนี้แล้วยัง..." ครูชัยงัดเอาไม้ตายลับมาเล่นงานณัฐนิชาซะแล้ว "หว่าย...ครูชัย หยุดนะ ห้ามพูดนะ!" หัวหน้าห้องคนเก่งได้แต่ทุบหน้าท้องครูชัยเพราะเธอกระโดดขึ้นไปปิดปากครูชัยไม่ถึง ครูชัยได้แต่ยิ้มพลางคว้าข้อมือเล็กทั้งสองเอาไว้ เขาก้มลงจ้องหน้าของณัฐนิชาซึ่งห่างจากเขาไม่ถึงฟุต "โตป่านนี้แล้ว...ใครก็ไม่รู้ ยังฉี่ราดในโรงเรียนอยู่เลย ไม่ให้เรียกเด็กแล้วจะเรียกว่าไงดีจ๊ะ?" ณัฐนิชาโกรธสุดขีดที่ครูชัยเผยความลับของเธอแต่ก็ต้องก้มหน้ายอมรับความจริงด้วยความอับอาย "อะไรนะ...แน๊พ นี่เธอ..." ชลดาเองก็ไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยินเหมือนกัน หัวหน้าผู้เปี่ยมไปด้วยความสามารถและความรับผิดชอบที่แท้ก็ไม่ต่างจากเด็กป.1ซักเท่าไหร่ "แถมยังต้องให้ครูมาคอยล้างคอยเช็ดให้อีกต่างหาก" ครูชัยยังแฉณัฐนิชาต่อไม่ยอมจบ "ครูชัยขา...พอทีเถอะค่ะ ปล่อยหนู" เสียงหัวหน้าห้องปากกล้าหงอลงอย่างผิดหูผิดตา "อะไรกันน่ะ! แน๊พ นี่เธอทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ!" ชลดาเริ่มเป็นฝ่ายทำเสียงดังบ้าง "ก็...ก็ นั่นมันเหตุการณ์ฉุกเฉินนี่นา คือ..." หัวหน้าคนเก่งเริ่มอ้ำๆอึ้งๆด้วยไม่รู้จะอธิบายให้เพื่อนรักเข้าใจสถานการณ์ของเธออย่างไรดี "ก็ยังดีกว่าเธอแหละน่า... อยากว่ายน้ำเก่งก็ไม่เห็นต้องยอมไปอมของครูชัยเลยนี่!" ณัฐนิชาไม่ชอบตกเป็นฝ่ายถูกต้อน โต้กลับชลดาด้วยเรื่องน่าอายของเธอแทน "ยัยแน๊พ!" ทั้งคู่เริ่มมีปากมีเสียงหนักขึ้นเรื่อยๆ ต่อหน้าครูชัยที่ฟังทั้งคู่ตอบโต้กันอย่างสบายใจ

เมื่อเห็นว่าได้เวลายุติแล้ว ครูชัยก็เดินเข้าแทรกตรงกลางระหว่างเพื่อนรักทั้งสอง มือของเขาเอามาโอบไหล่ของทั้งสองคน ซ้ายโอบชดลา ขวาโอบณัฐนิชา "เอาน่า...ทั้งสองคน เลิกทะเลาะกันได้แล้ว" ทั้งคู่หยุดส่งเสียงทะเลาะกัน แต่ยังคงจ้องหน้าของอีกฝ่ายด้วยความโกรธ โดยลืมไปว่าครูชัยกำลังลูบไล้ไหล่และต้นแขนของเธอเล่นอย่างสนุกมือ ครูชัยไม่หยุดพฤติกรรมของเขาแค่นั้น เมื่อเห็นทั้งสองไม่มีปฏิกิริยาต่อมือของตน ครูชัยก็ก้มลงหอมแก้มเด็กทั้งสองสลับกันซ้ายทีขวาที เช่นเดียวกับที่เขาทำกับเย็นฤทัยและวิภาวีมาแล้ว น่าแปลกที่เด็กทั้งสองไม่ค่อยตกใจกับการถูกหอมโดยครูชัยซักเท่าไหร่ แต่ทั้งคู่กลับตกใจเมื่อเห็นครูชัยหันไปหอมอีกฝ่ายด้วย "ครูชัยปล่อยหนูนะคะ! / ไอ้ครูชัยบ้า...ปล่อยนะ!" เด็กทั้งสองต่างคนต่างดีดดิ้นในอ้อมแขนของครูชัยเพราะได้สติแล้วว่าโดนเขาทำอะไรอยู่ "ไม่ปล่อยหรอก...ครูชัยรักทั้งแน๊พแล้วก็ปลา เห็นสองคนทะเลาะกันแล้วครูไม่ชอบเลย" ครูชัยพูดให้ทั้งสองใจเย็นลง คำว่า"รัก"ของครูชัยชวนให้ทั้งสองสาวผู้ฉลาดหลักแหลมรู้เป็นนัยๆว่าอีกฝ่ายก็โดนครูชัย"เอา"แล้วเหมือนกัน เพื่อนรักทั้งสองทำตาโตใส่กันราวกับจะยืนยันสิ่งที่พวกเธอสงสัยอยู่ "อย่าบอกนะว่า...เธอ" ในที่สุดทั้งคู่ก็รู้แล้วว่าต่างฝ่ายต่างเสียให้ครูชัยแล้ว "ครูชัย!...