ผู้เขียน หัวข้อ: ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.  (อ่าน 3014 ครั้ง)

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.
« เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:52: PM »
### ตอนที่ 10 ในห้องนอน ###

เย็นนั้นหลังจากที่จิมและแมรี่
กลับจากเดินทางไปพบกับทรงยุทธที่เชียงใหม่เพื่อพูดคุยเรื่องงานและท่องเที่ยวในจังหวัดภาคเหนือ
โดยมีลุงแม้นคนขับรถเฒ่าของทรงยุทธเป็นสารถีอำนวยความสะดวกตลอดการเดินทาง
ก็กลับมาพักที่บ้านของทรงยุทธที่กรุงเทพอีกหนึ่งคืนก่อนจะเดินทางขึ้นเครื่องบินกลับอเมริกาในเช้าวันรุ่งขึ้น
หลังจากอาบน้ำและทานอาหารมื้อค่ำ ทั้งคู่ได้มานั่งทานผลไม้และพูดคุยกับนัฐถิยาที่ห้องรับแขก
เกี่ยวกับการเดินทางมาเมืองไทยในครั้งนี้ ทั้งคู่บอกว่าประทับใจมาก
โดยเฉพาะจิมซึ่งยิ้มหนวดกระดิกและมองมายังนัฐภรรยาสาวของเพื่อนทางธุรกิจอย่างมีเลศนัย พร้อมกับบอกว่า
เขาสนุกมากๆ อยากจะอยู่ต่ออีกหลายๆวัน คงจะมีอะไรทำสนุกๆอีก
นัฐเองเข้าใจความหมายที่จิมพูดดี ถึงกลับหน้าแดงซ่านขึ้นมาเมื่อนึกถึงอาวุธขนาดมหึมาของชายชาวต่างชาติ
ที่มีโอกาสแหวกชำแรกเข้ามาในช่องทางอันคับแคบของเธอ
นัฐพยายามสลัดความคิดนั้นออกจากหัวสมองและหันมาคุยกับแมรี่ต่อ
พร้อมกับปลอบใจตัวเองให้อดทนไว้และพยายามลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะพรุ่งนี้ทั้งคู่ก็จะจากเมืองไทยไปแล้ว
หลังจากที่นั่งคุยกันจนเกือบ 4 ทุ่ม จิมก็ชวนแมรี่เข้านอนเพราะต้องการให้แมรี่หลับเร็วๆ
เผื่อคืนนี้อาจจะได้มีโอกาสสั่งลาสาวไทยแสนหวานให้สมอยากอีกสักหน ทั้งหมดจึงได้แยกย้ายกันเข้านอน
นัฐเองเมื่อเข้าห้องรีบล็อคประตูแน่นหนาเพราะกลัวเหตุการณ์จะซ้ำรอย
ส่วนจิมนั้นก็ไม่มีโอกาสออกมาป้วนเปี้ยนนอกห้องได้เนื่องจากถูกแมรี่ทำการรีดพิษสั่งลาเมืองไทย
ประกอบกับความเพลียจากการเดินทางจนเผลองีบหลับไป..........

นัฐยืนมองเครื่องบินจัมโบ้747 ที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
เธอรู้สึกโล่งอกที่เพื่อนของสามีคู่นี้กลับไปเสียที
แต่ในส่วนลึกแล้วนัฐเองกลับก็มีความรู้สึกแปลกประหลาดเกิดขึ้นมันเป็นความรู้สึกที่ขัดแย้งกัน
ระหว่างความรับผิดชอบชั่วดีกับความต้องการฝ่ายต่ำ
"กลับกันรึยังขอรับคุณหนู"
เสียงเรียกของลุงแม้นทำให้นัฐสะดุ้งและกลับสู่ภวังค์
"จ๊ะลุง....กลับกันเถอะ"
"เอางี้ดีกว่าเดี๋ยวลุงนั่งแท็กซี่กลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวนัฐจะไปธุระต่อ"
แล้วเธอก็หยิบเงินให้แก "เรียนคุณแม่ด้วยว่านัฐส่งแขกเรียบร้อยแล้ว จะไปฟิตเนสสปาต่อคงจะกลับเย็นๆ"


นัฐถิยาขับรถเบนซ์คันงามออกจากสนามบินดอนเมือง
พร้อมกับโทรคุยกับทรงยุทธว่าเธอได้ส่งแขกของเขาเรียบร้อยแล้ว
และถามสามีสุดที่รักว่าเมื่อไหร่จะกลับอยู่ที่นี่เหงาเหลือเกิน
ทรงยุทธตอบว่างานตอนนี้กำลังถึงช่วงสำคัญหนีมาไม่ได้อีกประมาณสัก 1 เดือน
ก็คงจะเรียบร้อยช่วงนั้นคงจะมีเวลาได้พักมีความสุขด้วยกันนานๆ
"คิดถึงนะคะ"
"จ๊ะ..คิดถึงเหมือนกันจ๊ะ" นัฐกดปิดมือถือขับรถตรงไปยังสปาหรูที่ชาวไฮโซนิยมมาพักผ่อนกัน
เธอนึกทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา ผู้ชายกี่คนแล้วที่ผ่านมาในชีวิตเธอ

รานเพื่อนของสามีที่ได้แต่เพียงภายนอก
ทรงยุทธ สามีสุดที่รักผู้ที่ได้ความบริสุทธิ์ของเธอเป็นคนแรก
ลุงแม้น คนขับรถเฒ่าของสามี
ชาญวิทย์ ตากล้องหนุ่มที่พบกันโดยบังเอิญ
ดอน หนุ่มใหญ่ผู้มากด้วยลีลา
และจิม เพื่อชาวต่างชาติ

นัฐถิยา คิดแล้วอดสะท้อนใจไม่ได้ว่าตัวเองทำไมถึงได้ทำผิดต่อสามีตั้งมากมายหลายครั้ง
เอาล่ะต่อจากนี้ไปฉันจะไม่ทำอะไรเหลวไหลที่เป็นการนอกใจสามีอีกแล้ว.......
ค่ำนั้นนัฐกลับมาถึงบ้านหลังจากได้เข้าสปาอาบน้ำแร่แช่น้ำนมขัดผิว
ทำให้นัฐเองรู้สึกกลับมากระชุ่มกระชวยผิวพรรณเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด
นัฐกลับมายังบ้านของตัวเองและสามีเพื่อจะอาบน้ำหลังจากที่ไปแวะที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ของทรงยุทธที่ปลูกอยู่
ในอาณาเขตที่ดินผืนเดียวกัน เพื่อทักทายและก็เลยได้ทานข้าวเย็นพร้อมกัน

