ผู้เขียน หัวข้อ: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6  (อ่าน 1624 ครั้ง)

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:42: PM »
### ตอนที่ 4  แม้น ###

บริเวณส่วนหลังบ้านนั้น ถูกปูด้วยหญ้าอย่างดี บริเวณโต๊ะนั่งเล่นนั้น
เป็นสนามหญ้าและมีต้นมะม่วงขนาดใหญ่อีกทีหนึ่ง ซึ่งทำให้เป็นเงาร่มรื่นให้ได้เป็นอย่างดี
แต่วันนี้อากาศช่างเป็นใจจริงๆ 8 โมงแล้ว ก็ยังไม่มีแดด ดูท่าจะคลึ้มๆเป็นใจให้นั่งเล่นเสียด้วย
นัฐถิยาซึ่งวันนี้อยู่ในชุดสีขาวลายดอกไม้ที่ดูสวยน่ารัก กำลังนั่งจิบกาแฟและอาหารว่าง
พร้อมกับหนังสือเล่มโปรด ด้วยกิริยาที่ดูสง่าและน่ารักเป็นที่สุด เข้ากับบรรยากาศรอบๆนั้นอย่างดี
เวลาผ่านไปสักชั่วโมงหนึ่ง เธอจึงเปลี่ยนกิริยาบทเพื่อเข้าไปเดินชมกล้วยไม้ ภายในโรงกล้วยไม้นั้น
ด้านล่างจะปลูกไม้เล็กไว้ หรือไม่ก็เป็นต้นอ่อนของดอกไม้สวยงาม
และกล้วยไม้ที่อยู่ระดับสายตานั้นก็ดูสวยงามเหลือเกิน
เธอเดินลัดเลาะไปตามทางพี้นกระเบื้องที่ปูไว้เป็นอย่างดีด้วยความเพลิดเพลิน
และขณะที่เธอเดินใกล้ถึงด้านท้ายของโรงกล้วยไม้
เธอจึงสังเกตเห็นคนคนหนึ่งกำลังใช้สายยางฉีดน้ำเป็นฝอยรดน้ำกล้วยไม้อยู่ คนขับรถเฒ่าของทรงยุทธนั่นเอง

ลุงแม้นซึ่งนอกจากจะขับรถให้แล้ว เขายังต้องมีหน้าที่ดูแลสวนกล้วยไม้ด้วย เพราะแกเคยทำงานด้านนี้มาก่อน
ซึ่งตอนนี้กำลังฉีดน้ำให้กล้วยไม้อย่างเพลิดเพลินโดยมิทันสังเกตเห็นนายสาวแต่อย่างใด
เมื่อนัฐเดินมาใกล้ๆ และเป็นจังหวะที่ลุงแม้นหันเหสายน้ำนั้นมาหาหล่อนพอดี
"ว๊าย...." นัฐร้องออกมาเพราะสายน้ำนั้นถูกตั้งแต่เอวจนถึงหัวของเธออย่างเต็มที่
ถึงแม้จะเป็นน้ำเบาก็ตามแต่ปริมาณน้ำทำให้เธอเปียกหมดได้เลยทีเดียว
"เฮ้ย....คุณหนู" ลุงแม้นอุทานออกมาด้วยความตกใจ แต่มือนั้นยังไม่ลดลงเนื่องจากความตกใจ
จนพักหนึ่งจึงนึกได้จึงลดมือลง แต่นั่นก็ทำให้นัฐเปียกไปหมดทั้งตัวทีเดียว
"คุณหนู ทำไมเดินไม่ให้ซุ่มให้เสียงลุงล่ะขอรับ ว้าดูสิผมทำคุณหนูเปียกหมดเลย ขอโทษขอรับ ขอโทษจริงๆขอรับ"
ว่าแล้วลุงแม้นบิดหัวสายลดน้ำให้เป็นน้ำไหลธรรมดาพร้อมกับกดมันสู่โอ่งตรงมุมทางเดินทันที
"ไม่เป็นไรค่ะลุง นัฐผิดเองไม่ได้เรียกลุงก่อน" นัฐนั้นไม่ถือโกรธอะไร เพราะเธอก็เป็นคนผิด
และระหว่างที่นัฐพยายามเช็ดหน้า และสลัดน้ำออกจากเสื้อของเธอเนื่องจากเธอก็กำลังงงๆ
กับเหตุการณ์อยู่นิดหน่อย พลันสายตานายแม้นที่ยืนค้อมตัวอยู่นั้นก็เหลือบไปเห็น
ขอบเสื้อชั้นในของเจ้านายสาวพอดี เนื้อผ้าที่เป็นผ้าเบาบางนั้น
ทำให้เมื่อถูกน้ำมันจึงทำให้แนบกับเนื้อกายเป็นอย่างดี โดยที่นัฐไม่ทันรู้ตัวเธอจึงถูกคนรับรถเฒ่าสำรวจร่างกายไปจนเกือบหมดสิ้น
โดยที่ลุงแม้นถึงกับตาค้างไปเลยทีเดียว
อาวุธที่ซ่อนอยู่ในกายผงาดง้ำทีเดียวจนต้องก้มตัวมากกว่าเดิมเพื่อไม่ให้เจ้านายสาวแสนสวยของเขาสังเกตเห็นได้
เมื่อนัฐกลับมาจากพะวัง เธอจึงสังเกตเห็นสภาพของตัวเอง
และต้องตกใจเพราะเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่นั้นมันแนบกับเรือนร่างของเธอจนสังเกตเห็นทรวดทรงองค์เอวได้ถนัดนัก
ซึ่งเธอก็แน่ใจว่าลุงแม้นคงสังเกตเห็นหมดแล้ว ความรู้สึกอายจึงบังเกิดขึ้นมาเป็นที่สุด
เธอจึงเอามือต้องสองข้างของเธอพยายามปิดกายเอาไว้
"เอาล่ะลุงแม้น ไม่ต้องคิดมากนะคะ เป็นความผิดของฉันเองที่เดินมาไม่ได้ให้เสียงก่อนฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนล่ะ"
ว่าแล้วเธอจึงหันกลับเพื่อที่จะขึ้นบ้านเพื่อเปลี่ยนชุดใหม่
แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
เมื่อมีมือหนึ่งดึงแขนของเธอไว้พร้อมกับดึงตัวเธอกลับมาอย่างรวดเร็ว
ซึ่งมันทำให้เธอถึงกลับถลากลับมาทันที พร้อมกับเข้ามาสู่อ้อมอกของใครคนหนึ่ง
"ว๊าย..อะไรกันเนี่ยลุง" นัฐร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีด
พร้อมกับพยายามดิ้นอย่างแรงเพื่อให้หลุดจากการกระทำนั้น
ลุงแม้นนั่นเอง เขาตัดสินใจลุกขึ้นพร้อมกับดึงแขนในสาวกลับมาสู่อ้อมกอดชองเขาก่อนที่นายสาวจะเดินจากไป
มืออีกข้างของลุงแม้นนั้นปิดปากของเธอไว้ก่อนที่เธอจะร้องดังไปกว่านี้
อีกข้างหนึ่งกอดเธอไว้ที่เอวอย่างแน่นหนาป้องกันไม่ให้หลุดไปได้
"คุณหนู ผมขอโทษจริงๆ ผมหยุดตัวเองไม่ได้ครับ คุณหนูสวยมาก สวยจน......." นายแม้นหยุดพูดสักพักหนึ่ง
และดันตัวเธอนั้นไปทางด้านหลังสวนช้าๆ ซึ่งไม่ไกลนัก
เมื่อมาถึงอ่างพักน้ำที่มีความสูงระดับเอวเพื่อเอาไว้ลดน้ำกล้วยไม้กรณีที่น้ำไม่ไหล
เขาจึงอุ้มหล่อนขึ้นพร้อมกับจับเธอลงไปในอ่างน้ำนั่นพร้อมกับกระโดดตามลงไปด้วย
นัฐนั้นยังไม่หายตกใจ เธอจึงพยายามที่จะปีนหนี แต่ก็ไม่วายถูกคนขับรถเฒ่าดึงตัวเอาไว้
ซึ่งสภาพตอนนี้เธอจึงหันหน้าออกจากอ่างให้ลุงแม้นกอดอยู่ด้านหลัง
วงแขนที่แข็งแรงนั้นอ้อมมากอดเอวบางของหล่อนไว้แน่นหนา
"คุณหนู ผมรู้ครับว่าคุณผู้ชายน่ะ อีกนานกว่าจะกลับนะ ดีไม่ดีอาจจะไปที่อื่นอีก"
"ผมอยู่ที่นี่มานานรู้ดีเป็นที่สุด และผมก็แน่ใจว่าคุณหนูก็มีความต้องการเหมือนกันใช่ไหมขอรับให้ลุงช่วยนะ" ลุงแม้นกระซิบที่ข้างหู
"ไม่นะ ลุง นัฐกลัวแล้ว สงสารหนูเถอะนะ ปล่อยหนูเถอะนะ เห็นแก่คุณทรงยุทธเจ้านายของลุงแม้นเถอะนะคะ"
นัฐบอกเสียงสั่น แต่ก็พยายามสลัดจากวงแขนของลุงแม้นอยู่ตลอดเวลา
ที่ด้านท้ายนั้นก็สัมผัสกับสิ่งหนึ่งอยู่ตลอดเวลา เพราะลุงแม้นแกตั้งใจเอาอาวุธมาถูไถไปมานั่นเอง
"ผมขอโทษจริงๆ ครับคุณหนู แต่ผมก็แย่เหมือนกันครับ คืนวันแต่งคุณหนูยังลงมาที่สระน้ำได้เลยนะลุงเห็นนะ...." ลุงแม้นขู่
นัฐถิยาถึงกับสะดุ้ง และหยุดการดิ้นรนลงบ้าง
"ลุงแม้น...ลุงเห็นอะไร..นัฐไม่ได้มาที่สระน้ำเสียหน่อย ลุงเห็นอะไร"
นัฐเริ่มใจไม่ดีแต่ก็พยายามกลบเกลื่อน
"ก็เห็นคุณหนูกับใครไม่รู้ล่ะ แต่ไม่ใช่เจ้านายของลุงก็แล้วกัน น่านะคุณหนูกว่าคุณผู้ชายจะกลับอีกหลายเดือน "
คุณหนูจะทนเปล่าเปลี่ยวไปทำไม รู้ไหมล่ะคุณหนูสวยมากนะขอรับใครจะอดใจไหวละขอรับ "
"ให้ลุงแก่ๆคนนี้ได้เชยชมสักครั้งเถอะนะขอรับ ลุงจะยอมเป็นทาสคุณหนูไปจนตายทีเดียว" ลุงแม้นปลอบประโลม
"หรือจะให้ลุง....." ลุงแม้นพูดต่ออีกแต่หยุดไว้ให้นัฐคิด
ระหว่างที่พูดอยู่นั้น มือข้างหนึ่งที่กอดเอวนายสาวอยู่นั้นก็เปลี่ยนมาเป็นคลึงเคล้าที่หน้าอกอย่างแผ่วเบาทั้งสองข้าง
เพื่อเป็นการหยั่งเชิงนายสาวแสนสวย พร้อมกับนึกถึงสวรรค์ข้างหน้า

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:43: PM »
"โธ่ลุง....สงสารฉันเถอะนะปล่อยฉันไปเถอะ ลุงแม้นต้องการเงินเท่าไหร่ฉันจะให้นะ ขออย่าบอกทรงยุทธนะคะ"
"เขาบังคับนัฐให้ทำจริงๆนะคะ" นัฐทำท่าจะร้องไห้ออกมาเมื่อรู้ว่ามีคนเห็นการกระทำของเธอกับนายรานเข้า
"ผมไม่ต้องการเงินหรอกครับคุณหนู ผมต้องการคุณหนูสักครั้งเท่านั้นก็เป็นพระคุณแล้วของรับ"
"ดูสิคุณหนูรูปร่างน่ารักขนาดนี้ ให้ลุงสักครั้งนะรับรองลุงไม่บอกใครหรอก"
ลุงแม้นกล่าวต่อแต่มือของลุงนั้นป่ายแปะไปมาตามเรือนร่างงามนั้นตลอดเวลา
ส่วนน้องชายก็หาอยู่สุขไม่บดเบียดไปกับบั้นท้ายที่ตอนนี้มีแค่ชั้นในขวางกันเท่านั้น
เพราะน้ำในอ่างทำให้กระโปรงบางนั้นลอยขึ้น
เมื่อไม่มีอาการขัดขืน ลุงแม้นจึงปล่อยมือที่กอดไว้พร้อมกับ ดันตัวนัฐถิยากลับมาประจันหน้ากับเขา
ซึ่งนัฐก็หันกลับมาแต่โดยดี แต่มิได้สบตากับลุงแม้นแม้แต่น้อยด้วยความอายและโกรธมากที่ถูกข่มขู่เช่นนี้
ลุงแม้นสวมกอดอีกครั้ง
"โอ้ ดีเหลือเกินคุณหนู คุณหนูให้โอกาสคนแก่จริง" ลุงแม้นบอก
"ลุงแม้น....นัฐขอร้องนะอย่าทำอะไรเกินเลยนัฐนอกจากข้างนอกนะคะ
นัฐจะช่วยลุงแม้นให้...เอ้อ..แต่นัฐไม่ให้อย่างอื่นนะคะ ถือว่านัฐขอร้องล่ะคะ" นัฐพูดเชิงขอร้อง
".....ได้ขอรับ ผมจะไม่ล่วงเกินให้เสื่อมเสียหรอกขอรับ" ลุงแม้นนิ่งไปพักหนึ่งก่อนตอบออกไป
แต่ในอีกใจก็อดคิดอีกทางหนึ่งไม่ได้ ชีวิตหนึ่งจะมีคนสวยมาให้ทั้งที จะปล่อยให้หลุดไปง่ายเหรอเนี่ยเรา
ลุงแม้นไม่พูดต่อ ก้มหน้าลงไปที่คอขาว และบรรจงจูบอย่างแผ่วเบา มือหนึ่งเชยค้างนัฐขึ้น
อีกมือหนึ่งลูบไล้ไปมาที่แผ่นหลังชองหญิงสาว โดยมีสาวนัฐยืนนิ่งอยู่
ลุงแม้นจูบไปมาทั่วใบหน้าของหญิงสาว และมาหยุดที่ปากบางสวยและบรรจงกดปากหนาชองเขาลงไป
ลิ้นของเขาพยายามดุนดันเข้าไปในปากของหล่อนซึ่งในแรกนัฐหาได้ยอมไม่ แต่ก็ทานแรงตื้อไม่ไหว
รสจูบที่ได้รับมันทำให้นัฐถึงกับอ่อนระทวยเช่นกัน เพราะลุงแม้นเก่งเอาการทีเดียวผิดกับสามีของเธอลิบลับ
มือน้อยๆของนัฐเริ่มจับเอวของลุงแม้นบ้าง ซึ่งคนขับรถเฒ่าก็รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงนั้นได้เป็นอย่างดี
ลุงแม้นค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อตัวบางของนายสาวอย่างทะนุถนอม จนเห็นฐานอกที่นวลเนียน
แม้จะไม่ใหญ่นักแต่ก็พอดีมือ ดูแล้วสวยมาก มือทั้งสองเอื้อมไปข้างหลังเพื่อปลดตะขอยกทรงออก
และเมื่อมันเผยให้เห็น อกสวยที่ปลายเป็นสีชมพูเรื่อๆ ลุงแม้นหรือจะปล่อยให้มันหงอยเหงาได้
มือทั้งสองข้างบีบเคล้น อย่างแผ่วเบาในตอนแรก สลับกับการขยี้ที่ปลายยอดเบา
เท่านั้นนัฐถิยาสาวสวยถึงกับแอ่นอกส่ายไปมาเพราะความเสียวเป็นที่สุด ตาของหล่อนหลับพริ้ม
ลุงแม้นเปลี่ยนจากมือเป็นการใช้ปากหนานั้นอ้าอม ดูดดุน ทรวงอกอันงดงามนั้นอย่างแรง เรื่อยมาตั้งแต่ฐานอก
ร่องอกและปลายจะงอยที่ตอนนี้มันตั้งชูชัน เนื่องจากอารมณ์ที่แปรปรวนของหญิงสาวเป็นที่สุด
"อูยยส์....ลุงเบาหน่อยคะ นัฐไม่ไหว" นัฐครางออกมาเพราะความเสียวซ่าน
ลุงแม้นไม่ตอบแต่ยังทำงานของเขาต่อไป
มือทั้งสองข้างจับเอวชองนายสาวไว้แน่นพร้อมกับยกขึ้นเพื่อให้นายสาวอยู่ในลักษณะนั่งที่ขอบอ่างนั้น
ซึ่งตอนนี้หน้าท้องของนายสาวอยู่ในระดับเดียวกับคนขับรถเฒ่า
ลุงแม้นไม่รอช้าไล้เลียไปตามหน้าท้องนวลเนียนไม่มีแม้แต่ไขมัน เพราะนัฐเป็นคนชอบออกกำลังกายอยู่เสมอ
มือทั้งสองข้างตะโปมอยู่ที่อกทั้งสองข้าง
โดยที่ไม่ต้องกลัวนายสาวจะตกลงไปข้างหลังเพราะความกว้างของปากบ่อน้ำสามารถนั่งได้อย่างสบาย
ซึ่งตอนนี้นัฐใช้มือทั้งสองข้างของเธอจับขอบอ่างไว้อย่างแน่นหนา
จากอกทั้งสองจึงเลื่อนมาลูบคลำที่บั้นท้ายอันงอนงาม ที่ยังมีกระโปรงบางขวางกันอยู่
ลุงแม้นดึงหน้าออกจากหน้าท้องนั้น พร้อมกับบรรจงแยกขาของนายสาวออกอย่างช้าๆ
มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปมาที่ขาขาวเนียนได้รูป
และเลิกชายกระโปรงขึ้นพร้อมกับมุดเข้าไปหาความอุ่นซ่านของใน ปากประกบกับสิ่งที่เย้ายวนอยู่ข้างใน
เพียงแรกสัมผัส นายแม้นจึงรู้ได้ทันทีว่านายสาวนั้นเต็มที่แล้วจากความเหยาดเยิ้มที่เกิดขึ้น
"คุณหนู รู้สึกเป็นไงครับ"