ทำไมทำแบบนี้กับ แน๊พ/เจ๊ปลา ปล่อยนะ!" คราวนี้เกือบจะพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยทีเดียว ทั้งคู่ออกฤทธิ์ดิ้นแรงขึ้นเพราะรู้ตัวแล้วว่าไม่ปลอดภัย แต่เรี่ยวของทั้งคู่ที่ต่างคนต่างดันไม่อาจหลุดรอดจากอ้อมแขนครูชัยได้ง่ายๆ "เอ...ว่าแต่ คราวนี้ครูจะรักใครก่อนดีน้า...?" สิ้นเสียงครูชัย เด็กทั้งสองจู่ๆก็หยุดดิ้นราวกับกำลังย้อนคิดถึงประสบการณ์ในอดีต "ปลา/แน๊พ ค่ะ!" ต่างคนต่างเสนอชื่อเพื่อนรักให้ครูชัยไป ไม่รู้ว่าเพราะกลัวตัวเองเจ็บซ้ำสองหรืออยากแก้แค้นเพื่อนรักกันแน่ ครูชัยได้ยินก็อดขำไม่ได้ แต่กับเด็กสาวทั้งสองแล้ว เธอละอายใจยิ่งนักที่เผลอผลักไสเพื่อนรักไปให้ครูชัยด้วยอารมณ์ชั่ววูบ "แหม...เล่นพูดพร้อมกันแบบนี้ครูเลือกไม่ถูกเลยแฮะ" ว่าแล้วครูชัยก็กึ่งจูงกึ่งลากเด็กสาวทั้งสองออกจากห้องไป "เฮ้ย! ครูชัย...จะพาพวกหนูไปไหน ไม่เอาน้าาาา"

เด็กสาวทั้งสองถูกปล่อยตัวอยู่ในสวนหลังห้องงานไม้นั่นเอง ที่นี่ณัฐนิชามีประสบการณ์กับครูชัยมาแล้วหลายครั้งจึงรู้สึกถึงความน่ากลัวได้ดีกว่าชลดา "ครูชัย...อย่าทำอะไรบ้าๆนะ ไม่งั้นหนูตะโกนให้คนมาช่วยจริงๆด้วย" ณัฐนิชายกเรื่องมาขู่ครูชัยให้เขาสำนึก "แหม...ถ้าทำอย่างนั้น เพื่อนๆแน๊พได้รู้หมดแน่เลยว่าแน๊พฉี่ราดในโรงเรียนอ่ะ" ครูชัยขู่กลับทำเอาณัฐนิชาแทบสะอึกเลยทีเดียว ความลับน่าอายของเธอแค่เพื่อนรักอย่างชลดารู้เธอก็อายจะแย่อยู่แล้ว ขืนให้รู้กันทั้งโรงเรียนมีหวังมองหน้าเพื่อนไม่ติดอีกแน่นอน "ดีไม่ดี แน๊พอาจไม่ได้เป็นหัวหน้าห้องอีกเลยก็ได้นา" ครูชัยให้เหตุผลเสริมเข้าไปอีก กว่าจะสร้างความเชื่อถือจนมาเป็นหัวห้องหนึ่งในขณะนี้ณัฐนิชาต้องใช้เวลานานถึง 2 ปี เธอไม่ยอมให้ความพยายามของเธอสูญเปล่าเพียงเพราะเรื่องงี่เง่าแบบนี้เด็ดขาด ณัฐนิชาได้แต่หันไปมองชลดาเผื่อว่าเพื่อนรักจะทำอะไรได้บ้าง แต่ชลดาก็ส่งสายตาที่สิ้นหวังกลับมาให้เธอ ชลดาเองก็ตกที่นั่งลำบากไม่ต่างจากณัฐนิชาเท่าไหร่นัก หากเพื่อนๆในชั้นรู้เข้าว่าเธอยอมอมท่อนเสียวครูชัยแลกกับการว่ายน้ำเก่ง เธออาจถูกตัดสิทธิ์แข่งขันว่ายน้ำไปเลยก็ได้ เด็กสาวทั้งสองจึงได้แต่ยืนนิ่งๆอยู่อย่างนั้น ฝ่ายครูชัยพอรู้ว่าคำขู่ของเขาได้ผลก็ถึงเวลาหาความสุขใส่ตัวแล้ว ครูชัยนั่งลงบนกระถางที่ว่างๆอันหนึ่งอยู่ในท่าเหมือนนั่งบนเก้าอี้ "มาหาครูตรงนี้...มา" ครูชัยตบหน้าตักตัวเองบอกเด็กสาวทั้งสองว่าไม่ใช่แค่เข้าไปหาแบบธรรมดาแน่ๆ "เอาไงดีล่ะเจ๊ปลา?" หัวหน้าคนเก่งเริ่มทำเก่งไม่ออกปรึกษาเพื่อนสาวคนสนิทเป็นการใหญ่ "เอาเถอะ...ทำตามที่ครูชัยสั่งดีกว่า ยังไงๆ ครูชัยคงไม่กล้าทำอะไรบ้าๆหรอก นี่มันจะเจ็ดโมงแล้ว" ชลดาตอบเพื่อนรักไปเบาๆ ทั้งคู่พยักหน้าตกลงใจ ค่อยๆเดินเข้าหาครูชัยช้าๆราวกับกลัวว่าเขาจะกระโจนใส่

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #21 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:58: PM »