ขณะที่เดินผ่านเรือนคนใช้
นัฐรู้สึกว่ามีสายตาจับจ้องที่มาที่เธอเมื่อหันไปมอง เธอก็พบกับสายตาของลุงแม้นที่กำลังจ้องมองเธอ
พร้อมกับเห็นมือของแกกำลังลูบคลึงส่วนนั้นดุนออกมาจนกางเกงโป่งพอง
นัฐรีบหันกลับพร้อมกับรีบจ้ำอ้าวเข้าบ้านของเธอทันที นัฐพยายามสลัดภาพต่างๆออกไปจากหัว
หลังอาบน้ำเสร็จเธอมานั่งทาครีมบำรุงอยู่หน้ากระจก
ยามนี้เธออยู่เพียงคนเดียวจึงปลดผ้าเช็ดตัวเพื่อสำรวจเรือนร่างและทาโลชั่น
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้ชายทุกคนถึงหลงใหลคลั่งไคล้เรือนร่างของเธอนัก รูปร่างที่สูงระหง
ใบหน้าที่สวยคม ผิวขาวเนียนละเอียด
ทำไมหญิงสาวที่แสนสวยอย่างเธอกลับถึงต้องทนเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่อย่างนี้นะ
ทรงยุทธขา..เมื่อไหร่คุณจะกลับมาเสียทีคะ.......