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:43: PM »
นายแม้นถามลอยขึ้นระหว่างที่ดึงหน้าออกและถลกกระโปรงตัวบางนั้นขึ้นไปที่หน้าท้อง
และจัดการถอดปราการสุดท้ายออก
"ค่ะ นัฐไม่รู้เป็นอย่างไรค่ะ ใจมันหวิว" นัฐตอบ
เท่านี้ลุงแม้นจึงลงมือทำงานของเขาต่อ
ปากหนาที่ช่ำชองนั้นบรรเลงเข้าใส่เป้าหมายของหล่อนอย่างชำนาญ จนทำให้นัฐต้องยกตัวขึ้นรับการกระทำที่สุดแสนจะช่ำชองนั้น
"โอยยส์.....ซี๊ดด.... ไม่ไหวแล้วค่ะ นัฐไม่ไหวแล้วทำไมลุงเก่งอย่างนี้คะ.... โอยยส์......"
นัฐร้องออกมาอย่างดังเมื่อถึงวาระสุดท้ายของหล่อน พร้อมกับกระตุกกายอย่างแรง
แต่ลุงแม้นนั้นหาหยุดไม่เขายังทำงานอย่างหนักหน่วงต่อสักพักเพื่อดูดดื่มไอรักของนายสาวอย่างเอร็ดอร่อย
"ดีไหมครับคุณหนู ผมไม่เคยทำให้ใครเต็มที่อย่างนี้มาก่อนเลยนะ ของคุณหนูเนี่ยหอมหวานจริงๆ"
ลงแม้นกล่าวด้วยความภูมิใจ เพราะรู้ว่าเขาทำให้คุณหนูคนสวยขึ้นสวรรค์กลางแจ้งได้อย่างเต็มใจ
"คุณหนูสบายแล้ว ก็ช่วยคนแก่ด้วยสิขอรับ ผลัดกันนะ" ลุงแม้นบอกหล่อนอย่างนุ่มนวล
จากนั้นจึงดันตัวขึ้นไปนั่งที่ขอบอ่างบ้างและดันตัวคุณนายคนสวยลงไปยืนในอ่าง
ซึ่งส่วนแก่นกายที่ยังซ่อมเร้นอยู่ในกางเกงสั้นสีกากีอยู่
นัฐปลดตะขอและรูดซิปกางเกง พร้อมกับดึงกางเกงออกด้วยความเคอะเขิน
สายตาไม่กล้ามองเข้าไปที่แก่นกายของลุงต้องก้มหน้าตลอด
และเมื่อมันหลุดออกและเธอเหลือบไปเห็นมันเข้าเธอถึงกับสะดุ้ง
"อุ๊ย ลุงแม้น ทำไมมัน....เอ้อ" นัฐอุทานออกมาก
"เอาเถอะคุณหนู มันไม่กัดหรอก เนี่ยหล่ะสวรรค์เลยล่ะคุณหนู แล้วคุณหนูจะติดใจ"
แล้วจึงประคองศีรษะนายสาวให้เข้าหาความโอฬ่ารหัวบานใหญ่นั้นทันที
นัฐจำยอมต้องอ้าอมสิ่งที่อยู่ข้างหน้า อย่างยากเย็นเพราะขนาดของมันกับปากของเธอนั้นมันช่างสุดบรรยายจริงๆ
จนคนขับรถเฒ่ารับรู้ถึงความคับแน่นทีเดียว เขาค่อยๆประคองศีรษะของนายสาวให้เลื่อนเข้าออกอย่างช้าๆ
ทำเช่นนั้นอยู่นาน จนรู้สึกว่านายสาวเริ่มคุ้นเคยกับมันและเร่งการทำงานเองอย่างลืมตัว
"อูยยส์ คุณหนู ดีจริงๆ.." นายแม้นชมไม่ขาดปาก
นัฐยังคงทำงานของเธอต่อไป จากนั้นลุงแม้นจึงบอกให้เธอถอนปากออก และสอนให้เธอไล้เลียกับพวงสวรรค์ของเขา
ที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าจะกระตุ้นให้ผู้ชายทุกรายคึกยิ่งชี้น
มือของนายแม้นเอื้อมลงไปในน้ำเพื่อบีบเคล้นอกสวยเพื่อเป็นการกระตุ้นหล่อนด้วย
ไม่นานนักสิ่งที่คนขับรถเฒ่ารอคอยก็มาถึง วาระสุดท้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น
เขาจึงบอกให้คุณนายสาวเร่งการทำงานขึ้นอีก
"จวนแล้วคุณหนู ลุงจวนแล้ว อ๊ากกก....." วาระสุดท้ายบังเกิดขึ้นอย่างรุนแรง
นายแม้นดึงมันออกมาจากปากและพ่นพิษออกมาใส่ใบหน้าสวยของนัฐถิยาอย่างเต็มแรง จนทำให้เธอต้องหลับตารับมัน
จากนั้นนายแม้นจึงให้เธอทำความสะอาดให้อีกจนสะอาด
"ล้างหน้าเสียซิ คุณหนู ในอ่างนั่นหล่ะ" ลุงแม้นสั่ง
นัฐล้างหน้าเอาไอรักออกทันใด และเมื่อเธอลืมตาขึ้น ลุงแม้นก็กระโดดลงมาในอ่างตามเดิม
ปากประกบปากของเธออย่างทนุถนอม ซึ่งเธอก็ตอบรับอย่างดี
"เป็นไงคุณหนู ของผมถึงใจคุณหนูหรือเปล่าขอรับ" ชอบถาม
"เอ้อ..." นัฐหน้าแดงเรื่อไม่ตอบ แต่ใจก็คิดติดใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว
ทั้งสองคลึงเคล้ากันอยู่สักพักใหญ่โดยไม่รู้สึกกระดากอีกแล้ว จนลุงแม้นเกิดความตื่นตัวขึ้นอีก
และก็ไม่ปฏิเสธที่ว่านัฐนั้นก็เริ่มมีอารมณ์เกิดขึ้นเหมือนกัน
ในขณะที่นัฐเผลอไผลอยู่นั้น นิ้วมือของลุงแม้นก็ล้ำลึกเข้าสู่ถ้ำของเธอพร้อมกับชักเข้าออกอย่างช้า
"อุ๊ย...ลุงแม้นทำอะไรของลุงน่ะ ไม่นะ" นัฐกล่าว แต่ผิดกันที่ว่าเธอกลับกอดคอลุงแม้นเสียแน่นทีเดียว
"ไม่มีอะไรหรอกคุณหนู นิ้วผมเองน่ะนะ ดีไหมล่ะ" ลุงแม้นบอก
"อื้มมม...ดีค่ะ" นัฐรับการกระทำนั้นอย่างเต็มใจ
โดยหารู้ไม่ว่ามืออีกข้างหนึ่งของลุงแม้นกำลังสนุกอยู่กับของตัวเองอยู่ใต้น้ำนั้นเพื่อรอการบุกจู่โจม
คนขับรถเฒ่านั้นรู้ดีว่าไม่ควรรีบร้อน จึงค่อยๆ ปลุกอารมณ์นายสาวไปทีละน้อย ปากก็หันมาประกบจูบ
นิ้วมือที่บุกรุกอยู่นั้นก็เพิ่มจากหนึ่งเป็นสองในเวลาต่อมา
สักพักจึงชักมันออกมาพร้อมกับยกขาข้างหนึ่งขึ้นเพื่อเปิดทาง พร้อมกับจดจ่อและบดเบียดอยู่ภายนอกก่อน
โดยที่นัฐกำลังเพลิดเพลินจากรสจูบจนลืมตัวว่ากำลังมีสิ่งแปลกปล่อมจะบุกรุกเธออยู่ข้างล่างนั่น
พลันลุงแม้นจึงค่อยดันน้องชายแทรกเข้าไปในถ้ำ ที่คับแคบนั้น
จนให้นัฐถิยารู้สึกถึงความคับตื้อและเจ็บระคน
"อ๊าก...ลุงอย่าค่ะ อย่า เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือคะ โอ๊ย...อย่า....."
ไม่ทันเสียแล้ว ลุงแม้นกดตัวลงไปพร้อมกับค่อยๆ ดันอาวุธนั้นเข้าไปอย่างช้าๆ
จนตัวเองก็รู้สึกเจ็บอยู่ไม่น้อย เมื่อมันเข้าไปได้แค่ครึ่งจึงหยุดพัก ซึ่ง ณ ขณะนี้นัฐถิยานั้นเธอรู้สึกเจ็บและคับแคบแทบจะหายใจไม่ออก
เสือเฒ่าจึงเปลี่ยนมาเล้าโลมเพื่อปลุกอารมณ์ของนายสาวเพื่อให้คลายความตกใจ ซึ่งก็ได้ผล
นายสาวเริ่มมีอาการตอบโต้ภายใน และไม่ทันที่ทั้งสองจะรู้สึกตัว
เจ้าโลกของลุงคนขับรถก็หายเข้าไปสู่ถ้ำน้อยจนมิด
"อาวว์...ลุงขานัฐแย่แล้ว ทำไมไม่รักษาสัญญาเลย โธ่ลุง"
"แล้วคุณหนูจะติดใจขอรับ ลุงขอโทษอดไว้ไม่ไหวขอรับ"
ลุงแม้นค่อยๆเดินหน้าถอยหลัง ช้าๆเพราะรู้ว่าสาวรุ่นๆนั้นไม่ชอบความรุนแรงตั้งแต่ต้น
สองมือนั้นประคองอยู่ที่แก้มกันทั้งสองของนายสาว โดยมีนายสาวกอดคอเขาไว้แน่น
"ผมเริ่มล่ะนะ คุณหนู" ลุงแม้นกล่าวขออนุญาต
"....ค่ะ" นัฐตอบอย่างแผ่วเบา
เท่านั้นเองเสื่อเฒ่าจึงเริ่มเร่งการทำงานให้เร็วขึ้นอีก
จนแน่ใจว่านายสาวทนไหวแน่จึงเร่งทำงานตามที่ตนถนัดผ่านช่องแคบที่ผ่านชายมาแค่สามีเธอเท่านั้น
ยิ่งทำให้ลุงแม้นรู้สึกภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง
น้ำในอ่างนั้นปั่นป่วนและกระฉอกออกจากปากบ่อจากการทำงานของทั้งสอง เสียงน้ำดังเป็นจังหวะอย่างน่าฟัง
ปากประกบกันอย่างดูดดื่มและแนบแน่นอีกครั้ง และไม่นานนักวาระสุดท้ายก็มาถึง
"อู้วว์.อูยยยย....ลุงขานัฐไม่ไหวแล้ว ทำไมลุงเย็ดเก่งอย่างนี้ โอยย..."
"ลุงก็เหมือนกันคุณหนู พร้อมกันเลยนะ โอวว์"
ไม่ทันสิ้นเสียงทั้งสองต่างเกร็งร่างเข้าหากัน
นัฐถิยารับรู้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่ปล่อยเข้ามาในกายเธออย่างรุนแรงและอุ่นซ่าน
นายแม้นกดกายอยู่อย่างนั้นสักพัก โดยมีนายสาวยืนพิงขอบอ่างประคองตัวไว้ และครู่หนึ่ง
ความคึกคักของนายแม้นจึงบังเกิดขึ้นอีก ทีนี้นายแม้นจับเธอโก้งโค้งหันหน้าออกจากอ่างน้ำ
และสอดใส่ด้านหลังซึ่งทำให้นัฐถิยาถึงกับหน้าตาบูดเบี้ยวเพราะความคับแน่น
เกมส์กามระหว่างเธอกับคนขับรถเฒ่าจึงดำเนินต่อไปอีกเป็นคำรบสอง