ครูชัยนั่งถ่างขารอให้เด็กสาวทั้งสองเดินเข้ามาหา เขาจัดท่านั่งให้ทั้งสองสาวนั่งลงบนน่องของเขาคนละข้าง หันหน้าเข้าหากันและกัน มือของครูชัยโอบเอวของทั้งสองไม่ให้หงายหลังไป จากนั้นก็หอมเด็กสาวคนละทีเป็นรางวัล "ต้องอย่างนี้สิคนเก่ง" ทางซ้ายมือครูชัยหอมชลดาอย่างไม่ลำบากมากนัก แต่ด้านขวาณัฐนิชาที่ตัวเตี้ยกว่าทำให้ครูชัยต้องก้มลงมากกว่าปกติ พอทั้งสองคนโดนหอมเสร็จก็รีบเช็ดแก้มตัวเองเป็นการใหญ่ ครูชัยได้แต่แอบขำจากนั้นเขาก็ลงมือต่อ มือที่โอบเอวของเด็กสาวทั้งสองไว้ค่อยๆเลื่อนไปสัมผัสโคนขาของเด็กสาวลูบไล้เล่นอย่างเบามือ "ครูชัยคะ...ถ้าใครมาเห็นเข้า เดี๋ยวจะซวยกันหมดนะ...หนูว่าเลิกเหอะครู" ชลดาพยายามเกลี้ยกล่อมครูชัย แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล เพราะนอกจากเขาจะไม่ยอมหยุดแล้ว แรงนวดของครูชัยยังดึงเอากระโปรงของเธอทั้งสองลอยสูงขึ้นด้วย เพื่อนรักรีบเอามือซุกกระโปรงกันให้วุ่น ต่างฝ่ายต่างปกป้องโคนขาของตัวเองสุดฤทธิ์ "โว้ย!...ไอ้ครูชัยบ้า หยุดนะ!" ณัฐนิชาทนอยู่เฉยไม่ไหวระบายอารมณ์ด้วยการด่าครูชัย "เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาหยาบคายกับครูได้เหรอ นี่แน่ะ!" ครูชัยหันไปหาเจ้าของเสียงด่าระดมหอมแก้มไซร้ซอกคอประหนึ่งจะทำโทษเธอ กลิ่นตัวหอมๆยามเช้าของณัฐนิชารัญจวนใจจนครูชัยไม่อยากหยุด ทิ้งให้ชลดาได้แต่มองเพื่อนรักโดนซุกไซร้อยู่เงียบๆด้วยไม่อยากตกชะตากรรมเดียวกัน <อูยยย...พอซักทีสิครูชัย ฮือๆๆ เจ๊ปลา...ช่วยเราด้วย....อ๊อยยยย> ณัฐนิชาพยายามผลักครูชัยให้ออกห่างจากตัวพลางส่งสายตาละห้อยขอความช่วยเหลือไปยังเพื่อนรักของเธอ แต่ก็ไร้การตอบสนอง เด็กสาวจำต้องหาทางออกด้วยตัวเอง "ครูชัย...พอแล้วๆ พอได้แล้ว หนูจะไม่พูดหยาบแล้วววว...ไม่พูดแล้ว!" ในที่สุดครูชัยก็ยอมหยุดซะที เด็กสาวเงยหน้าแดงๆขึ้นมามองครูชัยให้แน่ใจว่าเขาหยุดแล้วจริงๆพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความเสียวจากการซุกไซร้ของครูชัยเกือบทำเธอควบคุมตัวเองไม่อยู่

แม้ครูชัยจะแข็งแรงกว่าเด็กสาวทั้งสอง แต่มือเดียวของเขาต้องยื้อยุดกับสองมือของลูกศิษย์ทำให้งานของเขาเป็นไปอย่างยากลำบาก "เอามือออกเร็วๆ อย่าดื้อกับครูสิ" ครูชัยออกคำสั่งใหม่ สร้างความไม่พอใจให้สองสาวน้อยยิ่งนัก ความคิดของชลดาที่ว่าครูชัยจะไม่ทำอะไรบ้าๆนั้นผิดถนัด "แต่ว่า...ครูชัยคะ...ว๊าย!" ชลดากำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ แต่ก็ถูกครูชัยหันมาซุกไซ้เล่นงานเธอ ด้วยความที่เป็นคนเรียนรู้เร็ว เด็กสาวรีบแก้เกมก่อนจะสายเกินไป "อุ๊ยๆ! ครูชัยคะ...หนูไม่เถียงแล้ว ไม่เถียงแล้วววว" แม้จะเสียดายอยู่บ้างแต่ครูชัยก็หยุดซุกไซ้ชลดา อย่างน้อยทั้งสองสาวก็ได้บทเรียนแล้วว่าไม่ควรขัดใจเขา เด็กสาวมองหน้ากันและกัน ค่อยๆเอามือออกจากระโปรงของตนพร้อมๆกันด้วยใจระทึก <โว้ย! จะไงดีเนี่ยะ ขัดใจครูชัยก็โดนหอม แต่ถ้าไม่ขัดครูชัยล่ะก็...