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:52: PM »
ก๊อก....ก็อก.....ก็อก...
ขณะที่นัฐกำลังเคลิ้มใกล้จะหลับนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงเคาะที่ประตูห้องนอนเบาๆ
นัฐถิยาเอื้อมไปเปิดไปที่หัวเตียงคว้าเสื้อคลุมสวมทับ เสื้อนอนตัวจิ๋วสีชมพูของเธอ แล้วลุกไปที่ประตู
"ใครน่ะ" เธอร้องถาม "ผมเองขอรับ..มีเรื่องด่วนขอรับคุณหนู!!!"
ด้วยอารามตกใจ นัฐลืมนึกถึงสายตาของลุงแม้นคนขับรถเฒ่าที่จ้องมองเธอเมื่อตอนหัวค่ำ
"มีอะไรเหรอ..ลุงแม้น"
นัฐถามขณะแง้มประตูเพียงเล็กน้อย
"ขอผมเข้าไปหน่อยครับ" ลุงแม้นออกแรงดันประตู
นายสาวแสนสวยออกแรงขัดขืน
"ลุงแม้นจะทำอะไรน่ะ...เดี๋ยวมีใครเห็นเข้าหรอก!!!"
"ไม่มีใครเห็นหรอกขอรับคุณหนู หลับกันหมดแล้ว"
"รีบให้ผมเข้าไปเถอะขอรับ ก่อนจะมีใครมาเห็น"
ลุงชอบรีบเอามือดุนร่างนายสาวให้กลับเข้าห้องไป
แล้วรีบผลุบร่างแกเข้าไปพร้อมกับกดล็อคประตูอย่างรวดเร็ว
"ลุงแม้น..ไม่นะ นี่ห้องนอนของคุณทรงยุทธเจ้านายลุงนะ..." นัฐพยายามเตือนสติ
ขณะที่ลุงแม้นก้าวมาหาเธอด้วยแววตาหื่นกระหาย
แอร์ในห้องที่ปกติทำให้รู้สึกเย็นสบายกลับทำให้นัฐถิยาถึงกับหนาวยะเยือก ลุงแม้นย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ
"คุณหนูครับเห็นใจผมเถอะขอรับ...ผมอดใจไม่ไหวแล้ว..ขอผมเถอะนะ" เธอถอยหลังกรูดจนไปชนกับขอบเตียง "ว๊าย...."
นัฐถิยาหงายหลังไปบนเตียง ลุงแม้นรีบพุ่งมาคร่อมกดทับนายสาวไว้
พร้อมกับก้มหน้าสูดดมความหอมจากพวงแก้มและซอกคอของภรรยาเจ้านาย
นัฐถิยาได้กลิ่นเหล้าคลุ้งออกมาจากปากลุงแม้น
นี่แกคงจะไปดื่มเหล้าย้อมใจมาแน่ ทั้งๆที่มีกฎข้อห้ามของคุณพ่อสามีห้ามคนรับใช้นำสุราเข้ามาดื่มในบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต
"ออกไป...ปล่อย ไม่งั้นชั้นร้องนะ"
"เอาเลยขอรับคุณหนู..ไม่มีใครได้ยินหรอก....ถึงมีคนได้ยินแล้วงัย จะได้รู้กันว่าคุณหนูคนสวยมีผัวเป็นคนขับรถ ฮ่าๆๆ"
"น่านะคุณหนู..ใช่ว่าเราจะไม่เคยมีอะไรกันมาก่อน จำวันนั้นที่เรือนกล้วยไม้ กับที่เชียงใหม่ได้ไม๊"
ลุงแม้นพูดไปพร้อมกับถอดเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นของแกออกจากร่าง แกไม่ได้สวมกางเกงในคงจะเตรียมมาพร้อม
อาวุธของแกผงาดง้ำเป็นลำแข็งโป๊ก นัฐถิยาเริ่มหยุดดิ้นยอมรับชะตากรรมที่มิอาจจะหลีกเลี่ยงไปไหนได้
มืออันหยาบกร้านของลุงแม้นลูบไล้ไปตามร่างกาย มือข้างนึงล่วงเข้ามาในเสื้อนอนผ้ายืดสายเดี่ยวสีชมพู
บีบขยำคลึงเคล้าทรวงอกกลมกลึงและถูไถปลายถันสีชมพูระเรื่อที่เริ่มชูชันสู้มือขึ้นตามความรู้สึกของผู้เป็นเจ้าของ
มืออีกข้างก็ล้วงเข้าไปในอันเดอร์แวร์ลายลูกไม้สีขาว พร้อมกับเอาหัวแม่มือบดบี้กับติ่งกระสัน
และสอดนิ้วกลางหยาบหนาเข้าไปในช่องทางที่แคบกระชับที่ตอนนี้เริ่มมีความชุ่มชื้นเกิดขึ้นแล้ว
คนขับรถเฒ่าประกบริมฝีปากหนาเข้ากับเรียวปากบางของนายสาว พร้อมกับใช้ลิ้นดุนควานดูดซับความหอมหวาน
นัฐถิยาสะท้านเฮือกเผลอตัวเอามือโอบกอดลุงแม้น ทำให้ไอ้คนขับรถเฒ่าย่ามใจ