จากนั้นลุงแม้นจึงปล่อยเธอกลับขึ้นบ้านของเธออย่างแสนเสียดาย แต่ก่อนกลับก็ไม่วายฝากคำหวานไว้ด้วย
"ถ้าคุณหนูคนสวยของผมต้องการ มาหาผมได้ทุกเมื่อนะขอรับ ผมยินดีมอบสิ่งนี้ให้คุณหนูตามต้องการขอรับ"
"บ้า...ลุงแม้น...ฉันจะไม่ยอมให้ลุงแม้นทำกับฉันแบบนี้อีกแน่" ว่าแล้วก็รีบเดินจากไปให้เร็วที่สุด
ด้วยความอายอย่างยิ่งที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้คนขับรถของตัวเองกระทำการณ์ที่ไม่ควรขึ้น
แต่ใจก็รู้สึกติดใจในตัวคนรถเฒ่าเป็นที่สุด ซึ่งนายแม้นเองก็มั่นใจว่าตราบใดที่เขายังเป็นคนขับรถที่นี่
เขาก็มีโอกาสเชยชมหล่อนได้อีกอย่างแน่นอน
นัฐเมื่อกลับถึงห้องนอน ชำระล้างร่างกายเรียบร้อย เมื่อล้มตัวนอนก็เผลอหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน
เพราะนายแม้นทำกับเธอเสีย สองครั้งติด มันทำให้ระบมไปหลายวันทีเดียว
เธอครุ่นคิดหนักอยู่หลายวันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอนั้นรู้ดีว่าเธอทำผิดต่อสามีเธอเข้าแล้ว
จะทำอย่างไรดีเพื่อให้ปัญหานี้ล่วงเลยไป แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้น
เพราะยังไงเธอต้องพยายามลืมและไม่ให้เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นอีกเด็ดขาด

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:44: PM »
### ตอนที่ 5 ภูกระดึง ###

หลายวันต่อมา พ่อแม่และคนรับใช้ของทรงยุทธกลับมาจากต่างจังหวัด
แต่กลับมาคราวนี้กลับเป็นการกลับมาบ้าน เพื่อเตรียมข้าวของเพื่อไปเที่ยวต่อ ยังภูกระดึง
การไปเที่ยวคราวนี้ เป็นการไปเที่ยวของเหล่าบรรดาเพื่อนๆ ของพ่อชองทรงยุทธนั่นเอง
โดยนัดหมายให้ไปเจอกันบริเวณร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนขึ้นสู่ภูนั้น
ทั้งสองจึงตกลงกันว่าจะพาลูกสะใภ้คนสวยไปด้วย เพื่อจะได้ไม่อยู่บ้านให้เหงา
"เอ้อ นัฐจ๊ะตกลงลูกไปเที่ยวกับพวกแม่นะจ๊ะ ลางานได้หรือเปล่าลูก สัก 3 วันเองนะ" แม่กล่าวเชิงขอร้อง
"ได้ค่ะแม่ เดี๋ยวหนูโทรไปบอกเพื่อนให้ลางานให้ก่อนนะคะ " นัฐตอบตกลงอย่างเอาใจ
และทันทีนั้น ก็โทรศัพท์ไปหาเพื่อนคนหนึ่งเพื่อให้ลางานให้เธอทันที

เช้ามืดวันรุ่งขึ้น ทั้งสามจึงออกเดินทางด้วยรถตู้คันหรู
โดยตกลงกันว่าจะแวะซื้อเสบียงกันที่ปลายทางเพื่อให้ได้ชองที่สดกว่า
โดยมีคนขับรถของผู้เป็นพ่อนั้นขับไปให้
ภายในรถ บรรยากาศค่อนข้างที่จะสนุกสนาน ทั้งพ่อและแม่ของทรงยุทธต่างเล่าเรื่องต่างๆ นาๆ
ของการไปเที่ยวพักผ่อนของทั้งคู่ ในหลายๆที่ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เพราะทั้งคู่นั้นไม่มีภาระอะไรอีกแล้วมีหน้าที่เที่ยวพักผ่อนเท่านั้น
ซึ่งทรงยุทธเองก็ให้การสนับสนุนเต็มที่เช่นกัน นัฐเองนั้นฟังเรื่องราวต่างๆ
ของทั้งคู่อย่างสนุกสนานเช่นกัน จนเมื่อเรื่องเล่าชักจะหมดจึงพากันหลับไหลกันไป
ตลอดการเดินทางนั้น
นัฐสังเกตเห็นทั้งคู่นั้นประคองกอดกันตลอดเวลา มันแสดงให้เห็นถึงความรักของคนทั้งสอง
ที่แนบแน่นและผูกพันธ์กันจนยากที่จะอดคิดถึงตัวเองมิได้
เพราะตั้งแต่แต่งงานกันมายังไม่มีโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกันมากมายอะไรนัก
ซึ่งเธอก็พยายามเข้าใจในตัวสามีของเธอ
เมื่อมาถึงสถานที่นัดพบ โดยเพื่อนๆของพ่อและแม่มารอกันเกือบครบแล้ว
จึงส่งตัวแทนไปติดต่อเรื่องบ้านพักที่จองไว้แล้ว
และรอกันจนครบจึงเดินทางขึ้นไปด้วยเฮลิคอปเตอร์ที่ทางภูได้จัดไว้รองรับผู้ที่ต้องการ
และเมื่อถึงที่หมายต่างคนต่างก็พากันเข้าสู่ที่พักของตน โดยบ้านพักทั้งหมดมี 3 หลัง กับจำนวนคนทั้งหมด
9 คนโดยมีชาย 6 หญิง 3 ซึ่งอยู่ในละแวกเดียวกันทั้งหมด โดยให้แต่ละครอบครัวก็ได้บ้านพักครอบครัวละหลัง
เมื่อจัดของกันเรียบร้อยจึง ออกมาตั้งวงเหล้ากันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน
โดยมีสาวเล็กและสาวใหญ่ทำอาหารและกับแกล้มให้ อย่างไม่ขาดปาก
นัฐเองนั้นก็สนุกสนานกับการทำอาหารร่วมกับแม่และคุณป้าอีกท่านหนึ่ง
ซึ่งนัฐเองก็ยังได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารได้หลายอย่างทีเดียว
จากนั้นเมื่อรับประทานอาหารกันเป็นที่เรียบร้อยฝ่ายหญิงจึงแยกตัวออกไปอาบน้ำกัน
และกลับมาเพื่อเริ่มสนทนากันร่วมกับฝ่ายชาย ซึ่งแต่ละคนล้วนแต่เป็นผู้หนุ่มใหญ่ด้วยกันทั้งสิ้น
การคุยออกรสออกชาติมากยิ่งขึ้น หลายครั้งก็ไม่พ้นเรื่องลามก
จนทำให้นัฐซึ่งยังไม่คุ้ยเคยดีถึงกับหน้าแดงกล่ำทีเดียว
เวลาผ่านไป จนดึก ฝ่ายหญิงทั้งสามก็ได้แยกย้ายกันเข้านอน รวมทั้งนัฐด้วย
แต่ด้วยความที่เป็นห่วงว่าจะขาดเหลืออะไร ประกอบกับต้องการชมบรรยากาศยามค่ำคืนบนนี้ด้วย
เธอจึงเดินลงมาจากบ้านและมาร่วมสนทนากับพวกพ่อๆ ต่ออีก ซึ่งต่างคนต่างก็เริ่มเมาได้ที่กันแล้ว
"เฮ้ย! มึงเห็นเต๊นท์ พวกยี่ปุ่นตรงทางเดินเปล่าวะ สวยชิปเลย ทั้งคนทั้งเต๊นท์ว่ะ" หนึ่งในนั้นพูด
"เออ ว่ะ กูก็เห็นว่ะ สงสัยมันมาทำอะไรกันสองคน คงเพิ่งแต่งงานแน่ว่ะ" อีกคนเสริม
"โธ่ มัวแต่นินทาเขาอยู่นั่นแหละ ไปแอบดูมันก็หมดเรื่อง กล้าหรือเปล่าล่ะ พวกมึง หรือกลัวเมียวะ"
อีกคนเสริมขึ้นอีก
"หนูนัฐ ไปด้วยกันไหมจ๊ะ น่าสนุกดีออก ไปนะ ดูไว้เป็นประสบการณ์น่า" คนเดิมพูดขึ้นอีก
"นัฐขอตัวค่ะ คงไม่ไหวมังคะ" นัฐปฏิเสธอย่างไม่อยากที่จะขัด ทั้งที่ใจจริงนั้นไม่ชอบเอาเสียเลย
"เอาเข้าไป พวกมึงจะไปก็ไปกันสิวะ ไม่ต้องไปชวนเด็กมัน เดี๋ยวก็ใจแตกหมด" พ่อของทรงยุทธจึงตัดบทให้
"เออกูก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่หว่า พวกกูไปกันเองก็ได้ เฮ้ยไปกัน แล้วอย่าบอกเมียกูนะเว้ย โกรธกันตายเลย"
พูดจบต่างคนก็เดินโซเซกันออกไปปล่อยให้พ่อผัว ลูกสะใภ้อยู่กันตามลำพัง
...........
เมื่อทุกคนออกไป ทางพ่อของทรงยุทธก็เริ่มดื่มต่อ โดยมีนัฐถิยาลูกสะใภ้คนสวยนั่งคุยเล่นอยู่ด้วย
จนมาถึงจุดหนึ่งพ่อทรงยุทธจึงถามขึ้น
"นัฐ ลูกคงจะเหงามากใช่ไหมล่ะ ทรงยุทธมันไม่เคยอยู่ดูแลเลยนี่" พ่อถาม
"ไม่หรอกค่ะ นัฐมีความสุขดีค่ะ ทรงยุทธก็โทรมาหาบ่อยๆ ค่ะ" นัฐตอบแต่ก็ก้มหน้านิ่งไปพักใหญ่
"ไอ้ยุทธนี่มันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย ปล่อยให้เมียเหงาอยู่ที่นี่ได้ยังไง กลับมาต้องสั่งสอนมันหน่อย" พ่อกล่าวต่อ
"เอ้าหนูนัฐ ไม่ทานอะไรเลยเหรอ มาทานเหล้ากับพ่อหน่อยสินะ" พ่อนั้นรู้สึกว่ากินคนเดียวคงไม่ไหวแน่
จึงต้องหาเพื่อนกิน ซึ่งในบริเวณนั้นก็มีแต่ลูกสะใภ้ของเขาคนเดียวเท่านั้น
"เอ้อ...ไม่ดีกว่าค่ะ นัฐไม่เป็นจริงๆค่ะ ขอบคุณค่ะพ่อ" นัฐปฏิเสธ
พ่อกับนัฐ นั่งกินไปคุยกันไปอยู่สักครู่ ทางฝ่ายพ่อนั้นเริ่มมีอาการเมาเป็นอย่างมาก
แต่เพื่อนๆของเขาก็ยังไม่กลับ นัฐจึงบอกให้พ่อสามีของเธอขึ้นพักผ่อนได้แล้ว เพราะอยู่ต่อไปคงไม่ไหวแน่
"ขึ้นบ้านเถอะค่ะ คุณพ่อ ถ้าจะไม่ไหวนะคะ" นัฐกล่าวพร้อมลุกจากที่นั่งไปประคองพ่อสามีเธอทางด้านข้าง
"โอเค โอเค รู้สึกไม่ไหวเหมือนกัน โอย สงสัยจะแก่แล้วจริงๆนะเนี่ย ฮ่า ฮ่า" ฝ่ายพ่อก็ยินยอมแต่โดยดี
นัฐประคองพ่อสามี โดยให้แขนข้างหนึ่งพาดบ่าของเธอ และเธอก็โอบเอวพ่อสามีของเธอไว้แน่น
และพาเดินต่อเพื่อจะได้ขึ้นบ้านพัก แต่ด้วยความที่ตัวของท่านใหญ่มาก เมื่อมาถึงเชิงบันได
จึงเกิดอาการเสียหลักขึ้น ทั้งคู่จึงล้มกลิ้งลงไปทั้งคู่ และเมื่อรู้สึกตัว
ร่างกายที่เพรียวบางของนัฐจึงทาบทับอยู่บนตัวพ่อสามีของเธออย่างเต็มที่ มือทั้งสองข้างหนึ่งยันพื้นไว้
แต่เธอก็ต้องรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกระทบกับหน้าท้องของเธอ ซึ่งขนาดของมันไม่ใช่น้อยเลย
ซึ่งตอนนี้มันตื่นตัวเต็มที่ คงเป็นเพราะอาการปวดท้องเบาของผู้เป็นพ่อนั่นเอง
เมื่อเธอรวบรวมสติได้ เธอจึงลุกขึ้นพร้อมกับพยายามดึงตัวพ่อของเธอขึ้น
แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอถูกดึงที่เอวอย่างแรงด้วยลำแขนใหญ่ของพ่อสามีของเธอ
จนทำให้เธอต้องลงไปนอนทับตัวพ่อสามีของเธออีกครั้ง และยังไม่ทันรู้ตัว
ร่างสวยของเธอนั้นก็อยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อของสามีเธออย่างเลี่ยงไม่ได้
ฝ่ายพ่อนั้นขณะนี้ทำการบางอย่างลงไป ด้วยความลืมตัวประกอบกับอาการเมามากนั่นเอง
เขาดันร่างของลูกสะใภ้ให้นอนอยู่ใต้ร่างกายที่ใหญ่ของเขาพร้อมประกบปากจูบ
และใบหน้าและซอกอย่างหื่นกระหาย