มีหวังได้เจ็บตัวอีกแน่เลย...> ณัฐนิชาบ่นในใจ ทั้งๆที่รู้ว่าจะเจอกับอะไรแต่ทั้งสองสาวก็เลือกหนทางที่จะเจ็บตัวมากกว่า "เอามือมากอดคอครูไว้ดีกว่า...เร็ว" ครูชัยสั่งเพิ่ม ท่อนแขนเด็กสาวพาดคอครูชัยกอดเอาไว้หลวมๆ "ถ้าใครปล่อยมือออกจากคอครู...จะต้องโดนทำโทษนะจ๊ะ" สิ้นคำสั่งสุดท้ายเด็กสาวทั้งสองหันควับไปมองหน้าครูชัยเหมือนต้องการจะเถียง แต่ในที่สุดก็ไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาจากปากของเด็กทั้งสอง จะมีก็แต่เสียงลมหายใจแห่งความสิ้นหวังเท่านั้น เมื่อเห็นลูกศิษย์โปรดทั้งสองตกอยู่ในกำมือของเขาเช่นนี้แล้วครูชัยก็ไม่ปล่อยโอกาสให้เสียเปล่าไป มือของเขาจับชายกระโปรงนักเรียนของลูกศิษย์ยกสูงขึ้นจนเผยให้เห็นกางเกงในของทั้งสองสาวปรากฏให้เห็นกันทั้งสามคน กางเกงในของณัฐนิชาไม่ผิดไปจากที่ครูชัยคาดหมายไว้เท่าไหร่นัก คอลเล็คชั่นหมีพูห์ตัวสุดท้ายโผล่มาให้ครูชัยได้ยลโฉม ณัฐนิชาก้มหน้าก้มตาด้วยความอาย เพราะตรงข้ามด้านที่เธอนั่งนั้นชลดากำลังโชว์กางเกงในผ้าไหมสีชมพูที่ดูเซ็กซี่ยิ่ง ครูชัยไม่เสียเวลาพิจารณาความแตกต่างของมันมากนัก เขาสนใจความแตกต่างของไอ้ที่อยู่ในกางเกงในมากกว่า หลังจากเลื่อนมือทั้งสองข้างขึ้นจนไปถึงขอบเอวกางเกงในของลูกศิษย์สาวแล้ว ครูชัยค่อยๆเบียดนิ้วแทรกผ่านเนื้อผ้าเข้าไปคว้าสมบัติที่อยู่ภายในท่ามกลางเสียงหัวใจที่เต้นถี่อย่างไม่เป็นจังหวะของเด็กสาวทั้งสอง

นิ้วกลางครูชัยเลื่อนไปสัมผัสปุ่มต้องห้ามของลูกศิษย์ ณัฐนิชามีอาการขากระตุกเล็กน้อย ฝ่ายชลดามีเพียงเสียงซื๊ดเล็กๆหลุดออกมาเท่านั้น เนินเสียวของเงือกสาวที่เริ่มมีขนอ่อนๆขึ้นรำไรให้สัมผัสที่แตกต่างจากเนินเสียวกลมเกลี้ยงของณัฐนิชา แต่กระนั้นก็ไม่ทำให้อารมณ์ใคร่ของครูชัยลดลงไปเลยแม้แต่น้อย ความแตกต่างของสองเพื่อนรักชวนให้ครูชัยอยากรู้อยากลองมากยิ่งขึ้น นิ้วของเขาถูวนบี้บดติ่งเสียวทั้งสอง ณัฐนิชาและชลดาเกาะคอครูชัยแน่นเพราะความเสียวที่ไหลทะลักเข้ามาหาพวกเธอ "อู๊ยยยยสสส์ ครูชายยยย อ...อาาา" ใบหน้าอุ่นๆแดงๆของเด็กสาวทั้งสองซุกซบหน้าอกครูชัยอย่างลืมตัว เสียงครางของพวกเธอดังออกมาปะปนกันจนครูชัยจับไม่ได้ว่าใครร้องว่าไงบ้าง ครูชัยเริ่มรุกไล่หนักขึ้น นิ้วกลางกรีดผ่าร่องเสียวของเพื่อนรักทั้งสองจมหายลงไปเรื่อยๆ ครูชัยหลับตาซึมซับความรู้สึกภายในร่องเสียวทั้งสอง เมื่อเปรียบเทียบพร้อมๆกันเช่นนี้เขาก็ได้ข้อสรุปว่าร่องเสียวของณัฐนิชาคับแน่นและตอดเก่งกว่าชลดาเป็นไหนๆ แต่ถึงแม้จะตอดเก่งมากเท่าไรแต่สัมผัสภายในร่างกายของลูกศิษย์ทั้งสองก็ช่างอ่อนโยนต่อเขายิ่งนัก ชวนให้อารมณ์ใคร่ของครูชัยคุกรุ่นขึ้นเรื่อยๆ เขาเริ่มซอยนิ้วกลางเข้าออกอย่างมีจังหวะ ฝ่ายที่ทนไม่ไหวไม่ใช่ใครอื่น นั่นก็คือณัฐนิชาหัวหน้าห้องที่มีตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตเกินขนาดอวัยวะเพศของตนนั่นเอง นิ้วดุ้นใหญ่ของครูชัยที่แทรกเข้าไปสู่ภายในร่องเสียวเธอ ความอึดอัดและเสียวซ่านดันอารมณ์ใคร่เด็กสาวให้กระเจิดกระเจิงแซงหน้าเพื่อนรัก "ครูชัย...