ค่อยๆบดขยี้หนักขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับบรรจงถอดอาภรณ์ของนายสาวออกจากร่างทีละชิ้น.......
บัดนี้ร่างเปลือยขาวโพลนของนัฐถิยา นอนสะท้านอยู่บนเตียงนอนของเธอและสามี
โดยมีร่างคนขับรถวัยคราวพ่อทาบทับอยู่ข้างบน
"โอวว์คุณหนูขอรับ....งดงามจริงๆ หอมหวานไปทั้งตัว"
คนขับรถเฒ่าพร่ำพรรณนาหลังจากก้มไปดูดเลียความหวานจากปลายปทุมถัน
"โอยยย ลุง....อืออ" นัฐเผลอตัวครางในลำคอ
ลุงแม้นเลียไล่ลงมาตามหน้าท้องเนียนขาว เลียวนรอบสะดือกลมสวย
นัฐถิยาสั่นสะท้านไปทั้งตัวเมื่อลิ้นหยาบของลุงแม้นฉกเลียไปยังส่วนสงวนของหญิงสาว
"โอ้ยยยย...ลุง....ไม่ไหวแล้ว...ซี้ดส์ส์ส์.. อูยยยยย"
ลุงแม้นได้ใจใช้ลิ้นของดุนชอนไชเข้าไปในร่องหลืบ และเอาปลายจมูกถูไถที่ตุ่มกระสันของนายสาว
"แหม คุณหนูนี่หอมสะอาดจริงๆขอรับอย่างนี่ไอ้แม้นเลียใจขาดเลย"
"อูยยย... พอแล้วลุงแม้นนนน....นัฐไม่ไหวแล้ววว.."
ร่างนายสาวกระตุกสั่นเกร็งร่างแอ่นบดเข้ากับใบหน้าของคนขับรถเฒ่า
นัฐถิยารู้สึกราวกับตัวเองถูกโยนขึ้นไปที่สูงและหล่นลงมามันหวิวไปหมด
ลุงแม้นเงยหน้าขึ้นมาปากจมูกเยิ้มด้วยไอรักของนายสาว แล้วแกขึ้นมาคร่อมที่ตัวของนัฐ
พร้อมกับเอาอาวุธประจำกายที่พองก๋ามาจ่อที่ริมฝีปากนัฐถิยาที่หลับตาพริ้ม
"ทำให้ผมหน่อยขอรับ...คุณหนู" นัฐถิยาลืมตาอ้าปากรับแท่งเนื้ออย่างว่าง่าย
"อูยยยย...ดีขอรับคุณหนู....นั่นแหละดูดตรงหัว......อูยยยยย.....ซื้ดสส์"
"อึ๊ยย...ดี...ทีนี่เข้าไปลึกๆ...อูยยเยี่ยม...เก่งมากขอรับคุณหนู...อูยสส์.."
ลุงแม้นออกคำสั่งเจ้านายสาวพร้อมกับเลื่อนเข้าออกเป็นจังหวะ
"ตรงนั้นด้วยขอรับ....อูยยย...คุณหนูของผมเก่งจริงๆ..." ลุงแม้นครางขณะถูกเลียพวงสวรรค์
ลุงแม้นรู้สึกว่าถึงเวลาที่จะเสพสวาทกับนายสาวแล้ว จึงจับท่อนสวรรค์ของแก มาถูไถตามใบหน้า ลำคอ ปทุมถัน
และหน้าท้องขาวเนียนของนัฐถิยา แล้วมาจรดจ่อที่ปากทางคับแคบ
แล้วแทรกลำแกร่งของแกเข้าสู่เป้าหมายอย่างช้าๆ
คนขับรถเฒ่ารู้สึกได้ทันทีที่ได้สัมผัสกับบรรยากาศภายในมันช่างคับแคบและรัดรึงเสียเหลือเกินแม้มันจะมีน้ำหล่อลื่นอยู่แล้วก็ตาม
"อื้มมม....ลุงแม้นนัฐเสียวหีจังค่ะ....โอยยย... ทำไมนัฐถึงได้เงี่ยนอย่างนี้ ....ซิ้ดดด.." นัฐครางกอดคอคนขับรถไว้แน่น
"ของคุณนัฐสุดยอดจริงๆ ขอรับ" แกชมอีก
และไม่นานนัก แกก็ส่งแท่งเนื้อแกร่งก็เข้าสู่เป้าหมายจนหมดไส้หมดพุง ลุงแม้นแทบจะทนไม่ไหว
ความรู้สึกมันพลุ่งพล่าน แต่แกไม่อยากให้มันยุติง่ายๆจึงหยุดคาเอาไว้ก่อน
และหันมาจูบที่ปากบางของนายสาวต่อ ลิ้นของแกสอดเข้าไปในปากน้อยๆนั้นและควานหาความหวานฉ่ำข้างใน
มันช่างปลุกเร้าอารมณ์ของนายสาวได้ดีเหลือเกิน มือทั้งสองข้างของแกกอดกระชับที่หัวไหล่ของหญิงสาว
และโดยที่นัฐสาวสวยหน้าหวานไม่ทันตั้งตัว ลุงแม้นจึงชักอาวุธของเขาออกและออกแรงกระแทกเข้าไปอีกครั้งอย่างเต็มที่
"อุ๊บ...โอยยย....ควยลุงกระแทกโดนมดลูกนัฐ....ซื้ดดดดสสสส์" เธอเผลอร้องออกมา
คนขับรถเฒ่าก็เริ่มเดินหน้าถอยหลัง เริ่มจากช้าๆ