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:44: PM »
มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปที่แผ่นหลังเพื่อประคองไม่ให้หญิงสาวขยับเขยื้อนได้
สาวนัฐนั้น ด้วยความตกใจสุดขีดจึงพยายามดิ้นสุดแรง แต่มิอาจต้านทานแรงของพ่อสามีของเธอได้ไม่
ได้แต่ร้องออกมา แต่ก็ไม่กล้าร้องดังเพราะกลัวทุกคนจะตกใจตื่น
"พ่อขา พ่อ พ่อทำอะไรน่ะ หยุดเถอะค่ะพ่อ นัฐขอร้อง " มือของเธอของข้างพยายามดันหน้าของเขาไว้สุดแรง
จนในที่สุดพ่อสามีของเธอก็ได้สติ และต้องรีบผละร่างออกห่างโดยเร็ว
"ลูกนัฐ พ่อขอโทษ โธ่ ทำไมพ่อทำอย่างนี้กับลูกได้นะ โอ...พ่อขอโทษจริงๆลูก อย่าโกรธพ่อเลยนะ
พ่อไม่ตั้งใจจริงๆนะ" ฝ่ายพ่อขอโทษเป็นการใหญ่
"เอ้อ ไม่เป็นไรค่ะพ่อคะ ไปนอนเถอะค่ะ" นัฐกล่าวออกไปทั้งที่ยังตกใจอยู่ แต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้เท่าไรนัก
ได้แต่ประคองอยู่ห่าง
และเมื่อส่งพ่อสามีเสร็จ เธอถึงกับถอนหายใจอย่างแรง พร้อมกับเปลี่ยนชุดใหม่ และเข้านอนทันที
โดยก่อนที่เธอจะหลับหูก็ได้ยินว่ากลุ่มที่ออกไปแอบบดูคนญี่ปุ่นนั้นกลับมาแล้ว
แต่แล้ว สักครู่ใหญ่ต่อมา หูของเธอก็ได้ยินเสียงแว่วๆ มาจากทางในห้องนอนของพ่อและแม่สามีของเธอ
เสียงนั้นเป็นเสียงของคนสองคุยกันอยู่
"โอ๊ย คุณคะ พอเถอะนะ ไม่ไหวหรอก ฉันไม่ไหวจริงๆ" เสียงผู้หญิงบอก
"โธ่ ผมต้องการจริงๆ นะ นานแล้วนะที่ผมไม่ได้ทำอะไรกับคุณน่ะ
ที่มาเปลี่ยนบรรยากาศกันเนี่ยก็เผื่อว่าคุณจะมีความต้องการบ้างล่ะนะ" ฝ่ายชายกล่าว
"ไม่ไหวค่ะ มันไม่ตอบรับเลยค่ะ ขอโทษนะ นอนกันเถอะนะ" ฝ่ายหญิงกล่าวขอโทษ
และเสียงทั้งคู่จึงเงียบหายไป
นัฐถิกา จึงนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตนเมื่อสักครู่ใหญ่นี้ และนึกสงสารพ่อสามีเธอเหมือนกัน
ท่านคงเก็บกดความต้องการอยู่ในใจไม่น้อย

เช้ามืดวันต่อมา ทุกคนต่างรีบตื่น ไม่ว่าจะมีอาการเมาค้างกันสักเท่าใด
เพราะต้องการที่จะดูบรรยากาศยามอาทิตย์ขึ้นสู่ขอบฟ้า ซึ่งเป็นบรรยากาศที่น่าประทับใจไม่น้อยทีเดียว
ระหว่างทาง นัฐถิกาจึงถือโอกาสรับอากาศที่บริสุทธิ์ไปด้วย เพราะที่กรุงเทพฯ นั้นไม่มีอย่างเช่นนี้
ความรู้สึกที่หายใจได้เต็มปอดและรู้สึกสดชื่นเป็นที่สุด ทุกคนที่ร่วมเดินจากที่พัก รวมทั้งกลุ่มอื่นๆ
ที่เดินต่อๆกันมามากมายนั้นก็ดูมีความสุขสดชื่นกันทุกคน
เว้นแต่เด็กเล็กๆที่อาจจะงอแงบางเนื่องมาจากความง่วงและหนาวนั่นเอง
เมื่อเสร็จจากการชมแสงอาทิตย์ยามเช้าแล้ว จึงกลับมาที่พักเพื่อเตรียมอาหารเช้ากัน
และเตรียมไว้เพื่อไปกินกันต่อระหว่างทาง เพราะโปรแกรมการชมธรรมชาติวันนี้มีถึงมืดค่ำแน่นอน
ฝ่ายชายก็เริ่มตั้งวงกันอีก จึงโดนพวกแม่บ้านดุเอา จึงต้องทำหน้าที่ผ่าฟืนให้บ้าง ไปเดินเล่นบ้าง
บรรยากาศสนุกสนานจนลืมทุกข์ของแต่ละคนไปทีเดียว
ตลอดทั้งวันนั้น คณะท่องเที่ยวของนัฐ ชมนกชมไม้กันเสียทั่ว น้ำตกบ้าง หน้าผาบ้าง ส่องนกที่หายากบ้าง
ทุกคนต่างปลดปล่อยกันอย่างเต็มที่ สมกับเป็นวัยที่ต้องการพักผ่อนอย่างแท้จริง จนมืดค่ำจึงกลับถึงที่พัก
และเมื่อต่างคนต่างชำระล้างร่างกายเรียบร้อย และจัดการกับอาหารเสร็จ
จึงแยกย้ายกันพักผ่อนอย่างหมดเรี่ยวแรงกันทุกคน

สาวสวยนัฐ นั้น ยังไม่รู้สึกง่วง เธอจึงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ เธอเอาหนังสือมาอ่านด้วยเพื่อคร่าเวลา
ด้วยชุดนอนสีอ่อนและคลุมด้วยเสื้อคลุมอีกที ทำให้เมื่อสะท้อนกับไฟทำให้ดูเด่นยิ่งนัก
"เอ้อ คุณครับ คุณครับ" เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น มาที่เธอนั่งอยู่
"มีอะไร หรือคะ" นัฐตอบกลับไปเมื่อแน่ใจว่า ชายหนุ่มแต่งตัวซาฟารีคนที่อยู่ตรงทางเดินนั้นเรียกเธอแน่
"คือผมจะขออนุญาตคุณผู้หญิง ถ่ายรูปสักใบสองใบครับ คือผมเป็นช่างภาพน่ะครับ" ชายหนุ่มกล่าว
"ผมคิดว่าตรงที่คุณนั่งอยู่เป็นภาพที่สวยมากๆ ครับ"
"ผมอยากจะถ่ายไว้ เผื่อเอาไปโชว์ที่ห้องภาพของผมน่ะครับ ได้โปรดอนุญาตด้วยได้ไหมครับ" ชายหนุ่มให้เหตุผลต่อ
"เอ้อ จะดีหรือคะ นัฐแต่งตัวไม่เหมาะสมนะคะ" นัฐไม่แน่ใจ
"ไม่หรอกครับ อย่างนี้สมบูรณ์มากครับ ตกลงนะครับ" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาหา
พร้อมกับควักนามบัตรของเขาแนะนำตัวเพื่อให้หญิงสาวคราวความกังวล
"อ๋อ คุณชาญวิทย์ ก็ได้ค่ะ แล้วต้องทำอย่างไรล่ะคะ" นัฐกล่าวอนุญาต ใจหนึ่งก็รู้สึกว่าลองดูก็ดีเหมือนกัน
ว่าแล้วชายหนุ่มจึงบอกให้เธอทำตามที่เขาบอก และถ่ายรูปสาวสวยนั้นอย่างตั้งใจ
"เสร็จแล้วครับ คุณนัฐ ขอบคุณมากครับ แล้วทีนี้ผมจะส่งรูปไปให้คุณได้อย่างไรครับ " ชายหนุ่มถาม
"ไม่เป็นไรค่ะ ถ้านัฐแวะไปทางร้านคุณ อาจจะมีโอกาสแวะเข้าไปชมนะคะ" นัฐบอก
"ตกลงครับ อ้อ อีกสองเดือนข้างหน้าผมจะจัดงานโชว์ภาพถ่ายของผมน่ะครับ"
"ขอเชิญด้วยนะครับ ผมจะเอารูปคุณนัฐออกแสดงด้วยแน่นอนครับ นี่ครับสถานที่และเวลานะครับ" ชายหนุ่มกล่าวเชิญ
และก็ขอตัวกลับไปเพื่อไม่ให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัด
ใจก็คิดอยู่ว่า หญิงสาวสวยมากๆ คนนี้มีเจ้าของแล้วหรือยังหนอ เธอช่างดูสดใส สวยงาม และอ่อนหวานเป็นที่สุด
โดยเฉพาะหน้าตาที่หวานจนเกินห้ามใจได้นั้นช่างตรึงในใจเขาเป็นอย่างมาก
เมื่อเขาออกไปแล้ว นัฐจึงอ่านหนังสือของเธอต่อ

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:44: PM »
### ตอนที่ 6 ช่างภาพ ###

1 เดือนต่อมา หลงจากที่ทรงยุทธ กลับมาจากการทำงานที่เชียงใหม่
และทั้งสองมีโอกาสอยู่ด้วยกันเพียงอาทิตย์เดียวเท่านั้น
ทรงยุทธก็ต้องเดินทางกลับไปทำงานต่อที่เชียงใหม่
ส่วนนัฐนั้นก็ปฏิบัติของเธอเหมือนเช่นเดิม เช้าไปทำงาน เย็นกลับบ้าน

จนเย็นวันหนึ่ง เธอต้องการที่จะซื้อของใช้ส่วนตัว และเพื่อหาอะไรอร่อยๆกลับไปทานที่บ้านบ้าง จึงเลี้ยวรถเข้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านรามอินทรา ซึ่งไม่ไกลจากโรงงานที่เธอทำงานอยู่นัก เมื่อไปถึง เธอก็ตรงไปยังร้านที่เธอต้องการชองทันที และเมื่อซื้อของเสร็จเรียบร้อย เธอจึงเดินเล่นดูของไปเรื่อยๆ เพื่อฆ่าเวลา จนมาถึงชั้นบนซึ่งเป็นชั้นโรงภาพยนตร์
ระหว่างที่เธอกำลังมองโปรแกรมหนังอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายคนหนึ่งเรียกชื่อเธอขึ้น
"คุณนัฐ คุณนัฐใช้ไหมครับ" ชายคนนั้นกล่าวขึ้น
และเมื่อเธอหันกลับไป ก็พบกับชายคนหนึ่งอยู่ในชุดเสื้อหนังกางเกงยีนส์รองเท้าหนัง รูปร่างสัดทัด
รูปร่างหน้าตาไม่ใช่คนที่หล่อเหลาแต่ออกจะเป็นแนวศิลปินมากกว่า
"เอ่อ คุณคือ?" นัฐถามไปงงๆ
"ชาญวิทย์ไงครับ เราเจอกันที่ภูกระดึงครับ ผมถ่ายรูปคุณนัฐตอนที่อยู่หน้ากองไฟไงครับ จำได้ไหมครับ"
ชายคนนั้นกล่าว
"ชาญวิทย์......อ๋อ จำได้แล้วค่ะ คุณคนที่ขอถ่ายรูปนัฐนั่นเอง ขอโทษนะคะ วันนั้นมันมืดเลยจำไม่ได้ค่ะ" นัฐกล่าว
"ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณนัฐมาทำอะไรที่นี่ครับเนี่ย จะดูหนังหรือครับ" ชาญวิทย์ถามต่อ
"เปล่าค่ะ มาซื้อของ แล้วก็เดินเล่นมาเรื่อย ก็กะจะดูโปรแกรมหนังเผื่อมีอะไรดีๆ ก็อาจจะดูสักรอบน่ะค่ะ แล้วคุณล่ะคะ"
"อ้อ ผมมาหาอะไรทานหน่อยน่ะครับ แล้วก็ซื้อหนังสือไปอ่านสักเล่มนี่ไงครับ" เขาบอก
"พอดีผมเห็นคุณนัฐ ทีแรกก็ไม่มั่นใจครับ ก็เลยลองทักดูใช่จริงๆด้วย"
"เนี่ยผมดีใจมากเลยนะครับเนี่ย ผมไม่นึกว่าจะได้เจอนางฟ้าแสนสวยที่นี่เลยครับ"
เขาบอกต่อด้วยท่าทางที่บ่งบอกว่าถึงความดีใจที่สุดที่ได้เจอเธอ
นัฐนั้น เมื่อได้ฟังอย่างนั้นถึงกับหน้าแดง เพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาอย่างนั้น
แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกขำไม่ได้เหมือนกัน และทั้งสองก็เดินคุยกันไปเรื่อย ซึ่งต่างก็คุยกันได้อย่างถูกคอ
ปกตินัฐเป็นคนที่ไม่ค่อยคุยกับใครมากนัก แม้แต่ในที่ทำงานก็มักจะเป็นคนพูดน้อย
แต่กับชายคนนี้เธอกับคุยได้อย่างสนุกสนาน เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ดี และคุยสนุกสำหรับผู้หญิงอยู่แล้ว
ชาญวิทย์นั้นเขาไม่คิดว่าจะได้เจอกับเธออีก เพราะระหว่างทางเขาทำที่อยู่ของเธอหายไปพร้อมกับกระเป๋าสตางค์เรียบร้อยแล้ว
เขาจึงอยากที่จะคุยกับเธอให้นานที่สุด
ระหว่างที่ทั้งสองคนคุยกันอยู่นั้น ชาญวิทย์ก็เอ่ยถามขึ้น
"เอ้อ...คุณนัฐวันนี้ว่างไหมครับ ผมอยากชวนคุณนัฐไปดูงานของผมหน่อยน่ะครับ ที่จริงก็รูปของคุณนัฐน่ะครับ"
" ผมเอามาตกแต่งเรียบร้อยแล้วครับ กะว่าจะเอามาโชว์ไว้ที่หน้าร้าน แต่ก็อยากให้เจ้าของรูปได้เห็นก่อน" เชาถามขึ้น
"อืม...นี่ก็ทุ่มหนึ่งแล้วนะคะ คงไม่สะดวกกระมังคะ นัฐกลัวจะดึกน่ะค่ะ รบกวนคุณแย่เลย" นัฐปฏิเสธ
"ไม่เลยครับ ไม่เลย ผมจะยินดีมากครับถ้าผมได้อวดผลงานให้คุณนัฐดูไวๆครับ
ถ้าไม่ถุกใจผมจะได้แก้ไขให้ครับ" เขาคะยั้นคะยออีก
"หรือว่าวันพรุ่งนี้ดีครับ เป็นวันเสาร์ด้วย คงจะสะดวกกว่ากระมังครับ"
เขาเริ่มเปลี่ยนแนวทางเพราะเห็นว่าหญิงสาวคงไม่ไปแน่ในวันนี้
"ก็ดีค่ะ แล้วนัฐจะไปที่ทำงานคุณชาญวิทย์ได้อย่างไรคะ" นัฐเริ่มโอนอ่อน
"นี่ครับ นามบัตรผม ด้านหลังเป็นแผนที่นะครับ ถ้าไปไม่ถูกอย่างไรก็โทรเข้ามือผมก็แล้วกันครับ" เขาบอกอีก
"อ้อคะ คิดว่าคงไม่ยากนัก แล้วเอาไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ คิดว่าพอเลิกงานแล้วจะลองเข้าไปดูค่ะ" นัฐบอกกับเขา
"งั้นวันนี้ขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวจะไปซื้อของอีกสองสามอย่างน่ะค่ะ"
นัฐบอกกับเขาเพื่อขอแยกตัวออกไปเพื่อซื้อของ
"ตกลงครับ แล้วผมจะรอนะครับ สวัสดีครับ" ชาญวิทย์กล่าวพร้อมกับเดินแยกออกไป
ระหว่างที่ทั้วสองแยกออกจากกัน ชาญวิทย์ก็หันมามองตามเรือนร่างของสาวสวย หน้าตาหวานอีกครั้ง
แม้จะด้านหลัง แต่รูปร่างและท่าทางต่างๆ ผมที่ยาวตรงและเป็นระเบียบ
ชุดที่ใส่แล้วเข้ากับบุคคลิกที่ดูจะเป็นคนเรียบร้อย มันช่างตราตรึงใจเขาเสียเหลือเกิน
เมื่อนัฐเดินหายลับไปเขาจึงรีบกลับบ้านของเขาในทันที เช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น นัฐิกาออกไปทำงานปกติ วันนี้เธอแต่งตัวในชุดกางเกงยีนส์เสื้อขาว ดูคล่องตัว
เพราะวันนี้วันเสาร์ไม่ต้องใส่เป็นระเบียบนัก และเลิกงานแค่ครึ่งวันเท่านั้น
ตำแหน่งของเธอที่บริษัทคือ เลขาฯหน้าห้องของกรรมการผู้จัดการซึ่งเป็นเพื่อนกับทรงยุทธนั่นเอง
เมื่อเที่ยงหลังจากที่เธอเลิกงาน เธอทำงานต่อจนบ่ายสาม จึงเก็บของเพื่อกลับบ้าน
แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอนัดกับช่างภาพที่ชื่อชาญวิทย์เพื่อไปดูรูปที่เขาถ่ายไว้ให้
ที่สตูดิโอของเขา เธอจึงหยิบนามบัตรของเขาขึ้นมาเพื่อดูแผ่นที่ และขับรถตรงไปยังที่นั่นทันที
กะว่าจะขอดูไม่นานก็จะกลับบ้าน เพราะไหนๆ วันนี้ก็ยังว่างอยู่กลับบ้านก็ยังไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว
ที่อยู่ของสตูดิโอนั้นอยู่ในหมู่บ้านหนึ่งย่านมีนบุรี
และเมื่อเธอไปถึง ก็ได้พบกับความสวยงามของการจัดตกแต่างออฟฟิศที่ดูเป็นศิลปะและดูร่มรื่นมาก
ด้านหน้ามีส่วนหย่อมที่มีต้นไม่จัดได้อย่างสวยงามมาก
พร้อมกับโต๊ะสำหรับนั่งพักผ่อนอาจจะเพื่อดื่มกาแฟหรือชมวิวก็ได้
ด้านหน้าของออฟฟิศนั้นเป็นบึงขนาดใหญ่ที่เข้ากับบรรยากาศหน้าบ้านเป็นย่างยิ่ง
ด้านหน้าของออฟฟิศ ตกแต่งด้วยกระจกและมีน้ำตกไหลตลอดเวลาและมีไม้เถาย้อยลงมาด้วย
เหมือนบ้านป่ามากกว่าที่ทำงานเสียอีก แต่ที่ดูเป็นสถานที่สำหรับทำงานก็คือป้ายชื่อบริษัทนั่นเอง
เธอจึงตัดสินใจจอดรถด้านหน้าสตูดิโอนั้น และลงมากดกริ่งเพื่อหาเจ้าของสถานที่นั้นทันที
และเมื่อกดกริ่งไปได้สักพักก็ไม่มีใครออกมาเปิด เธอจึงคิดว่าคงไม่มีใครอยู่แน่
เธอจึงหันมานั่งอยู่ที่ม้านั่งในสวนเล็กๆนั้น เพื่อพักผ่อนก่อนที่ออกจากที่นั่น
และเพื่อชมทัศนียภาพที่ดูน่าอยู่และร่มรื่นนั้น และยิ่งนั่งนานเท่าไหร่ลมพัดเย็นๆ
ที่พัดเข้ามามันก็ทำให้เธอรู้สึกง่วงขึ้นมาได้เหมือนกัน ประกอบเก้าอี้นั้นเป็นเก้าอี้แบบเอนหลังได้ด้วย
มันจึงทำให้เธอเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาและมองนาฬิกาดูก็พบว่านั่นเป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว
แล้วนี่เธอหลับไปได้ตั้งสองชั่วโมงเลยเหรอ แล้วเจ้าของสตูดิโอไปไหนเสียล่ะ
และเมื่อเธอพยายามจะลุกขึ้น ก็ต้องสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อมีใครมานั่งอยู่ข้างๆ
และกำลังวาดอะไรบางอย่างอยู่ ชาญวิทย์นั่นเอง
"สวัสดีครับคุณนัฐ หลับสบายดีไหมครับ" เขาถาม
"เอ้อสวัสดีค่ะ แหมน่าอายจัง นี่นัฐหลับไปนานมากเลยนะคะ"
"กดกริ่งแล้วไม่มีใครมาเปิดก็เลยถือวิสาสะนั่งพัก เลยเผลอหลับไปจนได้ค่ะ" นัฐกล่าวแบบอายๆ
เพราะเกิดมาก็ไม่เคยมานอนในที่แปลกที่อย่างนี้มาก่อน
"ไม่เป็นไรครับ เป็นไงครับที่นี่สวยไหมครับ" เขาถามอีก
"สวยและน่าอยู่มากค่ะ คุณจัดเองหรือครับ" นัฐถาม
"ก็มีเพื่อนๆ บ้าง จัดเองบ้างน่ะครับ ที่นี่ไม่ใช่ชองผมเดียว"
"ผมมีหุ้นส่วนอยู่ด้วยครับ เดี๋ยวก็คงกลับคงจะไปรับแฟนๆ กันนั่นแหละ เป็นยังงี้ประจำ" เขาบอก
"แล้วคุณชาญวิทย์ไม่ไปรับแฟนหรือคะ" นัฐถามด้วยความสงสัย