อ๊ออยยยย พอแล้วๆครู ...หนูทนไม่ไหวแล้ววว หยุดก่อนนน!" ณัฐนิชาขอร้องครูชัยด้วยน้ำเสียงที่เสียวซ่านแบบที่ชลดาไม่เคยได้ยินมาก่อน เงือกสาวตัวน้อยได้แต่นั่งเสียวไปพร้อมๆกับเธอ ณัฐนิชาเสียวจนลืมตัว มือที่ใช้เกาะคอครูชัยเธอเอามาจับแขนครูชัย ชลดาทีแรกที่เห็นก็นึกว่าเพื่อนรักจะดึงมือครูชัยออก แต่พอดูๆไปก็เห็นเธอเอาแต่กำข้อมือครูชัยเอาไว้ ดูเหมือนไม่อยากให้ครูชัยถอนมือออกซะมากกว่า ชลดาเองพอเห็นดังนั้นก็อยากจะทำเหมือนเพื่อนของเธอบ้าง แต่ก็ยังพอมีสตินึกขึ้นได้ว่าครูชัยสั่งไว้ยังไง ฝ่ายครูชัยเห็นณัฐนิชาทำผิดกฏที่เขาตั้งเอาไว้แต่เขาก็ไม่ว่าอะไร ยังบรรจงสำเร็จความใคร่ให้เด็กสาวทั้งสองต่อไป จนกระทั่งใกล้ถึงฝั่งฝันของณัฐนิชาแล้ว ครูชัยกลับทำสิ่งที่เด็กสาวไม่คาดฝัน จู่ๆเขาก็ชักมือออกจากร่องเสียวณัฐนิชา นอกจากนี้ยังคว้าข้อมือทั้งสองแล้วกอดเธอไว้อีก "ครูชัย...จะทำอะไรน่ะคะ อย่าเพิ่งหยุดสิปัดโธ่!" ความเสียวที่ไม่สิ้นเสร็จของณัฐนิชาทรมานจิตใจเธอยิ่งนัก มือของเธอไม่สามารถเลื่อนลงไปจับร่องเสียวระบายความใคร่เองได้เพราะครูชัยกอดเธอจนแน่น [อูยยย ครูชัยนะครูชัย! อยู่ๆนึกทำบ้าอะไรขึ้นมาอีกเนี่ยะ...] เด็กสาวผู้น่าสงสารขาสั่นพั่บๆให้ครูชัยมองด้วยความสะใจ "เจ๊ปลา...ช่วยเราด้วย อ๊ออยยยย อาาาา" ณัฐนิชารู้ตัวว่าพึ่งครูชัยไม่ได้ หันไปขอร้องเพื่อนรักแทน "อูยยยย..ไม่ได้หร...หรอก แน๊พ อาาา...เดี๋ยวเราโดนครูชัยทำโทษอาววว" ชลดาให้เหตุผลไปอย่างนั้น จริงๆแล้วเธอก็เสียวไม่แพ้ณัฐนิชา เรี่ยวแรงที่จะไปช่วยเหลือเพื่อนรักจึงแทบไม่มีเลย หัวหน้าห้องคนเก่งหมดที่พึ่ง เธอจำต้องบำบัดความใคร่ด้วยตัวเธอเอง ณัฐนิชาแยกขาออกจากกันนั่งคร่อมน่องขาขวาของครูชัย พอได้ตำแหน่งที่เหมาะสมแล้วเธอก็ไม่รอช้า หัวหน้าคนเก่งบี้บดถูไถติ่งเสียวของเธอกับน่องของครูชัย สะโพกของเธอโยกขึ้นโยกลงหมายจะให้เม็ดสวาทของเธอแหลกคาน่องของเขา ณัฐนิชาตัวสั่นไม่หยุด ใบหน้าเธอแดงซ่าน ลมหายใจเธอดังก้องไปทั่วสวนหลังห้องงานไม้ ทิ้งให้คุณครูและเพื่อนสุดที่รักของเธอได้แต่จ้องมองพฤติกรรมของเธออย่างสนอกสนใจ "ฮือๆๆ...ครูชัยปล่อยหนูนะ ไม่เอาแบบนี้...ไม่...ไม่...ม่ายยยยยย อาาาา" ในที่สุดหัวหน้าห้องตัวน้อยก็ถึงสวรรค์ของเธอด้วยความเหนื่อยอ่อน น้ำเสียวเธอไหลซึมออกมาเปียกกางเกงครูชัยเป็นดวง ณัฐนิชานอนเอนหลังพิงครูชัยอย่างคนหมดแรง ตาเธอเหม่อลอยดื่มด่ำกับความเสียวซ่านที่เพิ่งผ่านพ้นเธอไป เบื้องหน้าเด็กสาวชลดายังคงถูกครูชัยล้วงร่องเสียวอยู่ อาจเป็นเพราะมือข้างที่ไม่ถนัดของครูชัยหรือไม่ก็เพราะชลดาอดทนได้ดีกว่าเธอ "ไง..