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:53: PM »
"ดีไหมครับคุณหนู โอยย...เสียวควยจัง หีของคุณหนูเนี่ยช่างฟิตจริงๆ ดูดหัวควยผม ตุบ ตุบ...." แกกระซิบบอกเสียงสั่นเครือ
"ค่ะ ดีค่ะลุง....อูยยส์ ...ดีจังเลยค่ะ ...ลุงจ๋า...เย็ดนัฐแรงๆ...เลย." นัฐสารภาพอย่างสิ้นอาย
ความคับแน่นของช่องแคบของนายสาวทำให้คนขับรถเฒ่าถึงกับหน้าเหยเก
การบรรเลงเพลงของทั้งคู่ดำเนินต่อไป บนเตียงนอนของทรงยุทธ เกมนั้นดำเนินไปอย่างร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆจนเตียงหนานุ่มยังสั่นสะท้าน
ลุงแม้นพลิกกลับจับร่างนัฐถิยาคว่ำลง แอ่นสะโพกผายกลมกลึงขึ้นมา เรียวขาทั้งสองของนัฐ ถูกจับอ้าออก
และมังกรดำผงาดของลุงแม้นก็ทะลวงลงไปในร่องสวาทที่แคบคับของนัฐถิยาาอย่างหักโหมดุดัน
ร่างบอบบางของเธอสะท้านเฮือกพร้อมกับส่งเสียงครางออกมา อาวุธของลุงแม้นนั้นค่อยๆ บิด ค่อยๆ แทรกจนสุดลำยาว
ก่อนที่แกจะชักเข้าชักออกเริ่มต้นอย่างช้าๆ และค่อยๆเร่งเครื่องขึ้นตามลำดับเสียงดังพึ่บพั่บ
ลุงแม้นปฏิบัติกามกิจบนร่างนายสาวนานนับชั่วโมง ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
ทุกท่าทุกทางที่แกนึกขึ้นได้ถูกนำมาให้ความสุขแกนายสาว จนนัฐถิยาสำลักความสุขจนนับครั้งไม่ถ้วน
และเมื่อคนขับรถเฒ่าใกล้จุดสุดยอด ก็เร่งไม่ยั้ง โดยมีนายสาวแอ่นรับการกระหน่ำของคนขับรถอย่างลืมตัว
เสียงเนินหน้าท้องกระทบกันดังพั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เป็นจังหวะ พร้อมกับเสียงร้องครวญครางของทั้งคู่
"ลุง...จ๋า...นัฐ..จะ..เสร็จ...แล้ว..นัฐ..ทน...ไม่...ไหว...แล้ว....โอย...น้ำหีนัฐ...จะ..ออกแล้ว.."
"ลุง...ก็...ทน...ไม่...ไหว...แล้ว....ซี๊ดดด....อูยยยย์.."
ในจังหวะสุดท้าย คนขับรถเฒ่าก็แทงอัดแน่นเข้าไปจนถึงส่วนที่ลึกที่สุด
พร้อมกับเกร็งกระดกแล้วฉีดน้ำเชื้อที่ถูกเก็บไว้มานานเข้าไปในร่างนายสาวอย่างทะลักทะลาย แล้วทิ้งตัวทางทับนายสาวอย่างสุขสม
นัฐถิยาผลักร่างของลุงแม้นลงข้างๆ หลังจากเกมส์สวาทสงบลง ความรู้สึกชั่วดีก็กลับคืนมา
นัฐอดน้ำตาไหลไม่ได้ พูดเสียงเครือ
"ฉันจะไม่ให้ลุงแม้นทำกับฉันแบบนี้อีกแล้วแน่...ไปกลับไปได้แล้ว
ลุงแม้นก้มลงจูบแก้มนายสาวอย่างย่ามใจเหมือนถือไพ่เหนือกว่า
"แล้ววันหลังผมจะมาให้ความสุขใหม่นะขอรับคุณหนู"
ลุงแม้นเองก็มั่นใจว่าตราบใดที่เขายังเป็นคนขับรถที่นี่ เขาก็มีโอกาสเชยชมหล่อนได้อีกอย่างแน่นอน
ว่าแล้วแกก็คว้าเสื้อผ้ามาใส่อย่างลวกๆแล้วเดินจากไป
นัฐถิยารู้สึกละอายอย่างยิ่งที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้คนขับรถของตัวเองกระทำการณ์ที่ไม่ควรขึ้น
แต่ใจก็รู้สึกติดใจในตัวคนรถเฒ่าเป็นที่สุด
มันทำให้เธอรู้สึกปลอดโปร่งเหมือนได้ระบายสิ่งที่อัดอั้นออกมา เมื่อนัฐชำระล้างร่างกายเรียบร้อย
ก็ล้มตัวนอนก็เผลอหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน....
ลุงแม้นหลังจากเสร็จภารกิจก็เดินตัวเบากลับไปยังเรือนคนรับใช้
โดยรู้ไม่ว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตาของนายชดคนสวนของบ้านหลังนี้ ที่แอบดูพฤติกรรมของลุงแม้น
ตั้งแต่แอบเข้าไปในบ้านคุณนัฐถิยา นายชด อดทนเฝ้ารออย่างใจเย็นพร้อมกับครุ่นคิดแผนการอยู่ในใจ