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:45: PM »
"เรียกวิทย์เฉยๆก็ได้ครับ ผมยังไม่มีแฟนหรอกครับ ว่าแต่วันนี้คุณนัฐ อย่าชมภาพอย่างเดียวเลยนะครับ"
"ร่วมทานข้าวเย็นกับเพื่อนผมหน่อย พวกมันคงดีใจที่มีสาวสวยอย่างคุณนัฐมาร่วมโต๊ะด้วยน่ะครับ" เขาบอก
"จะดีหรือคะ ไม่รบกวนดีกว่า เกรงใจค่ำแล้วด้วย" นัฐกล่าวอย่างเกรงใจ
ไม่นานนักจากการตื้อและความกระตือรือล้นของเขาก็ทำให้เธอต้องใจอ่อน และยอมรับปากออกไป
จากนั้นทั้งสองจึงเริ่มลงมือทำครัวกัน เพราะทางชาญวิทย์นั้นได้เตรียมการณ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้วนั่นเอง
โดยเขาให้เพื่อนๆของเขาไปรับแฟนๆของแต่ละคนมาที่บ้านเพื่อทำให้นัฐถิการู้สึกไม่อึดอัดและยอมที่จะร่วมสนุกกับเขาอย่างเต็มใจ
โดยที่เขาก็หวังอะไรบางอย่างอยู่ในใจ แต่เขานั้นไม่รู้เลยว่านัฐคนสวยที่เขาหลงไหลนี้แต่งงานแล้ว
แต่สามีของเธอไม่ค่อยดูแลสักเท่าไหร่
ทั่งสองเริ่มทำอาหารกัน โดยเมนูนั้นก็คือสเต็ก และเครื่องเคียงอีกสองสามอย่าง
รวมทั้งเครื่องดื่มที่ถูกเตรียมไว้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง และเมื่อได้เวลา เพื่อนของชาญวิทย์จึงเข้ามาถึง
"เอ้า เพื่อนนี่คุณนัฐนางแบบของข้าว่ะ และนี่ก็ ไอ้เอกับน้องภา และนี่ก็ไอ้ดอนกับคุณสรหุ้นส่วนใหญ่ครับ"
"และไอ้อ้วนเนี่ยเรียกมันว่ายักษ์ก็แล้วกันนะครับ เราเรียกมันอย่างนั้น "
ชาญวิทย์แนะนำให้เธอรู้จักกับเพื่อนๆ ของเขาเรียบร้อย และต่างก็ทักทายกัน อย่างเป็นกันเอง
บรรยากาศตอนนี้ช่างแสนสนุกและเป็นกันเองเป็นอย่างมาก
ทำให้สาวนัฐถึงกับลืมเวลาไปเลยรวมทั้งเสียงเพลงไพเราะที่เปิดเบาๆ เข้ากับบรรยากาศทำให้ทุกอย่างดูลงตัวมาก
ระหว่างรับประทานอาหารนอกจากคุยกันเรื่องทั่วไปแล้ว ก็ไม่วายที่จะมีเรื่องลามกหยอกเย้ากันระหว่างเพือนๆของชาญวิทย์
จนหลายๆครั้งนัฐถิกาถึงกับหน้าแดงพูดอะไรไม่ออก
แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าทำให้เธอรู้สึกสนุกอย่างประหลาด เบียร์ที่เตรียมไว้ก็หมดไปหลายขวดแล้ว
ทุกคนที่นั่งอยู่เริ่มตึงๆ กันแล้ว รวมทั้งนัฐ ซึ่งเธอถูกคะยั้นคะยอให้กินเข้าไปหลายแก้วอยู่เหมือนกัน