เจ๊ปลา แน๊พเค้าเสร็จไปก่อนแล้วนะ จะยอมแพ้เค้าเหรอ?" ครูชัยเอ่ยถามเย้าแหย่ชลดา จะเป็นด้วยเหตุใดก็ไม่รู้แต่ณัฐนิชากลับรู้สึกภูมิใจในตัวเองกับคำพูดคำนี้ของครูชัยเหลือเกิน ฝ่ายชลดาราวกับจะนึกขึ้นได้ พอครูชัยพูดจบประโยคเธอก็เริ่มออกอาการทันที สะโพกของเธอเริ่มแอ่นรับการบุกทะลวงของครูชัย มือที่กอดคอครูชัยเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ทั้งบีบทั้งเหนี่ยวจนคอครูชัยแดงไปหมด ลมหายใจแรงๆของเธอลอยมาถึงณัฐนิชาที่นอนเหนื่อยอ่อนอยู่ข้างๆ "อื้อออ....อืมมม อาาาาา" และแล้วเสียงของชลดาก็ขาดหายไป กลั้นใจเกร็งร่องเสียวหนีบนิ้วครูชัยแน่นจนกระทั่งเงือกสาวเจ้าปัญญากระโจนขึ้นสู่สวรรค์ของเธอ แต่แม้ว่าเธอจะเหนื่อยอ่อนแค่ไหนแต่เธอก็ยังมีสติเกาะคอครูชัยเอาไว้ได้ ครูชัยปล่อยให้ลูกศิษย์สุดสวาททั้งสองนอนพักซบอกเขาอีกพักใหญ่ โดยมีมือของเขาโอบกอดศิษย์รักทั้งสองอย่างอบอุ่น

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: Angel's Item Part III
« ตอบกลับ #22 เมื่อ: 27 มิถุนายน, 2017, 06:59: PM »
ชลดาพอมีแรงลุกขึ้นไหวแล้วแต่ณัฐนิชายังไม่หายเหนื่อยเลย ครูชัยลุกขึ้นยืนโดยประคองณัฐนิชาเอาไว้ไม่ให้ล้มทั้งยืน "เจ๊ปลา...ไปดูลาดเลาให้ครูหน่อยสิ..." ชลดาทำตาโตด้วยความตกใจ "ครูกะว่าจะทำโทษแน๊พซะหน่อย" ครูชัยอธิบายต่อ ไม่ปล่อยให้เด็กสาวถามได้ทัน "ครูชัย...จะบ้าเหรอ นี่มันเจ็ดโมงสิบแล้วนะครู ถ้าใครมาเห็นเข้าล่ะก็...ครูชัยซวยแน่เลย" ชลดาสวมบทเย็นฤทัยเตือนครูชัยด้วยความหวังดี "งั้นเจ๊ปลาก็ดูลาดเลาดีๆสิ ถ้าไม่มีใครเห็น ทุกคนก็สบาย...จริงมั๊ย?" ได้ยินดังนั้นณัฐนิชาก็รีบส่ายหัวใหญ่ แต่เธอไม่ได้อยู่ในมุมที่ชลดากับครูชัยจะมองเห็น ฝ่ายชลดาได้แต่ยืนนึกหนทางอื่นที่จะหยุดครูชัยไม่ให้ได้ทำบ้าๆกับเพื่อนของเธอ "เอาน่า...ดูเสร็จเดี๋ยวครูให้ยา" ครูชัยเสนอรางวัลให้ชลดาทำเอาความตั้งใจของเธอเสียไปเลย "จริงเหรอคะครู?" ชลดาถามเสียงแจ๋ว แต่ฝ่ายณัฐนิชาพอได้ยินก็เอาเรี่ยวแรงที่มีเหลืออยู่น้อยนิดพยายามจะเตือนสติเพื่อน "นี่...เจ๊ปลา แทนที่จะ..อุ๊บ!" ครูชัยเอามือปิดปากณัฐนิชาไม่ให้เธอได้พูดอะไร พอพยักหน้าส่งสัญญาณให้ชลดาเสร็จ ก็ถึงเวลาที่ครูชัยจะทำโทษณัฐนิชาซะที เขารวบขาเด็กสาวรองแผ่นหลังเธอให้นอนลงไปบนพื้นหญ้าบริเวณนั้น "ครูชัย...ครู ปล่อยหนูนะคะ...ขอร้องล่ะ" ณัฐนิชาพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเปี่ยมไปด้วยความสับสน กางเกงในลายหมีพูห์ของเธอถูกรูดออกจากตัวโดยไม่ถามความเห็น "ครูชัยขา...