==========

### ตอนที่ 12 ทางรอด###

นัฐถิยาตื่นขึ้นจากการหลับใหลเพราะแสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านม่านหน้าต่างที่แง้มเอาไว้เพียงเล็กน้อย แม้เธอจะรู้สึกปวดเมื่อยตามเนื้อตัวอยู่บ้างก็ตาม อันเป็นผลมาจากการที่เธอต้องกรำศึกกับลุงชอบคนขับรถเฒ่าที่บังอาจบุกรุกเข้ามายัดเยียดความเป็นสามีให้แก่เธอถึงในห้องนอน แถมมันยังพูดทิ้งท้ายราวกับว่าเธอเป็นลูกไก่ในกำมือที่คนรับใช้อย่างมันสามารถจะมาบดขยี้ความหอมหวานจากเรือนร่างสาวของเธอได้ตลอดเวลาที่มันต้องการ “ไม่ล่ะ…” นัฐบอกกับตัวเอง “เราจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้…คงต้องหาทางป้องกัน” นัฐสลัดความคิดเรื่องนี้ออกไปก่อนเพราะเธอต้องรีบลุกขึ้นเพื่อไปทำงาน ถึงแม้ร่างกายจะรู้สึกอ่อนเพลียอยู่บ้างแต่เธอกลับรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย มันราวกับว่าความรู้สึกที่เคยอัดอั้นอยู่ในใจได้ถูกปลดปล่อยระบายออกมาอย่างหมดสิ้น และหลังจากที่ได้อาบน้ำอาบท่าแล้วนัฐกลับรู้สึกกระชับกระเชงบอกไม่ถูก ซึ่งเธอเองไม่อยากจะคิดว่ามันจะเป็นผลมาจากการที่เธอบรรลุจุดสุดยอดติดต่อกันหลายครั้งหลายคราเมื่อคืนนี้ “ไม่สิ…เราไม่ได้เต็มใจกับการกระทำ มันเป็นการขืนใจ แต่ว่า…..” นัฐพยายามฝืนความรู้สึกตัวเอง เธอพยายามไม่คิดถึงภาพของลุงชอบที่ทาบทับเคลื่อนไหวกระแทกกระทั้นอยู่บนเรือนร่างของเธอ นัฐรีบแต่งตัวคว้ากระเป๋าถือคู่ใจก้าวลงบันไดเพื่อจะไปทำงาน จริงสิวันนี้เช้าวันจันทร์มีประชุมที่บริษัทด้วย
“คุณหนูจะรับกาแฟหรือข้าวต้มไหมคะ” เสียงเรียกทักที่เชิงบันได “ไม่หรอกจ๊ะขมิ้น… ฉันจะรีบไปขอบใจนะจ๊ะ” นัฐตอบเด็กรับใช้สาว นัฐถิยาเลือกรองเท้าที่เข้ากับชุดทำงานกระโปรงสีขาวผ้าเนื้อบางเบาพลิ้วยาวแค่เข่า แล้วคว้ามาสวมตรงประตูทางออก โดยที่เธอไม่ทันสังเกตว่ามีคนกำลังก้มๆเงยๆเล็มแต่งทรงต้นตะโกดัดอยู่ไม่ห่างออกไปนัก นายชดคนสวนหลานชายของลุงชอบ ในจังหวะพอดีกับที่นัฐยกเท้าขึ้นทีละข้างเพื่อสวมรองเท้าทำให้กระโปรงชายกว้างนั้นเปิดออก สายตาของนายชอบที่แอบชำเลืองมองอยู่ในที่ต่ำกว่าจึงล่วงล้ำเข้าไปถึงเรียวขาที่ขาวเนียนน่าลูบไล้และอันเดอร์แวร์ลายลูกไม้ตัวจิ๋วบางตาที่มองทะลุไปถึงไรขนอ่อนๆ ภาพนั้นทำให้ชายหนุ่มวัยฉกรรจ์บึกบึนอย่างนายชอบถึงกับตกตะลึงกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในกางเกงในสีขาวนั้นมันช่างอวบอูมเสียนี่กระไร จนมันอยากจะเข้าไปซุกไซร้ดูดดมความหอมหวานให้ชื่นใจ นายชดตะลึงนิ่งสิ่งที่ซ่อนในกางเกงขาสั่นเริ่มพองตัวแทบจะทะลุออกมาข้างนอก ตั้งแต่โตเป็นหนุ่มและรู้จักการเสพสังวาส มันยังไม่เคยเจอใครที่ให้ความรู้สึกให้มันพลุ่งพล่านขนาดนี้ จนมันต้องเลี่ยงออกมาเข้าห้องน้ำเพื่อสำเร็จความใคร่ โดยจินตนาการถึงเรือนร่างของนายสาวที่มันแอบหลงใหลใฝ่ฝัน ตั้งแต่วันแรกที่มันเหยียบย่างเข้ามาอยู่ในรั้วบ้านหลังนี้ หากวันใดที่มันไม่มีเงินไปเที่ยวอีตัวราคาถูกๆมันก็ต้องช่วยตัวเองโดยนึกถึงเรื่อนร่างของนายสาวอยู่ป็นประจำ มันบอกกับตัวเองว่าอีกไม่นานหรอกไอ้ชอบความฝันของมึงจะต้องเป็นจริง คุณนัฐจะต้องโดนควยกูแน่.....แหมเสียดายกูอุตส่าห์หลงเทิดทูน กลับมาโดนลุงชอบเย็ดซะนี่ “คุณนัฐ….อูยยยยย…คุณนัฐ….ออกแล้ว” ในที่สุดไอ้ชอบก็ระเบิดความรู้สึกออกมาอย่างทะลักทะลาย……..
เย็นวันนั้นหลังเลิกงาน...นัฐถิยาขับรถกลับบ้านมาตามลำพัง...ในห้วงคำนึงก็นึกถึงทรงยุทธสามีสุดที่รักของเธอที่ขณะนี้คงกำลังยุ่งกับงานที่เชียงใหม่...แต่ตัวเธอล่ะ....กลับมาพลีกายให้คนรับใช้วัยเฒ่ายัดเยียดราคีคาวให้แก่เธอ แล้วคืนนี้ลุงชอบจะมาไหม?...โอยลุงชอบต้องมาแน่ๆ....แล้วเราจะทำยังไงดี.....นัฐถิยาพยายามคิดเพื่อหาวิธีเอาตัวรอด...คงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้ลุงชอบได้กระทำอย่างย่ามใจเช่นนี้..สักวันความลับก็ต้องไม่เป็นความลับอีกต่อไป..... อ้าใช่แล้ว..เร็วเท่าความคิดนัฐก็รีบเปลี่ยนเส้นทางที่จะกลับบ้านเพื่อที่จะแวะไปคลีนิกของคุณหมอที่ครอบครัวเธอเคารพนับถือ...และก็ไม่ยากนักที่นัฐจะได้ยานอนหลับมาจำนวนหนึ่ง.....นัฐถิยาขับรถกลับบ้านด้วยความสบายใจ....ถ้าเธอนี้เธอหลับแล้วตื่นขึ้นมาตอนเช้า....ลุงชอบเคาะเรียกให้ตายก็ไม่มีประโยชน์....
คืนนั้นหลังอาหารค่ำนัฐก็ขอตัวคุณพ่อคุณแม่สามีเพื่อเดินกลับบ้านของเธอและสามี....โดยไม่อาจรอดพ้นสายตาลุงชอบที่จ้องมองราวกับเสือจ้องสมันน้อย....ไอ้ชอบเอยคืนนี้มึงก็จะมีความสุขอีกแล้ว...แกคิดพลางก็ลูบน้องชายแกไปพลาง....กว่านายท่านจะกลับมาจากเชียงใหม่....กูสงสัยน้ำเงี่ยนหมดตัวแน่เลยวุ้ยฮ่าๆ. แกหารู้ไม่ว่าการกระทำของแกหาได้รอดพ้นจากสายตาของไอ้ชดหลานชายตัวแสบของแกไม่.....แต่ด้วยความที่ไอ้ชดยังเกรงลุงชอบผู้อาวุโสอยู่จึงไม่กล้าที่จะกระโตกตาก..แต่ได้เก็บความงุ่นง่านไว้ในใจ
คืนนั้นนัฐถิยาได้อาบน้ำแล้วรีบเข้านอนโดยไม่ลืมที่ล็อคประตูห้องนอนอย่างแน่นหนา..และไม่ลืมทานยานอนหลับที่ได้มา..........”ก็อกๆๆๆ..คุณนัฐ..เปิดครับผมเอง” ราวเที่ยงคืนไอ้เฒ่าชดลอบย่องขึ้นไปหมายขยี้นายสาวให้สมใจ แต่กลับผิดคาดที่นายสาวไม่มีปฏิกิริยาตอบรับการกระทำของมันแต่อย่างใด เมื่ออดทนอยู่พักใหญ่ทำให้มันต้องกลับลงมาอย่างสิ้นหวัง....
“เป็นไงลุง....พลาดล่ะสิ” ลุงชอบสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทัก
“เหี้ยอะไรวะมึงไอ้ชด...เดี๋ยวโดนตีนกูหรอก” “แหม..ลุง..ไม่ต้องมาปิดผมหรอก..ผมรู้หมดแล้ว”
“มึงรู้อะไรว่ะ”
“โธ่ลุงอย่ามาทำไก๋...ก็เรื่องคุณนัฐไง...แห้วใช่ไหมล่ะคืนนี้” ได้ยินประโยคนี้ลุงชอบถึงกับหน้าถอดสี
“เอาล่ะ...ลุงไม่ต้องตกใจ..ผมมีแผนที่จะทำให้เราทั้ง 2 คนมีความสุขกับคุณนัฐ...ลุงจะฟังไหม” ไอ้ชดยื่นข้อเสนอ
“เออ..ยังไงมึงว่ามา” “ยังงี้ลุง.............................................” ไอ้ชดเล่าแผนการให้ลุงชอบฟังอย่างละเอียด