"เฮ้ย...อาหารหมดแล้วว่ะ ไปดิ้นกันดีกว่าเอาไหมวะ" เสียงคนที่ชื่อเอพูดชวนขึ้น
"เห็นทีนัฐคงต้องกลับแล้วล่ะค่ะ นี่ก็ห้าทุ่มแล้วเดี๋ยวที่บ้านเป็นห่วงน่ะค่ะ" นัฐรีบตัดบท
แต่ไม่เป็นผลทุกคนต่างไม่ยอมท่าเดียว เธอจึงต้องอยู่ต่อ และตกลงกันว่าจะขึ้นไปยังชั้นบนสุดของบ้าน
ที่ถูกจัดห้องไว้สำหรับการเลี้ยงรับรองและเพื่อการสนุกสนานโดยเฉพาะ
เมื่อขึ้นไปถึง ก็จะพบกระจกบานใหญ่และมองเห็นวิวทิวทัศน์ของบึงนั้นได้เป็นอย่างดี แอร์ถูกเปิดอย่างเย็นฉ่ำ
ภายในห้องปูด้วยพรมอย่างดี การตกแต่งมีศิลปะเข้ามาเกี่ยวของทุกชุดของห้อง
และที่นั่นเธอก็พบกับรูปถ่ายที่ถูกขยายให้ใหญ่มาก
และถูกตกแต่งด้วยเทคนิคอย่างดีจึงทำให้สวยงามที่สุดจนเธอไม่อยากเชื่อสายตัวเอง
"นี่ไงครับที่ผมอยากจะให้คุณนัฐดู สวยไหมครับ หรือไม่ถูกใจตรงไหนบอกได้นะครับ" ชาญวิทย์บอก
"สวยมากค่ะ นัฐชอบมันจัง" นัฐบอก
"คุณนัฐไม่รู้อะไร วิทย์น่ะเขาเอามาอวดพวกเราทุกคน และทำมันอยู่เป็นเดือนนะเนี่ยรูปของคุณนัฐเนี่ย"
"สงสัยว่าคงจะหลงเสน่ย์คุณนัฐแล้วล่ะ" คุณสรกล่าวเสริม
นัฐถึงกับหน้าแดงกล่ำ ไม่กล้าสบตาชาญวิทย์นัก
"นี่เขาคงไม่รู้ว่าเราแต่งงานแล้ว" นัฐคิด
เมื่อทุกอย่างเข้าที่ ทุกคนต่างเริ่มนั่งกันเป็นคู่ ยาวตามแนวโซฟา ส่วนภาและเอนั้น
แยกออกไปนั่งที่หน้าเคาท์เตอร์ด้านหลัง ส่วนคนที่ชื่อยักษ์นั้นไปเตรียมเครื่องเสียงต่างๆ
และมานั่งอยู่ที่โซฟาด้านข้างไฟถูกปิดจนมืด
และไม่นานเพลงที่เลือกกันไว้ก็เริ่มทยอยออกมาเพื่อให้ทุกคนร้องกัน
เครื่องดื่มก็ถูกลำเลียงมาเรื่อยจากทางเคาท์เตอร์ ไม่นานนักนัฐก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเมาแล้ว
มาถึงเพลงหนึ่ง เมื่อทุกคนเริ่มแผนใหม่ด้วยการบังคับให้เธอและชาญวิทย์ต้องเต้นรำกัน โดยนายยักษ์จะเป็นคนเลือกเพลงให้
"คุณนัฐ จะให้เกียรติเต้นรำกับไอ้วิทย์มันหน่อยได้ไหมครับ" ดอนถามขึ้นเพื่อทำคะแนนให้เพื่อน
"ไม่ไหว หรอกค่ะนัฐเต้นไม่เก่ง แล้วเนี่ยก็รู้สึกมึนๆด้วย" นัฐปฏิเสธ
"น่า เห็นไหมไอ้วิทย์มันทำหน้าดีใจจนหน้าบานอย่างนั้นแล้ว ไม่สงสารมันมั่งหรือครับ" นายดอนเริ่มบทใหม่
และก็เหมือนเดิม เธอก็ต้องรับคำ และลุกตามวิทย์ขึ้นไปที่ด้านหน้า และเริ่มเต้นรำกัน
ระหว่างที่ทั้งสองเต้นรำกันอยู่นั้น ด้วยอาการเมาของเธอที่เริ่มมีแล้วจึงทำให้เกิดสะดุดกับพื้น
ทำให้ร่างของเธอซบลงที่ไปแผ่นอกของวิทย์อย่างไม่ตั้งใจ นายวิทย์เองก็ไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านไป
มือชองเขาประคองให้เธอไม่ให้ล้ม มือของเอาโอบรอบเอวของเธอไว้อย่างนั้นและดึงตัวเธอไม่ให้ออกห่าง
ซึ่งนัฐเองนั้นตอนนี้ไม่มีแรงที่จะผลักเขาออกได้ จึงต้องปล่อยเพราะคิดว่าอีกไม่นานก็จบเพลงแล้ว
แต่ก็อดประหลาดใจไม่ได้ที่แผ่นอกเขาดูกว้างกว่าของสามีของเธอ และดูแข็งแรงกว่ามาก
การที่อยู่ในสภาพอย่างนั้น มันทำให้หน้าอกของเธอเบียดกับอกของเขาอย่างไม่ตั้งใจ
โดยแขนทั้งสองข้างของเธอที่ต้องโอบรอบคอของเขา มันทำให้หน้าอกทั้งสองข้างของเธอนั้นเปิดรับการกระทบอย่างดี เธอเริ่มเคลิ้มไปกับการเต้นรำนี้บ้างแล้ว
และอาจจะลืมไปว่าเธอกำลังเต้นรำกับคนที่ไม่ใช่สามีของเธอ ต่อหน้าสายตาอีกหลายคู่ที่คอยจ้องมองอยู่
แขนทั้งสองข้างของวิทย์เริ่มกอดรัดให้กระชับขึ้น แต่ไม่รุนแรงจนเหมือนกับทั้งคู่กำลังกอดกันอยู่
และนัฐก็ต้องสะดุ้งเมื่อที่หน้าท้องของเธอไปกระทบกับอะไรบางอย่างเข้า
ลำแกร่งของวิทย์นั่งเองที่เริ่มพองตัวอยู่ภายในกางกางยีนส์ของเขา
แต่ถึงแม้มันจะอยู่ในกางเกงแต่ก็ทำให้นัฐรู้สึกได้ จึงพยายามเบี่ยงออก
แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะชาญวิทย์นั้นกอดกระชับเธอมากขึ้น
"คุณนัฐดูด้านข้างสิครับ" ชาญวิทย์กระซิบบอก
และเมื่อเธอหันไปทางที่นั่ง เธอก็ต้องประหลาดใจละคนตกใจ เพราะทั้งดอนและคุณสรกำลังกอดจูบกันอยู่อย่างดูดดื่ม
มือของดอนนั้นขยำและนวดไปมาอยู่ที่หน้าอกของคุณสรอย่างเต็มที่ แม้จะภายนอกก็ตาม
แต่ด้วยที่เธอเริ่มเมาแล้วและกำลังงงๆอยู่เธอจึงมองภาพตรงหน้าอยู่อย่างนั้นไม่วางสายตา
โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าชาญวิทย์และเพื่อนๆของเขานั้นวางแผนนี้เอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว
และเมือมองเลยไปที่หน้าเคาท์เตอร์ก็เช่นกัน
อีกคู่หนึ่งก็กำลังพันตูกันอยู่ที่เก้าอี้หน้าเค้าท์เตอร์เช่นกัน
นายเอและภากำลังกอดจูบกันอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นกัน แต่เมื่อมองลงที่ไปกลางตัว ก็พบว่า
สาวภานั้นกำลังกุมกำลำแกร่งที่มีขนาดพอตัวอยู่ โดยเธอแค่รูดซิปและดึงมันออกมาเท่านั้น มือน้อยๆนั้นค่อยๆ
รูดขึ้นลงอย่างช้าๆ ซึ่งดูแล้วเป็นภาพที่ตื่นใจนัฐเป็นอย่างมาก
ระหว่างที่เธอกำลังตะลึงกับภาพของสองคู่อยู่นั้น มือทั้งสองของวิทย์ก็เลือนลงไปบีบเบาๆ
ที่บั้นท้ายของเธอ เขาเริ่มนวดเบาๆ ทั้งสองมือ และเขาก็แน่ใจว่าสาวสวยคนนี้กำลังเกิดอารมณ์ต้องการแน่
เพราะได้ดื่มเบียร์ไปหลายแก้วจนแสดงอาการมึนเมาอย่างเห็นได้ชัด คงไม่ยากที่เขาจะเผด็จศึกเธอได้
เพลงจบไปเมื่อไหร่ไม่ทราบ แต่ทั้งคู่ยังคงยืนกอดกันอยู่ตรงหน้านั้น
โดยที่นัฐก็ยังคงมองภาพการบรรเลงเพลงรักของอีกสองคู่อย่างไม่วางตาและยังไม่รู้สึกตัว
และจวบจน
ยอดชายนายวิทย์เริ่มจู่โจมเธอด้วยการซบหน้าลงไปที่ซอกขาวผ่องของเธอนั่นเองเธอจึงรู้สึกตัวและหันกลับมา
"อุ๊ย อะไรกันนี่คุณวิทย์ อย่าทำอย่างนี้นะคะนัฐไม่ชอบ โอ..พอเถอะค่ะ" นัฐบอก พร้อมกับพยายามดันตัวออก
วิทย์นั้นไม่ปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์เขาต้องปลุกอารมณ์เธอให้ได้เขาจึงไม่ปล่อย
และเริ่มซุกไซ้ไปทั่วซอกคอและขึ้นมาที่ปากของเธอ ซึ่งในตอนแรกนัฐนั้นพยายามหลบหลีกแต่ก็ไม่พ้นจนได้
จูบของวิทย์นั้นเริ่มหยุดเธอได้ อาการขัดขืนของเธอเริ่มเบาลง
คงเป็นเพราะเธอเห็นภาพของอีกสองคู่เมื่อสักครู่และฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ด้วยนั่นเอง
มือที่พยายามดันก็หมดพลังไปในที่สุด เปลี่ยนเป็นปล่อยเหยียดไปข้างลำตัวเท่านั้น
ชาญวิทย์เมื่อเห็นดังนั้นจึงพยุงตัวเธอให้มานั่งที่เก้าอี้สูงทางด้านหน้าของเคาท์เตอร์โดยมีเขายืนสวมกอดเบาๆอยู่ข้างหลัง
เพื่อดูคู่ของดอนและคุณสร และอีกคู่เอกับสาวสวยภา ซึ่งได้ย้ายกันไปอยู่ด้านในของเคาท์เตอร์เรียบร้อย
ซึ่งตอนนี้ ดอนถอดเสื้อคุณสรออกหมดแล้ว เหลือแต่กระโปรงยาวเพียงตัวเดียว
หน้าอกของคุณสรนั้นเริ่มคล้อยแล้วเพราะเธอนั้นเกือบสี่สิบแล้ว และนายดอนนั้นก็เช่นกัน
ทั้งคู่เป็นสามีภรรยากันและเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของที่นี่
แต่โดยนิสัยของทั้งคู่เป็นคนที่ชอบการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับบุคคลอื่นมากๆ
ความรู้สึกในตอนนี้ของสาวงามหน้าตาหวานซึ้งมันช่างอื้ออึงไปหมด
อะไรทำให้เธอยังเฉยอยู่ได้ทั้งๆที่ มันเป็นสิ่งที่ผิดสำหรับตัวเธอด้วยซ้ำ
วิทย์นั้นรู้ดีว่าวันนี้ต้องเป็นวันพิเศษของเขาวันหนึ่งแน่ๆ