ทำโทษแบบอื่นได้มั๊ยอ่ะ?" ณัฐนิชาถามไปทั้งๆที่รู้ว่าครูชัยต้องการอะไรจากเธอ ท่อนเสียวของครูชัยที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าบ่งบอกว่าเธอเหลือโอกาสทำใจอีกไม่นานแล้ว "ครูชัย....." น้ำเสียงสั่นเครือของเด็กสาวชวนให้ครูชัยเงยหน้าขึ้นมอง "เบาๆนะคะ..." ความหวาดกลัวและสับสนแสดงออกมาทั้งทางสีหน้าและน้ำเสียง ครูชัยลูบหัวณัฐนิชาอย่างอ่อนโยน "อยู่นิ่งๆไม่ต้องเกร็งแล้วจะไม่เจ็บมาก โอเค?" ถึงจะไม่เต็มใจนักแต่เด็กสาวก็พยักหน้าตอบครูชัย ท่อนเสียวพอได้รับคำยินยอมก็เหมือนกับจะขยายตัวขึ้นมาได้อีก ครูชัยนำมันเลื่อนเข้าใกล้ร่องเสียวของหัวหน้าคนเก่งเรื่อยๆ ทิ้งให้ชลดาเพื่อนรักชะโงกหน้าลุ้นไปกับทั้งสองคนด้วยความกังวล

แม้จะมีน้ำเสียวฉ่ำชื้นไปหมด แต่ส่วนหัวของครูชัยก็บุกเข้าสู่ร่องเสียวณัฐนิชายากลำบากไม่ต่างจากครั้งแรกของเธอมากนัก "อืออออ....ครูขา..." ณัฐนิชาพยายามถ่างขาให้กว้างที่สุดแล้วแต่ก็ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ดี นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเธอยอมรับผิดจริงๆหรืออยากให้ครูชัยทำแบบนี้กับตน เธอคงไม่ยอมให้เรื่องเลยเถิดมาจนถึงตอนนี้แน่ๆ ท่อนเสียวของครูชัยยังคงดันต่อไปส่วนหัวค่อยๆจมหายลงไปทีละนิดๆ ร่องเสียวที่แสนจะตอดเก่งของณัฐนิชาไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำเขาไปได้ง่ายๆ "นี่...ครูบอกแล้วไงว่าอย่าเกร็ง" ครูชัยแนะณัฐนิชา "ก็...ก็มันเสียวนี่ครู อื๊ยยย" ครูชัยใช้จังหวะเด็กสาวเผลอ ดันท่อนเสียวของเขาเข้าไปได้อีกระยะหนึ่ง จนกระทั่งจมหายเข้าไปได้แล้วครึ่งอัน "ได้ครึ่งทางแล้ว...คนเก่ง อีกครึ่งเดียวเองนะจ๊ะ" เสียงครูชัยชวนให้ชลดาหันไปมองด้วยความกระหายใคร่รู้ "หูย...ครูชัย พอแค่นี้เหอะค่ะ มันอึดอัดจะแย่อยู่แล้ว" ณัฐนิชาขอร้องครูชัยอย่างจริงใจ สัมผัสของท่อนเสียวที่คับแน่นร่องรักของเธอช่างทรมานใจเด็กสาวยิ่งนัก สะโพกณัฐนิชาส่ายไปมา ขาของเธอก็สั่นไม่ยอมหยุด ครูชัยไม่ตอบแต่กลับก้มลงซุกไซร้ซอกคอท่านหัวหน้าแทน <อูยยย เจ๊ปลานะเจ๊ปลา ไม่คิดจะมาช่วยกันเลยรึไง...อาาาา > ณัฐนิชาตัดพ้อเพื่อนสาวที่ถูกใช้ให้ดูต้นทางแต่กลับหันมาดูที่เกิดเหตุแทน <แน่ะ...ไม่ช่วยแล้วยังจะมามองอีก คนยิ่งเสียวๆอยู่ อูยยย> ท่อนเสียวครูชัยดันลึกเข้าไปอย่างไม่ปรานี ในที่สุดมันก็เข้าไปจนสุดความยาว "เสียวมากมั๊ยคนเก่ง?" ณัฐนิชาพยักหน้าตอบเพราะพูดอะไรไม่ออกแล้วในตอนนี้ "งั้น...เตรียมตัวเสียวกว่านี้อีก10เท่าได้เลย" พูดขู่เด็กสาวเสร็จครูชัยก็เริ่มโยกสะโพกของเข้าเข้าออกแบบขึ้นสุดลงสุด ณัฐนิชาถึงกับแอ่นตัวรับแรงเสียดสีของครูชัย ปากก็ร้องครวญครางอย่างลืมตัว "อ๊อยยยย ครูชายยยย อา...อา หยุดก่อนนนน หนูเสียววว อาาา..." ชลดาได้ยินเพื่อนรักครวญครางเช่นนั้นก็อดสงสัยไม่ได้ < มันเสียวขนาดนั้นเชียวเหรอเนี่ยะ?