==========

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:53: PM »
### ตอนที่ 13 ###

“คุณแม่คะ......วันนี้นัฐไปงานเลี้ยงของบริษัทที่พัทยานะคะ......ที่เคยเรียนคุณแม่ไว้แล้วน่ะค่ะ...”
นัฐถิยา.แวะไปหาแม่สามีก่อนที่จะออกจากบ้านเพื่อไปงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทซึ่งพาพนักงาน
ไปพักผ่อนหลังเหน็ดเหนื่อยกันมาตลอดทั้งปี
“จ๊ะ...ไปเถอะลูก....แล้วกลับวันไหนเหรอ” คุณหญิงวนิดาถามไถ่สะใภ้สาว เธอเองก็รู้สึก
สงสารนัฐถิยาอยู่ไม่น้อย ที่หลังจากแต่งงานมาได้ 3 เดือน กลับไม่ได้อยู่กับทรงยุทธลูกชาย
คนเล็กของเธอ เนื่องจากทรงยุทธเองเป็นนายช่างวิศวกรต้องไปควบคุมโครงการขนาดใหญ่ทางภาคเหนือ
“กลับวันอาทิตย์เย็นค่ะคุณแม่....ค้างวันเสาร์แค่คืนเดียว”
“จ๊ะ..เที่ยวให้สนุกนะลูก....เออ..ให้ลุงชอบขับรถไปส่งไหมลูกจะได้ไม่เหนื่อย”
นัฐถิยาสะดุ้งเล็กน้อยโดยคุณหญิงไม่ได้สังเกต
“ไม่เป็นไรค่ะ.....นัฐขับเองสะดวกกว่า..พัทยาแค่นี้เอง.....นัฐไปนะคะ”
..................................
นัฐถิยาขับรถคันหรูออกจากรั้วบ้านโดยมีนายชดหลานชายลุงชอบมองตามด้วยสายตาโหยหา...
คุณนัฐนายสาวผู้สูงศักดิ์ที่มันแอบหวังว่าจะได้เด็ดดอกฟ้ามาเชยชมสักครั้ง เคลื่อนรถออกจากบ้านไป
2 วันที่นายสาวไม่อยู่....มันจะต้องเตรียมการทุกอย่างให้พร้อมเพื่อความหวังอันสูงสุดของมัน.......
................................
ในห้วงคำนึงของนัฐ....เธอเองอดที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต..หลังจากที่เธอแต่งงาน
กับทรงยุทธไม่ได้.....นับตั้งแต่คืนแต่งงาน...ราน...วิทย์...ดอน...จิม...และ...ลุงชอบ..........
“ทรงยุทธขานัฐขอโทษ....” นัฐบอกกับตัวเองว่ามันเกิดจากความไม่ตั้งใจ..ความพลั้งเผลอ...
การขืนใจ......แต่......เธอกลับไม่กล้าบอกกับตัวเองว่า.....มันก็เป็นความต้องการส่วนลึก
ในจิตใจของเธอและให้ความสุขแก่เธออย่างท่วมท้นเช่นกัน.....นัฐสลัดภาพต่างๆ
ออกจากสมองและเหยียบคันเร่งมุ่งสู่....พัทยา.....
................................................
ภายในล็อบบี้โรงแรม..คราคร่ำไปด้วยผู้คน..หลังจากพนักงานบริษัทชุดใหญ่ที่มากับรถบัสมาถึง
วิชัย..หนุ่มใหญ่เจ้าของบริษัทยืนทักทายพนักงานอยู่.....เขาเห็นนัฐเดินเข้ามาจึงกวักมือเรียก
“อ้าว...นัฐ...ไอ้ยุทธไม่ได้มาด้วยเหรอ” วิชัยถามถึงทรงยุทธเพื่อนของเขา
“ยุทธเขาติดงานที่เชียงใหม่ค่ะบอสส์” นัฐกล่าวตอบ
“เหรอ....ผมอุตส่าห์จองห้องสวีทไว้ให้มันด้วยนะ..ไม่เป็นไร..นัฐไปติดต่อขอรับกุญแจห้อง..
เอาของไปเก็บ....เดี๋ยวลงมาเจอกันข้างล่าง” วิชัยกล่าวและหันไปทักทายกับพนักงานคนอื่นๆต่อ
วิชัยเป็นเพื่อนที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับทรงยุทธ....เมื่อเรียนจบเขาก็มาเปิดบริษัทส่วนตัวและ
แต่งงานกับมารตี..ในขณะที่ทรงยุทธไปเรียนต่อต่างประเทศ.......วันแรกที่นัฐถิยาสมัครเข้ามาทำงาน
กับวิชัย....เขารีบรับทันที..เพราะด้วยรูปร่างหน้าตาผิวพรรณการศึกษาและชาติตระกูลของนัฐ..นับว่า
เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบจริงๆเขาจึงวางตำแหน่งเธอไว้ทำหน้าที่เลขานุการส่วนตัว....แทนเลขาคนเดิม
ที่ลาออกไป.....ซึ่งเขาเองก็หวังอยู่ไม่น้อยว่าจะได้เคลมสวาทเลขาสาวสวยคนนี้..เหมือนกับที่เขาได้
เลขาคนก่อนๆเป็นเครื่องบำเรอความใคร่...........แต่เหตุการณ์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น..เมื่อทรงยุทธแวะมา
หาวิชัยที่บริษัทและได้พบกับนัฐถิยา.......
...................................................
ภายในงานเลี้ยงดินเนอร์สังสรรค์....วิชัยขึ้นกล่าวแสดงผลประกอบการของบริษัทพร้อมขอบคุณพนักงาน
และมีการจับสลากมอบทองให้พนักงานสร้างความคึกครื้นแก่พนักงานอย่างถ้วนหน้า....ก็ต่อด้วย
การแสดงโชว์ชุดต่างๆ...ไฟในห้องงานเลี้ยงเริ่มสลัวลงพร้อมกับเสียงเพลงของโชว์คาบาเร่ต์
สร้างความคึกคักให้กับพนักงานชาย.....วิชัยกลับมานั่งที่โต๊ะข้างๆกับนัฐในโต๊ะผู้บริหารบริษัท
พร้อมกับรินไวน์ให้นัฐเลขาสาว....โดยที่ไม่มีใครสังเกตเพราะสายตามัวแต่จับจ้องกับการแสดงโชว์
บนเวที.......วิชัยแอบใส่ผงอะไรบางอย่างลงไปในแก้วไวน์ของนัฐ..............................................
..........................................
หลังจากโชว์ผ่านไป 3-4 ชุด สิ่งที่วิชัยไม่เคยคาดหมายมาก่อนก็เกิดขึ้น..เมื่อมีสาวใหญ่นางหนึ่ง
ย่างก้าวเข้ามาในงาน....พร้อมกับพนักงานยกมือสวัสดีทักทาย...........
“อ้าว.....รตี......มาได้ไง?....ไหนว่าติดธุระไง?” วิชัยยิ้มกลบเกลื่อน มารตี ภรรยาของเขา
ที่แอบตามมาเพราะไม่ไว้ใจความเจ้าชู้ของสามีตัวเอง แต่มารตีเองก็ไม่ได้ระแวงสงสัยนัฐถิยา
เพราะเธอเป็นคนแนะนำนัฐ...ลูกสาวท่านนายพลนอกราชการเพื่อนพ่อเธอ.ให้มาทำงานที่นี่เอง...
อีกทั้งนัฐเองก็แต่งงานแล้วกับทรงยุทธ........งานเลี้ยงดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน.....คงมีเพียง
วิชัยเพียงคนเดียวในงานที่กร่อยเซ็งสุดจะบรรยาย.....................
................................................
“บอสส์คะ...พี่รตี...นัฐขอตัวก่อนนะคะ....รู้สึกง่วงนอนจังเลยค่ะ..คงจะเมาน่ะค่ะ” นัฐเอ่ยขอตัว
กลับไปห้องพักหลังจากเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง นัฐเองรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างความรู้สึกแบบเดียวกับ
ตอนที่ลุงชอบแอบย่องเข้ามาหาเธอ.....มีเพียงวิชัยเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนัฐถิยา.....
สิ่งที่เขาแอบใส่ลงในแก้วไวน์ของนัฐเริ่มทำหน้าที่ของมันแล้ว......วิชัยเองรู้สึกเจ็บใจมากที่พลาด
แผนการเคลมสวาทที่เขาเตรียมการมาเป็นแรมเดือนไปอย่างน่าเสียดาย....รตีนะรตีไม่น่าเลย...
“ไปพักผ่อนเถอะจ๊ะนัฐ...ดูสิหน้างี้แดงเชียว” มารตีกล่าวกับนัฐ
.............................
ระหว่างที่นัฐถิยายืนรอลิฟท์อยู่นั้น...อาการร้อนรุ่มได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ....เลือดสาวในกาย
ของนัฐฉีดพล่านไปทั่วร่าง.... “ทรงยุทธขาคุณอยู่ที่ไหนคะ....” เธอพยายามนึกถึงแต่ทรงยุทธ..
แต่ทำไมในมโนสำนึกของเธอกลับปรากฏภาพของลุงชอบกำลังทาบทับอยู่บนเรือนร่างของเธอ
...ส่วนสงวนของนัฐรู้สึกถึงความผิดปกติมันเหมือนมีมดสักพันตัวไต่วนไปมา....จนตัวเธอเองต้อง
ยืนหนีบขาแน่น........