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:46: PM »
"คุณนัฐดูสองคนนั้นสิครับ' วิทย์บอกให้นัฐดูคู่ของดอนและคุณสรนั้นอีกครั้ง
บนโซฟานั้น ทั้งดอนและคุณสร ต่างพันตูกันอย่างถึงพริกถึงขิง
นายดอนปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของตัวเองแล้วดันตัวขึ้นมาที่เหนือหน้าอกของคุณสร
เพื่อให้เธอได้ใช้ปากปลุกอารมณ์ให้เขา โดยเขาจับมันไว้และประคองเข้าสู่ปากที่มีสีแดงสดนั้น
อย่างไม่ยากเลยเพราะคุณสรก็รอรับสิ่งแปลกปลอมที่มีขนาดพอสมควรนั้นอยู่อย่างเต็มอกเต็มใจ
โดยไม่สนใจคนที่กำลังมองอยู่แม้แต่น้อย
อีกคู่หนึ่งก็ไม่แพ้กัน ฝ่ายชายที่ชื่อเอนั้นก็ถอดชั้นในของหญิงสาวภาออก ส่วนกระโปรงสั้นนั้นถูกถลกขึ้นไปที่เอวแล้ว
และตัวเขาเองก็กลับหัวกลับหางกันเพื่อให้ทุกฝ่ายไม่เสียเปรียบซึ่งกันและกัน
คนชื่อเอนั้นมีหนวดและเคราค่อนข้างมาก เมื่อเขาลงมือบรรเลงก็ทำให้สาวภาถึงกับต้องแอ่นกายรับทีเดียว
แต่ภานั้นก็หายอมไม่เธอทำงานกับอาวุธของเขา ซึ่งถ้าดูไปแล้วมันมีขนาดน่ากลัวทีเดียว
และระหว่างนั้นสาวสวยนัฐก็เริ่มรู้สึกว่า
มือทั้งสองของชาญวิทย์เริ่มที่จะลูบไล้ไปมาบริเวณหน้าท้องของเธอ
และค่อยๆเลื่อนมายังสะโพกภายนอกกางเกงยีนส์ของเธอ
โดยที่นัฐนั้นกำลังตะลึงลานกับภาพตรงหน้าโดยไม่ได้รุ้สึกตัวเลยสักนิด
และที่สำคัญอารมณ์ของเธอในตอนนี้มันช่างแปรปรวนไปหมด
ความต้องการบวกกับฤทธ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ทำให้เธอปล่อยให้ชายแปลกหน้าที่ไม่ใช่สามีของเธอนั้นลูบไล้รุกล้ำอย่างสบายใจ
ไม่นานนัก มือนั้นก็เลื่อนกลับมายังขอบกางเกงยีนส์ของเธอ เขาค่อยๆ บรรจงแกะเข็มขัดของเธอออก
และเมื่อมันคลายออกแล้ว ก็ถึงตากระดุมกางเกงยีนส์ราคาแพงนั้นในไม่ช้า
ชาญวิทย์ลุกต่อด้วยการค่อยๆรูดซิฟกางเกงยีนส์ลงอย่างแผ่วเบาด้วยเนื่องกลัวว่าจะทำให้เธอนั้นตกใจและไม่ยินยอมสิ่งที่เขาเสนอให้
แต่เขาคิดผิดเพราะในตอนนี้นัฐนั้นแทบไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ เพราะมัวแต่มองภาพข้างหน้าอย่างไม่กระพริบตา
และซิปถูกเปิดออก มือหนึ่งของเขาก็สอดเข้าไปข้างในแต่ก็เป็นไปด้ยความยากลำบากพอดู
"แยกชาออกอีกหน่อยสิครับ คุณคนสวยของผม" เขากระซิบบอกที่ข้างหู
และก็เป็นอัตโนมัติ สาวสวยแยกขาออกจากกันโดยอัตโนมัติอย่างลืมตัว
และเมื่อมือใหญ่นั้นสอดเข้าไปใต้ชั้นในของเธอเพื่อสัมผัสกับเนื้อที่ เธอก็ถึงกับสะดุ้ง
"อุ๊ย...ซีดดดด์" เธอถึงกับสูดปากออกมาพร้อมกับก้มหน้าลงเพื่อมองดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
"โอ๊ะ...คุณวิทย์ทำอะไรคะ อย่าค่ะ" เธอพูดห้าม แต่กลับกันเธอไม่ได้ปิดป้องอะไรเลย
ยังปล่อยให้เขาลูบไล้ภายในนั้นอย่างย่ามใจต่อไป
มือน้อยๆทั้งสองข้างยันขอบเก้าอี้ตัวสูงนั้นไว้แน่น
ตัวเธอเริ่มเชิดขึ้นเพราะความเสียวซ่านที่เขาปรนเปรอให้
ชาญวิทย์เริ่มรุกต่อด้วยเลื่อนมือที่ว่างอยู่นั้น มาประคองหน้าหวานของสาวสวยนั้นกลับมาหาเขา เมื่อเขาสบตากับเธอ
ซึ่งตอนนี้มันช่างหยาดเยิ้มเสียเหลือเกินคงเพราะอารมณ์ที่พุ่งพล่านและกระเจิดกระเจิงเป็นอย่างมาก
ชาญวิทย์บรรจงประกบปากจูบเธออย่างแผ่วเบา ซึ่งก็ได้รับการตอบสนองเป็นอย่างดี
และเลื่อนมือนั้นลงไปหาเต้าเนื้อของเธอและลูบไล้ไปมาอย่างนุ่มนวลที่สุด
ความชำนาญในเชิงกามชองชาญวิทย์นั้นทำให้นัฐถึงกับเคลิบเคลิ้มไปไกลทีเดียว
เธอไม่มีแรงแม้แต่จะขัดขืนเลยแม้แต่น้อย แต่กลับตอบสนองเขาด้วยความเต็มใจ
ชาญวิทย์นั้นรู้ดีว่าตอนนี้สาวงามที่เขากำลังเคลมอยู่นี้มีความต้องการเพียงใด
เพราะความหยาดเยิ้มที่ได้สัมผัสมันบ่งบอกจนมือเขาแฉะไปหมด เขาจึงเร่งทำงานขึ้น
นิ้วหนึ่งถูกสอดเข้าไปสำรวจภายในถ้ำนั้นเร็วขึ้น จนนัฐถึงกับต้องยกตัวขึ้นเพื่อรับการกระทำอันเสียวซ่านที่สุดนั้น
"โอวว์...ซี๊ดดดดส์.......เสียวจังค่ะ" เธอครางออกมา แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากเขา
เพราะตอนนี้เขากำลังง่วนอยู่กับซอกคอขาวผ่องเป็นยองใยของสาวสวยอย่างตั้งอกตั้งใจ
อาวุธของเขาตอนนี้ถูไถไปมาอยู่ตรงก้นงอนงามของสาวหน้าหวาน
ชาญวิทย์ค่อยๆเลื่อนตัวมาทางด้านหน้าเพื่อที่เขาจะสามารถทำงานได้ดีขึ้น
เขาดึงมือออกจากซอกขาขาวและแทรกตัวเข้าไปในหว่างขาของสาวสวย
และจับมือของเธอข้างหนึ่งเพื่อให้สัมผัสกับเจ้าโลกชองเขาซึ่งในตอนนี้มันพองตัวอย่างเต็มที่อยู่ภายในกางเกงของเขา
โดยที่นัฐเองยอมทำตามแต่โดยดี เขาจับมือเธอบดเบียดไปมาตามหน้าขาของเขา
และก็ได้รับการตอบสอนองจากเธอเป็นอย่างดี มือน้อยๆนั้นตอบสนองลูบคลำอาวุธของเขาในทันที
"ถอดมันออกสิครับ ...." เขาออกคำสั่งกับเธอต่อ
นัฐถิกาในตอนนี้ยากต่อการยับยั้งชั่งใจเพราะความต้องการอย่างล้นหลามนั้น เธอแกะกระดุมกางเกงยีนส์ออก
และก็พบว่าเขาไม่ได้ใส่กางเกงใน และเมื่อเขาช่วยเธอเอาอาวูธของเขาออกมาโชว์ต่อหน้า เธอก็คิดจะดึงมือหนี
แต่ไม่ทันชาญวิทย์นั้นจับมือเธอไว้แน่น และพยุงให้เธอรูดมันขึ้นลงอย่างช้าๆ ขนาดของมันช่างเหลือเกินจริง
แม้จะไม่ยาวนักแต่มันก็มีขนาดที่เธอเกือบกำไม่รอบทีเดียว วิทย์ปล่อยให้เธอสนุกกับมันต่อไป
โดยเขาหันไปหาอกอวบที่ยังซ่อนตัวอยู่ในเสื้อยืดสีขาว เขาพยายามถลกเสื้อของเธอขึ้น
และสอดมือทั้งสองเข้าไปเพื่อปลดตะขอยกทรงตัวน้อยที่เธอสวมใส่อยู่
เมื่อสองเต้าเผยให้เห็นถึงความงามได้รูปเขาจึงต้องอุทานออกมาทันใด
"คุณนัฐรู้ไหมครับ สัดส่วนของคุณช่างเย้ายวนใจผมจริงๆ งดงามมากครับ"
เขาไม่พูดเปล่าก้มหน้าลงไปเพื่อสัมผัสกับอกที่ตั้งชูชันต่อหน้าเขานั้นทันใด
ปลายยอดทั้งสองข้างถูกปากของเขาดูดดื่มสลับกันไปมา
มือของเขาเลื่อนลงไปที่กางเกงยีนส์ของเธอและดึงมันออก
มันทำให้นัฐถิกาสาวสวยต้องขยับตัวเพื่อให้เขาถอดออกได้สะดวกขึ้นและไม่นานนักเขาก็ประสบความสำเร็จ
กางเกงของนัฐถิกาถูกถอดออกไปอย่างง่ายดายรวมทั้งชั้นในด้วย
และในทันทีทันใด เขาจึงก้มลงสู่กึ่งกลางลำตัวของเธอทันที มือของเขาแยกเรียวขางามของเธอออก
และเริ่มลิ้มรสบ่อน้ำที่แสนจะน่าหลงไหลนั้นทันที
หญ้าที่ขึ้นไม่ดกนักทำให้เมื่อมองแล้วดูสวยงามเป็นที่สุด
"งดงามจริงๆ ครับ หอมมากด้วย" เขาชมเธอไม่ขาดปาก
นัฐนั้นเเมื่อได้รับรสสัมผัสที่แสนจะเสียวซ่านนั้น เธอถึงกับสูดปากเร่า หน้าเชิด
มือทั้งสองขยุ้มผมของเขาตลอดเวลา วิทย์นั้นพยายามบรรเลงเพลงชิวหาของเขาอย่างเต็มความสามารถทีเดียว
"โอยย์ ....ไม่ไหวแล้วค่ะวิทย์ นัฐเสียวใจจะขาด ซีดดส์"
นัฐนั้นแสดงอาการทนต่อไปไม่ไหวอย่างหมดอายทีเดียว
ทรงวิทย์นั้นหาหยุดไม่ เขาจะต้องทำให้เธอสำเร็จด้วยลักษณะนี้ให้ได้
และก็เป็นจริงไม่นานนักร่างงามนั้นก็กระตุก พร้อมกับเสียงร้องครางด้วยความเสียวซ่านที่สุดก็ว่าได้
"โอยยยส์ ซีดดดดดส์... นัฐเสียวค่ะ ไม่ไหวแล้ว โอ๊ยยยส์"
และเมื่อเสียงนั้นเงียบลง
นายวิทย์ที่ตอนนี้รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง ที่สามารถทำให้สาวงามหน้าหวานชวนให้หลงไหลคนนี้ถึงจุดได้อย่าง
รุนแรงเพียงนี้ ส่วนนัฐนั้นเล่า เธอถึงกับหอบทีเดียว
เธอสวมกอดคอของวิทย์นั้นไว้แน่นร่างสวยสั่นเทาที่เดียว
"ดีไหมครับ คุณนัฐ มีความสุขดีไหมครับคนสวยของผม" เขาถาม
นัฐไม่ตอบแต่เธอแสดงออกด้วยการกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก ซึ่งเท่านี้ก็ทำให้นายวิทย์นั้นยิ้มออก
"ถึงตาคุณนัฐบ้างแล้วล่ะครับ"
เขาพูดพร้อมกับถอยห่างออกพร้อมกับดึงตัวเธอให้ลงจากเก้าอี้และบอกให้เธอคุกเข่าเพื่อทำในสิ่งที่เขาต้องการ
ซึ่งนัฐก็ทำตามอย่างว่าง่าย เธอหมดอาย ลืมแล้วซึ่งศีลธรรมไปหมดแล้ว
เมื่อคุกเข่าลง จึงทำให้เธอมองเห็นลำแกร่งของเขาอย่างถนัดตา มันช่างใหญ่โตอะไรเช่นนี้หนอ
ลำแกร่งนั้นถูกส่งเข้าไปในปากบางสวยของเธอ โดยนัฐเองก็อ้าปากรับไว้
ในช่วงแรกเธอทำไม่ถนัดนัก และเมื่อชินกับมันแล้ววิทย์จึงเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และเริ่มเร็วขึ้น
จนเกือบทำให้เธอสำลักออกมาทีเดียว
"อูยยส์...คุณนัฐเก่งจัง พอก่อนเถอะครับ ทำอะไรที่มันสนุกกว่านี้ดีกว่า" เขาบอกพร้อมพยุงตัวเธอขึ้น
และประกบปากจูบเป็นการให้รางวัล เขาพาร่างระหงนั้นขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้สูงนั้นตามเดิม
และจัดการถ่างขาของเธอออก พร้อมกับที่ตัวของเขาแทรกตัวเข้าไประหว่างกลาง
และเมื่อพร้อมแล้วเขาจึงจดจ่ออาวุธของเขาไปยังเป้าหมาย คิดดูแล้วเหมือนฝันจริงๆ ที่เขาได้เชยชมกับสาวสวย
หน้าตาหวานเช่นนี้ตั้งแต่เขาเจอเธอที่ภูกระดึงนั้นเขาก็ได้แต่มองรูปของเธออย่างหมดความหวังไปแล้ว
เหมือนสวรรค์เป็นใจจริงๆที่ทำให้เจอเธอในที่สุด
วิทย์ค่อยๆ แทรกลำแกร่งของเขาเช้าสู่เป้าหมายอย่างช้าๆ
เขานั้นรู้สึกได้ทันทีที่ได้สัมผัสกับบรรยากาศภายใน
มันช่างคับแคบและรัดรึงเสียเหลือเกินแม้มันจะมีน้ำหล่อลื่นอยู่แล้วก็ตาม
"อื้มมม....เสียวจังค่ะ....โอยยย" นัฐครางกอดคอเขาไว้แน่นเธอพยายามช่วยเขาอย่างเต็มที่เช่นกัน
"เดี๋ยวก็ดีเองครับ ของคุณนัฐเยี่ยมจริงๆ" เขาชมอีก
และไม่นานนักสิ่งแปลกปลอมนั้นก็เข้าสู่เป้าหมายได้หมดไส้หมดพุง
วิทย์นั้นแทบทนไม่ไหวเหมือนกันเขาจึงหยุดคาเอาไว้เช่นนั้นก่อน และหันมาจูบที่ปากบางของเธอต่อ
ลิ้นของเขาสอดเข้าไปในปากน้อยๆนั้นและควานหาความหวานฉ่ำข้างใน
มันช่างปลุกเร้าอารมณ์ของสาวงามได้ดีเหลือเกิน
มือทั้งสองข้างของเขาประคองกอดอยู่ที่แก้มก้นทั้งสองข้างของหญิงสาว
และโดยที่นัฐสาวสวยหน้าหวานไม่ทันตั้งตัว
ชายหนุ่มจึงชักอาวุธของเขาออกและออกแรงกระแทกเข้าไปอีกครั้งอย่างเต็มที่
"อุ๊บ...โอยยย" เธอเผลอร้องออกมา
และไม่ต้องให้บอก ยอดชายนายวิทย์ก็เริ่มเดินหน้าถอยหลัง เริ่มจากช้าๆ
"ดีไหมครับคุณนัฐ โอยย...เสียวจัง ของคุณเนี่ยช่างฟิตจริงๆ" เขากระซิบบอกเสียงสั่นเครือ
"ค่ะ ดีค่ะ....อูยยส์" นัฐสารภาพอย่างสิ้นอาย
การบรรเลงเพลงของทั้งคู่ดำเนินต่อไป บนเก้าอี้สูงหน้าเคาท์เตอร์นั้นอย่างร้อนแรงขึ้นเรื่อย
นายวิทย์นั้นเคยผ่านผู้หญิงมาก็ไม่น้อย แต่เข้าต้องยอมรับว่าเขาตกหลุมเสน่ย์ของสาวสวยผู้นี้เป็นที่สุด
เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำให้เธอนั้นติดใจในตัวเขาให้ได้
และจู่ๆ เขาก็หยุดการทำงานของเขา ซึ่งนัฐเองนั้นเธอเกือบจะขึ้นสวรรค์อยู่ลอมล่อแล้ว
"ผมว่าเราไปที่นู่นกันดีกว่าครับ" เขากระซิบบอก พร้อมกับชี้ไปทางอีกคู่หนึ่งทางโซฟา คุณสรกับดอนนั่นเอง
ที่ตอนนี้กำลังบรรเลงเพลงรักกันอย่างเร่าร้อน เสียงครวญครางของคุณสรนั้นชวนให้ขนลุกทีเดียว
แต่นั่นก็เพราะความมันส์ในอารมณ์ของคนทั้งคู่นั่นเอง
วิทย์นั้นไม่รอคำตอบจากสาวสวย เขาดึงอาวุธของเขาออกจากเป้าหมาย
ซึ่งทำให้เห็นความวาวแววที่เกิดขึ้นภายในนั้นอย่างเห็นได้ชัด และอุ้มตัวเธอเพื่อไปยังจุดหมายทันที
เขาวางเธอลงด้านหน้าของโซฟา ในลักษณะนอนหงาย และทำให้คู่ของดอนและคุณสรนั้นลงมานอนเคียงข้างกันอีกคู่
และไม่นานนัก เธอก็ต้องอยู่ระหว่างกลางของทั้งสองคู่
เพราะว่าคู่ของนายเอและภานั้นได้ย้ายมานอนขนาบข้างคู่ของเธอในทันที
ทั้งสองคู่ โดยไม่มีใครสนใจใคร ต่างคนก็เริ่มทำงานของตนต่อ และส่งเสียงครางออกมาอย่างเมามันส์ตลอดเวลา
วิทย์นั้นไม่ปล่อยให้สาวน้อยค้างเติ่งนานกว่านี้เขาจึงยกขาทั้งสองของเธอขึ้นมาพาดที่บ่าของเขาจดจ่ออาวุธ
ของเขาใหม่และกดลงไปทีเดียวมิดด้ามทีเดียว และเดินหน้าถอยหลังอย่างหนักหน่วงทีเดียว
"โอยยส์ โอยยส์ คุณวิทย์" เธอได้แต่ร้องแค่นั้น
ปากบางของเธอก็ต้องถูกปิดลงเพราะมีใครคนหนึ่งโน้มตัวมาประกบปากเธอไว้โดยที่เธอไม่ตั้งตัว