> ครั้งแรกของเธอกับครูชัยที่ว่าเสียวแล้ว พอเห็นอาการของเพื่อนรักเธอกลับรู้สึกอิจฉาขึ้นมา เม็ดเสียวณัฐนิชาถูกท่อนเสียวครูชัยดันให้ผลุบเข้าผลุบออก แรงเสียดสีที่เกิดขึ้นทำให้เธอดิ้นพล่านไปมาไม่หยุด รองเท้าของเธอไถพื้นหญ้าบริเวณนั้นเป็นทางยาว ใบหน้าเด็กสาวแดงซ่านเพราะเลือดที่ไหลเวียนสูบฉีดขึ้นมา ความอึดอัดที่ซ่อนอยู่ภายในชวนให้เม็ดเหงื่อซึมออกมาจากร่างกาย กลิ่นสาวของเธอลอยฟุ้งขึ้นมาให้ครูชัยได้สูดดมยิ่งเพิ่มกำลังใจให้ครูชัยบรรจงซอยเสียวใส่ลูกศิษย์อย่างไม่รีบร้อน ปากครูชัยยื่นเข้าใกล้ณัฐนิชา แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไร เด็กสาวก็เป็นฝ่ายยื่นปากเข้าหาครูชัยซะเอง สัญชาตญาณที่ต้องการจะระบายความเสียวบังคับให้เธอทำอย่างนี้ ทั้งสองคนแลกจูบกันอย่างดูดดื่มต่อหน้าต่อตาชลดาที่ยืนมองอยู่ < ครูชัยอ่ะ...บ้าที่สุดเลย มีแน๊พแล้วยังจะมาทำกับหนูอีก > เด็กสาวบ่นในใจ เธอไม่ชอบคนหลายใจเท่าไรแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ที่เธอมีความรู้สึกดีๆให้เขา การได้เห็นเพื่อนรักชิงมีความสุขกับครูชัยต่อหน้าเธอ ทำให้เด็กสาวรู้สึกทั้งเสียวและอิจฉาไปพร้อมๆกัน ความรู้สึกชื้นแฉะของร่องเสียวเธอเตือนสติให้ชลดารู้ว่าเธอเริ่มคิดทะลึ่งตึงตังแล้ว < ว๊าย! คิดอะไรเนี่ยะเรา...บ้าจัง > ชลดารีบหันหลังให้ทั้งสองคน ชะโงกหน้าดูต้นทางให้ครูชัยตามที่เขาสั่ง "จะออกรึยังเอ่ย?...แน๊พ" ครูชัยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยน "ฮือ...ก...ใกล้แล้วค่ะ ครูชัย...คราวนี้อย่าหยุดอีกน้าาา" ความคิดพิเรนทร์ของครูชัยครั้งก่อนทำเธอเสียวแทบเสียสติ ณัฐนิชาขอร้องครูชัยด้วยสำเนียงอ่อนหวานแบบที่ไม่เคยทำที่ไหนมาก่อน "แน่นอนจ๊ะคนเก่ง ครูจะเอาจนแน๊พขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลย" ครูชัยตอบพลางขย่มลูกศิษย์สาวต่อไป < หูย...ชั้นเจ็ดเลยเหรอ แล้วคราวที่แล้วมันชั้นไหนอ่าาา > ณัฐนิชากะจะสงสัยอะไรในใจต่ออีกหน่อย แต่มีบางสิ่งบางอย่างหยุดเธอไม่ให้สนใจเรื่องอื่นๆ "อื๊ออออ...ครูชัย อาาา อาาาา โอ๊ยยยย" ความเสียวที่สั่งสมมานานในที่สุดก็ถึงจุดสูงสุดของมัน ร่องเสียวที่รัดรึงดุ้นเนื้อของครูชัยอย่างแนบแน่นส่งสัญญาณให้เขาเตรียมพร้อม ครูชัยเร่งซอยท่อนเสียวไล่ตามหัวหน้าห้องคนเก่ง "อาาา...อาาา...ครูชัยขาาาา อู๊ยยยย" ณัฐนิชาร้องครางลั่นสวนจนชลดาหันมามองด้วยสายตาขุ่นเคือง ไม่รู้ว่าเพราะร้องเสียงดังเกินไป หรือเธอเสียวมากจนน่าหมั่นไส้กันแน่ ในที่สุดทั้งครูชัยและณัฐนิชาก็ถึงสวรรค์ในเวลาไล่เลี่ยกัน น้ำเสียวครูชัยทะลักดั่งเขื่อนแตกพุ่งฉีดใส่ร่องเพศณัฐนิชาอย่างแรง "อาาา...แน๊พจ๋า แน๊พคนเก่งของครู... " หลังทำโทษเสร็จครูชัยระดมหอมแก้มจูบปากเด็กสาวเป็นรางวัล ณัฐนิชานอนแน่นิ่งรับรางวัลจากครูชัยอย่างเลี่ยงไม่ได้ พลังกายทั้งหมดของเธอแทบสูญสิ้นไปพร้อมกับการขึ้นสวรรค์ของเธอ แม้แต่หนังตาของณัฐนิชาเธอก็ไม่สามารถบังคับให้มันเปิดขึ้นเพื่อมองหน้าครูชัยสุดสวาทของเธอได้ ทั้งสองคนนอนพักเหนื่อยไปอีกพักใหญ่ โดยมีชลดาคอยยืนมองลาดเลาให้ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว...
END.