zeedstory

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 873
Re: ราตรีแห่งความสุข ตอน 10-13 จบ.
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 20 กรกฎาคม, 2017, 04:53: PM »
“ลิฟท์มาแล้วครับ.” นัฐตื่นจากภวังค์พร้อมก้าวเข้าไปในลิฟท์ พร้อมกับชายผู้หนึ่ง..........
ฉกาจ หรือนายกาจ พนักงานส่งเอกสารรูปร่างผอมเกร็งก้นปอด อายุราว 40 เศษ พร้อมเอกลักษณ์หนวด
เรียวงามเหนือริมฝีปาก จึงได้รับฉายาว่า กาจหนวดกระดิก นายกาจจะขึ้นไปห้องพักเพื่อเอาทอง
ที่ได้รับแจกไปเก็บ...มันกับกลุ่มพนักงานส่งของอีก 2-3 คน นัดกันว่าจะไปเที่ยวกันต่อ.....
“คุณนัฐ.. จะกลับไปนอนแล้วหรือครับ” นายกาจกล่าวอย่างนอบน้อมแม้ว่ามันจะกินเหล้ามาจากในงาน
จนกลิ่นโชยออกมาก็ตาม เนื่องจากมันยำเกรงนัฐถิยาที่เป็นถึงเลขาเจ้าของบริษัท.....
“ค่ะ...นัฐรู้สึกไม่ค่อยสบาย...สงสัยว่าจะทานไวน์มากไปหน่อย..” นัฐตอบ
“อูย..ไวน์กินมากไม่ดีนะคุณนัฐ...ตอนเช้ามันจะแฮ้ง...เวียนหัว....ผมเคยลองแล้ว....สู้เหล้าไม่ได้”
“เอางี้...ผมมียาแก้เมา...เดี๋ยวผมไปเอามาให้...คุณนัฐอยู่ห้องไหนครับ” นายกาจเสนอ
นัฐเองไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้นัฐบอกเลขห้องให้นายกาจไปอย่างรวดเร็ว....โดยไม่มีการยั้งคิดเลย
แม้แต่น้อย.... “คุณนัฐรอเดี๋ยวนะครับ....เดี๋ยวผมเอาไปให้” นายกาจบอกก่อนก้าวออกจากลิฟท์
ปล่อยให้นัฐถิยาขึ้นลิฟท์ไปยังห้องพักที่อยู่ชั้นสูงกว่าเพียงลำพัง...........
....................................................
นายกาจกลับไปที่ห้องพักของตัว....แล้วหยิบยาลูกกลอนที่ตัวมันเอง....งกินก่อนนอนทุกครั้งถ้าเมากลับมา
เสร็จแล้วก็รีบขึ้นไปพบคุณนัฐที่ห้อง.....เพราะมันต้องรีบลงไปหาพรรคพวกที่รออยู่ข้างล่าง.....
“คุณนัฐ...ผมเอายามาให้แล้วครับ...” นายกาจเคาะเรียกอยู่หน้าห้อง............
“นี่ครับยา...รับรองเช้ามาไม่มีแฮงแน่นอน...” นายกาจส่งยาให้แล้วทำท่าจะหันหลังกลับลงไป
“เดี๋ยวก่อนสิ....นายกาจ.....” นัฐไม่เข้าใจตัวเองว่าเอ่ยอะไรออกไป และก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ
นายกาจหันกลับมามองที่นัฐ.....คนอย่างนายกาจที่ผ่านร้อนหนาวมาอย่างโชกโชน....เห็นปฏิกิริยา
ของสาวน้อย.....มันเริ่มแล้วว่าตอนนี้นัฐถิยาตกอยู่ในอารมณ์ใด....มันไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่า....
หญิงสาวที่ดูเรียบร้อยอย่างนัฐ....กลับเป็นคนที่ร้อนสวาทเพียงแค่ห่างสามีเพียงคืนเดียว....
กลับมาให้ท่าคนอย่างมันซึ่งอยู่คนละระดับกับเธอ......หรือว่าสามีเธอไม่มีน้ำยา.......
ไม่ต้องรอให้นัฐเอ่ยอะไรออกมาอีก.....มันรับผลุบเข้าไปในห้องของนัฐ.....แล้วคว้าร่าง
ของสาวสวยมาจูบอย่างดูดดื่ม........
ด้วยฤทธิ์ของกำหนัดที่เกิดจากยาปลุกอารมณ์....ผสมกับลีลาชิวหา..และเรียวหนวดแข็งของนายกาจ...
ทำให้ร่างกายของนัฐอ่อนระทวย.....ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหายไปหมดสิ้น.....ปล่อยให้นายกาจประคอง
ไปยังเตรียมนอนนุ่มหนา......เสื้อผ้าอาภรณ์ของชายหญิงทั้งสอง...ถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็ว.....
โดยไม่ต้องมีคำพูดใด.....แรงของดำกฤษณาได้ทำให้นัฐตอบสนองทุกท่วงท่า.....ที่นายกาจโหมเข้าใส่เธอ
........เนิ่นนาน....ครั้งแล้วครั้งเล่า.....ทุกลีลาที่คนช่ำชองในเกมกามารมณ์อย่างนายกาจจะนึกสรรหามาได้..
ทุกนำมาปลดเปลื้องระบายความต้องการให้กับนัฐถิยา......ภาพที่เห็นราวกับภาพของนางฟ้าที่อยู่ในสรวง
สวรรค์กำลังถูกซาตานบดขยี้อย่างทารุณ....แต่น่าแปลกใจที่กลับมีรอยยิ้มและสลับกับเสียงหัวเราะ....
ออกมาจากใบหน้างามนั้น.....นายกาจรู้ดีว่าโอกาสเช่นนี้ไม่ใช่ว่าจะหาได้อีกในชีวิตนี้.....หญิงสาวสูงศักดิ์
ที่เพิ่งแต่งงานได้เพียง 3 เดือน....กับความกระชับแน่นและตอดรัดความเป็นชายของมัน....ทำให้มัน
ไม่อาจจะกลั้นความรู้สึกเอาไว้ได้.....ทำนบแห่งความใคร่ฉีดทะลักออกมาอย่างมากมาย....โดยมีเสียง
หวีดร้องกัดฟันและอาการมือเท้าเกร็งกระตุกของนัฐถิยาเป็นเครื่องบอกมันว่า....หญิงสาวได้มาถึงจุด
แห่งความสุขพร้อมกับมัน................
งานเลี้ยงในห้องจัดเลี้ยง.....ได้จบลงไปนานแล้ว......แต่ราตรีแห่งความสุขของนายกาจและนัฐถิยา.....
ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด......................................................................................