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 4-6
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:46: PM »
คุณดอนนั่นเองที่โน้มตัวมาประทับจูบเธอเอาไว้ ปากลิ้นของเขาทำงานได้อย่างดีเยี่ยมจริงๆ
นัฐนั้นกำลังอยู่ในช่วงกระเจิดกระเจิง เธอถึงกับหลับตาพริ้มทีเดียว
ด้านล่างนั้นนายวิทย์ก็ทำงานของเขาอย่างสนุกสนานทีเดียว
ซึ่งความคับแน่นของช่องแคบของหญิงสาวทำให้เขาหน้ายู่ไปเหมือนกัน
"เฮ้ย วิทย์" คุณดอนถอนปากออกพร้อมกับทำสัญญาณบอกนายวิทย์ ซึ่งเขาก็รู้งานเป็นอย่างดี จึงยกตัวขึ้น
เช่นเดียวกับคุณดอนที่ถอนตัวจากคุณสร และเข้าแทรกตัวแทนที่นายวิทย์ทันที
นัฐนั้นกำลังเคลิบเคลิ้ม
เธอหลับตาพริ้มโดยที่เมื่อรู้สึกตัวร่างของคุณดอนหนุ่มใหญ่ก็ทาบทับอยู่บนตัวเธอแล้ว
"คุณดอน! คุณวิทย์คุณไปไหนคะ โธ่...อย่าทำอย่างนี้นะ"
นัฐเธอตกใจสุดขีดเพราะไม่คิดว่าจะเจอเหตุการณ์เช่นนี้
ซึ่งเมื่อเธอหันไปมองทางซ้าย ก็พบว่านายวิทย์นั้นกำลังบรรเลงเพลงรักกับคุณสรอย่างเมามันส์
"น่านะคุณนัฐ ผมไม่รุนแรงหลอก สงเคราะห์คนแก่สักครั้งนะคนดี" คุณดอนปลอบสาวหน้าวานเสียงเบาๆ
เขาเริ่มทำความคุ้นเคยกับเธอด้วยการก้มลงไปยังอกอิ่มและดูดเลียปลายยอด
ฐานอกไล่ขึ้นมาที่ซอกคอและมาหยุดที่ริมฝีปากงามของเธอ และจูบอย่างนั้นเนิ่นนานทีเดียว
และเมื่อเห็นสาวสวยเริ่มโอนอ่อนผ่อนตามแล้ว เขาจึงกดอาวุธยาวของเขาเข้าหาเป้าหมายในทันที
การทำงานของเขานั้นเป็นการทำงานที่เก่งกาจทีเดียว
การดึงเข้าออกแต่ละครั้งทำให้สาวนัฐต้องโยกตัวตามทีเดียว
"โอยยส์ คุณดอน ทำไมคุณเก่งอย่างนี้คะ นัฐเสียวไปหมดทั้งตัวเลยค่ะ" สาวสวยสารภาพสิ้น
"เดี๋ยวจะทำให้ดีขึ้นอีกนะคนดี อูยยส์ ของคุณนี่ฟิตดีจริงๆ" เขาบอก
"ค่ะ นัฐยอมแล้วค่ะ" เธอสารภาพอย่างหมดอาย
เมื่อสาวสวยเปิดทาง เขาจึงจับเธอในท่าทางใหม่
โดยยกตัวเธอขึ้นยืนและจับท่าทางให้เธอยืนโก้งโค้งเอาแขนยันโซฟาไว้ ตัวเขานั้นแทรกตัวไปทางด้านหลัง
เขาบรรจงสอดใส่อาวุธของเขาเข้าสู่เป้าหมายอย่างใจเย็น มันช่างคับแคบเสียจริงๆ
"อุ๊ย...ซี๊ดดดดส์ส์.." นัฐครางออกมา
คุณดอนเริ่มเดินหน้าถอยหลังอย่างช้าๆ
แต่การเดินหน้าถอยหลังนั้นเขาดึงกลับเสียมันเกือบหลุดจากเป้าหมายและกระแทกเข้าไปใหม่
ซึ่งแต่ละครั้งมันทำให้นัฐถึงกับสะดุ้งทุกครั้ง เธอครางออกมาไม่เป็นส่ำทีเดียว
กามกิจของทั้งสองดำเนินต่อไปสักพัก นัฐก็ต้องรองรับกับอาวุธร้ายเจ้าเก่าของนายวิทย์อีกครั้ง
คราวนี้เขามายืนที่ด้านหน้าของเธอ พร้อมกับส่งอาวุธที่เป็นเงาจากการทำงานกับคุณสรมานั้นให้เธอ
ซึ่งเธอก็ต้องรับไว้อย่างเลี่ยงเสียมิได้ ปากทำงาน ด้านหลังก็มีคุณดอนทำงานอยู่
ร่างของเธอสั่นสะท้านไปเลนทีเดียว
คุณสรนั้นเลื่อนตัวไปใต้ตัวเธอและเร้าโล้มกับอกสวยของเธออย่างช่ำชอง มันทำให้นัฐเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว
และไม่นานนัก เธอก็กำลังจะถึงจุด ซึ่งคุณดอนนั้นรู้ดีจากอาการขมิบหลายๆครั้งของหล่อน
เขาจึงทำงานให้หนักหน่วงขึ้น
"คุณนัฐ คุณนัฐ ออกพร้อมกันนะครับ อูยยส์ เสียวจริงๆ" คุณดอนครางกระเส่า
ไม่มีเสียงตอบจากปากของสาวสวยเพราะมันยังรองรับอาวุธของนายวิทย์อยู่
"โอย ผมก็ไม่ไหวเหมือนกันพี่ดอน พร้อมกันเลย"
ไม่ทันขาดคำก็ถึงวาระสุดท้ายของทั้งคู่ สายธารของดอนนั้นพุ่งเข้าไปยังภายในของสาวสวยอย่างเต็มแรง
และเป็นจังหวะเดียวกันที่ร่างสวยนั้นก็กระตุกอย่างแรงเช่นกัน
นายวิทย์เขาดึงอาวุธของเขาออกมาและนำเข้าสู่ปากสวยของคุณสรที่อ้ารอรับอยู่แล้วทันที
น้ำรักที่ถูกปล่อยออกมานั้นคุณสรรับไว้ได้เกือบทั้งหมดทีเดียว
"โอยยส์ คุณดอนขา นัฐเสียวที่สุดเลยค่ะ ซีดดดดดด์ อูยยยยยย..." นัฐครางออกมาบ้าง
คุณดอนนั้นถึงกับหอบหมดแรงเขาโถมตัวลงนอนกอดก่ายอยู่กับสาวงามอย่างหลงไหลเป็นที่สุด
เขาจูบลูบไล้ไปมาบริเวณหน้าซอกคอขาวที่ชุ่มไปด้วยเหงือกาฬไปทั้งตัว
บรรยากาศ ณ ตอนนั้นเป็นบรรยากาศที่เป็นสุขที่สุดก็ว่าได้
หันมาดูอีกคู่หนึ่งก็ไม่แพ้กัน นายเอเร่งทำงานของเขาเป็นการใหญ่
เสียงเนื้อกระทบเนื้อนั้นดังสนั่นทีเดียว และไม่กี่อึดใจ ทั้งคู่ก็ร้องออกมาพร้อมๆ
กันและซบกันแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น และจึงหันมาส่งยิ้มให้กับอีกสี่คนที่มองอยู่นั้น
"เป็นไงบ้าง คุณนัฐ มีความสุขไหมครับ" วิทย์ถามเธอเบาๆ พร้อมกับก้มลงจูบที่หน้าผากของเธออย่างหลงไหล
ไม่มีเสียงตอบจากเธอ แต่กลับเป็นรอยยิ้มที่แสดงออกมาที่ใบหน้าเท่านั้น
แค่นี้ก็ทำให้วิทย์นั้นรับรู้ได้เป็นอย่างดีทีเดียว
คุณดอนยังคงแช่อาวุธของเขาอยู่อย่างนั้น แม้มันจะเริ่มห่อเหี่ยวลงแล้วก็ตาม
แต่ไม่นานมันก็เริ่มพองตัวอีกครั้งจนสาวสวยรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในช่องท้องของเธอ
มือของคุณดอนบีบขยำอยู่กับเต้างามไม่ให้ว่างเว้น จนทำให้นัฐต้องหลับตาพริ้มอีกครั้ง
แต่แล้วเธอก็ต้องบอกให้เขาหยุดเพราะเธอไม่อยากให้มีมากไปกว่านี้
"เอ้อ คุณดอนคะ นัฐว่าพอดีกว่านะคะ นัฐขอเข้าห้องน้ำหน่อยค่ะ"
นัฐบอกเพื่อให้เขาหยุดเพื่อจะได้ให้เธอได้ชำระล้างร่างกายของเธอ
เขายอมแต่โดยดี และถอนอาวุธของเขาออกทั้งที่ยังติดใจในถ้ำสวาทที่มีความสดใหม่
และความรู้สึกบีบรัดที่ได้รับ เแต่เขาก็ไม่วายที่จะประคองเธอไปยังห้องน้ำ
ซึ่งต้องลงไปด้านล่างอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งทุกคนก็ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจอย่างดี
และหันมาเริ่มพันตูกันใหม่อีกครั้ง


ภายในห้องน้ำ เมื่อคุณดอนประคองร่างงามของสาวน้อยแสนสวยเข้าไปเขาจึงเอื้อมไปเปิดไฟทันที
และร่างที่ปรากฏอย่างเด่นชัดนั้นก็คือร่างของสาวงามที่เมื่อสักครู่ยังอยู่ในความมืดสลัว
เขามองเห็นตัวเธอทุกสัดส่วนที่แสนจะงดงามจนยากที่ชายใดจะหักห้ามใจไว้ได้จนต้องยืนตะลึงไปทีเดียว
และมันทำให้สาวสวยถึงกับก้มหน้าอายเอามือมาปกปิดส่วยสำคัญเป็นการใหญ่
"โธ่ คุณดอน ปิดไฟเถอะค่ะ นัฐอาย" นัฐบอก
"จะอายทำไมล่ะครับ คุณนัฐมีรูปร่างที่งดงามไร้ที่ติจริงๆครับ
ให้ผมมีบุญยลโฉมคุณเต็มตาสักครั้งเถอะนะครับ" เขาพะเง้าพะงอต่อ
คุณดอนจัดการกับน้ำอุ่นที่อยู่หลังม่านอ่างน้ำอย่างรู้งาน เมื่อน้ำได้ขนาด
เขาจึงประคองร่างสวยที่อยู่ในอ้อมกอดเขาอยู่นั้นเข้าไปหาน้ำอุ่นที่เติมเกือบเต็มอ่างทีเดียว
เขาช่วยชำระล้างให้เธออย่างไม่ได้รังเกียจแม้แต่น้อย
และเขาลูบไล้ฟองสบู่ไปมาบริวเณทรวงอกที่มีจะงอยสีชมพูเรื่อๆ นั้นไปมาจากทางด้านหลัง
และพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังของหญิงสาวซึ่งตอนนี้อยู่ในท่านั่งคุกเข่าหันหลังให้คุณดอน
จนเธอต้องขนลุกซู่ไปทั้งตัวทีเดียว มือหนึ่งของเขาค่อยๆ เลื่อนลงมายังกึ่งกลางลำตัว
และไม่รอช้าที่ตะปบมือใหญ่นั้นไว้ทันที อาวุธของเขาก็หาอยู่เป็นสุขไม่
มันบดเบียดอยู่กับแก้มก้นของเธออยู่ตลอดเวลา
พิษจากนิ้วมืออันชำนาญของเขาทำให้นัฐถึงกับครางกระเส่าออกมาอีกครั้ง
"ซี๊ด..อูยยยส์ คุณดอนขา นัฐเสียวค่ะ หยุดเถอะนะคะ"
เธอร้องขอแต่ก็ยังปล่อยให้เขาทำอยู่อย่างนั้นมือน้อยๆของเธอต้องจับมือเขาไว้แน่นทีเดียว
ดอนนั้นรู้ดีว่าอาการของเธอในตอนนี้คงยากที่จะหักห้ามใจหยุดได้แล้ว เขาจึงเริ่มแผนต่อไป
ด้วยการดันตัวเธอให้ลุกขึ้นออกมาจากอ่างอาบน้ำ และดันเธอให้นั่งอยู่ที่ขอบอ่างและจับเธอถ่างขาออกสุดหล้า
เมื่อความนูนเด่นปรากฏต่อหน้าต่อตา เขาหรือจะห้ามใจอยู่
เขาแทรกตัวเข้าไปที่หว่างขางามของสาวหน้าวานทันที
อาวุธที่ผงาดเต็มที่ของเขาถูกบรรจงสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง และถึงแม้มันจะเคยบุกรุกมาก่อนหน้านี้แล้ว
แต่คราวนี้ก็ยังคงสอดใส่ได้ยากเย็นเช่นเดิม
"อูยยย์ คุณนัฐของคุณมันฟิตจนผมแทบทนไม่ไหวรู้ไหมครับ" เขาบอกหล่อน
"อื้มมม....เบาค่ะ นัฐไม่ไหว" นัฐนั้นก็รู้สึกได้เช่นกัน เธอต้องกัดฟันกรอดทีเดียว
และไม่นานลำแกร่งที่ใหญ่ยาวนั้นก็ค่อยๆ หายเข้าไปอย่างช้าๆ จนหมด
โดยความช่วยเหลือซึ่งกันและกันของคนทั้งสอง
นัฐนั้นลืมอาย ลืมสิ้นทุกอย่าง
เธอยอมรับว่านี่เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ที่สุดแสนจะทรมาณ แต่เธอก็รู้สึกสนุกขึ้นมาเหมือนกัน
นายดอนเริ่มเดินหน้าถอยหลังอีกครั้ง ทั้งสองประจันหน้ากันประกบจูบกัน
ลิ้นสอดตวัดกันไปมาอย่างเริ่มรู้ทางกัน และที่นัฐนั้นไม่ตั้งตัว
แขนแกร่งของคุณดอนก็สอดเข้าไปใต้ขาอ่อนของเธอพร้อมกับยกตัวเธอขึ้นอย่างไม่ยากเย็นนัก
"ว๊าย คุณดอน" เธอร้องออกมา
"เย็นไว้ครับแล้วคุณจะรู้สึกสนุกสุดขีดทีเดียว"
ว่าแล้วเขาก็เริ่มโยกย้ายอาวุธเข้าออกในท่ายืนและจับเธออุ้มอยู่นั้นอย่างเต็มที่ทีเดียว
เป็นผลให้สาวนัฐถึงกับครางเสียงกระเส่าอย่างลืมตัว เธอต้องเหนี่ยวคอของเขาไว้แน่นรวมทั้งคุณดอนที่ก็ไม่แพ้กัน
เกมส์กามของทั้งคู่เป็นไปอย่างถึงพริกถึงขิง ในห้องน้ำที่ทั้งคู่แยกออกจากกลุ่มเพื่อนมานั้นอีกครั้ง
คุณดอนสอนลีลาต่างๆให้เธอในหลายๆ ลีลาด้วยกัน
และแต่ละลีลาท่าทางนั้นมันก็ทำให้สาวสวยถึงกับต้องร้องครางหน้าตาเหยเกทีเดียว
แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้เขาเช่นกัน
ทั้งคู่กระทำต่อกันอยู่พักใหญ่จึงสงบศึกลง
นัฐนั้นต้องใช้ปากทำความสะอาดให้กับเขาด้วยความเต็มใจมากขึ้นเช่นกัน
และต่างก็ชำระล้างร่างกายจนเรียบร้อย และออกมาสมทบกับเพื่อนทางด้านบนอีกครั้งหนึ่ง
โดยคุณดอนนั้นหาชุดนอนขายาวของภรรยาเขาให้เธอใส่เป็นที่เรียบร้อย และประคองกอดกันขึ้นมา
และพบว่าทั้งสี่คนนั้นกำลังนั่งคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่
"เป็นไงบ้างคะดอน คุณนัฐถูกใจคุณไหม เอ้อแล้วคุณนัฐล่ะคะ ดอนเก่งไหมคะ"
คุณสรถามขึ้นและเดินตรงมาหาคนทั้งคู่
"เยี่ยมากคุณ ผมไม่เคยเจอใครสุดยอดแบบนี้มาก่อน ว่าไงวิทย์นายเห็นด้วยไหม" คุณดอนถามต่อ
"ครับ ผมเห็นด้วย ผมเองยังเกือบแย่เลยครับ" วิทย์ตอบ
นัฐถึงกับหน้าแดงกล่ำ ก้มหน้านิ่ง และซบลงไปกับอกของคุณดอนเพื่อหลบหน้าทุกคนที่กำลังจ้องเธออยู่
เมื่อทั้งหมดนั่งลงและสนทนากันไปได้สักพัก ก็เริ่มแยกย้ายกันเพื่อพักผ่อน โดยเวลาขณะนั้นตีสี่กว่าแล้ว
โดยคุณสรจัดที่นอนให้กับสาวสวยที่ห้องเดียวกันกับเธอกับดอนนั่นเอง


แปดโมงเช้าวันต่อมา
เมื่อสาวสวยนัฐตื่นขึ้น
เธอยังพบว่าสองสามีภรรยาที่ปรนสวาทให้เธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงทีผ่านมายังคงนอนหลับอยู่
เธอจึงย่องออกมาจากห้องเพื่อหาน้ำดื่ม และเตรียมตัวกลับบ้านของเธอ
ร่างสวย ด้วยผมยาวสลวยนั้น แสงแดดอ่อนทำให้เธอเสมือนนางฟ้าไม่มีผิด
เธอนั่งจิบกาแฟที่อยู่ที่หน้าระเบียงของชั้นบนสุดที่เมือคืน เธอพบกับบทพิศวาสที่ยากจะลืมเลือนเสียมิได้
"คุณยุทธขา นัฐเป็นคนเลวเสียแล้วค่ะ นัฐขอโทษจริงๆ" หน้าของเธอเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัดทีเดียว
เธอตัดสินใจที่จะออกจากย้านหลังนั้นทันทีเพื่อจะกลับบ้านเธอให้ไวที่สุด
เมื่อตัดสินใจเช่นนั้นเธอจึงมองหาชุดที่เธอสวมมาเมื่อวานทันทีและไม่ยากนัก
เพราะมันถูกกองไว้ที่โซฟาอย่างเรียบร้อย และจัดแจงเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวทันที
และขับรถออกจากบ้านไปโดยมิได้บอกลาใครแม้แต่คนเดียว

==========